Ik had de eerste twaalf boeken van een reeks gelezen. Daar zaten goede tussen, en minder goede en soms ook eens een slecht.
Het begon wat tegen te steken, altijd min of meer hetzelfde stramien, en ik dacht: stoppen voor het mij echt helemaal verleed is.
En dan ging er een tijd over en begon ik toch aan boek 13: 500 of zo bladzijden zeer aangenaam verhaal. Verder met boek 14: idemdito, nog een trapje hoger. Boek 15: nóg wat beter, met momenten van quasi-poëtische schoonheid (in de omschrijvingen van bijlgevechten, of all things).
En nu zit ik met het omgekeerd probleem van ervoor, en hetzelfde gevolg: ik zie het eigenlijk niet zitten om boek 16 te lezen, omdat ik bang ben dat het alleen maar bergaf kan.
Gnnnn.
Even pauze, dus, denk ik. Na de derde aflevering van seizoen drie van Game of Thrones bedacht ik dat ik van alles al vergeten was uit de boeken: tijd om nog eens A Song of Ice and Fire te herlezen.
Nog niet de laatste loodjes, en nog niet eens de voorlaatste loodjes, maar ’t is toch bijna bijna bijna gedaan, want bijna alle boeken zitten er nu in, bijna allemaal op hun plaats.
De voor-voorlaatste keer zal zijn als ik alle boeken helemaal op hun plaats zal gezet hebben. De voorlaatste keer zal zijn als de vloer helemaal leeg is en er niets meer staat dat er niet meer moet staan. En de laatste keer zal zijn als de ruimte zijn definitieve bemeubeling gekregen zal hebben (een tapijt, een kastje extra om de tv op te zetten, een zitmeubel).
Maar nu zitten alle boeken er dus bijna in. Waar ik geëindigd was zaterdagavond, was dat ik de science fiction en fantasy-boeken allemaal ging proberen krijgen in de grote Billy-kasten, alle kleine en grote boeken door elkaar en dus op een grotere schappenafstand.
Dat lukte bijna: ik kwam ongeveer twee schappen te kort.
En dus was een grote reorganisatie (opnieuw) aan de orde. Board games in een kleine kast gezet, een schifting gedaan in de tijdschriften die ik wil houden, nog eens heel aandachtig gekeken of ik niet-science fiction en niet-fantasy in de afdeling science fiction en fantasy had staan, en jawel: alle ruimte die ik nodig had.
(Bleek dat ik het volledige werk van Dorothy Dunnett verkeerd had staan, trr.)
…maar dat ik ruimte genoeg zou hebben, wou dus ook zeggen dat ik alles (nog maar eens) allemaal van plaats moest verhuizen. En dan bleek dat ik toch te weinig ruimte zou hebben, en ik dacht alle shlock en wijvenboeken alsnog ergens anders (waar? geen idee) te zetten, tot Sandra met een geniale suggestie afkwam.
“Zet dan de pockets die in grote reeksen zijn gelijk Danielle Steel en Agatha Christie gewoon dubbel, achter elkaar.”
Which I did. Wat me dus een schap of twee-drie bij gaf.
Waardoor ik nu twee kasten Fictie heb (grootste deel dubbel achter elkaar), twee kasten Non-fictie, twee kasten Comics, en denk ik zes kasten Science Fiction & Fantasy. En dan nog wat schipperen, voor volgende keer.
Vanavond in alle rust en sereniteit herbeginnen boeken in de bibliotheekkasten te zetten, in het achterhuis.
En dan dacht ik: er is nu toch een volledige kast leeg, ik kan misschien eens de boeken die ik weg wil doen, op een rij zetten en ook klasseren, zodat ik ze gemakkelijker kan weg krijgen.
Een stapel literatuur, een stapel Nederlands vertaalde SF & Fantasy, een stapel rotzooi, een stapel Engelstalige zeer goede boeken (maar weg wegens dubbel), een stapel Engelstalige toch niet zo uitstekend goede boeken, een stapel…
Aaaargh! En dan beseffen dat ik veel van die boeken eigenlijk helemaal niet weg wil doen.
