Michel Vuijlsteke's weblog

Tales of Drudgery & Boredom.

Maand: oktober 2014 (pagina 1 van 3)

De jaarlijkse strooptocht

Meisjes! opgelet! achter u!

Jawel inderdaad: ’t is weer die tijd van het jaar dat de kinderen met vrienden en vriendinnen verkleed de buurt onveilig maken, heeltegans a-trick-or-treatin’ gelijk alsof het hier de Verenigde Staten van de VS zou zijn.

Een paar jaar geleden kwamen er regelmatig nog eens andere, vreemde kinderen lang bij ons, maar dat is gelijk doodgebloed. En zo zijn wij de enige die dat nog doen, met een hele zwerm kinderen. Die dan met een vuilniszak vol slechte spekken terugkomen, en dan met ons allen zelfgemaakte pannenkoeken eten (er zijn er al een stuk of honderd gebakken, denk ik).

En dan blijft de helft van die kinders slapen, en zijn de slechte spekken tegen morgen al opgevreten. En kunnen we er weer voor een jaar tegen.

Links van 27 oktober 2014 tot 31 oktober 2014

Weber’s Germany: The Veterinarian Totalitarian – Alternate History Discussion Board
“When we train an animal we speak to it in human tongue and treat it as though it was human – to reasonable extents. We use words as our first recourse and violence as our last. Convince an animal it is human and it will follow our commands to the death. The Slavic peoples will never make achievement and their lands will never prosper without the firm hand of the Germanic people at their leash. As we train our hounds and our bullocks and our horses, so too must they be trained to accept their servitude.”

Deinocheirus: The “Terrible Hands” Finally Get a Body. And it’s WEIRD.
The most important lesson may be that dinosaurs are going to continue to surprise us. As Lee and coauthors write at the end of their paper, “The discovery of the original specimen almost half a century ago suggested that this was an unusual dinosaur, but did not prepare us for how distinctive Deinocheirus is—a true cautionary tale in predicting body forms from partial skeletons, even for animals in which the relationships are known.”

Why we retired the feedly URL shortener | Building Feedly
As part of the feedly web and mobile 24 update, we retired the feedly URL shortener. It felt like the right thing to do for users and makes us a better citizen of the Web.

LOST CASTLE on Behance
In 1979 the Castle of Mesen was protected as a monument, but because of procedural errors that protection was undone in the following year. A new recent application for protection as a monument was not feasible. The refusal was due to the poor state of the buildings and the fear of high restoration costs. In 2010 the church, chapel and classroom buildings have been demolished.

vpro achterwerk – Max Laadvermogen
Het is sportdag en Max moet verplicht moet sporten. Hij ziet dit niet zitten en probeert te doen alsof hij gewond is. Zijn maatje Albert heeft zojuist een EHBO-cursus gedaan en probeert Max te helpen. Midas legt uit hoe je nepwonden kunt maken die heel echt lijken.

A Day in the Life

Woke up, fell out of bed, dragged a comb across my head:

12

Gisteren zou een boeiende dag geweest zijn, maar hey, aangezien ik de opdrachten voor projectblogboek niet op voorhand lees, zal het met vandaag te doen zijn, een ordinaire door-de-band-dag. En de foto’s zijn voor één keer met mijn draagbare aardappel gemaakt en niet met een echt fototoestel.

Vanmorgen veel te laat wakker geworden: Sandra en de kinderen moesten vroeg vertrekken want de twee oudste gingen met een hele troep van Komaf naar Bobbejaanland, en de wekker stond niet, en de jongste twee zaten al achterovergezakt (en voor één keer muisstil) naar tv te kijken). Het uitzicht van in mijn bed, uit de nieuwe vensters en voorbij de geïmproviseerde kledingrekken, op het achterhuis van de buren:

IMG_3907

Een zeker gevoel van uuuuurrgh later, beneden in de keuken, een lege tafel wegens iedereen weg (maar niets opgeruimd, ziet dat van hier). Ik heb voor één keer iets van ontbijt gedaan: een stuk vers stokbrood en een glas Nesquick:

IMG_3909

Buiten het huis: check it out! de overburen hebben sinds blijkbaar gisteren of zo ook nieuwe vensters! Het is eens wat anders dan een kapotte persienne op het gelijkvloers en gebroken vensters op het eerste en tweede:

IMG_3910

Op de fiets geklommen, en Melvyn Bragg en zijn vrienden in mijn oren gestoken:

IMG_3911

Veel bijgeleerd over Rudyard Kipling: zeker, een djingoïstisch en virulent Duitshatende racistische conservatief, maar ook een machtige schrijver en dichter, waarvan het literaire kind ten onrechte met het politieke en ideologische badwater weggekapt is.

