Die reclame op televisie, met die prinses die niet genoeg geduld heeft om te wachten tot haar kikker een prinses geworden is, u bekend?

Het heerlijk relaxte liedje op de achtergrond is Your Sweet Love van Lee Hazlewood.

Lee Hazlewood is niet echt zeer bekend hier, maar da’s ten onrechte, hij was onder meer verantwoordelijk voor These Boots Are Made For Walking—dat alleen verzekert hem een plaats in de gallerij de galerij der groten. Zijn afscheidsplaat, Cake Or Death (titel courtesy of Eddie Izzard, respect!) is indrukwekkend mooi.

Knippenplak van bij allmusic:

It’s supremely fitting that Lee Hazlewood would greet his impending death from renal cancer with an album that expresses a healthy dose of cheery fatalism, the same nature that has kept the listeners of several generations tuned in to his every word. It’s also fitting that Hazlewood goes out on his own terms, with no celebrity cameos but help from plenty of unknowns, family members, and old friends. (One of the latter gets a full vocal feature since, in Lee’s words, “He literally saved my life some time ago, so this is a promise given and a promise kept.”) Hazlewood entered no name studio, allowed no adoring producer or musician from a recent generation onto his record, and shows virtually no patience for writing or producing the type of album that many of his fans — who are doubtless looking for a snapshot of Lee Hazlewood circa 1967 — will want to hear.

Geniet mee van een stukje Boots, en loop dan morgen naar uw lokale platenboer voor de rest van de plaat:

Run, don’t walk.

Zo. De teerlingen zijn geworpen. Les jeux sont faits. De tien halve finalisten zijn geselecteerd. Veel kans dat de winnaar ertussen zit: het kaf is al van het koren gescheiden, 10 van 28 is al niet slecht van eerste selectie.

Maar vooral: de meeste mensen zullen het liedje al eens gehoord hebben, en de herkenning doet enorm veel. Zoals André Vermeulen het gisteren zei: “op den duur worden àl die liedjes goed”.

Tijd om een positie in te nemen! Niet gehinderd door enige kennis van zaken, dat spreekt, laat staan door ver doorgedreven research: ik heb alleen de liedjes van de halve finale en het gedrocht van Engeland gehoord, maar dat mag de pret niet drukken.

Bij deze dan ook: mijn officiële endorsement voor de ravissante Alenka Gotar uit Slovenië en haar magistraal goede nummer Cvet z juga, dat alles heeft wat een goed Eurovisie-nummer moet hebben: catchy, bombast, een nietszeggende tekst, een schone madam, een inexorabele opbouw naar een climax, nekeer iets ander dan verleden jaar en uiteraard voer voor imitatoren voor volgend jaar.

En het helpt ook echt wel dat Alenka Gotar een serieuze zangeres is. Ze heeft, zo zegt Wikipedia mij, zowel Barbarina als Susanna gezongen in Figaro, Donna Elvira in Don Giovanni, en Pamina in de Toverfluit—zowel in Ljubljana als in Salzburg. Not too shabby, mijn gedacht.

Haar optreden in de halve finale alhier:

Het liedje alhier:

En de tekst om mee te zingen alhier:

U weet wat gedaan, zaterdag.

Ah, covers. Ik houd van covers. En Creep. Ik houd van Creep.

De combinatie is soms slecht (Moby, ieek); maar vaker gewoon ongeïnspireerd—men moet me eens uitleggen waarom deze (competente) versie door Damien Rice

of deze (hyper-melige) versie van Korn op MTV Unplugged

beter zouden zijn dan pakweg deze van Chris Morton (van Idool 2003, weetwel). Leuk om luisteren, ah ja, het origineel is dan ook onwaarschijnlijk goed, maar een cover moet méér zijn, vind ik.

Nee, dàn de mannen van Los Diggaz. Altijd in voor een fijne witz en een spirituele cover, na Total Eclipse of the Heart nu ook Radiohead:

Of deze, natuurlijk:

Jim Henson doet in zijn graf op dit eigenste moment een geslaagde impressie van een gemotoriseerde bromtol.

