Een nieuwe Kindle

maandag 6 juli 2015 20:23 | 3 reacties

Ik heb sinds vorig jaar oktober een Kindle Voyage.

Duur, zeer zeker dat. Objectief gezien niet vitaal nodig, als ik al een Kindle Paperwhite had. Maar zonder veel twijfel wel de allerbeste boekenleesmachine die ik ooit gehad heb.

Ik ben er dan ook meer dan bijzonder content van, met maar één kanttekening: de cover. Bij al mijn vorige Kindles (ik vrees dat ik ze allemaal gehad heb) had ik een degelijke (pseudo-)lederen omslag. Stevig, klapt open zoals een normaal boek, met hetzij een stevige elastiek (oude modellen), hetzij een stevige magneet (Paperwhite) om de omslag dicht dan wel opengeklapt te houden.

De nieuwe Voyage-cover van Amazon is er een die zoals een reporternotablok naar boven openklapt. En die een soort origamigeval heeft waarmee de Kindle recht kan gezet worden:

Voyagecover

Ik zag dat helemaal zitten, ik was ervan overtuigd dat ik hele dagen aan tafel zou zitten met die cover opengeklapt en het boek schuin voor mij in plaats van zoals vroeger schuin tegen een tijdscrift of een sandwich of mijn telefoon.

Tot ik het toestel ook echt elke dag gebruikte, en die cover eigenlijk niet zo handig bleek te zijn. Het open en toe doen is net dat ene beetje lastiger dan vroeger, omdat er een grote in vakjes onderverdeelde flap naar boven en naar achter moet gebracht worden in plaats van gewoon open te klappen zoals een boek. Dat origamigedoe is maar zeer zelden bruikbaar: zo enorm veel zit ik niet aan tafel te lezen, het is dan ook telkens weer zoeken naar hoe het nu weer precies in mekaar plooit, en eens het staat is er maar één hoek en die is meestal te scherp, ik leg mijn boek liever wat platter om te lezen.

Het heeft dan ook niet lang geduurd voor ik een andere cover gekocht heb, maar dat was geen groot succes: het voelde meteen zeer plastiekachtig en goedkoop aan, en dus heb ik het dan maar bij de origami-cover gehouden, vervelendheden en al.

En dan zat ik dit weekend in de keuken thuis te lezen, en weet ik niet meer goed waarom, maar had ik de cover er gewoon afgehaald en had ik de Kindle gewoon zonder cover vast.

Een wereld van verschil!

Blijkt: een Kindle van 180 gram zwaar en 7,6 millimeter dikte lezen is een wezenlijk andere ervaring dan een Kindle+cover van 316 gram zwaar en iets meer dan anderhalve centimeter dik lezen. Het formaat is juist goed, het gewicht is juist goed, de haptische feedback is aangenamer, de aan/uit-knop die altijd al wat onhandig achteraan zat, zit nu op de perfecte plaats om met een wijsvinger te vinden en in te drukken.

Ik heb de indruk dat ik een nieuw toestel heb gekocht. Hoezee!

Ik denk dat ik nu maar een beschermhoes voor vervoer ga zoeken, in plaats van een leeshoes. Misschien iets als dit of zo:

il_fullxfull.757420263_352i

“Όχι,” zei de Griek

zondag 5 juli 2015 21:50 | 2 reacties

988587_921552257901131_3843112575206320121_n

Scouts, en: Anna is een alien

zondag 5 juli 2015 21:15 | nog geen reacties

De kinders gaan op scoutskamp. Meer nog: de oudste twee zijn al op scoutskamp. Zelie is vanmorgen om halfacht vertrokken, Louis om negen uur. Zelie is op dit moment ergens tussen Boom en Hamont-Achel: zij gaat namelijk te voet naar het kamp. Honderd kilometer te voet, jawel.

