Michel Vuijlsteke's weblog

Tales of Drudgery & Boredom.

Maand: februari 2018 (pagina 1 van 2)

Verrassend boeiend

Ik had er nog nooit van gehoord, maar hey, wat een eigenlijk interessant Youtubekanaal heeft Lance Armstrong. Ik kwam het –of all places– op Het Nieuwsblad tegen, omdat Mia Khalifa op het programma was.

Twee fijne mensen, die alletwee fouten gemaakt hebben in hun leven. Maar die goed overeen komen en een fijn gesprek hebben.

How we fuck up in life, and how we figure out a way to move forward. Ik ben een fan.

Nieuwe auto!

We hebben een nieuwe auto! Hij is toegekomen! Ik ben al vergeten wat voor auto het is! Al wat ik mij nog herinner is dat het een Citroën is en dat hij blauw is!

En dat we er allemaal in passen, maar dat er niet echt veel koffer overschiet — gelijk, een halve koffer als we er met zes in zitten.

Ja, geen automens hier, vrees ik. En het gaat ook niet veel veranderen voor mij, ik kan mij eigenlijk maar een keer of drie vier herinneren dat ik dit jaar in onze auto gezeten heb.

Maar we hebben dus een nieuwe auto. Hoera. Hij komt één dezer dagen toe. En dan rijden we misschien samen ergens naartoe. Of zo.

Stupid like a fox!

Ik had een lijst uit een database en ik wou die lijst wat beprutsen en daar dan een klein grafiekje van maken, en ik had geen zin om hard na te denken en dus deed ik dit:

<script>
var gradient = ['#C91818', '#D44B17', '#DF7E17', '#EBB217', '#EDC718', '#EFDC19', '#F2F21B', '#AFDD29', '#6CC837', '#29B345', '#23A98C', '#1EA0D4', '#206ED2', '#223CD1', '#6B30D8', '#B424E0'];
var cnt = 0;
{% for item in thisweekefforts|dictsort:'projectcode' %}
{% ifchanged item.projectcode %}
var {{ item.projectcode }} = document.getElementsByClassName('{{ item.projectcode }}');
for (i=0; i<{{ item.projectcode }}.length; i++) { {{ item.projectcode }}[i].style.backgroundColor=gradient[cnt]; } cnt+=1; {% endifchanged %} {% endfor %} </script>

Ik ben er tegelijk een beetje beschaamd en een beetje trots over. Het is een mengeling van Django-templatecodes en javascript, en het doet precies wat ik wou dat het deed, namelijk kleurtjes geven aan een stuk html dat anders geen kleurtjes zou hebben:

efforts

(Er staat al een reeks dingen die een breedte en een class hebben (de naam van een project), en hier pak ik een lijst van 16 op het oog geselecteerde kleuren (ja, met een HSV-wiel en daarin rondkoteren zou properder zijn maar ain’t nobody got time for that), en dan loop ik alfabetisch over de unieke projectnamen en geef ik alles met de juiste class dezelfde achtergrondkleur uit de lijst.)

Het leven is schoon als ge een heel klein beetje kunt programmeerderen. Dat geeft u zó een gevoel van macht over uw omgeving, ge kunt u dat niet inbeelden.

Links van 13 februari 2018 tot 25 februari 2018

BURGEONING LADS OF SCIENCE | Okay, so: Latin has this word, sic. Or, if we want…
So if you were fucking Ambiorix or whoever and Quintus Titurius Sabinus was like, “Yo, did you eat all the pizza?” you would do that Drake smile and point thing under your big beefy Gaulish mustache and say, “This.” Then you would have him surrounded and killed.

Weird Astronomy – Atomic Rockets
Science fiction writers often benefit from using reality as a springboard. For science fiction, the weirder the bit of reality used, the better. As a public service, I offer a random selection of real astronomical items that are anomalous, suspicious, or downright odd. SF writers are encouraged to use these to brainstorm something interesting. These are offered free of charge, I have no claim no them, no strings are attached.

Dropbox saved almost $75 million over two years by building its own tech infrastructure – GeekWire
Starting in 2015, Dropbox began to move users of its file-storage service away from AWS’s S3 storage service and onto its own custom-designed infrastructure and software, and the cost benefits were immediate. From 2015 to 2016, Dropbox saved $39.5 million in the cost of revenue bucket thanks to the project, which reduced spending on “our third-party datacenter service provider” by $92.5 million offset by increased expenses of $53 million for its own data centers. The following year in 2017, it saved an additional $35.1 million in operating costs beyond the 2016 numbers.

Inside the OED: can the world’s biggest dictionary survive the internet? | News | The Guardian
For centuries, lexicographers have attempted to capture the entire English language. Technology might soon turn this dream into reality – but will it spell the end for dictionaries?

