Archief voor de categorie 'Politiek'

 

N-VA, meet Streisand-effect

vrijdag 17 oktober 2014 in Politiek. Permanente link | 2 reacties

De N-VA deelde vanmorgen een grappige taart op Facebook:

divide et impera

Deze namiddag was ze al weggecensureerd, alsof er iets was om zich over te schamen.

Komaan — mooi werk (wie zegt dat kunst gesubsidieerd moet worden om mogelijk te zijn? en dit is nog eens iets anders dan een hoop afval die in het SMAK ‘kunst’ ligt te wezen), ondernemerschap (Tom Lauwens, de maker van de taart mag zich aan bestellingen verwachten!) en ondertussen zet het nog even ons onderwijs in de vitrine (Latijn!), én het illustreert de inclusiviteit van de N-VA (zowel inheemse aardbeien als exotische ananas (eat that, Francken!).

Goed gedaan N-VA, zeg ik. Doe zo voort!

(Van wanneer die foto dateert, wie hem online zetten, waarom hij niet meer online staat, wat de reden daarvoor is, is in deze trouwens volledig onbelangrijk. Zaai wind => oogst storm.)

Het ponton in Antwerpen: dáárom wil Bart De Wever geen premier worden

zaterdag 4 oktober 2014 in Politiek. Permanente link | 3 reacties

In het Engels zou ik zeggen: “An object lesson in ‘live by the sword, die by the sword'”.

In 1914 zijn er blijkbaar een paar Antwerpenaren over de Schelde geraakt met een tijdelijke pontonbrug, of iets in die zin — ik heb het allemaal niet zo hard gevolgd, Antwerpen interesseert mij door de band niet zo enorm hard.

Dit weekend wordt dat pontongedoe in het kader van honderd jaar 14-18 opnieuw in scène gezet. Ook dat heb ik niet gevolgd, maar het was wel enorm moeilijk: maanden aan een stuk worden we er al multimediaal mee om de oren geslagen.

En vandaag was het van dat: een hele resem Antwerpenaars die van de ene kant van het water naar de andere kant zouden gaan, en die daar blijkbaar ook nog eens geld voor betaald hadden, en dat het niet gelukt is.

Ze hadden gerekend dat er X mensen per uur zouden kunnen oversteken; bleek dat er minder dan X per uur over geraakten, onder meer omdat de mensen te traag flaneerden, of ook nog eens foto’s namen. Het moet zijn dat er minder sense of urgency is als er geen kleine zeventigduizend Duitsers op u schieten.

Ik geef toe dat ik gegniffeld heb bij de straatinterviews over het gedoe: de ene na de andere die de schuld steekt op Bart De Wever. Die ene mevrouw op VTM (nochtans de zender van De Wever) sprak van “onkunde van een burgemeester die zijn stad niet kan blij maken” en draaide het mes nog eens rond: “misschien moet hij eens bij zijn voorganger te rade gaan”. Idemdito op VRT. Variaties, de ene na de andere op “Bart kan het niet aan”.

Natuurlijk is het zijn schuld niet. Uiteraard kon en kan hij daar niets aan doen. Maar qua koek van eigen deeg, kan het helemaal tellen: schuld door associatie, de baas is altijd de eindverantwoordelijke, alles wat goed gaat is “normaal”, van zodra er ook maar iets fout gaat: “Bourgeois en BDW waren gisteren wel de eersten om de pluimen op te strijken bij de opening van dit prestige project, nu het een flop geworden weten zij van niets.”

Of gewoon allerlei zaken door elkaar slaan: “Waar ze de mensen toch mee koest houden…brood en spelen want voor de rest zijn er dus geen problemen in Belgistan, laat staan in de wereld”

Vergis u niet: die “ze” slaat gewoon op “de politiekers”, wie dat ook is. Vandaar, uiteraard, dat De Wever geen premier wil worden: dan zou alles dat fout gaat zijn schuld zijn. Niet meteen, want met “we zitten met de lijken in de kast van Di Rupo” kan hij het wellicht nog wel een halve of driekwart legislatuur uithouden — maar het zou ongetwijfeld alsmaar harder beginnen nijpen.

En met De Wever als premier zou het niet meer lukken om oppositie te spelen in de regering, zoals vorige keer in Vlaanderen. En dan zal het bij de volgende verkiezing dus ook niet meer lukken om te rekenen op het slechte geheugen van de ongeïnteresseerde gemiddelde mens (doe de test: hoeveel mensen in uw buurt weten dat N-VA ook in de vorige Vlaamse Regering zat?).

En dus mag er onder geen enkel beding een Belgische N-VA-premier zijn.

Voilà, opgelost!

vrijdag 6 juni 2014 in Politiek. Permanente link | 3 reacties

De Walemannen hebben achterbaks en slinks gisteren een resem regeringen gevormd, met sossen en tsjeven. Verliezers en losers onder mekaar, zeg maar.

Vandaag heeft Vlaanderen een logische coalitie samengesteld, die met respect voor het signaal van de kiezer de geest van Vlaanderen kan veruitwendigen, en ruimte zal creëeren voor zowel verandering, vooruitgang als ervaringen rustige standvastigheid.

Eén plus één is twee, zo simpel kan politiek soms zijn: N-VA en CD&V hebben een meerderheid, zowel in het Vlaams Parlement als Federaal, en de –zelfs zwaar verliezende– PS van Di Rupo heeft met de dwergen van Madame Non een meerderheid zowel in hun lokale vergaderinkjes als Federaal.

Het is dan maar meer dan logisch dat de Federale regering als volgt samengesteld wordt:

federaal

N-VA / CD&V / CDH / PS. Een coalition of the reluctant, als het ware, maar wel helemaal in de geest van België.

