Michel Vuijlsteke's weblog

Tales of Drudgery & Boredom.

Maand: augustus 2014 (pagina 1 van 3)

Gelezen: Er ist wieder da

Er ist wieder daIn de lente van 2011, op een braakliggend stuk grond in Berlijn, wordt Adolf Hitler wakker. De lucht is blauw, hij heeft hoofdpijn, zijn legerjas ruikt naar benzine, er is verdacht weinig luchtafweergeschut, er staan verdacht veel gebouwen nog recht.

Zo begint Er ist wieder da, met de echte Adolf Hitler die, 66 jaar na 1945, niet in de Führerbunker zit, maar in onze moderne wereld. Gedesoriënteerd, zonder partij, zonder leger, zonder macht — maar nooit zonder plan, en nooit onzeker. Een leider neemt beslissingen en staat achter zijn beslissingen. Een leider heeft een plan, en het plan van Hitler is hetzelfde als het was in 1919: het Duitse volk vooruit helpen.

De eerste persoon waar hij mee spreekt, is de eigenaar van een krantenkiosk, die hem ook onderdak geeft. Iedereen herkent Hitler, maar natuurlijk komt het in niemand op om ook maar een moment te denken dat het de echte is.

Een method actor die een typetje neerzet misschien, maar dan wel zó goed en zó raak, dat het niet lang duurt of hij krijgt een bijrolletje in een weinig bekeken tv-show van een derderangskomiek op een kleine zender.

En dan herhaalt de geschiedenis zich: Hitler charmeert, provoceert, maakt rake observaties, en krijgt succes. Op Youtube, op televisie, en in het echt.

Lees het in de mate van het mogelijke zeker in het Duits, ik kan me niet inbeelden dat het in andere talen half zo goed is: bij momenten hilarisch (Hitler in de Turkse droogkuis), bij momenten ontroerend (Hitler’s affectie voor zijn naaste medewerkers, en zijn ontreddering als zij droevig zijn), bij momenten pijnlijk (als een mens “euh ja, eigenlijk heeft hij wel ergens gelijk” zegt).

Ik had Hitler graag nog wat meer persoonlijke interactie zien hebben, want als dat gebeurde was het boek op zijn sterkst. Ik had hem ook graag minstens één keer zijn fundamentele zekerheid willen zien in twijfel trekken — alhoewel: zou het dan nog de echte Hitler geweest zijn?

All in all: leutige premisse, degelijk uitgewerkt, boeiend, niet te lang uitgesponnen, snel uitgelezen, stemt hier en daar tot nadenken, veel geglimlacht en soms ook gelachen: aanrader.

[van op Boeggn]

Barbecue x 2

Vandaag naar Holland op verjaardagsfeest-met-barbecue, en morgen barbecue in de straat — wat zeg ik “in de straat”: recht voor onze deur! — voor de hele wijk.

Alle vingers gekruist dat het morgen niet regent, want in tegendeel tot in Holland hebben wij géén overdekking. Brrr.

Links van 24 augustus 2014 tot 29 augustus 2014

Max-Out Everything for $686: Overclocking Gaming PC Build | Gamers Nexus – Gaming PC Builds & Hardware Benchmarks
Ghrrhh. Ik zou een gaming pc moeten maken. Eigenlijk.

CGSociety – Building 3D with Ikea
75% of IKEA's images are now CG: A behind the scenes look at how they work

Ravelry: Brain Hat (KNITTING PATTERN, not actual hat) pattern by Alana Noritake

Tabletop Audio – Ambiences and Music for Tabletop Role Playing Games
Original, 10 minute ambiences and music for your tabletop role-playing games.

research.microsoft.com/en-us/people/mickens/thesaddestmoment.pdf
I think that humanity should stop publishing papers about Byzantine fault tolerance. I do not blame my fellow researchers for trying to publish in this area, in the same limited sense that I do not blame crackheads for wanting to acquire and then consume cocaine

La flemme

Ik loop van dag tot dag lastiger. De vanzelfsprekende nonchalance waarmee sommige mensen sommige dingen doen, de aan het ondenkbaar grenzende arrogantie waar ze niet eens meer bij stil staan, de walgelijke zekerheid in zichzelf die ze projecteren, de akelige zelfgenoegzaamheid, aargh.

