Archief voor de categorie 'Kinderen'

 

Voorbij halfweg, denk ik

donderdag 11 december 2014 in Kinderen. Permanente link | 4 reacties

Het is hier al bijna elke dag “goed!” geweest bij de examens van de twee oudste, op een paar keer “mwa, min of meer” na.

En het fijne van de zaak is: geen flauw idee wat dat betekent. Voor hetzelfde geld is het uitstekend, voor hetzelfde geld zijn er halve drama’s gebeurd. En ik heb soms de indruk dat ik er meer mee inzit dan de kinderen zelf.

Zucht.

Kinderen op kamp

maandag 7 april 2014 in Kinderen. Permanente link | Geen reacties

En het vreemdste van die twee oudste kinderen die op kamp zijn? Dat het om pakweg acht uur al stil is omdat iedereen gaan slapen is. Ik vind het soms wel lastig dat Zelie hier rondhangt tot een stuk in de nacht, en dat Louis stil (of niet zo stil) zit te lachen met Youtubefilmpjes in zijn koptelefoon, maar nu ze er niet zijn, mis ik ze eigenlijk wel.

Jan en Anna zijn meer dan content van hun danskamp: ze hebben vandaag jazz gedaan, en ook ballet denk ik: Jan was heel de tijd bezig van pas de bourrée, pas de bourrée.

Ook van Jan, trouwens: hij had gisteren beslist hoe hij de vakantie zou doorbrengen. Opstaan, een beetje naar tv kijken, dan trompet spelen, dan een beetje op de computer spelen, dan buiten spelen, dan nog een beetje trompet, en dan nog wat Playstation. Jan is zo raar, soms: hij speelt enorm goed voetbal, maar hij danst ook graag en goed, en nu hij met trompet begonnen is, hoor ik hem van dag tot dag enorme vooruitgang maken. En zijn leraar zegt dat hij een geboren trompetspeler is.

Kijk, min of meer chronologisch:

Ik denk dat dat nog wat gaat geven, Jan.

Shoppen shoppen shoppen

zaterdag 8 maart 2014 in Kinderen. Permanente link | 2 reacties

Als ge’t al een paar jaar na elkaar gedaan hebt, dan is dat een traditie hé?

Ik weet eigenlijk niet meer hoe lang het al is, maar het principe is het volgende: elk jaar nemen Anna’s meter (uit Aalst) en Anna’s peter (uit Brussel) haar mee op uitstap. Maanden op voorhand wordt dat gepland, en vandaag was de dag… tot vanmiddag: een accident met een vinger, en een meter die niet meer kon. Aaaa!

Het werd dus peter en mezelf. En in plaats van shoppen in Aalst, shoppen in Gent. We zijn naar Petit Zsa Zsa geweest (een oranjeachtig kleedje met appels op oooooh), en naar de speelgoedwinkel (lego), en dan naar de Cool Cat. Ik hield mijn hart vast dat het vieze t-shirts of fluo-gedoe zou worden, maar we zijn uiteindelijk met een goudkleurige lederen vest naar huis gegaan, swagggg als het ware.

A splendid time was had by all, en dedju dat Anna al serieus groot begint te worden.

Morgen misschien eens een fotoshoot doen voor Anna’s meter. :)

‘t Is voorbij

dinsdag 17 december 2013 in Kinderen. Permanente link | Eén reactie

’t Is voorbij, en ik begin nerveus te worden: de eerste humaniora-examens ooit voor Louis, en de eerste examens in de Tweede Graad voor Zelie. 

Het verschil tussen eerste en tweede graad (tussen twee humaniora en derde humaniora, dus) is toch wel groter dan ik het mij herinner: vooral dat er minder kleine ondervragingen zijn tussendoor, waardoor ze grotere gehelen moeten leren, en dat als er dan een slechte overhoring tussen zit, die punten moeilijker op te halen zijn. 

Ik zou eens moeten vragen of er veel verschil op de examens zit, maar ik had gelijk niet de indruk. 

Het is natuurlijk nog maar het eerste trimester, en zelfs als er iets aan de hand is, is er niet noodzakelijk iets érgs aan de hand, maar toch: ik ben helemaal nerveus in de plaats van de kinderen. 

