Archief voor februari 2014

 

Banished!

zaterdag 1 februari 2014 in Sonstiges. Permanente link | Eén reactie

Is dat bij u thuis ook, dat er zo uitgekeken wordt naar Banished? Want hier anders redelijk wel.

Nog eventjes!

Koppijn

zondag 2 februari 2014 in Sonstiges. Permanente link | 10 reacties

Ik voel mij ergens bekocht: andere mensen hebben van die migraine, dat kondigt zich aan, en dan kunnen ze zo’n dagboek bijhouden om te proberen achterhalen wat eventueel aanvallen veroorzaakt, en allerlei.

Ik heb gewoon koppijn, van tijd tot tijd, zoals ongeveer iedereen vermoed ik. Soms een beetje, soms heel veel, en soms — gelijk zaterdag – een hele dag aan een stuk, en geen pillen die eraan helpen tot het vanzelf over gaat.

Weinig dingen die zo op mijn zenuwen werken: als lezen niet lukt en zelfs geluid misselijk maakt, wat is het leven dan waard? Ik moet er niet aan denken dat ik in een situatie zou verzeilen waar dat zo zou zijn, uitzichtloos, voor altijd. Brr.

And so it begins

maandag 3 februari 2014 in Sonstiges. Permanente link | 14 reacties

Ah maar ja seg, het is toch waar hee?

Ik dacht écht dat het een parodie was van het meest belachelijke dat mogelijk was, en dat het er zo ver over was, dat het niet meer effektief was.

Helaas nee.

En dat verkavelingsvlaams. En dat knullig V-gebaartje, maar jongens toch.

(Al kan het natuurlijk altijk nóg beter.)

Nostalgieeeeeee!

dinsdag 4 februari 2014 in Sonstiges. Permanente link | Geen reacties

Ik kreeg vanavond een oude oude Accessdatabase onder de kiezen. Ménsen dat was lang geleden! En zo wijs, om nog eens te ploeteren!

Het was bovendien een ahem soms nogal vreemd georganiseerde database, en het ding deed raar met formulieren en distinct selecteren en alles, en oooh ik was daar content mee. Zoeken en doen in een programma dat op het eerste zicht niet echt meewil, maar dat natuurlijk niét onlogisch in mekaar zit — gewoon een kwestie van de logica achter de logica te vinden: is er iets wijzer?

Links voor 5 februari 2014

woensdag 5 februari 2014 in Links. Permanente link | Geen reacties

BBC News – YouTube starts auditing video views
The video-sharing website YouTube said it has started to "audit" the number of views a video has received. The move is aimed at preventing users from artificially inflating view counts which, YouTube said, mislead people about the popularity of a video.

Lists of Note
Late-1979, New York Times columnist William Safire compiled a list of "Fumblerules of Grammar" — rules of writing, all of which are humorously self-contradictory — and published them in his popular column, "On Language." Those 36 fumblerules can be seen below, along with another 18 that later featured in Safire's book, Fumblerules: A Lighthearted Guide to Grammar and Good Usage.

Two big announcements.
Moving forward, we will be a one product company. That product will be Basecamp. Our entire company will rally around Basecamp.

Down the feminist rabbit hole
I fell down a rabbit hole today. By reading this: An Incomplete Guide to Feminist infighting. Bemused, I chased links and read manifestos and counter-manifestos for a couple of hours until the sources just began to repeat themselves. But in some respects my confusion was just beginning. As I was falling through all these diatribes like Alice wondering how deep the rabbit hole goes, one of the thoughts uppermost in my mind was Poe’s Law: “Without a blatant display of humor, it is impossible to create a parody of extremism or fundamentalism that someone won’t mistake for the real thing.” There was no humor down this rabbit hole. I found myself in the land beyond parody. On this evidence, I suspect it would be nigh-impossible to write a literate spoof of modern feminism that even many of its disputants wouldn’t blithely mistake for a real ideological position. And I found myself thinking of the Sokal Hoax.

Andart: Greetings from Double-Earth
A question came up on the Extropians list about what a planet twice as large as Earth would be like. Being an obsessive worldbuilder that has been reading too much exoplanet papers recently I jumped at the question, of course.

Andart: Torus–Earth
One question at Io9 that came up when they published my Double Earth analysis was "What about a toroidal Earth?" This is by no means a new question, and there has been some lengthy discussions online and earlier modelling. But being a do-it-yourself person I decided to try to analyze it on my own.

Gelezen: Conan and the People of the Black Circle

woensdag 5 februari 2014 in Boeken. Permanente link | Eén reactie

Conan and the People of the Black CircleIk zat een béétje met een indigestie van Wheel of Time, en dus heb ik me in het wat kortere werk gestort: kortverhalen en comics.

Ah, Conan. Ik had People of the Black Circle, het origineel, een halve eeuw geleden gelezen (in het Frans, denk ik zelfs), de comic-versie zag er op het eerste zicht wel proper uit, en dus vandaar.

Oh, nostalgie. Ik weet niet hoe het overkomt op iemand die de boeken niet gelezen heeft, maar het ademt Robert E. Howard en vintage Conan. De tekeningen zouden stuk voor stuk pulp-covers kunnen zijn, zo schoon.

Het verhaal in het kort: koning Bhunda Chand is vermoord. Devi Yasmina, zus van de afgestorvene (die hem zelf heeft dood gemaakt eigenlijk, maar dat maakt niet uit want hij vroeg er om), besluit Conan, op dat moment baas van de Afghuli’s, in te lijven om wraak te nemen. Niet dat ze het hem rechtstreeks gaat vragen: ze zou zijn diensten vragen in ruil voor het leven van zeven van zijn kompanen die in de gevangenis zitten. Ha, verkeerde gok: Conan verrast ze en ontvoert ze!

Conan

En dan dus die vintage Conan, een mengeling van hoe hij in mijn hoofd zat in de jaren 1970 voor Schwarzenegger en van hoe hij in mijn hoofd zat na.

Swords & Sorcery! Yay! ‘t Is geen wereldliteratuur, maar wie hoor ik klagen? Wacht: mij hoort ge klagen, want ik wou dat het verhaal niet in vier maar in pakweg tien nummers was verteld.

