Michel Vuijlsteke's weblog

Tales of Drudgery & Boredom.

Month: januari 2014 (page 1 of 3)

Gelezen: Wheel of Time 14: A Memory of Light

Memory of LightGodverdomme en miljaardedju en gelijkaardige.

Ik had het kunnen vermoeden: het einde lag natuurlijk al vast vóór Sanderson de mantel van Jordan overnam, en daar was niet zo enorm veel bewegingsruimte — om er nog niet van te spreken dat de hele epiloog van het boek letterlijk door Jordan zelf geschreven was, jaren geleden.

Dit is hoe het boek ging:

  • Het eerste kwart: oh boy oh boy oh boy, een héél boek veldslag, zo wijs. Wel vreemd dat er plots zo’n enorme deus ex machina (satanas ex machina?) komt — de Sharan, nóg eens een heel nieuw volk met zijn eigen eigenschappen en achtergrond, waar we praktisch niets van gehoord hadden.
  • Het tweede kwart: euh, wacht, dit is het allerlaatste boek, moeten we hier niet een aantal losse einden vastknopen? en okay dat er gevochten wordt, maar als dit de Ragnarok van Wheel of Time is, waarom voelt het dan zo klein aan? akkoord er zijn vier strijdtonelen, maar ze voelen allevier aan alsof er een paar honderd man vechten, niet de miljoenen soldaten en tienduizenden channelers van allerlei achtergronden die ons beloofd waren
  • Het derde kwart: tiens, het begint gelijk allemaal een beetje op elkaar te lijken, die veldslag.
  • Het laatste kwart: néééééé!!!!
  • Epiloog: ugh. Zelfs van uit het graf kan Jordan een boek kapot maken.

Neen, ik was niet tevreden. Ik verwachtte geen Tolkienachtig einde en dan nog een einde en dan nog een en dan een epiloog en dan nog een epiloog — maar ik had toch een zeker einde verwacht, dat de rest van de boeken de moeite waard zou maken.

Eén voorbeeld: in de eerste boeken wordt er een groot spel gemaakt rond de Tinkers, een soort pacifistische zigeuners, die blijken de voorouders te zijn waar de Aiel, een soort Fremenachtig volk, van afgesplitst zijn. De Tinkers zijn al duizenden jaren op zoek naar een mysterieus lied, en de Aiel die leven volgens een strikt systeem van eer en schuld en boete, zijn duidelijk ook niet klaar met hun verleden. Eén van die Tinkers, ene Aram, neemt in weerwil van duizenden jaren traditie de wapens op, en dan lijkt er op te gaan lijken dat we naar een soort hereniging gaan, of iets in die zin. Maar dan wordt Aram afgemaakt in boek tien of zo, en dan horen we niets meer van de Tinkers. Ja, een korte acte de présence in een ziekenboeg in het laatste boek. Twee of drie regels of zo.

Aaargh!

Hoe meer ik er over nadenk, hoe lastiger ik ervan loop. Ik had twee en een half boek de indruk dat het allemaal goed kwam met Wheel of Time, en dat die eerste elf boeken  toch de moeite waard waren geweest, en dan blijkt dat het keurslijf waarin Jordan de reeks gegoten had, en vooral het einde dat hij al geschreven had, er een onmogelijke opdracht van gemaakt hadden voor wie dan ook.

En het is niet eens allemaal de schuld van Jordan. Hoe degelijk Sanderson ook was met menselijke interactie en een beperkt aantal personages, zo zwak is hij met epische veldslagen.

Kak. Nee, niet leutig.

[van op Boeggn]

22 jaar

Vorig jaar dacht ik dat ik het niet vergeten was, maar toen bleek dat het al een dag voorbij was. Dit jaar was Sandra het niet vergeten.

En met een beetje aanmoediging wisten de kinderen het ook – kijk eens hoe schattig:

221

Allez toe, één hapje!