De rest is al even logische geschiedenis: Open VLD en MR likken hun wonden in de oppositie. MR schiet vanuit de oppositie alles af wat PS en CDH doen onder het mom van “landsverraders en meeheulers met de (we mogen het niet zeggen maar we denken het toch) fascisten van De Wever”. Open VLD probeert vliegen te vangen op rechts met élk onvermijdelijk compromis dat N-VA zal moeten maken.

En Groen en sp.a voeren allebei op alle niveaus meer dan stevige oppositie, evalueren na een paar jaar of ze alleen sterk genoeg staan dan wel of ze hun krachten niet beter zouden bundelen, en trekken de volgende keer als kartel naar de urnen.

Allez ju, dat het wat vooruit gaat.

Israël

maandag 19 november 2012 in Politiek, Televisie. Permanente link | 3 reacties

Hallucinant kwartier van de dag: een "debat" over Israel en Gaza, tussen de guignol van Joods Actueel, Bert Anciaux en een meneer die tot 2003 nog journalist was geweest in de regio. Gemodereerd door Tom Lenaerts, die het zich allemaal ook anders had voorgesteld.

De helft propaganda of leugens, de helft nonsens en platitudes, en elk moment dat -zuiver per toeval denk ik- iemand een halve vraag had waar iets mee aangevangen kon worden, stapte Tom meteen over naar iets anders.

En dan, om het plaatje compleet te maken: het segment voor de reclame afronden met een greep uit de internet commentaren over de al dan niet binnenkorte Belgische begroting.

Om nog eens overduidelijk te maken wat voor kleine, kleine probleempjes wij hier hebben.

Normaal gezien lukt het nochtans meestal in de Kruitfabriek om een min of meer degelijke discussie te voeren, maar hier liep het helemaal in de soep.

Antwerpen: the training wheels are off

maandag 12 november 2012 in Politiek. Permanente link | 21 reacties

Zeg, is het daar nu eigenlijk al helemaal in het slop gereden in Antwerpen? Ik heb het nieuws niet meer zo aandachtig gevolgd, maar voor zover ik het in mijn hoofd zitten had:

  • N-VA meer stemmen gehaald dan sp.a+CD&V, dus aan zet om coalitie te vormen
  • sp.a: wij doen niet mee zonder Groen — niet moeilijk, want als Groen in oppositie “mag” blijven terwijl sp.a “moet” meespelen met De Wever, is Groen volgende keer de grootste of tweedegrootste partij van Antwerpen 
  • N-VA: Peter Mertens van PVDA martelt hoogstpersoonlijk Noord-Koreanen, of tenminste hij is een ringleider van extreem-links staatsterrorisme, of tenminste hij ondersteunt het, of tenminste hij heeft een tijd geleden een brief gekregen van een kennis in Noord-Korea — wat er ook van weze: die radicalen van Geneeskunde Voor Het Volk en zo, daar kunnen wij échte Vlaemingen niet mee werken. 
  • Groen: wij doen niet mee zonder het BAM-tracé weer op tafel te gooien — niet moeilijk, ze zeggen al de hele tijd dat dat een breekpunt is
  • N-VA begint aan een soort beleidstekst, geeft Groen ergens op een verloren nacht in het weekend alvast het stukje over mobiliteit waar staat dat het BAM-tracé onbespreekbaar is
  • Groen herhaalt dat ze dat niet zien zitten
  • N-VA smijt Groen buiten
  • sp.a-CD&V zegt dat het niet serieus is, dat N-VA een doorslagje van zijn verkiezingsprogramma schrijft, het nog wat aanscherpt, en dat een formatienota of een voorstel van discussienotie of godweetwat noemt
  • N-VA: “Oh als het zo zit, beschouw dan maar dat dat voorstel helemaal weg is, we beginnen van nul af aan.”
  • “Hoe, eerst Groen buitenkuisen omdat ze het niet eens zijn met een nota, en nu die nota zélf in de papiermand smijten?”
  • “Patrick Janssens saboteert ons waaaa waaaa”
  • Patrick Janssens: “ah okay, voor mij hoeft het niet hoor gast, als ik zogezegd zou saboteren, doe het dan maar zonder mij.”
  • CD&V zegt dat zij eigenlijk ook liever zonder Groen zouden besturen maar dat ze wel samen blijven met sp.a. Oh, en ook: dat ze in geen geval in de oppositie willen gaan zitten. 

Dat is voor zover ik het in mijn hoofd heb, gekleurd door de socialistische Belgique à papa PS-staats belastingen mainstream media, natuurlijk. 

Maar is dat mijn idee, of zit het daar nu redelijk vast, in Antwerpen? 

En is dat mijn idee, of paste dat niet echt in het plan? Ik heb heel de tijd al het idee dat het daar zeker nog een paar maand moest aanslepen. Dat er een politieke impasse moest zijn, maar niet helemaal, met openingen en mogelijkheden, dat er kon gegist worden en geschoven en over en weer gediscussieerd. 

Dat het pas tegen pakweg de lente van volgend jaar zou mogen zijn dat het helemaal vast zat, zodat ze daar dan gewoon Liesbet Homans aan het hoofd van een voorlopig bestuur konden plaatsen? Zo van “Ah ja, we gaan nu midden 2013 toch niet meer verwachten van de Leider Van De Onderbuik Van Vlaanderen dat hij in de krabbenmand van Antwerpen zou moddercatch gaan spelen, terwijl hij de Moeder Aller Verkiezingen moet gaan leiden?”

Ik vind dat eigenlijk allemaal dieptriestig. 

De kracht van verandering, waar blijft die nu eigenlijk? 

Of was dat “de kracht van verandering op voorwaarde dat we de absolute meerderheid hebben want compromis en conversatie, daar doen wij niet aan mee”?

