Michel Vuijlsteke's weblog

Tales of Drudgery & Boredom.

Month: juli 2014 (page 1 of 3)

Overgrootoom in de vijfde graad

Ik heb beroemde familie, reken maar van yes.

Mijn vader zijn vader zijn vader zijn vader zijn moeder haar vader zijn broer, daar de dochter van, die haar dochter, die haar zoon, die zijn zoon, die zijn zoon is niemand minder dan Jacques Brel.

Overgrootoom in de vijfde graad, da’s dus praktisch naaste familie!

Michel Vuijlsteke - Jacques Brel

(klik voor detail!)

Gelezen: East of West Vol. 1-2, #10-14

East of WestNet zoals ik The Manhattan Projects gekocht heb wegens de cover en de schrijver (Jonathan Hickman), kon ik niet weerstaan aan East of West. Dat, en de reputatie van bijzonder goed te zijn.

En hewel ja: het is inderdaad meer dan degelijk. Een alternatieve wereld — altijd iets dat ik graag lees — waar de Amerikaanse Burgeroorlog niet eindigde zoals in onze tijdslijn, maar waar een meteorietinslag de geschiedenis veranderd heeft. Er ontstaan zeven verschillende naties op het grondgebied van de VS. Er is de Union, Confederacy, The Republic of Texas, The Endless Nation (de Indianen dat ze zeggen), The Kingdom of New Orleans (de zwarte medemensen) en PRA (een Chinese People’s Republic of America, gesticht door afstammelingen van een verbannen Mao). En dan is er ook nog Armistice, een mysterieus soort neutraal gebied waar de wapenstilstand tussen de strijdende partijen in de (uit de hand gelopen en uit elkaar gespatte) Burgeroorlog getekend werd.

Ergens in de 20ste eeuw kregen de leiders van de verschillende naties elk stukken visioen, die gebundeld “The Message” vormen, een soort blauwdruk/voorspelling van de apocalyps. In elk van de naties is er een (geheime) “Chosen”, die de Boodschap begrijpt, of tenminste interpreteert.

Oh ja, klein detail: het verhaal speelt zich een eeuw of twee na de Burgeroorlog af, in 2064. East of West is een soort mengeling van western en science fiction manga.

East of West spread

Ah, en ook: de vier ruiters van de apocalyps zijn op Aarde. Oorlog, Pestilentie en Honger zijn net gereïncarneerd en zien er als kinderen uit, Dood is veel ouder (wegens redenen), heeft twee geest-compagnons en er hangt een zekere Kill Bill The Bride-atmosfeer rond.

Al een beetje verward? Toegeven, het is een reeks die een mens best een tweede keer leest om helemaal mee te zijn, maar het is dan ook helemaal de moeite.

[Van op Boeggn]

Tot zover TMG

Ik ga niet zeggen dat ik het zag aankomen, maar in alle geval: ik ben absoluut niet stomverbaasd — Bob Velke stopt met The Master Genealogist.

Lang geleden, toen de kippen nog tanden hadden, was ik een enthousiaste gebruiker van TMG, de toen-nog-DOS-versie. In een wereld waar tot dan toe het beste genealogieprogramma Family Scrapbook was (dat Brother’s Keeper van de troon gestoten had) en er voor de masochisten Lifelines was (aka “editeer eens rechtstreeks uw GEDCOM”), en verder niet veel meer dan het ellendige programma van de Mormonen dat ook min of meer deed wat het zei dat het zou doen, was TMG een verademing.

Een onbeperkt aantal events per persoon, met bronvermeldingen en getuigen, data die met een beetje moeite ook rechtstreeks te manipuleren was (de datastructuur was proper gedocumenteerd, en alles werd in razendsnelle FoxBASE opgeslagen), nuttige rapporten, degelijke support, een –zeker voor midden jaren 1990– uitgebreide en actieve community… een wereld van verschil met al de rest.

Het verhaal is volledig te vergelijken met WordPerfect: de meer dan ideale software voor DOS, die noodgedwongen wel moést naar Windows overstappen, en waar het allemaal de soep in draaide.