Uitstekend principe in het koken: minstens proeven, zelfs als g’er van uitgaat dat het dingen zijn die ge al veertig jaar niet binnen krijgt. Zo blijkt dan bijvoorbeeld dat niet alle zwezeriken slecht zijn.

Deze week op het programma: nieren!

Ik moet dat al heel mijn leven niet hebben, maar vandaag meteen het diepe eind in: van het kuisen tot het bakken.

Maar wacht, eerst de voorgerechten. Om te beginnen neme men een bodram met boter en gerookte zalm ertussen, en dan nog een laag boter en gerookte zalm en zo voort, en dan in kubussen snijden en boter aan de buitenkant:

Bodrams

…en dan in fijn gehakte peterselie, en een lepel lomviseieren erop:

Javanais van zalm en lompviseiers

Deel twee van voorgerecht één: een konijnenrugsken, opengesneden, daarin een mengeling van groene pesto en mozarella, opgerold, aangebakken, in de oven, in schijfjes gesneden en op een lek zeer dunne bloemkoolpuree gelegd. (Okay, okay, “een zalfje van bloemkool, zucht.)

Dat geeft dan samen:Javanais wit brood / zalm / harenka - konijnenrug / mozarella / pesto / bloemkool

Voorgerecht twee: een geitenkaasje in een krokante korst gebakken, met appelhooi erop en een fris slaatje, en met allemaal Turks fruit en een noten-rozijnenmengeling en honing en vijgen en al:

Geitenkaasje / kruien/specerijenkorst - appelhooi - fris slaatje

Zeer zeer lekker. Zeer zeer lekker.

En dan het hoofdgerecht: nieren. Stap 1: kuisen. Die kalfsnieren zitten in een blok degoutant vast aanvoelend vet. Al dat vet moet er van rond, en waar het in de nier zit, moet het er ook uit.

En urine-aanvoerkanalen die te dik zijn, moeten er ook uit. En dan in kleine stukken, en dna geeft dat dit:

Nieren

Of beter, dan geeft dat dat nadat die stukken een half uur onder stromend water hebben gestaan, om de zoveel tijd gemasseerd, om de geur van urine eruit te krijgen. Ahem ja.

En dan gewoon gebakken, met spekjes erbij en champignons en jeneverbessen en dan geflambeerd met jenever en geblust met bruine fond en room, en pijpajuin erbij. Een salsa gemaakt van tomaten en komkommer met dragonazijn en olijfolie en peper en zout en pijpajuinen, in torentjes gestapeld naast een klets paarse aardappelpuree, en dat geeft dan dit:

Kalfsniertjes / jenever - truffelaardappel

Ja, ik weet het. De theorie was blijkbaar: we maken een gerecht dat er zodanig degoutant uitziet dat die niertjes de minste van onze zorgen zijn.

Opdracht niet geslaagd, wat mij betreft: ik vond het om te beginnen niet lelijk of vies maar grappig, de combinatie stevige bruine saus, subtiele fluweelachtige aardappelen en frisse salsa verrassend lekker, en de nieren zeker niet slecht, maar in feite ook niet echt om naar huis over te schrijven.

Als die dingen goed klaargemaakt zijn, dan moet een mens er normaal gezien niet van kokhalzen (wat wel het geval is als ze niet goed gekuist zijn of als ze niet genoeg gespoels zijn en dus naar pis ruiken/smaken), maar ik kan niet zeggen dat ik omver lag van de smaak: zowat alles al wat op het bord lag, en de hele combinatie van alles, vond ik lekkerder dan de nieren op zich.

De wet op de bescherming van de persoonsgegevens meneer!!

Telefoon van een advocaat: dat zijn cliënt mij gedagvaard wil zien omdat ik de wet op de bescherming van de persoonsgegevens overschrijd.

Serieus, de wet op de bescherming van de persoonsgegevens? Ja, blijkbaar wel. Kijk, dit is een schending van die wet, volgens de advocaat:

In de krant stond vandaag “Komt er volgend seizoen een Belg bij in de Premier League? Ritchie De Laet voert met Leicester City namelijk met sprekend gemak de Championship (Engelse tweede klasse) aan.” (lees meer bij De Standaard Online)

En hiervoor kan Ritchie De Laet mij volgens die advocaat mij een proces aandoen. Enfin ja, volgens de cliënt van de advocaat.