Er zijn allerlei thema’s, maar het is niet helemaal gelukt om iedereen een kostuum te geven: Jan heeft niets speciaals en Zelie (‘reis naar Mars’) heeft een grijze t-shirt en grijze short. Louis (‘Game of Thrones’) heeft een indrukwekkende cape met bont en een zelfgetekende heraldische marter in de stijl van de wolf van de Starks:

…en Anna is een alien met overal ogen:

Ha! (Aan de naaimachine: Sandra, natuurlijk.)

Leve België

zondag 5 juli 2015 10:58 | 2 reacties

Ik word er zowaar blij van.

Ambiance!

zaterdag 4 juli 2015 13:10 | 3 reacties

Amuzeleute gegarandeerd, gisteren in het landelijke Kerksken:

boekent

Ik vrees dat we net te laat zijn toegekomen om Gwendolina en Dennie Damaro nog mee te maken, en dat we Corry Konings (Hollands, blond, luid, maar ook gedistingeerd, levenslied, Ik krijg een heel apart gevoel van binnen, geen pet op) in eerste instantie verward hadden met Jettie Pallettie (Hollands, blond, luid, maar ook plat, karnaval, Ik zit in een cafeetje, wel een pet op).

Wél met zeer veel plezier een groot stuk Ambidance meegemaakt — het heeft opgebracht, dat studeren op Frank zijn liedjesteksten — maar helaas door de véélen véél te luide Deurzakkers weggepest. Zodat we uiteindelijk dus geen Jettie Pallettie (mnu ja) en geen Sam Gooris (boe, jammer!) hebben meegemaakt.

Een volgende keer misschien.

Ambiance! Lalalala, deel 3

vrijdag 3 juli 2015 09:37 | nog geen reacties

Een welgemeende urgh.

Gelezen: The Quincunx

donderdag 2 juli 2015 22:17 | één reactie

QuincunxDe grootste verdienste van Charles Palliser’s debuut is dat het niet alleen vlot leesbaar, maar bij momenten ontroerend en altijd spannend is.

Dat is niet zo evident als een mens zou kunnen verwachten, want het is ook een meticuleus geconstrueerd boek. Een korte uitleg. Een quincunx is iets dat er uitziet als de vijf op een dobbelsteen: vier punten in de hoeken en één punt in het midden.

In het boek The Quincunx gaat het over vijf families: de Huffams, de Mompessons, de Clothiers, de Palphramonds, en de Maliphants. De vijf families zijn al generaties met elkaar verbonden, maar hoe precies wordt pas geleidelijk duidelijk. Elke familie heeft in haar familiewapen een quincunx van rozen zitten: telkens vijf keer vier rozenblaadjes en in het midden een knop, in variaties met wit, zwart en rood — elk wapen is dus een quincunx van quincunxen.

Het werk bestaat uit vijf delen (één voor elke familie), met telkens vijf boeken, met telkens vijf hoofdstukken — 125 hoofdstukken, een quincunx van quincunxen van quincunxen dus. Aan het begin van elk deel staat het familiewapen van de familie, en aan het begin van elk boek staat één van de vijf rozen van het wapen, en — hou u vast — elk van de vijf hoofdstukken van elk boek is geschreven door een andere verteller naar gelang de kleur van het blaadje of de knop: de meerderheid van de hoofdstukken komen overeen met witte bladeren of knoppen en zijn van de hand het hoofdpersonage, maar elk rood en zwart element wordt verteld door zijn eigen verteller.

Oh, en in de hoofdstukken van het hoofdpersonage komen door middel van lange monologen vijf vertellers aan het woord naast het hoofdpersonage. Het klinkt onnoemelijk ingewikkeld, maar het is nog niet gedaan: één van die vijf is de moeder van het hoofdpersonage, en haar stuk staat in het midden van het middenste, in de vorm van een stuk dagboek dat (inderdaad) opnieuw in vijf onderdelen is gesplitst, met een mysterieus ontbrekend midden. Oh, en allerlei personages zijn eigenlijk ook vijf vermomd:  Fortisquince, Quigg, Quilliam, de bankiers Quintard (& Mimpriss): quinque (vijf in het latijn), Sancious klinkt als cinq (vijf in het Frans), Pentecost is penta (vijf in het Grieks), Umphraville en Phumphred klinkt als fünf (vijf in het Duits).