Oh, begrijp mij niet verkeerd, TMG/Win was wellicht nog jaren en jaren het meest gebruikte genealogieprogramma door mensen die er echt serieus mee bezig waren. Maar het was niet meer hetzelfde als in DOS. De interface, die elegant en snel was, werd clunky en lelijk. Eén op één-vertalingen van interfaces zijn nooit een goed idee, en als DOS-programmeur die nooit iets op een ander platform gedaan heeft, plots iets proberen maken in een nieuwe omgeving, zonder veel input van buitenaf en zonder opbouwende kritiek te aanvaarden: absoluut verkeerde beslissing.

Na de ikweetniethoeveelste keer dat niets meer werkte, ben ik overgestapt op Genbox. Machtig programma. Vele keren beter dan TMG ooit was: volledig meertalig, onbeperkt complexe plaatsen, ongelooflijk goeie grafieken, uitstekend omgaan met bronnen en zekerheden, snelle en gebruiksvriendelijke Windows-interface, data gewoon in een Acces-database opgeslagen, een uitstekend gedocumenteerd en gesofisticeerd datamodel, een ontwikkelaar die zowaar echt luisterde naar zijn gebruikers… een wereld van verschil met al de rest.

Helaas: dat heeft maar een jaar of tien of zo geduurd. Na versie 4 van Genbox viel het ontwikkelwerk stil, en op den duur werd het pijnlijk: die paar kleine bugs raakten maar niet opgelost, het geheel draaide enkel op Windows en uiteindelijk enkel in een 32-bit-emulatie met allerlei backward compatibiliteit aangezet, multimediamogelijkheden die fantastisch leken in 2004, waren écht onvoldoende in 2012: dus maar overgestapt op Gramps.

Dat open source is, werkt op Mac, PC en Linux, en dat nog meer doet en het nog beter doet.

TMG bleef al die tijd gewoon zijn ding doen: met het jaar logger, met het jaar minder elegant, met het jaar meer (voor mij toch) nutteloze features — en met het jaar minder voor de “gewone gebruiker”. Want die gewone gebruiker, die kon ondertussen zijn genealogisch ei kwijt on-line, bij tig websites genre Geni en Geneanet en gelijkaardige, die min of meer de basisfeatures van een genealogieprogramma hebben, en die met de maand gebruiksvriendelijker en krachtiger werden.

En vooral: die ingebouwde connectiviteit hebben.

Ah well. Another one bites the dust, dus.

Like a barely functioning alcoholic

Als ik wakker word, duw ik op een knop op mijn telefoon. En als ik ga slapen, duw ik ook op een knop op mijn GSM — ik val meestal in slaap binnen de minuut nadat ik op die knop geduwd heb.

Mijn telefoon weet ook wanneer ik waar ben, dus ook wanneer ik op mijn werk ben.

Die gegevens zijn bovendien uit die telefoon te halen, en dan is het géén werk om een (weinig elegant) scriptje te schrijven dat van die gegevens een grafiekje maakt. Dat geeft dan dit, voor de periode van 16 juli 2013 tot nu:

20140730_slapen_nl

Klik vooral voor al het triestige detail. (De vuiligheid, trouwens, is niet dat het soms weinig uren zijn op een week, maar wel al die kleine gaatjes: ik kan mij zelfs niet herinneren wanneer ik nog eens een meer dan een paar uur na elkaar, laat staan een hele nacht aan één stuk doorgeslapen heb.)

En ja, dat werkt op den duur op uw gemoed, vreemd genoeg.

Gelezen: Ms. Marvel (1-6)

Kamala Khan is de nieuwe Ms. Marvel! De nieuwe Ms. Marvel is een tiener! En een muslima! En het is een wijze comic! En verder heb ik er niet veel over te zeggen want ik heb maar de eerste zes nummers gelezen! Maar het is veelbelovend! Vooral als Wolverine er bij komt! En al!