[van op Boeggn]

The Flying Rat Edition

donderdag 6 februari 2014 in Sonstiges. Permanente link | 3 reacties

Duiven, om op te eten.

Herinnering één, ik durf er geen jaar op te plakken. Ergens in de jaren 1970, denk ik, bij mijn grootouders, mijn grootmoeder had duifkes klaargemaakt. Met airellen, vermoed ik, en wellicht zelfgemaakte kroketten.

Zwartgeblakerd waren ze niet, maar ik kan mij wél nog altijd de smaak en de textuur voor de geest halen: gelijk rottend, nat vermolmd hout, maar dan droog. On-e-te-lijk.

Herinnering twee: we schrijven, oh, gemakkelijk twintig of meer jaar geleden. In de keuken bij Sandra, een Vriend Des Huizes had een duifken mee.

Ik weet begot niet meer waar het beest vandaan kwam – misschien had hij het geschoten, misschien was het tussen de wielen van zijn fiets gesukkeld, misschien dat het een tamme duif was die hij al jaren had en die hij had leren rijden op een klein driewielertje, maar die hem nu om de één of andere reden zodanig had teleurgesteld dat hij ze de nek omgewrongen had.

Het beest lag in de keuken, op de schouw, boven de stoof. Ongepluimd en wel, nog een beetje warm zelfs.

En dan keek ik wat dichter, en het beestje bewoog zelfs nog een beetje: niet dat het niet schielijk was komen te gaan, maar wel dat het zó vol vlooien en teken en wormen en andere parasieten zat, dat het me niet zou verbaasd hebben dat het daar aan gestorven was. Opgegeten van de vuiligheid.

Het spreekt vanzelf dat het beest een burgerlijke begrafenis in de vuilbak kreeg.

Om te zeggen dat ik geen goeie herinneringen heb aan duiven om op te eten.

*
*     *

Vandaag hebben we duif gemaakt. Ziet, het beestje uitgekleed en helemaal aan het chillen:

Duif

En les, dat is om bij te leren. Net zoals die keer met de lamszwezerik: wie niet waagt, blijft maagd, en al.

Komt daarbij: ik snij graag in dooie beesten, ik heb uitstekende herinneringen aan kiekens slachten in serie en dan kuisen (kijk! de krop! milledju, ze zat nog met eiers!), ik moest niet lang denken om mijdirect vrijwilliger te maken om die vliegende ratten te ontleden en klaar te maken.

Eén: de kop eraf en de stuit eraf. Twee: de ingewanden uit de buikholte halen. Drie: de uiteinden van de vleuringen uit de kom draaien en eraf snijden. Vier: billen uit de kom en eraf, gevolg door onderpoten uit de kom en eraf. Vijf: borstfilets losmaken. Zes:vleuringen van de borstfilets halen.

Resultaat: twee billetjes en twee schone filets per dooie duif.

Dat allemaal aanbakken in de pan en laten afkoelen:

Duif in stukken, gebakken

Eens afgekoeld: met een mes in de lengte een gat in elke filet maken, een beetje openwurmen met een vinger, en dan volspuiten met een tijmduxellepasta (champignons, sjalotten en look gekruid met peper en zout en tijm, met een beetje water en een keukenrobot tot een pasta gemixt, en dan weer uitgekookt tot een min of meer vaste massa).

Ik vond dat verschrikkelijk geestig om doen: flashbacks naar lang lang geleden en soezen maken. En ook: ‘t is natuurlijk niet het moeilijkste werk te wereld, maar ik vind dat het schrikkelijk veel voldoening geeft om dingen van begin tot einde te kunnen doen, van dood beest met kop en klauwen tot klaar.

Opgevuld zien die borstfilets er zo uit (achteraan de poten):

Duivenborsten gevuld met een duxellepuree

En helemaal klaar ziet het gerecht er zo uit:

Duifje - tijmduxelle bladerdeeg - spinazie - kerstomaten - champignon

Een borstfilet in twee gesneden, op een tranchoir van bladerdeeg tussen twee doepborden gebakken, met kerstomaatjes, spinazie, en een paar champignons. En met een eenvoudige fond brun van duif.

Een onverlaat had er aan de passe gelijk een halve kilo fleur de sel op gekapt, maar als dat er af geschraapt was: zeer, zeer, zéér lekker (en zie die vulling zitten! zo schoon!) (en zie de kleur, zo schoon!).

*
*      *

Ah, er waren ook nog hors d’œuvres:

Zalmtartaarbonbon - zalm mi-cuit - zalmsoep

Een uitstekend hapje van gerookte zalm met daarbinnen zalmtartaar, een soepje van zalm (roux met visbouillon, gerookte zalmpasta, sherry), en een stukje halfgebakken halfrauwe zalm met geitenkaas en honing (lekker, maar het vel had ofwel eraf gemogen, ofwel krokant mogen zijn).

En dan nog deze, gegrilde coquille St. Jacques met prei en basilicumroomsaus en een chip van gandahesp:

Coquille St. Jacques / gegrild - prei - basikicumbotersaus

Coquille lekker maar had wat krokanter gekund, prei niet mijn ding (ik ben niet zo voor prei), hespchip wat te groot en te dik naar mijn goesting, maar basilicumroomsaus uitstekend.

Oh, en ook geconstateerd dat ik een oud meetje ben als het op kuisen aankomt: na afloop moet de keuken gekuist worden, en als dan iemand eten aan het overscheppen is op een oppervlakte die ik juist gekuist, gewassen en ontsmet heb terwijl er twee meter verder nog ongekuiste toog is, of als iemand zijn handen wast in een bak waar ik juist ingewanden uit geschept heb en die nu proper en ontsmet en droog is – dan loop ik daar dus onredelijk lastig van.

Afijn. Een geluk dat ik doorgaans niets durf zeggen tegen niemand.

AH JA VOOR IK HET VERGEET: WIJ HEBBEN DUS DE BESTE LERAAR DIE ER IS, AZÓ EEN SYMPATHIEKE MENS EN ALLES.

(Hij leest mee, ‘t schijnt. No pressure.)

