Michel Vuijlsteke's weblog

Tales of Drudgery & Boredom.

Pagina 3 van 1209

Ik ben laffelijk in de val gelokt

Het moet maanden en maanden geleden zijn, op een onverdachte moment van een doordeweekse avond, dat collega Bart wellicht iets zal gezegd hebben van “ah ha ge zoudt dan eens moeten meedoen aan een quiz of zo”, en dat ik — ongetwijfeld slaapdronken en/of onder medicatie en/of te nerveus om tegen te spreken — iets zal gezegd hebben in de zin van “ha ja, dan eens, ja, wie weet, ha ha”.

En dan plots vandaag in de aanloop van een vergadering (of in de nasleep, the meetings are all a blur tegenwoordig), komt het plots: “ah en azo dus morgenacond is het quiz ge weet dat toch é”. Waarop ik zwak aan probeer te voeren van neen, ik weet van niets, dat staat niet in mijn agenda, en trouwens kijk, mijn agenda staat al volzet met een operavoorstelling niet gelogen kijk maar kijk maar. En hij zegt van “ha neen zo niet pacta sunt servanda het is allemaal in kannen en kruiken”. En ik gedecideerd de telefoon neem en vol vertrouwen mijn madam op speakerfooon zet, om bevestigd te horen dat er inderdaad opera is op vrijdagavond, maar dat zij — de afvallige! — plots beweert dat het maar een generale repetitie is of zoiets, en dat ik daar niet moet bij zijn.

N2f42rHIk heb nog geprobeerd de telefoon neer te smijten maar het was te laat.

Trapped!

Niets aan te doen!

Ik ga moeten sociaal zijn en alles!

En wie dacht dat het daarmee al gedaan was, mijn catalogus van miserie: neen! Van het werk wordt er rechtstreeks naar de school van de kinderen van collega Bart getoogd, alwaar zij een toneeltje zullen opvoeren in het kader van een schoolfeest. Serieus. Aansluitend naar een quiz, met ikweetnietwie ergens ikweetnietwaar (maar waarschijnlijk in de buurt van Aalst), tot ikweetniethoelang.

Ik wist al dat ik geleefd word, maar als ik nu ook nog eens geleefd word door collega’s, met collusie van mijn madam, dan zijn we zeer, zéér ver van huis.

Kindjes gezien!

We hebben vandaag voor de eerste keer de kindjes gezien!

Het ijs was op een kwartier of zo gebroken, en ja, ’t was wijs. Er zijn kastelen gebouwd, er is gesmeten met kaarten, er is gevoetbald op de koer, we hebben een rondleiding in hun kamer gekregen, en we zien elkaar volgende week opnieuw. En ondertussen gaan we zeker eens telefoneren ook.

Ayup, we zien het allemaal helemaal zitten, denk ik.

Zomaar een varkensstaart (en die keer dat ik blind ging worden)

Het was voor mij vandaag ook een beetje stakingsdag: in de vroege namiddag heb ik er op het werk mee gekapt om een namiddag doktersbezoeken te doen.

Controle bij de dokter van het Departement voor Loodgieterijen (“oei dat ziet er niet zo goed uit” is niet meteen wat een mens graag hoort, denk ik), en daarna een afspraak bij de dokter van de Afdeling Nierdisasters, en dan was er even tijd vóór ik naar de Oogmeester moest.

Tijd, dat vult een mens best met dingen kopen. En weinig dingen zijn zo wijs om te kopen als eten. Eerst naar de slachter, en daar was het al direct prijs: er lagen in de toonbank varkensstaarten. Dingen die er niet altijd liggen, dat werkt op mij als een magneet op ijzervijlsel.

Ik heb een paar staarten gekocht, kijkt:

20160531_152757

(uitstekend geschikt om slechte anatomische grappen mee uit te halen, trouwens)

Mijn eerste idee was: ik trek daar gewoon bouillon van. Iets mirepoix-achtig, wat kruiden erbij, daar kan geen mens iets verkeerd meer doen. Eerst gecheckt of ik nog voldoende groensel had (neen), dan naar de groenselwinkel getoogd om ajuin en wortel en prei en selder te kopen, en dan zag de pot er plots zo uit:

20160531_154644

Hm. Een beetje veel groen voor dat kleine hoopje staart. Terug naar de slager, en nog een halve kilo boelie bijgekocht.

(Korte toepasselijke onderbreking: Walter De Buck met een stakerslied uit de negentiende eeuw, hoezee!)


Afijn. Groenten en kruiden en vlees en water in een grote pot, een avond op het vuur, en daar is dus ondertussen degelijke bouillon uit gekomen.

Maar! Terwijl het ding op stond, was er tijd om langs te gaan bij dokter Oogmeester. Die heeft mijn oog onderzocht en gescand en alles, en het verdict: ik zie wat minder goed en ik riskeer blind te worden.