Mark Felt-Tipped | Notes
The document was released as a PDF that appears to be a scan of a printed copy that was manually redacted using a black felt-tipped pen or text marker. While this method of redaction effectively obscures the relevant sentence fragments, the text’s layout remains unchanged. This opens up the tantalizing opportunity to reconstruct top-secret information by correctly guessing fragments that result in the flow of text after each redaction to align to the released version.

kennethreitz/requests-html: HTML Parsing for Humans™
This library intends to make parsing HTML (e.g. scraping the web) as simple and intuitive as possible. When using this library you automatically get: CSS Selectors (a.k.a jQuery-style, thanks to PyQuery). XPath Selectors, for the faint at heart. Mocked user-agent (like a real web browser). Automatic following of redirects. Connection–pooling and cookie persistience. The Requests experience you know and love, with magic parsing abilities.

Van die dingen – MO* Magazine – MO.be
Ach, het is ook maar een stopwoord zie je ze denken, zoals “voor alle duidelijkheid”, één van die dingen die je op radio en TV zo’n 100 keer per dag kunt horen. Niets meer dan een stopwoord? Ik dacht het niet. Want er zijn van die dingen die niet ophouden me te verbazen, vaak nadat ze gebeurd zijn, maar nog vaker omdat ze niet gebeurd zijn. Ik wil er hier graag een paar aanhalen, al was het maar om de heer Jambon te helpen.

Lotame Purges Its Data Exchange After Identifying 400 Million User Profiles as Bots – Adweek
Lol. "Lotame, one of the world’s largest exchanges for digital third-party data, announced on Friday that it has purged 10 percent of its over 4 billion profiles after identifying them as bots or otherwise fraudulent accounts. Lotame CEO Andy Monfried estimated that 40 percent of all web traffic is fictional. The industry, he said, is facing a crisis of trust due to fraudulent and unreliable data."

Overdrijven

Ik dacht, ik maak eens een korte presentatie over web application frameworks en MVC en dingen.

En toen was het plots een dag later en had ik een beetje overdreven en allerlei geprogrammeerd dat eigenlijk helemaal niet nodig was.

Ahem ja. Data is verslavend, zullen we maar zeggen zeker?

DNA-match!

Wahey!

Ik heb op MyHeritage door de 2000 DNA-matches, maar da’s eigenlijk niet zo verwonderlijk, omdat ik DNA-matig 20% Asjkenazisch Joods ben, en dat dat een redelijk endogene bevolking was, en dat dat dus wil zeggen dat ik heel veel “familie” vind, waarvan het algoritme dan bijvoorbeeld zegt dat het een 3de graad tot 5de graad neef of nicht is, maar dat het eigenlijk van het elvendertigste knoopsgat kan zijn.

Maar! Vandaag zat er zowaar iemand bij uit Noorwegen! Ik laat de details wat achterwege, maar dit is de verwantschap:

dna

We zijn vierde graad neef en nicht. Da’s, eum, redelijk ver dus, maar ’t is wel bewezen echt familie, met echt gedeeld DNA en alles.

Dat wil dus ook zeggen dat ik redelijk zeker ben dat er tussen mij en vijf generaties naar boven geen echtelijke indiscreties gebeurd zijn, of toch tenminste in de rechtstreekse lijn naar Karel Kesteloot in 1807. 🙂

Mevrouw Svendsen is ergens in de 30 (en ja, ik weet hoe ze er uit ziet, en ja, ik heb haar Facebook al gevonden, en ja, dat is een beetje schrikachtig gezien dat ik eigenlijk alleen maar openbaar beschikbare gegevens heb gebruikt), en we delen 0.8% van ons DNA, over twee segmenten:

gedeeld

Wat ook wel wijs is: mensen die normaal gezien te ver van mij verwijderd zouden zijn en te ver van haar verwijderd zouden zijn, maar die tegelijkertijd relatief dicht bij mij en bij haar zijn, worden hierdoor nu plots ook kandidaten om familie te zijn.

Gelijk deze mevrouw uit Nederland, bijvoorbeeld:

gedeeld2

Die heeft een achternaam, De Wispelaere, die ook in mijn stamboom voorkomt, maar ik zie op het eerste gezicht geen connectie. Haar oudste voorouder met die achternaam is geboren in 1850 in Biervliet in Nederland, en die achternaam is bij mij aangetrouwde familie die voor het eerst in 1895 voorkomt:

verrefamilie

Het is niet helemaal zeker dat het wel De Wispelaere-familie is — het DNA bewijst wel dat we écht familie zijn, maar misschien is het wel via de Asjkenazische connectie. In ieder geval, zegt de wetenschap mij, zijn we iets tussen tweede graad neef/nicht twee generaties verwijderd en vijfde graad neef/nicht:

relatie

Spannend!

