Wouter Vandenhaute is het precies niet meer gewoon dat hij tegengesproken wordt.

Het is debat over doping en Lefevere en e-mails als bewijsmateriaal, en ‘t is redelijk boeiend, hoe hij daar in de Zevende Dag eigenlijk wel in de hoek gedrumd zit, en als een duivel in een wijwatervat links en rechts uitgangen zit te zoeken. De ene rethorische truuk na de andere passeert de revue, en vooral indrukwekkend is de manier waarop hij kijkt. Als blikken konden verminken, dat soort dingen.

Ik kan me inbeelden dat hij een gevaarlijke mens is om tegen u te hebben.

Oh, en een still van een video-opname van een print van een  mail als bewijzend sluitstuk in een betoog dat iemand een mail naar iemand gestuurd heeft? Redelijk stom, beste Wouter.

Is dit nu niet godgeklaagd?

Ja toch, dat is toch godgeklaagd? En kan niemand daar nog iets aan doen?

Miljaar, miljaar.

De Zevende Dag. Over doping en wielrenners, met Jean-Marie Dedecker. Men denke ervan wat men wilt, maar in sommige zaken weet hij waarover hij het heeft.

Patrick Lefèvere, voorzitter van de associatie van ProTour-ploegen, zat erbij als een soort vos in het nauw, in de hoek gedrumd en daarom wild om zich heen slaand.

– Meneer Lefèvere, is er veel hypocrisie?

– Wij zijn maar een spiegel van de maatschappij hé.

Als Dedecker zegt dat hij tegenwoordig alle getuigenissen die hij krijgt laat ondertekenen en/of filmt, bijt Lefèvere hem tot twee keer toe “filmen, dat kunt ge goed hé, gelijk bij Dutroux”.

Als Dedecker spreekt van mensen die al sinds 1976 tot op dit ogenblik bezig zijn met laakbare praktijken, dan roept Lefèvere dat er van de jaren 70 en 80 gesproken wordt! en waarom er niet meteen ook Briek Schotte bijhalen?!

Als Dedecker zegt dat zelfs topmensen van de WADA hem namen doorspelen omdat zij er niets tegen kunnen doen, krijst Lefèvere “ge zijt nu al onderzoeksrechter! ge zijt nu al onderzoeksrechter!”

Een duivel in een wijwatervat.

Schaam-te-lijk. Ik vraag me af of Paul Van Den Bosch er iets over zal schrijven.

Drie gouden medailles, drie. En nu eens kijken wat Ivan Sonck daarvan zegt.

Miljàààrrrr Floyd Landis, ‘t is toch ne numero.

Homerisch. Legendarisch.

Teruggekeerd naar 31 seconden achterstand op de Gele Trui, na gisteren tien minuten verloren te zijn.

Schóón.

In Wikipedia:

Reportedly, the deaf forensic lip-reader Jessica Rees was employed to analyze the video sequences with the help of an Italian translator. According to these reports, Materazzi spoke in Italian - a language understood by Zidane due to his time spent with Juventus F.C. - and first told him: “Hold on, wait, that one’s not for a nigger like you.” As the players walked forward, Materazzi allegedly said: “We all know you are the son of a terrorist whore.” Then, just before the headbutt, he was seen saying: “So just fuck off.” ^{[14] [15]}

En Zidane’s moeder is dus ziek en alles. Materazzi is een homo, bah.

Natuurlijk is het dom van Zidane, en natuurlijk had hij het niet mogen doen, maar toch. De tragiek! De menselijkheid!

Op zoek naar meer over zijn groene-en-gele-trui-dubbelslag: terechtgekomen op zijn hoogsteigen dagboek van de Tour.

Groots! Machtig! Respect! en ook wel appaus!

• 01/07: Mijn voorgevoel klopte. Jammer genoeg.
• 03/07: Racewagen
• 04/07: Het hartje is van mijn helm verdwenen
• 05/07: Ik kom in een speciaal tenueke aan de start
• 07/07: Twee bergritten in het geel of geen criteriums
• 08/07: Heerlijk, een dagje zonder antwoord te moeten geven

Leve Boonen! Want zeg nu zelf, hoe schattig is dit niet?

Wil ik nog eens wat vertellen? Het hartje is van mijn helm verdwenen. De fabrikant van onze helmen zag dat niet graag. Die had liever dat de hele ploeg met smetteloze dingen reed. Ik was de eerste om daar iets op te tekenen en de rest begon er een hobby van te maken die dingen ook vol te krabbelen. En het is niet omdat ik Tom Boonen ben dat ik meer ben dan de rest. Maar ik heb ze allemaal toch een beetje liggen, op mijn manier. Ik heb dat hartje met die pijl door aan de binnenkant van mijn helm getekend. Daar kan niemand iets op tegen hebben.

Geef die mens een weblog!

Geschreven al luisterend naar: Johnny Cash - American V - A Hundred Highways - A Legend In My Time

Maar allez.

update: bleh.

update 2: Materazzi kan er anders ook wel van.

Allez, ik zit hier nu al heel de tijd te kijken naar het voetbal, maar ik zie Dino Zoff gelijk nergens?

Ik heb door omstandigheden buiten mijn wil—ik zat tussen mijn schoonvader en de televisie—mijn eerste match van de wereldbeker gezien.

Engeland v. Ecuador, 1–0. Alleen beeld, geen klank.

Mijn gedacht? Twee slechte ploegen die een slechte match gespeeld hebben.

Kch.

Heerlijke relativering over de Belgische atletiekmensen op de Zevende Dag. Yvan Sonck as always his own ornery self en zo.