Ms. Marvel (2014-) 001-000

[van op Boeggn]

Schaamlijk

Ik wou iets tekenen waarvan ik de cijfers in Excel had, en in Excel lukte het niet meteen, en dus heb ik er in de rapte een scriptje voor geschreven, maar mijn hoofd was zodanig toe dat ik niet meer kon nadenken en toen had ik geen zin mer om na te denken omdat de televisie van de kinderen te luid stond en dus heb ik maar een vies script gemaakt dat meer dan een half miljoen databasequeries doet en ettelijke godweethoeveel megabytes output gaat genereren en dat misschien wel een uur of zo gaat lopen, terwijl het eigenlijk met een kleine duizend opzoekingen en 500 kilobytes output op een paar seconden ook zou moeten lukken.

Het zit zelfs proper in mijn hoofd hoe het zou kunnen, en vroeger zou ik daar dan tijd in gestoken hebben om het toch maar goed te doen lopen; nu hang ik mijn hoofd in schaamte en doe ik het maar zo.

Ah well. Het heeft ook iets, zo’n ding dat loopt aan de snelheid en de resolutie van een ZX Spectrum die in 1984 een Mandelbrot-set berekent.

Links van 18 juli 2014 tot 26 juli 2014

In a hospital. At the beach. Hamas, Israel tells us, is hiding among civilians | Richard Seymour | Comment is free | theguardian.com
Hamas, they tell us, is cowardly and cynical.

Hamas Didn’t Kidnap the Israeli Teens After All — NYMag
After Israel's top leadership exhaustively blamed Hamas for kidnap of 3 teens, they've now admitted killers were acting as "lone cell."

Bourgeois I plant kamikazebeleid inzake mobiliteit – DeWereldMorgen.be
Mobiliteit wordt eigenlijk gereduceerd tot verkeer. Verkeer wordt dan weer gereduceerd tot autoverkeer. En dat autoverkeer wordt dan weer voornamelijk herleid tot infrastructuur. Vanwaar ook de ruime aandacht voor infrastructuurwerken, als voornaamste ‘oplossing’ voor de verkeersproblematiek. Het worden gouden tijden voor wegenaannemers.

Deprivation in Gaza Strip – Opinion – The Boston Globe
In almost three decades of research and writing on Gaza, I have often asked myself, “Is there a language to really express the torment of Gaza and the way in which the world’s unflinching indifference and heartlessness contribute to it?

Meet the electric life forms that live on pure energy – life – 16 July 2014 – New Scientist
Stick an electrode in the ground, pump electrons down it, and they will come: living cells that eat electricity. We have known bacteria to survive on a variety of energy sources, but none as weird as this. Think of Frankenstein's monster, brought to life by galvanic energy, except these "electric bacteria" are very real and are popping up all over the place. Unlike any other living thing on Earth, electric bacteria use energy in its purest form – naked electricity in the shape of electrons harvested from rocks and metals.

Art critic Julian Spalding was banned from Damien Hirst’s Tate exhibition but we smuggled him in | Mail Online
I had dared to say what many of my colleagues secretly think: Con Art, the so-called Conceptual Art movement, is little more than a money-spinning con, rather like the emperor’s new clothes. That goes for the ‘artist’ Carl Andre who sold a stack of bricks for £2,297. It goes for Marcel Duchamp, whose old ‘urinal’ was bought by the Tate for $500,000 (about £300,000). It goes for Tracey Emin’s grubby old bed. And, of course, it goes for Damien Hirst.

Hey ho, halcyon days

Ik ben de wereld van juli 2014 een beetje beu. Mensen die grijnzen en grinniken over dingen waar ik boos en verdrietig van word, dat maakt mij niet blij.

Dus luister ik maar naar oude afleveringen van The Bugle uit 2012. En kijk ik naar Tinker, Tailor, Soldier, Spy uit 1979. En lees ik comics en boeken. Een bezige mens is een mens die niet moet nadenken.

Wij zijn er niet meer

Niét goed voor het gemoed.

Kunnen wij, gewone mensen, eigenlijk méér doen dan boos en verdrietig zijn? En dan hopen dat er ergens iemand in Amerika of Brussel of Moskou verontwaardigd genoeg raakt om die idioten te verplichten tot een oplossing?

Wie tijd heeft: lees vooral deze, over hoe het allemaal op geen tijd naar de kloten ging, bij de laatste poging.

Gentse Feestentip #1

Ik verlaat tijdens de Gentse Feesten mijn huis alleen om naar mijn werk te gaan, en voor échte tips is het op Gentblogt te doen, maar desondanks: mijn tip van de maand. Wat zeg ik? Van het jaar!