Bonus: een covertje van Dr. Dre door Ben Folds:

Bij mijn grafische kaart indertijd zaten er zo’n Animusic-demo waarin er rondgezoomd kon worden en vanalles: klikkety-klik.

In hoge resolutie en met anti-aliasing en motion blurring en alles erop en eraan ziet dat er allemaal zeer proper uit, vooral als het mogelijk is om er door te zweven naar believen.

Er zijn ‘t schijnt ook DVD’s van te krijgen, maar op YouTube geeft het toch al een indruk.

Animusic

1. Future Retro
2. Stick Figures
3. Aqua Harp
4. Drum Machine
5. Pipe Dream
6. Acoustic Curves
7. Harmonic Voltage

Animusic 2

1. Starship Groove
2. Pogo Sticks
3. Resonant Chamber
4. Cathedral Pictures
5. Pipe Dream 2
6. Fiber Bundles
7. Gyro Drums
8. Heavy Light

Eigenlijk hé, zingt die eigenlijk zelfs niet eens zo slecht, Alizée.

‘t Is haar schuld ook niet dat Mylène Farmer er een tweede haarzelf van probeerde te maken, en die hele Moi… Lolita, eigenlijk, is ook niet eens zo slecht, eigenlijk.

Tja.

Ik ben behept met een bij tijd en wijlen uitstekend geheugen (niet voor gezichten of mensen of dingen die ik moet doen, haast ik me erbij te zeggen, wel voor patronen en nutteloze zaken), en ik ken wegens omstandigheden, het gehele oeuvre van de heer Hintjens Arno van begin tot einde van buiten.

In de prehistorie van het internet, als er van lyrics sites nog geen sprake was, en al helemaal niet van Arno of TC Matic lyrics sites, heb ik me dagen, weken en maanden aan een stuk beziggehouden met het ontcijferen van alle (àlle) liedjes van die brave mens, en heb ik ze allemaal in een kruisverwijzende website gestoken.

Vandaar dat, telkens de tweede strofe van Hit the night op Jus de box van Arno voorbijkomt, ik een glimlach niet kan onderdrukken. Luister even mee [809 KB MP3]:

De eerste keer dat ik het hoorde, deed ik meteen een hey! en toen ik and I heard that before zong, moest ik luidop lachen.

Niemand? Niemand?

Nochtans, Arno speelt nog regelmatig live Que Pasa, dat in 1982 op plaat zó klonk [414 KB MP3]:

Grinnik.

‘t Is natuurlijk niet zo dat Arno die welbepaalde tekstmosterd in 1982 zelf uitgevonden heeft, welnee, hij is die denk ik gaan halen bij De heer Dylan Bob, en wel in het liedje Guess I’m doin’ fine:

And I’ve never had much money
But I’m still around somehow
No I’ve never had much money
But I’m still around somehow
Many times I’ve bended
But I ain’t never yet bowed
Hey hey so I guess I’m doin’ fine.

Trouble oh trouble
I’ve trouble on my mind
Trouble oh trouble
Trouble on my mind
But the trouble in the world, Lord
Is much more bigger than mine
Hey hey so I guess I’m doin’ fine.

Hoe het origineel wel mag klinken: geen flauw idee. Al wat ik er op tinternet van terugvind, is dat het een demo was, in 1963 gemaakt voor Witmark. En dat het op The Genuine Bootleg Series Take 2 staat. En dat het, volgens minstens één iemand, niet echt een hoogvlieger is.

Ik was het eerlijk gezegd helemaal uit het oog verloren tot deze middag, maar alsnog…

De oplossingen van deel twee van de kwis die ik vorig jaar gepost had. Er is nog wel een deel drie, dat zet ik dan wel eens online.