Zot!

Maar trek u dat vooral allemaal niet zo hard aan: op het allereerste niveau leest het als een bijzonder spannende Dickens. Met een jongen die niet weet wie zijn vader is, die bij zijn moeder leeft ergens op de buiten, verborgen voor een mysterieuze vijand, die dan uiteindelijk moet vluchten, in armoede verzeilt, avonturen beleeft bij een dievenbende, etc., etc.

Dat het eigenlijk een nauwkeurig opgebouwde parodie van Victoriaanse fictie is, dat het meer met De Naam van de Roos en The French Lieutenant’s Woman te maken heeft dan met Great Expectations, da’s dan voor het herlezen.

Van ganser harte aangeraden. Dit was denk ik mijn derde of vierde keer sinds 1989, en binnen een paar jaar lees ik het zeker nog eens.

[van op Boeggn]

Ambiance! Lalalala, deel 2

donderdag 2 juli 2015 13:44 | nog geen reacties

Alle handen. In de lucht.

Ambiance! Lalalala, deel 1

donderdag 2 juli 2015 09:53 | nog geen reacties

Dat is volk dat op ons neerkijkt omdat wij nog weten wat leute maken is meneer!

Nadège Tréchaut

woensdag 1 juli 2015 10:49 | 3 reacties

Aargh wie trapt hier toch alsmaar in?

nadege

Soms krijg ik wel tien van dergelijke vriendschapsverzoeken per dag, van profielen die nog maar net bestaan, en altijd zijn er stapels mensen die er al op gereageerd hebben.

Want natuurlijk is Nadège niet Nadège. Elders op het internet is haar naam ‘Alexis':

Alexis

 

En wellicht is dat ook haar echte naam niet.

Die valse Facebookprofielen, zou dat écht alleen zijn om te catfishen? (Het wikipedia-artikel zegt trouwens behulpzaam “Not to be confused with catfisting”, voor uw glimlach van de dag.)

Knijf

dinsdag 30 juni 2015 20:08 | nog geen reacties

Be bloederige yoncé

maandag 29 juni 2015 21:33 | nog geen reacties

Het is soms griezelig hoe we over sommige dingen hetzelfde denken. “Kijk!” zei ik tegen Zelie, “Kom kijken, ‘t is Beyoncé haar nieuwste dans!”

Zelie zag dat niet zitten, want ze kan dat mens niet af. Ik dus ook niet.

Geen haat of zo, zo kinderachtig ben ik ook niet, maar wel viscerale afkeer van heel haar fake gedoe, het feminisme-van-den-aldi, de legioenen adorerende fans, het Queen B, Bey, kak-Jay-Z-zie-hoe-rijk-wij-zijn, het dansplagiëren, de sléchte muziek, urgh.

Maar dus vandaar: hier werd ik even vrolijk van.

Links van 28 juni 2015 tot 29 juni 2015

maandag 29 juni 2015 16:00 | nog geen reacties

The Alleged $7.5 Billion Fraud in Online Advertising – Moz
The only way to reduce wasted impressions significantly is to research and implement digital ad campaigns manually rather than use programmatic ad buying. Digital advertisers should research potential websites on which they want to run advertisements to see if they are legitimate—potentially even running ads on only the largest, well-known sites but doing so continuously. This way, it might be best to focus your ad campaigns on quality viewers rather than trying to maximize the quantity of viewers by also including lesser-known sites.

Lead Bullets – Ben’s Blog
Early in my tenure as product manager for the web servers at Netscape, we faced a terrible crisis. We just got our hands on Microsoft’s new web server, Internet Information Server (IIS), and benchmarked against our product. Microsoft’s IIS had every feature that we had, was five times faster and we knew that they were going to give it away for free. This might not sound so bad, but we had just gone public three months earlier with a story to Wall Street that said, “Don’t worry about Microsoft giving away the browser because we will make money selling servers.” Oh snap.

