Michel Vuijlsteke's weblog

Tales of Drudgery & Boredom.

Categorie: Film (pagina 2 van 4)

Twee D

Er moest naar een film gegaan worden, vanavond. Kapitein Amerika was het eerste dat ter sprake kwam, met de gedachte van ’t zal dan van verstand op nul en slaan en smijten zijn.

Ik naar de website van de Decascoop. Wat graadt gij? Dat het een 3D-film was. En laat het toeval nu net dat ik geen goesting meer heb om 3D-films te zien zolang ik niet zelf kan kiezen waar het focusvlak zich bevindt. En zolang er vervelende brilletjes zijn waar er altijd reflectie van de lichten aan de nooduitgangen in zit.

En zolang het beeld veel te donker is, zelfs al doen de mannen van de Decascoop hun best.

Dus is het goede oude tweedimensionale film geworden. En hopen dat die mode ook deze keer voorbij gaat, zoals ze om de paar decennia de afgelopen honderd jaar al eens opgekomen en weer voorbij gegaan is.

Blade Runner?

Hola, wat leest mijn oog? Ridley Scott To Direct and Produce New ‘Blade Runner’ Film?

Griezelig.

The Man From Earth

Ik voelde me weer dertien jaar: zonet The Man From Earth gezien. Doe uzelf een plezier en lees niét verder dan de tweede paragraaf van het Wikipedia-artikel: het gaat over een man die 14.000 jaar oud is, en de rest ziet u dan wel in de film.

Het idee is eeuwen oud en wellicht al honderden keer geschreven, van de legendes van de Wandelende Jood tot The Boat of a Million Years en Yarbro’s Saint-Germainreeks met een streepje Behold the Man.

Het is een verhaal dat ik al meer dan veel gelezen heb. De film is een anachronisme, een stuntelig verfilmd toneelstuk op televisie dat evengoed een hoorspel had kunnen zijn. Met bordkartonnen karikaturen van personages, vertolkt door acteurs die hun rol doortelefoneren en acteerprestaties uit een weekendfilm van 1978 doen, een houten regie, rammelende continuity, een wending die niet verrassend is, en een einde zo melig als geconcentreerde honing, en bovendien ook zó hard ingetelefoneerd dat het al van het begin duidelijk was.

En toch: een uitstekende film om met de kinderen naar te kijken. Om ze aan het dromen te zetten, en ze boeken te doen lezen. Van harte aangeraden!

(En ze vinden het zelf niet zo erg dat hun film gedownload wordt, blijkbaar, dus leef u uit.)

OK USA

Ah, blast from the past.

Dat is nu al, even tellen, 23! jaar dat ik op gezette tijdstippen met een grijs en één of twee duimen in de lucht “OK USA” zeg om aan te geven dat iets in orde is.

Het moment in de film –Bloodsport, met een zeer jonge JCVD– was episch: ze zijn op stap naar de Kumite, in achterbuurten in sloppenstraten en alles, en dan worden ze tegengehouden door zeer ethnisch uitziende Aziaten, en het ziet er allemaal verkeerd uit te gaan draaien, en dan:

Commentaar van ene Bones 98, drie jaar geleden, op Youtube: “I always say OKAY USA and people think Im retarded. ehhh. It’s fucking hilarious” – well, count me in. Geen mens die weet waar ik het over heb, maar ik blijf het zeggen.

Kenner aan het woord

“Midnight in Paris is een weinig memorabele film van een meester die duidelijk op retour is, maar omdat de first lady van Frankrijk, Carla Bruni, er een rolletje in speelt, genereert de film interesse bij pers en publiek.”

Dat was de opinie van de filmbeer van de VRT, die –vermoed ik– wurgneigingen krijgt van de alleen al de gedáchte van een film die te populair zou zijn of niet “interessant” genoeg.

