Michel Vuijlsteke's weblog

Tales of Drudgery & Boredom.

Jaar: J (pagina 1 van 31)

Verder ook een prettige dag

Ik moest nog wat laatsteminuutdingen gaan halen (saffraan, een paar extra vellen zalm), en voor die zalm stond ik in de GB aan het stadhuis.

Er waren drie soorten zalm, van 65, 38 en 19 euro per kilo. En ik had eigenlijk geen idee hoeveel ik moest meenemen, dus bel ik naar Sandra om te vragen. Het is vier schellen van de dure geworden en dan nog een pakje van de goedkope voor de zekerheid.

Juist als ik de telefoon ging neerleggen, krijg ik een stamp in mijn rug, reikt er een hand over mijn schouder naar het schap voor mij, en tegen dat ik doorheb wat er gebeurt, zie ik een kale meneer vloekend en scheldend wegbenen.

Het moet even inzinken, maar ik moest schaterlachen: die kerel had misschien dertig of veertig seconden achter mij gestaan, en moet zich zó hard op staan winden hebben. En geen moment blijkbaar gedacht om op mijn schouder te tikken om te vragen of hij even door mocht of zo.

De kerel heeft mij horen lachen en draaide zich om — als blikken konden doden, ik lag in intensieve.

Om het uit te balanceren heb ik een oude Franstalige mevrouw met een kruk en slecht te been laten voorsteken aan de kassa, haar kar geleegd en de zak strooizout die ze moest hebben naar buiten gedragen en in haar fietstas gestoken.

Het leven is te kort om u nijdig te maken.

(Hou ik mezelf voor, tussen twee of drie episodes van mij zéér kwaad maken per uur.)

En ondertussen zijn we bijna klaar met al het voorbereiden hoera!

20161231_150715

(En realiseren we ons dat we misschien wel een beetje teveel zullen hebben voor de mensen die maar komen. :))

Voorlaatste

Voorlaatste dag van het jaar, en hoera! Morgen koken voor eindejaar!

’t Is al denk ik achttien jaar of zo geleden (en dat was de allereerste keer) dat nieuwjaaravond bij ons thuis is, en ik zie het helemaal zitten. 🙂

Het is tot bijna het laatste moment improviseren wat het eten betreft, maar ondertussen staat het ongeveer vast:

Hapjes:
ceviche van heilbot, zalmpralines, foie gras en appel en bloedworst

Spaanse looksoep

Lam met groensels

Negen sorbets en een beetje fruit

Peren-cardamom-cake

Tralala!

We hebben al een beetje voorbereid:

Ik zou “caldo de pollo” kunnen zeggen, ik zou ook gewoon “kiekenbouillon” kunnen zeggen.

En omdat er naar mijn goesting nog iets zuur/fris ontbrak in de sorbets:

Limoensorbet met basilicum.

Yum.

Gelezen: Shadows of Self

Brandon Sanderson
Tor Books, 2015, 383 blz.

Deel twee van de tweede Mistborn-trilogie.

De wereld van Mistborn (nog altijd maar één stad, eigenlijk) zit ondertussen in een soort negentiende eeuw, met een groeiende economie en alsmaar meer technologie, industrialisering en bijhorende sociale spanningen, politiek en corruptie, religieuze strubbelingen en terrorisme, the works. Het plan is nog altijd dat Wax zal trouwen, maar er gebeuren rare dingen. En het heeft te maken met wat er in de eerste trilogie gebeurde.

Er is niet veel over te zeggen zonder spoilers, maar het is wel aangeraden.

Ik heb het te traag gelezen om goed te zijn: veel te veel andere dingen te doen, veel te veel andere dingen te zien en te maken. In meer normale omstandigheden zou ik het op een dag of zo uitgelezen hebben, wegens goed geschreven en spannend en goed verhaal en zo.