Science fiction en fantasy zijn geklasseerd (behalve de boeken die ik ongetwijfeld nog zal vinden in de loop van de dagen en weken in de rest van het huis). Ik heb een schap of twee biografieën geklasseerd (op naam van de gebiografeerde), een schap met militaire geschiedenis en militaire theorie (niet geklasseerd, eigenlijk), en een schap of twee drie met gewone geschiedenis (gerangschikt op periode).
En nu? Ik weet het niet goed. Er is nog wat laaghangend fruit, in de vorm van gewone fictie / literatuur en wijvenboeken, er is nog een schap of twee godsdienst en occultisme, en dat zal allemaal wel lukken. Maar dan is er ook een enorme hoop met dingen die ik uit het oog verloren was: min of meer werkgerelateerde zaken over interactie, en interfaces en allerlei. Dat zijn verdomd zware boeken, meestal, en dus moeten die eigenlijk ofwel op de laagste schappen, ofwel op minder brede schappen.
Ik was beginnen klasseren naar onderwerp, maar: bluuurgh. Het zal per auteur zijn, gewoon.
Gnnnnnnn… De kogel door de kerk, in mijn hoofd: ik ga een hele reeks boeken en cd’s en dvd’s wegdoen.
Er is nu eenmaal niet genoeg plaats, is niets aan te doen. Gho ja, ik zou kunnen beginnen verkopen en zo, maar wie gaat daar ooit geld voor geven, en wat ga ik nog recupereren van wat ik er aan uitgegeven heb?
Ik denk dat ik ga op zoek gaan naar goede doelen. De schoolbibliotheek, bijvoorbeeld — wie weet zijn die wel content met een collectie van een paar honderd films op dvd? Of van stapels en stapels pockets science fiction en fantasy?
Of iets anders? ‘t Moet in alle geval weg, helaas.
Heh, ik had niet eens vanalles moeten doen om zo’n Paperwhite Kindle in de VS te halen: het ding komt gewoon eind deze maand ook in Europa uit!
Voor zover ik zie, is dat voorlopig de allerbeste optie om echt boeken mee te lezen die er te krijgen is op de markt: leesbaar in volle zonlicht en in het donker, een bibliotheek van hier tot voorbij Tokio, allerhande applicaties die er proper meer samenwerken, die machtig wijze integratie van Kindle-op-web met Kindle-op-computer met Kindle-op-telefoon en Kindle-op-tablet en Kindle-op-alles en Kindle-op-Kindle… yay!
De Vlaamse boekenwereld van uitgevers en boekenwinkels en bibliotheken en overheid is al lang aan het sjieken op “iets Vlaams met e-boeken”, maar voor zover ik het een paar jaar geleden doorhad, waren allerlei partijen vooral heel erg bang van allerlei. Bang van Google, van Apple, van Amazon. Bang van het internet, van het buitenland, van de boze boekenpiraten. Bang van technologie die “goed genoeg” is in plaats van perfect.
En zo, voor zover ik dat als buitenstaander hoor, lijkt het alsof er de afgelopen jaren niets bewoog op het e-boek-in-Vlaanderen-vlak.
Waarschijnlijk ook daarom dat er geen Kindle in België te krijgen is: allemaal mensen bang van hun eigen schaduw.
Maar voor al wie niemand kent in de landen rond ons en zo de “niet voor België” policy van Amazon kan omzeilen: ik vermoed dat er volgende maand dus zeer hard verandering in komt: (1) zeer binnenkort begint Amazon Nederlandse boeken te verkopen [en dus ook e-boeken, hoop ik], (2) wat mij betreft is zo’n Paperwhite het ideale kerst/nieuwjaargeschenk, en (3) kijk eens wat ik daarnet las bij amazon.co.uk:
With an Amazon Prime membership, Kindle owners can choose from more than 200,000 books to borrow for free–as frequently as one book per month, with no due dates–including current and former top sellers in the Amazon.co.uk Kindle Store and all 7 Harry Potter books.
