Michel Vuijlsteke's weblog

Tales of Drudgery & Boredom.

Maand: mei 2013 (pagina 1 van 3)

Ge zoudt het mij mogen vragen, ik zou het u niet kunnen zeggen

De maand is alweer voorbij, en ik kan het mij niet echt inbeelden dat er alweer een maand voorbij is.

En de dagen deze week kan ik mij nog min of meer herinneren, maar ik heb de grootste moeite om de avonden te reconstrueren. Geen televisie gekeken, nauwelijks boeken gelezen, nauwelijks iets anders gedaan. 

Moe geweest, vooral, denk ik. 

Eens zien of een weekend niets doen helpt. 

GAS

Bon. Ik ben niet de slimste mens ter wereld, maar kan iemand het mij eens uitleggen?

Stel, er woont in mijn straat iemand die elke avond zijn venster open zet en dan op zijn drumstel begint te oefenen. Met die mens gaan babbelen helpt niet: “bakt u een ei”, zegt hij. Of stel, er is een bende studenten –ik weet wie ze zijn– die elke donderdag pissen in mijn brievenbus. Nee, ze antwoorden niet als ik aanbel, en briefjes in hun brievenbus helpen niet. Of stel, die ene auto komt om de zoveel dagen zijn vuilniszakken in het park dumpen.

 

Wat moet ik daaraan doen? De politie bellen, een PV laten opstellen, en dan? Als ik het echt op de spits drijf, dan gaat dat naar het parket (dat al tot over zijn oren met “echte” problemen zit), duurt het een eeuw, kost het veel geld, en zal het uiteindelijk toch geseponeerd worden. Ah ja, zie dat van hier, dat ze een rechtszaak gaan starten voor dergelijke nonsens.

Enter de GAS-boete. Er is een PV, de kleine zaken worden naar de GAS-ambtenaar gestuurd, de zware dingen worden naar het parket gestuurd (dat trouwens ook nog dingen kan doorsturen naar GAS).

En ja, het kan ook voor minderjarigen. Goeie help, die arme, arme jongens en meisjes, och here ze krijgen boetes omdat ze boe! roepen op straat of omdat ze sneeuwballen gooien! (Want ja, we kunnen ons collectief écht geen enkele situatie ter wereld voorstellen dat kinderen jonger dan 18 échte overlast zouden veroorzaken, toch?)

Twee zaken:

  1. Ik maak mij sterk dat er écht niet veel voorbeelden te vinden zijn van echte GAS-boetes voor dergelijke nonsensikaal aandoende zaken. Echt uitgesproken boetes hé, niet alleen klachten of theoretische mogelijkheden om een klacht in te dienen.
  2. Voor minderjarigen specifiek zijn er zeer strikte verplichte verzoeningsprocedures, vóór wat dan ook. En gaat men in de over-over-grote meerderheid van de gevallen niet naar een geldboete, net omdat dat niets uithaalt.

Ik zeg niet dat het systeem perfect is, verre van — er zou bijvoorbeeld best wat meer werk gemaakt mogen worden van coördinatie tussen gemeenten, of als dat niet lukt, van ander/beter/meer (administratief, dus provinciaal, zoals het nu ingericht is) toezicht op de gemeenten en hun verordeningen.

Maar.

GAS-boetes zijn een realistische manier om “kleine” overlast aan te pakken. En er wordt voortdurend een karikatuur van gemaakt, en ik begrijp niet waarom. Natuurlijk zou je theoretisch allerlei GAS-boetes kunnen uitschrijven voor vanalles en nog wat (mensen doen schrikken op straat, sandwichen eten naast een kerk, sneeuwballen gooien).

Net zoals je ongetwijfeld de meest waanzinnig klinkende dingen zal tegenkomen als je alle mogelijke wetten en regels en verordeningen erop navlooit. Maar het is niet omdat er een klacht is, dat er meteen een veroordeling is. Het komt bij de GAS-ambtenaar, en dan beslist die mens, net zoals een rechter beslist. En wie het niet eens is met die beslissing, die kan in beroep gaan bij de politierechter (of voor jeugdzaken bij de jeugdrechter).