Romnesia

zaterdag 20 oktober 2012 in Politiek. Permanente link | 2 reacties

Huhu, de tekstschrijvers van Obama hebben een hele goeie gevonden:

Romney geeft de indruk voortdurend van positie te veranderen over vanalles. Dat maakt het zeer frustrerend om er in debatten te gaan, want hij ontkent gewoon glashard wat hij net ervoor beweerde, en hij beweert schaamteloos wat hij daarnet nog ontkende — zie ook RoboRomney, bijvoorbeeld. 

“Flip-flopping”, daarvan beschuldigden de tekstschrijvers van de republikeinen Kerry in de tijd. Voor zaken die vele vele (véle) keren minder flagrant waren dan wat Romney de indruk geeft te doen. 

En kijk, bij deze dus: Romnesia. Zo grappig dat het niet eens gemeen overkomt, eigenlijk. Maar het maakt hem wel belachelijk. 

Skitched 20121019 124032

Gent: met drie

maandag 15 oktober 2012 in Politiek. Permanente link | 21 reacties

Ik zat er heel de avond op te wachten, maar kijk: het is er alsnog van gekomen — het wordt als het even kan een coalitie met drie in Gent.

Christophe Peeters terug: alleen al daarom ben ik content.

Ik schat dat er iemand van Groen op mobiliteit zal willen zitten zeker? Dat Martine De Regge ook graag eens iets zouden waar het niét altijd allemaal verkeerd is voor iedereen? :)

En dan moet er iemand nieuw op Feesten komen ook, en oh boy wat wordt het allemaal spannend.

Voor de goeie

zondag 14 oktober 2012 in Politiek. Permanente link | Geen reacties

Voilà, plicht vervuld. Met veel goesting, in bureau 93 in Gent.

Toe

Eén incident: een meneer die iets laatdunkend zei tegen een mevrouw, en die mevrouw die daarop als een ontkende furie tekeer ging tegen die meneer. Ze werd tegengehouden door een paar buurvrouwen of vriendinnen of kennissen, en door de meneer van stembureau 92 die er eenbeetje hulpeloos bijstond. Sandra denkt dat het er zou mee te maken kunnen gehad hebben dat die mevrouw geen hoofddoek aanhad, in tegenstelling tot al de vrouwen rond haar. 

Oh nee, wacht, ik lieg: twéé incidenten. Sandra was in het stemhok, ik stond helemaal klaar om mijn identiteitskaart en brief af te geven — en net dan moesten twee mensen van het stemlokaal weg om ergens anders iets op te gaan lossen. Wat er voor zorgde dat de rij van lokaal 93, die al de langste was van het hele Godshuishammeke, nog wat langer werd. Toen ik buiten kwam, stonden ze tot vér buiten het buurtcentrum Sluizeken-Tolhuis-Ham.

De stembrief voor de provincie was bijzonder handelbaar:

Provincie

Die van de gemeenteraad was iets anders, ik heb hem moeten omplooien om te kunnen stemmen gedomme:

Gemeenteraad

Enorm content dat het op papier was: ik moet dat niet weten, stemmen op de computer. Dat is mij te weinig tastbaar. En het geeft mij veel meer voldoening, dat ik echte bolletjes op echt papier kan inkleuren met een echt rood potlood. 

Voor de goeie gestemd, natuurlijk. Voor de provincie allemaal mensen die ik persoonlijk vertrouw om goed werk te leveren. Voor de gemeenteraad hebben ze het mij in Gent wel heel gemakkelijk gemaakt: de afgelopen legislatuur heb ik het allemaal meer dan aandachtig gevolgd, en met het kartel sp.a-Groen kon ik stemmen voor zowel uitstekende mensen uit de meerderheid als mensen die uitstekend oppositie gevoerd hebben. Hoera!

Waar ik naar uitkijk deze namiddag: precies hoé slecht het Vlaams Belang het zal doen, precies hoé arrogant N-VA zal zijn, en uiteraard wat er in Gent gebeurt. 

En dan nu de hele namiddag verkiezingen op televisie, ha ja: tradities zijn tradities. 

Surrealistisch moment van de namiddag tot nog toe, trouwens: De Wever die Jacques Brel in het Vlaams citeert als iets in de zin van “als de klok tikt aan de muur, kom je mee, is het ja, is het nee”. Ik vermoed dat hij het had over Les Vieux:

Les vieux ne rêvent plus, leurs livres s’ensommeillent, leurs pianos sont fermés
Le petit chat est mort, le muscat du dimanche ne les fait plus chanter
Les vieux ne bougent plus leurs gestes ont trop de rides leur monde est trop petit
Du lit à la fenêtre, puis du lit au fauteuil et puis du lit au lit
Et s’ils sortent encore bras dessus bras dessous tout habillés de raide
C’est pour suivre au soleil l’enterrement d’un plus vieux, l’enterrement d’une plus laide
Et le temps d’un sanglot, oublier toute une heure la pendule d’argent
Qui ronronne au salon, qui dit oui qui dit non, et puis qui les attend

Geen flauw idee waarom hij het daar nu precies over had. 

N-VA Gent: een gemiste kans!

zondag 30 september 2012 in Politiek. Permanente link | 10 reacties

Ik dacht, toen ik de postkaart van Peter Dedecker zag, dat er iets vreemds met hem aan de hand was. Zijn hoofd was helemaal gekrompen, leek het wel:

Peter1

Zo’n klein hoofdje dat Peter gekregen heeft! Of, als ik mij Suske en Wiske goed herinner waar dikkop een mogelijk gevolg is van te veel mossels eten: is het misschien Siegfried Bracke die gewoon een enorm blaashoofd gekregen heeft met al het campagnevoeren? 

Of is het misschien omdat ze dachten dat de waarheid niet flatterend genoeg overkomt? 

