Archief voor de categorie 'Weblogs'

 

Zo erg

woensdag 18 april 2012 in Weblogs. Permanente link | 5 reacties

“Zo érg”, is wat ik al een hele tijd denk als ik Heather Armstrong’s weblog lees.

Heather werd in de prehistorie van de weblogs bekend omdat ze ontslagen werd wegens wat ze op haar blog had geschreven over haar werkgever.

Ze was hilarisch bij momenten, ontroerend, en vooral écht. Haar hele leven stond op haar weblog, warts and all.

Ze was samen met Jon. Ze kreeg een dochter, Leta (maar tijdens de zwangerschap mocht ze haar medicatie tegen bipolaire stoornisdink niet meer nemen). En toen kreeg ze een behoorlijk zware depressie. En toen ging het helemaal niet zo goed. En dan kreeg ze een tweede dochter, Marlo.

Ergens na de geboorte van dochter één ging het plots heel erg hard, met het weblog. Begon ze er heel (hééél) erg veel geld te verdienen, en besloot ze het hele gezin te onderhouden met de inkomsten van haar website en afgeleiden.

Het ging met ups en downs. Financiële ups (het huis waarin ze leven, jongens toch) en persoonlijke downs, vooral. Het Dooce-imperium geeft werk aan een reeks mensen, heeft twee boeken, verkoopt kalenders en andere, heeft een tv-programma, spreekt overal te lande in naam van moeders en vrouwen, krijgt geld en meubels en kleren van vanalles en nog wat.

Het werd alsmaar commerciëler en commerciëler, en alsmaar minder en minder persoonlijk. En op de een of andere manier proberen doen alsof het een gewoon gezin was, maar dan wel met een nanny, een kuisvrouw, een inwonende project manager, een megagroot huis dat op kosten van meubelgiganten ingericht werd, bezoeken in het Witte Huis en bij Oprah…

Pijnlijk. Niet omdat het geen gewoon gezin meer was — er bestaan geen gewone gezinnen — maar wel pijnlijk omdat het alsmaar meer op een moeizaam opgebouwde façade begon te lijken. En precies het omgekeerde van alles waar Dooce al die jaren voor stond, dus. Pijnlijk ook omdat er allerlei tekenen aan de wand waren: obsessief diëten, obsessief lopen, obsessief fitnessen en dink.

Het ontplofte allemaal begin dit jaar: Heather en Jon uit elkaar. He says, she says.

Het is heel moeilijk om er geen opinie over te hebben. Zelfs wie die twee mensen de afgelopen jaren en jaren niét gevolgd heeft, kan op basis van een snelle oogopslag op de twee weblogs een opinie vormen. And no, it ain’t pretty.

Jon is buitengesmeten uit het huis, en ontslagen uit het bedrijf. Heeft de kinderen een paar dagen per maand, voor zover ik kan lezen. Heather loopt met zelfmoordgedachten rond, bevindt zich plots in de garage met een geïmproviseerde strop in gehand en weet niet hoe ze daar terecht kwam, vind het (ook na maanden) een goede dag als ze niet de hele dag geweend heeft. Runt een website die een schaduw is van wat het ooit geweest is, met dag na dag na dag outfit-foto’s van haar vriendin Cami.

En heeft nu net haar “monetizing the hate“-pagina weer online gezet.

Vroeger kon ik daar hard mee lachen, met die pagina. De Amerikaanse goegemeente die zeer boos was op Heather Armstrong en familie. Nu (en het verandert soms van uur tot uur, denk ik) staan er veel meer dingen in waar ik het mee eens ben dan ooit tevoren.

Deze, bijvoorbeeld:

She could take a month, send instagram photos from the beach and have the Tyrant post new Cami posts and recycle old ones. I’m sure enough people would still read and click to keep her and her family and her employees fed.

Of deze:

Heather. THERAPY needs to be your therapy.

Of, uiteindelijk, deze:

It’s a shame because this could be primo blogging material, the devastation of a family due to divorce.

