Michel Vuijlsteke's weblog

Tales of Drudgery & Boredom.

Mooiste zin

Ik heb het tegenwoordig te druk om veel te lezen, maar ik ben toch bezig in twee boeken. Allebei, toevallig, boeken die ik voor de denk ik derde of vierde keer lees: Salman Rushdie’s Satanic Verses en Mervyn Peake’s Titus Groan (deel één van de Gormenghast-trilogie).

Twee boeken die, behalve dat ik ze steengoed vind, ook elk in hun eigen idiosyncratisch Engels, mooi zijn. Zinnen als juwelen, als paleizen, als schilderijen: ademloos van bewondering.

De mooiste zin van een boek uit 2014, vertelt de gazet mij, komt uit Kaddisj voor een kut. Dit is die zin:

Jouw kapsel, voor zover dat nog een kapsel mocht worden genoemd, had veel weg van zo’n in die dagen in zwang rakende ecologische tuin, waarin elke menselijke ingreep als een misdaad tegen de natuur werd beschouwd.

En mensen vragen mij waarom ik niet méér Nederlandstalige boeken lees.

16 reacties

  1. Aah, Verhulst. Eén van de weinige Nederlandstalige auteurs die ik kan verdragen. Groot schrijver, meneer. De Boon van de 21ste eeuw.

  2. Volledig mee eens. Ik vind die mooie zinnen voortdurend in de boeken van Paul Auster.

  3. Zou het mogelijk zijn hier enkele van die mooie Engelse zinnen te citeren?

    • At min of meer random…

      De eerste keer dat Titus Groan in beeld komt:

      Nannie Slagg entered, bearing in her arms the heir to the miles of rambling stone and mortar; to the Tower of Flints and the stagnant moat; to the angular mountains and the lime-green river where twelve years later he would be angling for the hideous fishes of his inheritance.

      Op pagina één van Satanic Verses:

      The aircraft cracked in half, a seed-pod giving up its spores, an egg yielding its mystery. Two actors, prancing Gibreel and buttony, pursed Mr Saladin Chamcha, fell like titbits of tobacco from a broken old cigar. Above, behind, below them in the void there hung reclining seats, stereophonic headsets, drinks trolleys, motion discomfort receptacles, disembarkation cards, duty-free video games, braided caps, paper cups, blankets, oxygen masks. Also – for there had been more than a few migrants aboard, yes, quite a quantity of wives who had been grilled by reasonable, doing-their-job officials about the length of and distinguishing moles upon their husbands’ genitalia, a sufficiency of children upon whose legitimacy the British Government had cast its ever-reasonable doubts – mingling with the remnants of the plane, equally fragmented, equally absurd, there floated the debris of the soul, broken memories, sloughed-off selves, severed mother-tongues, violated privacies, untranslatable jokes, extinguished futures, lost loves, the forgotten meaning of hollow, booming words, land, belonging, home.

  4. Het enige Nederlandstalige wat nu geproduceerd wordt en het lezen waard is komt van Grunberg. De rest…

  5. Eens met de kritiek op Verhulst. Geen inspiratie, niets te vertellen, dus persen maar, wie weet verwarren mensen mijn verwrongen metafoor wel met literatuur. En letten ze niet op het manklopende ritme van mijn zin.

    Maar wat je daar dan tegenover plaatst? Die zin uit ‘Titus Groan’: vlot inwisselbare fantasy-kitsch. En Rushdie? Vreselijke uitslover. Het leek wel vuurwerk, maar vraag me nu al niet meer waar die alinea over gaat. Los van het feit nog dat een lezer in een makkelijke roes te brengen valt met een opsomming.

    • Gormenghast “vlot inwisselbare fantasy-kitsch”? Uh huh ja. Smaken en kleuren.

      • “Die zin uit..” stond er toch duidelijk. Want daar hadden we het over, zinnen.

      • Schiet me nog te binnen. Ik liep al lang rond met de vraag waarom veel nerds (per definitie hele intelligente mensen) zo dol zijn op fantasy, maar vaak minder, of helemaal niets, hebben met, nou ja, literatuur. Terwijl een literaire roman, if any good, toch bol staat van de nuance en andere prikkels die de hersenen goed bezig houden. En terwijl naar mijn smaak, en effe los van ‘Gormenghast’, fantasy uitblinkt in generiek proza, fletse personages en grove verhaallijnen.

        Toen las ik een boek van Benjamin Nugent waarin voor mij een deel van het raadsel werd opgelost. Misschien dat literatuur eerder iets is voor mensen die graag een beperkt aantal personages en gebeurtenissen willen afkloven. Terwijl nerds (yep, een bot label dat ik gemakshalve toch even aanhoud) kicken op het vooruitzicht hoe (een veel groter aantal) variabelen zich zullen gedragen in een bepaalde setting met strikte wetten.

        ‘Tirza’ “eendimensionaal” noemen zal veel literatuurliefhebbers als absurd voorkomen. Zo’n dik boek! Waarin je die personages zo goed leert kennen! Het raffinement van hun interacties! Maar misschien zijn er inderdaad te weinig variabelen, te weinig evolutie, mogelijkheden, uitdagingen, concrete doelen… als het daar is waar je van houdt. We zoeken allemaal iets anders in boeken, en daarom praten we achteraf zo makkelijk langs elkaar heen.

        Hier is het bewuste stukje: http://prinsvandenemarken.blogspot.be/2014/11/the-mechanics-of-situation_21.html

    • Hou ook van Rushdie, maar inderdaad, te lange zinnen. Thomas Mann heeft hetzelfde probleem.

  6. Ik ben een grote fan van Anton Valens. De novelle ‘Vis’ en de essays ‘Meester in de hygiëne’ zijn sober maar héél goed geschreven. ‘Het Boek Ont’ zal je wellicht niet liggen, en ik weet dat je niet per se op mijn smaak af kunt gaan, maar in die novelle en essays vind je heerlijk plastisch Nederlands. Van harte aangeraden.

  7. Ik lees vooral comics.

    Klassieker uit de jaren 90:

    “For love is no part of the dreamworld. Love belongs to Desire, and Desire is always cruel.”
    ― Neil Gaiman, The Sandman, Vol. 2: The Doll’s House

    En onlangs volledig afgelopen:

    “If they’ve managed to bring more firepower than us, we deserve to lose. But we aren’t going to lose, because we’re the Page sisters and we’re librarians.”
    ― Bill Willingham, Fables, Vol. 13: The Great Fables Crossover

  8. Man, gaan we ook zuur spuwen als het over literatuur gaat. Sic transit etc. 🙂

Zeg uw gedacht

© 2017 Michel Vuijlsteke's weblog

Thema gemaakt door Anders NorenBoven ↑