Peter2

Allez jong, zó u openstellen voor kritiek, da’s toch erg. Voor ge ‘t weet gaan er mensen de leutigaard uithalen en dingen doen van “haha, typisch die mannen: liegen liegen liegen” of “tiens het ego van sth is blijkbaar nog gegroeid” of wie weet wat voor bagger nog.

Terwijl het gewoon gevonden vreten zou zijn om een hele campagne rond te bouwen, zo’n gemiste kans: N-VA is er ook voor de kleine man!

De verandering begint in Merchtem

vrijdag 14 september 2012 in Politiek. Permanente link | 6 reacties

Ik denk dat ik het de afgelopen maand zo ongeveer elke dag gezien heb, en het blijft gewoon goed.

Van het begin, met Brabo het schaap dat niet langer schaapachtig wil toekijken, tot de aftiteling op het einde, in een Vlaemscher-men-kan-niet Achternaam-Voornaam-vorm gevat, tot en met “De Wever Bart”.

Dit is al een maand oud, maar ik denk niet dat het nog beter kan worden deze campagne:

Machtig.

België toen ik jong was

maandag 28 mei 2012 in Politiek. Permanente link | Geen reacties

Teruggevonden op een gekopieerde CD van een computer van een Jaz-disk van een 3.5 inch disketje van een 5.25 inch diskette: ik moest blijkbaar ooit eens een uitleg doen hoe dat nu zat met België (voor een Franstalig publiek, duidelijk). 

Het moet nét na de staatshervorming van 1993 geweest zijn, bijna twintig jaar geleden. Geen spoor van BHV, toen. En bijna aandoenlijk optimisme. 

 

On Belgian Constitutional Law 

Mesdames, messieurs.

Ne vous inquiétez pas, je n’ai pas l’intention de vous ennuyer avec un article technique sur les différentes réformes de la constitution belge. Nonnonnon, c’est bien plus marrant que ça. Vous verrez.

La Belgique existe depuis 1830. C’était un des premiers pays sur le continent à avoir une constitution “libérale”. C’est à dire que, en réaction contre la plus ou moins oppression de Guillaume Ier [leçon 1: il n'y a que du "plus ou moins" et des "à peu près" en Belgique], les libéraux et les catholiques ont bricolé une constitution des plus compactes et élégantes, avec plein de libertés (de presse! d’éducation! de religion! de langue!), avec plein de séparation des pouvoirs et avec une bien solide monarchie parlementaire.

D’ailleurs, la constitution belge à été copiée un peu partout, de l’Espagne en passant par la Grèce, l’Italie, la Bulgarie et autres Roumanie, Prusse, Pologne, Hongrie, voire même feu la Tchécoslovaquie.

Avec tout ce qu’il y avait de bien et d’innovateur, la Constituante de 1831 avait quand même “oublié” deux choses [leçon 2: la volonté des politiciens n'a rien à voir avec la volonté du peuple, surtout pas en Belgique]. Pour commencer, le droit de vote était limité aux riches, et, beaucoup plus important, la Belgique était unitaire: il n’y avait pas de différence juridique entre Flamands et Wallons.

Le droit de vote à été rendu universel au cours des années, mais le problème de Flamands et des Wallons n’a fait que se compliquer. Et c’est cela que j’aimerai bien vous illustrer aujourd’hui.

Je vous épargne l’histoire des réformes constitutionnelles [leçon 3: chaque réforme en Belgique est toujours "la dernière, promis juré"], et je préfère vous montrer le résultat des réformes de 1893, 1921, 1970, 1980, 1988 et 1993.

Parce que, vous voyez, la Belgique est devenue un pays fédéral. Il y a, en effet, trois communautés: la Française, la Flamande et l’Allemande. Il y a aussi trois régions: la région Wallonne, la région Flamande et la région Bruxelles-Capitale. Un exemple, tout en mathématique, vous comprendrez:

Communauté Française = région Wallonne – région Allemande + Bruxelles (simple non?)

Chaque communauté et région à son propre gouvernement (“exécutive”) et son propre parlement (“conseil”):

conseil région Wallonne = membres du Parlement national qui sont Wallons et qui habitent n’importe où + membres du Parlement national qui parlent Allemand + Membres du Parlement bilingues qui habitent à Bruxelles et qui ont prêté serment en Français

Il est peut-être intéressant de donner un exemple. L’agriculture est une matière régionale. Il y a trois régions. Il y a donc trois ministres de l’agriculture en Belgique. Quand il y a des négociations internationales, la Belgique vient à trois (peu importe que le ministre de l’agriculture de la Région Bruxelles-Capitale n’a qu’un [1, one] paysan dans toute sa région).

Ce qui rend l’affaire bien plus intéressante, c’est que les lois (“décrets”) des six exécutives ont la même force qu’une loi du gouvernement fédéral. Eh oui, un décret de la communauté Flamande peut détruire une loi nationale. Tout comme, d’ailleurs, une ordonnance de la région Bruxelles-Capitale – ah oui, parce que toute les régions produisent des décrets, sauf celle-là.

Mais de toute façon, il est clair qu’il faut un organe pour régler les conflits entre les différents nivaux de législation. Chez nous, c’est la cour d’Arbitrage qui s’occupe de ça. La Cour d’Arbitrage peut aussi juger la constitutionnalité de la législation.

Enfin, la constitutionnalité, c’est beaucoup dire: la Cour ne va contrôler que les violations possibles des articles 6, 6bis et 17 de la constitution (les principes d’égalité, de non-discrimination et de liberté d’éducation).

Ce n’est donc pas du tout comme aux Etats-Unis, où le juge à la possibilité du “judicial review”, c’est à dire qu’il peut dire qu’une loi transgresse la constitution. Sauf, j’oubliais presque, pour les ordonnances Bruxelloises, dont tout juge peut juger la constitutionnalité (et même à tous les articles). Sauf naturellement les ordonnances bipersonelles, qui sont des ordonnances que la région Bruxelles-Capitale prend en vertu d’une délégation de pouvoirs des communautés Flamandes et Francophones aux Chambres Réunies de la Commission Communautaire Commune (pas sur du terme, en Néerlandais ça s’appelle la “Verenigde Vergadering van de Gemeenschappelijke Gemeenschapscommissie”, si c’est pas beau ça on vous demande).

