Michel Vuijlsteke's weblog

Tales of Drudgery & Boredom.

Eten in de straat

Ik kwam terug van het hospitaal en de buren zaten op het plankier met de andere buren en hun kinderen en die van ons.

Erbij gaan zitten, en toen bleek dat er net een expeditie naar Nunchi gepland was, om cocktails te gaan scoren. (Horse’s Neck, nog altijd even verleidelijk en lekker als ze tijdens de Gentse Feesten waren.)

Ikheb er Google Maps bijgenomen: het is exact 120 meter van waar we zaten tot waar we de cocktails gingen halen. Wij zaten dus al met drie huizen en in totaal negen kinderen buiten; op weg naar de cocktails kwamen we tegen: muziek in het huis op de hoek, in de straat op de hoek mensen die een tafel tegen hun vensterbank hadden geschoven en met de vensterbank als stoel aan het eten waren, en dan het ene na het andere bord voor eten.

In volgorde:

En dat allemaal buiten het toeristische centrum. ‘t Wordt hier lastig voor de portemonnee, vrees ik.

1 reactie

  1. Wie gekocht heeft in de waterwijk, heeft enen goeden zaak gemaakt.

Zeg uw gedacht

© 2017 Michel Vuijlsteke's weblog

Thema gemaakt door Anders NorenBoven ↑