Michel Vuijlsteke's weblog

Tales of Drudgery & Boredom.

Month: juni 2014 (page 1 of 3)

Volksliederen

Wat ik dus enorm raar vind, is dat het volkslied van Duitsland zo anemisch is.

Eenheid en gerechtigheid en vrijheid voor het Duitse vaderland! Laat ons daar allemaal broederlijk naar streven, met hart en hand! Eenheid en gerechtigheid en vrijheid zorgen voor geluk; bloei in de weerschijn van dat geluk, bloei, Duits vaderland!

Allez jong, dat is gelijk het clublied van de club voor pacifistische watjes. Serieus, een mens zou denken dat het een beetje strijdvaardiger zou zijn. Nee, dán dat van Frankrijk!

Komaan, kinderen van het vaderland, het uur van de glorie is aangebroken! De bloederige vlag van de tyrannie is tegen ons gehesen — hoort gij in de velden de woeste soldaten brullen? Ze komen tot in uw armen, de keel van uw zonen en uw vrouw oversnijden! Te wapen, burgers! Vorm uw bataljons! Marcheer, marcheer! Dat onze degens akkers onzuiver bloed drinken!

Zó moet dat. Marchons, marchons, qu’un sang impur abreuve nos sillons!

Links van 26 juni 2014 tot 30 juni 2014

random thoughts: Dissecting the 128-byte raycaster
Lately a Reddit post caught my attention which is about a raycaster demo, animated, with mouse control and texture mapping,  in only 128 bytes. Out of curiosity, I took a look at the source code  and spent some time trying to figure out how it works.

Fontblog | Ed Sheeran’s Album Cover Fail
Ein Pa­ra­de­bei­spiel dafür, warum es in der Ty­po­gra­fie auf Klei­nig­kei­ten an­kom­met, die eine große Wir­kung haben kön­nen.

Discover more works by Bach – All of Bach
At the moment, The Netherlands Bach Society has re-recorded 14 of the 1080 works by Bach. A new number will be added each week.

Tchau Orkut – Orkut Blog
Another one bites the dust: "We will shut down Orkut on September 30, 2014."

Advanced A/B testing: Make more profit, learn more about customers | Customer Laboratories
In this article, I'd like to introduce 2 improvements over traditional A/B testing in the hopes that other people can profit from it as well.

Probabilistic Models of Cognition
In this book, we explore the probabilistic approach to cognitive science, which models learning and reasoning as inference in complex probabilistic models. In particular, we examine how a broad range of empirical phenomena in cognitive science (including intuitive physics, concept learning, causal reasoning, social cognition, and language understanding) can be modeled using a functional probabilistic programming language called Church.

Wikipedia Editors Hit With $10 Million Defamation Suit – Slashdot
Wikipedia is a MMORPG where the guy with most free time always wins. Anybody who takes it seriously is a victim of either ignorance or zeal.

Piano Phase
In "Piano Phase", [Reich] has the two pianists begin by playing a rapid twelve-note melodic figure over and over again in unison (E4 F♯4 B4 C♯5 D5 F♯4 E4 C♯5 B4 F♯4 D5 C♯5). After a while, one of the pianists begins to play his part slightly faster than the other. When he is playing the second note of the figure at the same time the other pianist is playing the first note, the two pianists play at the same tempo again. They are therefore playing notes at exactly the same time, but they are not the same notes as they were at the start of the piece. The process is repeated, so that the second pianist plays the third note as the first pianist is playing the first, then the fourth, and so on until the process has gone full circle, and the two pianists are playing in perfect unison again.

Otto

In de annalen van “het leek allemaal veel vanzelfsprekender dan het uiteindelijk werd”: vandaag gingen we Jan afzetten op kamp en dan naar een babyborrel gaan.

Topplan!

Behalve dat het kamp in Stoumont in Hol van Pluto, Ardennen was. En de babyborrel op de Oude Graanmarkt in centrum centrum Brussel.

Mpfff.

Zeven uur auto gedaan vandaag.

Leve de moderne geneeskunde

Korte samenvatting van Zelie’s arm-saga: spaakbeen en ellepijp gebroken, in Aalst stomgaweg in een definitieve plaaster gestoken zonder veel controle, beginnen zwellen, nieuwe voorlopige plaaster, controle, beenderen volledig verkeerd gezet, geopereerd met spillen in de beenderen, in plaaster, pijn aan haar pols waar de spil er uit komt, nieuwe plaaster met verzorgingsgat en dagelijkse ontsmetting.