Ik dacht dat ik gezien had dat andere mensen het niet echt een slechte film vonden:

Midnight in Paris has received critical acclaim. Review aggregate Rotten Tomatoes reports that 92% of critics have given the film a positive review based on 132 reviews, with an average score of 7.9/10. Among Top Critics it received 95% positive reviews with an average rating of 8.3. The critical consensus is: “It may not boast the depth of his classic films, but the sweetly sentimental Midnight in Paris is funny and charming enough to satisfy Woody Allen fans.” The film has received Allen’s best reviews and score on Rotten Tomatoes since Bullets Over Broadway in 1994. Website metacritic, which assigns normalized scores to film reviews, gave the film 81 out of 100, based on 40 reviews, indicating “universal acclaim”.

En kijk, het kan me eigenlijk niet eens zoveel schelen of filmmans bij de VRT het een goede of een slechte film vond, of hij het er al dan niet mee eens is dat het de beste Woody Allen sinds zestien (!) jaar is. Misschien dat ik er teveel in lees, maar: toch wat vies dat het de eerste niet-Vlaemsche/Belgische film is sinds een eeuw waar ik het nieuws zo lang over bezig hoor — en dat de enige beoordeling tegelijkertijd denigrerend is over de film en de media en dat het begot de media zelf is die aan het woord is en dat ze het wellicht nooit over de film zouden gehad hebben als Bruni er niet in meegedaan had en dat ze daar net over schamper doen en aaaaaaaarrrgghhh.

To crush your enemies, see them driven before you, and to hear the lamentation of their women

Warren Ellis heeft voor altijd Conan, what is best in life? verneukt, kijk maar, en ik daag u uit om zonder safe search op “images” te klikken. Maar eigenlijk, en met pijn in het hart: Conan (1982) heeft voor mij Conan zoals die bij mij in de rij Elric van Melniboné – John Carter – Bob Morane – Tarzan stond, kapotgemaakt.

Met alle respect voor The Governator natuurlijk, maar sinds Schwarzenegger heb ik het altijd moeilijk gehad om Conan te zien zoals ik hem zag in mijn hoofd toen ik klein was, en zoals Robert E. Howard hem schreef.

…maar kijk:

conan-the-barbarian-in-3d.jpg

Jason Momoa, die ik tegenwoordig helemaal genietbaar vind als Khal Drogo in Game of Thrones, gaat de Cimmeriaan neerzetten. Ik zie het eigenlijk wel zitten: geen blok vlees zoals Schwarzenegger, wel een panterachtige supermens zoals in de boeken. Ik bedoel, dit is meer Momoa dan Schwarzenegger, toch?

Conan did not hesitate, nor did he even glance toward the chest that held the wealth of an epoch. With a quickness that would have shamed the spring of a hungry jaguar, he swooped, grasped the girl’s arm just as her fingers slipped from the smooth stone, and snatched her up on the span with one explosive heave.

Whee!

Oh, en hij doet ook geen pijn aan de ogen, heb ik horen zeggen. “Valt wel mee,” wist Zelie:

jason-momoa.jpg

Niet dat het mij veel uitmaakt hoe die mens er zonder kleren uitziet: ik hoop gewoon van enorm ganser harte dat het een uitstekende film wordt, en dat het dan ook een langlopende serie wordt, genre Lord of the Rings meets James Bond meets Game of Thrones.

Een mens kan maar dromen: beeld u in dat er ook zo een film of twintig gemaakt worden, over een periode van twintig dertig veertig jaar, Conan van zijn dertig jaar tot zijn zeventig, van dief tot soldaat en piraat en generaal en koning.

Of dat ze er gewoon een on-demand download-serie van maken.

Voor wie wil lezen, trouwens: The Phoenix on the Sword (1932) | The Scarlet Citadel (1933) | The Tower of the Elephant (1933) | Black Colossus (1933) | The Slithering Shadow (1933) | The Pool of the Black One (1933) | Gods of the North (1934) | Rogues in the House (1934) | Shadows in the Moonlight (1934) | Queen of the Black Coast (1934) | The Devil in Iron (1934) | The People of the Black Circle (1934) | A Witch Shall be Born(1934) | Jewels of Gwahlur (1935) | Beyond the Black River (1935) | Shadows in Zamboula (1935) | Red Nails (1936) | The Hour of the Dragon (1936) | The Hyborian Age (1938).

