Archief voor juli 2014

 

Voetbal

dinsdag 1 juli 2014 in Sonstiges. Permanente link | Geen reacties

Muuuuuuh er zijn hier vanavond halve hartaanvallen geweest. Verlengingen!

Gelezen: Up in the Old Hotel

woensdag 2 juli 2014 in Boeken. Permanente link | Geen reacties

up in the old hotelEr zijn van die auteurs en van die boeken die mij sprakeloos achterlaten van bewondering voor hun taal — Marguerite Yourcenar, Jack Vance. Er zijn boeken en auteurs die mij doen duizelen van de wereld en de personages en de verhalen die ze opbouwen — Martin’s Song of Ice and Fire, Erikson’s Malazan Book of the Fallen.

En dan is er zo’n Joseph Mitchell, die in moeiteloos en schaamteloos gewone mensentaal schrijft over echte plaatsen en echte mensen. In korte zinnen, to the point, matter of fact, met oog voor detail zonder het overzicht te verliezen. Die mij even doet denken dat ik dat ook zou kunnen, of zou gekund hebben, als ik maar was waar hij was toen hij er was.

Nonsens, natuurlijk.

Up in the Old Hotel is eigenlijk vier boeken: McSorley’s Wonderful Saloon (1943), Old Mr. Flood (1948), The Bottom of the Harbor (1960) en Joe Gould’s Secret (1965), en die vier boeken bevatten allemaal stukken die eerder in The New Yorker verschenen.

In McSorley’s Wonderful Saloon schrijft Mitchell over een New York dat zo ongeveer helemaal verdwenen is: profielen van sympathieke dronkaards, een ticketdame van een cinema, een kindgenie, een straatpredikant, zigeuners, een vrouw met een baard. Over Commodore Dutch, die toen hij jong was in de jaren 1880 een soort mascotte was van een plaatselijke gangsterbaas, en die sindsdien al heel zijn leven overleeft op ingangstickets voor een jaarlijks bal dat hij te zijner ere organiseert. Of Joe Gould, een man die ook op giften overleeft, en die in schrift na schrift al decennia lang een magnum opus schrijft, een mondelinge geschiedenis van de wereld, die ondertussen al vele keren zo lang als de Bijbel is. Of “John S. Smith of Riga, Latvia, Europe”, een oude man die de hele VS rondreisde, en die we enkel kennen van de honderden cheques die hij uitschreef, soms voor duizenden dollars, voor een kom soep of een warme maaltijd.

Het wonderlijke is, dat het allemaal echte mensen en plaatsen zijn, die toen ook al eigenlijk grotendeels voorbije glorie waren, maar dat er met het moderne internet toch nog allerlei van terug te vinden is. McSorley’s saloon bestaat nog altijd, zelfs al is de hele buurt er rond veranderd. Joe Gould, daar zijn foto’s van:

joe gould

En Commodore Dutch, die staat in al zijn glorie in de kranten van toen:

Commodore Dutch

Old Mr. Flood vond ik een lichte teleurstelling: Mitchell zegt expliciet dat het een waar verhaal is, in die zin dat de personages en de situaties die erin voorkomen amalgamen zijn van die die écht waren. Flood is een man die besloten heeft 115 jaar te worden, die al jaren een strikte seafoodtarian is, en die vooral zijn dagen lijkt te slijten met zijn beklag te doen over hoe het niet meer is zoals het vroeger was. Dat, en helemaal opgewekt worden als nog maar eens iemand uit zijn omgeving gestorven is.

The Bottom of the Harbor is een verdwenen wereld in een verdwenen wereld: allerlei vertellingen van en door de vissers en de inwoners van de eilanden in de haven van New York — die uiteraard alsmaar meer vervuild raakte en die tegen dat het boek verscheen wellicht praktisch geen eetbare vissen meer bevatte, laat staan oesters of andere schaaldieren. Meer dan alleen nostalgie, de gesprekken tussen Mitchell en Harry Lyons en twee vrienden van Lyons in The Rivermen: ze hebben het over alles en niets, en over de manieren waarop ze op rivierharing vissen, maar altijd en voortdurend is er het besef dat hun leven voorbij is en niet meer terug komt, en dat ze eigenlijk niet weten hoe ze hun leven nog zin moeten geven.

Joe Gould’s Secret keert terug naar Joe Gould — Professor Seagull — de man van de Oral History of Our Time. Het is veruit het stuk waar Mitchell zelf het meest op de voorgrond komt: Gould valt er van zijn ‘charmante excentriekeling’-voetstuk, Mitchell valt uit zijn rol van geëngageerde maar afstandelijke obesrvator.

Ik lees dat mensen dit het minst goede van de vier delen vonden: ik ben het er niet mee eens. Waar de andere verhalen open eindes hebben, en we kunnen dromen, eindigt dit met de dood van Gould. Geen ruimte voor verbloeming, geen plaats voor romantisering: met de voeten op de grond en verplicht geconfronteerd met de menselijkheid van het verhaal.

En meteen ook met al het voorgaande: op McSorley’s Saloon na, zijn alle personages ondertussen overleden. Ook Mitchell. Joe Gould’s Secret was zijn laatste boek, in 1964.

From 1964 until his death in 1996, Mitchell would go to work at his office on a daily basis, but he never published anything significant again. In a remembrance of Mitchell printed in the June 10, 1996, issue of The New Yorker, his colleague Roger Angell wrote: “Each morning, he stepped out of the elevator with a preoccupied air, nodded wordlessly if you were just coming down the hall, and closed himself in his office. He emerged at lunchtime, always wearing his natty brown fedora (in summer, a straw one) and a tan raincoat; an hour and a half later, he reversed the process, again closing the door. Not much typing was heard from within, and people who called on Joe reported that his desktop was empty of everything but paper and pencils. When the end of the day came, he went home. Sometimes, in the evening elevator, I heard him emit a small sigh, but he never complained, never explained.”

Machtig boek, van harte aangeraden.

[van op Boeggn]

Gruwelijke taferelen te Gent

woensdag 2 juli 2014 in Sonstiges. Permanente link | Geen reacties

Ziet nu!

Piep zegt het ijzer

En ziet hier, in beweging!

Het ziet er al niet meer zo ontstoken uit, en wie het al een beetje gewoon is, kan er zonder al te veel overgeefneigingen naar kijken, dus da’s wel goed, veronderstel ik?

Duitse boeken

donderdag 3 juli 2014 in Sonstiges. Permanente link | 5 reacties

Wij hadden ooit in de humaniora ergens één uur Duits per week. “Ruim voldoende”, wist de leraar, “om jullie een degout van Duits te geven. Maar lang niet genoeg om jullie in de buut van voldoende aan te leren.”

