Archief voor oktober 2013

 

Mannen!

dinsdag 1 oktober 2013 in Sonstiges. Permanente link | Eén reactie

Ik moest vanmorgen mijn fiets binnensteken bij de winkel die een speciale computer heeft die de foutboodschap kan doen verdwijnen, en dus was ik om twintig na acht uitzonderlijk nog thuis. 

Enfin, ‘t is te zeggen: ik was juist op weg, ik stond al op straat en de deur was al op slot, toen Sandra belde. Dat Anna haar boekentas vergeten was, en of ik ze op school zou kunnen afzetten. 

Deur weer open, de boekentas gepakt die op de stoel van Anna stond, deur weer op slot, naar school gefietst, en hop weer verder naar de…

NEEN DUS. 

Ik had (a) de verkeerde boekentas mee, namelijk die van Zelie en niet die van Anna en (b) de deur op slot doen was geen goed idee, want Zelie zat blijkbaar nog binnen. Zij moest naar de Blaarmeersen wegens sportdag, en ze had zich blijkbaar verstopt in huis of zo, in alle geval: ik was ervan uitgegaan dat ze net zoals al de rest al weg was, maar dat was niet het geval. 

Zucht. 

Quintessence

woensdag 2 oktober 2013 in Boeken. Permanente link | Geen reacties

En wat als de zaken die geloofd werden door alchemisten en pre-wetenschappelijke denkers en dergelijke, waar zouden zijn? Als de wereld echt plat zou zijn en eindig en overdekt met een vast firmament, als de muziek der sferen zou bestaan, als waar er op de kaarten “here be monsters” staat, ook echt monsters zijn, en als de quintessens ook echt zou bestaan?

Walton bouwt een fijne wereld waar dat allemaal ook zo is. Zestiende eeuw, vers protestants Engeland met een achtergrond van koningserfopvolgingsproblemen en katholiek Spanje en inquisitie, ontdekkingsreizen, en allemaal fijne personages.

Er is Parris, een dokter die wetenschap wil doen en er is Sinclair, een geslepen alchemist die de geheimen van de wereld wil doorgronden. De vrouw van Parris die een closet catholic is, de dochter van Parris die er zich niet wil bij neerleggen dat haar rol, als meisje, erg beperkt is. Er zijn zelfs nevenpersonages die potentieel hebben: Maasha, dienaar van Sinclair maar eigenlijk een Afrikaanse prins die zijn vrouw en kinderen vermoord zag, en Blanche, ogenschijnlijk Frans maar eigenlijk een verborgen Joodse.

Het begint allemaal veelbelovend: een schip komt terug van de rand van de wereld, en de bemanning is dood of stervend: de kisten vol goud blijken stenen te zijn, hun bloed wordt zand. Sinclair denkt te weten wat er aan de hand is, en slaagt erin om van de stervende koning van Engeland een opdracht te krijgen om een expeditie op het getouw te zetten. Shenanigans en alles: Sinclair en dochter eindigen ook in de expeditie, en na avonturen komen ze aan de rand van de wereld uit.

Waar allerlei Wondere Gebeurtenissen Gebeuren en zo.

En dan – niemand verwacht ze! — komt de Spaanse Inquisitie eraan. Logisch, dat niemand ze verwacht: hun belangrijkste wapen is het verrasingselement. En terreur. Hun twee belangrijkste wapens zijn verrassing, en terreur. En gruwelijke efficiëntie. Oh, en een bijna fanatieke gehoorzaamheid aan de paus. Um. Hun vier. Nee. Onder hun belangrijkste wapens bevinden zich…

Nee serieus: de schlechte schlechterik is bedroevend karikaturaal. En het verhaal valt helaas allemaal een beetje in duigen, naar het midden en het einde van het boek. De hoofdpersonages blijven wel overeind, maar die dochter wordt een uitknipfiguur (het meisje dat bijna een jongen is), en de zijpersonages worden verkwanseld. En er was zoveel méér mee te doen, verdomme toch!

Gelezen: Riddley Walker

donderdag 3 oktober 2013 in Boeken. Permanente link | Geen reacties

Zo begint Riddley Walker:

On my naming day when I come 12 I gone front spear and kilt a wyld boar he parbly ben the las wyld pig on the Bundel Downs any how there hadnt ben none for a long time befor him nor I aint looking to see none agen. He dint make the groun shake nor nothing like that when he come on to my spear he wernt all that big plus he lookit poorly. He done the reqwyrt he ternt and stood and clattert his teef and made his rush and there we wer then. Him on 1 end of the spear kicking his life out and me on the other end watching him dy. I said, ‘Your tern now my tern later.’ The other spears gone in then and he wer dead and the steam coming up off him in the rain and we all yelt, ‘Offert!’

En het tweede hoofdstuk begint zo:

Walker is my name and I am the same. Riddley Walker. Walking my riddels where ever theyve took me and walking them now on this paper the same.

I dont think it makes no diffrents where you start the telling of a thing. You never know where it begun realy. No moren you know where you begun your oan self. You myt know the place and day and time of day when you ben beartht. You myt even know the place and day and time when you ben got. That dont mean nothing tho. You stil dont know where you begun.

En zo gaat het ook verder, het hele boek lang. De schrijver van het boek is ene Riddley Walker, en we zijn een paar duizend jaar na een atoomoorlog, in het zuidoosten van een erg veranderd Engeland, in soort ijzertijd.

De weinige bevolking die er is, zit verschanst in “fents”, fenced towns. Buiten zwerven wilde honden, de enige overgebleven wilde dieren. Mensen graven naar ijzer, er is een vaag concept van overheid, the Mincery, die commmuniceren via rondreizende poppenspelers in een soort geritualiseerde voorstelling, de Eusa show.

Het verhaal van Eusa is een verbastering van de legende van de heilige Eustachius, gemengd met vage herinneringen aan computers en atomen — de mensen van time back way back waren de Puter Leat, en Eusa heeft Littl Shyning Man the Addom in twee getrokken en zich daarmee miserie op het hoofd gehaald.