In de politiek, in het zakenleven, op de sociale mediats, overal.

Het is verdomme goed dat ik zwaar aan can’t be arsed-syndroom lijd, of ik noemde man en paard en ik maakte mij op specifieke dingen kwaad.

’t Zal dan zijn voor in de beslotenheid van mijn eigen hoofd, als ik er niet in slaag om het met andere dingen bezig te houden. Gelukkig zijn er boeken (en podcasts, en films, en televisie, en alles).

Maar serieus, godverdomme, wereld.

Verbouwingen: achtergevel voor en tijdens

Ik kan nog niet zeggen “voor en na”, wegens schat ik maar ergens ongeveer halfweg. Maar ’t is toch al een redelijk verschil:

(Vreemde verhoudingen en zo zijn omdat het allebei bij elkaar geplakte foto’s zijn, en dat de ene van het eerste verdiep en de andere van het gelijkvloers getrokken is.)

Wiskunde!

Maar zo wijs.

Gelezen: A Feast for Crows / A Dance with Dragons

FeastdanceFeastdance, A Feast with Dragons, A Dance for Crows: noem het hoe ge wilt. Wat het is, is hoe deel vier en vijf van A Song of Ice and Fire zouden moeten gelezen worden.

Het verhaal is bekend: GRRM was begonnen aan deel vier, en het bleef maar groeien, en groeien, en groeien, en iedereen werd ongeduldig, en het lukte maar niet om alles af te ronden zoals hij het wou afronden — en dus besloot hij maar om het boek in twee te splitsen.

Niet chronologisch in twee, want het grootste deel van boek vijf loopt parallel met boek vier. Ook niet thematisch, want de thema’s lopen over en door de twee boeken heen. Wel op basis van de personages, grotendeels. De afweging was: vertel ik in boek vier ongeveer de helft van het verhaal voor (bijna) alle personages, of (bijna) het hele verhaal voor ongeveer de helft van de personages.

Het is dat tweede geworden: het minste kwaad, dacht Martin. Begrijpelijke, maar vooral spijtige zaak, want de twee boeken zijn vele (véle) keren beter als ze samen gelezen worden.

Wie de boeken nog niet gelezen heeft, rep u naar hier om te leren hoe ze zouden moeten gelezen worden. Wie de boeken wél al gelezen heeft, haast u naar hier om te zien hoe Sean T. Collins (en Stefan, en vele anderen) de twee in elkaar gestoken hebben.

Ik kan niet zeggen hoe content ik ben van mijn ikweetnietmeerhoeveelste herlezing.

[van op Boeggn]

Links van 21 augustus 2014 tot 24 augustus 2014

The 9 biggest myths about ISIS – Vox
Myth #1: ISIS is crazy and irrational If you want to understand the Islamic State, better known as ISIS, the first thing you have to know about them is that they are not crazy. Murderous adherents to a violent medieval ideology, sure. But not insane.

The Strange Tale of the North Pond Hermit
For nearly thirty years, a phantom haunted the woods of Central Maine. Unseen and unknown, he lived in secret, creeping into homes in the dead of night and surviving on what he could steal. To the spooked locals, he became a legend—or maybe a myth. They wondered how he could possibly be real. Until one day last year, the hermit came out of the forest

Curiosity auf dem Mars : Ganz schön mitgenommen – Weltraum – FAZ
Zwei Jahre ist der kleine Marsroboter Curiosity schon auf der Oberfläche des Roten Planeten unterwegs. Er kämpft sich über Felsen und Dünen und ist oft Sandstürmen ausgesetzt. Regelmäßig fotografiert er sich selbst bei der Arbeit. Die Vorher-Nachher-Bilder der Nasa zeigen, wie die Mission ihn verändert hat.

WikiWand
Chrome extension voor Wikipedia redesign. Een mens vraagt zich af waarom de pipo's bij WMF *dit* soort dingen niet doen.

(Spoilers All) The Grand ASOIAF Resource Guide : asoiaf
Just finished ADWD and are now totally despondent at a lack of ASOIAF material? Alternatively, are you just finished and excited to delve into the theories and analyses of the fan-community? Or are you a long-time fan who started reading back in 1996, know all the theories and analyses but enjoy refreshing from time to time on the great theories and analyses out there? Or do you want to discover new resources and ways of evaluating ASOIAF information from fresh perspectives? Well, this post is for you.