1. [download]
   Rattlesnakes (Tori Amos), Still of the Night (Whitesnake), verband: slangen
2. [download]
   Rebel Rebel (David Bowie), 2+2=5 (Radiohead), verband: 1984. De plaat Diamond Dogs zou oorspronkelijk een concept album rond Nineteen Eighty Four zijn, maar de erven-Orwell zagen het niet zitten. En 2+2=5 verwijst natuurlijk ook naar Winston Smith.
3. [download]
   Chantilly Lace (Big Bopper), Whipped Cream (Herb Alpert & the Tijuana Brass), verband: crème fraiche. Mooie platenhoes, ook.
4. [download]
   Streets of London (Dana Winner), Fly me to the moon (Julie London), verband: Londen. Ach, Dana Winner…
5. [download]
   Peter Gunn (Emerson, Lake & Palmer), Hawaii Five-O (The Ventures), verband: detectives.
6. [download]
   Exodus (Bob Marley & the Wailers), Mama (Genesis), verband: boeken van de bijbel.
7. [download]
   Cantaloop (Flip Fantasia) (US3), Ik ben Joep Meloen (André Van Duin), verband: meloenen.
8. [download]
   L’été indien (Joe Dassin), Spring, Summer, Winter and Fall (Demis Roussos), verband: seizoenen.
9. [download]
   Don’t Fear the Reaper (Blue Öyster Cult), Ace of Spades (Motörhead), verband: heavy metal umlaut. En dat Ace of Spades toch wel een dijk van een nummer is. En Don’t Fear the Cowbell Reaper ook, natuurlijk.
10. [download]
    Particle Man (They Might Be Giants), La quête (Jaques Brel), verband: Don Quichotte. “They Might Be Giants” verwijst naar de windmolens: ‘t zouden wel eens reuzen kunnen zijn. En de magistrale vertaling van Mitch Leigh en Joe Darion’s The Impossible Dream—de rol was Brel zó op het lijf geschreven dat ik het niet eens wil zien in de originele Engelse versie.

Dan zie ik iets op televisie, en sla ik er dus Wikipedia op na…

Although always popular with devotees of the Zutons, Harding became know to a much wider audience through the Zutons’ appearance on Jools Holland’s Hootenanny on BBC television on New Year’s Eve 2006.

Ahem. I’ll say. Juffrouw Harding stond op Hootenanny (heruitzending vanavond!) eenvoudigweg ravissant te zijn in een kort zwart dingetje. Geen video’s die er op lijken gevonden op tinternet, maar toch deze op YouTube toen ze bij Jonathan Ross waren:

Mmmmm.

O ja, en Lily Allen deed, zoals meestal, ook al geen pijn aan de ogen.

Kronkelende zwarte medemensen in het zwart gehuld: lange tijd zowat het handelsmerk van Jean-Baptiste Mondino, die er om mij geheel duistere redenen altijd wel ergens één in zijn werk binnensmokkelde.

Zoals bijvoorbeeld in deze prachtige clip voor de al even prachtige versie van het prachtige I’ve got you under my skin door de prachtige Neneh Cherry (op het, euh, prachtige Red Hot+Blue):

(more…)

Ik was aan het bladeren door een harddisk en ik kwam bij Ian Dury uit. De betreurde Ian Dury, veel te vroeg gestorven. Zou onsterfelijk geworden zijn als hij enkel Hit me with your rhythm stick zou gedaan hebben. Of als hij enkel Sex & drugs & rock’n’roll had gemaakt.

Maar hij heeft daarnaast nog zoveel andere mooie dingen op zijn conto staan… Wake up and make love with me bijvoorbeeld, heerlijk unselfconscious over ‘s morgens wakker worden met goesting

I come awake with the gift for womankind
You’re still asleep but the gift don’t seem to mind
Rise on this occasion halfway up your back
Sliding down your body touching your behind

You look so self-possessed
I won’t disturb your rest
It’s lovely when you’re sleeping
But wide awake is best

…of het redelijk fantastische Reasons to be cheerful, part three, luidkeels te zingen of zachtjes te prevelen, uren aan een stuk. De man is een rasechte Londenaar, en zijn Engels is niet voor beginners, maar dat maakt de charme alleen maar groter: ik heb er voor een collega ooit eens een uitgebreide glosse op gemaakt.