Riddley Walker is een uitzondering, in zijn tijd: hij beseft dat de maatschappij niet meer is wat ze ooit was, en hij legt er zich niet bij neer. Zijn vader sterft bij een ongeluk, en Riddley wordt de nieuwe connexion man, een soort priester/vertaler, die na zo’n Eusa show verbanden legt tussen wat er in de opvoering gezegd werd en gebeurtenissen in het echte leven.

En dan vindt hij tijdens het graven naar ijzer een goed bewaard lijk met een Mr. Punch-pop, verlaat hij zijn dorp, en komt hij Lissener tegen, een blinde en mismaakte “Eusa person”, die op het punt stond om een ceremonieel slachtoffer te worden.

En ja, het is niet eenvoudig om te lezen, in het begin. Het wordt zeer snel gemakkelijker, maar het wordt nooit even vlot als gewoon Engels. Het verplicht een lezer om stil te staan bij de woorden en de zinnen, en het laat u op geen enkel moment vergeten hoe moeilijk dit moet geweest zijn om te schrijven, voor Riddley Walker zelf. Ik heb doorgaans een vreselijke hekel aan dat soort gimmicky gedoe met zelfuitgevonden taaltjes, maar hier is het essentieel, en werkt het.

Riddley is een soort omgekeerde Odysseus, die het omgekeerde van hubris voelt: hij is beschaamd over zichzelf, de staat van de wereld en van de mensheid, en zoekt naar de zin van alles. Zoals Will Self besluit in zijn introductie:

At the very end of the original Planet of the Apes movie, the astronaut played by Charlton Heston escapes from the ape-dominated society and rides off along the deserted shoreline. He hasn’t got too far when he encounters the Statue of Liberty buried up to its neck in the sand, and realises (as do the film’s audience) that what he thought was an alien planet is in fact our own earth in the distant future. In my view this shocking image, coming as it did at the end of that most Promethean of decades, the 1960s, was a kind of tocsin, alerting humanity to the folly of its quest for immortality and the stars. Riddley Walker presents the reader with the opportunity to experience this uncanniness for page after page. Feel free to marvel.

Zo is het maar net.

Scouts

vrijdag 4 oktober 2013 in Sonstiges. Permanente link | 21 reacties

Boodschappen die ge uw dochter van zeven niet graag hoort zeggen over uw zoon van negen: “Papa, papa, die leider heeft Jan omgekeerd met zijn hoofd in de vuilbak gestoken!”

Ik met Anna aan de hand naar een trosje leiders die aan de kant van de speelplaats zaten.

“Het schijnt dat Jan met zijn hoofd in de vuilbak gestoken is. Wat had hij gedaan om dat te verdienen?”

“Euh ah ja, euh, hij was wild aan het doen.”

“En dan is de beste oplossing hem met zijn hoofd in de vuilbak steken?”

“Euh nee, dat was misschien niet de beste oplossing nee.”

“Nee, niet echt. Echt niet de beste oplossing. Een suboptimale oplossing, zou ik zeggen.” Waarna ik met een boze blik naar Jan gegaan ben en hem gevraagd heb wat er gebeurd was.

Natuurlijk dat hij het niet wou zeggen, er stond ondertussen een halve speelplaats rond ons. Ik heb het dus maar gevraagd aan de kinderen: of ze gezien hebben wat er was gebeurd (ja), of Jan echt met zijn hoofd in de vuilbak gestoken is (ja), of hij dat volgens hen verdiend had (mnee, mja, kweetniet).

Waarna ik ze allemaal samen duidelijk gemaakt heb: zelfs áls Jan dingen had gedaan die hij niet had mogen doen, dan nog is het schandalig wat die leider gedaan heeft. En als ze iemand zoiets zien doen met iemand anders, dan moeten zij ingrijpen: het kan niet dat iemand die ouder en sterker is dan iemand anders, zich zo gedraagt.

Hoofdgeknik. Eén jongen die zei: “dat is waarom ik niet meer in de scouts zit!” Een paar die beaamden.

 

Ik weet er het fijne natuurlijk niet van, ik was er zelf niet bij, maar voor zover ik het kan reconstrueren: ze waren Jan aan het uitlachen omdat hij wegens de uren van zijn voetbal niet meer naar deze scouts kan en naar een andere scouts gaat, en dan had Jan zo’n klein voetballetje naar die ene leider gegooid, een paar keer op rij. En dan heeft die loebas hem boven de vuilbak gehangen.

Met alle respect voor al die scoutsleiders die het wel goed doen, maar godverdomme, als de enige manier die ge kunt bedenken om gezag uit te oefenen op een tienjarige, hem vóór een hele speelplaats in een vuilbak duwen is, dan is er iets ernstigs aan de hand met u.

Een omen!

zaterdag 5 oktober 2013 in Sonstiges. Permanente link | 2 reacties

Sinds Michel Peeters geen kaaswinkel meer uitbaat in Gent, moet ik mijn kaas elders halen. Vroeger was het simpel: een stuk Brie de Meaux en als er was een stuk Gris de Lille, en dan meneer Peeters vragen om aan te vullen met dingen die hij zou aanraden tot we aan 50 euro zitten.

Het Mekka van de Kaas in de Koestraat is een waardige opvolger: sympathieke mensen met kennis van zaken en een uitgebreid assortiment degelijk geaffineerde kaas.

Ik was er daarnet zomaar binnengestapt en beginnen kopen, en dan wat tips gevraagd, en toen ik moest afrekenen: 49 euro 80.

Een voorteken! Volgende keer vraag ik gewoon een stuk Brie de Meaux en een Epoisses, en mag hij helemaal zelf aanvullen.

Weten dat g’een probleem hebt is al een stap in de richting van een oplossing

zondag 6 oktober 2013 in Sonstiges. Permanente link | Eén reactie

Ik trok Steam daarjuist open:

Screen Shot 2013 10 06 at 19 27 38

VIJFENZEVENTIG PROCENT AF!!! Dat is, gelijk, véél geld uitgespaard!!

Of kijk! 

Screen Shot 2013 10 06 at 19 32 11

Bioshock Infinite aan minder geld! En Final Fantasy VII! Dat was ook al zo’n goed spel!! Hier, dat ik mijn kredietkaart omgord!

Um wacht. Ik heb die dingen allemaal al staan. 

Ahem. 