En dus was er een soort min of meer uitgesproken afspraak: wij zouden zijn hoofd met rust laten, hij zou het onze met rust laten, we zouden allemaal doen alsof we ons best deden, en op het einde van het jaar zou er een soort ‘examen’ zijn waarbij we een paar woorden Duits mochten uitkramen, en dan zouden we daar voldoende punten op krijgen dat niemand zich vragen zou stellen.

Wie lang ist die Gorch Fock en Seid ihr hier die Gruppe 1A en ook wel vaag aus-bei-mit-nach-von-zu-seit en durch-für-gegen-ohne-um-bis en hier en daar wat woorden en uitdrukkingen (die Straße überqueren, dat bellen niet bellen is en mögen niet mogen en dürfen niet durven) — dat moet het zowat geweest zijn, wat we dat jaar geleerd hebben in de Duitse les. Of toch wat ik ervan onthouden heb.

Het jaar daarna was het marginaal beter, denk ik. Ik herinner me flarden gedichten (Ich weiß nicht, was soll es bedeuten, daß ich so traurig bin // Ein Märchen aus uralten Zeiten, das kommt mir nicht aus dem Sinn en Wer reitet so spät durch Nacht und Wind? Es ist der Vater mit seinem Kind) en Goethe’s Von hier und heute geht eine neue Epoche der Weltgeschichte aus, und ihr könnt sagen, ihr seid dabei gewesen zal ook wel voor altijd in mijn hoofd blijven zitten.

Maar alles bij elkaar: geen grote vrienden, den Duits en ik.

Ja, zoals iedereen in die tijd naar Tatort en Ein Fall für zwei en Derrick kijken, en bij mijn grootouders de zaterdag de grote shows op ZDF, maar behalve dat keken wij vooral Frans thuis. En lazen we Frans en later Engels, en nooit Duits.

Een jaar of twintig geleden heb ik ooit nog eens een jaar Duits gevolgd, gewoon zomaar, maar uiteindelijk was dat ook maar bezigheidstherapie, en is het daar wat bij gebleven. Ik begrijp gesproken taal zonder veel problemen en geschreven taal nog wat beter, maar voor de dooie dood weiger ik ook maar één woord te spreken in publiek: nog liever doodstuiken dan mij belachelijk maken in een taal die ik voor mezelf niet voldoende beheers, zo is het maar net meneer mevrouw.

Maar: ik vind het zó een mooie taal. En met de jaren meer en meer, zelfs.

Dus denk ik dat ik maar eens wat boeken ga lezen in het Duits. Science fiction of fantasy of horror of zo, wegens geen zin in andere fictie of non-fictie. Het jubileumnummer van Nova lijkt me geen slecht begin.

Links van 30 juni 2014 tot 3 juli 2014

vrijdag 4 juli 2014 in Links. Permanente link | Eén reactie

The Internet’s Own Boy. Aaron Swartz HD – YouTube
The story of programming prodigy and information activist Aaron Swartz, who took his own life at the age of 26.

Terry Pratchett forced to cancel appearance by Alzheimer’s | Books | theguardian.com
Urgh. Right in the feels: "the Embuggerance is finally catching up with me".

Eric’s Archived Thoughts: What Not To Say to a Grieving Parent
In the face of tragedy and grief, it’s hard to know what to say or do.  And one thing I’ve noticed is that some people—not most, maybe even not many, but more than enough—say and do what they think would help them, without really considering what might be helpful to the person who’s grieving.

10 Tricks to Appear Smart During Meetings — Medium
It’s important to find out if things will scale no matter what it is you’re discussing. No one even really knows what that means, but it’s a good catch-all question that generally applies and drives engineers nuts.

De niet zo onschuldige knipoog-journalistiek van Newsmonkey: de treinstaking | Maarten is benieuwd
Bij Newsmonkey geldt entertainment als uitvlucht voor slechte journalistiek.

Down

zaterdag 5 juli 2014 in Sonstiges. Permanente link | 3 reacties

Moh:

General Charles De Gaulle is well known throughout modern history as the leader of the Free French Forces.  What is not as well known is that his youngest daughter Anne (January 1, 1928 – February 6, 1948) had Down syndrome.

 

Although public perception of the time was that children born with Down syndrome were a result of their parents alcoholism, venereal disease or overall degeneracy, the De Gaulles rejected this notion, choosing instead to raise Anne like their other two children.  Their personal life became very private and Anne was raised at home, not in an institution (as was common practice at the time).  

It has been said often that Anne was Charles’ favorite child.  Described as a man who ranged from cocky to stoic by nature, he was a different person around Anne, reportedly describing her as “My joy“.  He is said to have read stories and sang songs to her and showed an affection that he rarely showed others, even those in his own household.  Anne was raised to feel no less or different than anyone else.

After the war, Charles and his wife Yvonne founded the Fondation Anne de Gaulle, a home for disabled girls, many of which had intellectual impairments.  In 1948, Anne succumbed to pneumonia, a month after her 20th birthday and died in her father’s arms.  Upon her death, he is said to have remarked “Maintenant, elle est comme les autres.” (“Now, she is like the others.”).  He carried a portrait of Anne with him at all times;  he claimed that her portrait saved his life by stopping a bullet in an assassination attempt in 1962.  When Charles died, he was buried beside his beloved Anne.

Zo ontroerend. [Van op Down Wit Dat]

I am the Man Who…

zondag 6 juli 2014 in Sonstiges. Permanente link | Geen reacties

Het fantastische van het internet: dat een mens dingen kan herontdekken van jaren geleden.

Radio Deprimo, de medicament-editie

maandag 7 juli 2014 in Sonstiges. Permanente link | Geen reacties

Een goede huisapotheek: ‘t is een gemak. Pijn? Pil. Veel pijn? Andere pil. Koppijn? Nog andere pil. Véél koppijn? Pil met een boek vol waarschuwingen erbij, zien of het betert en bijhouden hoeveel ik er neem. Oorpijn? Oordruppels. Ontsteking? Bruine pillen.

En zalven, windels, ontsmettingsgerief, plakkers, pleisters, krukken, steunverbanden: elk jaar komt er meer en meer in huis.

Huisapotheken zijn deprimerende dingen. Het begint simpel, met wat aspirine en misschien een doos pleisters. En dan komen er allerlei andere dingen bij, voor gespecialiseerde zaken — kinderen, als het goed is, aanslepende dingen voor volwassenen als het slecht is.

En op den duur komen de pillen gelabeld en geklasseerd, op een hoopje bij elkaar in een vakje van een doosje per dag of per deel van de dag.

En dan zijn er stapels pillen en dozen op overschot, stille getuigen.

Zeven één

dinsdag 8 juli 2014 in Sonstiges. Permanente link | Geen reacties

Toch altijd wijs, historische gebeurtenissen mee kunnen maken.

update: my sides.