Cocktails

Cocktails! Yes! En meer bepaald: “Gentse” cocktails, van in de GB! Ik vermoed dat het alleen in Gent is, en misschien zelfs alleen in de GB van Gentbrugge: ’t zijn gewone glazen flessen met een etiket dat een beetje uitloopt als het vochtig wordt, en de ingrediënten staan er geeneens op.

In de winkel hangt een papier met de ingrediënten per kleur:

  • Rood: onder meer rode vruchtensap en campari
  • Oranje: onder meer appelsien, abrikozenlikeur en gin
  • Geel: onder meer passievruchtenlikeur en ananassap
  • Groen: onder meer pisang en bananenlikeur
  • Blauw: onder meer Blue Curaçao, jenever en citroensap
  • Zwart: “kant en klare picon van huis”

Geef toe: it don’t get much better than this.

 

Verandering!

Er komt verandering!

Hoera! Alles zal opgelost geraken, nu de socialisten eindelijk uit de regering zijn!

Crème de bananes

Wanneer zouden bananen in België terechtgekomen zijn? Zo soms eens eentje in een botanische tuin, dat zal wel al eeuwen geleden zijn — maar om te eten, voor gewone mensen? Ergens midden de jaren 1950, met de uitbouw van industriële koeltechnologie? En sinds wanneer zou gecondenseerde melk niet meer gebruikt worden? Zou dat zo ongeveer midden de jaren 1960 zijn, als zo ongeveer alle melk UHT werd?

Bananencrème moet waarschijnlijk ergens tussen die twee periodes uitgevonden zijn: het allerbeste dessert ter wereld.

Men neme een doos geconcentreerde melk, drie bananen, suiker en een citroen — of in mijn geval omdat we met zes zijn, het dubbele:

Eenvoudigste gerecht ter wereld om klaar te maken, ook: zes bananen en twee dozen gecondenseerde melk in de mixer, vijf soeplepels suiker toevoegen en het sap van twee citroenen, mixen, klaar:

En dan nu in de frigo en laten opstijven. Verrassing voor de kinders vanavond, hoezee!

Gentse Feesten

De Gentse Feesten, dat is voor mij zó dubbel. In principe vind ik het allemaal fantastisch, en zou ik niet liever doen dan van het één naar het ander lopen en kijken en doen.

Aan de andere kant: al dat volk. Al die hitte. Al die mensen. Al dat gedoe. Al dat lopen. Zo weinig plaats. Zo veel drukte.

Kijk zie: vanavond heb ik mijn Gentse Feesten al meegemaakt voor de hele week. Veerle en Elias en de mannen van Companhia Marimbondo kwamen eten. Communicatieproblemen over het voedsel (ik dacht dat ik kip en gemarineerde kalkoen zou maken, maar bleek dat men beslist had dat ik iets anders zou klaarmaken, ahem hem), maar uiteindelijk met wat scharten was er toch min of meer genoeg voor elf man.

Het was nochtans goed begonnen vijdag: wetende dat het lang weekend was wegens Federale Feestdag, waren er een aantal Toepasselijke Kookboeken bovengehaald:

https://www.flickr.com/photos/zog/14699968784/

Locatelli over Sicilië omdat Locatalli altijd goed is, en Sicilië ook. En dan Ottolenghi en Salma Hage’s Libanese keuken, omdat het met het nieuws in Gaza helemaal van toepassing is (vraag mij dan eens naar de manier waarop ik denk dat de conflicten in het Midden-Oosten opgelost zullen raken).

Zoeken en combineren en doen, en ik had het allemaal uitgekiend:

Voorbereidingen

Ik had dus, zoals ik zei, iets met kip uit Jerusalem, en iets met gemarineerde kalkoen uit Libanon. Daarbij een slaatje, en voor de planteneters een Siciliaanse pastataart met aubergines.

En ik had dus de aubergines gesneden en gezout en ze waren aan het uitlekken toen Sandra zei dat er elf man zou komen vanavond, waarna ik op zoek ging naar de kip en de kalkoen, maar de frigo zat vol américain, want men had uiteindelijk beslist om geen kalkoen maar kip te maken en kip te kopen bij de Turk en préparé te doen in plaats van… aaargh, allemaal veel te moeilijk, ik ben geen zo mens voor plotse veranderingen.