Gevonden?

zondag 6 oktober 2013 in Sonstiges. Permanente link | Geen reacties

THE FUCK?! deed ik bij deze: 

The Sunday People can exclusively reveal that 106 BBC programmes have been unearthed featuring the first two doctors

Als dat echt zou zou zijn… mijn hoofd tolt. Het is allemaal nog onduidelijk, helaas

Cat massage

maandag 7 oktober 2013 in Sonstiges. Permanente link | Geen reacties

Ack! It’s all coming back! 

Ik was dit filmpje al bijna vergeten, tot ik het daarnet opnieuw zag. En gedeelde pret is dubbele pret, dus bij deze: 

Carrie!

dinsdag 8 oktober 2013 in Sonstiges. Permanente link | Eén reactie

Als ge virale filmpjes wilt maken, dan best meteen goed:

Bleitkousen

dinsdag 8 oktober 2013 in Sonstiges. Permanente link | 4 reacties

…maar wel schoon gedaan: Miley Cyrus vs Sinead O’Connor – Nothing Compares To Wrecking Ball (Robin Skouteris Mix)

Ik vind dat trouwens alletwee schone liedjes, en het kan mij ook niet schelen dat Miley Cyrus in heur bloot gat rondloopt. Ik kijk uit naar de muziek die ze nog gaat doen de volgende jaren. 

Een stoksken, begot

woensdag 9 oktober 2013 in Sonstiges. Permanente link | Eén reactie

Dát was al een tijd geleden zeg: zo’n doorgeefding van uit de prehistorie van het internet, toen de dieren nog praatten en Bourgeois nog kon zeggen le N-VA, c’est moi

Doorgeworpen gekregen van de onvolprezen Elke “@issuus” De Vilder, vanop bloggen zeg ik!, alwaar ze mij idioot noemt (uh huh) en interessant (yeah right) en er zeker van is dat ik dit zou laten passeren. 

Ha! zeg ik. En nog eens: ha! Ik laat zo’n dingen niet passeren, wat hadt ge gedacht. ‘t Is in de vorm van vragen, en ik krijg al direct flashbacks naar de tijd dat er alle vijf voet studenten mails stuurden van “ik moet voor mijn huiswerk communicatie een interview doen met een burgerjournalist kunt u zeggen of burgerjournalistiek een toekomst heeft en hoe lang doet u dat al en oh ja, ‘t is voor morgen graag snel antwoord”, maar als het vragen zijn, dan kan ik mij moeilijk inhouden om er niet op te antwoorden. 

Bij deze!

 

Hoe ben je er achter gekomen dat je schrijftalent bezit?

Euh… niet? Eh heh, valse bescheidenheid, altijd goed om naar complimenten te hengelen. [see what I did there?]

Nee serieus: als ik naar sommige mensen kijk, weet ik dat ik geen wereldschrijftalent ben. En dan kijk ik naar andere mensen, die soms zelfs van hun pen leven, en denk ik dat ik Nabokov ben. 

Schrijven is zoals veel dingen, vermoed ik: het gewoon doen, en dan laten rusten, en er met een klaar hoofd nog eens naar kijken, en dan opnieuw doen. En ook wel: plannen, en schaven, en laten bekijken door andere mensen en kritiek krijgen en ervan leren. 

Maar dus vóór alles: doen. Zoals Neil Gaiman het pijnlijk duidelijk stelt

Soms denk ik wel eens: ik heb hier nog een paar filmscripts liggen die ik zou willen schrijven. Of maak ik mezelf wijs dat ik een roman zou kunnen schrijven. Of dat ik gefundeerde opinies heb over allerlei, en dat ik die de wereld kond zou willen maken. Of dat ik een spannend griezel- of science fictionverhaal voor kinderen zou kunnen schrijven dat écht griezelig zou zijn of science fiction en écht goed. 

Dat denk ik meestal naar aanleiding van een zoveelste slecht filmscript, of een roman waar meer in gezeten had, of de vijftiende platitude-van-de-dag op Facebook of Twitter of in de krant, of de zooi die kinderen moeten ondergaan. 

Het duurt meestal niet zo lang: al dat werk, jong. En dan laat ik mijn zoveelste draft-van-ettelijke-bladzijden in draft staan, en klop ik rap iets taalparticularistisch op de computer en duw ik op publish en voilà. 
  

Als je schrijversinspiratie een stad zou zijn, welke was het dan? En waarom?

Gent in 1935.

Gent omdat, komaan, Gent! Groot genoeg, en klein genoeg. Geschiedenis genoeg, en toekomst genoeg. Een kosmopolitisch dorp, een minuscule wereldstad. En 1935 omdat ik mijn grootouders zou willen gekend hebben als ze jong waren, en hun ouders nog leefden. 

En dat ik zonder reden of kennis van zaken het gevoel heb dat het in de jaren 1930 in Gent qua glorie die aan het vergaan is, wel redelijk in orde moet geweest zijn. En dat dat mij eindeloos fascineert, vergane glorie. 

  

Wat heb je nodig om goed te kunnen schrijven?

Niets. Zelfs geen computer: als ik met mijn boekje ergens zit, in een meeting of in de trein, dan schrijf ik. Soms heelder verhalen, maar meestal flarden ingebeelde discussies of schetsen van personen of schetsen van verhalen. 

Zelfs geen schrijfgerief, eigenlijk: gewoon een verzonnen achtergrond van mensen in de buurt vertellen, of de grootste nonsens over de wereld en de mensen en vanalles. In mijn eigen hoofd, meestal, omdat ik nu eenmaal niet zoveel met mensen spreek. 

Of dat goed is, laat ik zeer hard in het midden. Maar het is wel minofmeer schrijven, vind ik. 
   

Ik ga er even vanuit dat je trots bent op je schrijftalent. Waar blijkt dat uit?

Door de band loop ik vooral lastig — voor zowat alles dat ik doe, trouwens — dat het béter had kunnen zijn. Moeten zijn. En loop ik lastig dat ik op voorhand weet dat ik sod it ga zeggen en dat ik er dan achteraf lastig ga van lopen dat ik wist dat ik er lastig van zou lopen en dat… aaargh. 

   

Als je bevestiging zoekt voor je blogs, waar vind je die dan?

