Urgh

vrijdag 10 oktober 2008 in Sonstiges. Permanente link | 8 reacties

BIBU9_G8121GO5K.1+fien
© Koen Fasseur

Ann Neelen (31) en Dirk Kerstens (35) uit Essen waren dolgelukkig met de geboorte van hun eerste kind, Fien. Ze bleek een mollige, kerngezonde meid die steevast voorlag op de groeischema’s van Kind & Gezin. Maar toen ze één jaar werd, begon Ann zich zorgen te maken.

‘Het begon langer te duren om Fien nieuwe dingen aan te leren. Ze was altijd een beetje voor op haar leeftijd, maar dat was plots niet meer het geval’, vertelt ze. Dirk, die hard werkte in zijn nieuwe zaak, had er eerst geen erg in, maar moest na een paar maanden toegeven dat er wel degelijk iets aan de hand was. ‘Fien was altijd een lachebekje geweest, maar we hoorden haar steeds minder giechelen. Ze sliep slechter. En als ik van het werk thuiskwam moest ik soms vijf keer haar naam roepen vooraleer ze reageerde.’

Ann en Dirk besloten hun ongeneeslijke dochter zo lang mogelijk thuis te houden. Het ging van kwaad naar erger. Doordat allerlei toxische stoffen zich opstapelden in haar lichaam, vielen Fiens vitale lichaamsfuncties uit: ze ademde moeilijk, haar hartslag en lichaamstemperatuur maakten bokkensprongen en ze at erg moeilijk. Bovendien verstijfde haar lichaampje. ‘Van die mollige, gezellige meid bleef uiteindelijk alleen een graatmager maar dapper vechtertje over.’

[DSO]

Mijn hart brak.

Palliatieve thuiszorg voor kinderen is nog niet erkend. Hopelijk komt dat snel in orde.

En dan leest een mens in de volgende krantenkop dit:

Baby Noam overleed dinsdag, op zijn eerste verjaardag. Het gerecht van Namen opende een onderzoek. Woensdagavond bekende de 20-jarige vriendin van de vader van Noam schuld. Ze bewerkte het jongetje, dat op het moment van de feiten in bad zat, met heet water. Ze zette de douchekraan op de maximumtemperatuur en richtte de douchekop op het gezicht van de peuter. Daarna gooide ze de peuter tegen de grond en sloeg hem op het hoofd. De vrouw verklaarde dat ze dat deed met de kracht ‘alsof ze een volwassene sloeg.’ Daarna legde ze Noam weer in zijn bedje en bekommerde ze zich om haar eigen zoontje. Toen ze een tijdje later merkte dat Noam niet meer reageerde, waarschuwde ze de hulpdiensten. Maar dat mocht niet meer baten.

Woorden ontbreken mij.

The girl in the window

maandag 4 augustus 2008 in Sonstiges. Permanente link | 4 reacties

Mijn hart breekt stilletjes.

Als ons huis in orde zal zijn en de kinderen zijn wat groter, dan zou ik doodgraag kinderen opvangen, eigenlijk.

Racismen

vrijdag 12 december 2003 in Echt gebeurd. Permanente link | 2 reacties

Er zat vanmorgen een bende racisten op de bus. Niet van die herkenbare, maar anderhalve bank soepkippen: “Uh, zie ze staan, mé ulder dikke lippen! Eik, bende negers: ik ben daar gewoon gedegouteerd van!”

Ik kreeg het er koud van. Bah.

Ja, een mens hoort nog eens iets op het openbaar vervoer. Die meisjes waren voor de rest allemaal heel erg blij: ze hadden met vier besloten om na deze examens te stoppen. Met hun middelbare school vermoed ik, want zelfs voor mijn alsmaar ouderwordend oog zagen ze er geen achttien uit. De wijde wereld in, zonder diploma middelbare school. “Nog twee uur en we zijn er van af,” en ze waren het er roerend over eens dat ze allemaal samen “iets met crea” gingen doen. Dat zal ongetwijfeld goed in de arbeidsmarkt liggen, denk ik dan.

Pas op, niet dat ze het allemaal even gemakkelijk moeten hebben, want ook dat komt een mens te weten: van één van die meisjes was de moeder onlangs “weeral” hertrouwd. En vamorgen wou “de nieuwen”, Karel, bij zijn stiefdochter in de douche kruipen. “Eikes vent ik peisdege da’k wa kréég!”

Ieder huisje zijn kruisje, zo is het maar net. En eigenlijk bleek achteraf dat hun houding tegenover andersgekleurden misschien helemaal niet ideologisch geïnspireerd was. Minstens twee, misschien drie, waren ooit “geweest” met ene Jeffrey, Zwarte Neger van aard, en ze waren er niet over te spreken.

Ik werd zowaar er een beetje vrolijker van: alle zwarte medemensen veroordelen wegens gebroken hart en slechte sex is beter dan ongeïnformeerd racisme. Stukken beter.

Vriendjes

Zoek

<insert standard disclaimer>

Alles wat hier staat is mijn eigen opinie. Het wordt niet nagelezen of goedgekeurd door mijn werkgever voor het on-line komt, en ik bied geen enkele garantie voor kwaliteit of correctheid.

Mijn werkgever is het niet noodzakelijk eens met wat ik schrijf, en het spreekt vanzelf dat hij dan ook op geen enkele wijze aansprakelijk kan zijn voor wat ik hier publiceer.

Ter info

Eén van mijn e-mailadressen is michel [at] zog punt org. Normaal gezien antwoord ik daar, buiten de kantooruren, onmiddellijk op.

Valideert, in principe: css & xhtml.
Gemaakt met WordPress.
Syndicatie: Entries (RSS) en commentaar (RSS).



ISSN 1780-1338