[van op Boeggn ]

Feeling hothothot

’t Is van toepassing:

Ik ging een boterham eten met wat zalm. De zalm was een beetje tam, zelfs met ajuin. En dus dacht ik: ik doe er wat pikant op. Eerst een stapeltje piment d’espelette, maar daar kwam niets van door de smaak van de zalm. En dan dacht ik er nog wat harissa bij te doen, maar ik heb mij mispakt en er een redelijke kwak van de redelijk pikante gedroogde habanero er over uitgeschud.

Ahem ja. Een beetje teveel scovilles. Maar wél lekker.

Nieuwjaaravond: beslist

Het oorspronkelijke plan voor nieuwjaar was lasagne. Maar uiteindelijk: neen, da’s geen nieuwjaareten.

Dus wordt het toch iets een beetje feestelijker. Maar wel even gemakkelijk: lam in de oven met allemaal groenten. En een ceviche van zeebaars als voorgerecht, denk ik, als Sandra haar recept terugvindt.

En dan een moedige poging doen om al de sorbet op te eten die ik de afgelopen tijd heb gemaakt. Of misschien moet ik nog wat bijmaken? Citroen- of limoensorbet bijvoorbeeld, dat heb ik nog niet.

Vuile data en grafieken maken

Maar allez.

Ik houd bij wanneer ik ga slapen en wanneer ik wakker word, al een tijd. Al sinds 10 augustus 2013 om exact te zijn.

Ik had daar ooit al eens deze semi-manuele grafiek van gemaakt (klik voor detail):

2AYWgKb

…en ik dacht, ik smijt er eens wat python tegen om die grafiek automatisch te maken.

De gegevens zijn te downloaden bij Sleepbot, dus hoe moeilijk kan het zijn? De ruwe data ziet er zo uit:

sleepdata

Dat is te downloaden als csv, dat kan ik inladen, en dan maak ik er twee kolommen van — starttime is Date plus Sleep Time en endtime is Date plus Awake Time:

starttime endtime
27-12-16 02:53 27-12-16 02:53
26-12-16 01:49 26-12-16 01:49
25-12-16 02:55 25-12-16 02:55
24-12-16 01:37 24-12-16 01:37
23-12-16 00:42 23-12-16 00:42
22-12-16 01:34 22-12-16 01:34
21-12-16 02:15 21-12-16 02:15
20-12-16 03:14 20-12-16 03:14
19-12-16 04:11 19-12-16 04:11
18-12-16 01:39 18-12-16 01:39

So far, so good.

Alhoewel. Om die strings als datums geparsed te krijgen, heb ik een dik kwartier hard gevloekt. Kijk of ge de fout ziet:

import csv, pandas as pd
df = pandas.read_csv('sleep.csv', sep=',')
df['starttime'] = df.to_datetime(df['starttime'], format='%d/%m/%Y %H:%M')

Dat geeft een propere

AttributeError: 'DataFrame' object has no attribute 'to_datetime'

Ja, lach maar. Natuurlijk bestaat

df.to_datetime

niet en moest het

pd.to_datetime

zijn — uiteindelijk maakte ik er trouwens gewoon

df['starttime'] = pd.to_datetime(df['starttime'],infer_datetime_format=True)
df['endtime'] = pd.to_datetime(df['endtime'],infer_datetime_format=True)

van, pandas was slim genoeg om het allemaal zelf te herkennen.

Het moet allemaal niet zo performant zijn, dus deed ik de bijzonder domme aanpak: loopen van de eerste datum tot de laatste datum, en dan voor elke minuut van elke dag kijken of die minuut ergens tussen een starttime en een endtime valt. Als dat zo is, dan zet ik een 1 in een lijst, anders een 0.

En op het einde maak ik een tweedimensionele array van die lange lijst, die ik via Pillow’s Image.fromarray() omzet naar een png, een beetje schaal en opsla.

Dat geeft mij dan iets als dit, dat er op het eerste zicht in orde uitziet:

uren1

…maar als ik naar beneden kijk, dan zitten er allemaal gaten in:

uren2

En neen, ik heb geen gaten in mijn data. Ik ben daar zeer consciëntieus in.

Iets mis met het “algoritme”? Welneen, dat is zo achterlijk dat het niet fout kan zijn.

