Michel Vuijlsteke's weblog

Tales of Drudgery & Boredom.

Auteur: Michel Vuijlsteke (pagina 2 van 1246)

Met de pillow emboss van Softimage

Het was 2000 of zo, en ik had nog nooit iets zo mooi gezien als de folder van Softimage|XSI.

Zachtgrijs, met zachte zachte glooiingen, en hier en daar een klein beetje kleur. De interface van Softimage toen, lang voor Autodesk het overnam, had er ook een beetje van.

Ik heb al sinds de jaren 1990 altijd wel ergens een scriptje draaien dat mij zegt hoe lang het nog is. Tot de dag gedaan, tot mijn pensioen, dat soort dingen. En ’t is niet alsof ik de enige ben in het gezin: bij ons thuis op het bord in de keuken staat altijd wel iets waar naar afgeteld wordt.


En toen dacht ik plots aan die Softimage toen ik naar mijn aftelscriptje zat te kijken, en hoe eigenlijk al die zachte en afgeronde dingen tegenwoordig poepsimpel zijn in html/css.

Ik begin met een gewone <div> met daarin een tweede <div>, alletwee van een verschillende kleur. Iets gelijk dit dus:

  .total {
      width: 100px;
      height: 4px;
      background-color: #a7b7c9;
  .amount {
      background-color: #1e5799;
      float: left;
      height: 4px;
      width: 47%;
      margin: 0;
<div class="total">
  <div class="amount"></div>


Aan de buitenste div geef ik een witte schaduw naar beneden en naar rechts (box-shadow: 0 1px 2px #fff):


En dan ook nog een lichte donkere schaduw aan de andere kant (0 -1px 1px #666):


Met dezelfde box-shadow maar deze keer inset in plaats van standaard doe ik dan een schaduw aan de binnenkant van de <div> (inset 0 -1px 1px rgba(0, 0, 0, 0.25) — met doorschijnend zwart wegens nog niet zeker weten wat de kleur aan de binnenkant zal zijn, en ja, ik had dat aan de buitenkant ook kunnen doen natuurlijk):


…en ook zo’n witte schijn, deze keer aan de bovenkant (inset 0 1px 1px rgba(255, 255, 255, 0.48)):


Idemdito voor het balkje met de kleur:


Voor wat extra leutigheid in plaats van een gewoon blauw een verloop (background: linear-gradient(to left, #1e5799 0%, #2989d8 50%, #70beff 84%, #70beff 84%, #d3ecff 100%)):


En om het af te maken een simpele border-radius: 3px en hopladiejee!


Allemaal tesamen met wat javascript om de dingen te animeren geeft mij dat dit op mijn GSM:


Voor wie het in werking wil zien: ’t staat op de Githubs, en wel op http://mvuijlst.github.io/time. Op desktop moet ge voor het moment wel nog een paar keer ctrl-+ duwen om het leesbaar op scherm te krijgen. Of het venster kleiner zetten natuurlijk. 🙂

Links van 11 september 2017 tot 12 september 2017

Camera Obscura – bookforum.com / current issue
Vivian Maier was an ambitious and prolific photographer who conducted her work in the open but kept its results almost entirely to herself. No one has any idea why that is. We know about her work only by chance, and through cultural and economic circumstances specific to the early twenty-first century. Had her end come even a decade earlier, it is quite likely that her photographs would have been destroyed and her name relegated to a mere census entry and a dim memory in very few minds. Instead she has been propelled to posthumous fame, and fortune by proxy. She has attained that rarefied position by virtue of her talent, to be sure, but also because of the romance of serendipity as well as the singular opportunities afforded by the internet to certain kinds of beaverish promoters. Thus her story, as patiently and lucidly detailed by Pamela Bannos in her nearly forensic biography—which unties many knots and brings order to what was previously a chaotic welter of information and misinformation—moves along two timelines at once, before and after death, both of them labyrinthine and marked by passages of seemingly permanent obscurity.