Uh huh. Yeah, right.

(In voorkomend geval ging het om een verwijzing van vier jaar geleden naar een artikel over iemand die rechten studeerde, iets met een extreemrechtsachtige studentenvereniging en geweld in de Overpoort.)

Links van 21 januari 2014 tot 29 januari 2014

Post mortem – Thanks & lessons learned | Notes from the trenches
Lessons learned – Don’t operate in a market where a single player can arbitrarily decide to kill you. Especially don’t work in a market that’s controlled by an entity that explicitly refuses to communicate with you (or anyone else) or to explain their guidelines.

The Best “Entry Level” Science Fiction Books to Convert Your Friends
A lot of the greatest science fiction and fantasy books are not for newbies. They can be daunting for new readers, because they assume you've already read a lot of science fiction and fantasy. But what are the best "entry level" science fiction and fantasy books? We asked some top editors and writers, and here are their picks.

Applying Artificial Intelligence to Nintendo Tetris
In this article, I explore the deceptively simple mechanics of Nintendo Tetris.

Twitter’s Future Can Be Seen in China — Irvingside
It will be interesting to see how Twitter creates its unique ecommerce platform, but for now we can turn to China's messaging giant WeChat to predict the San Francisco-based company's future. WeChat began as a messaging service like many of its rivals Line and WhatsApp, but has recently embraced financial transactions. WeChat's users can make payments to McDonald's through the app. After the transaction is finished, WeChat provides a QR code from McDonald's for users to redeem. Last November, WeChat partnered with Chinese smartphone maker Xiaomi to sell the company's flagship phone, the Mi-3. In less than 10 minutes, 150,000 units of the device were sold on WeChat. Although WeChat's impressive user base of 500 million and counting far surpasses that of Twitter, one can still expect Twitter to experience similar results from ecommerce.

Computer Associates promo video – YouTube
Machtig! "We make the software that makes the world go around!"

Gelezen: Wheel of Time 13: Towers of Midnight

Towers of MidnightRobert Jordan had elf boeken geschreven, en hij was van plan om de hele reeks af te maken in één laatste boek. Dat was, had ik begrepen, ook in eerste instantie de instructie voor Brandon Sanderson: maak de reeks af, hier zijn de notities, op één boek moet dat zo ongeveer lukken.

Ik had er lange tijd geen flauw idee van hoe Jordan ooit aan het idee gekomen was dat hij op één boek die hele Wheel of Time af zou krijgen, maar nu ben ik er wel achter. Hij zou het waarschijnlijk gewoon afgehaspeld hebben met een aantal statische scènes.

Niet zo Sanderson. Nog minder fluff dan in boek twaalf, nog meer diepgang in de personages, daar kruipt ook tekst in. Kwalitatief veel betere tekst, en veel aangenamer om te lezen tekst dan hele riemen over allerlei karakters die ruzie maken en kledij glad strijken.

Want godzijdank: de hoofdpersonages hebben ondertussen zo ongeveer allemaal aanvaard dat ze wel degelijk belangrijk zijn en géén normale mensen. En ze hebben van de weerbots andere emoties dan vijftig tinten boos zijn op mekaar.

De wereld zit degelijk in mekaar, maar met de twee laatste boeken is toch wel erg pijnlijk duidelijk dat dit een fantastische serie had kunnen zijn met dit verhaal in handen van een betere schrijver dan Jordan.

Zucht.

[van op Boeggn]

Du traan ies altaad un beetche raazen

Preach it, brother.

Bloederig Brabants ook altijd.

Surface 2 Pro

Het ding is uiteindelijk, met ongeveer een maand vertraging, toegekomen: mijn nieuwe werkcomputer.