Dat er geen reden is waarom Gethsemane niet samen met andere War Poets zou vermeld mogen worden, of wat hij deed voor de Imperial War Graves Commission (onder meer er voor zorgen dat voor de eerste keer ooit officieren en gewone soldaten, overleden en verdwenen slachtoffers, allemaal samen alfabetisch vermeld werden en niet per rang en stand).

Altijd fijn om dingen bij te leren onderweg, gezwind op de velo (ja, hij staat nog op het zomeruur, ik weet het):

IMG_3913

En hoe schoon de parken er tegenwoordig bij liggen, zelfs al is het in het rap voorbijfietsen — zoals hier het Keizerpark op het einde van de Keizerbrug:

Toegekomen op het werk, de fiets geparkeerd (aan het openschuifding dat we ooit eens hebben laten maken voor de één of andere beurs):

IMG_3918

Het whiteboard in mijn bureau bekeken, bedacht dat ik dringend zou moeten verder werken aan wat daar op staat:

IMG_3920

Voorgenomen om de papieren die ik eigenlijk niet nodig heb dan eens van mijn bureau te smijten, geconstateerd dat Zigi de bedrijfshond zijn been en een stuk caoutchouc onder het bureau heeft laten liggen:

IMG_3921

Een Duvelglas vol Cola Light gegoten, en mijn mails gelezen:

IMG_3922

De wedervarigheden van gisteren verteld aan collega Tim, en voor ge ’t weet is het iets na negen en dachten we dat er een meeting zou beginnen, maar dat bleek dan maar later te zijn, en dus nog wat verder verteld van gisteren met collega Tim en collega Sven, en dan beginnen kijken naar… te laat! daar is de afspraak al, ’t is tijd voor meeting.

Ja, als ik nota neem in een boekje is dat niet zo formeel, nee. “Meeting met Steven en zijne maat” is genoeg om te weten over wie het ging (zelfs, in dit geval, dat het drié mensen warenn ha!), en dan staat daar na afloop van de meeting een hele resem dingen geschreven, met citaten en dingen op te zoeken en tekeningen en notities waar ik jaren later nog altijd genoeg mee weet om te reconstrueren — maar die ga ik hier niet zetten, ah ha!

Damn, de meeting is uitgelopen: interessant gesprek, daar niet van, dat we zeker gaan vervolgen later, maar egad! het is kwart voor twee.

Honger! Wat nu gedaan? Een slecht broodje gaan halen bij de bakker naast de deur? Een expeditie naar Marc en Hilde? Tim en ik kijken naar mekaar, en –diepe zucht– ah well, de Goeie Goeste dan maar zeker?

Een kleintje met stoverijsaus en een brochette:

IMG_3927

Even traditioneel als ten einde raad een pak frieten gaan halen: na een half pak frieten absoluut geen goesting meer hebben.

IMG_3928

Hola, wat nu? Het is al na twee uur, tijd voor de tweewekelijkse demo- en sprintmeeting. In de rapte nog eens kijken naar de planning van wat er ging gedaan zijn, wat er in backlogs zit… ugh. Nog redelijk veel werk te doen voor deze sprint, en collega Jan is er niet… misschien voor één keer de sprint een week laten uitlopen? …yep. Sprint uitgesteld. Medegedeeld aan collega Ben die graag een aantal dingen zou opgelost gezien hebben, dat er goed nieuws (geen enkele vraag geweigerd!) maar ook slecht nieuws is (geen nieuwe tickets deze week).

Geen demo- en geen sprintmeeting, maar toch alsnog een korte meeting om over een heikel punt van gedachten te wisselen en te zien of we een knoop kunnen doorkappen. Collega Freek legt het probleem uit, en allerlei mogelijke oplossingen, elk met pro’s en contra’s passeren de revue.

IMG_3930 Panorama

Uiteindelijk is het een terloopse opmerking van collega Tom die de eindbeslissing inspireert. Enorm hyperproper is het niet, maar het is wel de beste oplossing.

