Michel Vuijlsteke's weblog

Tales of Drudgery & Boredom.

Maand: mei 2015 (pagina 2 van 3)

Quiz

Grrr. Meestal lukt het wel om de tips en de rode draden te vinden, maar deze keer absoluut niet.

Het lag er achteraf gezien nochtans redelijk vingerdik op: ronde één en ronde twee waren “per ongeluk” op hetzelfde antwoordblad gecopieer, recto-verso en ondersteboven. En de antwoorden van ronde één waren anagrammen van de antwoorden van ronde twee: I.1 was trifle, II.10 was Filter. I.2 was AS Roma, II.9 was Amoras. Ester/Stere, Torfs/Frost, Pantera/Arpanet. Als we dat hadden geweten, zouden we stapels punten gehaald hebben, maar we zagen het niet, en dus hebben we geen stapels punten gehaald.

Ronde drie ging nog redelijk — elk antwoord één letter meer: M – SJ – Pez – Tong – Rumba – Ternat – et. tot voorbij Seyss-Inquart en Ontroerend Goed (en Norman Greenbaum, die we niet vonden).

Ronde vier was rampzalig slecht: MacGuffin in plaats van ‘red herring’ gezegd, wel degelijk de schilder Freud en de pedagoog Piaget gevonden, maar niet kunnen komen op de exacte naam van Pierre Nkurunziza, Bacon juist geantwoord maar dan toch nog vervangen door iets anders, ‘Blake Forrester’ in plaats van ‘Eric Forrester’… argh. Oh, en bij het afgeven bleek dat het géén toeval was dat we onze antwoorden op “een kladblaadje” moesten schrijven: op de achterkant van het blaadje dat we kregen (zogezegd omdat antwoordblad vier niet gefotokopieerd was) stonden alle antwoorden in het midden van een lettersoep. Met helemaal bovenaan op de eerste regel iets als qsdRoiuxcwvmklsdjfomiDeAntWoordenStaanHierONderGescHreveNqslmdkfjqFmdklf

De beeldronde lukte nog wel, en de laatste ronde ook, min of meer, en zo zijn we nog als eerste van onze poule geëindigd. Maar ’t was géén goed resultaat, neen. Ah well. Binnen twee weken laatste quiz van het seizoen.

Galciv3

Oh man, dat moest er natuurlijk nét nog bij komen: Galactic Civilizations III is uit! Ik dacht daarnet “eens rap downloaden en zien wat het geeft” — het gaf dit:

galciv3

Twee uur bezig en de indruk dat ik geen kwartier gespeeld heb.

Een geluk dat het vast liep, of ik zou vannacht nog altijd bezig geweest zijn.

2-3!

Mbwahaha.

Het komt schrikkelijk dichterbij

Het zijn, zegt mijn kalender mij, bijna examens. Nog een week of drie vier of zo, en dan is het bijna gedaan met het schooljaar.

Het zal geen moment te vroeg zijn: we hebben een dochter die in een kloteklas zit en ondertussen meer dan klaar is voor een volgend jaar. En tegelijk ook: ongelooflijk dat het alweer bijna gedaan is met het jaar.

Spannend, dat het wordt, met de examens. Om nog niet te spreken dat het volgend jaar het laatste jaar lagere school is voor Jan, en dat er daarna dus allerlei belangrijke keuzes moeten gemaakt worden (richting! school!), en dat Zelie volgend jaar al naar de derde graag zou moeten gaan en Louis naar de tweede graad, en dat dat ook allemaal beslissingsmomenten zijn.

Urgh.

Yay Miley Cyrus

Ik ben zwaar fan: Happy Hippie Presents: Backyard Sessions – "Don't Dream It's Over" featuring Ariana Grande

Zoals trouwens ook:

Weer weer

Het begint een beetje traditie te worden: er is één neefje dat bij zo ongeveer elk van zijn feesten (babyborrel en verjaardagen) al regen heeft gehad. En zijn verjaardag is tegen het einde van juni.

Vandaag is het zijn eerste communie, en jawel. Negen kansen op tien zal het regenen.

Update Ah well, ’t was van dat. Nog een geluk dat er tenten en verwarmingsdingen stonden. 🙂

Verbouwingen: de keuken

Om het met Maarschalk Mobutu te zeggen: comprenez mon émotion.

