Michel Vuijlsteke's weblog

Tales of Drudgery & Boredom.

Maand: oktober 2018 (pagina 1 van 3)

Links voor 31 oktober 2018

Medium just doesn’t work – Davide Mastromatteo – Medium
The medium platform just doesn’t pay the authors. Probably they expect the authors to keep writing great posts for free, like if writing for Medium would be a rewarding experience on its own.You may say that you just need to subscribe to the «partner program» if you want to be paid, right? Wrong…

Jin Yong: The ‘Tolkien of Chinese literature’ dies at 94 – BBC News
He's been referred to as the JRR Tolkien of Chinese literature and the grandfather of martial arts novels – but very few people have heard of him outside the Chinese-speaking world. Novelist Louis Cha, who wrote under the name Jin Yong, died on Tuesday at a hospital in Hong Kong at the age of 94.

‘Ghost kanji’ lurk in the Japanese lexicon | The Japan Times
Common theories propose that 彁 was mistakenly de-stylized from calligraphic depictions of 謌 (uta/ka, sing or recite) or 彊 (kyō/tsuyo(i), strong), or that it was a variant of 歌 (uta/ka, sing), or even that it was supposed to be 哥 (an older iteration of 歌) but was misread together with a splattering of ink on its left side. In any case, this character simply did not exist before 1976; yet now, inexplicably, here it is, puzzling historians like a mischievous poltergeist.

Kite Blog | Using Fundamental UI Principles to Design Outstanding APIs
While saying that an API should be "intuitive" or "simple" is an obvious response, it’s not nearly descriptive enough to guide a developer toward a successful API design. In this blog post, we'll try to overcome this challenge by using a few practical concepts along with examples inherited from User Interface (UI) design.

The Scandinavian rule that every designer should follow
If there is a member of the team/a client/a manager who happened to be a jerk. introducing yourself as another jerk in the room will only add fuel to the fire. what we need here is to have ,and to show, self-confidence, high social and emotional intelligence, effective communication, and yes, sometimes the right amount of firmness -not arrogance. the difference can be subtle but the outcomes are definitely not.

Simple is not easy – Entropy Wins
Finding simple solutions, or brief ways to express something clearly, is harder than finding something that works but is more complex. In other words, achieving simplicity is hard. This is unfortunate, since dealing with complexity is also hard.

Zooooommmm

Zo ziet ons huis er nu ongeveer uit. (Filmpje gemaakt om te kunnen vergelijken met hoe het zal zijn als den hof in orde zal zijn.)

Links voor 30 oktober 2018

Trolling the Monster in the Heart of the Milky Way – The New York Times
In a dark, dusty patch of sky in the constellation Sagittarius, a small star, known as S2 or, sometimes, S0-2, cruises on the edge of eternity. Every 16 years, it passes within a cosmic whisker of a mysterious dark object that weighs some 4 million suns, and that occupies the exact center of the Milky Way galaxy.

The Architecture No One Needs
In this article, we’ll discuss why a single-page app is almost always worse than a multi-page app and briefly cover alternatives that can yield similar benefits without the costs.

Unprecedented, massive octopus nursery found in deep sea
Scientists discovered over 1,000 females, many brooding eggs, in a shimmering “octopus garden" that may be seeping natural gas or hot water.

iPhones are Allergic to Helium | iFixit
Like an incredibly tiny grain of sand, the helium molecules are small enough to get inside the device, physically stop the clock, and turn your phone temporarily into a paperweight. SHARE

Fifty Years of BASIC, the Language That Made Computers Personal | Time
I find the “everybody should learn to code” movement laudable. And yet it also leaves me wistful, even melancholy. Once upon a time, knowing how to use a computer was virtually synonymous with knowing how to program one. And the thing that made it possible was a programming language called BASIC.

Opleiding

We volgen met een paar collega’s een opleiding van circulaire economie en systemic design. Da’s wel wijs, eigenlijk: elke week wat voorbereiding en zelfstudie, dan een uur of twee workshop, en dan iets produceren om in te dienen.

Vandaag moest er een life cycle assessment gedaan worden en dan daarin wat opportunities for circular design in vinden.

’t Is grappig hoe zo’n schema een soort eigen leven begint te leiden als ge er op begint te tekenen:

schema

Architecten

Op het werk komen er verbouwingen aan. Er zijn een aantal architectenfirma’s gecontacteerd, en die krijgen geld om een voorstel te maken. (Gratis werk, daar doen we niet aan mee.)