Lessen in politiek

dinsdag 17 september 2013 in Kinderen. Permanente link | 2 reacties

Ik herinner mij nog vijf jaar geleden, toen Zelie zich wou verkiesbaar stellen voor het leerlingenparlement op school. Hoe ze haar hersenen pijnigde om goede ideeën te vinden, dingen die ze zou kunnen doen en verwezenlijken die niet onrealistisch waren en die voor iedereen iets zouden kunnen betekenen. 

“Gezelschapsspelen tijdens de middagpauze” was één van haar voorstellen. Eén van haar andere voorstellen was denk ik iets met “één keer per maand vis ‘s middags voor wie wil”. Needless to say dat ze niet verkozen raakte. De andere kandidaten hadden uiteraard al lang op voorhand gelobbyd en stemmen geronseld en gekonkelfoesd, en wat de voorstellen waren, deed er uiteindelijk bijna niet toe. 

Het waren als ik het mij goed herinner trouwens ook allemaal dingen zoals “frisdrankautomaten op de speelplaats” en “een week schoolreis”, die er nooit ofte nimmer ooit zouden doorkomen. Maar hey, met azijn vangt men geen vliegen en wat maakt het uit eens ze verkozen zijn, juist?

Needless to say dat het een bittere les was voor Zelie. 

Louis had geen zin om zich verkiesbaar te stellen, maar kijk nu: Jan wel. Ik moest mij voor de computer zetten en zijn instructies volgen voor het verkiezingsdrukwerk: zijn voorstellen zijn een fuif op het einde van elk trimester en een voetbaltoernooi. En zijn slogan, daar was hij ook al zeker van: Stem op Jan voor het beste schooljaar ooit! Op een rode achtergrond, ja, een rode. O ja, en niet gewoon “fuif”, maar “megacoole fuif”. Uh huh. 

Stem op Jan

Dié les heeft hij dan blijkbaar toch al geleerd. 

Verjaardag!

zaterdag 2 maart 2013 in Kinderen. Permanente link | 6 reacties

Enfin, ik zeg “Verjaardag!”, ik bedoel eigenlijk “Verjaardagsfeestje!”, want Jan is ondertussen al negen jaar en dertien dagen oud. 

Jan

Enfin, ik zeg “Verjaardagsfeestje!”, ik bedoel eigenlijk “Jan heeft een roedel kinderen uitgenodigd en dan ziet hij wel wat hij ermee doet om te spelen of zo en wij bakken pannenkoeken en dan kijken ze naar een film en dan blijven ze slapen en dat was het dan!”

Niet voor ons, de themafeestjes met zorgvuldig uitgewerkte kleurgecoördineerde godweetwats: gewoon, we zien wel. 

En kijk, dat is helemaal gelukt, tot nog toe. Er is geplaystationed (FIFA 13 en Singstar), er is gevoetbald (op straat), er is verstoppertje gespeeld (in huis), ze hebben een poging gedaan tot weerwolfen (Zelie was verteller, en ‘t was geen groot succes qua spelen, maar wel qua leute maken, denk ik), er zijn pannenkoeken gegeten (veel), er is naar een film gekeken (Madagascar 3, en ‘t is dus niét evident om een hele kamer kinderen één film te laten kiezen), en er is tot een stuk in de nacht getetterd op de kamer — met zes! in! één! kamer! — ge beeldt u in dat dat goed verlopen is.

Naar bed!

woensdag 9 januari 2013 in Kinderen. Permanente link | Geen reacties

Alleen thuis met de kinderen vandaag: Sandra op de lappen.

Dat naar bed krijgen, da’s dan altijd zo ongeveer hetzelfde verhaal. Anna rond zeven uur, zonder al te veel protest (en woensdag nog wat minder protest dan anders, ze isdan eigenlijk nog niet zo lang pas terug van de zwemclub):

Anna

Jan, een uur later, onder luid protest – zelfs al ligt hij eigenlijk al een tijd stikkapot in de zetel:

Jan

Louis nog een uur later, in dit geval nadat zijn aflevering Doctor Who gedaan was:

Louis

En dan Zelie, op een uur dat zo ongeveer onderling overleg redelijk lijkt.