20140709-003206.jpg

20140709-004157.jpg

Links van 5 juli 2014 tot 9 juli 2014

woensdag 9 juli 2014 in Links. Permanente link | Geen reacties

‘Israel under renewed Hamas attack’, says the BBC. More balance is needed | Owen Jones | Comment is free | theguardian.com
"Israel under renewed Hamas attack": this was last night's BBC headline on the escalating bloodshed in Gaza. It is as perverse as Mike Tyson punching a toddler, followed by a headline claiming that the child spat at him. As Elizabeth Tsurkov, a Tel Aviv-based Israeli human rights activist, tweeted: "We are targeted by mostly shitty rockets. Gazans are being shelled with heavy bombs. We have shelters, sirens, Iron Dome. They have 0."

Consciousness on-off switch discovered deep in brain – life – 02 July 2014 – New Scientist
One moment you're conscious, the next you're not. For the first time, researchers have switched off consciousness by electrically stimulating a single brain area.

Pulp Magazines Project
The Pulp Magazines Project is an open-access digital archive dedicated to the study and preservation of one of the twentieth century's most influential literary & artistic forms: the all-fiction pulpwood magazine. The Project also provides information on the history of this important but long neglected medium, along with biographies of pulp authors, artists, and their publishers.

Futurese (JBR Precoglang)
Predicting the future of the English language is rather easy, in the short term.  The odds are, over the next few decades its New World dialects are going to gain increasing global dominance, accelerating the demise of thousands of less fortunate languages but at long last allowing a single advertisement to reach everybody in the world.  Then after a century or two of US dominance some other geopolitical grouping will gain the ascendancy, everyone will learn Chechen or Patagonian or whatever it is, and history will continue as usual.  Ho hum.  But apart from that… what might the language actually look like in a thousand years time? 

Down Wit Dat: A Brief History of Down Syndrome, Part 1: How Down syndrome Got its Name
Deel 1 van (voorlopig) 8. Fascinerend.

One down, two to go

donderdag 10 juli 2014 in Sonstiges. Permanente link | Geen reacties

Zozie: Anna is terug van kamp. Ik heb de indruk dat ze een maand weg was, en dat Louis ook al ongeveer zo lang weg is en Jan een week of twee — maar Anna was eigenlijk van de derde tot de tiende weg, Louis van de vierde tot de dertiende en Jan van de zevende tot de dertiende.

Nog een halve eeuwigheid, of een paar dagen, tot ze allemaal weer in huis zijn.

Tijd met en zonder kinderen: het is een raar iets.

Want kijk, zie nu, de zogezegd ‘grote’ vakantie zit er ook al een kwart op, en volgende week is het Gentse Feesten en daarna is het al bijna voor de helft gedaan!

Vette vis met borrelnootjes: de landing

vrijdag 11 juli 2014 in Sonstiges. Permanente link | 5 reacties

Voilà, da’s achter de rug, die akelige Vlaamse regeringsvorming.

Plan A was dat het op tien dagen zou kunnen gebeuren, maar omdat de partij van de Buik, nee, de Ziel van Vlaanderen nét niet wiskundig incontournable was, is dat is niet kunnen gebeuren. En dus werd het plan B: een regering voor de Vlaamse Feestdag.

Ik ben opgestaan met rugpijn, ik moet helaas het vendelzwaaien ook dit jaar aan mij voorbij laten gaan, maar toch: content dat we een regering zullen hebben, ergens vóór het einde van de dag. Een regering die gezwind zal besparen, die loyaal de federale akkoorden zal uitvoeren, die zal inzetten op werkgelegenheid, en die het onderwijs een duw in de goede richting zal geven (hint: het probleem zit in de lagere school, niet in een mythische ‘brede eerste graad’ die alles zou oplossen).

Ik kijk er al naar uit. Even kijken naar wat de kranten mij vanmorgen zeggen.

Huh, maar allez, zie nu wat De Standaard, het lijfblad van de trado’s, ons voorschotelt als hoofdartikel:

dso20140711

Iets over wateroverlast. Met, hou u vast, op onze nationale feestdag, een Belgische paraplu erbij. De tijd van Alles Voor Velo’s Velo’s Voor Koereurs is vér voorbij, bij “Niet Toevallig” De Standaard, dat zich hier eens te meer profileert als het lijfblad van de Belgicisten. Ongelooflijk.

Snel, naar de Gazet Van Antwerpen, zien wat de krant van toch de grootste stad van het land en toch de stad van burgemeester De Wever, na decennia eindelijk bevrijd van het Socialistisch Juk, te vertellen heeft over de nieuwe regering en over de Vlaamse Feestdag:

gva20140711

SCHETS MIJN VERSTOMMING. “Hevige regen zet straten blank”, tot daar aan toe: het zijn inderdaad twee zéér blanke mensen die op de foto staan, en het werd eigenlijk ook een beetje tijd dat de straten van Antwerpen weer wat blanker werden (ik weet het, dat mag niet gezegd worden in deze tijde van politieke correctheid), maar behalve dat: waar is de Vlaamse Feestdag? Waar is de regering?

Het meest prominente op de pagina is een large leaderboard (ik weet hoe die dingen heten, wij zetten die daar namelijk , ah ha :)) met — hou u vast — de Waalse kleuren, geel en rood. Die, als was het om met ons te spotten, “alle dagen zomer” declameert, precies in een week dat het allemaal meteorologische kommer en kwel is. Stuitend. Een kaakslag, als het ware.

Okay, de rest van de voorpagina bevat een aantal interessante artikels — ik weet nu ook dat Lea Schepers haar abonnement op De Frut zal opzeggen, dat er een nieuwe Coca-Cola hunk is, en verder op de pagina, dat Kelly Pfaff gaat paaldansen in ‘Celebrity Pole Dancing’. Maar veel Vlaams zie ik daar toch niet in — ik moet wachten tot wat dieper op de pagina voor ik mijn eerste portie volkseigenheid krijg — en dat op onze eigen feestdag!

gva20140711b

Ik citeer:

Werner Van Nuffelen uit Pulderbos, gemeenteraadslid voor N-VA in Zandhoven, heeft een oprit waar veel partijgenoten jaloers op zijn. Hij legde zijn klinkers eigenhandig in een Vlaamseleeuwpatroon van 65 vierkante meter. Werner en zijn vrouw Tanja – what’s in a name? – Vleminckx bouwden enkele jaren geleden een huis in de nieuwe wijk Valkenaard. “We hebben een losstaande dubbele garage achteraan en moesten de oprit en paadjes nog aanleggen”, vertelt Werner.

Ik ben al een beetje mistroostig, en het betert niet bij Het Belang Van Limburg. Okay, ik verwacht daar geen zware sociaal-economische analyses van Vlaanderen, of doorgedreven opiniestukken over separatisme en confederalisme (Limburg blijft altijd een beetje een vreemde transnationale eend in de Vlaamse bijt), maar toch:

hbvl20110711

‘Geen eucharistieviering meer bij begrafenissen’ is het hoofdartikel? Serieus? En een meneer Vossen die meer tijd wil maken om voor zichzelf op te komen is allemaal goed en wel, maar misschien wordt het ook eens tijd voor Vlaanderen om voor zichzelf op te komen? Op de Vlaamse Feestdag?