…en dan verder doen aan een rapport dat morgen af moet. Wat over en weer gediscussieer en verzamelen van gedachten later is het iets na vijf en is het rapport in eerste prefinale versie klaar:

IMG_3947

…en tijd om Het Een Dag Te Telefoneren, en naar huis te trekken. Salut zeggen tegen de collegae die er nog zijn (er zijn er meer dan twee, maar ik heb niet van alles foto’s genomen):

IMG_3935

Hopla de fiets weer op, door de zonsondergang naar huis fietsen (met Melvyn Bragg ondertussen een week later, aan de Haïtiaanse Revolutie bezig):

IMG_3939

Doorrijden tot aan Avothea en wat gerief kopen voor Halloween morgen:

IMG_3941

…en thuis om 17u52:

IMG_3944

Raprap zoeken waar mijn kookgerief is, naar boven gaan en vragen waar mijn vest is wegens dat ik ze niet vind, horen dat het deze week vakantie is op school, een zucht van diepe opluchting slaken (die rugpijn van gisteren is écht nog niet over), en de foto’s van mijn telefoon overpompen naar de computer.

Ding ding! Etenstijd!

Normaal gezien zou ik eten klaarmaken in de zeer snelle rapte, net voor we aanzetten naar school, maar wegens geen school en algemene leegheid van mijnentwege was het Sandra:

Ja, hoogstaande en gezonde voeding: valse cordonbleus met spinaziepuree. So sue us.

Na het eten terug naar boven, nog tién! minuutjes! echt waar! tien!! minuutjes! naar het einde van Violetta kijken (voor telenovela’s en Disney Channel, wij danken U o Heer, maar niet echt eigenlijk).

IMG_3968

Het was zeer letterlijk maar tien minuten, en dan is Anna naar bed gegaan, wist Jan niet meer wat gedaan omdat hij zich verveelde, was Louis weet achter zijn computer geklommen en met League of Legends bezig, en zaten Sandra en Zelie naar Grey’s Anatomy de kijken.

Naar die ene aflevering waar Yang constant kijkt alsof ze enorm teleurgesteld is dat er wéér iemand een dooie rat in haar sacoche had gestoken — of wacht, dat kan eigenlijk om het even welke aflevering ooit van van Grey’s anatomy zijn.

Ik was ondertussen zo content als een katjen wegens:

IMG_3969

Ah ha ha! Viér jar na datum is Hadean Lands klaar, en kan ik er aan beginnen. En het begint al meteen goed:

hadean

…dus dan ga ik bij deze dit bericht afsluiten. De rest van de dag zal nog minder boeiend zijn: Hadean Lands spelen, misschien wat Slimste Mens kijken, en dan met deze naar bed:

montecristo

Alexandre Dumas is wijs, en le Comte de Monte-Cristo is vele keren spannender en dramatischer en vol pathos dan om het even welke telenovela.

Moe maar content

Ik ben totaal geradbraakt en ik kan geen stap meer vooruit zetten, maar hey ho, wat een fijne dag, vandaag.

Om te beginnen: de trein nemen tijdens een schoolvakantie, da’s dus gegarandeerd plaats genoeg om te zitten. En al die mensen die er, vier jaar later, nog altijd ook op zitten! De oude kleine mevrouw met haar grijze pagekapsel die altijd op een stuk walnoot lijkt te kauwen, de jongedame die het niet nodig heeft maar toch met een halve kilo fond de teint en poeder rondloopt, de kaarters, de ambtenaren die al een halve liter op hebben op het perron, aaargh.

Het werk zelf blijft op zich natuurlijk altijd wijs: luisteren en volgen tot bij uzelf het licht aan gaat, en dan proberen achterhalen of uw eerste inzicht klopt, en zo niet, bijsturen, en zo ja, proberen communiceren wat dat inzicht is, en lather, rinse, repeat.

Fijne klant ook, vandaag, van wat ik er van zag. Mensen waarmee ge een gesprek kunt hebben en zo. Het doet er dan uiteindelijk niet toe of het een non-profit is met een budget van een paar honderd euro’s of een very much for profit waar mensen spreken over honderden miljoenen euro’s. De problemen zijn min of meer hetzelfde, de oplossingen kunnen min of meer hetzelfde zijn, en mensen blijven altijd mensen.