Zelie

(behalve als ze zich ter elfder ure herinnerde dat ze nog iets voor school moest doen, dus, zoals vandaag)

(zucht)

(gelukkig was het maar tien minuten werk)

De volgende stap

zaterdag 29 december 2012 in Kinderen. Permanente link | Geen reacties

Ik ben er ondertussen aan gewoon dat mijn dochter vraagt of ze bij een vriendin mag gaan en of een vriendin hier mag komen. 

En tot daar dat dat op het laatste moment is, als de afspraken tussen haar en vriendinnen eigenlijk al gemaakt zijn. 

Maar vandaag was het eventjes de overtreffende trap: of het een probleem zou zijn als haar vriendin en zussen en vader en moeder zouden langskomen om een gezelschapsspel te spelen. 

Ik had net gepland om even weg te gaan, dus ik zei dat we het na afloop zouden bespreken dan. 

Ik had er mij aan kunnen verwachten, dat ze mij een half uur later een sms stuurde, om te zeggen dat haar vriendin ondertussen bij ons thuis was. Naar Sandra, die ook niet thuis was, had ze tenminste een sms gestuurd om te zeggen dat haar vriendin bij ons thuis was, en of dat geen probleem was. 

Trr. Goed dat wij zo gemakkelijke ouders zijn.

Boeken voor de kinders

woensdag 12 december 2012 in Boeken, Kinderen. Permanente link | 3 reacties

Louis is bezig aan een verzamelaar fantasy-kortverhalen. Daarna, denk ik, geef ik hem een bundel robotverhalen van Asimov.

Zelie, die geef ik denk ik The Ship Who Fought. Of misschien The Mists of Avalon.

Die boeken staan er nu bijna allemaal: tijd dat ze gelezen worden, gedimme.

Apparaat

vrijdag 30 november 2012 in Kinderen. Permanente link | 9 reacties

Een hele dag vrijaf genomen, vandaag, om de dochter moreel te ondersteunen bij het laten insteken van een apparaat.

Afgehaald op school, eerst een soepje gaan eten (veel anders lukte niet, met die getrokken tanden), een geforceerd geposeerde foto getrokken waar er een bordje stond “neem hier een foto” (toon uw tanden! uw tanden!), en dan naar de orthodontist getogen.

Photo opportunity

Daar was het allemaal teleurstellend vlug en pijnloos gedaan: tanden gepoetst met een soort polijstmiddel, zetel in, BDSM-mondstuk in, afzuiging in mond, tandglazuur voorbereid, lijm erop, blokjes erop, ijzerdraad erin, rekkers rond de blokjes, honderden en honderden en honderden euro’s in cash betaald, geforceerde glimlach bevolen (méér tanden! méér!), foto genomen en hopladiejee:

Apparaat

Volgende week nog een stuk doen, en dan twee jaar of zo aan een stuk geen appel of ribben kunen afkloven, vier keer per dag tanden poetsen, rondlopen met een halve ijzerwinkel in haar mond.

Maar ‘t is voor een goed doel!

…and so it begins

woensdag 21 november 2012 in Kinderen. Permanente link | Eén reactie

Zelie is de helft van haar tanden getrokken vandaag: ze waren te groot, en ze kwamen er niet uit, en het waren nog geeneens haar definitieve tanden.

Er dan maar uit, dus. En nen appareil ook, binnenkort.

Dat is een beetje zoals echt écht groot worden, vind ik. (Het is ook schrikkelijk duur, vind ik, maar dat geheel terzijde.)

Zoek Louis

zaterdag 20 oktober 2012 in Kinderen. Permanente link | Eén reactie

Ik maak er al negen jaar oudercontacten aan een stuk een sport van: zoeken naar de tekeningen en de werkjes van Louis. Er hangen altijd wel ergens dingen uit, binnen of buiten de klas, en meestal lukt het me redelijk goed om dat van Louis er meteen uit te pikken. 

‘t Was vrijdag niet anders.

