Michel Vuijlsteke's weblog

Tales of Drudgery & Boredom.

Maand: maart 2015 (pagina 1 van 3)

Links van 27 maart 2015 tot 31 maart 2015

Waarom de milieubeweging het ggo-dossier mag loslaten | Stijn Bruers, one world activist
Wat ik ook al een tijd volhoud: "Ik besloot hetzelfde te doen als wat de milieubeweging doet in verband met de klimaatopwarming: kijken of er een wetenschappelijke consensus bestaat die gebaseerd is op de meest betrouwbare wetenschappelijke studies zoals systematische reviews en meta-analyses gepubliceerd in toonaangevende peer reviewed topvakbladen zoals Nature en Science. Binnen een paar uur brokkelde mijn anti-ggo houding volledig af. Het ene na het andere bezwaar tegen ggo’s dat ik ooit van de milieubeweging hoorde, werd weerlegd. En ik kwam tot het inzicht dat de strategie en de houding van de milieubeweging op het vlak van ggo’s beangstigend sterk lijkt op de strategie en de houding van klimaatontkenners, net de groep waar de milieubeweging zich zo sterk tegen verzet."

Sounds of the Bodleian
You are listening to the sound of the Bodleian Old Library Upper Reading Room

Philip Greenspun’s Weblog » Ellen Pao v. Kleiner Perkins wrap-up
The jury has returned and Kleiner Perkins is not guilty of sex discrimination. How is it possible to lose a lawsuit like this in one of the most plaintiff-friendly jurisdictions in the world?

Wat is het verschil tussen N-VA en CD&V? – Mark Eyskens
Vlaamse nationalisten hebben nog steeds niet de intellectuele moed om aan de bevolking een evidentie uit te leggen. Het begrip ‘volk’ wordt steeds meer onwerkelijk en dient vervangen door het concept en de realiteit van multiculturele ‘bevolking’. De multiculturaliteit is een feit en dat feit is onomkeerbaar. De grote, ingewikkelde opdracht is multiculturaliteit om te zetten in interculturaliteit. Het is de interculturaliteit, die discriminaties en irrationele angsteffecten voor de vreemdeling moet onmogelijk en overbodig maken.

Being Andre the Giant – CBSSports.com
The third of Boris and Marianne Roussimoff's five children, Andre was born in the French town of Coulommiers on May 19, 1946, reportedly weighing 11 pounds. The Roussimoffs raised their family in Molien, a small village less than 40 miles east of Paris. Life began to change for Andre in early adolescence. He grew substantially, reaching six feet tall by the time he was 12, seven feet by age 18. He was physically enormous, immensely strong and distinctly charming. His voice was ultra-deep. People were drawn to him. Word of mouth spread fast about young Andre, the giant.

Gelezen: Hollow City

Hollow CityIk was content van boek één, en aangezien het eindigt met een cliffhanger en er al een vervolg was: in de rapte ook gelezen.

Voor ongeduldige mensen: ja, dit is ook goed, en getverdimme ja, dit eindigt ook met een cliffhanger, en neen, hier is nog géén vervolg op.

Bespaar u de frustratie dus en wacht tot deel drie uit is, of het zou moeten zijn dat dat van hetzelfde hemd een neusdoek is, enfin, ge doet natuurlijk wat ge wilt.

Opnieuw hetzelfde concept, van een verhaal opgehangen aan gevonden oude foto’s. De peculiar children uit boek één zijn hun Miss Peregrine kwijt, ‘t is te zeggen, ze is veranderd in een vogel (wat normaal is want zij kan dat) maar ze kan niet meer terug veranderen (wat niet normaal is). Om haar te genezen hebben ze maar een paar dagen om van het ene eind van het land naar Londen te gaan, wat in 1940 niet evident is. Cue zigeuners, avonturen, Jacob die ontdekt wat hij allemaal kan doen met zijn peculiariteit, moeilijke beslissingen, onverwachte wendingen, slechte slechteriken, liefde, zelfopoffering, dood, the works. 