Ik weet de exacte details niet, maar het komt er denk ik op neer dat ze een bepaald budget krijgen om ons een idee te geven dat concreet genoeg is om al dan niet met hen in zee te gaan.

We hebben al mensen gehad die vroegen om een dag op het werk te mogen rondlopen; gisteren was er een korte workshop met twee architecten die een hele vragenlijst hadden opgesteld. Zo van “hoeveel gebruikt ge deze ruimte? hoe voelt ge u? wat ontbreekt er?”

’t Was wel grappig om eens het onderwerp van zo’n workshop te zijn in plaats van hem te geven.

(Ik ben trouwens over het algemeen content van mijn werkplek. In het ideaal wat meer whiteboards in mijn eigen bureau, betere afkoeling/opwarming in de winter/zomer, een printer in de buurt in plaats van een half huis verder, wat betere stroomvoorziening in de designstudio, en een grotere binnentuin — maar ik klaag niet echt hard.)

Den hof

’t Is niet in orde geraakt, met den hof.

Maar het is wel genoeg in orde geraakt om volgend weekend dingen in grote zakken te steken en naar het containerpark te brengen.

Én het is genoeg opgekuist om het allemaal nauwkeurig op te meten, zodat er een plan van gemaakt kan worden.

Hoezee!

Links van 21 oktober 2018 tot 27 oktober 2018

Google’s Night Sight for Pixel phones will amaze you – The Verge
this new night mode makes any Pixel phone that uses it the best low-light camera.

Movies | Halloween Flix

Trek at 50: The quest for a unifying theory of time travel in Star Trek | Ars Technica
It's 2016, meaning we now have many examples of Trek's time paradoxes to explore.

Opinion | Donald Trump’s Perverse Advantage – The New York Times
That’s Trump’s edge over everybody. That’s his gift. He can do no wrong because he’s all wrong. He never really shocks because he’s a perpetual shock. When someone frolics at the nadir for as long as he has, there’s nowhere to go but sideways.

Peter’s Evil Overlord List
The Top 100 Things I'd Do If I Ever Became An Evil Overlord

De eindsprint

Voilà zie: het laatste rechte stuk is ingezet, wat 2018 betreft.

Een project afgesloten vandaag, en mijn planning tot het einde van het jaar ingevuld in de availablility-spreadsheet.

Bijna niet te bevatten hoe snel de tijd gaat: volgende week begint de laatste volle maand van het jaar.

Het werk

Mijn werk is raar werk, soms. Mijn visitekaartje zegt dat ik designer ben.

In het geval van de klant waar ik nu al een paar maanden een groot deel van mijn tijd doorbreng, is dat samen met mijn fijne collega Johan kijken naar dingen die bestaan, rapporten lezen, spreken met mensen, tekenen in onze respectievelijke boekjes, schrijven, tekenen op de computer, spreken met mensen die de eindgebruikers vertegenwoordigen, spreken met developers, spreken met analysten, spreken met architecten, nog tekenen, bijschaven, de dingen wat laten rusten, de dag erna met een nieuw oog kijken en herbeginnen.

Tot er iets uit de bus komt waar we allemaal achter staan, en dan zeggen we zo nauwkeurig mogelijk hoe we dat graag zouden ontwikkeld zien. Soms kan dat niet wegens redenen van tijd of middelen, en dan zoeken we samen naar een compromis. Of soms wordt het dan toch niet ontwikkeld zoals het had gemoeten, en dan kijken we hoe het anders is dan ontworpen, en hoe we het zouden kunnen aanpassen met zo weinig mogelijk last voor de ontwikkelaars.

En dan kijkt ge na een aantal maanden naar uw werk van de afgelopen maanden, en bedenkt ge “is het maar dit?”. Kijkt ge naar de schermen en de specificatie en ziet het er allemaal zo simpel en vanzelfsprekend uit.

Of begint ge aan een groot nieuw hoofdstuk, en is het eigenlijk op minder dan een uur beklonken hoe we het daar gaan oplossen. En bedenkt ge opnieuw “is dit echt niet verdacht snel gedaan?”

Maar neen dus: als het er eenvoudig uitziet, als het vanzelfsprekend lijkt, dan is dat teken dat we goed werk gedaan hebben.

Vandaag was een goede dag. We hebben getoond waar we mee bezig waren, en het is allemaal zonder veel opmerkingen goed bevonden. Zo van “ah ja, inderdaad, logisch, jaja, geen vragen”.

Heerlijk.