Dat laatste was deze maandag. Maar het betert niet, die pijn aan haar pols, in tegendeel. In het hospitaal hadden ze ‘irritatie’ als diagnose gesteld, en Isobetadine-zalf voorgeschreven. Nu is het opgezwollen en ettert het: de dokter van wacht was er niet goed van. Linea recta massale dosissen olifanten-antibiotica voorgeschreven, en absoluut imperatief naar het hospitaal gaan, eerste ding maandagochtend.

Zucht.

Update: even later, toch maar naar het hospitaal gegaan. Bloed laten trekken en zien wat er in zit. Een mens kan niet voorzichtig genoeg zijn.

Voortgezette opvoeding

Nu alle kinderen hun A-attesten hebben, wordt het tijd om ze de Echt Nuttige Dingen Des Levens te leren kennen. Eergisteren Young Frankenstein, vandaag was het Blazing Saddles.

Reken maar van yes.

Journaille en begrijpend luisteren

Er is mij altijd gezegd dat in een vraaggespreksituatie het allerbelangrijkste is te luisteren naar wat de andere partij zegt. Dat het dodelijk is om veel te vroeg met een opvolgvraag klaar te zitten.

Bruno Tobback staat (weer eens) in het oog van een (proper door de media geframed) stormpje: vanmorgen heeft hij zicht boos gemaakt op radiojournalist Bert Rymen. Helemaal fout, natuurlijk, en hij had het moeten weten. Interviews zijn voor politici een beetje zoals omgaan met een wilde hond op straat: het maakt niet uit wat je zegt, het is vooral belangrijk dat het schuimbekkend beest de indruk heeft dat je de situatie meester bent en dat je kalm blijft.

In casu is het géén probleem als de politicus naast de kwestie antwoordt, weigert te antwoorden, niet naar de vraag luistert, zijn eigen vragen uitvindt, de meest gore flagrante leugens uitkraamt. En is het wél een probleem als de politicus oprechte emotie toont. Want dan is hij aangeschoten wild, is het “ongehoord”, not done, “je zwakte tonen”, “niet slilm” (sic, De Standaard), dan weten kenners, ik citeer:

Wie dat interview vanmorgen hoorde, denkt niet “Tobback heeft gelijk” maar wel “Tobback zit slecht in zijn vel”. 

Bull fucking crap. De enige reden waarom mensen dat denken is omdat de media dat rapporteert.

Terwijl om het even wie die naar méér dan alleen de toon van een gesprek luistert, meteen door heeft wat er aan de hand was, deze ochtend: Bert Rymen was niet aan het luisteren, en had zin om gnuifelend een plagerig vraagje te kunnen stellen.

Wat Tobback redelijk duidelijk zei, was: “De sossen hebben een inhoudelijke vernieuwing gedaan, maar organisatorisch lukt het niet om die vernieuwing aan de mensen diets te maken.” Wie het filmpje van de webcam van de radio ziet, ziet Rymen terwijl Tobback dat zegt smalend opzij kijken (op 7:06). Op 7:17 laat hij Tobback niet uitspreken omdat hij zijn vraag waar hij al tien seconden mee zit wil stellen: “Wat kan dat dan nog zijn, die inhoudelijke vernieuwing?”

PLETS.

Hij vraagt wat die (nieuwe) inhoudelijke vernieuwing nog zou kunnen zijn — terwijl Tobback nét gezégd heeft dat het niét over de inhoudelijke vernieuwing gaat.

Tobback werkt zijn zin verder af, zegt dat die organisatorische en structurele veranderingen tijd vergen — maar Rymen heeft bloed geroken: Tobback heeft niet op zijn vraag geantwoord! Hij zit te draaien van contentement op zijn stoel en te wachten tot er een pauze valt — en op 7:35 is het zover.

Tobback was geëindigd met “dat (die organisatorische vernieuwing) is een verderzetting van het proces waar we vandaag aan bezig zijn”, een andere journalist had kunnen doorvragen over die structurele problemen in communicatie en het aan de man brengen, waar die aan gelegen zijn en wat ze van plan zijn. Maar neen: Rymen heeft nog altijd niet door dat er hier over twee verschillende “vernieuwingen” gesproken worden, één van inhoud die achter de rug is, en één van structuur die bezig is en verder moet gaan.