…of wacht, neen, er staat “regio” bij — misschien is de standaardhomepagina van Het Belang Van Limburg wel de regiopagina en betert het als ik op “nieuws – binnenland” klik?

hbvl20110711b

Huh, tarara dus. Een koelwagen met plattekaas is belangrijker dan onze Feestdag en dan onze nieuwe regering, die ongetwijfeld al staat te popelen om van start te gaan.

Waanzin. Utter madness. Doe dit soort nonsens op een Fourth of July in de VS of op een quatorze juillet in Frankrijk, en uw carrière als krantenman is voorbij. Dan maar naar Het Laatste Nieuws, waar ik tenminste zeker ben dat de Ziel, nee, de Onderbuik Van Het Volk bediend zal worden…

hln20110711

Nééééééé!!!!

Wat interesseert mij Ronald Janssen? Waarom zou het mij moeten boeien dat notoir Belgicist Mike Verdrengh in een musical optreedt? Géén regering! Géén Feestdag! Géén vlaggen — neen, gewoon meteen een propaganda-artikel, wellicht door de studiedienst van de communisten de wereld ingestuurd, dat zogezegd twee op drie jonge Vlamingen België zouden willen behouden.

Okay, dat het tweedemeestpopulaire artikel op Het Laatste Nieuws Mascherano scheurde anus bij ultieme tackle op Robben is, verbaast me dan weer niét, maar voor de rest: geen mens gelooft toch dat deze voorpagina toeval kan zijn? Dit is toch manifest gestuurd?

En niet alleen hier, maar op alle Vlaamse kranten? Uitgerekend op een dag als vandaag, waarop we onze nieuwe regering zullen hebben en onze Feestdag vieren?

Ik ben méér dan teleurgesteld. Ik ben diep, diep gedegouteerd. Alle pers is regimepers geworden, en de trado’s schrikken nérgens voor terug om ons Vlamingen te vernederen. Walgelijk. Stuitend.

*
*    *

Vóór iemand het vraagt: ja, ik heb in een anoniem venster ook even de Vlaamse Pravda opengetrokken:

dm20140711

Geen commentaar nodig: “Kris Peeter kop van jut bij Vlaamse formatie”, “Vlaamse feestdag valt in het water”, stomme speculatie over de opvolger van Bart De Wever, een anti-sport-column, wat gratis reclame voor Fellow Traveler sossenblaadje Humoradio, en dan nog wat voor ons irrelevante zooi over iets in Israël.

Pfeh.

With friends like these…

vrijdag 11 juli 2014 in Sonstiges. Permanente link | Geen reacties

Nog azu ienen en ‘t es Poasen, zoals men alhier in de buurt wel eens zegt — Patrick Janssens in De Morgen:

Voelt u zich nog een socialist?
“Dat vind ik een rare, irrelevante vraag.”

Waarom?
“Omdat ik socialisme een hol begrip vind. Ik geloof in gelijke kansen, solidariteit, emancipatie. Maar als socialisme betekent dat de staat alles moet doen, dan ben ik geen socialist.”

Zo kan ik het ook, natuurlijk.

Voelt u zich nog Vlaming?
Dat vind ik een rare, irrelevante vraag.

Waarom? 
Omdat ik ‘Vlaming’ een hol begrip vind. Ik geloof in gelijke kansen, solidariteit, emancipatie. Maar als ‘Vlaming’ betekent dat we Turken moeten terugsturen naar Bolivië en elke zondag flamingo’s met mattentaart moeten eten, dan ben ik geen Vlaming.

Serieus, Janssens: gij kieken.

Een minder mild gestemde persoon dan mij zou daar nog een reeks andere termen aan toevoegen ook.

Tic toc

zaterdag 12 juli 2014 in Sonstiges. Permanente link | 6 reacties

Familiefeesten met mensen die ge niet zo veel keer per jaar ziet, dat is altijd confronterend.

Ge kunt er u van van af maken met “gho wat zijn die kinders weer gegroeid”, maar eigenlijk zie ik vooral “miljaar wat zijn wij allemaal oude mensen geworden”.

Brrr.

Gelezen: God is Dead (1-14)

zondag 13 juli 2014 in Boeken. Permanente link | Geen reacties

God is deadZeus stapt de Sint-Pietersbasiliek binnen, en hij is niet content.

Huitzilopochtli, Tezcatlipoca en Quetzalcoatl zijn terug op aarde, en de mensenoffers zijn terug van weggeweest. Odin en het Noorse pantheon zien het al helemaal zitten om de wereld te verdelen. Afrika is onderworpen aan Horus, Anubis en consoorten. En in Azië hebben Brahma, Shiva en Vishnu hun machtsbasis.

Ah, en ergens daartussen zitten ook nog mensen, en legers, en een groep wetenschappers die het godenprobleem wetenschappelijk willen oplossen — door zélf goden te maken, bijvoorbeeld.

Fijn idee. Bijzonder weinig voorspelbaar ook: alles en iedereen kan er van het ene op het andere moment aan gaan.

 

En daar wringt het. Soms gaat het té snel naar mijn goesting: figuren die ik toch graag een tijd zou hebben zien meegaan, krijgen vaak geen tijd om meer te zijn dan een snelle cameo. En in één flagrant geval kreeg een toch redelijk belangrijke god maar letterlijk één beeldje, gedomme.

Niet verkeerd, nee. Maar wel enorm veel gemiste kansen, in een soort poging om alles nóg sneller, nóg minder voorspelbaar (en met nóg meer geweld) te brengen.

P00011

[van op Boeggn]

RIP Lorin Maazel

maandag 14 juli 2014 in Sonstiges. Permanente link | Geen reacties

Wel honderd keer heb ik geluisterd naar deze twee, in bed met mijn koptelefoon:

Merci daarvoor, meneer Maazel.

Jaja, ook proficiat aan de Duitsers, dat ook

maandag 14 juli 2014 in Sonstiges. Permanente link | 3 reacties

Allemaal een bijzaak in het licht van dit:

pronostiek

Bloemen noch kransen dames en heres, bloemen noch kransen.

/buigt
/buigt

Links van 10 juli 2014 tot 14 juli 2014

maandag 14 juli 2014 in Links. Permanente link | Geen reacties

Clone-a-beacon: iBeacon and the proof of location issue
In our previous issue, I covered the basics of using iBeacons in iOS and Android apps, today I want to show some privacy and security issues, as well as how to clone and fake beacons such as Estimote, Shopkick, and how to get location based app rewards without ever leaving your desk.