This month, I have been mostly listening to…

The Bugle.

bugle

Ik ben beginnen luisteren naar de hele back catalogue, en sindsdien zeggen mensen mij ’s morgens en ’s avonds goeiendag op straat. Alwegens ik met een glimlach (en occasionele schaterlach) van en naar mijn werk ga.

Zeer van harte aangeraden. Het enige spijtige is dat ik mij niet kan inbeelden hoe John Oliver het kan uithouden, The Bugle combineren met zijn ongelooflijk machtige Last Week Tonight. Dat bij momenten zo hard The Bugle is, maar dan met meer research en minder bullshit:

Elite: Dangerous

Die mannen hebben van mij ergens eind 2012 al geld gekregen, toen ze op Kickstarter zaten en Elite: Dangerous nog maar een glimmer in het oog van David Braben was — vooral wegens zware fanboy van het eerste uur:

…en over de ondertussen jaren heb ik de ontwikkeling maand na maand met stijgend ingeloste verwachtingen gevolgd.

En dat was niet evident, want mijn verwachtingen waren bijzonder hoog. Het is een beetje zoals uncanny valley, Elite: de originele versie is zó laag van resolutie, zó minimaal van verhaal en techniek, dat het zo ongeveer 100% van uw eigen verbeelding is die een procedureel gegenereerde wereld tot leven roept.

Anno 2014 is zoiets niet meer mogelijk voor een grootbudgetgame: ik ben een beetje bang dat “alle macht aan de eigen verbeelding”-games min of meer definitief naar een minuscuul kleine niche verdrongen zijn. Dwarf Fortress kan er mee weg raken, hier en daar eens iets IF van Emily Short of Andrew Plotkin of companen, maar dat zal het zowat zijn, voor de dingen zonder veel afbeeldingen.

Wat me tot Elite: Dangerous brengt, en die ingeloste verwachtingen. Uncanny valley heeft een uitgang aan de andere kant, waar de zaken zo realistisch worden dat ze weer wél aanvaardbaar worden — en van alles wat ik zie, heb ik goesting om een gaming-pc te kopen om deze versie van Elite te kopen.

Serieus:

Kwijl.

Huwelijks

’t Is al twee dagen al Brassens wat de klok slaat in mijn koptelefoon.

Ma mie, de grâce, ne mettons
Pas sous la gorge à Cupidon
Sa propre flèche
Tant d’amoureux l’ont essayé
Qui, de leur bonheur, ont payé
Ce sacrilège…

J’ai l’honneur de ne pas te demander ta main
Ne gravons pas nos noms au bas d’un parchemin

Laissons le champs libre à l’oiseau
Nous seront tous les deux priso-
Nniers sur parole
Au diable les maîtresses queux
Qui attachent les cœurs aux queues
Des casseroles!

J’ai l’honneur de ne pas te demander ta main
Ne gravons pas nos noms au bas d’un parchemin

Vénus se fait vielle souvent
Elle perd son latin devant
La lèchefrite
A aucun prix, moi je ne veux
Effeuiller dans le pot-au-feu
La marguerite

J’ai l’honneur de ne pas te demander ta main
Ne gravons pas nos noms au bas d’un parchemin

On leur ôte bien des attraits
En dévoilant trop les secrets
De Mélusine
L’encre des billets doux pâlit
Vite entre les feuillets des li-
Vres de cuisine.

J’ai l’honneur de ne pas te demander ta main
Ne gravons pas nos noms au bas d’un parchemin

Il peut sembler de tout repos
De mettre à l’ombre, au fond d’un pot
De confiture
La jolie pomme défendue
Mais elle est cuite, elle a perdu
Son goût “nature”

J’ai l’honneur de ne pas te demander ta main
Ne gravons pas nos noms au bas d’un parchemin

De servante n’ai pas besoin
Et du ménage et de ses soins
Je te dispense
Qu’en éternelle fiancée
A la dame de mes pensées
Toujours je pense

J’ai l’honneur de ne pas te demander ta main
Ne gravons pas nos noms au bas d’un parchemin

Niet verkeerd gezegd, peins ik zo.