Tripling an Engineering Team in Six Months – Part One: The Background Story — Zac Sky
Somewhere between meetings their mindset switched from grilling me on the current state-of-play to challenging me to figure out how we could get to market faster. 'If you had more money to spend, how would you go faster?'

aftertheflood/spark: A typeface for creating sparklines in text without code.
Spark is a typeface for creating sparklines in text. It uses OpenType's contextual alternates and requires no Javascript, though it does require a modern-ish browser that can make use of OpenType features in text. At the moment it is compatible with Microsoft Word (2011 and later), Adobe Creative Cloud applications, Chrome 33+, Safari 6+, Firefox 4+, and Internet Explorer 10+.

Expose to the Right for Astrophotography in Light Pollution – Palos Verdes, Los Angeles, California – Lonely Speck
Light pollution is a rapidly growing problem. Most of the population in the United States cannot see the Milky Way. When I look up at the sky from Venice, California, I can see about 20 stars. The rest of the galaxy is hidden by an orange haze of light pollution. This guide talks about a method called ETTR or “Exposure To The Right” that I have used successfully to actually be able to photograph the Milky Way in these terrible conditions.

How to Photograph the Milky Way – Lonely Speck
Astrophotography in its simplest form is increasing in accessibility, especially with today’s affordable, large sensor, high signal-to-noise ratio digital cameras. In my opinion, there are few photographs that have as much existential impact as a nighttime landscape against the Milky Way. Here, I will show you how to make an amazing photo of the Milky Way Galaxy with a minimum of effort and a minimum of equipment.

AppNexus and Rubicon Project launch Prebid.org hailing open-source approach to header bidding | The Drum
AppNexus, Pubmatic and Rubicon Project have announced the official launch of Prebid.org, an independent organization aimed towards helping adtech players and premium publishers challenge the dominance of Google’s DoubleClick with an open-source approach to header bidding.

Procrastineren is letterlijk Voor Morgen Houden

Ik ga binnenkort voor een buitenschoolsewerkse activiteit meedoen aan een strategieworkshop. Vroeger lang geleden deed ik dat regelmatig, van die workshops, maar nu is het al een tijd geleden. En dat was nochtans wijs.

En zijn nog wel dingen die ik vroeger lang geleden deed en die ik meer zou willen doen —  interacties en dingen ontwerpen, foto’s maken, spreken voor mensen — maar ’t is allemaal een geval van Ik Zou Er Dan Eens Aan Moeten Beginnen.

Misschien moet ik maar eens een schema maken of zo. Maandagavond programmeren, dinsdagavond lezen over design, woensdagavond iets van interfacewerk, donderdagavond aan iets schrijven en zo.

Of misschien moet ik één van de twintig ideeën die ik in mijn hoofd heb eens helemaal uitwerken, van programmeren tot interface en app en al?


Ik heb gewoon goesting om eens iets helemaal nieuws te leren. En niets houdt mij tegen, dus hey, waarom niet?

Morgen, dus. Da’k het morgen zal doen.

Links van 7 september 2017 tot 10 september 2017

Progress Indicators in Mobile UX Design – UX Planet
“When the users were presented with a custom loading animation in the Facebook iOS app (left) they blamed the app for the delay. But when users were shown the iOS system spinner (right), they were more likely to blame the system itself.”

(657) Moishe Lettvin – What I Learned Doing 250 Interviews at Google – YouTube

How to conduct a good Programming Interview
Any software engineer who has ever looked for a job has had the interview experience: being locked in a small room for an hour, asked to write code to solve some arbitrary programming task, while being grilled by one or two interviewers whether or why the code they've written is correct. You can find lots of material online about how to ace the interview as an interviewee, but very little has been written about how to conduct one as the interviewer. This post will lay out a coherent set of principles and cover many concrete steps you can use to make the most out of the next time you find yourself interviewing a potential software-engineering hire.

What Happens When a Science Fiction Genius Starts Blogging? | New Republic
In 2010, at the age of 81, the acclaimed novelist Ursula K. Le Guin started a blog. Blogs never seemed a likely destination for the writer, who by then had a long career in 20th-century traditional publishing behind her. But Le Guin’s new book, No Time To Spare, which harvests a representative sample of her blog posts, feels like the surprising and satisfying culmination to a career in other literary forms.