Gelezen: Abe Sapien: The Drowning

vrijdag 7 februari 2014 in Boeken. Permanente link | Geen reacties

The DrowningIn 1884 plant occult detective en special agent to Queen Victoria Edward Grey een dolk in het lijk van de Nederlandse warlock Epke Vrooman. Niet zomaar een dolk, natuurlijk: een Lipu-dolk, gemaakt in een Tibetaans klooster, speciaal om demonen te verslaan.

Dat gebeurde op een schip, waarvan de bemanning eigenlijk ook al dood was, en uiteindelijk vergaat het schip ergens voor Saint Sébastien, en zinkt alles, lijk van Vrooman incluis, tot op de bodem van de zee.

In 1981 krijgt Abe Sapien met twee collega’s de opdracht lijk en dolk op te duiken.

En dan gaan de collega’s dood tijdens de duik, en blijkt zowat heel Saint Sébastien dood te zijn, en zit het spel op de wagen.

Heb ik eigenlijk al iets in de Hellboy-en-aanverwanten gelezen dat ik niet goed vond? Ik dénk het niet. Deze vijfdeler uit 2008, met de eerste officiële solo-missie van Abe Sapien, doorbreekt het patroon niet: fijne comic, fijn geschreven, proper getekend, zoals gewoonlijk hier en daar puzzelstukken over het grotere B.P.R.D.-verhaal — geen klachten.

The Drowning p6

[van op Boeggn]

Ik was er nochtans niet gerust in

zaterdag 8 februari 2014 in Sonstiges. Permanente link | 2 reacties

Donderdagochtend, kwart voor zes: het geluid van een latje aspirine dat verbogen wordt, in de slaapkamer. Krak-krak-krak. Krak-krak-krak.

Getver, de kat zal ergens een doos medikamenten opengewurmd hebben zeker? En ze zal het wel beu raken, zeker?

Krak-krak-krak. Krak-krak-krak. Krak-krak-krak. Krak-krak-krak.

Gnaargh! Stom beest. Uit bed gesukkeld, het geluid komt van in de deuropening, en inderdaad, daar zit ze. In het schemerdonker zie ik ze stil zitten, en dan plots: Krak-krak-krak-krak.

Mhu? Licht aangestoken, en wie schat mijn verbazing: een vleermuis! Op de vloer en bewegingsloos, wat voor vleermuizen geen goed teken is, met een geïnteresseerde kat in de buurt, wat voor geen enkel klein beest een goede zaak is, maar gelukkig wel zonder bloedvlekken of -sporen.

Vleermuizen zijn beesten die best niet met de blote hand vastgenomen worden: dat heeft de neiging om te bijten als het zich aangevallen voelt. Het beestje zag er zo zielig en stil uit, dat ik niet lang gezocht heb naar een potje en een stuk karton, en dat ik het gewoon maar vastgenomen heb, en dat ik Louis gaan wakker maken ben.  (Hij zou het mij kwalijk genomen hebben, denk ik, mocht ik dat niet gedaan hebben.)

Eerst gezocht naar een doos, daar wat droog keukenpapier in gelegd en een klein kommetje met vochtig keukenpapier om eventueel te drinken of zo, het vleerbeest erin gezet (het was helemaal groggy, maar zijn oogjes waren nog open en het bewoog met zijn oren), en dan op het interweb gezocht of er ergens een vleermuisopvangding in de buurt was — neen dus. Wat doet een mens dan? De doos op een donkere warme plaats gezet binnen, dat het wat op zijn positieven kon komen, en dan later op een beschutte plaats op de koer, onder een plank, uit de wind en uit de regen.

Vrijdagochtend zat het beest er nog, te koekeloeren. Het zag er niet goed uit, dacht ik. Vleermuizen die uit hun winterslaap gewekt worden, zou dat goed komen? En had de kat mischien niet ergens onherstelbare schade aangebracht?

Vrijdagavond zat het er nog, maar gelijk wat actiever, ze ging aan het rondscharrelen als ik de plank waar ik de doos onder gezet had, ophefte.

En kijk: zaterdag was het beest weg! De doos stond er nog onaangeroerd, dus het is niet alsof de kat ze opgevreten had. Ik ga ervan uit dat het beestje gaan vliegen is, hoera!

Au fond zou dat niet moeilijk moeten zijn

zondag 9 februari 2014 in Food and Drink, Sonstiges. Permanente link | Eén reactie

Volgende week is het mogelijks ondervraging in de kookles: één slachtoffer zal een visfumet moeten maken from scratch, en één slachtoffer zal een bruine kalfsfond moeten maken van schart.

Een gunstige wind (ahem) bracht mij in het bezit van een zak bevroren vogelkarkassen, en ik dacht: zou het geen goed idee zijn om al eens te oefenen, met dat fond-maken?

De theorie blijft altijd min of meer hetzelfde met fonds: ‘t is niet veel meer dan een ingekookte bouillon. Bruin als de ingrediënten eerst worden aangebakken, blanc als ze direct in het kookvocht gesmeten worden.

Kalfsfond is met gehakte beenderen van kalf, gebruind in de oven, dan een mirepoix erbij en tomatenpuree, nog wat bruinen, in een grote pot kappen, geneusde peperbollen, wat rozemarijn, zout en een bouquet garni aan toevoegen, misschien ook wat slachtafval van tomaat, en dan basically uren aan een stuk laten pruttelen, regelmatig ontvetten, doorsteken, en hopla klaar.

De karkassen die ik heb zijn meer wild-achtig dan kalfsachtig, ik denk dat ik iets een beetje wild-fond-achtig ga proberen maken. Ik ga er wat gebakken spek bij doen dat ik met wat witte wijn ga deglaceren, en wat jeneverbes en kruidnagel. Ik dénk niet dat het verkeerd kan lopen, maar hey, living on the edge.

Here we go!

Karkassen:

Mirepoix (moest eigenlijk alleen wortel en ajuin zijn, maar ik zag wat selder liggen en ik dacht "waarom niet?"):

Brunoise

Half gepinceerde karkassen:

Half gepinceerd

Mirepoix en tomatenpuree bij karkassen:

Plus groenten, plus tomatenpuree

Helemaal gepinceerd:

Gepinceerd

Karkassen eruit, deglaceren, alles in een marmiet:

In de marmiet

Onder water zetten:

Ondergezet met water

Tot juist onder het kookpunt gebracht: schuim!