Het heeft geen kwarier geduurd. Zelfs geen vijf minuten: de data was wel degelijk slecht, maar het is niet mijn schuld, het is de schuld van Sleepbot. Want ja, starttime is Date plus Sleep Time maar neen, endtime is niét Date plus Awake Time. Op die manier heb ik gegeven deze data

geslapen van 11/12/2016 om 23u07 tot 11/12/2016 om 9u55, in plaats van tot 12/12. Idem van 14/12 23u49 tot 14/12 7u02, in plaats van tot 15/12 7u02.

Gelukkig staat die Duration er ook bij, dus was het gewoon  starttime is Date plus Sleep Time en endtime is starttime plus het aantal uren en minuten in Duration. Zucht.

Dat geeft dan een grafiek die er wel juist uitziet. Of euh wacht:

Getver. Het is omgekeerd, zowaar. Endtime is Date plus Sleep Time en starttime is endtime min het aantal uren en minuten in Duration. Dubbel zucht.

Maar jawel dus:

En als dat werkt, dan is het 1 fluit van 1 cent om er wat kleur aan te geven, en dat geeft dan deze grfiek voor elke minuut van elke dag sinds augustus 2013 (klik voor enorm groot beeld):

 

Euh ja, het is geen zicht. Een totaal onbruikbare grafiek. 🙂

Ik ga morgen dan eens kijken om er iets nuttigers van te maken.

Nog eens het niet-gratis onderwijs

Ah, het plezier van het vrij onderwijs, waar leerlingen stukken minder werkingsmiddelen krijgen dan leerlingen in het gemeenschapsonderwijs.

Ik schreef over mijn schok bij het krijgen van één van de schoolrekeningen voor de kinderen.

‘Schok’ is veel gezegd natuurlijk, want we krijgen die rekeningen al jaren. ’t Is gewoon dat onze kinderen van zodra ze alleen kunnen fietsen niet meer naar die opvang gaan, en dat ik vergeten was wat dat eigenlijk kost, kinderen van vier op de speelplaats of in een speelzaal laten spelen.

Reageert Kaat:

Als ik zo de rekening zie dan is het onderwijs bijna gratis (op de traktatie na), maar de opvang niet. […]

Wat ik vooral zie is dat het onderwijs/overheid en allerlei opvang nog altijd niet is voorzien op een wereld waarin beide ouders werken. Je kan het niet zomaar op de onderwijzers/leraren schuiven (cfr. de discussie luiers vevangen bij kleuters), maar ook niet naar de ouders (ze moeten maar bij hun kinderen blijven).

Nog eentje : een school is verplicht om bij het begin van het schooljaar een gegronde raming van de kosten te geven. In principe zou dat geen verrassing mogen zijn. Ik hoop dat je toch tenminste correct was ingelicht.

Te beginnen met de binnenkopper: ja natuurlijk, school is er niet op voorzien dat twee ouders werken en dat grootouders niet elke dag kunnen springen voor opvang. En dan heb ik nog enorm veel geluk dat ik geen overuren moet doen op mijn werk, en dat ik in de buurt van de school kan werken.

Maar behalve dat, is het inderdaad zo dat we op voorhand correct ingelicht worden.

Er staat vanalles in het schoolreglement, onder meer dat de maximumfactuur voor verplichte activiteiten nooit meer dan 85 € per schooljaar zal zijn. En natuurlijk valt naschoolse opvang niet onder die maximumfactuur.

De lessen stoppen op maandag, dinsdag en donderdag om 15u50, op vrijdag om 15u. Als de lessen gedaan zijn is er een half uur toezicht, dan is er 50 minuten geleide studie (mogelijkheid om aan een studiemeester te vragen lessen te overhoren en huiswerk na te kijken), en dan is er nog maximaal anderhalf uur niet-geleide studie. Kinderen mogen alleen opgehaald worden op het einde van de studie, niet tijdens. En om 18u sluit de school haar deuren.

Als de basisschool sluit worden de kinderen die niet tijdig opgehaald worden opgevangen door een leerkracht die de “noodopvang” verzekert. Bent u – bij het sluitingsuur van de school – te laat om uw kind op te halen, dan rekenen we erop dat u de school telefonisch verwittigt (09/2357260 of 0499/059363).