Nu ik op voorhand wist dat het echt oude foto’s en dat het verhaal bij wijze van spreken rond de foto’s geschreven is in plaats van foto’s ter illustratie van het verhaal, had ik soms de indruk dat het wat bij de haren getrokken was: zo van “oh ja, er komt een zeer magere man in voor die niet veel bij te dragen heeft aan het verhaal, maar dat is gewoon omdat de auteur een wijze foto van een zeer magere man had liggen”.

Behalve dat: spannend, onderhoudend, en mijn dertig of vijfendertig jaar jongere ik zou dit ook nog zeer graag gelezen hebben.

[van op Boeggn]

Verbouwingen: the game siths on the wagon

What what? What ho? What craig we now? A broken tablette or what?

Jawel!

De afbraak is voorzichtig begonnen!

Ziet! Een afgebroken, euh, ding, waar allemaal leidingen en spel in zaten:

En ziet! Er is al een muurtje gemetst op de funderingen, tot 8 centimeter onder het vloerpeil, waar dan een dorpel op zal komen één dezer dagen!

En ja, de koer zal een leksken kleiner worden, maar de keuken zal een paar meter groter worden. En veel lichter, als die muur vervangen is door glas!

Openingsdans!

Ik heb het opgegeven te geloven dat wij ooit nog gaan getrouwd geraken, maar hey kijk: als het zover zou komen, dan mag de lokale DJ Jos deze boven halen:

Ja, en anders is het op een begrafenis of zo é.

Examens

Getver, examens.

Ik herinner het mij niet zo hard van toen ik nog op school zat — behalve dan dat ik altijd met het weeë gevoel van “het zal niet lukken” naar school trok, en dat het inderdaad meestal ook niet lukte.

Nooit heel erg hard geloofd in “black-out” of “het was verschrikkelijk moeilijk”: de examens waren bijna zonder uitzondering helemaal te doen, voor iemand die er voldoende voor gestudeerd tenminste.

Ook nooit heel erg hard geloofd in “ik snáp dat gewoon niet” of “ik kán dat niet”: eens je voorbij het eerste jaar geraakt, zijn er niet zo enorm veel vakken waar enorm zwaar ingeboren talent voor nodig is. Gewoon degelijk opletten tijdens de les en proberen alles te begrijpen, en na de les herhalen en studeren tot de dingen die van buiten moeten gekend zijn van buiten gekend zijn, en als het nodig is: oefeningen maken, en als het echt nodig is: uitleg vragen en nog oefeningen maken.

Het typische geval was één van de kinderen, na een examen wiskunde. De leraar had een vraag gesteld in de zin van “van welke getallen is het product 91 en de som 20?” en dat was ongehoord, geen flauw idee hoe daar aan te beginnen. Nonsens natuurlijk. Ik herinner mij ook zo’n vraag uit een examen wiskunde, iets van “uw leraar heeft kippen en konijnen; samen hebben deze dieren 20 hoofden en 54 poten”, en dat ik ook geen flauw idee had hoe eraan te beginnen.

Dat lag niet aan de enorm moeilijke vraag, dat lag er in beide gevallen gewoon aan dat we weinig of geen oefeningen gemaakt hadden. En dat we het systeem niet door hadden: de vraag stellen “wat zoeken we?” en dan antwoorden “twee getallen x en y waarvoor geldt x*y=91 en x+y=20”. Of weten dat het aantal hoofden gelijk is aan het aantal kippen plus het aantal konijnen, en dat het aantal poten gelijk is aan twee keer het aantal kippen plus vier keer het aantal konijnen. En dat dat eigenlijk identiek hetzelfde probleem is als de eerste vraag.

Zucht. Morgen is er dus nog een examen wiskunde voor één van de kinders, waar dergelijke vragen zouden kunnen gesteld worden.

De definities waren gekend, voor dat examen van morgen. En oefeningen lukten ook, uiteindelijk.

Ik had dan ook niet veel raad te geven. Behalve de klassiekers — Niet panikeren. Let op de eenvoudige bewerkingen, let op de tekens: min maal min is plus, 2a-2 is niét gelijk aan a. Stel u altijd de vraag “wat ben ik nu precies aan het doen?” Schrijf liever te veel stappen op dan te weinig. Dat soort dingen.

Ik houd mijn hart vast.