Dat van dat minder goed zien, dat vind ik zelf zeer vervelend: een halve en driekwart dioptrieën méér bijziend zijn, dat is het verschil tussen de letters van een webpagina kunnen lezen tijdens een presentatie of niet, tussen al dan niet ondertitels kunnen zien op televisie. Nieuwe brilglazen voorgeschreven dus. Kosten, verdomme. Nu het geld op is, natuulijk. Maar het goede nieuws daarbij: nog altijd geen leesbril nodig, hoera!

Dat van dat blind worden: haja, helaas. Glaucoom, schade aan de oogzenuw waardoor er hele stukken gezichtsveld wegvallen tot er uiteindelijk niets meer overblijft, dat wordt meestal vastgesteld op basis van verhoogde druk in de oogbol. Mensen met slechte ogen: ge weet wel, dat ding bij de oogarts waar ze een pufje in uw oog doen. Vandaag kwam daar nog eens een contacttonometrie bij; oogbol verdoven, kleurstof in doen, en dan met een soort lens tegen mijn pupil duwen. En dan hebben ze nog eens een scan gedaan, en ’t ziet er “gho, we gaan dat toch van dichtbij moeten opvolgen” uit.

Ik ben erfelijk belast met normale-drukglaucoom, dat is waarbij er schade is aan de oogzenuw zonder verhoogde druk. Ah well. Opvolgingsmeeting later, en dan zien we wel, dan.

Mijn eten vanavond, trouwens: filet américain (puur) met komijn en koriander en sesamzaad en rode pepertjes, tot köfte-achtige dingen gedraaid en gebakken. Aangeraden!

Quiz

We gingen vanavond eens op etnografisch onderzoek naar de quiz in De Ploeg gaan, wegens zelf quiz te maken en niet iedereen had er zo al eentje gezeien, van Gentquizt.

En dan kwam ik toe en zaten de mannen van de ploeg (‘de ploeg’ van de quizploeg, niet ‘de ploeg’ van De Ploeg) daar met vier, en dan heb ik alsnog meegespeeld. ’t Was niet simpel van vragen, gedomme. En ’t was qua rug en allerlei ook niet gemakkelijk — na de laatste vraag van de laatste ronde ben ik naar huis afgedropen zonder zelfs maar op het resultaat te wachten.

Maar hey, ’t was wel wijs om de mannen nog eens te zien, ’t was al een tijd geleden.

Wynen / Wynants

Een welgemeende double you the F. Ik was op zoek naar mijn antecedenten in Arendonk: de moeder van Henri De Houwer, die de vader van de moeder van de vader van mijn vader zijn vader was, was Joanna Wynen.

Haar ouders waren Henri Wynen en Anna Catharina Meynendonckx, allebei uit het verre Arendonk. Het kan zijn dat ik er vroeger over gekeken heb, maar ik denk dat met de laatste update van het Rijksarchief, de parochieregisters van Arendonk nu ook online staan.

Ik er dus naartoe, en in de rapte gezocht waar er Wynens en Meynendonckxen zaten. En jawel, het zit er vergeven van. Ik geraak door de dopen 1790-1797, en dan begin ik aan het doopregister 1737-1789.

En dan kom ik deze pagina tegen, zowat de eerste die ik bekeek:

Arendonk

Op één dubbele pagina drie akten die mij interesseren. Om te beginnen Maria Wynen, een tweede kind van Henri Wynen en Anna Catharina Meynendonckx (en meest belangrijk: de handtekening van Henri Wynen!), en daarnaast nog een Wilhelmus Wynen en een Henri Wynen.

Maareuh, wat zegt dat in de akten zelf?

henri

Henricus Wynen (Alias Wynants).

petrus

Petrus Wynen (alias Wynants).

martinus

Martinus Wynants (in de volksmond Wynen).

Maar allez. Wil dat nu zeggen dat ik naast de duusd Wynens ook nog eens alle Wynantsen ga mogen doorzoeken?

Serieus.

Nog nét geen advertorial

Er zijn een aantal zaken waarvan we hier ten huizen ons altijd gezegd hebben dat áls we dingen zouden kopen, we dan meteen goede dingen zouden kopen die lang kunnen meegaan en die helemaal onze goesting zijn, en geen compromissen waar we maar half content van zijn.

Onze keuken is zo één van die dingen. En de potten en pannen in de keuken ook.

Wij hebben, zoals iedereen vermoed ik, een heel arsenaal aan overgeërfde, bijeengeschraapte, cadeau gekregen en op verloren maandagen zelf gekochten potten en pannen. We gebruiken ze bijna allemaal zeer intensief, en we weten dus redelijk goed wat we in het ideale geval graag zouden kopen. Dat ideale geval, dat komt er meestal niet, want we zijn nogal veeleisend qua kwaliteite en vrees ik bijgevolg nogal duur qua smaak.