…of Mash it up Harry, of Spasticus (Autisticus), of Sweet Gene Vincent, en dan heb ik het tot nog toe alleen maar gehad over echt toptienhitparademateriaal.

Poëzie, pure poëzie. Een grote, grote meneer. ‘t Is het seizoen van cadeaus, wel: koop u of uw geliefden een verzamelaar van Dury.

O, en hoe ik er toe kwam om aan Dury te denken… dit hier tegengekomen op één van de backup-harddisks:

[download]

Zouden er nog veel mensen rondlopen in Vlaanderen die, zonder Google to the rescue, weten waar dit over gaat?

Tum dee dum.

1. 
   [download] Het machtige Smoke gets in your eyes, door de fantastische Nana Mouskouri. Ik had bijna de versie van Serge Gainsbourg genomen, maar (a) die is te eenvoudig te herkennen en (b) ik wil Gainsbourg nog ergens anders ook gebruiken. En Als de rook om je hoofd is verdwenen door Boudewijn de Groot.
2. 
   [download] Orgone accumulator door Hawkwind (die zotten!) en Cloudbusting van Kate Bush. Hebben alletwee te maken met Wilhelm Reich (die zot!).
3. 
   [download] Hier encore door mafioso en Claude François-mede-moordcomplotter Charles Aznavour, en een cover van Yesterday door Bob Dylan. In een collectie lang geleden gedownloade bootlegs gevonden, en ik kan er nog niet van over dat die mens dat ooit gecovered heeft.
4. 
   [download] Oliver’s Army van Elvis Costello en Crucified van Army of Lovers.
5. 
   [download] Heroin door Channel Zero en Cocaine door Eric Clapton. Allemaal drugs!
6. 
   [download] Nothing Rhymed door Gilbert O’Sullivan. En Turn It Up (Remix) (of Fire It Up, zo u wilt) door Busta Rhymes. Gilbert O’Sullivan: mmmmm… zo schoon. En Knight Rider, natuurlijk.
7. 
   [download] Real Gone Kid, van Deacon Blue in de tijd. Waar is de tijd. En Deacon Blue, van de machtige Steely Dan, natuurlijk.  
8. 
   [download] Ah, kitsch… The Kinks doen Death of a Clown en Dario kweelt Hij was maar een clown. Het beste sentiment is vals sentiment, zeer zeker.  
9. 
   [download] La Paloma in de vesie van Charles et les Lulus, en Stool Pigeon door Kid Creole & the Coconuts. Alletwee over duiven.
10. 
    [download] Comanche van Cake en Apache van The Shadows. Allebei over indiaans.

‘t Is natuurlijk wel héél erg gemakkelijk, met tinternet tegenwoordig: gewoon een paar woorden van de tekst ingeven en men vindt meteen minstens het liedje terug.

Deeltje twee. Dezelfde regels als voor deeltje één.

1. 
   [download]
2. 
   [download]
3. 
   [download] 
4. 
   [download] 
5. 
   [download] 
6. 
   [download] 
7. 
   [download] 
8. 
   [download] 
9. 
   [download] 
10. 
    [download]

Kijk, ‘t is een cadeautje! Een quiz, en wel: een muziekquiz!

Tien vragen, telkens vijf punten te verdienen per vraag. Elke vraag bestaat uit twee muziekfragmenten van ongeveer een halve minuut.

De puntentelling:

• 1 punt voor de uitvoerder van het eerste nummer
• 1 punt voor de titel van het eerste nummer
• 1 punt voor de uitvoerder van het tweede nummer
• 1 punt voor de titel van het tweede nummer
• 1 punt voor het verband tussen de twee nummers

Dat verband: zeker niet te ver zoeken. Het is nooit iets in de zin van “de producer van nummer 1 is ook bassist op nummer 2”. Wat het wel kan zijn:

• Kili-Watch (The Cousins) // Sisters Are Doing It for Themselves (Natalia & The Pointer Sisters) — verband: familieleden
• Purple Haze (Frank Zappa) // Smoke on the Water (Deep Purple) — verband: paars
• Heigh Ho (Tom Waits) // Jij praat te veel (Kabouter Plop) — verband: kabouters

Without any further adieu: ze kvestchonse!