But I think her lawyers stepped in and said, “Fuck the grandstanding, you could *totally* lose custody of your girls if you keep bragging about your suicide fantasies in order to boost your page views.

Zo érg, allemaal.

‘t Is kermis!

donderdag 18 januari 2007 in Weblogs. Permanente link | 15 reacties

Spamkermis bij LVB, gaat dat zien, gaat dat zien! :D

Voor het nageslacht bewaard:

jkmj 
enige hond
waarom? okay dan
stop niet altijd herhalen
stop ermee
pestkop ):
HOMO
piemel
verontschuldigt u mij voor mijn banaal gedrag
neen niet doen joshua

Kerstman
jkmj zijn pietje is te klein
HOHOHO ik ben de kerstman
HOHOOH ik ben gaylord

jkmj
je verpest het

Kerstman
HOHOHOHOHO ik heb het wel gedaan
Piemels

jkmj
ik heb andere reclame dan jou

Kerstman
Ik verpest het niet
HOHOHOH
Echt waar ?

jkmj
hoi hoe gaat het?

Kerstman
Ben jij een lulhond ?
HOHOHOH kerstman

lulhond
kan je niet lezen mss

Kerstman
COEWL !!!!!!!b
&é’# @ { @ #{#|’é””‘”é”!!”é(!”‘!(§’
Een echte lulhond , ik wel jou dood doen
Want je stinkt als een aap en een fraab die samen een drol hebben gegeten
KERSTMAN hohohhohohofhdjdihfhdsfdihndfldfsg
Laten we spammen

cxgdfghefdhdfhdfhdfhdfhdhdg [x100]
SPAM SPAMSPAM SPAM [x200]

lulhond
he is gedaan doei lul de kerstman
mekker
aargh

Kerstman
ROFL
Hoelang is jouw papa zijn lul ?

abcdefghijklmnopqrstu [x1900] (!)

Hoe in ‘s hemelsnaam moet een spamfilter dààr iets aan doen, als een koppel spijbelende tieners (I can only surmise) de comments van een weblog als persoonlijke tsjètboks gaan gebruiken?

Een lach en een traan

zaterdag 13 januari 2007 in Weblogs. Permanente link | 5 reacties

‘t Is echt wel bij iedereen dat het tegenwoordig permanent september is. Bij Luc Van Braekel kwam zonet deze reactie op een entry over de schade na de tsunami van 2004:

Comment from [boohj : liezielove@hotmail.com] — super erg maatj echt op de laatste foto , amai ik zou daar toch ni zoo graag willen staan znn ! veel beterschap!! ;)

Gnii.

Eldiz

donderdag 11 januari 2007 in Weblogs. Permanente link | 2 reacties

Oh, en ook Belgisch en ook wijs:

Eldiz

Sur Eldiz, notre but est de créer un média féminin, c’est à dire pour les femmes par les femmes. Eldiz a donc été créé uniquement par des filles et vous pourrez les découvrir l’une après l’autre dans le billet qui sera consacré à chacune.

Pourquoi Eldiz ?

Nous sommes lassées des mags féminins qui ne nous ressemblent pas, lassées des mags généralistes du web qui n’évoquent jamais les sujets qui nous intéressent mais regorgent de filles à poitrines généreuses et de grosses bagnoles. Nous n’avons rien contre les filles à poitrines généreuses, ni contre les grosses bagnoles, Eldiz est juste un plus et, si vous voulez participer, vous êtes toutes et tous les bienvenus !

Toupie, toupie, gelijk de mens in Frère Boudin zou gezegd hebben. Niemand zal mij beletten om dat allemaal ook aandachtig te lezen. Ik lees graag van vrouwen, ha! ha!

(En hoe spijtig dat er van Frère Boudin precies maar twee albums verschenen zijn, trouwens, en hoe vreemd dat het nu al sinds gisteren in mijn hoofd zit—van op restaurant omdat er iets met cèpes was, en dat Frère Boudin’s specialiteit omelette aux morilles is, the mind is a weird thing, I kid you not.)