Schuim!

En dan pruttelen. Het zag er in eerste instantie niet vreselijk vies uit, en het rook niet slecht, dus ik veronderstel dat het wel in orde zal zijn, zeker?

Enfin, ik zeg "En dan pruttelen", ik bedoelde eigenlijk: en dan naar de winkel laptops kopen (eentje voor Louis met zijn eigen spaargeld, eentje voor mijn moeder), en dan laten pruttelen. Ik dierf het namelijk niet een paar uur alleen laten, ik zag het zó gebeuren dat we terug zouden keren in een keuken volledig onder de rook, met een pot vol zwartgeblakerde viezigheid.

Na een dikke twee uur op het vuur gaf dat dit:

Even later

Het vet er telkens zo goed en zo kwaad mogelijk afgeschept, en dan met de pollepel in een chinees gegoten – dit is wat er overbleef:

Uitgewrongen

Het vocht nog eens door de chinees gejaagd, maar deze keer met nog een neteldoek erbij ook:

Door neteldoek

De pot in een kom met ijswater gezet om ad te koelen, laatste beetjes vet erafgehaald, resultaat:

Gevolgetefond

Um ja. En waar zou ik nu eigenlijk gevogeltefond voor kunnen gebruiken? Voor een saus, zeker?

Toeval? I think not

maandag 10 februari 2014 in Sonstiges. Permanente link | Eén reactie

Ik was een computer aan het installeren, en daar zat ook een onderdeel “installeer eens Office 2013″ in.

Een onderdeel daarvan is “log eens in met een Microsoft ID”. En als g’er nog geen hebt, dan moet g’er een aanmaken. Het ID moet een e-mailadres zijn, dus voor het gemak kies ik een bestaand en gebruikt gmail-adres. De breindode regels bij Microsoft eisen minstens 8 en niet meer dan 16 karakters als wachtwoord, en minstens hoofd- en kleine letters of cijfers en leestekens, enfin, iets lastigs.

Om te controleren of het een echt adres is, wordt er een bevestigingsmail gestuurd, maar die kwam verdomme niet toe.

Ha, raad eens wat er aan de hand was? Juist, Google had de mail van Microsoft in de spam gestoken.

Gnnn.

Een kapot kindje!

dinsdag 11 februari 2014 in Sonstiges. Permanente link | Geen reacties

Onze oudste dochter is kapot!

Ze doet twee keer per week rythmische gymnastiek, nu al een jaar of tien of zo, maar sinds kort doet ze op school tijdens de middag ook nog iets anders van turnen. En daar ging het maandag blijkbaar verkeerd: bij een schroef of een salto of een Lutz of zoiets verkeerd terechtgekomen, en haar enkel was er aan.

Zwaar verstuikt, bleek vandaag na röntgenstraling en echografie. Een maand niet turnen, verbanden, fysiotherapie drie keer per week, the works.

OH HERE DAT KINDJE.

(ik was doodcontent toen ik in het vijfde wegens een zwaar verstuikte enkel een heel jaar niet mocht turnen) (die fysio nam ik er met tegenzin bij)

Allez ju, waarom ook niet?

woensdag 12 februari 2014 in Sonstiges. Permanente link | 10 reacties

Het is alsof er iemand met een breinaald op de achterkant van mijn oog duwt, en alsof er iemand met een stomp voorwerp tegen mijn slaap leunt en dan niet meer en dan wel weer, en zo al uren aan een stuk. En het is ook alsof ik moet overgeven, en bewegen of geluid of licht maakt mij nog misselijker dan ik al was, en ik ben gelijk helemaal stijf.

Bingo! zei het internet en jawel! zegt de dokter: migraine.

En ik die dacht dat daar van die coole aura’s aan te pas zouden komen, maar neen. Gewoon pijn en misselijkheid en mij zeer zeer slecht voelen.

22migr.10

Gisteren waren we aan het kijken naar The Sky is the Limit, en Zelie vroeg wat ik zou doen als ik zo enorm veel geld zou hebben.   Vroeger zou ik waarschijnlijk iets gezegd hebben met reizen en dingen zien en bijleren, en duizend dingen kopen en cadeaus geven en en paleontoloog worden of archeoloog, maar ik kwam gisteren niet veel dan “euh, thuisblijven, denk ik”.

Geen geld ter wereld kan er voor zorgen dat ik geen pijn aan mijn rug heb, namelijk. En geen geld ter wereld kan mij een volledige nacht doen doorslapen. En, blijkt nu: ook dat van die migraine is niet iets dat een bankrekening vol geld kan oplossen.

‘t Is erg, als ge sukkelt met uw gezondheid. Prijs u zeer hard gelukkig als dat niet het geval is.

Ziet, ik krijg al bijna medelijden met mezelf.

Hang dan eens de strever uit of wat

donderdag 13 februari 2014 in Food and Drink. Permanente link | Eén reactie

‘t Was vandaag mogelijks opvraging, in de kookles. Wij dachten dat het random zou zijn, zo van “gij, maakt bruine fond” en “gij, maakt visfumet”, en dat het zonder boek zou zijn – dus wij hadden alletwee gestudeerd op de ingrediënten, en ik had voor de zekerheid al eens geoefend dit weekend – een mens weet nooit dat één van ons Chinese vrijwilliger zou zijn.

HA!

Het waren geen Chinese vrijwilligers, het waren gewone vrijwilligers die gevraagd werden. En er was gelijk niet vreselijk veel enthousiasme bij de collega’s, dus hebben Sandra en ik ons maar opgegeven. Sandra aan de vis, ik aan het vlees.

Moeilijk was dat niet, dus: viskarkassen kuisen, selder en ajuin laten zweten in boter, vis bij de groenten, blussen met 1/3 witte wijn en 2/3 water, bouquet garni erbij, een half uurtje laten pruttelen

Visfumet

…door een chinees, en hey presto:

Visfumet, klaar

Dat rook overheerlijk, en dat zal het ongetwijfeld ook zijn.