García Media → Is the blog as a genre in danger?
"A real blog is one that reflects one voice, is essentially unedited and causes the writer to experience butterflies of anxiety as he hits the publish button."

Celan Reads Japanese | The White Review
Engelse vertaling van een Japans essay over een Japanse vertaling uit het Duits. Zo wijs — "There are some who claim that ‘good’ literature is actually untranslatable. Before I could read German, I found this thought comforting because I was completely unable to appreciate German literature, particularly the literature of the postwar period. I thought I should just learn German and read these works in the original and then my problem with German literature would evaporate of its own accord."

Personal names around the world
How do people's names differ around the world, and what are the implications of those differences on the design of forms, databases, ontologies, etc. for the Web?

Google’s Paris Tabriz Profile – Information Security Engineer Parisa Tabriz Interview – Elle
“Security Princess” is Parisa Tabriz’s official title at Google. Seriously. And yes, you can google that. “‘Information Security Engineer’ is just completely dry and boring and horrible,” she says of the HR-speak title, which indeed whitewashes what Tabriz does all day, which is to hack her employer—the single most recognizable entity of the Internet age—bad-guy-in-basement style. She came up with the moniker before a trip to Japan because she needed business cards to hand out during the elaborate professional introductions traditional in that country. “A couple of people had ‘hired hacker,’” she says. “But I like to one-up people. I thought it was cute.”

Transcendence

dinsdag 15 juli 2014 in Sonstiges. Permanente link | 2 reacties

Urgh argh. Het zal mij leren, films bekijken zonder previews of review te bekijken.

Transcendence is van film alles wat Her niét was: slecht geacteerd, cliché van verhaal, en slecht van einde.

Het zou moeten gaan om wereldomvattende evenementen, maar het voelt aan alsof er letterlijk vijf man aan elke kant van het conflict staat. Johnny Depp is uitstekend, maar dat is dan ook enkel omdat hij een lusteloze, verveelde computer zonder emoties moet neerzetten, en dat 90% van de tijd enkel zijn (gedigitaliseerd) hoofd in beeld is.

Het script is zó weinig plausibel dat het bijna lachwekkend wordt (heel het internet afzetten om een artificiele intelligentie te grazen te nemen! de oude truuk van een virus in het bloed van iemand wiens hersenen in een computer zullen geüploaded worden en zo de AI verslaan!), het algemene sentiment voelt eind jaren negentig aan (iemand had het over we’ll Y2K it!) en ho boy dat zijn twee uur die ik niet meer terug kan krijgen.

Weird Al!

woensdag 16 juli 2014 in Sonstiges. Permanente link | Eén reactie

Weird Al Yankovic’s nieuwe plaat is uit! Hoerza! De Strangers, maar dan beter!

En hij doet een clip per dag, ondertussen al de derde van de acht!

Dit was gisteren:

En dit was eergisteren:

En hoe ongelooflijk is het dat hij er gelijk elk jaar jonger uit ziet? Ik bedoel maar, ik heb hem leren kennen in negentien. vier. en. tachtig. met deze, toen er zelfs nog geen MTV was in België en Veronica zowat de enige plaats was waar viceoclips uitgezonden werden:

En dan was er vijftien jaar later deze:

En nu zijn we wéér vijftien jaar later. Urgh, urgh, urgh.

Gelezen: The Manhattan Projects (1-20)

donderdag 17 juli 2014 in Boeken. Permanente link | Geen reacties

The Manhattan Projects_001_pg000_frontcoverHoezodatzo, Manhatten Projects? Er is er toch maar één geweest, het R&D-project voor atoombommen tijdens de Tweede Wereldoorlog?

Ha, wel: Jonathan Hickman (Pax Romana, East of West, Nightly News, …) gaat ervan uit dat het ene Manhatten-project dat wij kennen maar een dekmantel was voor véél meer.

Extra dimensies! Alternatieve universa! Nazi’s en communisten! Krankzinnige wetenschappers! Psychopaten! Sprekende honden! Cyborgs! Aliens! The Manhattan Projects heeft ze allemaal, en het is dan nog eens bijzonder grappig ook.

Niet alleen grappig, maar gewoon goed geschreven — al moet ik moet er wel niet aan gedacht hebben om dit nummer per nummer en maand na maand te lezen, want Hickman neemt ruim zijn tijd om de wereld en de personages op te bouwen. Uitstekend getekend en machtig gekleurd, zeer aangeraden, hopla ge moest al op weg zijn naar Comixology.

The Manhattan Projects_001_pg025

(Het eerste nummer staat aan 73 eurocent, in de winkel zou een papieren versie u bij de drie euro kosten. Voor nummer 1-5 kost het op papier 12 euro, digitaal 5.91 euro. En ja, het is minder tastbaar, maar daar staat tegenover: het is zó enorm veel aangenamer lezen, op een tablet of op een computer in portretstand.)

[van op Boeggn]

Links van 14 juli 2014 tot 18 juli 2014

vrijdag 18 juli 2014 in Links. Permanente link | Geen reacties

Gamasutra – The History of Civilization
Gamasutra is proud to be partnering with the IGDA's Preservation SIG to present detailed official histories of each of the first ten games voted into the Digital Game Canon. The Canon "provides a starting-point for the difficult task of preserving this history inspired by the role of that the U.S. National Film Registry has played for film culture and history", and Matteo Bittanti, Christopher Grant, Henry Lowood, Steve Meretzky, and Warren Spector revealed the inaugural honorees at GDC 2007. This latest piece follows the carrer of industry icon Sid Meier as he established himself as one of the most important contributors to PC gaming with the iconic turn based strategy epic Civilization

Harry Potter and the Methods of Rationality | Petunia married a professor, and Harry grew up reading science and science fiction.
HPMOR.com is an authorized mirror of Less Wrong‘s / Eliezer Yudkowsky‘s epic Harry Potter fanfic-in-progress, Harry Potter and the Methods of Rationality

Netanyahu finally speaks his mind | The Times of Israel
At his Friday press conference, the prime minister ruled out full Palestinian sovereignty, derided the US approach to Israeli security, and set out his Middle East overview with unprecedented candor. His remarks were not widely reported; they should be

Twitter User Stats Crackdown – Business Insider
Twitter has taken the unusual step of shutting off its datapipe to certain companies that have published their own stats on how big Twitter's user base really is, according to two sources. The move comes after Twitter's stock was hammered in the early part of the year when investors discovered growth in monthly active users (MAUs) was slowing or stagnant, and that measures of engagement per user were on the decline.

Fontblog | FontShop schließt sich Monotype an
Wohow: "Der heu­ti­ge Tag ist weg­wei­send in der 25-jäh­ri­gen Ge­schich­te von Font­Shop, der wich­tigs­te seit un­se­rer Grün­dung. Das US-Schrif­ten­haus Mo­no­ty­pe über­nimmt die Un­ter­neh­mens­grup­pe von Font­Shop In­ter­na­tio­nal. Zu dem er­wor­be­nen Paket ge­hö­ren, neben der Fir­men­zen­tra­le in Ber­lin, die Font­Font-Schrif­ten­bi­blio­thek, der US-Ver­triebsa­b­le­ger in San Fran­cis­co (fontshop.​com), sowie die deut­sche Fi­lia­le Font­Shop AG."