Dat ligt dubbel. Natuurlijk vind ik het wijs als iemand zegt dat ze iets goed vonden, maar tezelfdertijd (zie vorige vraag) zie ik meestal vooral wat er niét goed genoeg was. 

Gelukkig heb ik de eeuwigdurende bewondering van vrouw en kinderen, die álles wat ik doe fantastisch vinden. Een groot gemak. 

 

Favoriete blogs, om dit stokje aan door te geven? 

Oei, moeilijk. Ik ben zó een schijtlaars: als het niet voor een groot publiek is, kan ik mij zeer luidop kapot ergeren aan zo enorm veel dingen dat ik elke dag bladzijden vol zou kunnen schrijven. Maar dan durf ik dat niet te zeggen in publiek, want dan klinkt dat direct alsof ik het echt nijdig bedoel of mensen wil kwetsen of zo. 

Of wacht, de vraag was wat mijn favoriete weblogs zijn, niet de weblogs waar ik mij het meest aan erger, zeker? En dan nog in het Nederlandse taalgebied, verdorie. Even kijken…

  • In het departement no nonsense en uren van bewondering: Lien en Simberlylonia.
  • In het departement soms too close for comfort: Martin.
  • In het departement ik wou dat ik die in het echt kende: Sylvia.
  • In het departement schrijf keer wat meer, dan ben ik ook op de hoogte: Sandra.

Choose your weapons

donderdag 10 oktober 2013 in Sonstiges. Permanente link | 3 reacties

Christopher Walken!

Meer dan twaalf jaar geleden, ondertussen al.

Stop de persen: nóg een probleem dat opgelost is

vrijdag 11 oktober 2013 in Sonstiges. Permanente link | 3 reacties

De wetenschap: ze staat niet stil. 

Opgelost

(De wet van Poe in actie, dames en heres.)

Volk

zaterdag 12 oktober 2013 in Sonstiges. Permanente link | 2 reacties

Recepties en zo: ik weet niet hoe mensen dat doen. Dan zijt ge aan het spreken met mensen, maar wanneer moet dat stoppen?

Ik ben altijd bang dat de mensen mij al beu zijn, dat ik ze tegenhoud van met meer interessante mensen te spreken, dat ze het eigenlijk over iets anders wilden hebben… Aaaargh stress.

Het was een fijne receptie met fijne mensen vanavond, van de alumni van de school op het filmfestival (première van Emmenez-moi en van Gravity), maar ik ben van de zenuwen na een drie kwartier of zo naar huis gegaan. Driehonderd man: echt veel te veel.

Spijtig wel, maar hey.

Conversaties met zoon

zondag 13 oktober 2013 in Sonstiges. Permanente link | 6 reacties

Papa?
Ja?
Ik heb nog nooit een kookaburra zien lachen.
Euh… OK. En hoe kom je daarbij?
Oh, zomaar.

Papa?
Ja?
Weet jij waarom ik altijd twee blikjes Ice Tea meeneem naar de tekenles?
Euh neen?
Gewoon, voor een vriend.

Conversaties met Louis: random.

By the book

zondag 13 oktober 2013 in Sonstiges. Permanente link | 2 reacties

…en elke keer lig ik weer plat:

(Lazytown zelf is er nog altijd niet opgezet mee, maar ze krijgen het maar niet van het internet weg: fair use en remix en zo.)

‘t Is gelijk velorijden

maandag 14 oktober 2013 in Sonstiges. Permanente link | 10 reacties

Er was eens een database van oud-leerlingen, en die database moest op het internet komen.

Ik had dat al eens gedaan, in 1997 of zo, maar dat was allemaal al lang in de nevelen van het interwebs vervlogen, en het was tijd om het nog eens opnieuw te doen.

Een oude Accessdatabank, waar eigenlijk wel wat verbetering zou aan kunnen zijn, maar die uiteindelijk wel haar werk doet, en dat moest dan op een Linuxmachine komen.

Ik was helemaal optimistisch vertrokken, zo van “ik smijt er CodeIgniter tegen, en ik doe helemaal MVC en zie mij gáán jong“. En dan was ik aan het prutsen en had ik geen goesting om lokaal een omgeving op te zetten en verloor ik mij in de modellen en de views en de controllers en de routes en dacht ik sod it.

En deed ik het gewoon nog eens helemaal 1998-stylee, allemaal in één bestandje en gedoe. Access op een windowscomputer naar SQL geconverteerd, in een bestaande mysql-database geduwd (Access op Linux da’s allemaal ingewikkeld), en dan wat simpele queries gedaan en lelijke html.

Minimaal checken op is_numeric tegen de injecties, en later dan nog eens een propere url-structuur en een propere layout, maar uiteindelijk: op een uur of twee of zo was het allemaal gepiept.

Het was misschien al tien jaar geleden, maar het was gelijk het gisteren was. Quick & dirty, hoera!

En een database met veel namen erin, da’s wijs.

Kijk, een paar top 10′s van voornamen van oud-leerlingen!

1830-18491850-18991900-19491950-nu
Charles
Jean
Edouard
Gustave
Louis
François
Auguste
Joseph
Pierre
Victor
Joseph
Charles
Louis
Emile
Henri
Gustave
Jules
Paul
Jean
Alphonse
Jean
Joseph
Paul
André
Jacques
Pierre
Albert
Robert
Fernand
Georges
Luc
Jan
Philippe
Paul
Marc
Peter
Johan
Jacques
Dirk
Guy

De evolutie van 1950 tot nu:

1950-591960-691970-791980-891990-992000-092000-13
Jacques
Paul
Marc
Luc
Jean-Pierre
André
Pierre
Jan
Jean
Walter
Luc
Marc
Paul
Philippe
Guy
Jean-Pierre
Jean
Jan
Christian
Michel
Philippe
Luc
Jan
Paul
Johan
Dirk
Peter
Marc
Patrick
Guy
Peter
Jan
Philippe
Luc
Wim
Frank
Patrick
Dirk
Geert
Koen
Thomas
Christophe
Peter
Bart
Tom
Frederik
Vincent
David
Pieter
Nicolas
Thomas
Nicolas
Frederik
Pieter
Olivier
Jan
Laurent
David
Matthias
Alexander
Thomas
Nicolas
Louis
Charlotte
Maxime
Pieter
Alexander
Olivier
Laurent
Jan

En de beroepen! En de klasfoto’s, van 1837 tot 2013! Met alle leraars die ooit zélf schuie gasten waren. En dan nog de verhuizen van de mensen! Ik denk dat ik dat eens op een wereldkaart zet, de migraties van de alumni, hoe die uitzwermen!