Enfin bon. Er was materiaal voor een sla van gebakken bloemkool met granaatappel en hazelnoten en selder (en champagne-azijn en piment en maple syrup en kaneel):

Gebakken bloemkoolsla met hazelnoten, selder en granaatappel

En met penne en tomaat en look en aubergine was die taart ook rap gemaakt (zelfs al was er eigenlijk te weinig aubergine, en zelfs al deed de thermometer blijkbaar raar), en er was nog wat couscous-sla over, en hoera! er waren twee flessen Gentse Cocktail uit de GB, en meer heeft een mens blijkbaar niet nodig.

Alla. Fijne mensen, even op bezoek, uitnodiging gekregen om langs te gaan in Portugal (Sandra kennende zou dat wel eens kunnen gebeuren), een klein uur of zo interactie met vreemde mensen: niet te veel en niet te weinig. Mijn Gentse Feesten zijn in orde.

 

 

‘k Zoe zu gere

Urgh. Right in the feels.

‘k Zoe zu gere, ‘k zoe zu gere, ‘k zoe van alles wille doen,
Schuune luchtkastele bêwe en toens sloape tot de noen.

Links van 14 juli 2014 tot 18 juli 2014

Gamasutra – The History of Civilization
Gamasutra is proud to be partnering with the IGDA's Preservation SIG to present detailed official histories of each of the first ten games voted into the Digital Game Canon. The Canon "provides a starting-point for the difficult task of preserving this history inspired by the role of that the U.S. National Film Registry has played for film culture and history", and Matteo Bittanti, Christopher Grant, Henry Lowood, Steve Meretzky, and Warren Spector revealed the inaugural honorees at GDC 2007. This latest piece follows the carrer of industry icon Sid Meier as he established himself as one of the most important contributors to PC gaming with the iconic turn based strategy epic Civilization

Harry Potter and the Methods of Rationality | Petunia married a professor, and Harry grew up reading science and science fiction.
HPMOR.com is an authorized mirror of Less Wrong‘s / Eliezer Yudkowsky‘s epic Harry Potter fanfic-in-progress, Harry Potter and the Methods of Rationality

Netanyahu finally speaks his mind | The Times of Israel
At his Friday press conference, the prime minister ruled out full Palestinian sovereignty, derided the US approach to Israeli security, and set out his Middle East overview with unprecedented candor. His remarks were not widely reported; they should be

Twitter User Stats Crackdown – Business Insider
Twitter has taken the unusual step of shutting off its datapipe to certain companies that have published their own stats on how big Twitter's user base really is, according to two sources. The move comes after Twitter's stock was hammered in the early part of the year when investors discovered growth in monthly active users (MAUs) was slowing or stagnant, and that measures of engagement per user were on the decline.

Fontblog | FontShop schließt sich Monotype an
Wohow: "Der heu­ti­ge Tag ist weg­wei­send in der 25-jäh­ri­gen Ge­schich­te von Font­Shop, der wich­tigs­te seit un­se­rer Grün­dung. Das US-Schrif­ten­haus Mo­no­ty­pe über­nimmt die Un­ter­neh­mens­grup­pe von Font­Shop In­ter­na­tio­nal. Zu dem er­wor­be­nen Paket ge­hö­ren, neben der Fir­men­zen­tra­le in Ber­lin, die Font­Font-Schrif­ten­bi­blio­thek, der US-Ver­triebsa­b­le­ger in San Fran­cis­co (fontshop.​com), sowie die deut­sche Fi­lia­le Font­Shop AG."

The Olympic City
The Olympic City is an ongoing documentary photography project by Jon Pack and Gary Hustwit that looks at the legacy of the Olympic Games in former host cities around the world. Hosting the Olympics has become a way for a city to show itself off on an international stage and generate toursim dollars, and cities spend millions or billions for the privilege. But after the events are over, the medals have been handed out, and the torch is extinguished, what’s next? What happens to a city after the Olympics are gone?

Older posts