Michel Vuijlsteke's weblog

Tales of Drudgery & Boredom.

Maand: november 2015 (pagina 2 van 3)

Gelezen: Scattered Suns

Scattered-Suns-Kevin-J-Anderson-Pap15-lgeZie nu, boek vier al.

Wat op den duur erg opvalt, is hoe klein het allemaal is. In principe zou het allemaal erg allesomvattend moeten zijn, met zeven à acht volledig verschillende soorten aliens, met tientallen locaties en vele keren meer karakters en met een hele reeks plotlijnen door en over elkaar.

In de praktijk is het dat niet, en lijkt de wereld telkens beperkt tot net zoveel mensen als er op een toneelpodium kunnen. Zijn we op Aarde bij de Hanze, dan worden daar alle beslissingen genomen door Basil Wenceslas, volgens het verhaal “voorzitter”, maar we zien nooit een raad van bestuur, we zien nooit ook maar enige vorm van checks & balances of accountability, en terwijl zowat iedereen weet dat hij irrationeler en irrationeler wordt, kan blijkbaar niemand er iets aan doen.

En ’t is niet dat hij fanatiek aan hem verbonden machtige SS-macht heeft of zo: voor zover we zien, is er alleen maar sprake van één soort enforcer, die blijkbaar al het vuile werk opknapt (van mensen ontvoeren tot huisdieren vermoorden).

Aan de andere kant van de melkweg is het hetzelfde: al wat er gebeurt in de maatschappij van de Ildiranen, blijft beperkt tot statische toneeltjes tussen Jora’h en zijn broers en zijn kinderen. (Ja, trouwens, Kevin Anderson is in de val van de afkappingstekens gelopen: alle Ildiranen hebben er eentje in hun naam, om aan te duiden wat ze zijn: ‘h voor edelman, ’n voor militair, ’t voor zanger, ‘x voor mijnwerker, etc., etc. Never mind dat ze met elkaar kinderen kunnen krijgen, waardoor er een hele reeks ‘nh voor edelman-militair rondlopen, en dat er dus in principe ook ‘nhtx zouden moeten kunnen zijn, zucht.)

MAAR GOED. Suspension of disbelief, en ik wil de reeks gewoon uit hebben.

Een paar punten extra voor dit deel, omdat er toch een ernstige poging ondernomen wordt om een zekere diepgang aan de personages te geven.

[van op Boeggn]

Links van 13 november 2015 tot 15 november 2015

Saudi Arabia’s Curriculum of Intolerance | Freedom House
"What is being taught today in Saudi public school textbooks about how Muslims should relate to other religious communities will poison the minds of a new generation of Saudis," said Nina Shea, Director of the Center for Religious Freedom and principal author of the report. "Whatever changes have been made in the Saudi educational system, clearly more needs to be done."

Tufte CSS
Tufte CSS provides tools to style web articles using the ideas demonstrated by Edward Tufte’s books and handouts. Tufte’s style is known for its simplicity, extensive use of sidenotes, tight integration of graphics with text, and carefully chosen typography. Tufte CSS was created by Dave Liepmann and is now an Edward Tufte project.

How Apple Is Giving Design A Bad Name
Today’s Apple has eliminated the emphasis on making products understandable and usable, and instead has imposed a Bauhaus minimalist design ethic on its products. Unfortunately, visually simple appearance does not result in ease of use, as the vast literature in academic journals on human-computer interaction and human factors demonstrates.

‘Amandeldrank is een hype: geen superfood en al helemaal gee… – De Standaard
Waarom we zwichten voor de verpakkingen van amandelmelk waar een knapperige noot wordt opengebroken en het sap eruit spat? ‘Omdat we gewoon een nieuwe hype hebben: meer moet je daar niet achter zoeken’, zegt professor Theo Niewold van de faculteit bio-ingenieurswetenschappen aan de KU Leuven. ‘Net zoals we enkele jaren geleden sojamelk “ontdekten”, zien we nu plots amandeldrank in reclames en kookboeken.’

Doing Something About the ‘Impossible Problem’ of Abuse in Online Games | Re/code
As a result of these governance systems changing online cultural norms, incidences of homophobia, sexism and racism in League of Legends have fallen to a combined 2 percent of all games. Verbal abuse has dropped by more than 40 percent, and 91.6 percent of negative players change their act and never commit another offense after just one reported penalty.

Niet eens aangeslagen

Ik heb gisteren tot een uur of drie naar TF1 en andere gekeken, en het hele internet afgelezen.