Three Cheers for Cultural Appropriation – The New York Times
The Rev. Dr. Martin Luther King Jr. delivered some of the most sublime speeches of the 20th century. In them he used a mostly Latinate language to evoke the trials of the Israelites while quoting the writings of a slave-owning founding father. Irving Berlin, the songwriter who wrote “White Christmas” and “God Bless America,” was a Jew born in a Russian shtetl in a home with a dirt floor. Jessye Norman, one of the greatest opera singers of our time, is a black Southerner who is famous for her Wagner repertoire. Hamdi Ulukaya is a Kurd born in Turkey who now runs the most popular Greek yogurt company in America. The point is that everything great and iconic about this country comes when seemingly disparate parts are blended in revelatory ways.


Ik heb sinds Datakamp een reeks Facebookvrienden die regelmatig schrijven in talen die ik niet begrijp. Facebook heeft daar dan een See translation-link bij staan, die mij meestal wel verder helpt. Al was het met de ruwe betekenis.

Maar soms dus helemaal niet. Amjad schreef iets over zijn Nederlands (dat hij een jaar geleden is beginnen leren samen met zijn broer, en dat ondertussen bijna griezelig quasi-perfect goed is).

Daarop reageert Amal met:

دخيل هالوجه الله يحميكن يارب اشتقتلكن ياغوالي

Ik ben benieuwd, dus ik klik op See translation, en dit is wat Facebook ervan maakt:


Whut? Intruder Intruder Allah protect God God yạgẖwạly? Als ik er niets van begrijp, dan ga ik naar Google Translate voor een andere vertaling — met een soort triangulatie is er dan soms wél nog iets van te maken.

Dit is wat Google Translate er van maakte:



Ah, maar wacht, onder het venstertje suggereert Google een verbeterde versie van het origineel:

Did you mean: دخيل هالوجه الله يحميكم يارب اشتقتلكم ياغوالي

Wat dan wordt:


Ah okay dan is ’t goed. 🙂

Euh ja, er is nog een beetje werk aan de vertalingen van en naar Arabisch.

RIP Jerry Pournelle


Jerry Pournelle is gestorven. Hij was 84, en ik volgde hem al vijfendertig jaar lang. Eerst via zijn machtige Computing At Chaos Manor in de papieren Byte (wat een prachtige boeken waren dat, trouwens), en daarna online.

Zijn avonturen met zijn verschillende computers in het midden van de jaren 1980 zullen mij altijd bijblijven: een blog twintig jaar voor er blogs waren, en altijd het eerste dat ik las als er een nieuwe Byte was.


Hij schreef science fiction, vaak met ergens een militaire insteek — de man wist waar hij het over had. Zijn collaboraties met Larry Niven waren legendarisch: Footfall (roze olifanten!), Lucifer’s Hammer en vooral The Mote in God’s Eye zijn fantastische boeken vol machtige ideeën.


Oasis: een nieuwe Kindle

Ik heb een nieuwe Kindle cadeau gekregen. Niet dat ik een nieuwe Kindle nodig heb, want ik heb al een kleine drie jaar lang een uitstekende Kindle Voyage die ik elke dag gebruik en waar ik nog altijd zeer content van ben.

De Kindle Oasis is de eerste Kindle die ik niet blindelings gekocht heb van zodra hij uitkwam: ja, er zijn mensen die zeggen dat het de allerbeste e-reader ooit is, maar het overgrote deel van de mensheidzegt vooral dat de Oasis niet zó enorm veel beter is dan de Voyage om te verrechtvaardigen dat hij véél duurder is.

Ik zou aan iedereen een Kindle Paperwhite aanraden: 119 euro, doet alles wat het moet doen, ingebouwde verlichting voor in het donker. De Kindle Voyage (189 euro) is wat sneller, heeft (onzichtbare) knoppen aan de zijkant in plaats van enkel touchscreen.