En hij begint knullig lachend een “gotcha”-vraagje te stellen: “Maar als ik u zo hoor, dan is het een vernieuwing die u al op gang heeft gezet en die u nu verder zet en dus (gniffel) niet echt een vernieuwende vernieuwing is, dat soort (hu hu) rare termen (gnigni) van stal te halen…”

Waarop Tobback hem op 7:45, vind ik, helemaal terecht zegt dat hij met onnozeliteiten bezig is, en het voor de goede verstaander — en deze keer niet onderbroken — nog eens helemaal uitlegt. Waarop Rymen vindt dat het tijd is om het interview af te sluiten.

Tobback is niet mijn grootste kameraad, maar ik vind dat hem onrecht aangedaan werd. De openbare omroep mag gerust eisen dat politici minder wollig en meer duidelijk zijn, maar er moet dan ook een minimum aan begrijpend luisteren zijn.

Feestje!

Ik heb mijn Feast for Crows en Dance with Dragons opengesleurd, en in mekaar geduwd.

Dit is hoe Feast eindigde, in 2005, namelijk:

Hey, wait a minute!” some of you may be saying about now. “Wait a minute, wait a minute! Where’s Dany and the dragons? Where’s Tyrion? We hardly saw Jon Snow. That can’t be all of it…”

Well, no. There’s more to come. Another book as big as this one.

I did not forget to write about the other characters. Far from it. I wrote lots about them. Pages and pages and pages. Chapters and more chapters. I was still writing when it dawned on me that the book had become too big to publish in a single volume… and I wasn’t close to finished yet. To tell all of the story that I wanted to tell, I was going to have to cut the book in two.

The simplest way to do that would have been to take what I had, chop it in half around the middle, and end with “To Be Continued.” The more I thought about that, however, the more I felt that the readers would be better served by a book that told all the story for half the characters, rather than half the story for all the characters. So that’s the route I chose to take.

Tyrion, Jon, Dany, Stannis and Melisandre, Davos Seaworth, and all the rest of the characters you love or love to hate will be along next year (I devoutly hope) in A Dance with Dragons, which will focus on events along the Wall and across the sea, just as the present book focused on King’s Landing.

En dit is hoe Dance begon, in 2011 (dus niet “next year”, grrr):

It has been a while between books, I know. So a reminder may be in order.

The book you hold in your hands is the fifth volume of A Song of Ice and Fire. The fourth volume was A Feast for Crows. However, this volume does not follow that one in the traditional sense, so much as run in tandem with it.

Both Dance and Feast take up the story immediately after the events of the third volume in the series, A Storm of Swords. Whereas Feast focused on events in and around King’s Landing, on the Iron Islands, and down in Dorne, Dance takes us north to Castle Black and the Wall (and beyond), and across the narrow sea to Pentos and Slaver’s Bay, to pick up the tales of Tyrion Lannister, Jon Snow, Daenerys Targaryen, and all the other characters you did not see in the preceding volume. Rather than being sequential, the two books are parallel … divided geographically, rather than chronologically.

But only up to a point.

A Dance with Dragons is a longer book than A Feast for Crows, and covers a longer time period. In the latter half of this volume, you will notice certain of the viewpoint characters from A Feast for Crows popping up again. And that means just what you think it means: the narrative has moved past the time frame of Feast, and the two streams have once again rejoined each other.

Next up, The Winds of Winter. Wherein, I hope, everybody will be shivering together once again.

Twee boeken dus die eigenlijk één groot boek zouden kunnen geweest zijn: het internet zou het internet niet zijn (en de fans van Song of Ice and Fire niet de fans van Song of Ice and Fire) als er geen alternatieve leesvolgorde zou in elkaar gebokst zijn.

Meer dan één, zelfs. Ik ben een fan van de volgorde van Sean T. Collins en Stefan Sasse, de mannen van Boiled Leather Audio Hour (en All LEather Must Be Boiled, en Rolling Stone, en Tower of the Hand and Nerdstream Era en en en en): volgorde voor wie het al gelezen had en volgorde voor wie het voor het eerst leest.

Feast with Dragons

’t Zal voor deze zomer zijn.