Ja, ’t is allemaal heel erg, van aanslag en doden en zo. Maar waar ik nog het meest verbaasd van ben, is dat mensen er gelijk zo verbaasd over zijn.

Het moet zijn dat ik veel te rationeel ben in die dingen: het was toch al heel lang duidelijk dat iets in deze zin onafwendbaar was, en onvermijdelijk zou gebeuren?

Niet dat ik heel de tijd in angst leef, maar wel dat ik het redelijk visceraal weet, dat er niéts te doen is aan een vastberaden gek.

En dat ik het opgegeven heb te denken dat er politiek iets aan gedaan zal worden: kijk maar naar de SRT-debacles in Antwerpen, het zelfverklaarde “Jeruzalem aan de Schelde”. Dát is waar we politiek naartoe gaan, “War on Terror”, en zeer weinig reflectie, zeer weinig aanpakken van achterliggende problemen.

Dat zowat de enige overgebleven optie is om te proberen er dan maar zeer persoonlijk iets aan te doen. Steen in de riviergewijs.

Rare kredietkaartzaken

Ik kan online kijken hoe het zit met mijn rekeningen, en ook wat de omvang van de maandelijkse kredietkaartramp zal zijn.

Het zal deze maand meer dan meevallen. En één van de redenen is dat het bijna niet meer lukt om te betalen. Geen idee waarom of hoe, maar gisteren lukte het niet om een abonnement te vernieuwen omdat mijn adres blijkbaar niet zou kloppen. Eergisteren lukte een vliegtuigtiketbestelling niet omdat er niet genoeg geld zou zijn (er was wél nog genoeg), en vanavond kreeg ik zelfs geen pizza besteld.

Om onverklaarde redenen. Weird.

Links van 7 november 2015 tot 13 november 2015

Homeopathy ‘could be blacklisted’ – BBC News
Dat het tijd werd. "Ministers are considering whether homeopathy should be put on a blacklist of treatments GPs in England are banned from prescribing, the BBC has learned."

Europese waarden – De Standaard
Wat rest nog van de Europese waarden als vrijheid er alleen is voor de handel en niet voor mensen? Of van de humanistische verlichting als individuele gelijkheid van kansen er alleen is voor autochtonen en niet voor lui met een badge? Vicepremier Alexander De Croo (Open VLD) begreep het al. Hij trachtte de christelijke waarde van de naastenliefde te discrediteren door snerend te vragen hoeveel veldbedjes de kerk in haar lege kloosters neerpootte. Ziedaar zijn oplossing, ziedaar zijn mensbeeld.

David Cameron hasn’t the faintest idea how deep his cuts go. This letter proves it | George Monbiot | Comment is free | The Guardian
Ever wondered how the prime minister sleeps at night? Now we have the answer: blissful ignorance

Facebook’s traffic to top publishers fell 32 percent since January – Digiday
While Facebook makes headlines for cooking up new initiatives with publishers, the actual traffic it’s sending those publishers has fallen sharply. Referral traffic (desktop + mobile) to the top 30 Facebook publishers (as defined by their reliance on Facebook) plunged 32 percent from January to October, according to SimpleReach, a distribution analytics company. The more reliant the publisher on Facebook, the bigger the hit: Among the top 10, the drop was a steeper 42.7 percent.

Larry McCaffery — On Encompassing the Entire Universe: An Interview with Gene Wolfe
The only way I know to write is to write the kind of thing I would like to read myself, and when I do that it usually winds up being classified as SF or "science fantasy," which is what I call most of my work. Incidentally, I'd argue that SF represents literature's real mainstream. What we now normally consider the mainstream—so called realistic fiction—is a small literary genre, fairly recent in origin, which is likely to be relatively short lived. When I look back at the foundations of literature, I see literary figures who, if they were alive today, would probably be members of the Science Fiction Writers of America. Homer? He would certain belong to the SFWA. So would Dante, Milton, and Shakespeare. That tradition is literature's mainstream, and it has been what has grown out of that tradition which has been labeled SF or whatever label you want to use.

Gelezen: Horizon Storms

HorizonWaar een paar dagen vakantie allemaal goed voor zijn: het gaat vooruit, boeken lezen als er niets anders te doen is. Het helpt ook dat ik ’s morgens niet moet wakker worden, en dat ik dus tot een stuk in de nacht kan lezen.