Een weekend niet-echt-intensief gebruik (wegens allerlei feesten en dingen) later: ik ben er machtig content mee. Een echte computer, krachtiger dan bijna alle computers in mijn huis, en tegelijkertijd een tablet dat ik een hele avond op mijn schoot kan hebben voor de televisie, waar ik alles op kan draaien van een halve eeuw PC, dat films op HD-kwaliteit afspeelt en games op volle snelheid en dingen, en alles: een groot gemak.

De type cover die erbij zit is ook een mirakel van schoon fatsoen: full size klavier, echte toetsen, backlit, stevig, en toch maar millimeters dik.

Meer later, vooral dan volgende week als het mijn enige werkcomputer wordt na drie vier jaar aarMac. Spannend!

Vier op zes

Voilà: eentje erbij. We zijn nu in de meerderheid thuis, de brildragers.

Sinds deze namiddag heeft Louis er ook een (en Zelie een nieuwe):

1620685_10152274493460802_940755678_n

Gelezen: Wheel of Time 12: The Gathering Storm

The Gathering StormBoek elf was een sprankeltje hoop na duizenden en duizenden bladzijden niet echt zo goede boeken. Het was ook meteen het laatste boek van Jordan: daarna was hij namelijk dood.

Het was absoluut niet gezegd dat de reeks degelijk af zou geraken, want met nog maar één boek te gaan en heelder reeksen plot points op te lossen… Kwam daar nog bij dat er een auteur moest gevonden worden met genoeg voeling voor het verhaal en de stijl, die bereid zou zijn om niet al te veel van zijn eigen in het verhaal te steken om niet al te veel af te steken tegen de oude boeken: niet simpel.

De weduwe Jordan ging voor Brandon Sanderson, die toén nog niet de fantasy-superheld was die hij nu is, en ho boy, was dat even een goede keuze.

Personages die al elf boeken lang vastgeroest zaten, kregen plots dimensie. Een verhaal dat al een eeuw niet vooruit leek te gaan, bleek in dit boek helemaal niet stil gestaan te hebben. Details die nutteloos leken vier of vijf boeken geleden, zijn ineens in een context te begrijpen.

Neen: Robert Jordan had goede ideeën, maar was niet genoeg schrijver om ze boeiend neer te pennen. En het mag duidelijk zijn: Brandon Sanderson is dat wel.

Zeer aangenaam boek om lezen. En ik ben blij dat “het laatste boek” uiteindelijk niet in één boek bleek te passen, dat ik nog een paar duizend bladzijden heb.

[van op Boeggn]

Hierzie, exotisch fruit

‘t Was vandaag rustig en niet te veel werk, bij het koken – nog goed, want den dezen is volledig, en door en door kapot.

Voorgerechten: een kleine quiche lorraine en gerookte eendenborst. Ik ben een fan van de gerookte eendenborst; de quiche was wegens tijdsgebrek niet op voorhand gebakken en dus redelijk rauw van deeg onderaan. Spijtig. Erbij: een slaatje van rocket met zongedroogde tomaten.

Gerookte eend / granaatappel - quiche Lorraine - rocket sla

Hoofdgerecht: met geitenkaas/gedroogde tomaten/basilicum gevulde varkenshaasjes, met een machtig lekkere champignonsaus en een spekrösti en kleine groensels. Aan de ene kant:

Gevulde varkenshaas / geitenkaas / gedroogde tomaat / basilicum - champignonsaus - spekrösti

…aan de andere kant:

Gevulde varkenshaas / geitenkaas / gedroogde tomaat / basilicum - champignonsaus - spekrösti

Niet alleen de saus was lekker, ook het varkenshaasje was perfect, en de vulling zou een mens met een lepel en rauw opeten.

En als dessert: een bol cuberdonijs naast allemaal exotisch fruit – bijna smaakloos, werd ons verzekerd, maar zo hebben we het ook eens gezien en geproefd.