De bruine fond, daar zaten knoken in en spek en een doos overschot van filet pur, gepinceerd op een braadslee, tomatenpuree en mirepoix bij, nog gepinceerd, ingrediënten in marmite, braadslee gedeglaceerd, onder gezet met water, wat gekneusde peperbollen en een bouquet garni, laten pruttelen, al regelmatig afschuimend en ontvettend:

Bruine fond

…en dan nog een paar uur op laten staan, door een chinees doen en klaar. ‘t Zal voor iemand anders zijn, want er was niet genoeg tijd.

Ah, en het was niet de bedoeling dat we alleen dit zouden doen, maar er was eigenlijk geen ander werk meer. En dus hebben we gewoon gegeten van wat andere mensen klaargemaakt hadden, te weten:

Pissaladière vóór

Een pissaladière (brooddeeg, geciseleerde ajuin, ansjovis, olijven et c’est tout) (minder ansjovis dan voorzien want ze waren op), met een slaatje erbij:

Pissaladière, serveersuggestie

Gerookte zalm met wakame en een tomatensalsa:

Warm gerookte zalm - wakame - salsa

En forel met amandelen, broccoli en gepersilleerde aardappelen:

Forel / amandel - gepersilleerde aardappel

Pissalière was poepgemakkelijk om te maken, en was overheerlijk. Zalm was bijzonder lekker, en de combinatie met wakame was fris, gelijk bij de Japanees. Forel op zich was bijzonder goed, maar ik had gelijk meer amandelsmaak verwacht. En de patatten waren – grr, alwéér – nog rauw.

Op naar volgende week (gamba’s, gebakken foie gras en kabeljauw met Gandahesp)!

Slow Youtube

vrijdag 14 februari 2014 in Sonstiges. Permanente link | 4 reacties

Een meneer die, elf uur aan een stuk, een stoel maakt.

stoel

Te beginnen met het uitkiezen van de boomstammen, tot de stoel helemaal klaar is, en op een draaibank na voor de poten: alles met de hand, zoals een paar eeuwen geleden.

Machtig wijs om zien, ik heb alle elf uur bekeken. Van mij mogen ze direct een tv-kanaal met alleen maar dergelijks erop beginnen.

Euh, of ja, gewoon Youtube, dus.

Jeff Vader?!

zaterdag 15 februari 2014 in Sonstiges. Permanente link | Geen reacties

We gingen met Zelie kijken naar Ocean’s Thirteen, en toen was het plots Eddie Izzard, en Zelie wist niet wie dat was.

Nu dus wel. De film werd even stilgezet voor deze:

Links van 5 februari 2014 tot 16 februari 2014

zondag 16 februari 2014 in Links. Permanente link | Geen reacties

The Facebook Comment That Ruined a Life – - News – Dallas – Dallas Observer
Approximately one hour after Justin Carter posted a sarcastic comment on a Facebook thread, his life began to ­unravel.

The Economics of Star Trek — Editor’s Picks — Medium
The key here, to me, is to start thinking about how economics would work when we decouple labor from reward. Does that make a system inherently communist? I don’t think it does. People work. They get paid. It is market driven, and not centrally planned. In reality,the market already basically dictates this, for who can claim that a Wall Street banker works more than a teacher? The only thing we really need to do is take this to a logical extreme: that people can still get paid doing zero work.

What the hell is a pixel?
So to future CSS designers: We are sorry for the confusion we caused you. Just try to forget about the pixel and it's now meaningless original definition. To you a pixel is just an arbitarily small dot. To us it will always be the size of the ball in pong.

Big Breakthroughs Come in Your Late 30s – Atlantic Mobile
Damn. Te laat.

The Brief Wondrous Life of Zina Lahr | Media | OutsideOnline.com
When 23-year-old Lahr went missing on a trail outside Ouray, Colorado, the world lost an amazing young talent

Your 60-Hour Work Week is Not a Badge of Honour | Jeff Archibald
Your 60-hour work week is not a badge of honour. It is a problem. There is a sense of pride over being able to state that we worked an exorbitant amount of hours this week, last week, or last month. But as you dig into the 60-hour work week, you realize it is a problem. Not just for the obvious reasons either, like work/life balance, burnout, how unhealthy it is, errors that come with being tired and so forth.

The Startling Intelligence of the Common Chicken – Scientific American
These new insights into the chicken mind hint that certain complex cognitive abilities traditionally attributed to primates alone may be more widespread in the animal kingdom than previously thought. The findings also have ethical implications for how society treats farmed chickens: recognizing that chickens have these cognitive traits compels moral consideration of the conditions they endure as a result of production systems designed to make chicken meat and eggs as widely available and cheap as possible.

Marvel gives comic book characters their own API
From Captain America and Spider-Man to Wolverine and Iron Man, Marvel Entertainment, a Disney subsidiary, has built an empire by bringing more than 8,000 characters to life through a diverse array of mediums, including comic books, movies and other entertainment properties. Now, it’s giving those characters a new medium to inhabit: the world of the API.

Zó loopt het in het honderd, ja

maandag 17 februari 2014 in Sonstiges. Permanente link | 2 reacties

Als Sandra ziek in bed ligt met iets hoestachtig en niet uit haar bed raakt.
Als ik bijeengeteld over een nacht geen drie uur geslapen heb wegens ziekten en ook niet uit mijn bed raak.
Als Louis “vergeten” is dat hij nog huiswerk te doen had.
Waardoor hij niet om brood wou gaan, zelfs al was het zijn beurt.
Waardoor Anna om brood moest gaan, op haar eigen hypertrage tempo.
Als Jan beslist om eerst zijn verjaardagsuitnodigingen te schrijven in plaats van te eten of boterhammen te snijden of te smeren.

Dan is het niet verwonderlijk dat Zelie, die naar goede gewoonte just in time de keuken binnen komt, moet constateren dat niemand nog maar iets gedaan heeft, dat er nog boterhammen moeten gesneden en gesmeerd worden, en dat terwijl Anna muizenbeetjes van een stapeltje in stukjes gesneden kaasschellen aan het nemen is, Louis in het bureau zit huiswerk te maken, Jan zijn verjaardagskaarten aan het schrijven is.

En dan is het het groot drama als ik kwaad ben op Louis (tig keer gevraagd of hij nog werk had voor school) en op Anna (doé dan toch iets! zit daar niet te zitten!).