We willen echter vermijden dat ouders systematisch van deze noodopvang gebruik maken, daarom hebben we onderstaande betaalregeling – in overleg met de oudervereniging – uitgewerkt:

  • Komt u een eerste keer te laat uw kind ophalen? Dan zien we dat eenmalig graag door de vingers.
  • Vanaf de tweede keer betaalt u € 5 voor het eerste aangesneden kwartier, daarna betaalt u per aangesneden kwartier € 10.

En ja, dat kost geld. Ik vind niet direkt hoeveel het kost voor die opvang, maar ik ga er van uit dat het ons ooit ergens gezegd is.

Het reglement geeft wel een hele lijst van dingen waarvoor onder meer een bijdrage van de ouders kan gevraagd worden:

  • Toneelvoorstellingen
  • Poppentheater
  • Film
  • Muzikale optredens
  • Jeugdschrijver (vergoeding, verplaatsingsonkosten)
  • Onkosten bij de komst van een extern deskundige (gastspreker,…)
  • Museumbezoek
  • Inkomgeld bij leeruitstappen
  • Onkosten bij leeruitstap (fooi, vervoer, gids,…)
  • Sportactiviteiten (sportdagen, ijsschaatsen,…)
  • Turnuniform
  • Badmuts
  • Zwemmen
  • Extra-muros-activiteiten
  • Tijdschriften
  • Vakantieboeken
  • Klasfoto
  • Individuele foto
  • Lidgeld oudervereniging

En er is een ruwe schatting van de kosten per leerjaar:

KS 1 2 3 4 5 6
Sportactiviteiten 18 18 18 18 18 20
Turnuniform 35 35 35
Leeruitstappen 8 31 36 32 40 25 30
Zeeklas 210
Ardennenklas 210
Zwemmen 20 20 20 20 20
Badmuts 3,5 3,5 3,5 3,5 3,5 3,5
Diversen 45 85 85 85 85 85 85
Oudervereniging 12 12 12 12 12 12 12
Totaal 65 181 171 202 385 195 377

Dus in principe valt het allemaal wel mee. Veel geld, ook omdat het onderwijsnet minder geld krijgt van de overheid (maar wij betalen wel mee belastingen voor het gemeenschaps- en stadsonderwijs, ZIE MIJ VERONTWAARDIGD ZIJN), maar verspreid over een jaar budgeteerbaar.

Alleen die opvang, die was ik dus vergeten.

Update: schaam op mij. Ik laat mij dingen wijsmaken.  Voor de duidelijkheid: er is geen verschil (meer) tussen de netten. Vroeger was het ongeveer het dubbele per leerling in verhouding tussen het ene en het andere net.

Nu kunnen enkel nog objectieve verschillende andere bedragen betekenen, zoals bijvoorbeeld als een school meer dan één levensbeschouwelijk vak aanbiedt. Of als het sociale profiel van de school ander is (meer leerlingen met moeder met een laag opleidingsniveau, met een andere thuistaaln die een schooltoelage krijgen, of die in achtergestelde woonbuurten liggen).

Gelezen: Outbound Flight

Timothy Zahn
Del Rey, 2007, 420 blz.

Prequel op een Star Wars-sequel in een universum dat niet meer canon is, maar daarom niet minder waard.

Timothy Zahn gaf ons Thrawn en een heel vervolg op Star Wars IV-V-VI dat uiteindelijk niet weerhouden werd door Disney. Dit speelt zich af tussen (horresco referens) III en IV. We komen Thrawn tegen als hij nog Commander Mitth’raw’nuruodo of the Chiss Ascendancy Fleet is, we zien Jorus C’baoth als hij nog niet Joruus is, en Palpatine als hij voor de buitenwereld nog iemand anders dan Darth Sidious is.

C’Baoth wil met groep Jedi op de Outbound Flight naar een ander sterrenstelsel vliegen, om –zucht– redenen komen Obi Wan en Anakin Skywalker ook in beeld, er wordt gehint naar de Yuuzhan Vong, tralala.