Naar de pennenstokwinkel!

Ik heb een pen, en die weigert sinds gisteren op mysterieuze nog open te gaan. Ze zit muurvast, wat dus wil zeggen dat ik geen inkt meer kan toevoegen.

’t Is niet dat ik ze geforceerd heb of zo — ik heb een hele reeks pennen, en ik forceer die dingen nooit. Ik vermoed dat de laatste keer dat ik ze open en weer dicht gedaan heb, dat het dan zeer koud of weer warm was. En dat er nu iets vast zit.

Ik hoop in alle geval dat de winkel weet wat ermee gedaan. En als ik daar toch ben, denk ik dat ik nog eens een nieuwe kleur inktpot koop. En zo’n slurp-vulling om inkt mee op te zuigen, ter vervanging van de wegsmijtbuizen in mijn rode inktpen. De meeste van mijn pennen hebben geen wegmijtbuizen meer, dit zal dan de laatste geweest zijn.

(En dat kan allemaal wegens alsdat ik morgen in Gent werk. ’s Morgens een fijne fietstocht over en weer naar de Blue Towers bij de Ghelamco-arena en vergaderen, ’s middags tijd voor voodschappen, ’s namiddags thuiswerken aan één, twee of drie van drie projecten: iets tekenen voor iets sociaal secretariaatachtig, of iets schrijven voor iets in de energiesector, of een design systeem voor een ingewikkelde app — hoera!)

ANTM: tradities zijn tradities

Zelie is terug van het verre buitenland, en dus kunnen we gewoon weer goede tradities oppikken. Zoals daar zijn:

Yay! America's Next top Model! Cycle 24! Met (awoert) opnieuw Tyra aan de presentatie — al valt dat uiteindelijk nog min of meer mee, ze is niet zo irritant als ze in 22 was.

De deelnemers zijn deze keer niet alleen van alle kleuren en maten en gewichten en achtergronden, maar ook van alle leeftijden. Allez, 't is te zeggen: er zit een grootmoeder van 42 jaar is en nog wat dertigers. 

Verder natuurlijk de traditionele drama queens, de veredelde Instagrammodellen, de verplichte Dramatische Verhalen (ik kom uit Siberië en ik ben verkracht toen ik 11 was! ik had een tumor zo groot als een duivenei in mijn hoofd en ik was bijna dood! ik slaap in mijn auto! ik heb vijf kinderen en die kleinkinderen en ik heb met man die kanker had laten zitten en toen is hij doodgegaan!) en dit jaar gelijk ook twee zeer expliciet als trailer trash neergezette dames: Brendi K, spokeswoman voor fetal alcohol syndrome, en Shanice, spokeswoman for Skank Hos United

Ah, the fun. We zijn zeven episodes ver. Da's ongeveer de helft. 

En we gaan ook moeten beginnen kijken naar RuPaul's Drag Race, trouwens. Dat ziet er namelijk immens goed uit. 

Hartslag

Hoe zot is dit? Ik was ziek, twee weken geleden. Iets griepachtigs, compleet met ergens een donderdag- en een vrijdagnamiddag doodziek in bed, een hele zaterdag en een hele zondag in bed, een maandag redelijk tot zeer mottig naar het werk gegaan, en een week kortademig rondlopen.

De koorts was na een paar dagen gedaan — ik schat dat het dinsdag over was — maar ik ben nu eigenlijk nog altijd niet helemaal 100%. Vooral moe, van het genre “gisteren om halftien in mijn bed gekropen en vandaag zal het van hetzelfde zijn, en ja, ik weet dat ik eigenlijk dingen zou moeten doen en dat ik er niet aan geraak maar hey, ik ben écht moe”.

Alla. Moeilijk gaat ook en ’t is niet gelijk dat ik builenpest heb of zo, we gaan daar niet kleinzerig over doen.

Wat ik wél heb, is een uurwerk dan 24/24 mijn hartslag meet, en dat mij onder meeer een gemiddelde hartslag bij rust geeft elke dag. En dit is wat mijn uurwerk mij vertelt:

Screenshot_20180220-201318

Yup, recht naar boven, en dan weer even recht naar beneden. Dat is dus géén grafiek binnen één dag, dat is een puntje per dag. En elke dag van 7 februari tot en met 13 is mijn gemiddelde dagelijkse hartslag gestegen, om vanaf dan weer naar beneden te gaan.

Ik zou nooit verwacht hebben dat het zó duidelijk zou zijn, dat patroon.