Aaaaaargh!

Vissing

maandag 17 februari 2014 in Sonstiges. Permanente link | 3 reacties

En zéker weten dat hier vele vele honderden mensen in trappen…

telenet

Allemaal dood!

dinsdag 18 februari 2014 in Sonstiges. Permanente link | Geen reacties

Banished is uit!

Ik heb al eens gespeeld!

Het heeft maar zes seizoenen geduurd tot iedereen dood was!

Waar zullen we het vandaag eens over hebben?

woensdag 19 februari 2014 in Sonstiges. Permanente link | 2 reacties

Soms zit ik ergens, alleen, of in gezelschap, en luister ik naar mensen of naar mezelf, en denk ik wel eens: ik zou eigenlijk eens een echt gesprek moeten voeren.

Zo van vragen hoe het er mee gaat uit oprechte interesse, en geen domme grapjes doen maar echt luisteren, en antwoorden, en nadenken, en samen ergens uitkomen waar we niet vertrokken waren en waar we nog niet geweest waren. En hopen en verzuchtingen, en plannen en vloeken, en lachen en bleiten en al die dingen, gelijk in slechte Franse films, uren aan een stuk.

Het blijft bij erover nadenken, negen en negentig keer op honderd: hoe begint een mens daar in ’s hemelsnaam aan, aan een serieus gesprek? Voor ge het weet, is het van grapjes en ah ha ha en hopla: dezelfde non-conversatie als altijd, en dezelfde nietszeggende nietszeggendheden, en kijk nu, de avond is al voorbij en ha, we moeten dat nog eens doen en damn het is wéér niet gelukt.

Meer drinken, misschien? I dunno.

“Zo moeilijk is dat allemaal niet”

donderdag 20 februari 2014 in Sonstiges. Permanente link | 4 reacties

Jan Matthys en De Ideale Wereld, plets erop.

(Ik ben er trouwens heel hard voor om het woord sloebers meer te gebruiken.)

Geradbraakt en vol

donderdag 20 februari 2014 in Sonstiges. Permanente link | 4 reacties

‘t Is raar, met dat eten.

Allez, zeg nu zelf: véél is dat toch niet, een paar gamba’s, een klein stukje foie gras en een stukje kabeljauw? En veel werk is dat toch niet, een paar uur in de keuken staan?

En toch: ze mogen mij met een vuilblik bijeenvegen. En ik heb mijn eten niet eens allemaal opgegeten en ‘t is gelijk dat ik uren aan een stuk heb zitten schransen – misschien is er toch iets van aan, dat die traditionele keuken met soms meer room en boter dan andere ingrediënten een beetje zwaar is om op een uurtje drie gangen op te eten.

Alla. Eerste hors d’oeuvre:

Kruidige gamba - witloof/appelslaatje - graanmosterdmayonaise

Gamba met lookboter in de oven en een fris slaatje van witloof en appels, met een graanmosterdmayonaise. Lekker, al waren de mijne misschien juist wat te veel gebakken.

Tweede hors d’oeuvre:

Gebakken foie - perenstroop - vanille-appel - hazelnoot

Gebakken foie gras, parels van perenstroopsaus en vanillesiroop, appelbolletjes in vanillesiroop, hazelnotenkaramel, crumble van peperkoek.

Miljaaarrrrrr zo zoet. En miljaarrrrr zo goed. Maar het was beter het dessert geweest, want ik zal op het einde van mijn stuk foie gras zo vol of een ei.

(Dat van die karamel, en dat van die appelbolletjes, dat ga ik nog maken, denk ik. En dat van die perensiroop ook: sirop de Liège in wat witte wijn laten smelten, laten inkoken met peper en zout er bij, hey presto!)

De karamel is wat kunst en vliegwerk, en vooral veronderstel ik niet bang zijn en geen kinderen in de buurt, maar het resultaat is wel indrukwekkend:

Karamel met nootjes

En die appelbolletjes, door dat van Granny Smiths te maken, zijn fris en zoet en helemaal niet papperig of overzoet.

Appelbolletjes in vanillesiroop

…en dan moest het hoofdgerecht nog komen: kabeljauw in Gandahesp.

Kabeljauw met Ganda

Massief grote stukken, en voor mij was de Ganda er teveel aan. Niet dat het niet goed was, maar ik kreeg het gewoon niet op. De puree die erbij was – patatten met blokjes gedroogde tomaat – idemdito: lekker, maar veel te veel te veel. En de saus — vissaus met parmezaan, normaal gezien roux plus visfumet tot velouté en dan plus witte wijn en  laten inkoken en dan plus room en laten inkoken, maar vandaag fumet + wijn en inkoken en dan plus room en dan pas roux – vond ik heerlijk, maar ik was doodcontent dat er maar één lepeltje op lag.

Snirf.

Kabeljauw - Ganda ham - Parmezaanse kaas

Deprimerende Wikipedia-discussie van de dag

vrijdag 21 februari 2014 in Sonstiges. Permanente link | Eén reactie

De boy geniuses van de Wikimedia Foundation hebben een zoveelste Geniaal Idee™: een voorstel om hun Terms of Use aan te passen met een amendement dat mensen zou verplichten om uitdrukkelijk te zeggen wie ze betaalt, als ze ergens een edit doen waarvoor ze een vergoeding krijgen.

En de Usual Suspects springen er op: uitstekend idee! Doén! Money is the root of all evil!

Het amendement kwam er in de nasleep van een recent “schandaal” – en kijk eens hoe neutraal Wikipedia daarop antwoordde: het bedrijf heeft zelfs geen artikel meer op Wikipedia, het is nu na discussie “Wiki-PR editing of Wikipedia” geworden.

En ha. Alsof dat amendement iéts gaat doen aan de systemische vooringenomenheid op Wikipedia. En alsof het iéts gaat doen aan niet-neutrale edits. Heksenjachten en intentieprocessen, ja, terwijl de meer beslagen editors gewoon rustig verder hun eigen agenda kunnen blijven pushen.

Alsof niet-betaalde edits altijd en noodzakelijk beter zijn dan betaalde edits, en alsof niet-betaalde editors geen agenda hebben en betaalde editors noodzakelijk wel. Zielig.