Ik vond het wijs een jonge Thrawn te zien, maar verder was het een vaag teleurstellend boek. Nutteloos hoe de eerste en de tweede trilogie er samen bijgesleurd werden, teleurstellend wat er uiteindelijk met de Outbound Flight gebeurde. Spijtig. Ik vermoed dat Zahn een beter boek had kunnen schrijven, als hij niet beperkt was geweest door de onderwerpen die hij moest coveren.

[van op Boeggn ]

Happy birthday Baby Jesus

Kokeneten

Veel voorbereiden en het is allemaal niet moeilijk meer op het moment zelf:

Twaalf duiven, de billen eraf en gepekeld, de rest van de karkassen alleen borsten en vleugels overhouden, aanbakken, in een plastiekzak met een klont boter, hey presto. De billen uit de pekel halen, proper afdrogen en in een pot, hey presto nog.

Butternut koken en pureren, kippenbouillong maken, rapen in kippenbouillon doen, aardappels uitsteken met de parisiennelepel en koken ook in kippenbouillon: groensel klaar.

En dan op het moment zelf gewoon de plastiekzakken 25 minuten aan 64° C laten warmen terwijl de billen in ganzenvet konfijten. En de rest opwarmen in boter of ingekookte kippenbouillon, en nog wat bospaddenstoelen bakken en klaar!

Ik heb geen foto’s gepakt wegens te druk bezig, maar ik denk wel dat het in orde was.

Dessert was — parisiennelepel to the rescue! — bolletjes peer en bolletjes meloen en bolletjes zelfgemaakte sorbet: granaatappel met cayennepeper, meloen, pompelmoes, aardbeien, framboos, kiwi, peer. En voor de amateurs ook zelfgemaakt rum-rozijnen-kaneelroomijs.

En de keuken is zowaar aan de kant geraakt:

Vier lagereschoolkinderen, zes tieners, zeven volwassenen. Bring ‘em on.

Mass Effect

Alsof er nog niet genoeg dingen te doen waren: ik kreeg een mail van Steam dat Mass Effect in aanbieding stond.

Akkoord, ’t is een spel van 2008, maar dat maakt niet zo heel veel uit: het is een uitstekend spel. En het was maar 2 euro om het in een degelijk werkende versie in huis te hebben.

Ik had het al gekocht in 2008, maar toen was mijn computer niet goed genoeg en was het op DVD, denk ik, in alle geval: ik kon het niet meer legaal installeren. Maar nu dus wel. Herbeginnen spelen op moeilijke moeilijkheidsgraad, op enorm hoge resolutie, en meteen weer herontdekt hoe wijs het was.

En nu nog tijd vinden, juist ja.

Wrakhout van het verleden

Het achterhuis moest leeg. Of toch zo leeg als mogelijk, wegens dat er twee volwassen mensen op het gelijkvloers moeten slapen overmorgenavond.

Het achterhuis stond vol, voor de duidelijkheid.

Met dozen en gerief. Lang geleden, toen we verhuisden, stond al ons gerief in de remise tussen het huis en het achterhuis — oh! ik heb trouwens een foto gevonden van hoe het er toen uitzag vanuit de badkamer:

1482329388417-a29a53f3-7eb2-402d-9134-653d5a825d14

Daarna werd die remise afgebroken en stond het gerief een beetje overal. En dan werd het achterhuis min of meer volledig verbouwd, en na de verbouwing stonden de boeken en het gerief in dozen aan één kant van het achterhuis, met aan de andere kant een groot bureau waarop computers en tv.

En dan werd de bovenverdieping van het achterhuis aangepakt en kwam er een trap, en moest een groot deel van de dozen verplaatst worden. En daarna kwam er een bibliotheek in het achterhuis en konden de boeken alvast uitgepakt worden en in kasten gezet. Niet alle boeken — ik schat dat 2/3 weg is gegeven — maar toch een groot deel ervan.