Zoho: boeken uitlenen. Zou dat dan binnen een paar maand ook voor ons Vlamingen zijn? Indien ja: begin maar al heel bang te worden, boekenwinkels.
En de volgende stap zijn écht goedkope tabletten, zodat al die dure kook- en reisboeken ook niet meer gedrukt moeten worden op glanzend papier.
‘t Was spaghettifestijn op school. Of iets in die zin toch: geldinzamelingsavond. Ik kijk daar altijd zo ongeveer evenveel naar uit als een spoelworm naar een ontwormingsmiddel, maar meestal valt dat min of meer wel mee.
En kijk: ‘t was niet anders vanavond. Ik heb er een leestip gekregen, waarmee ik kan beginnen aan een reeks boeken waar ik al lang naar stond te lonken maar wegens geen flauw idee waar precies aan beginnen, nooit aan begonnen was.
Bij deze dus wel: Dan Abnett’s Eisenhorn-trilogie zit in mijn Kindle-cloud. Om te lezen tussen Pratchett’s Dodger en G.J. Meyer’s A World Undone en Albert Schweitzer’s Von Reimarus zu Wrede en Daniel Kahneman’s Thinking, Fast and Slow. Ja, alsof ik nog niets anders te doen had, ja. En dat het niet moeilijk is dat ik geen boeken uitgelezen krijg als ik er zoveel tegelijk lees, ik weet het.
(En op de één of andere manier heb ik vanavond blijkbaar gezegd dat ik naar een Halloweenfeestje zou komen. Trr: als de wijn is in de man…)
Daarnet in het achterhuis The Quincunx tegengekomen.
Ik heb al lang goesting om dat boek nog eens te lezen, maar ik vind het gewoon niet in elektronische versie. En ik heb eigenlijk absoluut geen zin om het op papier te lezen: ‘t is te groot en te zwaar en te onhandig en alles.
Opnieuw kopen, maar dan digitaal? Nah, lukt niet. Er is geen Kindle-versie van en er is geen andere versie van ook.
Er zweven uiteraard wel illegale versies van rond, maar die zijn maar zo-zo van kwaliteit: rudimentaire OCR, paginahoofdingen die er nog overal tussen staan en dergelijke.
En dan steekt de ocd in mij de kop op, en kriebelt het om gewoon het hele boek in een propere echt goed werkende digitale versie te maken. Met voetnoten en links en uitleg en alles.
Of ik zou natuurlijk ook gewoon de slecht ge-OCR-de versie kunnen lezen.
Saga (4-6) Brian K. Vaughan (tekst) – Fiona Staples (beeld) Image Comics, mei – juli 2012, 3 x 32 blz. Blijft steengoed.
Daredevil Vol. 3 #1-6: Daredevil; The Devil Inside and Out Mark Waid (tekst) – Paolo Rivera, Joe Rivera, Marcos Martin (beeld) – Muntsa Vicente en Javier Rodriguez (kleur) – Joe Caramagna (letters) Marvel Comics, augustus – december 2011, 6 x 32 blz. Aangename (halve) reboot van Daredevil. Ik was met enorm veel goesting beginnen lezen, en dan begonnen ze plots met cross-overs. Vermoeiend, verdorie. Dan moet ik naar Spider-Man en Punisher, en dan gaat dat in cross-overs: bah.
The Mongoliad: Book Two (The Foreworld Saga) Neal Stephenson, Greg Bear, Mark Teppo, Nicole Galland, Erik Bear, Joseph Brassey, Cooper Moo 47North, 2012, 464 blz. Een fijn vervolg op deel één, daar niet van, maar er zal toch een stapel meer mogen gebeuren in deel drie.