Meli-melo  exotisch fruit - cuberdonijs

Ik had daar eigenlijk niet zo’n probleem mee, met dat gebrek aan smaak. Er was altijd lekkere passievrucht en physalis en ramboetan dat gewoon harige lychee is en sterfruit en enorm zoete baby-anananas en cactusvijg en kumquat en granaatappel en kaki en tamarillo en papaya en pitaya, en ik vond daar niets slecht van.

Crashen in bed nu, denk ik.

Niet zo lang meer!

Ik kijk er al helemaal naar uit, naar seizoen vier van Game of Thrones!

Nog maar een paar duizend bladzijden Wheel of Time trouwens, en ik begin aan Dangerous Women, een anthologie van George R.R. Martin en Gardner Dozois, met onder meer dingen door Joe Abercrombie (waar ik nog geen slechte dingen van gelezen heb) en Brandon Sanders (idem), en van GRRM zelf natuurlijk.

Wahey!

Passioneel

Oudste zoon zat met een zeer vervelend probleem: hij moest voor de één of andere les een spreekbeurt of zo doen over “zijn passie”.

Ik ga niet zeggen dat het paniek was, maar het was toch bijna onoverkomelijk: dat hij veel te veel passies had, en hoe kon hij dat allemaal in één ding krijgen!

Ha. Een (zeer aangenaam) luxeprobleem, me dunkt. 🙂

Links van 18 januari 2014 tot 21 januari 2014

Beats Music | Online Music Streaming
Our curators are driven by a passion for music. They know the only thing as important as the song you’re hearing now is the song that comes next. Their expertise, combined with the best technology, always delivers the right music to you at the right time.

Geocodio | Ridiculously cheap bulk geocoding
turn street addresses into map coordinates using our straightforward REST API

Generate a Random Name – Male, French, Belgium – Fake Name Generator
Your Randomly Generated Identity!

Oxfam: 85 richest people as wealthy as poorest half of the world | Business | theguardian.com
The extent to which so much global wealth has become corralled by a virtual handful of the so-called 'global elite' is exposed in a new report from Oxfam on Monday. It warned that those richest 85 people across the globe share a combined wealth of £1tn, as much as the poorest 3.5 billion of the world's population.

Gaan we voor angst en vernedering, of zetten we in op emancipatie en hoop? – Opinie – De Morgen
Crul vergeleek de situatie van jonge Turkse Europeanen in al die landen met elkaar. De ondervraagde jongeren hadden allemaal dezelfde startpositie (geboren in Europa), dezelfde herkomst (ouders geboren in Turkije) en het betrof allemaal kinderen van laaggeschoolde arbeidersgezinnen. De onderzoeker vroeg zich af of die jongeren, die in verschillende landen in erg vergelijkbare omstandigheden aan de start kwamen, zich anders zouden ontwikkelen op sociaal-economisch vlak en of ze vervolgens ook andere maatschappelijke opvattingen zouden ontwikkelen. Het antwoord op beide vlakken luidt ontegensprekelijk "ja". In Zweden stromen zes (6!) keer meer van die jongeren door naar academische opleidingen dan in Duitsland.

Het keerpunt is bereikt: de emancipatie is niet uit, maar simpelweg af – nrc.nl
Emancipatie wordt dan niet gemeten in termen van vrijheid, maar in termen van gelijke uitkomsten. Maar wordt het zo langzaamaan niet eens tijd voor de conclusie: allebei kan blijkbaar niet? De huidige, ongelijke (of in ieder geval verschillende) verhoudingen en opvattingen zijn dan juist het product van die vrijheid, omdat vrouwen nu eenmaal geneigd zijn om andere prioriteiten te stellen en keuzes te maken, wat er vervolgens toe leidt dat er meer vrouwen zullen zijn die parttime werken, en net wat minder vrouwelijke ME’ers en topmanagers.

Humor

Op een paar maand kan er nog zó enorm veel gebeuren — ik zie implosies! explosies! ruzie! 

Ik begin het grappig te vinden, de aankomende verkiezingen.

Da’s eigenlijk geen goede zaak, vermoed ik.

Older posts