0001-conan-the-barbarian-movie-poster-stephen-lang-01.jpg0002-conan-the-barbarian-movie-poster-rose-mcgowan-01.jpg0003-conan-the-barbarian-movie-poster-ron-perlman-01.jpg0004-conan-the-barbarian-movie-poster-rachel-nichols-01.jpg0005-conan-the-barbarian-movie-poster-jason-momoa-01.jpg

Bunker

A voir!

`

Stand by for marathon?

Zonet van mijn moeder een hele doos Columbo meegenomen: 69 afleveringen, van 1971 tot 2003. Allemaal rippen en op de computer zetten en kijken, denk ik.

Ik was al bezig met de zooi van de kinderen — alle *bootlading* DVD’s — en nu komen die erbij.

Een eeuw geleden had ik al mijn DVD’s al omgezet naar filmpjes-op-de-computer, en ik herinner me dat het niet echt snel was, maar nu ik het een beetje in degelijke kwaliteit wil doen: godhemel wat gaat dat traag.

Misschien ligt het aan Handbrake? Misschien is het niet zo’n goed idee om software te gebruiken die praktisch nooit meer een nieuwe versie krijgt? Of misschien moet ik gewoon de hele DVD rippen?

Euh nee, toch niet: de hele DVD rippen zou in het geval van die Columbo-DVD’s willen zeggen dat ik ad vitam eternam elke keer ik een DVD in steek een minuut intro zou zien die ik niet kan skippen, en voor elke keer dat ik naar een aflevering wil kijken, eerst een boodschap van de Belgische/Nederlandse anti-piraateenheid van ook nog eens minuut moet zien dat ik niet kan skippen.

Urgh. En dus zit ik gelijk een idioot dingen te converteren. Een uur, is die Handbrake bezig, voor een uur en twintig minuten aflevering. Gelijk een idioot, ik: als ik er voortdurend mee bezig ben, en geen enkele keer vergeet de DVD te wisselen, en niet ga slapen, dan kan ik die 69 afleveringen in digitaal formaat op de computer hebben, met taalversies en ondertitels, op iets minder dan drie dagen.

Screen shot 2011-01-30 at 23.41.01.png

Oh, en als ik alle afleveringen van Columbo in DVD-kwaliteit, ruim gerekend een gigabyte per keer, van op het internet zou willen downloaden — gesteld dat ze te vinden zouden zijn, natuurlijk — zou ik ze op pakweg anderhalve minuut per aflevering kunnen binnen trekken. Zonder kijken of moeite, op minder dan twee uur, alle afleveringen ooit van Columbo.

Ik zou er evenveel voor willen betalen als ik voor de DVD-box betaald heb. Maar: niet mogelijk. Pech.

En dan vragen mensen zich af waarom er gepirateerd wordt. Oh hang on: misschien is het eigenlijk zelfs illegaal om DVD’s die men zelf gekocht heeft, op zijn eigen computer te zetten om zelf te bekijken op zijn eigen televisie?

Grmbl.

Buster Keaton lacht

Ik heb Buster Keaton ontdekt in zijn bijna laatste film, Something Funny Happened on the Way to the Forum. Ik ben sindsdien een onvoorwaardelijke en levenslange fan: ik denk dat ik al de films die ik kon kopen van hem heb, op VHS-cassette, en dan op DVD, en nu in nog betere kwaliteit waar mogelijk.

Dit weekend was ik naar een verzamelaar van films uit 1917-1923 aan het kijken, helemaal het begin van zijn carrière, toen hij met zijn vriend Roscoe Arbuckle samenwerkte — ongelooflijk trouwens, dat er na al die jaren nog altijd geen film over het leven van Arbuckle gemaakt is.

Euh, maar goed, dus, ik was aan het kijken en aan het genieten, en hier werd ik helemaal warm van:

Arbuckle verkleedt zich als verpleegster, en flirt met Buster Keaton. Die niét zijn Great Stone Face-persona doet, maar die zowaar lacht. Zó mooi!

Tron

Euh ja.

Ik heb de muziek al een tijdje op mijn koptelefoon draaien, ik dénk dat ik zeer binnenkort eens naar de film zal moeten.