1. 
   [download] Ik dénk dat alleen de uitvoerder van het eerste niet voor de hand ligt.
2. 
   [download] Nummer twee is meteen te weten, en van daaruit is minstens iéts te reconstrueren.
3. 
   [download] Eenvoudig.
4. 
   [download] Doodeenvoudig.
5. 
   [download] Ook gemakkelijk.
6. 
   [download] Hip hop!
7. 
   [download] Vraag me af of iemand die mensen van het eerste nummer nog kent.  
8. 
   [download] Ah, kitsch…
9. 
   [download] Er had ook eentje van de Strangers kunnen tussen zitten.
10. 
    [download] En hier had er ook eentje van Iron Maiden kunnen bij zitten.

Zo. U doet er mee wat u wilt, fragmenten van 30 seconden vallen onder fair use, dacht ik zo. :)

Young Abdel Mahdi (Shahmay) was only 18 years old,
He was the youngest of nine children, never spent a night away from home.
And his mother held his photograph, opening the New York Times
To see the killing has intensified along the road to peace

There was a tall, thin boy with a whispy moustache disguised as an orthodox Jew
On a crowded bus in Jerusalem, some had survived World War Two
And the thunderous explosion blew out windows 200 yards away
With more retribution and seventeen dead along the road to peace

Now at King George Ave and Jaffa Road passengers boarded bus 14a
In the aisle next to the driver Abdel Mahdi (Shahmay)
And the last thing that he said on earth is “God is great and God is good”
And he blew them all to kingdom come upon the road to peace

Now in response to this another kiss of death was visited upon
Yasser Taha, Israel says is an Hamas senior militant
And Israel sent four choppers in, flames engulfed, tears wide open
And it killed his wife and his three year old child leaving only blackened skeletons

It’s found his toddlers bottle and a pair of small shoes and they waved them in front of the cameras
But Israel says they did not know that his wife and child were in the car
There are roadblocks everywhere and only suffering on TV
Neither side will ever give up their smallest right along the road to peace

Israel launched it’s latest campaign against Hamas on Tuesday
Two days later Hamas shot back and killed five Israeli soldiers
So thousands dead and wounded on both sides most of them middle eastern civilians
They fill the children full of hate to fight an old man’s war and die upon the road to peace

“And this is our land we will fight with all our force” say the Palestinians and the Jews
Each side will cut off the hand of anyone who tries to stop the resistance
If the right eye offends thee then you must pluck it out
And Mahmoud Abbas said Sharon had been lost out along the road to peace

Once Kissinger said “we have no friends, America only has interests”
Now our president wants to be seen as a hero and he’s hungry for re-election
But Bush is reluctant to risk his future in the fear of his political failures
So he plays chess at his desk and poses for the press 10,000 miles from the road to peace

In the video that they found at the home of Abdel Mahdi (Shahmay)
He held a Kalashnikov rifle and he spoke with a voice like a boy
He was an excellent student, he studied so hard, it was as if he had a future
He told his mother that he had a test that day out along the road to peace

The fundamentalist killing on both sides is standing in the path of peace
But tell me why are we arming the Israeli army with guns and tanks and bullets?
And if God is great and God is good why can’t he change the hearts of men?
Well maybe God himself is lost and needs help
Maybe God himself he needs all of our help
Maybe God himself is lost and needs help
He’s out upon the road to peace

Well maybe God himself is lost and needs help
Maybe God himself he needs all of our help
And he’s lost upon the road to peace
And he’s lost upon the road to peace
Out upon the road to peace.

—Tom Waits

Geschreven al luisterend naar: Tom Waits - Orphans: Brawlers, Bawlers & Bastards Disc 1 - Road To Peace

Ik ook Australië!

Grin.

Geschreven al luisterend naar: Neil Gaiman - Anansi Boys - At the funeral…