Mijnheer de consultant

Ziet nu, ik ga helemaal consultant gaan zijn in Brussel, morgen.

7u55 de trein op aan de Dampoort, lompweg ergens gaan zitten waar normaal gezien iemand anders zou willen zitten — oh, hoe had ik er zelf een hekel aan toen ik dat nog alle dagen deed, dat er een toevallige dagjesreiziger op mijn plaats zat! — slapen tot aan het station, de metro, en hopla aan het werk.

Had ik dat al gezegd, dat er weinig zo leutig is als dat? Een beetje voorbereiding maar eigenlijk helemaal niet zo veel want eigenlijk is al wat ge de voorbije meer dan twintig jaar gedaan hebt de voorbereiding, en dan met het hoofd wijdopen aan tafel zitten en mee nadenken, een hele dag lang, en dan naar huis gaan en geen rapporten moeten schrijven, geen verslagen, geen prestaties of uurregistratie.

Nee, veel beter dan dat wordt het niet. (Als het niet alle dagen van elke week, jaren aan een stuk is, natuurlijk.)

En! Vooruitzicht op een hele dag werken met fijne ex-collegae!

Een nerd, maar dan een echte

Een mens zou er lastig van beginnen lopen, al dat ge-nerd hier en ge-nerd daar. “Oh, ik ben een echter nurt”, zeggen ze dan, omdat dat tegenwoordig hip is.

Neen, het is niet genoeg om een neuwd-bwill aan te doen, dames en heren:

En neen, het is niet genoeg om ooit eens een paar Doctor Who-afleveringen gezien te hebben of X-Men te kennen van de film.

PSA:

En in infografiekenvorm:

4889135495_6de8cfc11b_o

Gedomme.

(Ja, ik weet het, “jamaar ik ben wél een nerd, lalalala”. Sod off, sociaal vaardig fotomodel met neuwdbwil.)

Analoog, digitaal, en dubbel betalen

Oei. Projectblogboek zegt dat ik dit moet doen:

11

…maar ik gebruik mijn telefoon bijna niet om foto’s te maken. Vroeger, vier jaar geleden, toen het nog een recent-achtig model was, dan wel, maar tegenwoordig duurt het een aantal minuten tot ik in de foto-neem-functie zit, en duurt het nog eens een minuut voor de foto ook echt genomen is, en dan is het een lelijke foto, met een groene waas (dank u, bloederige Apple iPhone 4).

En dus gebruik ik het ding nu bijna alleen nog om dingen zoals dit te doen:

Ja, ik geef het toe, ik ben zo één van die smeerlappen die in fysieke winkels foto’s neemt van boeken om ze dan bij de Grote Satan te kopen. En niet eens omdat ze goedkoper zijn, maar omdat ik dit soort boeken digitaal wil lezen.

Kijk, dit is een foto van een paar van de kleine tienduizend boeken in ons achterhuis:

En dit is een foto van een boek op mijn Kindle:

Ziet: Memories of Ice, het derde deel van The Malazan Book of the Fallen — zowel op papier als digitaal.

De papieren versie heb ik jaren geleden gekocht, ik dénk bij Amazon, maar voor hetzelfde geld (enfin ja, voor gegarandeerd meer geld) kwam het van bij de FNAC. Nee, niet van bij een artisanale boekhandel: ik moet het niet weten, dat mensen op mijn vingers staan te kijken, en dat ik riskeer met de mensen van de winkel te moeten spreken — ik heb mijn boekkoopervaring graag zo onpersoonlijk mogelijk, dankuzeer.

De digitale versie komt van bij Amazon, maar dat is het punt niet.

Zou ik een enorm grote dief zijn, als ik dat Malazan-boek zou digitaal gedownload hebben van ergens? Moeilijk zou dat niet zijn, één zoekopdracht op één website, pakweg een Baai met veel Piraten, is genoeg om links te geven naar de hele reeks (zowel in e-bookvorm als in audioboek, overigens):

pbay

Natuurlijk ben ik een dief als ik een boek download dat ik niet gekocht heb. Maar een boek dat ik al gekocht heb in een andere vorm? Zou ik mij dan een dief moeten voelen?