Dit is wat ik genoteerd had toen ik het de eerste keer las:

Deel drie, en meer van hetzelfde laken als deel twee. Leest als een TGV.

Nog altijd niets verrassends, of beter; écht verrassends, maar hey, dààr lezen we Kevin J. Anderson toch niet voor?

Yep inderdaad. Dit was zelfs niet meer uit op een avond en een nacht, maar gewoon op een nacht. Beginnen lezen als ik in bed gekropen ben, en doorgelezen, en toen was het uit.

Zeer vreemde ervaring wel: ik herinner met niets meer van de details van het verhaal, en ook niet echt meer iets van de grote lijnen. Wat is blijven hangen, zijn een aantal evoluties in een aantal personages.

Ik herinner me vaag dat een zekere arrogante aristocratische piloot tegen zijn eigen verwachtingen verliefd wordt op een mevrouw van bij de zigeuner-achtige Roamers, en dat het wederzijds is, maar hoe en wat juist: geen idee.

Ik herinner me zeer levendig dat ik enorm meeleefde met een ander personage, en ik dénk dat dat tegen mijn verwachtingen tragisch afliep — maar of dat in boek vier of vijf of zes gebeurt, geen idee. Ik weet wel nog zeer duidelijk waar ik was toen ik dat voor het eerst las: op weg naar mijn ouders, en de dramatische gebeurtenis gebeurde net toen ik aan de voordeur kwam gewandeld, ergens in de winter jaren geleden.

Geheugen is iets raars.

Voor de rest: met het verstand op nul en de blik op oneindig is dit een zeer aan te raden reeks. Op een Star Trek meets Dune-voor-tieners soort manier.

[van op Boeggn]

Gelezen: A Forest of Stars

downloadDeel twee. Nieuwe aliens, nog een stapel nieuwe personages, en (in acht genomen de fundamentele belachelijkheid van een hele resem premissen) veel beter en spannender dan het eerste deel.

Zeer moeilijk neer te leggen eens men er aan begint: ik denk dat ik het op een avond en een nacht uitgelezen heb.

[van op Boeggn]

Facebook is bad, mmkay?

Gelezen: Hidden Empire

18-the-hidden-empireJaaaa! Ik heb nog eens een boek uitgelezen!

Ik werd er zowaar depressief van, dat ik geen boeken meer gelezen kreeg. Okay, ik heb wel een stuk of twintig afleeringen tv-reeksen bekeken en een resem film, maar het werd me droef te moede dat ik geen boeken gelezen kreeg.

Het is dan maar iets meer dan zeer licht verteerbaar geworden. Waar ik jaren geleden aan begonnen was, en wegens dat de reeks toen nog niet af was, nooit helemaal uitgelezen — ik denk dat ik aan deel drie of zo geraakt was, en zie! ik vond zowaar nog iets terug dat ik in 2008 schreef en waar ik nog altijd achter sta.

Ah, space opera. A cast of millions, heelder werelden geschapen, allerlei gebeurtenissen, tien plots die allemaal rond elkaar en door elkaar en in elkaar draaien, heldendom, verraad, verdriet, plotwendingen, dingen op schaal van het universum: what’s not to like?

Zoals wel meer gebeurt in een eerste deel, worden een aantal basispremissen uit de doeken gedaan, en worden een paar personages–een kleine twintig of zo–wat meer uitgediept.

Ik wist waar mij aan te verwachten: een serie die “Saga of the Seven Suns” heet, daar zouden wel eens zeven delen van kunnen zijn. Deel één tot en met zes heb ik liggen, deel zeven komt begin juli 2008 uit, en er zijn nog een stuk of twee prequels ook.

Maar goed. Deel één. Plot in het snel: mensen hebben de nabije planeten veroverd, en dan wisten ze niet meer wat gedaan, hebben ze een roedel grote generatieschepen erop uit gestuurd, die zijn door de vriendelijke aliens onderschept, een paar generaties later. De vriendelijke aliens hebben FTL door gebruik te maken van ekti, een vorm van waterstof die uit jupiterachtige planeten gedistilleerd wordt.

De mensheid is verenigd in een handelsimperium, de Hanze, onder het nominale leiderschap van een koning, maar eigenlijk onder leiding van de voorzitter van de raad van bestuur van de Hanze.

De levensnoodzakelijke ekti wordt tegenwoordig verzameld door roamers, een soort kruising tussen zigeuners en klusjesmannen, onafhankelijk van de Hanze.