En vanaf ergens volgende week gaan we een nieuwe fase van het werk in: het polijsten van wat er gemaakt is. Gelijk in: tot de laatste pixel en de laatste micro-interactie juist zetten en consistent maken en alles. Ge kunt u moeilijk inbeeld hoe hard ik daar naar uitkijk: front-end werk doen in samenwerkingen met een échte frontender.

Fitmiseriebit

order

Fitbit Ionic 1:

  • gekocht begin september 2017
  • kapotgegaan 25 juni 2018
  • symptoom: batterij houdt het geen twaalf uur uit
  • verdict: wordt vervangen

Fitbit Ionic 2:

  • ontvangen 1 augustus 2018
  • kapotgegaan 5 oktober 2018
  • symptoom: Bluetooth kapot
  • verdict: wordt vervangen

Fitbit Ionic 3:

  • ontvangen 11 oktober 2018
  • kapotgegaan 24 oktober 2018
  • symptoom: batterij houdt het geen 30 uur uit, en scherm kapot
  • verdict: wordt vervangen

Aan dat tempo gaat mijn volgende Fitbit Ionic minder dan een dag meegaan, denk ik.

Hrmpf^3

Bon goed.

De server die niet werkte, maandag en dinsdag, dat was eigenlijk omdat ik met Internet Explorer (de standaardbrowser op de werkcomputer) naar de applicatie aan het gaan was. En dat de applicatie niet werkt in Internet Explorer. En dat er geen boodschapje bij stond van “dit werkt niet in deze browser” GRRRRR.

Twee dagen om het kwartier of zo refreshen in de hoop dat “de server” ondertussen weer zou werken GAH.

En ook, dit is wat mijn horloge deed deze middag:

Dat is dus nog iets anders dan de batterij die het geen dertig uur uithoudt, da’s gewoon het scherm dat kapot is.

Ik heb zo’n vermoeden dat Fitbit er mij een nieuw zal opsturen. Dat zal dan het vierde van het zelfde merk en hetzelfde type zijn.

Hrmpf^2

Ik heb een nieuwe computer gekregen op het werk.

’t Is te zeggen: vorige week donderdagmiddag gingen er bij een klant waar ik zit en waar we met onze eigen computers niet op het netwerk kunnen, een aantal computers van collega’s ververst worden.

Daarbij werd de vraag gesteld of het azerty of qwerty moest zijn. Ik had een qwerty en ik haat qwerty, dus vroeg ik of ik soms mijn qwerty voor een azerty kon omruilen.

“Zeer zeker,” aarzelde de meneer van support, “maar staan er op uw computer geen belangrijke dingen die ge dan kwijt zoudt zijn? ”

“Welnee beste man,” kreet ik overmoedig, “alles van belang staat in de klaawd of op de gedeelde schijf!”

“Okay,” glimlachte de IT-man, “dan neem ik uw computer mee en kom ik zometeen met een nieuwe terug!”

Dat “zometeen” bleek niet echt “zometeen” maar eerder “een paar uur later, meer bepaald op een moment dat gij niet meer aanwezig zijt” te zijn, maar niet getreurd. Toen ik maandagochtend toekwam, stond er een nieuwe (identieke) computer (maar met een azerty-klavier) op mijn tafel.

Al mijn documenten waren nog beschikbaar, maar dat van die programma’s, dat was blijkbaar toch niet zóóóó eenvoudig. Ik heb geen admin-rechten, en installatie gebeurt met een soort self-service-ding, en Firefox geraakte wel geïnstalleerd, maar Chrome niet. Het stond er op, zei de computer, maar het stond er eigenlijk niét op, bleek na inspectie.

En dus zat ik een beetje in een patstelling van afwachten wat support zou doen.

Maar ondertussen had ik wel allerlei dingen te testen, en zoals ik zei: de server wilde niet meewerken. De fonts waren niet ingeladen, de URLs leidden naar nergens, bah, bah, bah.

Een dag min of meer verloren — niet dat ik geen andere dingen heb kunnen doen, maar ik wou dat ene ding doen, en dat kon niet.

Vandaag heb ik remote gewerkt, en is het nog niet in orde. Grr.

En tot overmaat van miserie: mijn nieuwe horloge, dat ondertussen al het derde exemplaar is dat Fitbit mij opstuurt na hardware-miserie, heeft opnieuw hardware-miserie. De batterij wil weer niet mee.

Als het tegenzit, zit het echt tegen.

Hrmpf

’t Was al begonnen vanmorgen met een trein die niet reed en dan een trein die stampvol zat en dat ik moest rechtstaan bleh.

En dan kwam ik op het werk en ik wou dingen testen maar de server wou niet meewerken.