Mais je me perds dans les détails. Je vous entends demander qui à, tout au juste, la compétence résiduaire.

Aux Etats-Unis, en Suisse, en RFA, c’est tellement facile: il y avait d’abord les états, les cantons ou les Länder, et puis une fédération s’est formée aux alentours du 18ième ou 19ième. En Belgique, hélas peut-être, il y avait d’abord un pays unitaire, et ce n’est que depuis quelques dizaines d’années qu’on peut parler “d’états dans l’état”.

Ce qui fait que – crotte! – c’était l’état Belge qui avait le pouvoir résiduaire. “Était” et “avait”, oui. Parce que maintenant – flûte! – avec la plus récente réforme de l’état (celle du 5 mai 1993, très amusant pour les examens) on a donné le pouvoir résiduaire aux communautés et aux régions. À la bonne heure! Cinq ou plus de gouvernements qui détiennent “tous les pouvoirs qui n’ont pas été donné explicitement à quelqu’un d’autre”. La joie!

Et il y a pire: prenons par exemple un petit hôtel de famille aux Ardennes, ben pourquoi pas à Nadrin tiens. Le tourisme est une affaire régionale, c’est bien clair. Le permis d’exploitation, par contre, il faut aller le chercher chez les institutions fédérales. Et le statut des employés est réglé par la communauté. Amusant, non?

Je vous en passe et des meilleures, mais si tout cela semble bien ridicule, on ne peut pas oublier quelle situation délicate se produit en Belgique. Il y a deux communautés linguistiques, comme au Canada. Il y a en même temps une différence politique: la Flandre est plus centriste; la Wallonie plus socialiste. La Wallonie était économiquement beaucoup plus fort que la Flandre, les dernières 50 ans les positions se sont inversées. La Wallonie est nettement plus rurale que la Flandre plus urbanisée. Les Wallons insistent sur le développement des régions, la Flandre sur celle des communautés.

Bref, il s’agit bien de deux peuples dans un pays. On n’a qu’à regarder d’autres pays où c’est le cas pour voir que la Belgique, même si on rit parfois de ses complexités et des conséquences plus ou moins ridicules de ses réformes de l’état (le paysan Bruxellois qui prend le café avec “son” ministre), est en chemin pour devenir une fois de plus un exemple.

En effet, tout comme la constitution de 1830 était une constitution-modèle pour les nouveaux états libéraux et bourgeois en Europe Centrale et Orientale aux 19ième, le fédéralisme Belge montrera peut-être demain une solution paisible aux problèmes ethniques du Balkan et des républiques de l’ex-URSS.

[schudt hoofd]

donderdag 5 april 2012 in Politiek. Permanente link | 12 reacties

Man man man.

Günter Grass wordt van antisemitisme beschuldigd wegens dit:

Was gesagt werden muß

Warum schweige ich, verschweige zu lange,
was offensichtlich ist und in Planspielen
geübt wurde, an deren Ende als Überlebende
wir allenfalls Fußnoten sind.

Es ist das behauptete Recht auf den Erstschlag,
der das von einem Maulhelden unterjochte
und zum organisierten Jubel gelenkte
iranische Volk auslöschen könnte,
weil in dessen Machtbereich der Bau
einer Atombombe vermutet wird.

Doch warum untersage ich mir,
jenes andere Land beim Namen zu nennen,
in dem seit Jahren – wenn auch geheimgehalten -
ein wachsend nukleares Potential verfügbar
aber außer Kontrolle, weil keiner Prüfung
zugänglich ist?

Das allgemeine Verschweigen dieses Tatbestandes,
dem sich mein Schweigen untergeordnet hat,
empfinde ich als belastende Lüge
und Zwang, der Strafe in Aussicht stellt,
sobald er mißachtet wird;
das Verdikt “Antisemitismus” ist geläufig.

Jetzt aber, weil aus meinem Land,
das von ureigenen Verbrechen,
die ohne Vergleich sind,
Mal um Mal eingeholt und zur Rede gestellt wird,
wiederum und rein geschäftsmäßig, wenn auch
mit flinker Lippe als Wiedergutmachung deklariert,
ein weiteres U-Boot nach Israel
geliefert werden soll, dessen Spezialität
darin besteht, allesvernichtende Sprengköpfe
dorthin lenken zu können, wo die Existenz
einer einzigen Atombombe unbewiesen ist,
doch als Befürchtung von Beweiskraft sein will,
sage ich, was gesagt werden muß.

Warum aber schwieg ich bislang?
Weil ich meinte, meine Herkunft,
die von nie zu tilgendem Makel behaftet ist,
verbiete, diese Tatsache als ausgesprochene Wahrheit
dem Land Israel, dem ich verbunden bin
und bleiben will, zuzumuten.

Warum sage ich jetzt erst,
gealtert und mit letzter Tinte:
Die Atommacht Israel gefährdet
den ohnehin brüchigen Weltfrieden?
Weil gesagt werden muß,
was schon morgen zu spät sein könnte;
auch weil wir – als Deutsche belastet genug -
Zulieferer eines Verbrechens werden könnten,
das voraussehbar ist, weshalb unsere Mitschuld
durch keine der üblichen Ausreden
zu tilgen wäre.