The Olympic City
The Olympic City is an ongoing documentary photography project by Jon Pack and Gary Hustwit that looks at the legacy of the Olympic Games in former host cities around the world. Hosting the Olympics has become a way for a city to show itself off on an international stage and generate toursim dollars, and cities spend millions or billions for the privilege. But after the events are over, the medals have been handed out, and the torch is extinguished, what’s next? What happens to a city after the Olympics are gone?

‘k Zoe zu gere

zaterdag 19 juli 2014 in Sonstiges. Permanente link | Geen reacties

Urgh. Right in the feels.

‘k Zoe zu gere, ‘k zoe zu gere, ‘k zoe van alles wille doen,
Schuune luchtkastele bêwe en toens sloape tot de noen.

Gentse Feesten

zondag 20 juli 2014 in Sonstiges. Permanente link | Eén reactie

De Gentse Feesten, dat is voor mij zó dubbel. In principe vind ik het allemaal fantastisch, en zou ik niet liever doen dan van het één naar het ander lopen en kijken en doen.

Aan de andere kant: al dat volk. Al die hitte. Al die mensen. Al dat gedoe. Al dat lopen. Zo weinig plaats. Zo veel drukte.

Kijk zie: vanavond heb ik mijn Gentse Feesten al meegemaakt voor de hele week. Veerle en Elias en de mannen van Companhia Marimbondo kwamen eten. Communicatieproblemen over het voedsel (ik dacht dat ik kip en gemarineerde kalkoen zou maken, maar bleek dat men beslist had dat ik iets anders zou klaarmaken, ahem hem), maar uiteindelijk met wat scharten was er toch min of meer genoeg voor elf man.

Het was nochtans goed begonnen vijdag: wetende dat het lang weekend was wegens Federale Feestdag, waren er een aantal Toepasselijke Kookboeken bovengehaald:

https://www.flickr.com/photos/zog/14699968784/

Locatelli over Sicilië omdat Locatalli altijd goed is, en Sicilië ook. En dan Ottolenghi en Salma Hage’s Libanese keuken, omdat het met het nieuws in Gaza helemaal van toepassing is (vraag mij dan eens naar de manier waarop ik denk dat de conflicten in het Midden-Oosten opgelost zullen raken).

Zoeken en combineren en doen, en ik had het allemaal uitgekiend:

Voorbereidingen

Ik had dus, zoals ik zei, iets met kip uit Jerusalem, en iets met gemarineerde kalkoen uit Libanon. Daarbij een slaatje, en voor de planteneters een Siciliaanse pastataart met aubergines.

En ik had dus de aubergines gesneden en gezout en ze waren aan het uitlekken toen Sandra zei dat er elf man zou komen vanavond, waarna ik op zoek ging naar de kip en de kalkoen, maar de frigo zat vol américain, want men had uiteindelijk beslist om geen kalkoen maar kip te maken en kip te kopen bij de Turk en préparé te doen in plaats van… aaargh, allemaal veel te moeilijk, ik ben geen zo mens voor plotse veranderingen.

Enfin bon. Er was materiaal voor een sla van gebakken bloemkool met granaatappel en hazelnoten en selder (en champagne-azijn en piment en maple syrup en kaneel):

Gebakken bloemkoolsla met hazelnoten, selder en granaatappel

En met penne en tomaat en look en aubergine was die taart ook rap gemaakt (zelfs al was er eigenlijk te weinig aubergine, en zelfs al deed de thermometer blijkbaar raar), en er was nog wat couscous-sla over, en hoera! er waren twee flessen Gentse Cocktail uit de GB, en meer heeft een mens blijkbaar niet nodig.

Alla. Fijne mensen, even op bezoek, uitnodiging gekregen om langs te gaan in Portugal (Sandra kennende zou dat wel eens kunnen gebeuren), een klein uur of zo interactie met vreemde mensen: niet te veel en niet te weinig. Mijn Gentse Feesten zijn in orde.

 

 

Crème de bananes

maandag 21 juli 2014 in Sonstiges. Permanente link | 5 reacties

Wanneer zouden bananen in België terechtgekomen zijn? Zo soms eens eentje in een botanische tuin, dat zal wel al eeuwen geleden zijn — maar om te eten, voor gewone mensen? Ergens midden de jaren 1950, met de uitbouw van industriële koeltechnologie? En sinds wanneer zou gecondenseerde melk niet meer gebruikt worden? Zou dat zo ongeveer midden de jaren 1960 zijn, als zo ongeveer alle melk UHT werd?

Bananencrème moet waarschijnlijk ergens tussen die twee periodes uitgevonden zijn: het allerbeste dessert ter wereld.

Men neme een doos geconcentreerde melk, drie bananen, suiker en een citroen — of in mijn geval omdat we met zes zijn, het dubbele:

Eenvoudigste gerecht ter wereld om klaar te maken, ook: zes bananen en twee dozen gecondenseerde melk in de mixer, vijf soeplepels suiker toevoegen en het sap van twee citroenen, mixen, klaar:

En dan nu in de frigo en laten opstijven. Verrassing voor de kinders vanavond, hoezee!

Verandering!

dinsdag 22 juli 2014 in Sonstiges. Permanente link | 5 reacties

Er komt verandering!

Hoera! Alles zal opgelost geraken, nu de socialisten eindelijk uit de regering zijn!

Gentse Feestentip #1

woensdag 23 juli 2014 in Sonstiges. Permanente link | 2 reacties

Ik verlaat tijdens de Gentse Feesten mijn huis alleen om naar mijn werk te gaan, en voor échte tips is het op Gentblogt te doen, maar desondanks: mijn tip van de maand. Wat zeg ik? Van het jaar!

Cocktails

Cocktails! Yes! En meer bepaald: “Gentse” cocktails, van in de GB! Ik vermoed dat het alleen in Gent is, en misschien zelfs alleen in de GB van Gentbrugge: ‘t zijn gewone glazen flessen met een etiket dat een beetje uitloopt als het vochtig wordt, en de ingrediënten staan er geeneens op.

In de winkel hangt een papier met de ingrediënten per kleur:

  • Rood: onder meer rode vruchtensap en campari
  • Oranje: onder meer appelsien, abrikozenlikeur en gin
  • Geel: onder meer passievruchtenlikeur en ananassap
  • Groen: onder meer pisang en bananenlikeur
  • Blauw: onder meer Blue Curaçao, jenever en citroensap
  • Zwart: “kant en klare picon van huis”

Geef toe: it don’t get much better than this.