Supergeil

vrijdag 21 februari 2014 in Sonstiges. Permanente link | 3 reacties

Links van 16 februari 2014 tot 22 februari 2014

zaterdag 22 februari 2014 in Links. Permanente link | Geen reacties

Bad boy Amazon and George Packer’s latest salvo | The Story’s Story
Still, Amazon must save more books than it destroys. If you read any amount of literary criticism, journalism, or scholarly articles, you’ve read innumerable sentences like these: “[Malcolm] Cowley persuaded Viking to accept ‘On the Road’ after many publishers had turned it down. He worked to get Kerouac, who was broke, financial support.” How many Kerouacs and Nabokovs didn’t make it to publication, and are unknown to history because no Cowley persuaded a publisher to act in its own best interests? How many will now, thanks to Amazon?

If I ruled the world: Daniel Dennett
Lord Acton famously said that power tends to corrupt and absolute power corrupts absolutely, but he might just as truly have swallowed his “r”s and said “Power coopts.” I distinctly recall that many a wild-eyed student radical in the 60s was turned into a conscientious steward of the university simply by being given some of the power demanded. If I ruled the world, I don’t know which way I would go. I’m equally afraid of unleashing my inner Nero on the one hand and turning into an overcautious consensus-seeker on the other—if only out of fear that I’d make some well-intended blunder that brought calamity to the planet.

Massive Hole Discovered Under Antarctica, Bigger Than The Grand Canyon – Forbes
A giant valley deeper than the Grand Canyon is buried beneath several miles of glacial ice in West Antarctica, according to a new study by British scientists. The sub-glacial canyon is nearly two miles deep, 200 miles long and 15 miles wide.

How to Explore Cause and Effect Like a Data Scientist – Thomas C. Redman – Harvard Business Review
The ability to think analytically is important for any manager today. The first steps, as I’ve explained before, involve collecting data, making some simple plots, drawing basic conclusions, and planning next steps. But data do not give up their secrets easily. While we can use data to understand correlation, the more fundamental understanding of cause and effect requires more. And confusing the two can lead to disastrous results.

Confounded: The Enigma of “Blind Tom” Wiggins | The Black Past: Remembered and Reclaimed
"I am astounded. I cannot account for it, no one can. No one understands it," a St Louis man uttered after watching Blind Tom perform in concert in 1866. His mystification was by no means isolated. Few other performers on the nineteenth century stage aroused as much curiosity as "Blind Tom" Wiggins. Born a slave in Georgia in 1848, by the time he died Hoboken in 1908, he was an international celebrity and his name was a byword for inexplicable genius.

Neen aan de verhuis van De Ideale Wereld!

zondag 23 februari 2014 in Sonstiges. Permanente link | 6 reacties

Wat hoor ik nu? De Ideale Wereld verhuist naar 22 uur?

verhuis

Aaargh! Dat is exact wat er gebeurde met De Kruitfabriek, en wég was De Kruitfabriek — terwijl het tot aan die verhuis het vaste begin van onze avond was!

En ze gaan er een paar rijen levende lachband zetten? Néééén! Dat was goed voor één keer, maar het was toch redelijk duidelijk dat dat niet pakte?

Aaargh! Domme, domme programmamensen bij Vier. Dedju.

Gelezen: Resurrection man v.1 1-27 + 1000000

maandag 24 februari 2014 in Boeken. Permanente link | Geen reacties

Resurrection ManIk dacht: “Ik zou wel eens beginnen lezen aan de nieuwe Resurrection Man, nu hij toch opnieuw gecanceled is”. Maar toen dacht ik: “Zou ik niet eerst eens de oorspronkelijke Resurrection Man lezen, wegens alsdat ik daar namelijk goede dingen over gehoord had?”

Een man wordt wakker nadat hij neergeschoten is. Hij had dood moeten zijn, en blijkt: hij was ook dood. Hij weet in eerste instantie niet wie hij is, maar beetje bij beetje puzzelt hij zijn verleden bij elkaar: hij was Mitch Shelley, een advokaat voor Schlechte Mensen, en hij was een tijd geleden ook al eens vermoord.

En dan wordt hij weer gedood, en opnieuw, en opnieuw. En telkens wordt hij weer wakker, binnen seconden of minuten, met een nieuwe kracht, gerelateerd aan de manier waarop hij dood ging. Valt hij uit een vliegtuig, kan hij plots vliegen, dat soort dingen.

Zo ongeveer de helft van de nummers van de eerste reeks gaat over Shelley’s zoektocht, en hoe hij te weten komt wie hem waarom gedood heeft, en hoe hij aan zijn mysterieuze gave geraakt is.

En dan gaat het een stapje verder en is hij eventjes een Echte Superheld, in de JLA dan nog wel, tot hij dat voor bekeken houdt wegens toch niet echt zijn ding. En dan gaat het over origin stories en is hij of is hij niet Immortal Man, en moet ik toegeven dat mijn aandacht bij momenten verslapte.

Maar die eerste boeken vond ik dus wel heel degelijk. En verfrissend, een superheld die gewoon dood gaat — zelfs al wordt hij bijna meteen weer levend.

Resurrection Man 1a

[van op Boeggn]

Toch eigenlijk liever een kat, eigenlijk

dinsdag 25 februari 2014 in Sonstiges. Permanente link | Eén reactie

Op het werk loopt Zigi de hond meestal zinloos gelukkig te zijn. In het bureau waar ik zit, is er tapis-plein en een zetel die gemakkelijk zit en schijnt de zon, dus als hij niet rond zichzelf loopt of zijn deken probeert op te eten of zijn been aan het kapotknauwen is, ligt hij te maffen in mijn buurt.

Zigi

Ik ben niet tegen honden hé, maar toch: thuiskomen en dat dan de kat op mijn schoot komt liggen, dat is duizend keer beter dan zo’n hond, vind ik. Dat is zacht, dat is warm, dat is aaibaar, dat zijn geen knoken als ge het vastpakt, dat zwiept niet met zijn staart.

En ge weet wat ge er aan hebt, aan katten:

jW80YTi

Helder.