De Kindle Oasis is bijna drie keer duurder dan de Paperwhite: 289 euro. Ik bevond mij in het gelukkige geval dat ik een cadeau mocht uitkiezen, en na veel over-en-weer op het internet in in mijn hoofd, heb ik alsnog voor een Oasis gekozen.

Die heeft (zichtbare) knoppen aan één kant, lijkt nog wat sneller, is nog wat kleiner en lichter (131 gram versus 205 voor de Paperwhite en 180 voor de Voyage) en is asymmetrisch (al het gewicht dicht bij de hand, lijkt dus nog lichter).

Hij ziet er in ieder geval fantastisch uit, met zijn bruine cover. En vederlicht, als de cover er niet aan hangt.

Er moest iets sneuvelen om het nog lichter te maken, en dat is de batterij geworden: die wordt in de Oasis in twee gedeeld. Eén stuk(je) in de Kindle zelf, het grootste deel in de afneembare cover.


Ik ben eens benieuwd wat het gaat geven. ’t Wordt zeker wat gewoon worden aan de form factor, denk ik: merkbaar breder dan mijn vorige paar Kindles.

En ik ben een beetje bang van de batterijduur. Maar we zien dus wel.

Eerst het Ritueel Doorgeven Der Oude Kindle Aan Een Familielid. Louis, dus, die eindelijk niet meer overal met anderhalve kilo papier naartoe zal moeten gaan.

We zitten met een loper

Er zijn geen tien manieren om het te zeggen: we hebben een loper in huis.

Ik heb een kind voortgebracht dat uit vrije wil loopschoenen aantrekt en kilometers en kilometers gaat lopen.

Nee, ik weet ook niet hoe het ooit zo ver is kunnen komen.

Dreamers in Europa?

AWOERT FUCKING TRUMP!! Wat doet die nu?! Trump ends ‘Dreamers’ program, leaving fate of 800,000 uncertain.

Wat een GORE KLOOTZAK zeg. Het gaat om 800.000 onschuldige mensen die als (jonge) kinderen die in de Verenigde Staten toegekomen zijn, met weliswaar migranten als ouders, maar die toch heel die tijd opgegroeid zijn in de VS, en die dank zij Obama’s Deferred Action for Childhood Arrivals niet meer moesten leven in angst voor deportatie.

En dat is dus nu niet meer zo. In één pennentrek haalt die LAFFE SMEERLAP het leven onderuit van bijna een miljoen jongeren, allemaal met een Droom van een Betere Toekomst.

Godverdomme zeg. Hoe is dat in ’s hemelsnaam mogelijk? Die kinderen hebben toch niets misdaan?

Alleen in het Amerika van Trump is zoiets mogelijk, denk ik. Dat onschuldige kinderen gestraft worden voor wat hun ouders al dan niet gedaan hebben.

[Enig sarcasme is mij niet vreemd, nee.]

My hero


Hallo politie

Die middag net na de middag, aan de telefoon.

  • Hallo, Michel Vuijlsteke.
  • Goedemiddag meneer. Met de politie hier. Bent u de vader van Louis Vuijlsteke?

Pas op, niet dat ik hem niet vertrouw, maar mijn hart sloeg wel een slag over. Visioenen van ongelukken, spijbelen, vechtpartijen en andere miserie, zo op de tweede schooldag.

Het bleek Meneer Mijn Zoon te zijn, die zijn bankkaart in de automaat had laten zitten. Ik ben ze na mijn werk dan maar gaan afhalen.



We deden een feestje voor Zelie, wegens achttien, en wegens weg naar Engeland, en ook wel om bedankt te zeggen aan allemaal mensen die ons op de één of andere manier geholpen hebben de afgelopen jaren.

Geen drukgedoe of zo, gewoon muziek en fijne mensen en eten en niets moeten doen.