Ik vind van niet. En ik weiger me schuldig te voelen, met een huis vol papieren boeken, als ik geen zin heb om een boek dat ik al gekocht heb als een soort analoge troglodiet op papier te lezen, maar in de plaats ergens op het internet een decentrale backup opzoek, en die dan op mijn Kindle lees.

Ik vind dat bij elke papieren versie van een boek, ook meteen een downloadbare digitale versie zou moeten zitten. Verplicht.

Links van 24 oktober 2014 tot 27 oktober 2014

Gaming « The Dish
Am I wrong to detect in this pile-on another round of bullying of these people, of treating them as scum, of dismissing anything they might have to say? Here are Gawker’s Sam Biddle’s tweets last week: "Ultimately #GamerGate is reaffirming what we’ve known to be true for decades: nerds should be constantly shamed and degraded into submission"

Just to make sure his point wasn’t lost, he then facetiously tweeted: "Bring Back Bullying"

This was meant ironically, of course – a debating flourish. But the joke only works when you’re re-visiting those high school wars, only to dismiss the losers of them. It was a piece of condescending ridicule, designed to rub the losers’ faces in their own demise, from a prominent perch.

#GamerGate: The Players and the Played | Paula Wright
But are radical feminist claims about games promoting violent norms really correct?  Studies of violence in video games say no. Last year the U.S. Supreme Court evaluated the evidence and came to a disappointing conclusion for people, like Sarkeesian, who are fond of using ideological rhetoric to win hearts over minds before all the evidence is in.

Israelis excel at camouflaging the expulsion of Palestinians – Diplomacy and Defense Israel News | Haaretz
As the descendants of a people which was banished throughout history from its homes and various homelands, we Israelis have developed our own expulsion skills – skills that would not embarrass the kings, nobles and officials of the goyim. Our contribution to the family of banishing nations is great, especially considering our short existence as a sovereign entity.

The future of the book | The Economist
Ammost as constant as the appeal of the book has been the worry that that appeal is about to come to an end. The rise of digital technology—and especially Amazon, a bookshop unlike any seen before—underlined those fears. In the past decade people have been falling over themselves to predict the death of books, of publishers, of authors and of bookshops, even of reading itself. Of all those believed at risk, only the bookshops have actually suffered serious damage.

De shock and awe van de regeringen-De Wever – DeWereldMorgen.be
N-VA- kamerlid Koenraad Degroote verzorgt zaterdag het welkomstwoord op het Colloquium Joris Van Severen, rond de ideeën en het werk van de oprichter van het fascistische Verdinaso. “Veroordelen, dat is overdreven. Ik ga hem niet veroordelen”, zegt hij aan Le Soir. Was hij dan geen fascist? “Je moet dat zien in de historische context van toen, dat is niet vergelijkbaar met vandaag.” Joris van Severen beschouwde Hitler als te zacht tegenover de joden. Hij hoopte dat het 'Dietsche volk' sneller werk zou maken van de verdrijving van de joden uit 'Dietsland', dan de nazi's. De omarming van dergelijke figuur komt bovenop de incidenten rond regeringsleden Theo Francken, Ben Weyts en Jan Jambon.

Ambitie, en kometen

Rosetta landt op een komeet. Op een komeet. We leven in de toekomst.

Brr, interactie

Zegt Bert: Ne lek-m’n-lip, bedoelt ge?
En zegt Bart: ‘Ne stamper’, bedoelt u, toch?

Over een lekstok, of een “lolly”, zoals ze in het buitenland zeggen.

Voilà, dat telt, wat vervullen van de projectblogboekopdracht betreft:

10Ik heb daar namelijk zeer veel schroom over, interageren met andere mensen.

 

Een winters vismenu

Lekker en niet veel werk, wat we gemaakt hebben.

Beginnen met een voorgerecht da&t even goed een hapje had kunnen zijn: gerookte zalm met een vulling van rucola en platte kaas; daarbij een kruidenslaatje en wat kerstomaatjes, en een overheerlijke sjalotvinaigrette met citroen:

Ja, versierd met viooltjes. Omdat dat ook eens mag:

Hoofdgerecht ook vis: zeebaars, meer bepaald, gewoon gebakken en dan in de oven klaargemaakt, op een taartje van tomaat (geëmondeerd, in vier, zaden eruit, platgeduwd in een ring) met courgetten (in spaghetti gesneden, licht gestoofd met look en tijm en olijfolie). So far, so simple and so as per usual — het fijne van dit gerecht zat in de saus erbij: een fantastische wortelcrème met steranijs en venkelzaad, en eens die op het bord lag: een paar druppels druivenpitolie met daarin het merg van een vanillestok en peper en zout.