Verbouwingen: spannend!

woensdag 26 februari 2014 in Verbouwingen. Permanente link | 4 reacties

Ooooh, zo spannend. De schrijnwerkwerken, die vorig jaar in mei besteld waren en opgemeten, en die zeker gingen klaar zijn tegen september, en die dan niet klaar waren, maar die wel klaar gingen zijn, en die dan zeker midden februari gingen klaar zijn, en die dan zéker eind februari zouden gebeuren, wel: we zijn eind februari!

Akkoord dat we nog niet helemaal preciés weten wanneer ze juist gaan komen ten laatste vrijdag, maar hey, beloofd is beloofd, toch? Toch? Hé?

Update nog geen twaalf uur later: ze komen vrijdag om 8 uur!!! uitroeptekens!!!

Links van 24 februari 2014 tot 27 februari 2014

donderdag 27 februari 2014 in Links. Permanente link | Geen reacties

Depixelizing Pixel Art
Naïve upsampling of pixel art images leads to unsatisfactory results. Our algorithm extracts a smooth, resolution-independent vector representation from the image which is suitable for high-resolution display device

High Scalability – High Scalability – The WhatsApp Architecture Facebook Bought For $19 Billion
How do you support 450 million active users with only 32 engineers? Let’s find out…

The audacious rescue plan that might have saved space shuttle Columbia | Ars Technica
The untold story of the rescue mission that could have been NASA's finest hour.

Josh Haberman: On “The Future of JavaScript MVC Frameworks”
The article starts by noting that the React/Om library (which the author also wrote) is 2-4x faster than Backbone in "Benchmark 1" of TodoMVC, and about 800x faster than Backbone for Benchmark 2. This is followed with a profiling graph that shows Backbone making a ton of short-running function calls, where React/Om make many fewer calls that run longer.

harelba/q
Have you ever stared at a text file on the screen, hoping it would have been a database so you could ask anything you want about it? I had that feeling many times, and I've finally understood that it's not the database that I want. It's the language – SQL.

Hier een beetje en daar een beetje

donderdag 27 februari 2014 in Sonstiges. Permanente link | Eén reactie

We gingen vandaag couteaux maken en risotto en kip in citroen.

Voor die scheermessen moest er een citroenmarmelade gemaakt worden, en dus heb ik een stuk of acht citroenen à vif gepeld. Ik doe dat nog graag.

En dan heb ik scheermessen in stukken gesneden en in hun eigen kookvocht teruggedumpt. Sandra had ze eerst gekookt en gekuist:

Sandra doet couteaux

Zo zagen ze er vóór uit:

Messen

En zo achteraf (oei, inconsistente kleuren, slecht van mij maar geen zin om te corrigeren):

Gesneden messen

Die stukken gingen terug in de schelpen, met blokjes tomaat erbij, wat bieslook, een paar druppels yoghurtdressing en een een paar druppels citroenmarmelade, wat croûtons, en dat gaf dan dit:

Scheermesjes - komkommerspaghetti - citroenmarmelade - yoghurtdressing

Daarna: een doodsimpele basisrisotto. Rijst wassen, wat look en beetje aanfruiten in olie, rijst erbij, wijn erbij en laten absorberen, en dan lepel na lepel groentenbouillon.

Afwerken met wat verbrokkelde gorgonzola en hazelnoot:

Risotto - gorgonzola - hazelnoot

Lekker, maar een beetje een loden gewicht om op te eten: de helft was misschien genoeg geweest. De kaas was uitstekend, maar de hazelnoot vond ik een missing: de bedoeling was wellicht van er wat textuur aan te geven, maar in plaats van een aangename hey! een nootje-sensatie gaf het een onaangenaam ugh, de rijst is niet genoeg gekookt-gevoel.

Spijtig.

Hoofdschotel was een uitstekende citroenkip: kipstukken aanbakken met wat tijm, sherryzaijn toevoegen, sojasaus en honing, wat water toevoegen en plakjes citroen:

Kieken in citroen

En dat laten inkoken tot stroop, en opdienen met groenten in paysanne gesneden in een beursje van savooikool op een mousseline met ongeveer drie liter olijfolie voor twee kilo patatten:

Citroenkip - olijfolie aardappelmousseline - gemarineerde groenten

Mousseline moest nóg mastiekachtiger, zei de chef – volgende keer in de mixer, mijn gedacht. (Alhoewel, gewoon een pakje Mousseline kopen en aanlengen lijkt me een even goed plan.)

Die kip, ik denk dat ik die eens eerstdaags in onze tajine klaarmaak. Met, ik zeg maar iets, wat kaneel bij of zo.

Verbouwingen: vier van de 22

vrijdag 28 februari 2014 in Sonstiges. Permanente link | Geen reacties

Vanmorgen stond een camion van de schrijnwerkers voor de deur!

Ze hadden vier ramen mee! Vier van de vijf ramen aan de voorkant zijn vervangen! Geen enkel glas meer maar driedubbel! En geen donkerbruin meer maar felblauw!

Het guillotineraam op het gelijkvloers was er nog niet, maar in principe zou dat er dinsdag of woensdag moeten zijn (er wordt nog op een sluiting gewacht of zoiets). En dan moeten we nog zien hoe de rest in elkaar gebokst wordt: eerst dak, dan gevelrestauratie, dan ramen achteraan, dan muur afbreken, dan glasbouw, en dan voordeur.

In principe. Ahem ja. Morgen foto’s!

Navigatie

» homepagina, archief

Vriendjes

Zoek

<insert standard disclaimer>

Alles wat hier staat is mijn eigen opinie. Het wordt niet nagelezen of goedgekeurd door mijn werkgever voor het on-line komt, en ik bied geen enkele garantie voor kwaliteit of correctheid.

Mijn werkgever is het niet noodzakelijk eens met wat ik schrijf, en het spreekt vanzelf dat hij dan ook op geen enkele wijze aansprakelijk kan zijn voor wat ik hier publiceer.

Ter info

Eén van mijn e-mailadressen is michel [at] zog punt org. Normaal gezien antwoord ik daar, buiten de kantooruren, onmiddellijk op.

Valideert, in principe: css & xhtml.
Gemaakt met WordPress.
Syndicatie: Entries (RSS) en commentaar (RSS).



ISSN 1780-1338