Zo zag de keukenvloer er uit vóór de verbouwingen:

En dit is hoe hij er vanavond uitziet:

…maar het komt dus wel in orde. Vanmorgen was het Grote Vergadering met de mensen van de Aannemer, met de meneer van de Loodgieterij, en meneer Architect.

Nu alles open ligt en we zien welke buizen waar naar leiden, hebben we besluiten kunnen nemen: waar komt er water toe, waar gaat het naartoe, hoe wordt het afvalwater van het regenwater gescheiden, hoe verleggen we het water van de stoomoven, hoe wordt de afvoer minder verstoppingsgevoelig gemaakt, waar komen er welke soort putten, hoe wordt de gasleiding verlegd en aangesloten, waar komen er welke schakelaars en welke stopcontacten, hoe staat welke chauffage waar… ugh.

Zeer veel beslissingen dus. En nog redelijk veel werk ook, dus.

Maar we weten waar we nieuwe vloertegels kunnen halen, dat maakt mijn maand goed.

Verbouwingen: Stylo Romano! Hoera!

We zijn uit de nood!

Enorm verschrikkelijk hartelijke dank aan Tine: de stenen van de keuken zijn gevonden! ’t Is Belgische blauwe hardsteen van bij Hullebusch, afwerking Stylo Romano:

show-image-for-lightbox

Dat is zó een enorm pak van ons hart, ge kunt het u niet inbeelden.

Morgen, als er weer licht is in de keuken (ja, er zijn ook nog problemen met de elektriciteit), neem ik een foto en zal het u duidelijk zijn waarom het hier een beetje kommer en kwel was in mijn hoofd.

Links van 4 mei 2015 tot 11 mei 2015

Canadian Government Says Free Speech is for Offending Muslims — Not Opposing Israel – The Intercept
When the views being suppressed are ones amenable to those in power (e.g., cartoons mocking Islam), free speech is venerated; when ideas are advocated that upset those in power (e.g. speech by Muslims critical of Western nations and their allies), the very same people acquiesce to, or expressly endorse, full-scale suppression.

Don’t believe Orson Welles, says his biographer Simon Callow — especially when he calls himself a failure » The Spectator
On the centenary of his birth, we celebrate the all-embracing genius of the great director, actor, theatre maker and story-teller

De dood van het politieke interview | Ico Maly
Ja, duizend keer ja. Met dank aan Siegfried Bracke en Ivan De Vadder en al wie in hun voetstappen treedt. "Het politieke interview is niet zozeer dood omdat het niet meer fris klinkt of spannend is. Het is ook niet zozeer dood omdat de politicus mediatraining heeft gehad of debatfiches ter beschikking heeft en daardoor zichzelf niet meer aan de galg praat. Het is dood omdat het interview geformatiseerd is en gecommodificeerd."

Why We Spent $172,298 in April and Only Made $45 – Startup Labs
We have what we perceive to be the best product on the market, and we could not sell one person from 1,391 who visited.

How I grew from 300 to 5k followers in just 3 weeks — Marketing & Growth Hacking — Medium
Urgh. Just… urgh.

Verbouwingen: een dipje

Ik háát die term trouwens, “een dipje”. Met bijna evenveel passie als Facebookstatussen anno 2015 in de derde persoon, of die beginnen met iets als “en de kapotte fiets” (om te vermijden “heeft een kapotte fiets”), of die zeggen “vandaag is…” en dan “rood”, “tuinzetel”, “lekker aan zee”, of nog zo enorm veel andere dingen.

Maar “een dipje”, incluis de hele atmosfeer die rond die term hangt, is waar ik nu in zit, qua verbouwingen.

De veranda staat er (op de zijkanten na) en nu zijn we op zoek naar de waterleidingen. Maar dat lukt niet zo goed. En tijdens het zoeken naar de waterleidingen, wordt omzeggens de hele keukenvloer opengebroken. Met hamer, beitel en pneumatische breekhamer. Niet één op tien vloertegels kunnen gered worden. Van onze schone keukenvloer, waar we zo content van waren.

Snirf.

En we zoeken heel hard naar dezelfde tegels, maar het lukt niet zo goed.

Dubbel snirf.