Und zugegeben: ich schweige nicht mehr,
weil ich der Heuchelei des Westens
überdrüssig bin; zudem ist zu hoffen,
es mögen sich viele vom Schweigen befreien,
den Verursacher der erkennbaren Gefahr
zum Verzicht auf Gewalt auffordern und
gleichfalls darauf bestehen,
daß eine unbehinderte und permanente Kontrolle
des israelischen atomaren Potentials
und der iranischen Atomanlagen
durch eine internationale Instanz
von den Regierungen beider Länder zugelassen wird.

Nur so ist allen, den Israelis und Palästinensern,
mehr noch, allen Menschen, die in dieser
vom Wahn okkupierten Region
dicht bei dicht verfeindet leben
und letztlich auch uns zu helfen.

Is ironisch hier van toepassing?

Net zoals kritiek hebben op het beleid van pakweg Elio Di Rupo geen homofobe is, is kritiek hebben op het beleid van Israël geen antisemitisme.

Maar dat gaat er dus écht niet in, en ik begrijp niet waarom niet. Het is zo ongeveer hetzelfde als wanneer een bende straatschorem aangesproken zou worden op hun vandalisme, dat die er zich van af zouden maken met “é, gij racist gij”, omdat ze toevallig Turks zouden zijn.

Crapuul is crapuul, ongeacht afkomst. En het moet toch verdorie mogelijk zijn om de acties van de Israëlische regering (en de enablers in verschillende Westerse regeringen, de VS op kop) verkeerd te vinden zonder als antisemiet ge-pek-en-vederd te worden?

Siegfried Bracke noemt Daniël Termont “pathologische leugenaar”

woensdag 28 maart 2012 in Politiek. Permanente link | 26 reacties

Om de zoveel tijd trek ik nog eens mijn Twitterdinges open. Dat staat dan een minuut of tien te draaien, en dan moet het onvermijdelijk weer weg, ter vermijding van maagzweren en andere miserie.

Ik heb namelijk zo’n kolom staan waarin Belgische politici zitten, en dat is altijd huilen met allerlei hoofddeksels op.

Siegfried “ik hoor u dus zeggen…” Bracke spant de kroon: de 140 karakter-limiet van Twitter lijkt wel zijn natuurlijke biotoop. Nul dialoog, nul constructief, nul nuance. Het is zo’n beetje de ideale tegenhanger van zijn weblog, waar hij erin slaagt om het ergste ons-kent-ons monkellachend badinerend geneuzel dat de arty farty sossen en groene jongens aangewreven wordt te combineren met nul dialoog, nul constructief, nul nuance.

Maar Twitter dus. Een paar “gesprekken” van vandaag eruit gelicht.

De Bulgaren in Gent

[@sthbracke]
“@DanielTermont Amper 10 % geregistreerde Bulgaren trekt op wettelijke basis leefloon Dit is dus geen aantrekkingsmotief” Ontkenningsgedrag!

Om een leefloon te trekken, moet men geregistreerd zijn. Naast de geregistreerde Bulgaren die géén leefloon trekken, zijn er ook wellicht nog een resem ongeregistreerde Bulgaren, die bijvoorbeeld in grijze of parallelle economie werken. Wat er ook van zei: het getal Bulgaren dat geen leefloon trekt, ligt zeker véél hoger dan 90%.

Burgemeester Daniël Termont concludeert daaruit dat “het krijgen van een leefloon” blijkbaar geen aantrekkingsmotief is. Om de grootte van het probleem een beetje te duiden: volgens de (denk ik) meest recente cijfers van Bevolking en Welzijn waren er in Gent in 2009 zo’n 375 Bulgaren die steun trekken. Laten we zeggen dat het er dit jaar een stuk of 500 zijn.

Siegfried “ik begrijp dat u bedoelt…” Bracke heeft maar één woord nodig om daar een genuanceerde opinie over te geven: “Ontkenningsgedrag!“.

Ontkenning van wat? Geen flauw idee. Maar het klinkt wel alsof Bracke meer weet.

@DanielTermont:
@sthbracke neen feiten en cijfers die correct zijn,zijn eerlijker dan sfeermaking.

Tja, da’s juist natuurlijk, maar voor Bracke maakt dat niet veel uit. Hij reageert gewoon niét als hij geen bon mot kan plaatsen, of als hij iets zou moeten toegeven dat niet in zijn kraam past. Gelukkig passeerde net Dimitri Vanderhaeghen, die ook reageerde op dat “ontkenningsgedrag”:

@dimitrigent:
ontkenningsgedrag van @DanielTermont ? Je #Nva reclamebladje nog nt gelezen @sthbracke ? Lijkt eerder geschreven dr pathologische leugenaar

Een minuutje later:

@sthbracke:
@dimitrigent @danieltermont heeft in onze Belleman nochtans geen woord geschreven. Echt nie!

Goed lezen hé: Siegfried “ik ben 99% van de tijd eerlijk” Bracke zegt hier redelijk letterlijk dat Daniël Termont een pathologische leugenaar is.

Ah maar ‘t waar om te lachen meneer de juge ha ha ha allez dat gij dat niet doorhebt ah ha ha.

Maar voor de rest is de kous af, als we dachten te weten te komen wat Termont volgens Bracke precies ontkende. Tijd voor een nieuwe vraag:

@ElPiett:
@DanielTermont @sthbracke hoeveel bulgaren zijn er dan geregistreerd… en ook, is er een schatting naar het aantal ongeregistreerden?

Bracke antwoordt:

@sthbracke:
@ElPiett @danieltermont is een van de problemen: niemand weet het. Officieel 5000, stad zegt 10.000, Bulgaarse vereniging zelf 15.000

Ik vermoed dat die 5000 de geregistreerden zijn, dat de Stad zegt dat er nog eens evenveel ongeregistreerden bijkomen, en dat Bracke van “Bulgaarse vereniging” heeft gehoord dat er in totaal 15.000 zouden zijn.