Verder ook nog begonnen en opgehouden met Gabriel García Márquez’ Honderd jaar eenzaamheid, enfin ‘t is te zeggen de bijzonder uitstekende Engelse vertaling van Gregory Rabassa. Ik zit ergens een paar generaties ver, maar ik was het tezamen aan het lezen met veel te veel andere boeken, en het lukte niet. Márquez vraagt onverdeelde aandacht, en ik heb geen zin om die nu te geven.
Heeft het zin om daarover te blijven klagen? Welneen, het heeft geen zin om daarover te blijven klagen. Ga ik er daarom mee ophouden om erover te klagen? Ge moogt twee keer raden. Hint: neen.
Kijk, Amazon Cloud reader op Chrome 22.0.1229.79 op mijn laptop (ja, nog maar eens een zoveelste versie die ergens ver weg achter mijn rug is geïnstalleerd):
En kijk, dit is exact hetzelfde scherm een paar seconden later, als die donkere balken boven en onder weggegleden zijn:
Mét balken is de tekst donker, zónder balken is de tekst licht. Waarom? Met balken en zonder balken gebruikt twee keer een verschillende manier van font rendering.
Kijk maar. Zonder balken is zuiver greyscale anti-aliasing:
…en met balken is het subpixel rendering:
Fucking fuck fuck fuckety fuck. Hop to it, Google.
Ik lees veel op mijn Kindle. Gelijk, héél veel. Minder in de winter dan in de zomer, dat wel, omdat er wel een leeslamp op zit maar het is toch niet zo’n enorm gemak in het donker.
Dan lees ik verder met Kindle op iPhone, wegens dat dat kleine lettertjes zijn en dat ik dan in bed met één oog kan lezen.
Maar eigenlijk zou ik liever verder lezen op een Kindle. Om precies te zijn, op zo’n nieuwe Kindle Paperwhite (nu ook een link met mijn Amazon Associates-ID erin!):
Ja, ik wil daar geld voor betalen, zelfs al heb ik al een Kindle, en het vorige model van de Kindle, en het model dáárvoor. Comfortabel kunnen lezen op mijn Kindle in een donkere kamer, of zelfs helemaal in het donker, op een scherm dat ook in de zon leesbaar is: ja graag, en waar moet ik mijn geld naar smijten?
Welllll… as it turns out: nergens naartoe. Want de Kindle Paperwhite is niet te kopen in Europa.
Verdomme! En ik wil er dus echt wel een, met de donkere winterdagen op komst en dat ik mezelf nog een verjaardagscadeau verschuldigd was en alles…
Leest er hier niemand mee die in de buurt van de VS moet zijn één dezer dagen, en die er eentje wil meenemen? Pretty please?
Over Kindle gesproken: gisteren zoals ik al zei deel twee van The Mongoliad (nog zo’n link!) gekocht, en kijk wat er vanmorgen in mijn brievenbus zat over mijn aankoop van het vorige deel:
Thank you for ordering “The Mongoliad Book One” for your Kindle. We’re writing to let you know that we’ve updated the Kindle edition with new content including “Sinner: A Prequel to the Mongoliad”, a map, and character illustrations.
You can get this new version by going to the Manage Your Kindle page. Find the book in your Kindle Library and click on the “update available” link next to the book’s title.
This book has undergone significant changes, and once the updated has downloaded, the previous version will be automatically replaced. (You will no longer be able to view any highlights, bookmarks, and notes that have been made in your current version and your furthest reading location will be lost.)
We hope you enjoy this updated version of “The Mongoliad: Book One”.
Allez ju, zoiets zou het geven. Links de toestand vóór, rechts de toestand na. Het gaat om de middelste rij.
Links staat daar een rij pockets achteraan en een rij wat grotere boeken vooraan; rechts staan daar twee rijen pockets, de achterste op een verhoogje van een centimeter of zes of zo:
Allemaal goed en wel als het allemaal pockets zijn, ja, maar ‘t zijn dus niet allemaal pockets. En ik vind dat gelijk niet zo geslaagd, eigenlijk, ‘t is een beetje gelijk uitverkoop in de tweedehandswinkel. En hoe moet ik dat dan sorteren? Eerst achteraan en dan vooraan? Uuuurgh!