 

Nee serieus, dames en heren van het verenigde welmenende commentariaat: geef eens een alternatief voor het GAS-systeem? Moeten we dan alles wat “openbare orde” aanbelangt opnieuw penaliseren?

RIP Jack Vance

Dju toch. Jack Vance is overleden.

Daemon Princes, Alastor, Lyonesse, Tschai, Dying Earth en zoveel meer: ik denk niet dat er veel auteurs zijn die ik zowel in het Nederlands (stadsbibliotheek) als in het Frans (bibliotheek van mijn vader) als in het Engels (eigen bibliotheek) gelezen en herlezen heb.

Een taalkunstenaar, een wereldbouwer en gewoon een uitstekend schrijver.

Still: 96. He had a good innings.

De luidoplach van de dag

Ik was op de Latijnse Wikipedia aan het kijken, en ik kwam op het lemma voor België uit, onder het kopje Divisiones administrativae:

Belgica est omnis divisa in partes tres, quarum unam incolunt Flandri (Flandriam, ubi Batavice loquuntur), aliam Vallones (Regionem Vallonicam, ubi Francogallice), tertiam qui ipsorum lingua Bruxelles, nostra ‘Bruxellae’ appellantur (Regionem Bruxellensem, in qua maior incolarum pars sermone Francogallico utitur, sed secundum leges bilinguis habetur).

In orientalibus regni partibus exstat regio administrativa cuius incolae sermone Theodisco utuntur.

Mwaha. En zo wijs.

Formidable

Schoon, vond ik. 

Planten gaan dood van Wifi. En kankercellen van vitamines

Ik had al zo’n oncomfortabel gevoel bij het wijdverbreide artikel over de waterkers die niet zou groeien in de buurt van wifi. En hoera, ik moet helemaal geen lang stuk schrijven, want kijk, het staat gewoon allemaal proper op een rij

En idem met kanker en vitaminen, xkcd to the rescue:

Cells

Aargh onwetenschappelijk gedoe! En dan zeggen mensen die door de band intelligent en zo zijn, dingen als “ik geloof niet in de wetenschap” en dan moet ik mij altijd zo inhouden, ’t is erg. 

Er is toch iets te zeggen voor uw eigen muziek en niet Spotify of zo

Ik heb heel veel muziek staan. Enfin, ’t is te zeggen: ik had veel muziek staan. Toen ik klein was, hadden we stapels en stapels en stapels en stapels platen, en ik had honderden cassettes met vanalles en nog wat erop, uitgewisseld en gekopieerd op school (Marillion! Magma! Klaus Schulze!) en toen ik op kot ging wonen deed ik al mijn geld op aan CD’s, en dan later heb ik –uiteraard, hoe zoudt ge zelf geweest zijn– ontelbaar veel gedownload vanop Napster. 

Nog wat later heb ik daar de overgrote meerderheid van ergens op een harddisk gezet en niet meer naar omgekeken. Wél al mijn CD’s naar mp3 omgezet, en redelijk wat digitaal gekocht ook. 

En nu stond dat allemaal al een hele tijd ergens weg, wegens Spotify en Youtube, waar zowat alles op te vinden was. 

Maar niet echt alles. En vooral, nu ik voor de leutigheid nog eens mijn muziek-disk aan de Sonos gekoppeld heb: niet dezelfde selectie. Zoeken naar iets in een bodemloze maar zeer efficiënt doorzoekbare put, da’s nog altijd iets anders dan bladeren in een behapbare lijst van een paar duizend platen.

En zo heb ik nog eens Bo Hansson’s Saga om Ringen opgelegd, en was ik weer dertig jaar jonger.

Die keer dat Fry op Buzzcocks was

Rondrijden op Youtube op een zondag, ha. 

(deel twee, deel drie)

Boldly splitting infinitives

Yup, ik vond het goed, Star Trek Continues.

’t Is geen moderne reeks, maar ’t is helemaal Star Trek TOS. En dat is ook goed. 

Snel en gemakkelijk: gepocheerd ei

We zaten vanmiddag op het plankier, ergens tussen de arctische temperaturen vanmorgen en de arctische temperaturen deze namiddag. 

Semi-koud weer? Zin een snel hapje? Eieren in huis? Waarom geen toast met een gepocheerd ei erop? Snel en gemakkelijk!

Omdat er bij het gezelschap op het plankier wat vragen waren over eieren pocheren, en dat al die histories van het is enorm moeilijk en bij mij lukt dat nooit nergens voor nodig zijn, laat staan de indianenverhalen van azijn om het eiwit te laten stollen, of ronddraaiend water om het eiwit bij elkaar te houden, of godbetert eieren pocheren in een zak van vershoudfolie: een handleiding!

 

Hardware

  • een pot
  • een lepel
  • een zeef en een kommetje
  • een propere keukenhanddoek

Software

  • water
  • een (vers) ei
  • een dikke boterham of een toast
  • peper
  • zout

Instructies

  1. Om te beginnen: het is heel erg belangrijk dat het een vers ei is. Verse eieren hebben eiwit dat nog stevig is, en dat niet totaal waterachtig is. (Kijk na of een ei vers is door het in een diepe pot koud water te leggen; als het onderaan blijft liggen, zit er nog geen luchtbel in en is het vers genoeg.)
  2. Verwarm water tot net onder het kookpunt, dat het zachtjes suddert met kleine kleine belletjes. 
  3. Leg de zeef op het kommetje, en breek het ei in de zeef. Breek het ei voorzichtig: niet op de rand van een glas of met een vork, maar door het zachtjes op een hard vlak oppervlak te tikken, en dan voorzichtig open te maken met uw twee duimen en de inhoud er uit te laten glijden. 
  4. Zwier voorzichtig wat over en weer zodat in de zeef alleen het eigeel overblijft en het vastere eiwit.
  5. Laat het ei voorzichtig in het water glijden. Beweeg het na een paar seconden voorzichtig heen en weer, dat het zeker niet aan de bodem plakt. 
  6. Haal het er twee minuten (of zo) later uit met een lepel en drop het op een keukenhanddoek. 
  7. Dep indien nodig wat af, dump op een boterham of een beboterde toast, doe er wat peper en zout op: hey presto!

Ik heb de eerste stappen niet gefilmd, ik ben pas begonnen bij het meest beangstigende stuk: het ei in het water dumpen. Als het verkeerd gaat, dan is het daar: wham een wolk van eiwit, meestal. 

Um ja, en ik was niet zo goed voorbereid: ik had geen lepel om het ei eruit te halen, en mijn brood lag niet klaar. Maar voor de rest is het denk ik wel duidelijk: simple comme bonjour.

Tot uw dienst!

Coming to a computer near you

Eén dezer jaren zal dat allemaal in onze computers zitten. Of televisies. Of telefoons. Of oorkussens, of waar we tegen dan allemaal dingen mee gaan doen. 

Yay!

Vaarwel, Google Reader. Hallo Feedly

Voilà, kogel door de kerk. 

Google Reader houdt ermee op, dat wisten we al een tijd. Ik heb wat rondgezocht, en uiteindelijk is de vervanger geworden: Feedly

’t Ziet er proper uit (er zijn allemaal verschillende modussen, van lijst tot slideshowachig), het werkt vlot, het is in mobiele apps te vinden ook (en alvast op iOS zijn die écht heel goed): ik ben content. 

Screen Shot 2013 05 24 at 11 28 37Screen Shot 2013 05 24 at 11 31 12

Screen Shot 2013 05 24 at 11 36 20

Kinderen, koken, kerk, keuzes, keuzes, keuzes

Gij hebt geluk dat ge maar één kind hebt. Gij hebt geluk omdat ge maar twee kinderen hebt. Gij hebt geluk omdat al uw kinderen gezond zijn. Gij hebt geluk omdat uw kinderen gelukkig zijn. Gij hebt geluk omdat al uw ouders nog leven. Gij hebt geluk dat ge niet in een vechtscheiding zit. Gij hebt geluk omdat ge niet gescheiden zijt.

Gij hebt geluk omdat ge gezond zijt. Gij hebt geluk omdat ge werk hebt. Gij hebt geluk omdat ge boeiend werk hebt. Gij hebt geluk omdat ge kunt werken. Gij hebt geluk omdat ge thuis kunt blijven. Gij hebt geluk dat de maatschappij u ondersteunt.

Gij hebt geluk omdat uw vrouw genoeg verdient. Gij hebt geluk omdat uw man genoeg verdient. Gij hebt geluk omdat ge een groot huis hebt. Gij hebt geluk omdat ge een nanny kunt betalen. Gij hebt geluk omdat ge niet in verbouwingen zit. Gij hebt geluk dat ge geld hebt voor verbouwingen.

Gij hebt geluk dat ge gestudeerd hebt. Gij hebt geluk dat ge een diploma hebt. Gij hebt geluk dat ge op tijd thuis zijt. Gij hebt geluk dat ge handig zijt. Gij hebt geluk dat ge handige ouders hebt. Gij hebt geluk dat uw ouders nog leven. Gij hebt geluk dat ge jong zijt. Gij hebt geluk dat ge al die ervaring hebt.

Gij moet niet klagen want gij zit in ’t onderwijs. Gij moet niet klagen want ge hebt 30 dagen vakantie. Gij moet niet klagen omdat ge geen weekendwerk moet doen. Gij moet niet klagen want uw man werkt niet in ploegen. Gij moet niet klagen want ge zijt geen zelfstandige. Gij hebt geluk dat ge zelfstandige zijt. Gij hebt geluk dat uw man in ploegen werkt.

Gij moet niet klagen. Gij hebt geluk. Gij moet niet klagen. Gij hebt geluk.

…of misschien moeten we gewoon niet elkaars rekening maken. Dat zou nog eens iets zijn.

Een mens kan soms begrijpen waarom mensen gelovig zijn

Ow. Right in the feels. 

Everybody

Verkeerd verbonden

Die ochtend op het werk: mijn gsm gaat af. 
  • *dring!*
  • Hallo, met Michel Vuijlsteke.
  • Hallo met de rechtbank?
  • Um nee, ik vrees dat u een verkeerd nummer had. Dit is 0473 yada yada.
  • *klik*

Dertig seconden later: opnieuw. Dezelfde mevrouw van daarnet. 

  • *dring!*
  • Hallo, met Michel Vuijlsteke.
  • Hallo met de rechtbank?
  • Sorry, neen, opnieuw hetzelfde nummer van daarnet. 
  • Ik zoek de rechtbank!

Grmb. De mevrouw klinkt wat paniekerig en ze heeft echt niet door dat ik de rechtbank niet ben, en dat ik ook niet de Stad Gent of zo ben, dus ik vrees dat het Interactie Met Vreemden zal worden.

Ik vraag of ik misschien kan helpen. Blijkt dat ze op zoek is naar een rechtbank om haar zoon te laten colloceren. Die jongen is 25, was verslaafd aan drugs, zat drie jaar in de gevangenis, is nu vrij, is weer beginnen gebruiken, is gewelddadig, en ze is er bang van. 

Ik heb de gegevens opgezocht op tinternet, telefoonnummer doorgegeven, en ze veel succes gewenst. Slik. 

Oudere berichten

© 2016 Michel Vuijlsteke's weblog

Thema gemaakt door Anders NorenBoven ↑