Varkens!

dinsdag 15 oktober 2013 in Sonstiges. Permanente link | 2 reacties

Het heeft twee afleveringen van Komen Eten geduurd voor ik plots bedacht hey, ik heb met die gast nog in de klas gezeten, denk ik, ergens in 1985 of zo! En ongeveer een halve minuut later: damn, die mens is geen haar veranderd

Filip Van Laere, ingenieur en varkensboer, Latijn-Wetenschappen 1989, van Duroc d’Olives, en dat ik nu toch wel benieuwd ben naar dat varkensvlees, dat blijkbaar ook in de buurt te krijgen is. 

Het zag er namelijk echt niet verkeerd uit, dat vlees. 

Oh here dat beestje

woensdag 16 oktober 2013 in Sonstiges. Permanente link | 2 reacties

Er loopt op het bureau soms wel eens een hond rond. 

‘t Is te zeggen: soms lopen er meer honden rond, en de hond waar het hier over gaat, die loopt niet echt rond.

Poppy was altijd al een beetje een kapotte hond — oorlog in Joegoslavië meegemaakt, getraumatiseerd, hoe zoudt ge zelf zijn — maar sinds vorig jaar is er naast onophoudelijk piepen en niet echt luisteren ook nog ernstig ouder worden bijgekomen. 

Dat “niet echt luisteren” is nu “potdoof zijn” geworden. En het lijkt er niet op dat ze nog vreselijk veel ziet ook. En na een paar vermoedelijke hersenbloedinkjes, is het niet echt meer rondwandelen, maar meer creatief-net-niet-vallen dat ze doet. 

Opstaan van de hoek in het bureau waar ze ligt, op de tast naar de gang, eventueel nog eens rond de eettafel (verstrikt geraken in de stoelpoten, als ze pech heeft), en dan terug naar de hoek van het bureau en slapen. 

Poppy in de herfst van haar leven

Ik heb het niet voor honden, door de band, maar Poppy is wel een wijze. En het stoort mij niet dat ze veel lawaai maakt en overal tegen loopt en alles. 

Okay, ze laat soms wel eens veel scheten. Maar hey, een mens wordt dat gewoon, en dan is het alleen maar een beetje vervelend bij het opnieuw binnenkomen in het bureau. Ge wordt dat gewoon, scheten. 

Vandaag was het iets minder aangenaam. Vanmorgen was den duts na een Grote Boodschap plets achteruit in haar eigen gerief gaan zitten.

Verrassing: zelfs na veel uitwassen met water en zeep, blijft die geur er in hangen. Pas helemaal tegen het einde van de dag was de geur gemuteerd van een zerpe, euh, hondenstrontgeur naar een soort wasmand-vol-zweetvoeten-kousen-geur. Tenzij ze bewoog of er iemand binnen kwam waardoor de lucht begon te circuleren, en dan was het gewoon weer Caca de chien

Als het morgen niet over is, zijn er twee opties: ofwel een hele bus Fébrèze leegspuiten, ofwel dit

Medieval Fun Land

donderdag 17 oktober 2013 in Sonstiges. Permanente link | Geen reacties

Misschien moet ik het eerste seizoen van Game of Thrones nog eens herbekijken. 

Die keer dat ik luidop moest lachen met @g10

donderdag 17 oktober 2013 in Sonstiges. Permanente link | Eén reactie

Die namiddag, op [frontend]:

What @mvuijlst and @defreek suggest is akin to unix file permissions w/ an owner.

Symbolic Notation   Octal Notation  English
----------          0000        no permissions
---x--x--x          0111        execute
--w--w--w-          0222        write
--wx-wx-wx          0333        write & execute
-r--r--r--          0444        read
-r-xr-xr-x          0555        read & execute
-rw-rw-rw-          0666        read & write
-rwxrwxrwx          0777        read, write, & execute

to have it resource oriented this would result in -crudcrudcrud (using symbolic notation)

Would this cover all needs?

Ja, ik kan daar hard om lachen, ik. 

Pap

donderdag 17 oktober 2013 in Sonstiges. Permanente link | 9 reacties

Hey, kijk nu, ik kan het nog: pap zeggen. 

Het zag er nochtans niet naar uit, een uur of zo geleden: vanavond een schrikkelijk goed stuk vlees klaargemaakt.

Een kilo of drie vier entrecôte, proper opgekuist (ik doe dat dus heel graag, met een mes prutsen aan rauw vlees), peper en zout erop, olijfolie, Provençaalse kruiden, goed masseren, in grote filets snijden, quadrilleren op een massief warme grill.

Acht eierdooiers, gastriek, kloppen tot sabayon, geklaarde boter bij en gehakte dragon tot béarnaise, tomatenpuree bij tot choronsaus.

Aardappelen door de mandoline tot alumettes en frituren, ajuinringen in melk doen en dan in gekruide bloem en dan frituren.

Vlees een paar minuten in de oven, in dikke balken snijden, choron erbij, pommes alumettes erbij, een bos waterkers, gefrituurde ajuinringen. 

Mmmmmmmmm lekker. 

Schiet eens in uw eigen voet, dochter

vrijdag 18 oktober 2013 in Sonstiges. Permanente link | 6 reacties

Dat moeten epische gevechten zijn met een totaal niet-werkende wekkerinstallatie, in de kamer van onze oudste dochter: zeldzaam zijn de dagen dat ze op tijd uit haar nest komt gerold. 

‘t Zijn dan telkens variaties op jamaardewekkergingnietaf of jamaarikwasweerinslaapgevallen. Niet dat ze al ooit écht te laat is geweest, bij mijn weten, maar toch.

En dan was het vanmorgen dag van de jeugdbeweging, afspraak om 7u10 onder de Stadshal, en was ze zonder enig probleem wakker, aangekleed, gevoed, gepakt en met haar broer op tijd present. 