Maar aan de andere kant: het is gewoon wel een volledige rij die verloren gaat. Als het allemaal pockets zijn. En als het allemaal pockets zijn dan zou ik het minder hoog kunenn maken waardoor ik elders plaats win op een kast. Maar niet echt, want het zal nooit dubbel zoveel zijn. Aaargh!
Maar aan de grijpende hand: er zijn echt wel veel niet-pockets. En als ik ze moet scheiden, de pockets en de niet-pockets, dan kan ik niet alles proper sorteren. Gnii!
En zo gaat dat maar rond in mijn hoofd, en rond in mijn hoofd. Om zot te worden! Zot!
Ik ga dan trouwens ook eens een statief in de bibliotheek zetten en foto’s nemen van wat ik doe als ik het definitief doe, want animaties van boeken zijn wijs:
Argh: binnen vijf dagen komt deel twee van Mongoliad uit, en al vond ik dat nu niet meteen het beste boek ooit, ik wil toch wel verder lezen.
Maar ik ben nu al veel te veel boeken tegelijk aan het lezen: iets wetenschappelijks over geschiedenis (interessant maar wisselend van kwaliteit), iets magisch-realistisch (leutig maar hard werk), iets pseudo-biografisch fictie-achtigs (wel wijs maar eigenlijk staat het te ver van mij), iets science fiction (dat ik vroeger heel goed vond en dat ik zeker wil herlezen), en iets fantasy-achtig (wel goed maar niet zo enorm goed als andere mensen zeggen dat het is).
Allemaal dingen die lang duren om te lezen, en ik heb eigenlijk zin om iets rap rap te lezen, niet iets dat lang duurt. En vandaar die Mongoliad.
Comics? Haja: ik zit wat vast. Begonnen aan de nieuwe run van Daredevil van vorig jaar en goed bevonden, maar die leperds van Marvel zijn natuurlijk direct begonnen met cross-overs en dan moet ik vanalles bij elkaar gaan lezen, grr. En dus ben ik wat blijven vastzitten tussen Daredevil en Spider-Man en Punisher.
Euh eigenlijk in het algemeen: bloederige hel waarom is er geen tijd genoeg in de dag en zijn er niet genoeg dagen in de week aaaa!!
Voilà zie, het startschot is gegeven. Gisteren kwam ik thuis, en er was in het achterhuis licht aan de twee kanten van de ruimte op het gelijkvloers.
Dat was al, vroeger, toen er aan elke kant twee peertjes hingen met elk een schakelaar, maar bij de laatste ronde verbouwingen op het eerste was alles aan de ene kant weggehaald.
De bedoeling is hetzelfde te doen als in de woonkamer en in het bureau: zowel directe verlichting als indirecte verlichting, allebei met een dimschakelaar. Directe verlichting via een nog nader te bepalen lampachtig ding in het midden van het plafond links en rechts, en indirecte via LED-lichten (of TL-buizen, geen idee wat het zal worden) bovenaan de boekenkasten links en rechts.
Behalve het licht waren er ook al stukken plafond bijgeplakt (er waren er uitgehaald vorige keer) en was er geplamuurd:
(ja, het fototoestel staat waterpas en in een hoek van precies 90° met de twee zijmuren: de achtermuur is aan de linkerkant een kleine twintig centimeter verder van de camera dan aan de rechterkant)
In het koude daglicht ziet het er allemaal nog wat lastiger uit, al die boeken op elkaar en tussen elkaar gepropt, zonder rijm of reden van klassering (behalve dan hier en daar wat boeken van min of meer dezelfde kleur bij elkaar gestoken, omdat de hipster-van-vele-jaren-geleden in mij dat ook eens wou doen):
Ik weet hier nu elk boek staan, ik heb daar een goed geheugen voor, maar voor de rest vind een kat er haar jongen niet in terug. En dus zal dat dan uiteindelijk moeten proper geklasseerd worden.