Kim Gevaert: we moeten dat niet overroepen. De echt goeie looptsers waren afwezig en Christine Aron heeft het weer eens laten afweten. En ze toont niet echt een progressie. En een WK indoor is gelijk zwemmen in een vijfentwintigmeterbad. Als je een medaille haalt, is dat mooi, maar ja. Ho-hum.

Tia Hellebaut hoort misschien wel binnen een jaar of twee met 2 meter onderaan de grens van de wereldtop. Maar meer dan dat zal er niet in zitten.

En Kevin Ranst zegt dat hij goed kan zijn. Die sprong 5m60 vijf jaar geleden maar springt nu nog maar 5m70. En dat hij tips zou krijgen van Bubka? Tja, Bubka is de beste vriend van al wie hem geld geeft.

Maar allééé! ‘t Is nu blijkbaar olympische spelen!

Mijn vaste “home page” op televisie, BBC2, is ingepalmd door de allemaal ijs– en sneeuwsporten. En wàt voor sporten!

Sleeën: een plank, hersenen op nul, hoofd vooruit op een glijbaan aan wel honderd per uur naar beneden gaan. Ijsschaatsen: tegewoordig brengt het, schijnt het, meer punten op om iets te doen en fouten te maken dan om iets niet te doen—dus smijten ze blijkbaar maar met die meiskes en zo. Bobsleeën: zeer moeilijk en technisch en zo, en het wordt op tienden van een seconden gespeeld, maar zo saai dat dat is!

En dan wat er nu op het programma staat, curling:

a precision sport similar to bowls or bocce, is played on ice with polished heavy stones. The level of precision and complex nature of the strategic thinking required to win in curling has led it to be referred to as “chess on ice.”

Ik geloof het graag, daar niet van, maar voor een buitenstaander is het maar petanque op ijs met borstels, vrees ik.

Eens wikipedia erop nalezen. Voor als ik er nog eens op val. Dan eens.

Maar nu dringend iets zoeken dat geen sport is. Stomme sport.

Kijk, ik doe wat ze mij vragen. Ene Micker stuurde mij dit verslag door met de vraag het te laten weten aan iedereen. Bij deze dus.

Last night went very with the two “new” players contributing to the flow which created a 5-2 margin.  Missing 9 adding 2 left us with 12 which meant  90minutes for almost everyone.

Mag is 4th yielding 3+ goals a match and was beating last week by the King’s 7-1. 

Billy Kopa and Eugene joined us as the two new.  (Eugene sent to us via the RFC ‘0-40 mgr Steve Bozick, Thank you!!)  (Billy is guest player from the Bothell’s WSSA team)  Eugene added to our running up front with Kent. Billy provided coverage in the mid field with Space there to collect the ball and restart the attack.  The mid field of Space, Billy, Dave and Mic used the width to provide runners with through passes, to supply the forwards, as well add to the scoring. 

Our Defense with Rickey, Tor, Dan, Mike B, Geoff and Larry for the most part thwart their attack after some serious early pressure as they adjusted to working as a unit.   Larry in goal gets the “golden boot” as he dove to smother a close in shot early in the second half.  Great job!!  

The forwards Kent and Eugene made themselves available to constantly pressure their goal and added to the total goals.

It was one of those nights where your work was rewarded as the play found a way to flow out of the defensive third into the attack with satisfying results.  

Well done everyone! 

Ik kan niet anders dan mij daar bij aansluiten: goed gedaan gasten, allemaal samen en elk apart.

Goeie help, de match van Davis tegen Ding is span-nend!

Davis staat 4–6 achter, die chinees is ongelooflijk goed, en ik hoop zó dat Davis wint!

Da-vis! Da-vis! Da-vis!

Hij is nu bezig aan de elfde frame, hij heeft een eenvoudige blauwe gemist terwijl het allemaal net goed aan het gaan was, en ik steek het allemaal op de commentatoren: where do they bleeding get off jinxing Davis door te zeggen dat het allemaal veel beter aan het gaan is!?

update 23u33 Davis staat 5–9 achter. Om te winnen, zou hij alle vijf resterende frames moeten winnen. Dat is redelijk onmogelijk, denk ik toch. En tóch staat hij daar nog te spelen als een bezetene. 67 ahead, 75 remaining. Jongens toch.

23u41 Davis had geen rode ballen meer aan 74–0, dan heeft Ding de tafel zowat leeggespeeld, maar met twee snookers nodig was er met één rooie over plots was er vijf minuten van het meest wijze safety play dat er maar kan zijn. Ding begon, Davis redde telkens weer, en toen nam Davis over en redde Ding telkens weer. Tot Davis uiteindelijk de laatste rode potte voor de frame. Great, great stuff.

0u20 ‘t Was ter elfder ure nog spannend, maar niet echt eigenlijk: Ding heeft enorm goed gespeeld, en verdiend gewonnen. En dat Steve Davis tweede geworden is, is nothing short of bloody amazing.

Snooker is zo goed. Die stomme golf en darts mogen ze van mijn part in braille uitzenden op de middengolf, maar als ze ooit snooker verhuizen naar digitaal, koop ik meteen een satellietantenne.

sportsnooker

Maar-jongens-toch-maar-jongens-toch-maar-jongens-toch.

Steve Davis zit in de finale van het UK Championship snooker, en het was een onmetelijk fantastische match.

Ik sprong een metaforisch gat in de lucht toen hij 9–6 won van Stephen Hendry—ik voelde me ineens vijftien of twintig jaar jonger.

snooker