 

Wij zijn er niet meer

donderdag 24 juli 2014 in Sonstiges. Permanente link | 2 reacties

Niét goed voor het gemoed.

Kunnen wij, gewone mensen, eigenlijk méér doen dan boos en verdrietig zijn? En dan hopen dat er ergens iemand in Amerika of Brussel of Moskou verontwaardigd genoeg raakt om die idioten te verplichten tot een oplossing?

Wie tijd heeft: lees vooral deze, over hoe het allemaal op geen tijd naar de kloten ging, bij de laatste poging.

Hey ho, halcyon days

vrijdag 25 juli 2014 in Sonstiges. Permanente link | Geen reacties

Ik ben de wereld van juli 2014 een beetje beu. Mensen die grijnzen en grinniken over dingen waar ik boos en verdrietig van word, dat maakt mij niet blij.

Dus luister ik maar naar oude afleveringen van The Bugle uit 2012. En kijk ik naar Tinker, Tailor, Soldier, Spy uit 1979. En lees ik comics en boeken. Een bezige mens is een mens die niet moet nadenken.

Links van 18 juli 2014 tot 26 juli 2014

zaterdag 26 juli 2014 in Links. Permanente link | Geen reacties

In a hospital. At the beach. Hamas, Israel tells us, is hiding among civilians | Richard Seymour | Comment is free | theguardian.com
Hamas, they tell us, is cowardly and cynical.

Hamas Didn’t Kidnap the Israeli Teens After All — NYMag
After Israel's top leadership exhaustively blamed Hamas for kidnap of 3 teens, they've now admitted killers were acting as "lone cell."

Bourgeois I plant kamikazebeleid inzake mobiliteit – DeWereldMorgen.be
Mobiliteit wordt eigenlijk gereduceerd tot verkeer. Verkeer wordt dan weer gereduceerd tot autoverkeer. En dat autoverkeer wordt dan weer voornamelijk herleid tot infrastructuur. Vanwaar ook de ruime aandacht voor infrastructuurwerken, als voornaamste ‘oplossing’ voor de verkeersproblematiek. Het worden gouden tijden voor wegenaannemers.

Deprivation in Gaza Strip – Opinion – The Boston Globe
In almost three decades of research and writing on Gaza, I have often asked myself, “Is there a language to really express the torment of Gaza and the way in which the world’s unflinching indifference and heartlessness contribute to it?

Meet the electric life forms that live on pure energy – life – 16 July 2014 – New Scientist
Stick an electrode in the ground, pump electrons down it, and they will come: living cells that eat electricity. We have known bacteria to survive on a variety of energy sources, but none as weird as this. Think of Frankenstein's monster, brought to life by galvanic energy, except these "electric bacteria" are very real and are popping up all over the place. Unlike any other living thing on Earth, electric bacteria use energy in its purest form – naked electricity in the shape of electrons harvested from rocks and metals.

Art critic Julian Spalding was banned from Damien Hirst’s Tate exhibition but we smuggled him in | Mail Online
I had dared to say what many of my colleagues secretly think: Con Art, the so-called Conceptual Art movement, is little more than a money-spinning con, rather like the emperor’s new clothes. That goes for the ‘artist’ Carl Andre who sold a stack of bricks for £2,297. It goes for Marcel Duchamp, whose old ‘urinal’ was bought by the Tate for $500,000 (about £300,000). It goes for Tracey Emin’s grubby old bed. And, of course, it goes for Damien Hirst.

Schaamlijk

zondag 27 juli 2014 in Sonstiges. Permanente link | Eén reactie

Ik wou iets tekenen waarvan ik de cijfers in Excel had, en in Excel lukte het niet meteen, en dus heb ik er in de rapte een scriptje voor geschreven, maar mijn hoofd was zodanig toe dat ik niet meer kon nadenken en toen had ik geen zin mer om na te denken omdat de televisie van de kinderen te luid stond en dus heb ik maar een vies script gemaakt dat meer dan een half miljoen databasequeries doet en ettelijke godweethoeveel megabytes output gaat genereren en dat misschien wel een uur of zo gaat lopen, terwijl het eigenlijk met een kleine duizend opzoekingen en 500 kilobytes output op een paar seconden ook zou moeten lukken.

Het zit zelfs proper in mijn hoofd hoe het zou kunnen, en vroeger zou ik daar dan tijd in gestoken hebben om het toch maar goed te doen lopen; nu hang ik mijn hoofd in schaamte en doe ik het maar zo.

Ah well. Het heeft ook iets, zo’n ding dat loopt aan de snelheid en de resolutie van een ZX Spectrum die in 1984 een Mandelbrot-set berekent.

Gelezen: Ms. Marvel (1-6)

maandag 28 juli 2014 in Boeken. Permanente link | Geen reacties

Kamala Khan is de nieuwe Ms. Marvel! De nieuwe Ms. Marvel is een tiener! En een muslima! En het is een wijze comic! En verder heb ik er niet veel over te zeggen want ik heb maar de eerste zes nummers gelezen! Maar het is veelbelovend! Vooral als Wolverine er bij komt! En al!

Ms. Marvel (2014-) 001-000

[van op Boeggn]

Like a barely functioning alcoholic

dinsdag 29 juli 2014 in Sonstiges. Permanente link | 3 reacties

Als ik wakker word, duw ik op een knop op mijn telefoon. En als ik ga slapen, duw ik ook op een knop op mijn GSM — ik val meestal in slaap binnen de minuut nadat ik op die knop geduwd heb.

Mijn telefoon weet ook wanneer ik waar ben, dus ook wanneer ik op mijn werk ben.

Die gegevens zijn bovendien uit die telefoon te halen, en dan is het géén werk om een (weinig elegant) scriptje te schrijven dat van die gegevens een grafiekje maakt. Dat geeft dan dit, voor de periode van 16 juli 2013 tot nu:

20140730_slapen_nl

Klik vooral voor al het triestige detail. (De vuiligheid, trouwens, is niet dat het soms weinig uren zijn op een week, maar wel al die kleine gaatjes: ik kan mij zelfs niet herinneren wanneer ik nog eens een meer dan een paar uur na elkaar, laat staan een hele nacht aan één stuk doorgeslapen heb.)

En ja, dat werkt op den duur op uw gemoed, vreemd genoeg.

Tot zover TMG

woensdag 30 juli 2014 in Genea. Permanente link | 3 reacties

Ik ga niet zeggen dat ik het zag aankomen, maar in alle geval: ik ben absoluut niet stomverbaasd — Bob Velke stopt met The Master Genealogist.

Lang geleden, toen de kippen nog tanden hadden, was ik een enthousiaste gebruiker van TMG, de toen-nog-DOS-versie. In een wereld waar tot dan toe het beste genealogieprogramma Family Scrapbook was (dat Brother’s Keeper van de troon gestoten had) en er voor de masochisten Lifelines was (aka “editeer eens rechtstreeks uw GEDCOM”), en verder niet veel meer dan het ellendige programma van de Mormonen dat ook min of meer deed wat het zei dat het zou doen, was TMG een verademing.