ER ZIJN GEEN EXCUSES MEER. Ha!

Cinema!

zaterdag 19 oktober 2013 in Sonstiges. Permanente link | Geen reacties

Ge weet dat het een goeie avond geweest is, als de afsluiter deze is:

Live gezongen, en al!

The Day of the Doctor

zondag 20 oktober 2013 in Sonstiges. Permanente link | 2 reacties

Ooooh. 

Het is rond

maandag 21 oktober 2013 in Sonstiges. Permanente link | Eén reactie

‘t Was wel een wijze vraag van Zelie gisteren: wat is het verschil tussen une balle en un ballon

Mijn aanvoelen was dat bij ballon de nadruk op het opgeblazen zijn ligt, en bij balle de nadruk op het rond en hard zijn en wat kleiner, maar ik ben er niet zeker van. 

Une balle de tennis, de golf, de baseball. Ook balle voor een kogel, natuurlijk, zelfs al zijn die niet meer rond. Une balle de foot maar ook un ballon de football, en idem voor basket en volley. En dan un ballon voor een luchtballon en zo, zelfs als hij niet rond is (maar wel opgeblazen). 

Oh, en dan is er nog bille voor nog kleiner en harder (knikkers, pakweg), en boule voor gelijk wat groter maar nog altijd hard en rond (boule de pétanque, boule de billiard). 

En boulet voor kanonskogel, en boulette voor gehaktbal en zo, en bulle voor luchtbel en dergelijke. 

Pf. Begin er maar eens aan, taalgevoel van buiten leren. :|

Wereldberoemd in Oost-Vlaanderen!

dinsdag 22 oktober 2013 in Sonstiges. Permanente link | Geen reacties

Jan is die blonde god met de krullen!

Gelezen: Anno Dracula

dinsdag 22 oktober 2013 in Boeken. Permanente link | Eén reactie

1888: Koningin Victoria is hertrouwd. Met een prins van een oud adellijk geslacht uit Wallachije, ene Vlad III Țepeș, ook wel genoemd Dracula.

Yay! Althist! En vampiers! En een heel boek vol verwijzingen naar andere boeken en dingen! (Nee serieus: zo ongeveer elk personage dat al was het maar een halve zin vermeld werd, komt vaak uit andere boeken, verhalen, films, series.)

En allemaal dingen tegelijkertijd ook–Mycroft als mover & shaker, doktor Moreau en Jekyll, Lestrade: wijs.

Dracula is prins-gemaal van Victoria, oude vampieren komen van overal in de openbaarheid, Dracula en de andere vampieren maken honderden en duizenden vampieren bij, en die maken weer vampieren, en er is miserie en hop kijk nu, er is een seriemoordenaar die nieuwe vampieren vermoordt in Whitechapel: Mary Ann Nichols, Annie Chapman, Elizabeth Stride, Catherine Eddowes… ayep: ze noemen hem Silver Knife tot hij ogenschijnlijk zelf een betere naam verzint in een brief naar de krant: Jack the Ripper.

Charles Beauregard gaat in opdracht van de schimmige Diogenes Club op onderzoek, samen met Geneviève Dieudonné (één van de elders onder de vampieren, ouder zelfs dan Dracula).

Uitstekend, vond ik. Ik heb lang moeten wachten voor het boek beschikbaar was bij Amazon, en de uitgave die ik las, was de heel uitgebreide versie, met meer dan honderd extra bladzijden: eindnoten, een alternatief einde, een filmscript, een aantal essays erbij. Aangeraden, en dan ga ik nu snel aan het vervolg beginnen.

Gelezen: Petit Vampire va à l’école

dinsdag 22 oktober 2013 in Boeken. Permanente link | 5 reacties

Petit Vampire is een kleine vampier. Hij is zo vrij als de lucht, hij kan vliegen, zich veranderen in een rat, een wolf, een vleermuis, en hij mag zelfs meisjes bijten tot ze bloeden zonder straf te krijgen van zijn mama.

Maar hij zou graag naar school gaan. Als hij dat echt wil, mag hij dat natuurlijk.

In het dorp is er een school, en op een goeie nacht zet hij aan. Als hij toekomt op school, blijkt dat er geen enkele leerling is — logisch natuurlijk: de kinderen komen alleen overdag naar school.

Hij is er het hart van in, maar de Kapitein van de Doden weet raad: hij zal ‘s nachts les geven aan Petit Vampire en aan een hele klas vol spoken. Ze moeten wel hun eigen schrift en schrijfgerief meenemen, want ze mogen niet in de schriften van de kinderen schrijven.

Petit Vampire doet dat wel, en hij begint een schrijfgesprek met Michel, een jongen uit het dorp. Als dat uitkomt, moet de jongen naar de doden gaan, zodat de Kapitein kan zien of hij hun geheimen zal verklappen of niet.

p18

En dan worden Petit Vampire en Michel vrienden.

Zo mooooooi! Van Joann Sfar, die onder meer ook Le chat du rabbin deed en Grand Vampire.

Problemen zijn er om opgelost te raken

woensdag 23 oktober 2013 in Sonstiges. Permanente link | Geen reacties

Er waren een aantal websites van mij die de laatste tijd hondstraag waren geworden. Zoals in: time-outs en vieze dingen.

Taktiek één: hopen dat het over zal gaan.
Taktiek twee: the obvious proberen—alle software up to date zetten, nog eens kijken naar caching en zaken, en hier en daar wat frutselen.

Taktiek drie: support contacteren.

Omdat het niet beterde, en dat een server die weken aan een stuk met een load van 50 à 60 draait niet echt normaal is.

Support: kijk eens naar caching en zaken, en zorg ervoor dat alle software up to date is, en als dat niet lukt kunt ge altijd hier en daar wat frutselen.

Gniiiii.

Dat heb ik dan maar uit arren moede uren aan een stuk gedaan, maar het hielp niet. Echt álles geprobeerd.

Terug naar support, ten einde raad. Alles op een rij gezet: wat ik gedaan heb, wat ik geprobeerd heb, en hoe het niets helpt.