 

Links van 24 juni 2014 tot 26 juni 2014

The Elephant was a Trojan Horse: On the Death of Map-Reduce at Google : Paper Trail
Map-Reduce is on its way out. But we shouldn’t measure its importance in the number of bytes it crunches, but the fundamental shift in data processing architectures it helped popularise. This morning, at their I/O Conference, Google revealed that they’re not using Map-Reduce to process data internally at all any more.

crr » Words known by men and women
Some words are better known to men than to women and the other way around. But which are they? On the basis of our vocabulary test, we can start to answer this question (on the basis of the first 500K tests completed). These are the 12 words with the largest difference in favor of men (between brackets: %men who know the word, %women who know the word):

Visualizing Algorithms
Heerlijk — Algorithms are a fascinating use case for visualization. To visualize an algorithm, we don’t merely fit data to a chart; there is no primary dataset. Instead there are logical rules that describe behavior. This may be why algorithm visualizations are so unusual, as designers experiment with novel forms to better communicate. This is reason enough to study them.

De Wever is niet zo onschuldig – Chris Serroyen
Ook rechtvaardige fiscaliteit wordt begraven. De nota heeft het wel over een tax shift. Maar dan richting hogere BTW. Dit is de minst rechtvaardige van alle belastingen want ze treft consumenten met lagere inkomens harder dan de hoge inkomens. Lagere inkomens consumeren immers een groter deel van hun inkomen. Hoge inkomens sparen veel meer. Werknemers betalen die BTW-verhogingen trouwens nog een tweede keer. Want de nota wil het effect van die BTW-verhogingen neutraliseren in de index.  Raken aan de vermogens en kapitalen, dat ziet De Wever dan weer duidelijk niet zitten. Want die zijn al oh zo zwaar belast.

Meet Moondog, a Blind Genius in Circus-Freak Clothing and a Great, Forgotten New Yorker | Vanity Fair
Louis Hardin was born in Kansas in 1916, banged a drum on an Arapaho chief’s lap in Wyoming, and lost his sight in a farming accident in Missouri as a teenager. But the world knew him as Moondog. And the world did, for a time, know him. While mostly forgotten today outside the rarified halls of experimental music festivals, Moondog's genius-in-circus-freak’s-clothing story makes him one of the essential characters of American subculture.

The Sharing Economy and the Mystery of the Mystery of Inequality | Op-Eds & Columns
Uber, like Amazon, has allowed a small number of people to become extremely rich by evading regulations and/or taxes that apply to their middle class competitors.

Logeren: dag twee

Gisteren is er volk voor Louis blijven slapen, vandaag is het aan Anna. Ik dénk dat ik een stuk of zeven meisjes geteld heb uit het derde leerjaar. Gibber, gibber, gibber. Giechel, giechel, giechel. Druk, druk, druk.

(Nog een geluk dat we ze rond een uur of acht of zo naar bed kunnen sturen. Die van gisteren zijn allemaal tot een stuk na middernacht opgebleven, én ze hadden de hele living opgeëist.)

Leeftijdsgericht entertainment

Er blijven drie vriendinnen en een vriend van Louis slapen, en blijven slapen wil meestal zeggen langer op blijven en dus film kijken.

Ze gingen stoer doen, van de hoogte van hun 13 jaar, blijkbaar: toen ik de living binnen kwam waren ze al een tijdje naar Ringu aan het kijken.

Met veel meer bravoure dan goesting, schatte ik op tien seconden in. Een andere film dus maar. Serieus, als ze doodsbang willen gaan slapen: ’t zal niet liggen aan mij, dat ik ze zo’n dingen laat bekijken.

The Princess Bride was een eerste alternatief, maar de dvd bleek geen ondertitels te hebben. Nog wat rondgekeken — er staan hier gelijk honderden dvd’s — maar zo simpel was het niet: films die niemand gezien had en die niet kinderachtig of te volwassen waren, zoek maar eens.

De oplossing: Young Frankenstein!

“Bah, zwart-wit, saai”, was de eerste reactie, maar ik ben content te kunnen meedelen dat ze van begin tot einde geschaterlacht hebben, ha!

“Maar hoe komt dat toch dat dat zo grappig is?” vroeg er eentje zich af. Trrr. Omdat het een uitstekend geschreven, geregisseerde, geacteerde, gemonteerde film is, misschien?

Het leven zoals het is

Links van 23 juni 2014 tot 24 juni 2014

sino-platonic.org/complete/spp194_justinian_silk.pdf
In this study I will be looking at three aspects of the international silk trade as it affected Justinian’s Byzantium in the mid-sixth century: the introduction of sericulture, the availability of draw-loom technology, and Procopius’ allegation that Justinian bankrupted the Syrian silk merchants by a policy of price-cutting at a time when the Persians had raised the price of silk

Osama Bin Laden’s seven rules for terrorists: ISIS will regret not following the al-Qaida leader’s advice.
Niet zo'n idioot, die Bin Laden.