Bleven over: de dozen met brol. Brol, zoals: honderden cassettes, van zowel mij als Sandra. Die zijn bij de vorige opkuis al bijna allemaal weggekieperd (ja, erg, ik weet het), maar er bleven er toch van overal een beetje tevoorschijn komen:

Ja, dat was in de tijd dat ik nog een macro had geschreven in WordPerfect om perfecte cassette-inlays te maken.

Of nog: letterlijke zakken vol diskettes. 3.5 inch, 5.25 inch, met teksten, met programma’s, met ikweetnietwat:

Meestal weet ik nog precies wat de dingen zijn, en kan ik mij helemaal voor de geest halen wie ik toen was en wat de omstandigheden waren.

Maar heel soms ook niet. Hier, bijvoorbeeld: met de beste wil ter wereld geen flauw idee wat mij in ’s hemelsnaam bezielde om een stuk of driehonderd kaartjes vol te schrijven met bibliografische gegevens van boeken die mij weliswaar nu nog altijd interesseren, maar waar ik nooit iets mee gedaan heb.

Afijn. Anderhalve dag sleuren en een kapotte rug later, is dit het voorlopige résultat des courses:

Morgen moet ik nog de puinhoop links verder opkuisen — drie boormachines, een paar reeksen schroevendraaiers en nijptangen en zo, ge weet hoe dat gaat soms.

 

Waar Kerstavond allemaal goed voor is

Het lijkt alsof we er al twintig jaar naartoe leven: Kerstavond bij ons thuis vieren.

Tot eigenlijk dit jaar was dat organisatorisch niet haalbaar: keuken te klein, en niet genoeg slaapplaatsen. Maar dit jaar is de keuken in orde, én hebben we, met wat schuiven, net genoeg slaapplaats voor iedereen.

“Iedereen”, dat is dus wij met acht, Sandra’s vader, haar zus en man en drie kinderen, en haar broer en vrouw en twee kinderen. Reken en tel: achttien man!

We moesten alleen nog het achterhuis opkuisen, ergens tussen vandaag en zaterdag. Ahem ja.

Vandaag mijn rug al kapotgesleurd aan een volledig auto vol kringloopwinkelgerief, de keuken volgestouwd met containerparkgerief, en het plankier volgezet met papierophaalgerief.

Morgenochtend verder. Met als streefdoel ergens tegen een uur of één, twee, klaar te zijn dat de kuisvrouw er een dweil kan slaan. En dan moeten we alleen nog een bed installeren en we kunnen er tegen.

Spannend!

Tot zover gratis kleuteronderwijs

Wij gaan de twee kleinste kinderen door de band halen ergens tussen 16u30 en 17u15.

Ik kreeg vandaag de rekening van één van de twee binnen:

rekening.png

Slik.

Het wordt hier dus echt rekenen en tellen.

Ik heb van de weeromstuit al mijn doorlopende opdrachten voor goede doelen afgezet.

Stomme aanslagen ook altijd

De quiz was nog maar net begonnen, of de Twitters van de mensen in de ploeg begonnen te zoemen. Het zijn dingen, met journalisten aan tafel zitten.

We hadden het er geen tien minuten vóór de gebeurtenissen over, hoe teamgenoot Duitslandspecialist van de VRT ervan hield op Kerstmarkten rond te lopen, en hoe hij voor oudejaar naar Keulen zou gaan om verslag te geven.

En dan bleek dat er niet een paar gewonden waren maar een dode en een paar gewonden. En dan negen doden en tientallen gewonden.

Tegen dan had teamgenoot Duitstlandspecialist van de VRT al een telefoon van zijn hoofdredacteur gekregen, en was hij al op weg naar Berlijn.

We zijn alsnog, met vier man, op vijf punten van de winnaar gestrand. Maar het was dan ook niet echt een moeilijke quiz.

[Wat moet een mens nog zeggen, dat niet al eens gezegd is? Er aan blijven denken dat het, ondanks hoe het aanvoelt, nog altijd minder erg is dan in de jaren 1970 en 1980? Helpt dat?]

Oudere berichten

© 2017 Michel Vuijlsteke's weblog

Thema gemaakt door Anders NorenBoven ↑