En schuim, en Marcel en Vicky aan de draaitafels en een hospitaal voor kindjes die nog gezond zijn, en een caravan met een warmwaterdink van het Instituut voor Volkswarmte met een eigen dj en cocktails voor de kindjes, en allemaal fijne mensen van cirQ aan de organisatie. 🙂

Oh boy oh boy oh boy

Morgen is het de laatste aflevering van Twin Peaks!

’t Is raar waar een mens zich aan optrekt, soms.

Morgen als ik weer een beetje meer mens ben, post ik foto’s en verslag van Zelie’s verjaardagsfeestje. De afwezigen hadden ongelijk. 🙂


Twee lessenroosters binnen, twee.

Dat van Jan in het tweede jaar:

lessenrooster jan

En dat van Anna in het eerste jaar:

lessenrooster anna

Groen is taal, blauw is STEM-achtige dingen, geel is menswetenschappen-achtige dingen. En oranje zijn vakken die ik liever iets menswetenschappen- of taal- of STEM-achtig zou willen zien worden.

Enfin, denk ik. Want ik heb geen idee wat leefsleutels zijn. Ik heb wel een idee wat godsdienst is, en in het beste geval is het een vak dat leert over de inhoud en de ideeën van verschillende godsdiensten.

Mijn ‘beste geval’, welteverstaan. De onderwijskoepel denkt daar anders over, heeft het over gevaar voor relativisme en allerlei.

In het slechtste geval, zoals in het slechtste geval bij zedenleer, zijn het twee verloren uren in de week.

En ik heb het slechtste geval al veel meer meegemaakt dan het beste geval. Twee uren per week verloren aan geneuzel in de marge. Kijken naar films en wazige klasdiscussies.

Er wordt natuurlijk eindeloos gediscussieerd over zin of onzin van godsdienst en/of zedenleer — het internet staat vol lange (zéér lange, kijk ter voorbeeld hier eens, ik heb de indruk dat het vaak leraars godsdienst zijn die argumenteren 🙂 ) betogen pro — maar kunnen we het misschien toch over één ding eens geraken?

Twee uur per week, dat is dubbel zoveel tijd als pakweg geschiedenis, van het eerste tot het laatste jaar. Kunnen we dat niet terugbrengen naar één uur? Zou dat geen idee zijn?

Links van 17 augustus 2017 tot 1 september 2017

I criticized Google. It got me fired. That’s how corporate power works. – The Washington Post
For the last fifteen years, I’ve done my antimonopoly writing and research at a think tank in Washington named New America. This last June 27, my group published a statement praising the European Union for fining Google for violating antitrust law. Later that day I was told that Google — which provides substantial support to other programs at New America — said they wanted to sever all ties with the organization. Two days later I was told that the entire team of my Open Markets Program had to leave New America by September 1.

Uncovering Somalia’s forgotten music of the 1970s | Somalia | Al Jazeera
A trove of recordings that survived 'Africa's Dresden' is a window into how music once flourished under a dictatorship.

Brian Aldiss dies aged 92 | The Bookseller
Oh noes — “Extraordinary” science fiction writer Brian Aldiss died on Saturday (19th August) after celebrating his 92nd birthday the previous day.

About SCJS…
As a subset of Sephardic history, crypto-Judaic study relates to the identities, practices, and beliefs of Sephardic people who hid their Jewish origins while publicly practicing Catholicism. Crypto-Jews were found in Spain and Portugal, and their colonial dependencies, including New Spain (present-day Mexico and the American Southwest,) Italy, the Philippines, Macao, Goa, Central America. During the 20th century, a revival of interest in crypto-Judaic history surfaced in the American Southwest, Europe, North Africa, Greece and Turkey.

The state of the brand crackdown on media transparency – Digiday
“What the trend of brands [taking more ownership of media] is about is them being more involved in the whole process, from planning all the way through to execution and measurement,” he said. “In the past, advertisers would have automatically delegated all those tasks to their agencies, whereas now, media is too important as a matter of good business discipline.”

Oudere berichten Nieuwere berichten

© 2017 Michel Vuijlsteke's weblog

Thema gemaakt door Anders NorenBoven ↑