Staking

Het was staking vandaag in Brussel bij de MIVB. Ik weet niet direkt waar precies voor of tegen, maar hey, ’t is hun goed recht en alles.

Het maakte wel dat ik meer dan gewoonlijk heb mogen stappen vandaag, grr:

  • 15 minuten steil naar boven van Brussel-Noord naar het werk
  • 13 minuten van het werk naar Kunst-Wet
  • 10 minuten van Schumann naar een klant
  • 10 minuten weer terug van de klant naar Schumann
  • de lange trek van het metrostation van Brussel-Centraal naar spoor 2
  • de lange trek van spoor 11 in Sint-Pieters naar spoor 3

Met overstappen en rondzoeken was dat dus alles in totaal pakweg een uur verloren aan rondstappen. Mleh.

 

Terug!

Zelie is terug uit Engeland hoera!

(Ze is er maar even, want ze moet nog terug voor een week examens, maar toch: ze is terug!)

Kaum zu glauben

’t Is bijna niet te geloven, maar morgen is Zelie terug uit Engeland.

Eindelijk gelukt!

Het heeft bloed, zweet, tranen en veel uitstel gekost, maar ik ben er eindelingen in geslaagd om de rest van het gezin naar Kimi no Na wa te doen kijken.

1-32

’t Was de moeite.

The verdict is in

25 euro om de batterij te testen
45 euro om de foutcode op te zoeken en het electrisch systeem na te kijken
20 euro voor nieuwe remblokken
3 euroots voor een derailleurkabel
4 euro voor een remkabel
4.5 euro voor nog een soort derailleurkabel
5 euro voor nog een remkabel
40 euro voor een nieuw dink om mijn computer in te steken
bij de 60 euro voor een nieuw wielslot
en meer dan 600 euro voor een nieuw pile

Totaal: meer dan 800 euro reparatie.

Zucht. Zucht. Zucht.

A wand’ring Minstrel, I

Ik vermoed dat het tegenwoordig helemaal niet meer mag, The Mikado fantastisch vinden, wegens yellowface en racisme en dingen en al, maar fuck that. Gilbert & Sullivan zijn fantastisch, en The Mikado is zeer fantastisch.

Ik leerde Gilbert & Sullivan kennen via een autobiografie van Groucho Marx, die er blijkbaar zot van was. En omdat ik zot was van Marx Brothers, wou ik meer weten van Gilbert & Sullivan (ook omdat ik al van mijn geboorte denk ik meezong met Gilbert O’Sullivan, en dat toen pas de frank viel dat die zijn naam ergens gehaald had), en hopsa: fan voor het leven!

En ja, ’t ziet er op het eerste zicht soms allemaal zeer cringy en amateuristisch uit, maar dat maakt niet uit:

Het blijft machtig.

Het filmpje hierboven komt trouwens uit de uitstekende film over Gilbert & Sullivan, Topsy-Turvy. Meer dan hard aangeraden! Met Gollum als dansmeester!

Ik ben misschien miskweekt, maar mijn favoriete versies blijven die van D’Oyly Carte, wegens ergens in de jaren 1980 het volledige werk gekocht, en dat die mensen Gilbert & Sullivan getrouw hebben uitgevoerd sinds de jaren 1870:

…maar er is gelijk geen beeldmateriaal van te vinden. Er zijn natuurlijk wel hertalingen naar minder “gekleurde” versies, zoals deze van 2015-2016, maar ik vind dat absoluut overbodig. En jammer, zelfs.

Niet dat het moét, slaafs gehoorzamen aan het origineel — zie bijvoorbeeld ettelijk vele moderne versies van I’ve Got aLittle List:

…of, op een andere manier, wat Groucho zelf deed met There is beauty in the bellow of the blast:

Kijk daar één keer naar en constateer dat het de Marx Brothers zelf hadden kunnen zijn, en niet negentiende-eeuwse Engelsmans:

Ko-Ko:
There is beauty in extreme old age —
Do you fancy you are elderly enough?
Information I’m requesting
On a subject interesting:
Is a maiden all the better when she’s tough?

Katisha:
Throughout this wide dominion
It’s the general opinion
That she’ll last a good deal longer when she’s tough.

Ko-Ko:
Are you old enough to marry, do you think?
Won’t you wait till you are eighty in the shade?
There’s a fascination frantic
In a ruin that’s romantic;
Do you think you are sufficiently decayed?

Katisha:
To the matter that you mention
I have given some attention,
And I think I am sufficiently decayed.

Oudere berichten

© 2018 Michel Vuijlsteke's weblog

Thema gemaakt door Anders NorenBoven ↑