En dan dacht ik, ik ontwerp wat dingen, maar daar wilde het client-programma op mijn computer niet meewerken.

En mijn collega was ziek, en mijn nieuwe collega was niet niet in het Systeem gestoken. Een slechte dag vandaag.

Bah.

Radgebraakt

Ik voel mijn handen niet meer.

Vier uur aan een stuk gewerkt om den hof te beginnen opkuisen. Een hele koer vlinderstruiken: één voor één de takken in stukken van maximaal 30 centimeter breken.

Met de hand, wegens secateur kapot. En de grotere stammen met een mes afsnijden, wegens geen zaag.

Dit was de toestand toen de ene helft gedaan was:

20181021_110606_stitch

En hier kon ik mijn handen bijna niet meer open en toe doen:

20181021_151302_stitch

Volgend weekend gaat alles naar het containerpark. En dan kan een echte tuinmens de wortels komen opgraven, want dat kan ik niet.

En ook iets doen met de rozenstruik in de hoek: daar begin ik echt niet aan zonder handschoenen. Hij is het laatste jaar ongeveer twee en een halve meter hoog geworden, en ik had hem nochtans enorm hard gesnoeid de laatste keer.

20181021_151427b

Dit, trouwens, is wat er overgebleven is van een hele hof vol planten tot ver boven mijn hoofd:

20181021_151533

En dit is dus het canvas waar de tuinarchitect mee aan de slag kan gaan:

20181021_151403_stitch

De linkermuur zal waarschijnlijk blijven zoals hij is, de rechtermuur effen gezet en wit of licht geverfd. In een vorige versie van onze Wilde Plannen waren we van plan daar iets Russisch-achtigs op te laten zetten, genre constructivisme of suprematisme:

20180802103520_70054

…maar daar is geen geld voor. Wit, dus. Misschien iets dat de muur niet kapot maakt en toch leutig is. Hangende planten. Iets met licht. Een schap misschien. Een bijenhotel. Iets.

Dat zien we dan wel, denk ik.

Envoor de rest: plaats om te zitten, iets van bodembedekker dat geen gras is, iets van verhoogde plantendingen met iets van bloemen en iets van kruiden in. En verlichting ergens. Of zo.

We zien ook wel.

De voorlopige timing dus nog altijd: lente alles klaar. Volgende week alles naar containerpark.

De kat is helemaal verward ook, trouwens:

20181021_152108_001

En avant la musique (bijna)

Jaha, ’t is weer van dat, we beginnen nog eens aan verbouwingen. Den hof, meer bepaald.

Eerste stap: alles opkuisen. En dat zal dus enorm veel werk zijn.

Wat vooraf ging:

  • we hadden een koer met een remise erop
  • ik heb de remise afgebroken
  • ik heb de helft van de koer opgebroken
  • ik heb gras gezaaid op de helft van de koer en een roos geplant en clematissen en andere klimdingen tegen de muur gezet
  • drie winters later was de ene helft van het gras overwoekerd door niet weg te krijgen woekerene kruipende boterbloem, en de andere helft van het gras door wegens te drassig en nooit zon
  • en was de clematis ook dood wegens te weinig zon en dingen
  • de klimplanten hadden wel de hele muur overgenomen
  • RIP tuin

Dan hebben we verbouwd en was het de bedoeling om ook meteen de “tuin” te doen, maar dat is blijven steken in de fase “we schrapen al de grond af”, net vóór de fase “en nu doen we er nieuwe grond op en beginnen we aan het werk.

Met als gevolg: een hele koer overwoekerd door vlinderstruiken en zuring. Miserie! Niet weg te krijgen! Vooral omdat de ondergrond die er nu nog ligt eigenlijk voornamelijk stenen met een beetje zand tussen is!

Maar bon. Het plan is: dit weekend en volgend weekend probeer ik alles af te snijden en af te zagen. Volgend weekend en het weekend daarna proberen we alles naar het containerpark te krijgen.

En dan wordt alles opgemeten in detail.

En dan wordt er contact opgenomen met een Hovenier om de rest (wortels en alles) uit de grond te krijgen. In het slechtste geval wil dat zeggen: zoveel mogelijk uitgraven en dan een worteldoek op de rest leggen en daarboven nieuwe grond.

En dan kijken we naar een ontwerp. En dan wordt dat ontwerp uitgevoerd.

En tegen dan is het het einde van de winter, en in de lente worden er planten geplant. En hebben we een tuin.

Vingers gekruist!

Oudere berichten

© 2018 Michel Vuijlsteke's weblog

Thema gemaakt door Anders NorenBoven ↑