Er is een soort ogenblikkelijke communicatie via bomen: op één planeet, Theroc, bleek een bos te staan van bomen die bewustzijn hebben en allemaal met elkaar kunnen spreken, ongeacht de afstanden. Mensen op die planeet kunnen interageren met die bomen, en spelen zo voor radio voor de Hanze (want ook zij zitten er niet echt in).

De goede aliens, die worden bestuurd door een Mage-imperator, een eunuch die een vorm van telepathische controle/aanvoelen heeft met al zijn onderdanen.

Een koppel exoarcheologen doen onderzoek naar een mysterieus verdwnen ras, de Klikkits, en ze hebben er een wapenachtig iets gevonden, waarmee een stabiel wormhole kan gemaakt worden. Ze besluiten het ding te gebruiken om te terraformen, achtig: een neutronenster in een gasreus plakken, en zo een nieuwe zon doen ontstaan en planeten te ontsluiten.

En dan loopt het mis.

Introducties, en dat het al meteen duidelijk is waar er vanalles gepikt is: space gypsies, elementals, Hansa, generation ships, aliens met een mentale connectie en kasten, exo-archeologen, mysterieuze verdwenen rassen, robots met wetten van asimov, een spice-achtige brandstof: niets echt verrassends.

Wel leutig gecombineerd, daar niet van maar ik houd mijn hart wat vast voor deel twee, als ik eerlijk mag zijn.

Ik ben er deze doorlezing op iets meer dan een dag door geraakt. Het viel mij nog meer op dan de eerste keer hoe onrealistisch het allemaal is, en hoe zeer erg John Carter-achtig.

’t Is niet zeer goed, echt niet. Maar ik heb zin om snel te lezen, zonder veel nadenken of wat dan ook.

[van op Boeggn]

Sinterklaas

Nog een kleine maand en het is al van dat!

’t Is gelijk op pensioen zijn

Eén kindje thuis, vandaag en morgen: al de rest is op scoutsweekend.

Alle tijd om mij rustig te ergeren dus. Aan de al de niet pseudo-interloktuelen die zich hardop druk maken over K3, of die gemaakt greppig toch zeker wilden meegeven dat zij er helemaal niét in geïnteresseerd waren, zo van “het schijnt dat iemand K3 of zo zou kwijt zijn maar ik weet niet waar het precies over gaat want ik was net naar De Goede Film aan het kijken”.

Iedereen wéét namelijk dat het totaal onmogelijk is om tegelijk K3 niet verkeerd te vinden én de ‘echte’ cultuur te kennen. Ja, want “in een klein stationnetje”, dát was goede kindermuziek en Studio 100 is platte commercie.

Tijd om mij te ergeren aan de politiek, ook. Het security theatre met militairen, terwijl elke overval er het nutteloze van bewijst. En het te moeilijk is, blijkbaar, om zelfs maar te weten te komen of iemand al dan niet een rijbewijs heeft — dit stond in de krant, en ik ben daar niet zo goed van:

Tachtig procent van de door de politierechtbank opgelegde boetes wordt niet betaald, opgelegde rijverboden worden straal genegeerd, veelplegers blijven onbekend omdat het centraal strafregister – een databank die alle veroordelingen bijhoudt – pas tegen 2018 up-to-date is.

En dan was er nog zooi rond bossen, en vluchtelingen, en belastingen, en aaargh.

De wereld is om zeep.

Links van 29 oktober 2015 tot 7 november 2015

Genre Snobbery Is a ‘Bizarre Act of Self-Mutilation’ | WIRED
Literary writers find their creativity hemmed in on all sides by close-minded attitudes about what a novel should be, and fantasy and science fiction writers find their work dismissed out of hand by large numbers of readers and critics. But the biggest losers are readers themselves. “It’s a bizarre act of self-mutilation to say that ‘I don’t get on with science fiction and fantasy, therefore I’m never going to read any,'” Mitchell says. “What a shame. All those great books that you’re cutting yourself off from.”

Google Is Beta Testing Its Answer To Header Bidding, Called ‘DFP First Look’ | AdExchanger
Google is beta testing a solution within DoubleClick for Publishers (DFP) that will allow publishers to bring in high-value impressions before reserved inventory in their ad server.