Om het allemaal nog eens te situeren: Termont zei dat amper 10% van de geregistreerden steun trekken. Volgens de “ergste” cijfers zou dat willen zeggen dat 500 van de 15.000 of 3,3% van alle Bulgaren in Gent steun trekken. Dat, met andere woorden, bijna 97% van de Bulgaren in Gent er zitten ondanks het feit dat ze geen leefloon krijgen.

En dat het dus zacht gezegd écht niet onredelijk is om te zeggen dat “het krijgen van een leefloon” blijkbaar geen aantrekkingsmotief is. Waar het daarnet om begonnen was, weet u nog?

Maar geen angst, Bracke hoeft helemaal niet te antwoorden of in discussie te treden, al wat hij moet doen is retweeten wat Jo Moens (“Jonge papa, zaakvoerder van Responz Communicatie, uitgever van het woonmagazine Uw Woning, met een eigenzinnige kijk op de actualiteit en de alledaagse dingen”) tweette:

@sthbracke:
Heel typerend : “@YotweetsYou: wat de reden is v/d Bulgarisatie zal me worst wezen, het dé reden vr mij om van Gent nr Laarne te verhuizen”

Een favoriete techniek van Siegfried “wat zegt de mens op de straat” Bracke, ook al toen hij nog tenen deed krullen bij de VRT: ik ben het niet die het zeg hé, ik herhaal alleen maar wat de gewone mens zegt!

Want vergis u niet: l’incident est clos, met die laatste retweet. Samenvattend.

  • Bracke: Termont geeft een statistiek en een interpretatie. Wat een ontkenningsgedrag!
  • Termont: Ik geef een cijfer, da’s beter dan op niets gebaseerde stemmingmakerij.
  • Bracke: Termont is een pathologische leugenaar.
  • @ElPiett: Hoeveel Bulgaren zijn er eigenlijk in Gent?
  • Bracke: Geen idee. Maar hey de gewone burger bij monde van Jo Moens zegt het hoe het is: wat de redenen ook zouden zijn, de mensen trekken weg uit Gent wegens de Bulgaren.

*
*     *

Volgend onderwerp!

SN Brussels Airlines moet een voorbeeld nemen aan Ryanair

@sthbracke:
Ryanair vervoert 9457 passagiers per werknemer. Bij SN is dat 1643. Daarmee is alles gezegd, denk ik

Ongelooflijk. Lengte van de vluchten, werkomstandigheden, geboden service, kostprijs, veiligheid, … allemaal irrelevant. Siegfried “ik kan alleen maar constateren” Bracke weet precies hoe hij de dingen moet inschatten:

@sthbracke:
ben beetje ervaringsdeskundige, en zie bij SN onvoldoende meerwaarde om zoveel meer te betalen

Kristof Calvo (Groen) stelt, tegen beter weten in waarschijnlijk, toch maar eens de vraag:

@kristofcalvo:
@sthbracke pleidooi voor Ryanair-regime voor werknemers SN? of begrijp ik je tweet verkeerd?

Ooooh, open doel voor Siegfried “onderbroek” Bracke! Kan hij nog eens zijn beste kleinerende “och jongen toch, jij hebt nog zó veel te leren”-toontje bovenhalen:

@stbracke:
@kristofcalvo ja, maar dat doe je altijd.. Geen probleem dus

Haha, die Sieg, het is me er eentje!

Calvo geeft niet op. Bij Ryanair zijn er veel meer passagiers per werknemer dan bij SN, wat stelt Bracke dan voor? Dat er ontslagen vallen bij SN? Dat ze een andere service moeten aanbieden? Dat hun lonen te hoog zijn? Dat ze dringend ook naar Charleroi moeten verhuizen?

Dat blijkbaar de Walen veel efficiënter zijn, daar in Charleroi, dan de luie Vlamingen in Zaventem?

@kristofcalvo:
@sthbracke en wat bedoel je dan wel? ik wil collega’s begrijpen, lukt misschien niet altijd, maar beter dan bewust anders begrijpen

Houd u vast aan de takken van de bomen, hier komt het antwoord op de vraag naar verduidelijking:

@sthbracke:
@kristofcalvo denk dat SN ipv te dreigen met… beter eerst eens naar zichzelf kijkt

Euh… wat? Ja, inderdaad. Calvo geeft het dan maar op:

@krisotfcalvo:
@sthbracke bedankt voor de verduidelijking, weeral wat meer duidelijkheid over economisch profiel NVA

Oh, en dan komt Bracke een tweet tegen van Diether Claeys:

@dietherclaeys:
@sthbracke nee. eigenlijk niet. Ryanair een compleet andere bedrijf. VW is ook duurder dan Dacia. Een vrij populistische opmerking dus.

…en kan hij meteen ook deze “discussie” afsluiten:

@sthbracke:
@Dietherclaeys oef! Lang geleden dat het woord populistisch nog is gevallen. Begon het al te missen…

Samenvattend:

  • Bracke: Ryanair heeft meer passagiers per werknemer dan SN. Daarmee is alles gezegd.
  • (een resem mensen): Euh nee, daar is niet alles mee gezegd. ‘t Is appelen en peren vergelijken.
  • Calvo: Bracke, verduidelijk eens wat je eigenlijk bedoelde?
  • Bracke: Jongen toch, jij begrijpt tóch nooit wat ik zeg.
  • Bracke (wentelend in zelfbeklag): Oh! oh! Nu noemen ze mij weer populistisch! Boe hoe!

Ik dénk dat echte politiekers gewoon kipkap gaan maken van Bracke, tijdens de verkiezingscampagne. Ik kan mij niet inbeelden dat hij nog slechter zou kunnen bezig zijn als hij zijn best zou doen om slechter bezig te zijn.

Maar misschien heb ik gewoon veel te weinig inbeeldingsvermogen.

Obamaville

woensdag 28 maart 2012 in Politiek. Permanente link | 3 reacties

Moh. Ik had deze helemaal niet zien passeren, vorige week.