Links van 20 augustus 2014 tot 21 augustus 2014

How presidential elections are impacted by a 100 million year old coastline | Deep Sea News
Hale and Bamberg belong to a belt of counties cutting through the deep south–Mississippi, Alabama, Georgia, South Carolina, and North Carolina–that have voted over 50% Democratic in recent presidential elections. Why? A 100 million year old coastline.

Hillary Clinton’s 11th-hour diplomacy
Imagine you are Benjamin Netanyahu and you would know you really, really messed up. And then, all of a sudden, along comes Hillary Clinton, courtesy of a Jeffrey Goldberg interview in the Atlantic magazine, riding like the Fifth Cavalry to the rescue, signaling virtually uncritical support for Netanyahu’s war and the way he fought it – civilian deaths and all –  pouring blame on the heads of Hamas, Islamic terrorism and European anti-semitism and giving Netanyahu the green light, should she succeed Obama, to demand ongoing control of security in the West Bank.

The Book of Enoch as the Background to 1 Peter, 2 Peter, and Jude | Is That in the Bible?
Although the quotation of 1 Enoch in Jude 14–15 is often noted, the complex dependencies between 1 Enoch, Jude, and the Petrine epistles, as well as the general importance of the theology of 1 Enoch in the New Testament, often go under-appreciated. Taking a closer look at these books provides some insight into how early Christian authors adapted each others’ work and drew upon texts that were ultimately omitted from the Bible.

Ambient space sounds playlist
From YouTube, a playlist of 12- and 24-hour-long videos of ambient space noise, mostly of the sounds of spaceships like the Tardis, the USS Enterprise, and the Nostromo (from Alien).

How to Fix It
Ending this war in Gaza begins with recognizing Hamas as a legitimate political actor.

Rebel

Jeugdsentiment, één (vanaf de tweede minuut!):

Jeugdsentiment, twee:

Jeugdsentiment, drie:

>zucht<

Hoera! Bijna gedaan!

Juich! Hoezee! Het is bijna weer school!

Nee, ik ben niet alleen content omdat ik mij in 1989 voorgenomen had om elke 1ste september de leerlingen aan de schoolpoort te gaan uitlachen (ik kon mij toen niet inbeelden dat er ooit kinderen zouden kunnen bestaan die graag naar school zouden gaan, namelijk) — ik ben vooral content omdat het einde van de zomer betekent dat het nieuwe televisieseizoen begint.

Yay!

Allemaal nieuwe series, allemaal vervolgen op goede series, what’s not to like?

Het is eigenlijk al begonnen (redelijk content van Outlander, de nieuwe Ronald D. Moore, bijvoorbeeld), maar het gaat pas echt beginnen als het nieuwe seizoen van Dr. Who er is. Binnen, hou u goed vast, viér dagen.

Whee!

Ik geef het op voor vandaag

Vanmorgen stap ik uit de tweede deur die op de tuin van het werk uitgeeft. Mijn rechtervoet komt normaal neer, maar mijn linkervoet slaat om in één van de putten die Zigi gegraven heeft. Ik zak door mijn voet, strompel vooruit op mijn rechterbeen, struikel in een tweede put met mijn rechtervoet, ga overkop (kzweertumaat) en kom na anderhalve zijwaartse koprol weer recht, mijn rechterpols en mijn (al van lang geleden kapotte) rechterenkel pijnlijk.

Er ligt een grote doos pijnstillers op mijn bureau, dus geen erg. In de namiddag beginnen mijn linkerschouder en mijn linkerbeen ook pijn te doen, maar alla.

Vanavond ga ik naar de koer/tuin thuis en maak ik een foto van de gevel, keer ik en uur later terug om een foto van een steen te maken die bovenop het dat lag maar nu niet meer, maar omdat het aan het regenen was keer ik na de foto snel terug naar binnen, voorovergebogen om geen al te nat fototoestel te hebben.

En jawel:

Plets met mijn wezen tegen die schuine ijzeren stang die normaal gezien op borsthoogte maar in dit geval op voorovergebogen voorhoofdhoogte gemonteerd was. Ik kan mijn linkerwenkbrauw niet meer bewegen, dedju. En ik heb koppijn. En polspijn. En enkelpijn. En schouderpijn. En koppijn, ook. Aan mijn hoofd.

Ik ben een duts, ja, ik weet het.

Oudere berichten

© 2017 Michel Vuijlsteke's weblog

Thema gemaakt door Anders NorenBoven ↑