Wij zijn er niet meer

Niét goed voor het gemoed.

Kunnen wij, gewone mensen, eigenlijk méér doen dan boos en verdrietig zijn? En dan hopen dat er ergens iemand in Amerika of Brussel of Moskou verontwaardigd genoeg raakt om die idioten te verplichten tot een oplossing?

Wie tijd heeft: lees vooral deze, over hoe het allemaal op geen tijd naar de kloten ging, bij de laatste poging.

2 Comments

  • Wreed interessante lectuur, dat artikel. Maar ik kan mij toch niet van de indruk ontdoen dat het traag maar gestaag is ontspoord door stomme onzorgvuldigheden. Misverstanden tussen Netanyahu en Kerry. Publieke verklaringen die het draagvlak van de tegenpartij doet verkruimelen waardoor die tegenpartij kwaad wordt (prisoners for no-UN =/= prisoners for settlements), etc. Of wie weet waren het geen stomme onzorgvuldigheden, maar plausibly deniable sabotage…

Zeg uw gedacht

Navigatie

Vorige entry:

Volgende entry:

» homepagina, archief

Vriendjes

<insert standard disclaimer>

Alles wat hier staat is mijn eigen opinie. Het wordt niet nagelezen of goedgekeurd door mijn werkgever voor het on-line komt, en ik bied geen enkele garantie voor kwaliteit of correctheid.

Mijn werkgever is het niet noodzakelijk eens met wat ik schrijf, en het spreekt vanzelf dat hij dan ook op geen enkele wijze aansprakelijk kan zijn voor wat ik hier publiceer.