Werkelijk uitstekend van smaakcombinatie en van aroma.

Het dessert was helemaal in de winterse sfeer, met veel chocolade en speculaaskruiden. Een streep van fondant met suikersiroop (en kirsch of Poire William als er is); daarop wat hoopjes chocoladecrunch (boter, amandelen, suiker, cacao, bloem, mengen tot deeg, platwalsen, krokant bakker, mixen); daarnaast wat toefjes speculaasroom (room kloppen met wat bloemsuiker en speculaaskruiden), daarbij wat gecaramelliseerde peerbolletjes; een bol van Het Beste Chocoladeijs Ooit (Valhrona-chocolade, vanilleroom, speculaaskruiden), en afwerken met war lemon cress en poedersuiker.

Ik moet u niet vertellen: yum.

Gossiemijne

Kinderen hebben, dat is elke dag werken aan hun opvoeding. Vanmorgen zei Jan dat hij vanavond “één van die lekkere lolly’s” zou eten die ik eergisteren had meegenomen. Ik had gezegd dat dat mocht, als ze een goed rapport hadden, namelijk.

Er viel een diepe stilte aan tafel.

“Lekstok.”

“Hu?”

Ik heb Jan dus nog maar eens, ten overvloede, gezegd dat wij lekstok zeggen, en niet ‘lolly’. En dat als hij ‘lolly’ wil zeggen, dat hij dat uiteraard mag doen, maar dat hij dan ook al zijn zinnen moet beginnen met “Nou, sech”. En niet “zeg”, maar wel degelijk “sechchchchhhhh”, met een s vooraan en zo’n doodsreutel achteraan. En dat hij “doei” moet zeggen telkens hij een ruimte verlaat.

Serieus, waar zijn we in ’s hemelsnaam mee bezig?

Soms komt het ook nog eens goed ook

Sinds zaterdag was ik mijn Kindle kwijt. Ik hoopte dat hij niet verloren kon zijn, wegens dat ik hem nog had zaterdagmiddag toen we vertrokken naar de winkel, en dat ik hem niet meer had toen ik weer in huis was na het terugkomen van de winkel. En in de winkel ben ik hem zeker niet verloren, dus de enige mogelijkheden waren (a) uit mijn linkerjaszak gevallen in de auto en dus tussen de twee voorzetels geklemd, (b) uit mijn rechterjaszak gevallen in de auto en terechtgekomen in het vakje waar de boekjes van de luisterspelen zitten, of (c) uit mijn rechterjaszak gevallen in de auto maar tussen deur en zetel terechtgekomen en dus mogelijks bij het in- of uitstappen uit de auto gevallen en dus reddeloos verloren.

Ik ben het soort wijf dat dan niet zelf durft gaan kijken in de auto, voor het geval dat ik het ding niet zou vinden en dus onder ogen zou moeten zien dat het door mijn eigen stomme schuld kwijt is geraakt. Dus had ik Louis gestuurd, en die had niets gevonden. En een paar dagen later gevraagd aan Jan of hij iets had zien liggen, maar nee. En ook Sandra had niets zien liggen.

Mijn stylo om op mijn computerscherm te schrijven, die zat dan weer in de binnenzak van mijn jas. In mijn binnenzak zit normaal gezien: een opvouwbaar steakmes, een vulpotlood, de knopen die van mijn jas gevallen zijn over de jaren, een vingercondoom voor als ik in mijn vinger snijd tijdens het koken, en mijn Microsoft Surface-stylo. Zaterdag zat dat alles er nog in, behalve die stylo.

Het probleem: normaal hang ik mijn jas altijd op, maar de laatste tijd leg ik hem meer en meer opgeplooid op een stoel, thuis. En die binnenzak heeft een tirette en de tirette was zaterdag niet dicht. Dus voor hetzelfde geld was die stylo er uit gevallen en verdwenen in de natuur.

…maar vandaag was het één van die dagen dat het alsnog eens goed komt. Ik stond vanmiddag aan het bureau van een collega en daar lag mijn stylo gewoon op zijn tafel te liggen — wellicht had ik hem in de vergaderzaal laten rondslingeren vorige vrijdag.