‘t Is nochtans een fijntje, als het op propagandafilmpjes aankomt. Omineuze stem? Check! Beelden recht uit een horrorfilm? Check! Mash-up van Ahmadinejad en Obama? Check! Overload aan subliminale beelden? Check!

Te hopen dat er snel een vervolg op komt, want ik vind het alvast erg goed.

Een typevoorbeeld, ook, van de wet van Poe:

Without a winking smiley or other blatant display of humor, it is impossible to create a parody of fundamentalism that someone won’t mistake for the real thing.

(En zie ook de mooie analyse op Paleofuture.)

Vijf minuten vette vis

maandag 6 februari 2012 in Politiek. Permanente link | 7 reacties

Daarnet een meneer uit Afrika gezien met zijn gezicht in twee gehakt, van het midden van zijn neus tot ergens aan zijn windpijp: zijn onderkaak hing er nog net aan, maar in profiel zag hij er uit als… euh… laten we zeggen dat hij met een pot gele verf voortaan elk jaar Pac-Man kan doen voor Halloween. ‘t Was een foto, en de discussie onder de foto ging er vooral over of de meneer dood was dan wel levend: een hele resem mensen dachten te weten dat het zeker een autopsiefoto was, een verpleegster wist redelijk zeker dat het heel goed een levende zou kunnen zijn, want zij kwam wel meer mensen tegen met een half gezicht — kijk, déze foto bijvoorbeeld, en kijk die blik van die meneer die in zijn hele gezicht alleen nog maar zijn twee ogen heeft.

Even later zag ik een filmpje van een schreeuwende jongen uit Syrië die zijn been en de helft van zijn gezicht erafgeschoten was. Very much alive, de jongen, en de techniek staat tegenwoordig voor niets meer: het was een bijzonder duidelijk filmpje, en het zou zeer goed kunnen zijn dat hij kapotgeschoten was eerder vanavond, en dat het nu al de ronde van de sociale netwerken maakt.

Ga ik er wakker van liggen?

Nee.

Echt niet. Er is enorm veel miserie in de wereld, en ik ga van het ene of het andere niet plots wakker liggen omdat er schrijnende foto’s of videobeelden van zijn. [Voor wie echt benieuwd is: man met half doorgehakt hoofd, en kind zonder onderkaak, en zeg niet dat ik u niet gewaarschuwd heb.]

Ik ben niet afgestompt door dertig jaar horrorfilms en -boeken, of door het internet. ‘t Is te zeggen: ‘t is waar dat ik minder mijn verbeelding nodig heb om me een beeld te vormen bij wat het betekent als iemand doodgemaakt wordt (gemarteld, overreden, doodgestampt, doodgestoken, doodgeschoten, verminkt, mishandeld), dat wel.

Maar er is zo enorm veel miserie op de wereld.

Oost-Kongo is al jaren en jaren de hel op aarde, als ik het allemaal nog een beetje volg, waar verkrachting van baby’s, kinderen en vrouwen de nationale sport is. Noord-Korea is een land dat de hele wereld willens en wetens in een soort totalitair bizarro-Disneyland laat zitten, en waar miljoenen mensen sterven van ondervoeding.

En honger en oorlog en geweld en allerlei: ontelbare andere plaatsen met onkenbaar veel andere miserie. Maar eerlijk: dat is zo enorm ver van mijn bed dat ik het moeilijk heb om het te bevatten. Laat staan het uitsterven van de amfibieën, de bijen, de zoetwaterdolfijnen, de Siberische tijgers. Of voor mij al helemaal abstracte gegevens als de overbevolking van de planeet en de opwarming van de aarde.

We leven in Vlaanderen: volgens zo ongeveer alle mogelijke maatstaven op zowat alle mogelijke vlakken leven we in zowat de beste van alle mogelijke werelden, en ook hier is er miserie die niet opgelost raakt.

Vorige week hebben ze bij ons op het werk de garage opgeruimd. In de stinkende rotzooi die ze blijkbaar weggesmeten hebben, zat het hele hebben en houden van iemand die al jaren op straat leeft: gerief, kleren, eten, zelfs een beetje geld. Een geluk bij een ongeluk dat er iemand van het werk was toen de kerel verbouwereerd naar zijn niet-meer-daar gerief op zoek was: hij heeft al de dekens die we liggen hadden meegekregen, een kwartaalvoorraad Balisto’s, en al wat er nog nuttig leek.

Eén stom incident, maar het ligt al dagen op mijn lever.

En laat in ‘s hemelsnaam mijn hoofd gerust met uw vette vissen en uw eenvoudige vijf-minuten-moed oplossingen. Die zijn er niet. Alles is ingewikkeld. Geef die mens tien dekens, nieuw thermisch ondergoed, een plaats in een tehuis, een eigen huis, en nog is het niet opgelost. Zelfs niet voor die ene mens.

En als het op het einde van de straat al moeilijk is, wat zou het dan in Oost-Kongo of Syrië?

Vriendjes

Zoek

<insert standard disclaimer>

Alles wat hier staat is mijn eigen opinie. Het wordt niet nagelezen of goedgekeurd door mijn werkgever voor het on-line komt, en ik bied geen enkele garantie voor kwaliteit of correctheid.

Mijn werkgever is het niet noodzakelijk eens met wat ik schrijf, en het spreekt vanzelf dat hij dan ook op geen enkele wijze aansprakelijk kan zijn voor wat ik hier publiceer.

Ter info

Eén van mijn e-mailadressen is michel [at] zog punt org. Normaal gezien antwoord ik daar, buiten de kantooruren, onmiddellijk op.

Valideert, in principe: css & xhtml.
Gemaakt met WordPress.
Syndicatie: Entries (RSS) en commentaar (RSS).



ISSN 1780-1338