Happy happy joy joy

Links van 22 maart 2015 tot 27 maart 2015

Obituary: Terry Pratchett: Of gods and men | The Economist
The Economist: wreed, wreed schoon gedaan.

Comic Papyrus Font – FINALLY! ~ Sans Serif Fonts on Creative Market
Presenting Comic Papyrus. You heard right — COMIC FREAKIN' PAPYRUS! Your two most favoritest fonts ever have FINALLY been smooshed together typographically, just as Darwin intended. Cross-bred. Cross-awesomified.

Pourquoi la techno c’est devenu de la merde et que maintenant ça n’intéresse que les enculés – Je t’encule Thérèse
La techno est morte, écoute du rock d’il y a 20 ans et de la musique plus sympa, change ton style de merde et va te faire enculer.

The Art of the Diva Quit | Wikipediocracy
The danger always exists that one’s allies may drift away and be less than fully attentive to one’s needs; after all, they have their own POVs to push. It is important to find ways to consolidate their support so that it is there when you need it most. These alliances will undergo stresses and trials, and should you come under major attack, such as with an Arbitration Committee case, some may jump ship in order to save their own skins. If things are not going your way under exigent circumstances, you may wish to consider the option of a Diva Quit.

BBC News – The men who uncovered Assyria
There are hundreds of ancient sites now in the hands of IS. But beneath the rubble of Nebi Yunus is a stretch of ground untouched by archaeologists – ground that holds the palace of the Assyrian King Esarhaddon, and that might might contain some of the great artistic or literary treasures of the ancient world. In all likelihood, we'll never know.

De rechtse show | Jan Blommaert (en z’n gedachten)
Auwtsj. "De socialisten hebben alles opgegeven wat ze hadden als verhaal: hun geschiedenis, hun traditie, hun cultuur, hun kritiek en hun analyse. Ze hebben dat allemaal ingeruild voor de troep die hen door reclamemakers wordt aangenaaid. Ze zijn dan ook al lang geen ‘socialisten’ meer, ze noemen zich ‘progressief’ – net als Verhofstadt dat deed, en, geloof het maar, bij gelegenheid zelfs Filip Dewinter. ‘Progressief’ staat hier dan gewoon voor ‘iets anders willen’ of – getuige de slogan “Ja” – gewoon voortdoen zoals gisteren, lekker progressief."

Gelezen: Miss Peregrine’s Home for Peculiar Children

Miss PeregrineRansom Riggs had een hele reeks weirde foto’s verzameld, en dacht die uit te geven in een prentenboek. En dan zei iemand bij de uitgever dat het misschien wel leutig zou zijn om een verhaal bij de foto’s te hebben, en voor ge ‘t weet is er Miss Peregrine’s Home for Peculiar Children: een avonturenboek over een jongen die zijn grootvader verliest.

De grootvader vertelde zijn kleinzoon over zijn jeugd lang geleden, in een tehuis met allemaal vreemde kinderen, maar het klonk allemaal als wilde verhalen en sprookjes, en het is pas als de grootvader (ondertussen heel oud, en iedereen denkt dat hij een vijs verloren is) gedood wordt door wat de mensen zeggen wilde honden geweest te zijn, maar waar zowel grootvader als kleinzoon een soort wezen met tentakels als tongen gezien hebben, dat de kleinzoon er weer in gelooft.

Of niet. Want: volgen lange therapiesessies voor de kleinzoon, en natuurlijk kan het geen écht monster geweest zijn.

En dan puzzelt de kleinzoon de laatste woorden van zijn grootvader bij mekaar, nadat hij een boek erft waar een brief in zit, en gaat hij op zoek naar het tehuis.

Een schoon klein boekje, vond ik. En spannend ook. En ik had er geen flauw idee van dat het échte (hier en daar minimaal aangepaste) foto’s zijn in het boek, ik dacht dat het speciaal gemaakte foto’s waren. Toen ik dat uiteindelijk doorhad, ben ik nog eens herbegonnen, en het boek voelde meteen helemaal anders aan.

Aangeraden voor jong en oud, en het zou me verbazen als hier geen film of tv-reeks van komt.