Een kwartier later:

Hello Michel,

Thank you for contacting us and I apologize for the connection problems
on your sites. Your server had an issue with high load which had to be
cleared up by our admins. The load is back to normal levels now and your
sites are working well again. Please let us know if you have any other
issues or concerns.

Thanks!
Jooho L

Aaaargh. Bedankt, Jooho, maar zijn dat geen dingen waar jullie een alarmpje voor staan hebben of zo? Da’s dus een avond die ik niet meer terugkrijg é.

(alhoewel ik nu wel grote kuis heb gehouden en een stuk of 63 sites heb weggekapt, ‘t is niet allemaal verloren moeite.)
(ja, 63. dat lucht op.)

Gelezen: Une petite tentation

donderdag 24 oktober 2013 in Boeken. Permanente link | Geen reacties

Twee beste vriendinnen, de wat bravere Calista en de -ahem- wat wildere Anna, sluiten een weddenschap: om het eerst in bed duiken met de man van het gezin waar Calista babysit is. Séduire le mari. Virer sa femme. Prendre sa place. La première qui réussit a gagné.

Het begint onschuldig, en het eindigt zoals te verwachten was: niet goed.

Une petite tentation 25

Het leest als een film, zo één van die Franse, met een oudere man en knappe meisjes, en hevige gevoelens en dat het op het einde allemaal wat doodbloedt. Neen, het heeft niet enorm veel om het lijf, maar onder meer ook omdat Jim en Grelin er 150 bladzijden de tijd voor nemen, krijgen we toch een paar echt aanvoelende personages.

Da’s al niet verkeerd, maar er zat veel meer in. Want het einde komt er al met al veel te snel. Of beter, ‘t is te zeggen: het einde had helemaal het einde niet moeten zijn. Er was gerust veel meer te vertellen over alle personages.

[van op Boeggn]

Gelezen: U-29

vrijdag 25 oktober 2013 in Boeken. Permanente link | Geen reacties

Toen Robert M. Price nog een Bobje M. Price was en nog geen theoloog en New Testament Minimalist, was hij al een fan en kenner van Lovecraft. Dat is niet geminderd met de jaren: hij blijft een autoriteit, en kijk nu: hij heeft sinds kort naast zijn Bible Geek  en Human Bible ook een Lovecraft Geek-podcast. Ik heb er al een halve aflevering van beluisterd, en jawel: instant classic. Hij heeft mij op een half uur al pointers naar een paar maand leesvoer gegeven, de schelm.

Wel niet naar dit boek, want daar kwam ik vandaag helemaal per toeval op.

U-29 is een stripversie van The Temple, zo ongeveer het eerste gepubliceerde verhaal van Lovecraft. Eerste Wereldoorlog, een Duitse onderzeeboot heeft net een Brits schip doen zinken en de overlevende opvarenden in hun reddingsboten ook gekelderd. Als de onderzeeër na een duik weer boven komt, zien ze dat een lijk vastgeklampt zit op het dek. Ze vinden op het lichaam een vreemd ivoren beeldje, en dan begint er vanalles verkeerd te gaan.

u29 9

Vintage Lovecraft, niet verkeerd van adaptatie (if anything: te slaafs gevolgd). Maar het kan niet tippen aan het origineel.

[van op Boeggn]

Tijd voor een streepje muziek

vrijdag 25 oktober 2013 in Sonstiges. Permanente link | 5 reacties

Schone uniformen toch hé. 

Maar zo schoon

vrijdag 25 oktober 2013 in Sonstiges. Permanente link | Eén reactie

Ik heb dat in de tijd nog gekocht, in boek, en dan op CD. Maar nu staat het gewoon op Youtube (enfin, voor de tijd dat het zal duren, natuurlijk).

Beowulf, vertaald en gelezen door Seamus Heaney. Machtig. Om op een donkere avond rond een haardvuur naar te luisteren, met een heel huis vol mensen. 

Acting

zaterdag 26 oktober 2013 in Sonstiges. Permanente link | Geen reacties

Lap. En nu moet ik The Trip nog eens opduiken. Grr. 

Kloot eens een Antwerpse steuntrekkende

zaterdag 26 oktober 2013 in Sonstiges. Permanente link | 4 reacties

Ik weet een wijs spelletje!

Stap 1: vind een persoon in de buurt die steun trekt van het OCMW. Een Kirkor Ghazaryan of zo. 

Stap 2: maak die mens een Facebookprofiel aan.

Stap 3: zet er allemaal foto’s op van duur gerief genre computers en Havanasigaren, en van zodra hij langer dan een dag of twee weg is: laat hem op vakantie vertrekken naar Armenië, Florida, Madagascar.

En dan nog een mailtje naar ‘t Stàd en ’t is gepiept! (De logische volgende stap, na deze nonsens, is natuurlijk de bewijslast omkeren. Ik zal niet verbaasd zijn als het zo ver zal komen.)

Een klassieker

zondag 27 oktober 2013 in Sonstiges. Permanente link | Geen reacties

Vakantie? Ah, okay, even wachten, wat was daar nu weer de juiste respons op? 

Inderdaad: ziek worden! En als het even kan met mysterieuze dingen die volgens het internet allemaal dodelijk zijn: ontploffende koppijn, misselijkheid, koud zweet, en geel in het gezicht worden. 

Dat was van 7u vanmorgen tot 16u. En nu is het iets beter, dankuzeer, we hopen dat het voor de volgende week in orde is. 

Pff. 

Gelezen: The Bloody Red Baron

maandag 28 oktober 2013 in Boeken. Permanente link | Geen reacties

Dertig jaar na Anno Dracula! Dracula zelf is uit Engeland weggejaagd en heeft postgevat aan de zijde van de Kaiser.

Zoals Anno Dracula een ode was aan de grote Victoriaanse vampierenverhalen, is dit een mengeling van vampieren en Eerste Wereldoorlog en andere ficrie begin 20ste eeuw: Docteur Mabuse, Dr. Caligari, Doctor Moreau, Jay Gatsby, Graf Orlok, Rotwang (van Metropolis), Robur (le conquérant), Biggles, Herwert West (re-animator!), Simon Templar  – en echte personen: Poe, Kafka, Mata Hari, Fokker, Hindenburg, Göring, Ludendorf, Churchill (en ontelbare, ontelbare anderen).