Via Damien van Blogging the News. Scooped, vrees ik, Delphine, Monique, Jimini, Alice, Balise, Soho, en de anderen. :) 

Het moet gezegd dat het er vreselijk wijs uitziet, met wiki en alles, en dat het een fijne hoop dames klinkt te zijn. Was ik een vrouw, had ik een sociaal leven, en schreef ik graag in ‘t Frans, ik zou het wel weten.

*denkt na* zouden wij ook niet iets kunnen doen met zo’n publieke MediaWiki-wiki? hm.

Georgina!

zondag 31 december 2006 in Weblogs. Permanente link | Eén reactie

Mwaha! Schaam op mij, nu pas ontdekt maar wel al meteen fan: Georgina Verbaan.

‘t Is te zeggen, de naam zei me wel iets van de roddelblaadjes, maar de actrice had ik nog niet aan het werk gezien. Mevrouw Verbaan heeft hetzelfde voorgehad als Véronique De Kock indertijd: met een mammografie moeten bewijzen dat haar ta-ta’s wel degelijk geen plastiekenen waren.

Maar vooral: zó een wijs weblog! Pakweg deze:

Geachte Gouden Ui commissie,

Verheugd heb ik heden ochtend vernomen uitverkozen te zijn tot winnaar van De Gouden Ui in de categorie Slechtste Actrice. Ik vermoed dat dit welverdiend is maar ben hier niet geheel zeker van omdat ik de film Joyride zelf niet heb kunnen uitkijken. Dat jullie dat wel hebben gedaan verdiend een pluim, dus bij deze; Chapeau!

[…]

Georgina Verbaan (winnaar Break-Out! Award 2002 in de catagorie Slechtste Kapsel en De Gouden Ui 2005 in de catagorie Slechtste Actrice)

Zelfrelativatie! Hoera!

Gniffel

woensdag 29 november 2006 in Weblogs. Permanente link | 10 reacties

Gentlemen: set your egos to zelfrelativatie.

Een kerel naar mijn hart, meneer Brutin: een twee drie vier vijf zes.

En hij heeft goede smaak in vrouwen.

Oja, verder natuurlijk een doorzichtige aandachtshoer, daar niet van, daar niet van. :)

Ah ja, en ‘t schijnt dat internetgoeroe Wim van Wimpie’s Bar weer op smalband gegraakt is.

Stemming

zondag 26 november 2006 in Weblogs. Permanente link | Eén reactie

Michiel Hendryckx zegt ware woorden:

Voor ik verder ga, wil ik graag toch even reageren op enkele reacties. Het is nooit mijn bedoeling geweest om met deze blog een competitie te starten. Fotografie is geen olympische discipline. De beste, de mooiste, de grootste… daar doe ik niet aan mee.
Ik wil gewoon wat foto’s tonen die de krant niet hebben gehaald of die ik voor mijn plezier heb gemaakt. Soms zijn de foto’s ook niet meer dan een illustratie bij een gedachte. Zonder pretentie. Meer moet hier niet worden gezocht.

Ik heb wel al meer gezegd dat ik het vliegend schurft krijg van bepaalde soorten weblogs, maar ik denk dat ik daar maar eens van terugkom. Niet dat schurft, want dat bekruipt me nog altijd als ik sommige dingen tegenkom, maar wel dat veroordelen.

De leeftijd meneer. Ik word milder meneer. Il faut de tout pour faire une monde, mossieu.

En bij deze denk ik dat ik maar eens een plaatje opleg. Pierre Perret, u allen bekend van Le zizi (ô gué ô gué) en Les jolies colonies de vacances (youkaïdi aïdi aïda) en Elle avait des seins comme des violons (et moi j’en jouais comme du piston), schrijft naast grappige liedjes ook wel zeer mooie liedjes.

Sommige dingen die ik vroeger prachtig vond, zoals Lily, blijven wel overeind, maar en définitive toch wel heel erg vastgezogen in dat vaguely embarrassing erg nadrukkelijke jaren-70–geëngageerd-zijn.

458914

Niet zo met Mon p’tit loup, dat ongetwijfeld één van zijn allermooiste is. Houd hier maar eens uw tranen bij in… en het feit dat Perret—ondertussen ook al 73!–het live brengt, vals gezongen en met brekende stem, doet er niet in het minst iets van af.

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.

T’en fais, pas mon p’tit loup,
C’est la vie, ne pleure pas.
T’oublieras, mon p’tit loup,
Ne pleur’ pas.

Je t’amèn’rai sécher tes larmes
Au vent des quat’ points cardinaux,
Respirer la violett’ à Parme
Et les épices à Colombo.
On verra le fleuve Amazon’
Et la vallée des Orchidées
Et les enfants qui se savonn’nt
Le ventre avec des fleurs coupées.

T’en fais, pas mon p’tit loup,
C’est la vie, ne pleure pas.
T’oublieras, mon p’tit loup,
Ne pleur’ pas.

Allons voir la terre d’Abraham.
C’est encore plus beau qu’on le dit.
Y a des Van Gogh à Amsterdam
Qui ressemblent à des incendies.
On goût’ra les harengs crus
Et on boira du vin d’Moselle.
J’te racont’rai l’succès qu’j’ai eu
Un jour en jouant Sganarelle.

T’en fais, pas mon p’tit loup,
C’est la vie, ne pleure pas.
T’oublieras, mon p’tit loup,
Ne pleur’ pas.

Je t’amèn’rai voir Liverpool
Et ses guirlandes de Haddock
Et des pays où y a des poul’s
Qui chant’nt aussi haut que les coqs.
Tous les livres les plus beaux,
De Colette et d’Marcel Aymé,
Ceux de Rab’lais ou d’Léautaud,
Je suis sûr qu’tu vas les aimer.

T’en fais, pas mon p’tit loup,
C’est la vie, ne pleure pas.
T’oublieras, mon p’tit loup,
Ne pleur’ pas.

J’t’apprendrai, à la Jamaïque
La pêche’ de nuit au lamparo
Et j’t’emmènerai faire un pique-nique
En haut du Kilimandjaro
Et tu grimperas sur mon dos
Pour voir le plafond d’la Sixtine.
On s’ra fasciné au Prado
Par les Goya ou les Menine.

T’en fais, pas mon p’tit loup,
C’est la vie, ne pleure pas.
T’oublieras, mon p’tit loup,
Ne pleur’ pas.

Connais-tu, en quadriphonie,
Le dernier tube de Mahler
Et les planteurs de Virginie
Qui ne savent pas qu’y a un hiver.
On en a des chos’s à voir
Jusqu’à la Louisiane en fait
Où y a des typ’s qui ont tous les soirs
Du désespoir plein la trompett’.

T’en fais pas, mon p’tit loup,
C’est la vie, ne pleur’ pas.
Oublie-les, les p’tits cons
Qui t’ont fait ça.
T’en fais pas, mon p’tit loup,
C’est la vie, ne pleur’ pas.
J’t’en supplie, mon p’tit loup,
Ne pleure pas.

Ach, misschien is het omdat ik ook kinderen heb. En ouder word. En alles.

Sterren komen, sterren gaan

zondag 19 november 2006 in Weblogs. Permanente link | 2 reacties

Soms moet één ster uitdoven opdat een nieuwe zou kunnen blinken aan het firmament… een zaak van this town ain’t big enough for the both of us misschien?

Gitta sluit haar weblog af:

Ik neem voorlopig even afstand van de ‘blogosfeer’. Ik hoop dat ik ook een beetje heb kunnen bijdragen in de keuze van jullie wegen, of in het “begrijpen” van die “ene weg”..

…en het Radiofonisch Instituut Decroubele begin het zijne. Een paar eerste kennismakingen met het wereldwijde tinternet waren er al op Gentblogt—waar een artikel over voetbal bijvoorbeeld ooit alsdus afgesloten werd:

Afijn, op dan maar naar een hyperspannend competitieslot! Op naar een Gentse scherprechter zonder weerga! Bradaboem! Op naar zweet, kluiten aarde, vlokken gras, slijm en vloek! Bommen en granaten! Op naar de eerlijke competitie, wars van Chinezen en gefoefel! Vrooaarr! Op naar meer! En beter! Kadzjing! (vrij naar Tom Lanoye, Hergé, Jean Graton en de cymbalen van Sint-Cecilia)

U bent gewaarschuwd.

Allen daarheen. Serieus. Allemaal. Hopla!

Jongens toch

woensdag 8 november 2006 in Weblogs. Permanente link | 8 reacties

Allez ju, zullen we dan ook maar eens van echo chamber doen?

Triestige apen. Meer kan een mens niet zeggen. Het wordt me al een tijd droef te moede als ik de commentaren lees bij Koen Fillet, en het wordt er verdomme niet beter op.

Ik denk dat ik een lezer van het eerste uur ben, en ik reken mezelf wel bij de mensen die tussen de regels doorhadden dat het niet meer zou lukken (anders hadden we wel meer gedetailleerde grafieken en verhalen gehoord, zoals maanden geleden). Ik ben er dan ook enorm zwaar van overtuigd dat van al die negatieve commentaarspuiers praktisch geen enkele van het weblog had gehoord vóór sommigen er een heisa van gemaakt hadden.

De media over de media over de weblogs over de weblogs over de radio over de televisie over de media, zoals Steven zei.

Maar hola!

Koen Fillet, een jaar geleden buiten adem van de trap op te lopen, heeft de twintig kilometer van Brussel gelopen! Vier man zijn nog verder gegaan en hebben de marathon van New York gelopen! Stapels (stàpels) mensen zijn het afgelopen jaar aan sport beginnen doen!

Heelder mensenlevens zijn veranderd, kan ik me inbeelden. Dàt telt. En da’s alles wat telt.

Die nay-sayers: aanstellers allemaal. Hypocrieten. Triestige tiepen, professionele klagers—wat gaat hun geneut uithalen, denken ze?

Niets van die fuckers aantrekken, iedereen. Nee maar.

En o ja, man aan de journalistenbond: get a life.

En o ja ook: ik weet er nog één die morgen het spek aan haar been zal hebben.

Yay!

donderdag 26 oktober 2006 in Weblogs. Permanente link | Geen reacties

Free at last, laat mijn hoofd gerust, en qu’ils aillent se faire foutre.

Ik kan mij inbeelden dat dat zwaar deugd moet gedaan hebben. :D

Ieek!

woensdag 11 oktober 2006 in Weblogs. Permanente link | 8 reacties

Lilith is weg! Lilith is terug!

Crib

Zo vies… en dat doet er mij aan denken: dringend dringend nog eens een volledige backup van vanalles maken!

Geschreven al luisterend naar: Blue Öyster Cult – Workshop of the Telescopes (Disc 1) – Harvester Of The Eyes

Nieuw!

zaterdag 30 september 2006 in Weblogs. Permanente link | Eén reactie

Kijk, An Wauters is verhuisd!

Echt serieus proper.

En qua versie van de standaard disclaimer, ook wel helemaal in orde:

By the way… op deze weblog kan je mijn leven volgen, of toch die dingen die ik vatbaar vind voor publicatie. Mocht u hierdoor in enigerlei mate misleid worden dan is dat geenszins mijn bedoeling. Mensen die me echt kennen zullen hier en daar wel iets begrijpen dat er niet staat. De anderen begrijpen dan misschen weer niet altijd wat er wel staat. Het gaat hier niet om een online dagboek, maar wel om mijn verhaal. Take it or leave it.

 

Tsk

donderdag 28 september 2006 in Weblogs. Permanente link | 5 reacties

Bimbam de klokken en haal de bloeddrukpillen boven: LVB heeft de links in zijn feed(s) eindelijk rechtgetrokken.

Een nieuw weblog

zaterdag 2 september 2006 in Weblogs. Permanente link | 20 reacties

Was het een echt weblog geweest, ik had het gelezen via de RSS-feed of via een trackback, maar nu moest het wachten tot ik er toevallig voorbij kwam naar aanleiding van Gentblogt.