Een onbeperkt aantal events per persoon, met bronvermeldingen en getuigen, data die met een beetje moeite ook rechtstreeks te manipuleren was (de datastructuur was proper gedocumenteerd, en alles werd in razendsnelle FoxBASE opgeslagen), nuttige rapporten, degelijke support, een –zeker voor midden jaren 1990– uitgebreide en actieve community… een wereld van verschil met al de rest.

Het verhaal is volledig te vergelijken met WordPerfect: de meer dan ideale software voor DOS, die noodgedwongen wel moést naar Windows overstappen, en waar het allemaal de soep in draaide.

Oh, begrijp mij niet verkeerd, TMG/Win was wellicht nog jaren en jaren het meest gebruikte genealogieprogramma door mensen die er echt serieus mee bezig waren. Maar het was niet meer hetzelfde als in DOS. De interface, die elegant en snel was, werd clunky en lelijk. Eén op één-vertalingen van interfaces zijn nooit een goed idee, en als DOS-programmeur die nooit iets op een ander platform gedaan heeft, plots iets proberen maken in een nieuwe omgeving, zonder veel input van buitenaf en zonder opbouwende kritiek te aanvaarden: absoluut verkeerde beslissing.

Na de ikweetniethoeveelste keer dat niets meer werkte, ben ik overgestapt op Genbox. Machtig programma. Vele keren beter dan TMG ooit was: volledig meertalig, onbeperkt complexe plaatsen, ongelooflijk goeie grafieken, uitstekend omgaan met bronnen en zekerheden, snelle en gebruiksvriendelijke Windows-interface, data gewoon in een Acces-database opgeslagen, een uitstekend gedocumenteerd en gesofisticeerd datamodel, een ontwikkelaar die zowaar echt luisterde naar zijn gebruikers… een wereld van verschil met al de rest.

Helaas: dat heeft maar een jaar of tien of zo geduurd. Na versie 4 van Genbox viel het ontwikkelwerk stil, en op den duur werd het pijnlijk: die paar kleine bugs raakten maar niet opgelost, het geheel draaide enkel op Windows en uiteindelijk enkel in een 32-bit-emulatie met allerlei backward compatibiliteit aangezet, multimediamogelijkheden die fantastisch leken in 2004, waren écht onvoldoende in 2012: dus maar overgestapt op Gramps.

Dat open source is, werkt op Mac, PC en Linux, en dat nog meer doet en het nog beter doet.

TMG bleef al die tijd gewoon zijn ding doen: met het jaar logger, met het jaar minder elegant, met het jaar meer (voor mij toch) nutteloze features — en met het jaar minder voor de “gewone gebruiker”. Want die gewone gebruiker, die kon ondertussen zijn genealogisch ei kwijt on-line, bij tig websites genre Geni en Geneanet en gelijkaardige, die min of meer de basisfeatures van een genealogieprogramma hebben, en die met de maand gebruiksvriendelijker en krachtiger werden.

En vooral: die ingebouwde connectiviteit hebben.

Ah well. Another one bites the dust, dus.

Gelezen: East of West Vol. 1-2, #10-14

donderdag 31 juli 2014 in Boeken. Permanente link | Eén reactie

East of WestNet zoals ik The Manhattan Projects gekocht heb wegens de cover en de schrijver (Jonathan Hickman), kon ik niet weerstaan aan East of West. Dat, en de reputatie van bijzonder goed te zijn.

En hewel ja: het is inderdaad meer dan degelijk. Een alternatieve wereld — altijd iets dat ik graag lees — waar de Amerikaanse Burgeroorlog niet eindigde zoals in onze tijdslijn, maar waar een meteorietinslag de geschiedenis veranderd heeft. Er ontstaan zeven verschillende naties op het grondgebied van de VS. Er is de Union, Confederacy, The Republic of Texas, The Endless Nation (de Indianen dat ze zeggen), The Kingdom of New Orleans (de zwarte medemensen) en PRA (een Chinese People’s Republic of America, gesticht door afstammelingen van een verbannen Mao). En dan is er ook nog Armistice, een mysterieus soort neutraal gebied waar de wapenstilstand tussen de strijdende partijen in de (uit de hand gelopen en uit elkaar gespatte) Burgeroorlog getekend werd.

Ergens in de 20ste eeuw kregen de leiders van de verschillende naties elk stukken visioen, die gebundeld “The Message” vormen, een soort blauwdruk/voorspelling van de apocalyps. In elk van de naties is er een (geheime) “Chosen”, die de Boodschap begrijpt, of tenminste interpreteert.

Oh ja, klein detail: het verhaal speelt zich een eeuw of twee na de Burgeroorlog af, in 2064. East of West is een soort mengeling van western en science fiction manga.

East of West spread

Ah, en ook: de vier ruiters van de apocalyps zijn op Aarde. Oorlog, Pestilentie en Honger zijn net gereïncarneerd en zien er als kinderen uit, Dood is veel ouder (wegens redenen), heeft twee geest-compagnons en er hangt een zekere Kill Bill The Bride-atmosfeer rond.

Al een beetje verward? Toegeven, het is een reeks die een mens best een tweede keer leest om helemaal mee te zijn, maar het is dan ook helemaal de moeite.

[Van op Boeggn]

Overgrootoom in de vijfde graad

donderdag 31 juli 2014 in Sonstiges. Permanente link | Eén reactie

Ik heb beroemde familie, reken maar van yes.

Mijn vader zijn vader zijn vader zijn vader zijn moeder haar vader zijn broer, daar de dochter van, die haar dochter, die haar zoon, die zijn zoon, die zijn zoon is niemand minder dan Jacques Brel.

Overgrootoom in de vijfde graad, da’s dus praktisch naaste familie!

Michel Vuijlsteke - Jacques Brel

(klik voor detail!)

Navigatie

» homepagina, archief

Vriendjes

Zoek

<insert standard disclaimer>

Alles wat hier staat is mijn eigen opinie. Het wordt niet nagelezen of goedgekeurd door mijn werkgever voor het on-line komt, en ik bied geen enkele garantie voor kwaliteit of correctheid.

Mijn werkgever is het niet noodzakelijk eens met wat ik schrijf, en het spreekt vanzelf dat hij dan ook op geen enkele wijze aansprakelijk kan zijn voor wat ik hier publiceer.

Ter info

Eén van mijn e-mailadressen is michel [at] zog punt org. Normaal gezien antwoord ik daar, buiten de kantooruren, onmiddellijk op.

Valideert, in principe: css & xhtml.
Gemaakt met WordPress.
Syndicatie: Entries (RSS) en commentaar (RSS).



ISSN 1780-1338