En toen ik thuis kwam, kwamen Sandra en Jan ook juist thuis, en ben ik dan maar eens zelf gaan kijken in de auto — en jawel: Kindle zat links, tussen twee zetels.

En die twee heuglijke gebeurtenissen kwamen op de hielen van de ontdekking dat ik dit jaar nog 29 vakantiedagen moet op zien te krijgen, wegens nog geen vakantie genomen dit jaar. En dat we van de fijne mensen van Novotel, omdat ik kinderen heb en zo’n weblog heb met lezers en alles, een overnachting in Rotterdam krijgen, wat wil zeggen dat we op ons gemak naar Blijdorp gaan kunnen gaan en deze beesten gaan zien:

img_4402

Jazeker.

Links van 6 oktober 2014 tot 22 oktober 2014

Mud and Loathing on Russia-Ukraine Border – Bloomberg
“Hitler’s troops spent a night in this village and only one glass was broken,” he said in Surzhyk, the melodious mix of Russian and Ukrainian spoken by many residents of the area. Of the Ukrainian government, he said, “We should hang those fascists by their eggs from a birch tree.”

García Media → What’s state of tablet editions today?
The major changes for the tablet have taken place in three interrelated areas of frequency, a shift in the role of tablets within the media quartet and the fact that tablets are now both lean forward and lean back platforms.

These Veiled Figures of Bronze and Marble by Kevin Francis Gray Seem to Drip with Fabric | Colossal
Irish sculptor Kevin Francis Gray works primarily with bronze and marble to create idealized figures draped with fabric in the style of Neoclassical or Baroque figurative sculptures. Though, unlike gods or royalty that one might expect to see rendered in such incredible detail, Gray instead creates anonymous depictions of regular individuals he encounters near his studio in London, often people struggling with addiction or other difficult, real-world issues.

vivre l’écureuil
every time I astral project, I take the form of a squirrel. This was the tipping point for me. That’s when I knew I was truly meant to be a squirrel

“Zij kwam op mij af” | HLN Aalst
Tee hee hee: "Het was een symbiose van twee lichamen die bewogen op de muziek"

Riddle me that

Het was vandaag vergadering / gesprek / uitleg bij fijne klant Colruyt. ’t Zijn leutige vergaderingen, als ge tijdens de vergadering mensen ziet gaan van “hey, wacht even, maar dan kunnen wij dit!” en van ” en van “hela miljaar! dat wil zeggen dat dat dat mogelijk wordt!”, en ’t is ook leutig om te kunnen tonen hoe ge uit rapporten die er redelijk droog uit zien en deux temps trois mouvements behoorlijk interessante dingen kunt halen.

Wat daarentegen minder was: de vergadering was in Hol Van Pluto, Voorbij Brussel, om 8u30. Acht uren dertig mijne mens! Dat wil dus zeggen: aanzetten op het werk om zeven uur ten allerlaatste, en dus om kwart na zes uit mijn nest en met de fiets naar het werk. Nu, da’s niet zo verschrikkelijk anders dan andere dagen: ik ben meestal wakker om zes uur, zelfs al lig ik nog in mijn bed tot anderhalf uur later. En ik had vannacht redelijk lang geslapen (in totaal 4 uur en 49 minuten).

En op weg naar Halle heb ik denk ik drie kwartier min of meer geslapen in de auto (sorry), tijdens de meeting was ik zo klaarwakker als klaarwakker kan zijn, en dan zijn we nog iets gaan eten (een degelijke hamburger bij Mag’s, met een meer dan degelijke geuze van Boon) en dan in het naar huis gaan heb ik zeker een uur geslapen in de auto (nogmaals sorry).

Nochtans: ik heb dan nog een paar uur proberen werken, maar ik heb het uiteindelijk nog voor vier uur opgegeven en ik ben naar huis gefietst. Het was enorm lang geleden dat ik nog zó moe was. Thuisgekomen, in mijn bed gevallen, meer dan twee uur geslapen, en nóg moe wakker geworden.

Zo. Weird.

Geen enkele fysieke activiteit doen, meer slapen dan anders, en toch doodmoe zijn.

Oudere berichten

© 2017 Michel Vuijlsteke's weblog

Thema gemaakt door Anders NorenBoven ↑