Wat dus wil zeggen dat er veel meer plaats gaat verloren gaan. Okay, ik kan boeken min of meer per genre zetten en dat zal min of meer wel een invloed hebben op de gemiddelde grootte van de boeken — vakliteratuur is meestal pakweg hoger dan 23 centimeter — maar voor de grote hoop van de boeken gaat dat niet op.
Ik ga hardcovers toch niet elders zetten dan paperbacks? Met die Billy-kasten kunnen planken proper op verschillende hoogtes gezet worden, maar de miserie is dat het natuurlijk niet volledig traploos is, en dat ik dus moet kiezen tussen een beperkt aantal afstanden (nog eens lastiger gemaakt doordat er in het midden een vaste plank zit die niet precies in het midden zit).
En dus kan ik een schap maken dat 14 cm hoog is en perfect voor CD’s maar voor niets anders. Kan ik een boekenplank 17,2 cm hoog maken die te hoog is voor CD’s maar nét te klein voor pockets, wegens dat die 17,46 cm hoog zijn. Of een schap van 20,4 cm hoog waar ik DVD’s in kwijt kan en pockets, samen met softcovers die nét iets groter zijn (20 cm komt vaak voor), maar een hele reeks andere softcovers niet, wegens dat ze 22,8 cm groot zijn. Die kan ik dan in een schap steken dat ik 23,8 cm hoog maak, maar daar passen de meeste hardcovers dan weer niet in wegens dat die nét een beetje meer dan 24 cm hoog zijn. En de volgende stap is dan 27 cm, behalve als het in de buurt van zo’n middenplank is en dan is het 26,7 cm aaargh.
Bovenop zo’n kast staat trouwens nog een uitbreidingsstuk: dat heeft een binnenafmeting van 33 cm heeft, wat wil zeggen dat er geen twee volwaardige schappen van te maken zijn… aaargh ook.
Eigenlijk zou ik de planken op 27 cm afstand van elkaar moeten zetten, dan kan ik er hardcovers en softcovers en pockets door elkaar in steken. Ja, dan verlies ik wel 9 centimeter hoogte overal waar pockets staan, maar dat is dan maar zo. Dat zou iets geven als op het onderste schap links op de foto hieronder, behalve dat ik eigenlijk verbazend veel niet-pockets heb en dat het nooit zo dramatisch zal zijn:
(En dat is dan ook meteen de reden waarom ik geen twee boekenrijen achter elkaar kan steken, met de achterste op een verhoog: veel te veel grote boeken in verhouding met pockets.)
…maar als ik het zo doe, dan verlies ik per boekenkast zeker een volledige legplank. En de boeken staan er nu al met twee of drie achter elkaar in.
Alles wat hier staat is mijn eigen opinie. Het wordt niet nagelezen of goedgekeurd door mijn werkgever voor het on-line komt, en ik bied geen enkele garantie voor kwaliteit of correctheid.
Mijn werkgever is het niet noodzakelijk eens met wat ik schrijf, en het spreekt vanzelf dat hij dan ook op geen enkele wijze aansprakelijk kan zijn voor wat ik hier publiceer.
Ter info
Eén van mijn e-mailadressen is michel [at] zog punt org. Normaal gezien antwoord ik daar, buiten de kantooruren, onmiddellijk op.
, in 
. 
-trilogie zit in mijn Kindle-cloud. Om te lezen tussen Pratchett’s 
en G.J. Meyer’s 
en Albert Schweitzer’s 
. Ja, alsof ik nog niets anders te doen had, ja. En dat het niet moeilijk is dat ik geen boeken uitgelezen krijg als ik er zoveel tegelijk lees, ik weet het. 
(nu ook een link met mijn Amazon Associates-ID erin!):
(nog zo’n link!) gekocht, en kijk wat er vanmorgen in mijn brievenbus zat over mijn aankoop van het vorige deel:
