Michel Vuijlsteke's weblog

Tales of Drudgery & Boredom.

Hashtag niet alle mannen

Van wat ik op het internet zie, is er weinig dat Sommige Mensen zo hard op hun paard krijgt als nuance proberen aanbrengen in een verhit debat.

Als het gaat over mobiliteit in Gent, is het vaak Des Duivels voor één kant om te durven zeggen dat er ook goede dingen gedaan worden door Filip Watteeuw, en wordt er soms met wenkbrauwen gefronst door een andere kant als er pakweg durft opgemerkt worden dat Watteeuw gerust wat beter zou kunnen communiceren.

In alles wat het tegenwoorde grensoverschrijdend gedrag-debat is (ik had bijna “het hele #metoo-gedoe” geschreven, gelukkig hield ik mezelf nog net op tijd tegen, dát zou nogal wat gegeven hebben), lijkt het ook al uit den boze om kritisch te zijn of vragen te durven stellen.

Jean-Marie Dedecker, zijn eigen voeten-vooruit-zelve, zei “Ik kan me druk maken over de hypocysie van de #metootjes.” De kop op de foto bij het artikel zei dit:

jmdd

Iemand op Facebook zei “Ik zou kunnen reageren op de persoon, maar dat dit ter perse gaat is even erg.”

Ik vind dat vreemd. Waarom zou zoiets niet ter perse mogen gaan. Het artikel in kwestie bevat dertig vragen, waar Dedecker het onder meer ook heeft over de judasmentaliteit in de politiek en over zijn dochter die overleed — en in een reeks van zaken waar hij zich boos over maakt, maakt hij zich ook boos over een bepaald soort hypocriete mensen.

Jean-Marie Dedecker zet vaak zijn identiteit als midden-twintigste-eeuwse man in de verf (“Bespaar mij de progressieve trutjes die me een zwijn vinden als ik blijf hangen bij hun decolleté. Nee, ik pleit niet schuldig. Waarom zou ik?”), en hij steekt geen moment weg dat hij het moeilijk heeft met wat hij “kaakslagfeminisme” noemt.

Maar om van daar naar “dat dit ter perse gaat is even erg” te gaan? Daarop reactie reageerde iemand anders op Facebook met “Er zijn echter wel gevallen waar het daadwerkelijk zo is, mag je de ogen niet voor sluiten.”

Reacties op de reactie op de reactie? Onder meer:

  • stel nu dat dat zo is: dan zeg jij dat je iemand mag lastig vallen, aanranden of verkrachten?
  • onder je woorden schuilt goedpraten van alles wat in de buurt komt van lastigvallen en erger
  • Ik ben er nogal zeker van dat wanneer de #metoo zou slaan op iedereen die ooit al eens is bestolen, je daar niét aan zou twijfelen. That’s rape culture dude
  • Het punt is dat JMDD zegt dat alle vrouwen eerst verticaal gaan door horizontaal te gaan. En dat ze hypocriet zijn. Wat jij zegt is: de man heeft gelijk. Ze moeten niet zagen dat ze aangerand of verkracht worden. Proficiat!

De manier van discussiëren is pijnlijk duidelijk en pijnlijk herkenbaar voor al wie meer dan even op het engelstalige internet gezeten heeft: een combinatie van nul nuance, en van intentieproces en de goede oude Siegfried Bracke-methode (“ik hoor u dus zeggen insert iets helemaal anders dan wat gezegd werd“).

Dat is om moe van te worden. Dat was gisteren, en ik moest eraan denken omdat ik vanmorgen een artikel over Matt Damon las:

The actor Matt Damon waded into the national conversation about sexual assault in an interview with ABC News on Thursday, observing that men are being lumped into “one big bucket” when in reality there is a “spectrum of behavior.”

“You know, there’s a difference between, you know, patting someone on the butt and rape or child molestation, right?” he told Peter Travers of ABC. “Both of those behaviors need to be confronted and eradicated without question, but they shouldn’t be conflated, right?”

Dat lijkt me inderdaad redelijk. Iemand die systematisch verkracht en intimideert en carrères kapot maakt, dat is van een andere orde dan iemand die dertig jaar geleden eens iemand zijn gat aangeraakt heeft.

Maar neen hoor:

Those comments were met with anger and frustration online, where many women, including the actress Alyssa Milano, rejected attempts to categorize various forms of sexual misconduct.

Alles. Is. Hetzelfde. Kinderverkrachting, te lang naar een decolleté kijken, iemand in mekaar timmeren, iemand met een knipoog “Mireille maasje” noemen, stalking, lijfgeur, alles, alles, álles is hetzelfde.

En het beste van al? Mannen hebben daar geen enkele medezeggingschap in:

“I honestly think that until we get on the same page, you can’t tell a woman about their abuse,” she said. “A man cannot do that. No one can. It is so individual and so personal, it’s galling when a powerful man steps up and starts dictating the terms, whether he intends it or not.”

Wat een geluk dat geen enkele man ooit in de geschiedenis van hele wereld ooit misbruikt is. Wat een enorm geluk.

3 reacties

  1. Heel raak geschreven. Niet alleen van Matt Damon, maar ook van jou.

  2. Nuance heeft geen plaats op het Internet, en eigenlijk nergens in een debat, want dat praat niet makkelijk. Zwart-wit is een stuk eenvoudiger om te bekritiseren.

    Merci voor dit artikel, eenvoudig en beknopt maar de vinger op de gapende wonde.

Zeg uw gedacht

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

© 2018 Michel Vuijlsteke's weblog

Thema gemaakt door Anders NorenBoven ↑