We hebben een hele resem aftandse tefalpannen van verschillende diameters en ook wel in wisselvallende staat van ontbinding, een paar grote potten voor grotere hoeveelheden, een paar potten en steelpotten voor kleine hoeveelheden, en dan het betere materiaal: een paar koperen pannen die gebruikt worden voor steaks en dergelijke, de grootste en de tweedegrootste Le Creuset ter wereld voor stoofpotten, een wok van Demeyere, en een soepketel en een pot van Demeyere.

Zeer, zéér content van de Demeyere-dingen. Zeer enorm content van, en dus hadden we besloten dat als we nieuwe dingen zouden kopen, het meteen ook Demeyere zou zijn.

Wil het toeval dat er een stockverkoop was van Demeyere-materiaal vandaag. Dingen die ze ‘tweede keus’ noemen, ’t is te zeggen potten en pannen met een minuscuul klein foutje in. Een klein krasje aan de onderkant, bijvoorbeeld. Tweede keus, maar eigenlijk geen verschil met een eerste keus die al ooit eens gebruikt is. Oh, maar wél aan 60%, 60%, 70% korting.

13260231_10154263663030802_4757240616405472637_n

Euh ja, serieus de moeite, ja.

Wij zijn er deze namiddag naartoe gegaan, en we hebben een hele kar vol gekocht. (Niet dat we plots heel rijk geworden zijn of zo, ik had een bonus van het werk van jaren geleden gekregen en die moest op, ‘geld moet rollen’-gewijs.)

En zo is dit nu onze collectie Demeyere-gerief. Ja, ge moogt jaloers zijn. 😀

Oh! En wat we ook gekocht hebben: een barbecue! We hadden ooit zo’n ronde barbecue op een voet, maar die is ondertussen jammerlijk weggeroest na jaren trouwe dienst, en bovendien was die een beetje klein geworden voor het gebruik dat we ervan maakten, én bovendien stond er in diezelfde stockverkoop een basic barbecue zonder frullen of wat dan ook voor vijftig euro te koop, en dus hopla! meegetsjoept.

Toen we aan het uitladen waren thuis geraakten we in gesprek met de overbuur, en veel meer dan dat was er niet nodig om een à l’improviste barbecue te hebben met de buren. Wij met zes plus een vriend van Jan, Margaux en Patrick en hun drie kindjes (enfin ja, twee en een half weges dat het laatste nog niet echt barbecue eet) van naast de deur, Michaël en Jet van aan de andere kant van de straat, Katheline en Gaëtan en zoon van twee huizen verder, en dan nog Robrecht en Heidi van wat verder in de straat — da’s dus bijan twintig man, en yep, de barbecue kon het helemaal aan.

Er waren duizend slaatjes en dingen, er was naan en er was bagelbrood met kaas-en-maisdip (dit recept, schat ik: speciaal maar zeer lekker), er was meer dan genoeg vlees (en vleesvervangers voor de mensen die niet graag beestenlijken in hun hoofd duwen), traditioneel werd wat later op de avond de sterke drank bovengehaad, en a splendid time was had by all.

N-VA zijn mobiliteitslafaards

Zeveraars.

Klagen en neuten, dát kunnen ze goed. There Is No Alternative, Not In My Backyard, vijf minuten politieke vette vis — allemaal geen probleem.

Maar in plaats van een zwak vermomde en uiteindelijk laffe zogezegd niet-politieke actie (het is niet alleen N-VA, het zijn ook “mensen zoals een dokter, een architect, een juwelenhandelaar”) (en brengen die dan allemaal even veel geld in? of is het met N-VA-geld?), stel eens een fucking alternatief voor, beste mensen.

En dan maak ik met veel plezier ook een website:

mobiel

Dan kan ik ook eens een uitgedacht plan in één ja of neen goed- of afkeuren, zonder nuance, zonder inhoudelijke bespreking, zonder compromissen. Zo eenvoudig: “het is niet 100% mijn goesting — weg ermee”.

Ik ben alvast eens gaan kijken op de website van N-VA Gent, onder het kopje “mobiliteit en openbare werken”. Een voorlopige oplijsting van de wereldschokkende artikels gedurende het afgelopen jaar:

  • iemand die klaagt dat er te veel fietsen op de Korenmarkt staat
  • klagen dat er 6% meer lege handelspanden zijn in de binnenstand (ootmoedig toegevend dat “De toegenomen concurrentie door e-commerce zeker een factor (is)”, ’t is altijd dat)
  • klagen dat mensen klagen over anti-Watteeuw-affiches
  • Guido Meersschaut (goeie vis, politiek is het wat minder) is blij dat er rubber op ongebruikte tramsporen zal komen
  • klagen dat er geen referendum is
  • Valère Descherp is bang dat het mobiliteitsplan de stad zal lam leggen
  •  het mobiliteitsplan is een strop voor de stad
  • sommige mensen willen geen fietspaden
  • een tijdelijke testopstelling met paaltjes is, zoals voorzien, gestopt. N-VA is daar content mee.
  • mobiliteitsbedrijf zou doorgelicht moeten worden
  • Guido Meersschaut (hij weer! is hij de mobiliteitsspecialist van N-VA Gent of zo?) wil een extra verkeersbord, maar Watteuw wil dat niet. Awoert!
  • Gentse agenten krijgen een opleiding. N-VA vindt dat die opleiding er vroeger had moeten komen
  • Guido Meersschaut vraagt hoe het zit met het voetgangersbrugje over een zijarm van de Watersportbaan. Watteuw antwoordt dat er een aanbesteding komt.

Daarmee zijn we een jaar terug in de tijd, en ik zie nergens (op Guido’s pietluttigheden) iets dan iets anders is dan klagen, klagen, klagen. Constructief voorstel? Ergens? Iemand?

WACHT! Ik heb het verkiezingsprogramma gevonden van N-VA Gent! Of beter, de beknopte samenvatting ervan, want de volledige tekst is gelijk nergens meer te vinden:

Capture

Maar goed. Op zoek naar mobiliteit!

Het verkiezingsplan vertrok (zo typisch dat het pijn doet) van acht ‘realiteiten’. Realiteit VII:

Ook inzake mobiliteit en openbare werken zijn er plannen te over. In Gent worden zelden of nooit openbare werken ,die wél binnen de afgesproken tijd en/of binnen het afgesproken budget, uitgevoerd. Allerlei projecten (leenfietsen, verkeers- en parkeerbegeleiding,…) worden bij de minste tegenwind uit – of afgesteld. En wat eerst jaren niet bespreekbaar was (bijvoorbeeld het eerste kwartier gratis parkeren), wordt plots mogelijk in het jaar voor de verkiezingen.

Tegenover de ‘realiteit’ (er had even goed ‘aanvoelen’ of ‘opinie’ kunnen staan), zet N-VA Gent zes Doelstellingen — ook met Romeinse cijfers genummerd, Bart De Weveritis nog aan toe. De doelstelling waarmee ze Realiteit VII gaan aanpassen is, euh, hang on… ik vind ze zo niet direkt. Er is “efficiënt bestuur”, “dubbel zoveel geld naar woonbeleid”, “betere kinderopvang en onderwijs”, “inclusief beleid maar geen subsidies aan etnische of religieuze groeperingen” (in Antwerpen zou het niet waar zijn, denkt de slechterik in mij dan), en “fraudebestrijding”.

Maar ’t is nog niet te laat, natuurlijk. Peter Dedecker, Siegfried Bracke, Guido Meersschaut: een link naar dat gedetailleerd plan dat een degelijk alternatief uitwerkt voor de vele mobiliteitsproblemen, dat kan toch niet zo moeilijk zijn?

Japonezers zijn zot, aflevering kweetnietmeer

Links van 5 mei 2016 tot 25 mei 2016

Why Viggo Mortensen Is Off the Grid
This summer, the quintessentially un-Hollywood Viggo Mortensen stars in a film about a father of six who rejects the world to raise his kids completely off the grid. How much does this character resemble the actor himself? Let's start with his flip phone.

BBC – Earth – The bizarre beasts living in Romania’s poison cave
Movile Cave has been cut off for millions of years. Its air is thick with harmful gases, yet it is home to an array of strange animals

Panama Papers: Saudi Arabia king sponsored Netanyahu’s campaign — Middle East Observer
In March 2015, King Salman has deposited eighty million dollars to support Netanyahu’s campaign via a Syrian-Spanish person named Mohamed Eyad Kayali. The money was deposited to a company’s account in British Virgin Islands owned by Teddy Sagi, an Israeli billionaire and businessman, who has allocated the money to fund the campaign Israeli Prime Minister Benjamin Netanyahu

Uber picks up ex-EU digital chief Neelie Kroes—after cooling-off period | Ars Technica UK
Kroes' new role has not surprised many observers in Brussels: she regularly weighed in on the company’s battles with local authorities in the city. The Uber post falls outside the commission's 18-month conflict of interest period, which has been designed to prevent so-called “revolving door” appointments.

30 years later, QBasic is still the best | Personal Registry Editor
Noah has been asking me repeatedly to teach him how to make his own video games. And for the past 5 months, I have been looking for the holy grail of language/IDE for kids in the hope of turning that spark of interest into a memorable experience… My quest has led me to endless forums, through which I have tried countless suggestions: SmallBasic, Pico-8, Smalltalk, Scratch, etc. I have even inquired of the Great Oracles of StackOverflow, to no avail. After 5 months, I ended up with a disappointing conclusion: nothing is even close to what I had back in another era. 30 years later, QBasic is still the best when it comes to discovering programming.