Dit was wat er zo’n beetje hing: 

TekeningenTekeningen

Een oefening met regelmatige veelhoeken, die ze dan mochten plaatsen op een blad en inkleuren. En dit was de tekening waarvan ik bijna zeker van was dat ze van Louis was:

Tekening Louis

Ik had gelijk, wat hadt ge gedacht. :)

Gevonden foto’s

maandag 17 september 2012 in Foto's, Kinderen. Permanente link | Geen reacties

In het achterhuis lag een hele zak vol foto’s, en dat was ook alweer een eeuw geleden dat ik er zo tegen gekomen was, wegens dat er hier eigenlijk nooit echt afgeprint meer is sinds het digitaal is.

Er lagen ook hier en daar filmrolletjes — geen idee of ik ze allemaal zelfs nog zou kunnen laten ontwikkelen, er zaten van die rare APS-dingen tussen.

Digitaal heeft dat ook een beetje, die serendipiteit van wat zou er hiér in kunnen zitten: verloren gelegde geheugenkaartjes waar geen mens nog weet wat er zou kunnen op staan. Zoals bijvoorbeeld deze, niet eens zo oude foto’s, gevonden op een kaartje dat tussen een boek zat in een zak in een doos:

Jan met das

Anna en Jan

Anna en Jan

Anna en Jan

Anna en Jan

Mijn twee fotomodellen. :)

(En okay, de foto’s zijn maar een paar dagen oud, maar ik heb ze echt wel gevonden op een plaats waar ik ze nooit verwacht had — dat komt van al dat verhuizen — en voor hetzelfde geld waren het er van jaren geleden.)

Compacten

dinsdag 11 september 2012 in Kinderen. Permanente link | 11 reacties

Hey, een nieuwe term gehoord gisteren op de inleiding voor het derde leerjaar: compacten.

Er zijn oefeningen, en die moeten gemaakt worden. De meeste kinderen moeten alle oefeningen maken. Zwakkere kinderen, daar gaat de redenering dat kwaliteit vaak beter is dan kwantiteit: liever tien oefeningen goed gemaakt dan dertig wegens tijdsdruk en paniek maar half en half — en dus krijgen zij een gecompacteerd pakket.

Maar wat ik wel bijzonder goed vind: kinderen die het allemaal al snappen en die geen baat hebben bij de elfendertigste keer dezelfde eenvoudige oefeningen, die moeten ze ook niet allemaal maken.

Het is niet eerlijk, zeg ik u

maandag 10 september 2012 in Kinderen. Permanente link | 4 reacties

Daarnet was Zelie haar dagelijkse dosis van twintig of zo nieuwe Latijnse woordjes aan het overlopen. Vraag eens aan mij, zeg ik om te lachen.

Waarop ze mij overhoort, en blijkt dat ik gelijk achttien en een half van de twintig woorden nog wist.

Dat is dus verdorie meer dan ik ooit zou geweten hebben toen ik zelf in het tweede jaar Latijn zat.

Als ik met een half oog meevolg met Zelie en haar Latijnse woorden, dan ken ik het honderd procent van buiten: de zeshonderd woorden die ze vorig jaar moest kennen, daar moogt ge mij om het even wanneer een examen van geven, dat zal zowat perfect zijn.

Hoe erg is dat, jong.

Ik heb daarop gevloekt, bloed zweet en tranen toen ik die moest leren toen ik zo oud was als zij. En dat lukte maar niet en het lukte maar niet — en nu weet ik nog allemaal wat ik toen niet kon onthouden.

Geheugen, ‘t is een vuile beeste.

Vriendjes

Zoek

<insert standard disclaimer>

Alles wat hier staat is mijn eigen opinie. Het wordt niet nagelezen of goedgekeurd door mijn werkgever voor het on-line komt, en ik bied geen enkele garantie voor kwaliteit of correctheid.

Mijn werkgever is het niet noodzakelijk eens met wat ik schrijf, en het spreekt vanzelf dat hij dan ook op geen enkele wijze aansprakelijk kan zijn voor wat ik hier publiceer.

Ter info

Eén van mijn e-mailadressen is michel [at] zog punt org. Normaal gezien antwoord ik daar, buiten de kantooruren, onmiddellijk op.

Valideert, in principe: css & xhtml.
Gemaakt met WordPress.
Syndicatie: Entries (RSS) en commentaar (RSS).



ISSN 1780-1338