Zegt Jan Roegiers:

behoeft een website van een bescheiden politicus, die regelmatig eens een artikeltje/blog schrijft, écht een RSS feed? Mijn zoektocht langs een pak andere websites/dagboeken/weblogs van politici leert me dat het niet écht nodig is. Vooral omdat ik het zelf niet kan installeren (shame on me!), en het laten doen kost me al gauw meer dan € 100.

Een schande, dat mensen geld vragen om een weblog op te zetten. Even de proef op de som nemen hoe lang dat moet duren…

1. Domeinnaam

Ik heb meer Dreamhost-accounts dan ik een stok naar kan schudden, dus deze stap is eenvoudig.

  • naar http://panel.dreamhost.com gaan
  • domains > manage domains > add new domain/subdomain
  • ik kies janroegiers.blaffeture.net
  • klik “fully host this domain now”

Totale tijd: 21 seconden.

2. WordPress installeren

Met one-click installs bij Dreamhost is dat een minuskule moeite:

  • naar http://panel.dreamhost.com gaan (of er blijven, natuurlijk)
  • goodies > one-click installs > WordPress
  • kies het domein dat ik net aanmaakte, vul een database-naam in (janroegiersdb, waarom niet?)
  • klik “install it for me now”

Totale tijd: 24 seconden.
Of nee: het is wachten tot Dreamhost de install ook echt doet. Ik heb hier 234 seconden moeten wachten, maar toen had ik een werkende WordPress staan.

3. Wat inhoud invullen

Knippenplak. Ik neem de drie recentste artikels op de bestaande website, en hopla:

Totale tijd: 6 minuten. Omdat ik wat vieze HTML uit de knippenplak-artikels heb moeten verwijderen.

OK. Goed. Was dit een engelstalige weblog, dan zou het bij deze al bijna gedaan zijn. Maar het is een nederlandstalige weblog, dus er moet wat gelocaliseerd worden.

4. Localisatie

Voor het gemak, en om tijd te winnen, denk ik dat ik ga vertrekken van het standaardthema van WordPress zoals alhier vertaald naar het Nederlands. Ik installeer meteen ook de Nederlandse .mo-file voor de beheersinterface, de interface-termen zoals “reageer” en “reactie versturen” en de dag- en maandnamen en dergelijke.

  • Kubrick-nl downloaden en uploaden naar /wp-content/themes/
  • localisatiefile downloaden en uploaden naar /wp-includes/languages/
  • /wp-config.php aanpassen: define (‘WPLANG’, ‘nl_NL’); invoegen
  • in de WordPress-opties het datumformaat aanpassen naar l j F Y (zaterdag 2 september 2006 ipv september 2, 2006)

Totale tijd: een minuut of vier.

Bon. We hebben nu dus een weblog dat volledig werkt en functioneel is, in het Nederlands. Tijd om het uitzicht aan te passen.

5. Template

Ik ga het me gemakkelijk maken, en gewoon de bestaande HTML van de bestaande website rond de artikels gooien. Ik voorzie dat ik hier het meeste tijd mee ga verdoen. Top chrono.

Om te beginnen: naar de bestaande website gaan, view source, copy-paste naar een teksteditor. En dan lokaal bewaren en opendoen, en zien wat er van overeind blijft:

Bon, al met al valt dat nog mee. Eens kijken wat er gebeurt als ik alle src en href die nu relatief zijn, absoluut maak en laat verwijzen naar de oude site…

Check-it-out! helemaal perfect! Minder dan vijf minuten search & replace, en het werkt gelijk een lierken.