De ontroering van kleine dingen

Ik probeer bij zoveel mogelijk mensen van de zelfs verre familie foto’s te zetten of andere afbeeldingen. Waar geen foto’s te krijgen zijn, zet ik de handtekeningen die ze onder eventuele akten hebben gezet. Het zijn geen foto’s, maar soms is het bijna nog ontroerender.

Een handtekening die alsmaar minder goed wordt in de loop van de jaren bijvoorbeeld, of net omgekeerd.

Zoals deze, van Marie Speliers — da’s de, even nakijken, vrouw van mijn betovergrootoom (de vrouw van de broer van de vader van de moeder van de vader van mijn moeder). Ze is in 1834 geboren in Oordegem, een gat ergens tussen de gaten Lede, Oosterzele en Wetteren. Haar ouders konden allebei niet schrijven en haar vader stierf toen ze elf was. Zij werd later ergens dienstmeid. Ze had naar Gent kunnen trekken, maar Aalst was net iets dichterbij, of misschien kende ze daar mensen, lang verhaal kort: als ze zeventwintig is, trouwt ze met Georges Roelandt, een kleermaker uit een grote familie van allemaal kleermakers, schoenmakers en slagers.

En kijk eens hoe ze haar huwelijksakte ondertekent:

Huwel. Georgius Josephus Roelandt & Maria Constantina Speliers (1861)

In kleine letters ‘G. Roelandt’, de bruidegom. In al wat beverige letters de ouders van de bruidegom, Jozef Marin Roelandt en Isabella Streelens, die in de zestig zijn (Isabella sterft een half jaar later, Jozef wordt 85 jaar oud). In vloeiende letters Alexander Roelandt, de broer van de bruidegom. “De moeder der bruyd heeft verklaerd niet te kunnen schrijven”, als enige van alle aanwezigen.

En dan in hanepoten, met een lekkende en krassende pen, een tweede voornaam die gelijk niet helemaal klopt en een S die de eerste keer mislukt: mariaconstance Speliers. Hoe zou ze zich gevoeld hebben, op dat moment? Beschaamd dat ze er zo’n rommel van maakt? Of juist fier dat haar gelukt is? Ik weet het niet, maar in mijn hoofd: fier. In 1861 is ze nog dienstmeid, maar in 1873 is winkelierster — in mijn hoofd heeft ze zich helemaal opgewerkt uit het quasi-analfabetisme. Neen, wetenschappelijk verantwoord is het niet, maar niemand gaat mij zeggen wat ik wel en niet mag doen in mijn hoofd.

Ze krijgen vijf kinderen — Alexander, Remy, Marie, Louise en Hélène — en Marie sterft in 1927, omringd door stapels familie. Mijn grootvader moet ze manifest nog gekend hebben, want hij had haar doodsbrief liggen:

Doodsbrief Maria Constantia Speliers

En meer dan dat weet ik er niet over. Nog iemand die in de nevelen der tijd verdwenen is. Maar die voor eeuwig en één dag dat meisje van 27 zal zijn dat haar naam onder een huwelijkakte schreef.

Handschriften

Ik botste op één van de tientallen boekjes waar ik in de loop van mijn werkleven in geschreven heb en die ik allemaal religieus bijgehouden heb.

Dit was er eentje van midden-2008. De confidentiële dingen zijn eruit gewipt, ’t is mij om het handschrift te doen: aan de manier waarop ik schrijf kan ik direkt weten wat de omstandigheden waren. Deze bijvoorbeeld is tijdens een één op één interview, met de mens rechttegenover mij.

interview

Een kattengeschrift, okay, maar het blijft wel min of meer leesbaar. En ik ben de mens meestal in het gezicht aan het kijken, dus ’t is half blind geschreven.

Dit is min of meer als ik notitie neem van een redelijk snelle uiteenzetting voor een hele zaal:

notities

…en dit is van een veel trager verlopende uiteenzetting:

trage notities

Als het saaie meetings zijn, dierf ik wel al eens gewoon te doen alsof ik schreef om te doen alsof ik het interessant vond. Dat kon dat gewoon nonsens zijn, maar het konden ook flarden conversatie zijn die ik zo ongeveer volledig onleesbaar ‘opschreef’ (stukken die alsnog herkenbaar waren weggepixeld):

saaie meeting!

En een graad erger dan saaie meetings: saaie meetings die zó saai waren dat ik in slaap viel.

Euh ja, het is mij meer dan eens overkomen dat ik letterlijk in slaap viel aan de vergadertafel. Ik bleef dan wel ‘notitie nemen’, maar het waren meer ritmische vingerstuiptrekkignen dan wat anders.

inslaap

Ah, good times. Good times.