Het leven op sletsen

Het doet niet zo enorm veel pijn meer, alleen als ik iets aanraak of van positie verander. Maar het klopt nogal. En ik geraak er niet mee in mijn schoen.

Geen idee eigenlijk of mijn grote teen gebroken dan wel verstuikt is, maar ik loop wel al heel het weekend op sletsen rond. Een gemak, daar niet van, maar misschien toch maar hopen dat er volgende week niet al te veel meetings zijn met vreemde mensen op het werk.

Of dat ik tegen dan een beetje ontzwollen zal zijn, natuurlijk.

Optredens: two down, one to go

Kinderen die activiteiten doen: het is wat.

Gisteren was het concert op school, alwaar Zelie en Louis in het koor zitten. Bijna drie uur aan een stuk, met een koor en orkest van 80 man, koormuziek van Bob Chilcott, Leonard Cohen, Jester Hairston en Lorenz Maierhofer, het Vioolconcerto in E-klein van Mendelssohn, Mozart’s 21ste pianoconcerto, en dan nog werk voor koor en orkest van Xavier Verhelst en Luc Van Hoof.

Vooral de Xavier Verhelst —Kız Çocuğu, van het gedicht van Nazım Hikmet– bleef bij mij plakken, en niet eens omdat Zelie er een (verkouden) solo in deed. Ik heb de componist zowaar een mail gestuurd om te vragen of er ergens een opname van bestaat, zo wijs dat ik het vond.

Vandaag was het show van The Dance Factory, alwaar Louis en Jan dansen, en morgen is het nog eens show. Vandaag Louis, morgen Jan.

Meestal zijn die shows lang, lange, lánge avonden, maar ik had gelijk de indruk dat er deze keer meer schwung in zat dan anders. Geen eindeloze balletvoorstellingen van een half uur, bijvoorbeeld. Wél natuurlijk nog heel veel Modern en Hedendaags, waar ik langzaam maar zeker allergisch aan word.

Met alle respect voor dansers en choreografen, die enorm hard hun best doen en zeer hard werken en kwalitatief hoogstaand bezig zijn, maar ik heb het wel gehad. Dat eindeloze depressief rondgeslenter, die holle dramatiek, dat pseudo-pathos, die ‘verhalen’ en ‘gevoelenssss!’ die er telkens in geforceerd worden, die danswoordenschat die op den duur alleen maar een aaneenschakeling van clichés wordt — én vallen én rollen én weer opstaan, en nu eens achteruit lopen, en het hoofd van de partner draaien met de hand, én terug naar depressief rondslenteren: het danstechnisch equivalent van karamellenverzen. Neen, echt niet.

Afijn. Morgen dus nog eens dansvoorstelling. Met Jan deze keer, die morgenochtend trouwens ook al examen heeft (Way to Play, technische voetbalschool).

Teen

Weet ge wat een goed idee is? Op een werf rondlopen met uw sletsen aan, en dan struikelen, en dan op uw grote teen terechtkomen en hem zoniet breken, dan toch zwaar verstuiken.

Awww dat doet pijn. Nog een geluk dat er hier altijd krukken op overschot zijn.

Wél pech dat het dit weekend optredensweekend is: op een stoel zitten met min voet op de vloer, dat doet gelijk geen deugd. Met dat hij helemaal opgezwollen is, namelijk.

(Al ben ik wél slim geweest en heb ik direkt mijn schoenen aangedaan nadat het gebeurd was: anders was ik er nooit meer in geraakt. Vraag is nu alleen nog: geraak ik er uit, of laat ik mijn schoen gewoon aan voor de rest van de voorzienbare tijd?)

Ah, miserie

Toppunt van pech: anderhalf uur staan koken in de kookles (okay, staan klaarmaken, het was iets kouds), en dan met misselijkheid naar huis moeten afdruipen.

Ik heb sashimi van zalm gemist, en lamscarré en lamsfilet, en chocolademousse van witte chocolade. Drat.

Ohboyohboyohboyohboy

Daarnet in de mail vanwege de schrijnwerkers:

Beste,

Wij zullen morgen starten. Tegen 8.00 uur – 8.30 uur zullen we ter plaatse zijn.

Met vriendelijke groeten

Squeeee!

Oudere berichten Nieuwere berichten

© 2018 Michel Vuijlsteke's weblog

Thema gemaakt door Anders NorenBoven ↑