Blijkt dat alle “weblogtekst” in één tabelcel staat, <td rowspan=”3″ valign=”top” class=”hoofdtekst”>. Een gemak. Dus in principe, als ik alles wat daarvóór staat vóór de WordPress-loop zet, en wat erna staat nà de WordPress-loop, dan zou dat al min of meer moeten werken. Eens kijken wat er gebeurt als ik de inhoud van die <td> vervang door Lorem ipsums… en inderdaad:

Op naar WordPress. Eerste taak: De brol van rond de artikels wegsmurfen. De homepagina van een wordpress-site met de standaard-template ziet er eigenlijk zo uit:

<?php get_header(); ?>
<div id=”content”>
artikels
</div>
<?php get_sidebar(); ?>
<?php get_footer(); ?>

Kijk ik naar de huidige website en de opgekuiste html-file die ik heb, dan ziet die er zo uit:

Rood ga ik in de header steken, groen (ook nog een stuk onderaan de pagina, uiteraard) komt in de footer, en paars komt in de sidebar. Eens naiefgewijs proberen zonder al te veel te kijken…

Pfeh. ‘t Is bijna te gemakkelijk. Het duurt langer om het neer te schrijven dan om het te doen:

Hier is de sidebar nog een statische HTML-kopie van wat er op de originele website stond. Tijd om daar de echte lijst van laatste artikels in te smurfen:

<ul>
<?php get_archives(‘postbypost’,’10′,’html’); ?>
</ul>

in plaats van de enorm ingewikkelde tabel die er stond. Een klein likje css, en het ziet er precies uit zoals het er op de oude website uitzag:

Voilà. Een WordPress-weblog in de layout van de website. Integratie? Tja, ofwel steek je de rest van de site in WordPress (handig als die vaak moet veranderen en je had er nog geen CMS voor), ofwel doe je een hutselarij met bijvoorbeeld een subdomein, http://blog.teenoftander.

Totale tijd verstreken: een dik uur. Deze entry met screenshots schrijven incluis.

En om op de originele vraag te antwoorden:

behoeft een website van een bescheiden politicus, die regelmatig eens een artikeltje/blog schrijft, écht een RSS feed? Mijn zoektocht langs een pak andere websites/dagboeken/weblogs van politici leert me dat het niet écht nodig is.

Nee, uiteraard niet. Uiteraard niet. Maar waarom het moeilijk doen als het gemakkelijk kan? Als je een website maakt en je hebt (een deel van) je inhoud al in min of meer een weblogachtige vorm, waarom dan niet WordPress of iets dergelijks gebruiken als eenvoudig CMS, met vorige-volgende op je inhoud, en een kalender eventueel, en categorieën, en dat lezers via RSS op de hoogte kunnen blijven, en dat er de mogelijkheid is om in de toekomst te posten, en automatisch te weten wie er naar u linkt, en commentaar toe te laten (mét voorafgaandelijke goedkeuring en als het moet niet noodzakelijk op de website verschijnend, etc. etc.).

Nee, ik zie WordPress in deze echt meer als een eenvoudig CMS dan noodzakelijk als een weblog, en ‘t is maar in tweede instantie dat ik het een lovenswaardige zaak zou vinden als er wat echte weblogs zouden zijn van politici. Vooral als ze interessante dingen te vertellen.

C’est facile, c’est pas cher, et ça peut rapporter gros.

Blogcom

zondag 27 augustus 2006 in Weblogs. Permanente link | Geen reacties

Allemaal tegare daarheen. Euh, ofzo.

blogcom

Tralala.

Vriendjes

Zoek

<insert standard disclaimer>

Alles wat hier staat is mijn eigen opinie. Het wordt niet nagelezen of goedgekeurd door mijn werkgever voor het on-line komt, en ik bied geen enkele garantie voor kwaliteit of correctheid.

Mijn werkgever is het niet noodzakelijk eens met wat ik schrijf, en het spreekt vanzelf dat hij dan ook op geen enkele wijze aansprakelijk kan zijn voor wat ik hier publiceer.

Ter info

Eén van mijn e-mailadressen is michel [at] zog punt org. Normaal gezien antwoord ik daar, buiten de kantooruren, onmiddellijk op.

Valideert, in principe: css & xhtml.
Gemaakt met WordPress.
Syndicatie: Entries (RSS) en commentaar (RSS).



ISSN 1780-1338