Tegenwoordig is bijna allemaal op de computer te doen, helaas.

 

 

Iemand zou dat moeten automatiseren

Neem nu bijvoorbeeld deze pagina. Dat zijn allemaal akten waar Emérence De Vilder in voorkomt. Als moeder bij een geboorte, moeder bij een huwelijk, moeder bij een overlijden, bruid in haar eigen huwelijk, vermeld als overleden in een huwelijk en een overlijden.

De inhoud is proper overgeschreven — zo wordt dit document:

Huwel. Theophile Turkelboom & Irma Maria Ghislena Roelandt (1893)

Proper deze inhoud:

Plaats Aalst
Bron Huwelijksregister Aalst 1893
Periode 1893
Soort registratie huwelijksakte
Aktenummer 72
Bijzonderheden Tijdstip huwelijk 8:00, aantal handtekeningen: 7
Datum huwelijk 25-05-1893
Bruidegom Théophile Turkelboom
Beroep kleermaker
Diversen Militieattest
Geboorteplaats Selzaete
Woonplaats Selzaete
Geboortedatum 02-09-1869
Vader bruidegom Petrus Turkelboom
Diversen Overleden
Plaats overlijden Selzaete
Datum overlijden 30-06-1890
Moeder bruidegom Rosalia Pieters
Leeftijd 65
Beroep zonder beroep
Woonplaats Selzaete
Bruid Irma Maria Ghislena Roelandt
Beroep zonder beroep
Geboorteplaats Aelst
Woonplaats Aelst
Geboortedatum 04-12-1868
Vader bruid Joannes Franciscus Roelandt
Diversen overleden
Plaats overlijden Aelst
Datum overlijden 14-06-1892
Moeder bruid Emerentia Jacoba De Vilder
Diversen overleden
Plaats overlijden Aelst
Datum overlijden 23-07-1872
Getuige 1 Desiré Roelandt
Leeftijd 52
Relatietype oom der bruid
Beroep schoenmaker
Woonplaats Aelst
Getuige 2 Frans De Caluwé
Leeftijd 35
Relatietype schoonbroeder des bruidegoms
Beroep ajusteur
Woonplaats Selzaete
Getuige 3 Georges Roelandt
Leeftijd 63
Relatietype oom der bruid
Beroep schoenmaker
Woonplaats Aelst
Getuige 4 August Turkelboom
Leeftijd 30
Relatietype broeder des bruidegoms
Beroep kleermaker
Woonplaats Selzaete
Ambtenaar Victor Van Wambeke

Alles staat erin, maar het overnemen naar een eigen database is lastig manueel werk.

Neem die laatst vermelde persoon, August Turkelboom. Die had ik nog niet staan. Dat wil zeggen:

  • bron aanmaken als die nog niet zou bestaan (Burgerlijke Stand Aalst, BS/H 1893 nr. 72 Theophile Turkelboom & Irma Maria Ghislena Roelandt)
  • screenshot nemen van de akte en toevoegen aan de bron
  • persoon aanmaken (voornaam, achternaam, geslacht invullen), bron aan persoon koppelen
  • zoeken wie het is (broer van Theophile Turkelboom)
  • persoon in familie van Theophile Turkelboom steken
  • geboorte-event aanmaken (geboren ca. 1863), bron aan event koppelen
  • beroep-event aanmaken (kleermaker), bron aan event koppelen
  • residentie-event aanmaken (Zelzate), bron aan event koppelen
  • huwelijksevent van met Theophile Turkelboom & Irma Maria Ghislena Roelandt toevoegen aan August Turkelboom, met August als getuige

In een rapportje geeft dat dan iets als dit:

august

Dat ziet er nog haalbaar uit, maar vermenigvuldig dat met enorm veel mensen, en het zorgt voor redelijk wat handwerk. Neem de vader van de bruid in de akte hierboven: dat wordt na een tijdje pluizen in die archieven van Aalst dit:

Joannes Franciscus Roelandt

Naam:

Geslacht:

Vader:

Moeder:

Joannes Franciscus Roelandt1a

Mannelijk

Josephus Marinus Roelandt

Isabella Streelens

Levensgebeurtenissen

Geboorte

1834-11-22 in Aalst, Oost-Vlaanderen, België. 2a, 1b, 1c

Overlijden

1892-06-14 in Aalst, Oost-Vlaanderen, België. 3a, 1d, 1c, 1e

Beroep

Beroep

schoenmaker, 1864. 1b

Beroep

schoenmaker, 1865. 1f

Beroep

schoenmaker, 1867. 1g

Beroep

schoenmaker, 1870. 1h

Beroep

schoenmaker, 1872. 1i

Beroep

schoenmaker, 1873. 1j

Beroep

schoenmaker, 1877. 1k

Beroep

koopman in leer, 1892. 1c

Residentie

Residentie

1865 in Nieuwstraat, Aalst, Oost-Vlaanderen, België. 1f

Residentie

1867 in Nieuwstraat, Aalst, Oost-Vlaanderen, België. 1g

Residentie

1868 in Esplanadestraat, Aalst, Oost-Vlaanderen, België. 1l

Residentie

1870 in Esplanadestraat, Aalst, Oost-Vlaanderen, België. 1h

Residentie

1873 in Molenstraat, Aalst, Oost-Vlaanderen, België. 1j

Huwelijken/kinderen

Emerentia Jacoba De Vilder

Huwelijk

1864-11-23 in Aalst, Oost-Vlaanderen, België. 1b

Kinderen

Ghislena Rosalia Josephina Roelandt

Maria Josephina Roelandt

Irma Maria Ghislena Roelandt

Gerardus Judocus Roelandt

Nathalia De Bruycker

Huwelijk

1872-11-13 in Aalst, Oost-Vlaanderen, België. 1i
toestemming ouders bij akte verleden voor notaris Sabot te Selzaete op 5 november 1872, geregistreerd te Assenede de volgende dag.

Kinderen

Arthur Roelandt

Alicia Maria Roelandt

Rosalie Roelandt

Eindopmerkingen

  1. Burgerlijke Stand Aalst, (BS Aalst)
    1. BS/G 1768016
    2. BS/H 1864 nr. 127 Joannes Franciscus Roelandt & Emerentia Jacobus De Vilder – 1864-11-23
    3. BS/O 1892 nr. 355 Joannes Franciscus Roelandt – 1892-06-14
    4. BS/H 1899 nr. 149 Arthur Roelandt & Maria Alicia Keppens – 1899-07-27
    5. BS/H 1893 nr. 72 Theophile Turkelboom & Irma Maria Ghislena Roelandt – 1893-05-25
    6. BS/G 1865 nr. 454 Ghislena Rosalia Josephina Roelandt – 1865-09-01
    7. BS/G 1867 nr. 227 Maria-Josephina Roelandt – 1867-05-07
    8. BS/G 1870 nr. 569 – 1870-10-29
    9. BS/H 1872 nr. 129 Joannes Franciscus Roelandt & Nathalia De Bruycker – 1872-11-13
    10. BS/G 1873 nr. 463 Arthur Roelandt – 1873-08-19
    11. BS/G 1877 Alicia Marie Roelandt – 1877-11-07
    12. BS/G 1868 nr. 629 – 1868-12-05
  2. 2. Burgerlijke Stand Aalter, (BS Aalter)
    1. BS/G 1834 nr. 466, Geb. Joannes Franciscus Roelandt – 1834-11-24
  3. 3. Burgerlijke Stand Zelzate, (BS Zelzate)
    1. BS/H 1902 nr. 46, Huwel. Ludovicus Josephus Waegenaer & Alicia Maria Roelandt

…en het punt is, het punt is: zo ongeveer al die data zou door een middelmatig stom computerprogramma ook kunnen verwerkt worden. Of toch in een eerste tijd, voor de dingen die weinig controversieel zijn — een Joannes Franciscus Roelandt die schoenmaker is en die in Aalst geboren is in 1834 en die als “vader van X” vermeld wordt in één akte terwijl er een andere akte is waar X in 1874 vermeld wordt als kind van een zekere veertig jaar oude Joannes Franciscus Roelandt, schoenmaker te Aalst, daarvan kan redelijkerwijs worden aangenomen dat ze verwant zijn.

En ja, dat gaat problemen geven als er in één gezin een Joannes Franciscus en een Joannes Baptista zijn, in opeenvolgende jaren geboren, die de gewoonte hebben om soms eens met gewoon “Joannes” te ondertekenen. Maar er zou enorm vreselijk veel werk kunnen opgelost worden als tenminste de eerste stap geautomatiseerd zou zijn.

Want zoeken in onleesbare akten van eeuwen geleden, da’s zeer geestig — tientallen akten die enorm leesbaar zijn gewoon transcriberen, dat is eigenlijk een beetje stom.

(Alles helemaal terzijde: Theophile Turkelboom, wat voor wijze naam is dat, maat?)

Boeken lezen

Op datzelfde trouwfeest van vorig weekend zei iemand mij dat ik zo veel boeken las.

’t Is niet waar, zei ik. Of beter: ’t is niet meer waar. Ik heb dit jaar denk ik vier boeken gelezen, en niet eens mijn gedacht ervan op mijn ander dink gezet:

  • Nummer 17 van The Horus Heresy (naam en inhoud vergeten, ondertussen)
  • Een boek waarvan ik niéts meer weet.
  • SPQR: A History of Ancient Rome dat ik wel interessant vond, maar met 600 of zo bladzijden stukken te kort voor de eerste duizend jaar van Rome, en daardoor dus ook véél te weinig gedetailleerd.
  • Het werkelijk uitstekende Being Nixon: A Man Divided, dat ik bijzonder goed vond, maar waar ik denk ik anderhalve maand over gedaan heb. Niet omdat het saai was of moeilijk of zo (geen van beide), ook niet omdat het zo massief lang was (een dikke 600 bladzijden), maar omdat ik zo enorm veel andere dingen gedaan heb.