Microsoft Surface Pro 3 Teardown – iFixit
Tech zombies that we are, we'll have to be content to leave this CPU in place, as it is not coming off the board. Millions of upgrade junkies suddenly cried out in terror, and were suddenly silenced.

Soms kan ik ook zo kwaad worden op deze krant – Opinie – De Morgen
Preach it — "egocentrisch gebagger in de marge, geneuzel over lipstick en gloss, met beautytips waar je onwel van wordt"

Scoop: A Glimpse Into the NYTimes CMS – NYTimes.com
Here at The Times, our own CMS, Scoop, is central to our ambitions to innovate on all platforms. It’s also the repository for all the aspirations for what the merging of print and digital journalism may one day become — and many of the frustrations for what it is today.

Le jeu est sur la charrette

Trala, tralie. Elke morgen sta ik op en kijk ik op het internet, of er misschien al Vooruitgang is, of Verandering, of iets in die zin, maar ’t is al weken aan een stuk niets. Ik denk dat De Wever ondertussen alleen nog maar in *zucht* communiceert met de wereld, of misschien is het dat ik niet naar de juiste mediakanalen kijk, want er komt gewoon praktisch niets naar buiten.

Niet dat ik er verschrikkelijk van wakker lig, want ik was zo geen vragende partij van Verandering, voor mij was het PS-model van de belastingsregering Di Rupo I grosso modo wel okay — ook, natuurlijk, omdat de grote hop van de dingen die er toe doen hetzij op een hoger niveau (Europa), hetzij op een lager niveau (gemeenschap/gewest, stad) beslist worden.

Maar kijk, er was wat verandering de laatste dagen, met een uitgelekte nota onlangs nog waarvan de regimepers schamper zei dat ze zó afgezwakt was van de oorlogsrethoriek tijdens de aanloop naar de verkiezingen, dat geen enkele partij ze in goed geweten zou kúnnen links laten liggen.

Tot een paar minuten geleden dus:

cdh

Het spel zit op de wagen, het spel zit op de wagen. Politiek als ramptoerisme, ’t is niet proper, maar zo wordt het wel weer boeiend om te volgen, natuurlijk.

In het ongewisse

’t Was telefoon op het werk: ofdat ik Louis zou kunnen proberen contacteren per telefoon of per mail of in zijn spelletje of zo, want dat Zelie in het hospitaal is opgenomen en dat het nog een tijdje zou kunnen duren.

Ah ha ha. De leutige telefoons, de leutige telefoons.

Het was juist vergadering, tijd voor veel meer uitleg dan dat was er niet. Ik dus terug in de vergadering gekropen, op een rustig moment gewacht en zo elegant mogelijk een exit gemaakt om de andere kinders op school te gaan halen.

Kinders afgehaald, afgezet thuis, en naar het hospitaal afgezakt. Geen flauw idee waar naartoe te gaan natuurlijk. Telefoon! De GSM zal ons redden!

…behalve, neen: niemand te bereiken. Batterij plat, telefoon af, ik weet het niet. De helft van dat hospitaal afgelopen, uiteraard niemand gevonden, en dus maar onverrichterzake naar huis geslonken. En aan het wachten op nieuws.

Spannend, daar niet van. Maar aangenaam is anders.

Update, viér uur wachten later: waar er een pin uit Zelie’s arm kwam, was het helemaal verzweerd. En dat deed schrikkelijk pijn, en vandaar hospitaal, plaatser er af en kijk:

WP_20140623_17_00_25_Pro

Er zit een nieuwe plaaster op (de vierde, and counting, want binnenkort komt er nog een nieuwe bij), deze keer met een gat voor de dagelijkse verzorging die nodig zal zijn:

WP_20140623_17_28_10_Pro

Links van 21 juni 2014 tot 22 juni 2014

Tono Tono – YouTube
Afasie is raar.

The Early History Of Smalltalk

Online advertising effectiveness: For large brands, online ads may be worthless.
The Internet has given us an ocean of data. Turns out, most of it is pretty useless.

ANCIENT GREEK GEOMETRY
Voor alle leraars wiskunde, en alles leraars geschiedenis.

Ask Chris #172: ‘The Problem’
To put it bluntly, The Problem is that DC wants to be Marvel, and they have for the past 50 years.

Older posts