Too close for comfort

Ik keek vanmorgen naar de hoofdpunten van de krant: er stond tussen dat een dertienjarige overleden was na een aanrijding. 

Mijn hart sloeg een slag over: ik dacht direct aan Zelie, die ergens god weet waar op kamp zit, en aan die meisjes vorig jaar (of is het al twee jaar geleden? of meer?) die ook op de één of andere smoutachtige aangelegenheid doodgereden waren. 

Griezelig, toch wel, ook al omdat we ze niet kunnen contacteren omdat de GSM niet mee mocht, maar gelukkig was er niets aan de hand. 

Dacht ik. 

Tot vanmiddag, dus: de jongen die overleden is, blijkt van de school en van het jaar van Zelie te zijn. Het zou heel erg goed kunnen dat ze hem kent, of zelfs goed kent. 

Dertien, verdorie. 

Elders over misschien hetzelfde

19.04.2013: Die ochtend, bij ons thuis | 18.03.2013: Stretch | 02.01.2013: Verjaardag! | 29.12.2012: De volgende stap | 26.12.2012: Doctor Who | 10.09.2012: Het is niet eerlijk, zeg ik u | 12.08.2012: Vollek | 30.07.2012: Potty training | 06.07.2012: Leven met één kind | 01.07.2012: Luidkeels

4 Comments

  • Michel,
    het is de beste vriend van de zoon van mijn collega… ik heb een klein drama meegemaakt vanmorgen toen ze het vernamen…
    Vreselijk inderdaad!

  • Ik blijf het onbegrijpelijk en onaanvaardbaar vinden dat verkeersdoden ‘maatschappelijk aanvaard’ worden – alsof dat erbij hoort, wanneer we ons willen verplaatsen in ons drukke leven vandaag.

  • Las het ook deze ochtend, een uur voor ik mijn bijna twaalfjarige aan de Blaarmeersen achterliet met de boodschap dat hij (omdat er niemand hem kon halen) alleen naar huis mocht fietsen. Heb hem gezegd dat er een jongen overreden was. En dat hij moest oppassen. Hij was gewoon erg content dat hij alleen naar huis mocht. Loslaten is niet eenvoudig op zulke dagen.

Zeg uw gedacht

Navigatie

Vorige entry:

Volgende entry:

» homepagina, archief

Vriendjes

<insert standard disclaimer>

Alles wat hier staat is mijn eigen opinie. Het wordt niet nagelezen of goedgekeurd door mijn werkgever voor het on-line komt, en ik bied geen enkele garantie voor kwaliteit of correctheid.

Mijn werkgever is het niet noodzakelijk eens met wat ik schrijf, en het spreekt vanzelf dat hij dan ook op geen enkele wijze aansprakelijk kan zijn voor wat ik hier publiceer.