Yup, 2016 is officieel het jaar dat ik de overgrote meerderheid van mijn vrije tijd op Youtube gespendeerd heb. Het is erg om zeggen, maar ik heb een goeie 100 subscriptions die ik redelijk religieus volg, en er zitten er bij die elke dag iets posten. Uren lang, elke dag, tot met mijn telefoon in bed toe. Kookkanalen, vlogs, games, tutorials, reportages, handwerk, humor, serieus, interessant of nonsens, populair bij het grote publiek of totaal obscuur, ’t is echt erg.

Maar kijk, ik ga mijn leven beteren. Ik heb een trilogie op mijn Kindle staan waar ik eergisteren in begonnen ben, en gisteren wou ik zowaar naar bed gaan om het vervolg te lezen. Dat is een beetje mislukt wegens dat ik zo moe was dat ik meteen in slaap gevallen ben, maar ’t is het gedacht dat telt. Ik denk dat ik nu wel eens naar bed zou durven gaan met een boek.

Als het goed is, staat dit op het programma, in volgorde:

  1. Chronicle of the Unhewn Throne (Brian Staveley)
    1. The Emperor’s Blades
    2. The Providence of Fire
    3. The Last Mortal Bond
  2. The Magicians (Lev Grossman)
    1. The Magicians
    2. The Magician King
    3. The Magician’s Land
  3. Chalion (Lois McMaster Bujold)
    1. The Curse of Chalion
    2. Paladin of Souls
    3. The Hallowed Hunt

Drie keer een trilogie, drie keer mij verzekerd dat het goed is, drie keer normaal gezien dingen die ik op geen tijd uitlees.

Oui shalle ci.

Beste dagboek

Gisteren zijn we naar een huwelijksfeest geweest alwaar meer mensen dan waar ik mij op mijn gemak bij voel mij hebben gezegd dat ze mijn zever op deze website lezen.

Behalve dat was het wijs, en ook behalve dat ik echt niet goed ben in socializen met mensen die ik niet goed genoeg ken.

Het werd er allemaal niet gemakkelijk op omdat Sandra er uren aan een stuk niet was, wegens alsdat een juffrouw vluchtmisdrijfgewijs op onze auto was in gereden. Nee, niets ergs, wat krassen en deuken aan de zij-en achterkant, maar het zal natuurlijk wel gerepareerd moeten worden. Op kosten van de juffrouw die tegen de auto reed, en die er wellicht niet zo goed van zal zijn.

Serieus, waar zat dat mens met haar christelijke gedachten? Wij stonden geparkeerd net voor de ingang van de feestzaal, waar mensen van de catering dingen aan het in- en uitladen waren. De juffrouw kwam volgens een aantal verschillende getuigen de straat ingereden, en besloot dan achteruit te rijden. Waarop ze met een enorm klap in onze achterdeur zat. En waarop ze dan maar besloot rap weg te rijden.

De mensen van de catering hebben het zien gebeuren, maar wat nog veel meer pech was voor de juffrouw: van op het eerste verdiep was er een meneer juist naar buiten aan het kijken, en die heeft de nummerplaat genoteerd. Oh ja, en die meneer was een politieagent die op dat moment niet in dienst was.

Pijnlijke zaak, vrees ik.

En vandaar dus dat Sandra naar het politiekantoor moest, om verklaring a te fleggen en dingen. Ze heeft er gezeten van denk ik een uur of tien tot iets na twaalf, en dan zijn we nog een paar uur gebleven, enfin, we zaten rond een uur of kwart na vier in ons bed.

“Hoe, zo vroeg naar huis?” hoor ik u zich afvragen. Hawelja: Sandra moest om kwart na zes uit haar bed wegens voetbaltoernooi in Kortrijk. Mhuhu.

Voor de rest is er niet veel te melden. Ik heb wat onderzoekingen in archieven online gedaan. En de kat heeft bijna heel de dag geslapen.

Toneeltje

Ik kon mij niet echt iets inbeelden bij ‘Woord’, waar Anna elke vrijdag naar gaat, maar kijk: het was toneeltje van Woord vandaag.

Het begin staat er niet op, en da’s omdat ik niet direkt wist dat het met Anna was. Zij speelde namelijk iemand die te laat kwam. Uit het leven gegrepen, peins ik.

« Oudere berichten Nieuwere berichten »

© 2016 Michel Vuijlsteke's weblog

Thema gemaakt door Anders NorenBoven ↑