The Man in the High Castle

The_Man_in_the_High_Castle.jpgZozo: Ridley Scott, de meneer van Blade Runner dat eigenlijk kwam van Do Androids Dream of Electric Sheep van Philip K. Dick, gaat binnenkort in vier afleveringen The Man in the High Castle maken voor de BBC.

Het moet zo ongeveer mijn eerste althist-boek geweest zijn — direkt beginnen met het goed gerief, meneer mevrouw — en ik kijk er erg hard naar uit om te zien wat Scott ermee aanvangt.

Het is in alle geval goed dat het op televisie komt: ik krijg meer en meer het gevoel dat films, met hun och here twee of een beetje meer uur, minder en minder in staat zijn om meer dan schetsen of korte episodes te brengen.

Een novelle of een kortverhaal, of een totaal verbasterd boek, dat geraakt verfilmd voor in de filmzaal, maar een iet of wat complexer ding, dat kan alleen maar tot zijn audiovisueel recht komen als tv-serie.

Films, vind ik vaak, zijn niet meer dan een opeenvolging korte vignetten, waar alleen hints van karakterevolutie kunnen getoond worden. Vergelijk dat met series als The Wire, of Deadwood, of Breaking Bad, of nog zoveel andere die gewoon helemaal niet kunnen als film, en jawel: heel, heel erg tevreden dat het een serie wordt.

Er kunnen niet genoeg goede series zijn — nu alleen nog tijd vinden om ze allemaal te bekijken, natuurlijk.

Sociaal

Gaan kijken naar The Social Network. Fijne film. Review volgt.

Love & theft

Get Lamp, en wel numeteen

Jason Scott is klaar met Get Lamp (zie vroeger, vroeger, vroeger, en ook, en ook, en nog zoveel meer).

Mag ik u allen aanraden, zelfs nog voor ik mijn DVD’s gekregen heb, om er numeteen een exemplaar van te bestellen? Het kan niet anders dan uitstekend worden: Scott’s vorige, over BBSen, was een uitstekende film, en Interactive Fiction (text adventures, zoals ze in onze tijd heetten) is ongemeen boeiende en dankbare materie — en komt daar nog eens bij dat zo ongeveer alle protagonisten in het genre, van vroeger en van nu, voor de camera heeft gekregen.

En dat de production values tot in de kleinste details fantastisch zijn, van doos over DVD-menu’s tot extra’s en ondertiteling en audiotracks.

Rep u nu naar www.getlamp.com en bestel. Of wacht tot ik hier een onnoemelijk lovende review schrijf en bestel dan.

(oh en trouwens — deze staat in de credits:

4811658014_9a552a3fb2_o.png

ik ben daar mateloos trots op)

Ex-drummer

Ik vind Herman Brusselmans een sympathieke kerel, ik kan er niets aan doen. Ik heb hem toen ik bij Griffo werkte zo ongeveer elke week weten toekomen en weer vertrekken bij de repetitie van de groep waar hij in zat, en hij was nooit anders dan, euh, lief.

Verder ken ik de man niet, maar mijn beeld van hem is voor altijd positief, nèm.

Zijn boeken, vrees ik, heb ik niet gelezen. Ik zou dat eigenlijk best ooit eens doen, vermoed ik. Maar misschien wacht ik nog twintig jaar, tegen dan zal het wel duidelijk zijn welke van zijn boeken goed zijn. En wie weet wat komt er nog, met het vorderen der jaren en de ravages van de tijd.

Ondertussen denk ik wél dat ik pal in het doelpubliek van Ex-Drummer, de film, zit.

Twee dingen. Ten eerste wordt er in ‘t openbaar geen tongen gedraaid met de roadie.

Ha! En ‘t is met Gunter Lamoot, die voor mij niet veel kan verkeerd doen.

Hm. Ik bedenk me net: misschien lees ik de boeken van Brusselmans wel niet, en bekijk ik de Laatste Shows met Lamoot wel niet om dezelfde reden. Dat ik mijn mentaal beeld niet wil in de war laten sturen.

Oudere berichten Nieuwere berichten

© 2018 Michel Vuijlsteke's weblog

Thema gemaakt door Anders NorenBoven ↑