Misschien verwant:

  1. Children in Heat
  2. House of Chains 
  3. Fun Home, A Family Tragicomic

[van op Boeggn]

Such a beautiful language, German

Geef toe: One Vision klinkt véél, eum, interessanter in het Duits:

Ein Mensch, ein Ziel,
und eine Weisung.
Ein Herz, ein Geist,
nur eine Lösung.
Ein Brennender Glut.
Ein Gott, ein Leitbild.

Ein Fleisch, ein Blut,
ein wahrer Glaube.
Ein Ruf, ein Traum,
ein starker Wille
Gibt mir ein Leitbild.

Nicht falsch, nicht recht.
Ich sag’ es dir das Schwarz
und Weiß is kein Beweis.
Nicht Tod, nicht Not.
Wir brauchen bloß
ein Leitbild für die Welt.

Ein Fleisch, ein Blut,
ein wahrer Glaube.
Eine Rasse und ein Traum,
ein starker Wille.

So recht mir eure Hände,
und gebt mir eure Herzen.
Ich warte.
Es gibt nur eine Richtung,
ein Erbe und ein Volk.
Ein Leitbild.

Nicht Neid, nicht Streit.
Nur die Begeisterung.
Die ganze Nacht
feiern wir Einigung.

Ein Fleisch, ein Blut,
ein wahrer Glaube.
Ein Ruf, ein Traum,
ein starker Wille

Gebt mir eine Nacht.
Gebt mir einen Traum.
ein Mensch,
ein Mann,
er macht
ein Mal.
Jawohl.
Nur gebt mir
gebt mir gebt mir
ein Leitbild.

Gelezen: Midnight Tides

Midnight TidesDit is waar ik bij mijn eerste doorlezing een tijd gestopt was met The Malazan Book of the Fallen, denk ik. Erikson maakt het een mens ook niet gemakkelijk: deel vijf van de reeks heeft weinig of niets te maken met de eerste vijf delen, en het is pas ergens zeer diep in het boek (hoofdstuk 12, rond het midden) dat duidelijk wordt hoe de omgeving van het boek past in de wereld — dat “the Errant” een collectieve naam voor de Forkrul Assail is, dat er ook hier massieve ruzie was tussen T’Lan Imass en Jaghut, en dat het hier allemaal gaat om de nazaten van Tiste Edur en een nieuw volk, de Letherii.

En gedoe met the Crippled God, en dat Hood blijkbaar geen plaats heeft op Lether, en zoals bijna altijd Elder Gods die zich voordoen als gewone mensen.

Oh, en een krijger die met zijn broers er op uit wordt gestuurd om een magisch zwaard te vinden voor zijn koning, maar dan blijkt dat de jongere broer het kwestieuze zwaard aanraakt — wat hij expliciet niet mocht doen — en dan wordt die jongste zoon op gruwelijke wijze onsterfelijk (thanks, Crippled God!) en kroont hij zichzelf keizer.

En nog allemaal andere onsterfelijke of ondode karakters, waaronder één die echt niet liever wil dan enorm griezelig zijn en mensen bang maken, en zeer graag lange nagels zou kopen en puntige tanden.

Om te zeggen dat het bij momenten zeer grappig is, en bij momenten zeer pakkend, maar ik heb het moeilijk gehad, en het heeft lang geduurd eer het uit was. Er zitten stukken in die vintage Erikson zijn en zeer aangenaam om lezen, maar ik had meer dan eens het oncomfortabele gevoel dat hij gewoon moeilijk aan het doen was om moeilijk te doen.

Boek zes en zeven zijn hier een rechtstreeks vervolg op, dat maakte ze voor zover ik me herinner ook minder lastig. Serieus: een reeks schrijven en dan op het einde van boek vier alles in medias res laten staan, en een volledig ander verhaal beginnen in boek vijf. Trr.

[van op Boeggn]

Grafiekjes

Een mens heeft eigenlijk zelden veel meer nodig dan standaard-Excel om grafiekjes te maken. Eigenlijk.

grafiekje A

grafiekje B

Dat gaat proper om met gegevens tot een miljoen lijnen of zo, en als het meer dan dat is, is het meestal wel mogelijk om de data in de één of andere andere tool te masseren tot het wél in Excel past. (En okay, in dit geval ging het om 17 gigabyte gegevens met ik wil niet weten hoeveel data die verzameld werden door ons en dan verwerkt werden tot een bestand van 110 megabyte met 4.5 miljoen lijnen die verwerkt werden naar 1342 cijfers voor die onderste grafiek en och here 49 voor die bovenste, en okay, een mens moet in feite goed weten waar hij mee bezig is, maar toch.)

Gelezen: A Song for Arbonne

ArbonneAl sinds Lord of the Rings en zijn Hey dol! merry dol! ring a dong dillo! Ring a dong! hop along! Fal lal the willow! Tom Bom, jolly Tom, Tom Bombadillo! heb ik een gloeiende hekel aan gezang en poëzie in fictieboeken.

Dat trekt meestal op niets, dat is meestal zo cringe als maar kan zijn, en ik sla het dan ook meestal gewoon in één beweging over. Zelfs als ik het eigenlijk wellicht niet zou moeten doen, wegens belangrijk voor het plot en allerlei.

In een audioboek is er helaas niet onderuit te komen.

Het was al een tijd geleden dat ik Song for Arbonne gelezen had: ‘t is fantasy, maar voor mensen die eens wat anders willen dan de zoveelste op Angelsaksische archetypes gebaseerde dinges. De Provence in de hoge middeleeuwen — denk troubadours, trouvères, hoofse liefde, doe er een scheut echo’s van de Albigenzische kruistochten bij en hey presto.

Fijne personages, fijne wereld, maar bij het herlezen (herbeluisteren) viel me vooral op hoe enorm kort het verhaal is, en hoe weinig er eigenlijk maar gebeurt. Een stuk of vier vijf set pieces en dat is dat: in een coverblurb schrijft de San Francisco Chronicle “Elegant, sweeping and colorful… one of those books you wish would never end”, en daarin heeft de recensent gelijk.

Het boek eindigt namelijk op het moment dat ik het graag had zien beginnen: een jongste zoon die net tegen zijn vader en zijn rechtmatige koning gevochten heeft, zijn oudere broer verloren is, en nu zelf koning wordt van een land dat op gruwelijke wijze oorlog aan het voeren was (met martelingen en verkrachtingen). Een hoofdpersonage dat nu dus met de gebakken peren van de faits accomplis van niet alleen deze laatste maar ook de vorige oorlog zit.

Maar bon.

Fijn boek voor wie zich graag eens vervoerd ziet naar een alternatieve versie van de pakweg 12de eeuw, op een wereld met twee manen waar mensen zowel een God als een Godin aanbidden; maar die voor de rest Zuid-Frankrijk had kunnen zijn.

Neem die poëzie en in het audioboek het zingen (oh God, het zingen) er dan maar bij, ‘t valt uiteindelijk allemaal mee.

[van op Boeggn]

’t Is om wiskundige zeep

Ik heb dat op school nochtans allemaal moeten leren, met sinussen en cotangensen en integralen en alles, maar het is om zeep: Zelie is in de leerstof wiskunde op het punt gekomen dat ik het mij allemaal nog wel min of meer kan voorstellen, maar dat ik van ver noch van dicht de formules meer van buiten ken, en dat ik dus absoluut niet meer mee kan.

Gelukkig is er nog Wolfram Alpha, want anders was het helemaal kapot.

En dan kwam Louis juist af, met de Wet van Ohm en Ampère en Volt en ik hoorde het ook al in Keulen donderen. Zucht. Dát zal nu nog wel lukken, om dat bij te benen, maar die wiskunde laat ik maar zo, denk ik.

Links van 19 maart 2015 tot 22 maart 2015

Oxford Study Shows HIV Originated Around 1920 | Inhabitat – Sustainable Design Innovation, Eco Architecture, Green Building
't Is allemaal de schuld van de Belgen! De schuld van het APENland BelZIEK à papa! "The virus is believed to have jumped species through people hunting primates and handling bush meat. In fact, this is believed to have happened on at least 13 occasions. What set the Kinshasa incident apart from other transmissions was the city’s size and rapid urban growth, the heavily used railway network during Belgian colonial rule, and a flourishing sex trade in a city with a high proportion of men. There was also a very active water transport system. Kinshasa was a hub for the country’s railway network, and by the late 1940s an estimated one million people passed through the city using the rail network each year. This led to the virus being spread to other cities such as Mbuji-Mayi and Lubumbashi in the south of the country, and to Kisangani in the north by the end of the 1930s. These cities in turn were well connected to neighboring countries and the virus began to take off."

12-minute Mandelbrot: fractals on a 50 year old IBM 1401 mainframe
Heerlijk! "One complex feature of the IBM 1401 is Editing, which is kind of like printf implemented in hardware. The Edit instruction takes a number such as 00123456789 and a format string. The computer removes leading zeros and inserts commas as needed, producing an output such as 1,234,567.89. With the optional Expanded Editing feature (just $20/month more), you can obtain floating asterisks (******1,234.56) or a floating dollar sign ($1,234.56), which is convenient for printing checks. Keep in mind that this formatting is not done with a subroutine; it is implemented entirely in hardware, with the formatting applied by discrete transistors."

John Urschel, Ravens Offensive Lineman, Publishes Math Paper : The Two-Way : NPR
I love hitting people. There's a rush you get when you go out on the field, lay everything on the line and physically dominate the player across from you. This is a feeling I'm (for lack of a better word) addicted to, and I'm hard-pressed to find anywhere else.

Benjamin Netanyahu’s Disgrace in Victory | TIME
An Israeli soldier asked for my papers; I gave her my passport. “You’re American!” she said, not very officially. “I love America. Where are you from?” New York, I said. “Wow,” she said, with a big smile. And then she turned serious. “What were you doing in there,” she asked, nodding toward the Palestinian side, “with those animals?” And that, of course, is why Prime Minister Benjamin Netanyahu “won” the Israeli election. That is how he won the election even though there was a strong economic case against him, and people were tired of his ways, and about 200 former Israeli military and intelligence leaders publicly opposed his dangerously bellicose foreign policy. He won because he ran as a bigot.

New Alzheimer’s treatment fully restores memory function – Australian researchers have come up with a non-invasive ultrasound technology that clears the brain of neurotoxic amyloid plaques via reddit.com
The team reports fully restoring the memories of 75 percent of the mice they tested it on, with zero damage to the surrounding brain tissue. They found that the treated mice displayed improved performance in three memory tasks – a maze, a test to get them to recognise new objects, and one to get them to remember the places they should avoid. "We’re extremely excited by this innovation of treating Alzheimer’s without using drug therapeutics," one of the team, Jürgen Götz, said in a press release. "The word ‘breakthrough’ is often misused, but in this case I think this really does fundamentally change our understanding of how to treat this disease, and I foresee a great future for this approach."

Kattentunnel

Als de schikgodinnen ons gunstig zijn, hebben we binnenkort een glazen muur met een deur erin op het einde van onze keuken, in plaats van een stenen muur met een deur en een venster.

Maar maar maar, hoor ik u denken, hoe moet dat dan met de kat? Een kattenluik in een glazen deur, hoe zit dat in mekaar gast?

Hawel: er is aan alles gedacht. Het zit zo: het plan is om het aanrecht en de kasten aan de ene kant van de keuken (waar het kookvuur is), door te laten lopen tot aan de nieuwe glazen muur.

Hola beer! hoor ik u al opwerpen, een kast die tegen een glazen muur, een venster dat ze zeggen, uitkomt, dat zal er toch wel zéér vies uit zien toch?

Hawel: inderdaad. En dus is er daar geen glas, maar wel een houten paneel, kijkt:

paneel

En in een houten paneel kan een kattenluik, en aan de andere kant van dat kattenluik zit dan de kast, en daar kan een tweede kattenluik in, en dan hebben we…

kattenluik

een kattentunnel! (Schematisch, ik zal dan nog eens hard nadenken over de beste manier om het proper te doen.)

Het zal ongetwijfeld een tijdje duren vooraleer onze kat het door zal hebben, maar ik kijk er al naar uit, eigenlijk.

Oudere berichten

© 2017 Michel Vuijlsteke's weblog

Thema gemaakt door Anders NorenBoven ↑