Greece crisis could be a Sarajevo moment for the eurozone | Business | The Guardian
It will be said in response that Greece is a small, insignificant country and that the single currency has much better defences than it had at the last moment of acute trouble in the summer of 2012. Diplomats in Europe’s capitals took very much the same view in late June 1914.

Europe’s Empress stays silent – POLITICO
When Greece first called on Europe to save it from collapse in 2010, Merkel faced a stark choice: follow the advice of the world’s leading economists and offer Athens a path to debt relief in exchange for reform or heed the demands of her center-right coalition by extending loans at punitive interest rates with no debt forgiveness.

Merkel, with a PhD in physics and a reputation for cool calculation, chose politics over economic reason. That strategy now lays in shambles.

L’UE n’a pas d’argent pour la Grèce, mais a 11 milliards d’Euros pour un pays non membre, l’Ukraine. Victoria Nuland avait eu raison, « F**K the EU » | Réseau International
Alors que la Grèce demande un accord avec l’Europe et que l’Union européenne, la bave aux lèvres, impose encore plus d’austérité paralysante à un autre de ses membres… Bruxelles n’a aucun problème pour distribuer des milliards pour un état non membre, l’Ukraine. Le plus drôle, c’est que la Grèce, l’Espagne, le Portugal et d’autres pays touchés par l’économie de la Troïka de l’UE devront débourser pour les néo-nazis ukrainiens. Imaginez si les milliards généreusement octroyés par une UE corrompue à une Ukraine encore plus corrompue, étaient plutôt utilisés pour stimuler la croissance dans une Europe appauvrie.

Bleh, zomer

zondag 28 juni 2015 22:38 | 6 reacties

Ik haat warm weer. Koud weer, daar kan een mens zich tegen wapenen: een deken extra, wat lagen kledij erbij. Warm weer, daar is niets aan te doen.

Ja, airconditioning, maar in ons huis zou dat belachelijk zijn, voor die tien dagen per jaar dat het echt té warm is.

Ik overweeg in mijn bureau op mijn werk te blijven zitten. Of te slapen in het bed in het bureau beneden, met de persienne naar beneden.

Bah, warm weer.

Overal kinderen

zaterdag 27 juni 2015 17:40 | nog geen reacties

Anna was naar een vriendinnetje een paar straten verder gaan spelen. Een uur of drie later kwam ze terug met wel zes meisjes, ik weet niet waar ze allemaal vandaan kwamen. Het moet zijn dat er hier nóg meer kinderen zijn komen wonen: vorige week was Jan ook al à l’improviste blijven slapen bij een vriendje van een paar straten verder waarmee hij in de muziekles zit, en daar waren er ook allemaal jongens van zijn leeftijd.

Gisteren was Zelie met het koor en orkest van school naar de zee en dan zingen tot ‘s avonds laat; vandaag komen er schat ik een stuk of zes vriendinnen van haar logeren. Ze gaan eerst met een paar naar een optreden van Bandits, en dan gaan ze hier pizza maken en doen ze karaoke tot wellicht een stuk in de nacht. Zestiende verjaardag en zo, dat moet met een béétje ceremonie gevierd worden.

Zestien. Trr.

Zoek

<insert standard disclaimer>

Alles wat hier staat is mijn eigen opinie. Het wordt niet nagelezen of goedgekeurd door mijn werkgever voor het on-line komt, en ik bied geen enkele garantie voor kwaliteit of correctheid.

Mijn werkgever is het niet noodzakelijk eens met wat ik schrijf, en het spreekt vanzelf dat hij dan ook op geen enkele wijze aansprakelijk kan zijn voor wat ik hier publiceer.

Ter info

Eén van mijn e-mailadressen is michel [at] zog punt org. Normaal gezien antwoord ik daar, buiten de kantooruren, onmiddellijk op.

Valideert, in principe: css & xhtml.
Gemaakt met WordPress.
Syndicatie: Entries (RSS) en commentaar (RSS).



ISSN 1780-1338