How ISIS Spread in Syria and Iraq—and How to Stop It – The Atlantic
“It is perfectly true, as the philosophers say, that life must be understood backwards. But they forget the other proposition: that it must be lived forwards.” This observation was made in 1843 by the Danish philosopher Søren Kierkegaard in a journal entry, but it might have been written about the contemporary Middle East. We have been living the Islamic State forwards, surprised at every turn, but we can perhaps begin to understand it backwards. Although ISIS took most of the world by surprise when it swept into the Iraqi city of Mosul in June 2014, the group and its forebears had been proclaiming their goals for a decade. Like many consequential events, this one didn’t sneak up on policymakers; they simply didn’t see what was taking shape in front of them. ISIS told us exactly what it was going to do, and then did it. This was a secret conspiracy hiding in plain sight.

all ur faves are trans
"my disorders include but are not limited to: autism, bpd, dpd, ocd, adhd, aspd, hpd, avpd, gad, psychosis, chronic depression and did. all of them are self-diagnosed, but pls dont say that i dont have them bc i do."

‘De Europese hypocrisie en schizofrenie over ggo’s moet stoppen’ – België – Knack.be
En iedereen doet rustig mee. We mogen ggo's invoeren als dierenvoer (ongeveer 30 miljoen ton per jaar), maar we mogen het hier niet telen. Dat is de – op zijn zachtst gezegd – onlogische stand van zaken na de stemming in het Europees Parlement vanochtend. Het wordt tijd dat Europa luistert naar de wetenschappelijke adviezen van EFSA en niet naar ngo's en politici die hun ganse ideologie, van anti-globalisering tot anti-kapitalisme, projecteren op de problematiek van de ggo's. Je zou het kunnen vergelijken met de klimaatonderhandelingen in Parijs. Daar laat Europa toch ook zijn agenda niet bepalen door ontkenners van de klimaatopwarming en een stelletje gemarginaliseerde wetenschappers? Waarom doet ze dat dan wel in het GGO-debat? Want de wetenschappelijke consensus rond GGO is minstens even groot als deze rond klimaatopwarming.

Sinds wanneer wordt beleid immers gevormd door diegene die het luidst praat of door een buikgevoel en niet door wetenschappelijke argumenten op basis van objectieve data en heldere procedures?

Twee op drie

Gedomme, spijtig dat Lauren er niet bij zat. Maar toch twee van mijn drie favorieten.

En het mag allemaal niet gezegd worden natuurlijk, maar jeurgh hoe erg valt het op hoe plastiek Josje is naast Karen en Kristel.

Inertie

Ziet, de pompoenen van Halloween, vanmorgen op onze vensterbank:

Bij ons heeft alles de neiging om te blijven hoe het was. De postuurkes op het schap in de keuken, de gelukkige verjaardagsboodschap op de krijtmuur: al letterlijk twee jaar bijna ongewijzigd. De inkleurprent aan de toiletmuur boven: hangt er al tien jaar. Verpakkingsdozen, dassen, boeken: zeer weinig verandert, en er komt eigenlijk alleen maar bij.

Nog zoiets waar ik mij van afvraag hoe andere mensen dat doen, dingen loslaten.

Een nieuwe hond

We hebben (tijdelijk, tot het einde van de week) een nieuwe hond op het werk.

Machtig: een enorme, langharige, herdershond. Met zo’n griezelfilmzwarte kop vol doordringende ogen, maar zo zacht als iets — letterlijk wegens zeer zacht om te strelen, figuurlijk wegens echt een zeer braaf beest.

Hij was vorige week al eens een dag op bezoek om te zien of het zou lukken, en dat was een bijna volledig succes, dus mocht hij deze week terugkomen. “Bijna”, wegens dat hij in mijn bureau het dekentjes van Ziggi had zien liggen, en besloten had dat dat te niet iets té naar andere hond rook.

En er zeer welgemikt op gepist heeft. Niet zo eventjes spritz-spritz-hopla-gedaan, maar zeker tien seconden lang, een lome donkergele stroom, spetterend in het midden van het deken. Zo van “nem. nu riekt het naar mij“. Grr.

Maar behalve dat geen problemen geweest, dus opnieuw hier. Ik moet niet weten van honden, maar als het te kiezen zou zijn, dan zou ik mij wel kunnen vinden in wat er hier nu rondloopt: een al met al goed opgevoede Jack Russel en een prachtig schone scheper.

Alleen dat ik niet mag vergeten mijn handen direkt te wassen als ik die grote hond gestreeld heb. Dat van dat stinken is dus écht niet uitgevonden.

Oudere berichten Nieuwere berichten

© 2018 Michel Vuijlsteke's weblog

Thema gemaakt door Anders NorenBoven ↑