Michel Vuijlsteke's weblog

Tales of Drudgery & Boredom.

Huis-tuin-keukenremedies tegen migraine, deel 1

Sinds ik ergens midden februari van allerlei dingen migraine krijg, vermijd ik Ice Tea en muntsiroop en appelsap en druivensap en wind op mijn hoofd en nog een resem andere dingen als de pest. En dat helpt om geen migraine te krijgen.

Maar vanmorgen was het weer prijs, gedomme: gisteren teveel druiven gegeten, denk ik, en dus hoera! migraine van het “bleurgh, tiens, wat ligt dáár nu, ik dacht nochtans dat ik niets gegeten had vannacht”.

Opgestaan, kleren aangetrokken, een kwartier later overwogen om een ander hemd aan te trekken wegens hemd dat ik aan had, doorweekt van het klamme zweet, nog eens over en weer toiletkom, en uiteindelijk toch maar een mail gestuurd naar mijn werk dat het voor een andere keer zou zijn, en weer in mijn bed gesliederd.

(Insert slapstick-episode waarbij de radiowekker maar niet wou zwijgen, en bleek dat de snooze-knop niet gewoon wil zeggen “zwijg nu een minuut of vijf” maar wel “zwijg een minuut of vijf en verzet dan de eindtijd van de wekker naar vijf minuten later”, en waarbij ook bleek dat ik die wekker in al die jaren nog nooit met de hand had uitgezet, er vertwijfeld drie kussens en een dekbed op smeet, vijf minuten later overwoog om de draad uit de muur te trekken wegens dat ik niet vond waar de stekker was en teveel koppijn had om onder het bed te kijken, enfin, uiteindelijk op alle knoppen geduwd en het ding stil gekregen.)

Tot: telefoon van het werk. Dat ik een afspraak had om 9u, en dat die mensen er waren. Ik wist dat ook, dat ik een afspraak had, maar ’t was eerder met iemand anders dan met mij, en die collega was ervan op de hoogte dus het zou wel in orde komen dacht ik. Ik dénk dat ik iets in die zin moet gefrazeld hebben aan de telefoon, maar ik zou er niet op durven zweren. En dan weer met een kussen op mijn hoofd proberen zo weinig mogelijk bewegen.

Tot: de werkmensen aan de gevel begonnen. Met slijpschijf en hamer en beitel. En voorhamer, denk ik, en voor de okkasie ook met drilboren en kettingzagen — dat is toch hoe het aanvoelde.

Ik heb dus maar wat kleren aangetrokken, een handvol van de beste pijnstillers in huis doorgespoeld met een glas chocomelk, en dan ben ik naar het werk aangezet.

Vergaderen met zoveel hoofdpijn dat er maar één oog tegelijkertijd focuseert, en al proberend niet over te geven op de notities van uw klanten: ge moet dat ook eens meemaken.

MAAR WAT IK EIGENLIJK WOU ZEGGEN.

Deze middag, tegen beter weten in, omdat het achteraf tóch altijd een slecht idee blijkt, naar de lokale frituur gegaan. En schets mijn verbazing: een kleintje met stoverijsaus, een brochette en een kaaskroket blijkt een uitstekend remedie tegen migraine te zijn.

Nu nog achterhalen of het ook werkt als ik dat op mijn nuchtere maag ’s morgens vroeg probeer.

6 reacties

  1. Zoutchips durven hier ook wel eens helpen, maar dan moet het ergste van de kotsfase eerst voorbij zijn.

  2. En als nu nog de ziekenkas dat zou terugbetalen… Serieus, ik hoorde als kind al dat het beste middel tegen zeeziekte de fameuze ‘goede fond’ is.

  3. bottom line zonder de pseudowetenschapfrietjesoplossing : de meeste mensen krijgen hoofdpijn op het werk en gaan dan naar huis, jij krijgt hoofdpijn thuis en het gaat over op uw werk ==> ‘K zou wat meer werken

  4. Mocht je je medische data met derden willen delen, wie weet, helpt deze app wel om wat meer inzicht te krijgen:
    http://mashable.com/2014/07/15/migraine-tracking-app

  5. Migraine, zei je? Mijn vrouw kreeg met groooote regelmaat aanvallen van dat beest. Tot ze via via bij iemand is beland die haar sindsdien ( zeker 10 jaar terug) van al die miserie heeft afgeholpen!

Zeg uw gedacht

© 2017 Michel Vuijlsteke's weblog

Thema gemaakt door Anders NorenBoven ↑