Het verhaal is redelijk straightforward: de Duitsers doen vreemde experimenten met vampieren, onder meer Manfred von Richthofen, en de geallieerden proberen eerst te achterhalen wat er precies gebeurt, en dan er iets aan te doen. Poe, gedesillusioneerd in de VS en verhuisd naar Praag, wordt onder de arm genomen door de Duitsers om een biografie/heldenverhaal van de Rode Baron te maken. Kate Reed, vampier en journaliste, trekt op onderzoek.

Dat soort dingen.

De atmosfeer en de wereld en de details zijn belangrijker dan het verhaal, vrees ik. En het einde valt een beetje plat. Maar het blijft wel de moeite, en op naar nummer drie.

[van op Boeggn]

Идеальный мир

maandag 28 oktober 2013 in Sonstiges. Permanente link | Eén reactie

Lang leve De Ideale Wereld!

Flashback Tuesday

dinsdag 29 oktober 2013 in Sonstiges. Permanente link | 7 reacties

Oh boy. Ik zat vandaag bij een bedrijf op vergadering, en het was gelijk ik weer in de jaren 1990 was: een bedrijf dat pre-press en drukwerk en huisstijlen en ook wel eens een website maakt.

Het gesprek leek ook wel iets uit de jaren 1990: de klant (euh, wij dus) die niet voldoende voorbereid was, de websitebouwer aan de andere kant van de tafel, een uitleg over wat een cms nu precies is, allerlei getapdans rond beslissingen… afijn ja.

En dan was er nog even bijeenzitten over een database, en het leek ook wel de jaren 1990: Microsoft Access begot. Ik was daar zot van, in de tijd: mijn derde softwareliefde (na WordPerfect en dBASE III+ en vóór Photoshop). Alles heb ik erin gesmeten: boeken, tijdschriften, films, strips, alles alles alles.

Maar op den duur werd het op het werk allemaal SQL Server, en later deed ik gewoon geen databases meer, en dan was het allemaal plots MySQL.

Tot het moment dat ik zelfs geen Access meer staan had op mijn werkcomputer. En dan, dat ik geen Access mee staan had thuis. Ergens installatiecd’s, ja, maar of die nog zouden werken?

…en kijk, alles gaat in cirkels. Daarnet heb ik nog eens een Access-file opengesmeten, en ondanks dat het allemaal verschrikkelijk desoriënterend was, die Access 2013, heb ik op een ik en een gij een formulier met allemaal subforms geëditeerd en een subform toegevoegd, en wat een gemak dat dat was!

En om het helemaal compleet te maken: ik heb een Windowscomputer vers van nul geïnstalleerd. Windows 8.1, alles erop en eraan, weer een gewoon keyboard met een echte Home en een End, waar ó en ì op de normale plaatsen staan en [] en {} ook.

Ik ben er helemaal klaar voor, om die hele Macintoshdinges aan de kant te zetten. Zó hárd beu dat ik dat kreng van een 2011-Macbook Pro ben, ge kunt het niet geloven.

Gushing fanboi alert

woensdag 30 oktober 2013 in Sonstiges. Permanente link | Geen reacties

Ik dacht, ik kijk eens wat dat geeft, tegenwoordig, in Word werken. Want ook dat was al een eeuw geleden, wegens op een Mac is het een oude Word van lang geleden, en negen kansen op tien is het toch iets anders genre Pages (ugh yuck bleah) of Google Docs (idem).

Schets mijn verbazing: na even desoriëntatie (FILE HOME INSERT DESIGN en zo in hoofdletters – ik wist er wel van, maar ik was er nog niet echt mee geconfronteerd) voelde het allemaal gelijk vloeiender aan dan dat ik het mij herinner.

Het leek wel alsof er iets met transities of animatie gedaan wordt: het is gelijk dat als ik aan het typen ben, dat de tekst op het scherm gevloeid komt, en niet letter per letter. Even getest, en inderdaad: er zitten animaties, zowel in de enters als de letters als de cursorbewegingen. Dat geeft het allemaal een organisch gevoel dat bepaald aangenaam is.

Enfin, dat ik aangenaam vind, want natuurlijk zijn er ook mensen die het maar niets vinden.

Idem bij Excel en dergelijke ook: dat had ik een tijd geleden al gezien bij de online versie van Excel, en het maakt kotjes selecteren bijna verslavend.

Nog nieuw en nog om over content te zijn? Ik las daarnet in een fijn interview dat Sitka een nieuw lettertype van Matthew Carter zou zijn, speciaal voor Windows 8.1. Even nakijken…

Sitka

Yes! Een lettertype met optische alternatieven! Kijkt, allemaal verschillende i’s voor allemaal verschillende groottes:

Sitka 2

Zo wijs!

Back to the future

donderdag 31 oktober 2013 in Sonstiges. Permanente link | 5 reacties

Alles komt terug!

Gisteren vroeg Sandra wat we zouden kunnen eten, en ik vermoed dat het is omdat ik naar Blake’s 7 aan het kijken ben, maar ik dacht ineens: avocado met garnalen!

Recept: avocado, garnalen, peper, zout, limoensap. Mengen naar goesting. 

Het ziet er niet uit (vergeef mij ook de telefoonfoto), maar ik vond het fantastisch lekker, en de kinderen ook:

Avocado

Mag vanaf nu in de vaste rotatie, vind ik. 

Navigatie

» homepagina, archief

Vriendjes

Zoek

<insert standard disclaimer>

Alles wat hier staat is mijn eigen opinie. Het wordt niet nagelezen of goedgekeurd door mijn werkgever voor het on-line komt, en ik bied geen enkele garantie voor kwaliteit of correctheid.

Mijn werkgever is het niet noodzakelijk eens met wat ik schrijf, en het spreekt vanzelf dat hij dan ook op geen enkele wijze aansprakelijk kan zijn voor wat ik hier publiceer.

Ter info

Eén van mijn e-mailadressen is michel [at] zog punt org. Normaal gezien antwoord ik daar, buiten de kantooruren, onmiddellijk op.

Valideert, in principe: css & xhtml.
Gemaakt met WordPress.
Syndicatie: Entries (RSS) en commentaar (RSS).



ISSN 1780-1338