Antwerpen: the training wheels are off

maandag 12 november 2012 in Politiek. Permanente link | 21 reacties

Zeg, is het daar nu eigenlijk al helemaal in het slop gereden in Antwerpen? Ik heb het nieuws niet meer zo aandachtig gevolgd, maar voor zover ik het in mijn hoofd zitten had:

  • N-VA meer stemmen gehaald dan sp.a+CD&V, dus aan zet om coalitie te vormen
  • sp.a: wij doen niet mee zonder Groen — niet moeilijk, want als Groen in oppositie “mag” blijven terwijl sp.a “moet” meespelen met De Wever, is Groen volgende keer de grootste of tweedegrootste partij van Antwerpen 
  • N-VA: Peter Mertens van PVDA martelt hoogstpersoonlijk Noord-Koreanen, of tenminste hij is een ringleider van extreem-links staatsterrorisme, of tenminste hij ondersteunt het, of tenminste hij heeft een tijd geleden een brief gekregen van een kennis in Noord-Korea — wat er ook van weze: die radicalen van Geneeskunde Voor Het Volk en zo, daar kunnen wij échte Vlaemingen niet mee werken. 
  • Groen: wij doen niet mee zonder het BAM-tracé weer op tafel te gooien — niet moeilijk, ze zeggen al de hele tijd dat dat een breekpunt is
  • N-VA begint aan een soort beleidstekst, geeft Groen ergens op een verloren nacht in het weekend alvast het stukje over mobiliteit waar staat dat het BAM-tracé onbespreekbaar is
  • Groen herhaalt dat ze dat niet zien zitten
  • N-VA smijt Groen buiten
  • sp.a-CD&V zegt dat het niet serieus is, dat N-VA een doorslagje van zijn verkiezingsprogramma schrijft, het nog wat aanscherpt, en dat een formatienota of een voorstel van discussienotie of godweetwat noemt
  • N-VA: “Oh als het zo zit, beschouw dan maar dat dat voorstel helemaal weg is, we beginnen van nul af aan.”
  • “Hoe, eerst Groen buitenkuisen omdat ze het niet eens zijn met een nota, en nu die nota zélf in de papiermand smijten?”
  • “Patrick Janssens saboteert ons waaaa waaaa”
  • Patrick Janssens: “ah okay, voor mij hoeft het niet hoor gast, als ik zogezegd zou saboteren, doe het dan maar zonder mij.”
  • CD&V zegt dat zij eigenlijk ook liever zonder Groen zouden besturen maar dat ze wel samen blijven met sp.a. Oh, en ook: dat ze in geen geval in de oppositie willen gaan zitten. 

Dat is voor zover ik het in mijn hoofd heb, gekleurd door de socialistische Belgique à papa PS-staats belastingen mainstream media, natuurlijk. 

Maar is dat mijn idee, of zit het daar nu redelijk vast, in Antwerpen? 

En is dat mijn idee, of paste dat niet echt in het plan? Ik heb heel de tijd al het idee dat het daar zeker nog een paar maand moest aanslepen. Dat er een politieke impasse moest zijn, maar niet helemaal, met openingen en mogelijkheden, dat er kon gegist worden en geschoven en over en weer gediscussieerd. 

Dat het pas tegen pakweg de lente van volgend jaar zou mogen zijn dat het helemaal vast zat, zodat ze daar dan gewoon Liesbet Homans aan het hoofd van een voorlopig bestuur konden plaatsen? Zo van “Ah ja, we gaan nu midden 2013 toch niet meer verwachten van de Leider Van De Onderbuik Van Vlaanderen dat hij in de krabbenmand van Antwerpen zou moddercatch gaan spelen, terwijl hij de Moeder Aller Verkiezingen moet gaan leiden?”

Ik vind dat eigenlijk allemaal dieptriestig. 

De kracht van verandering, waar blijft die nu eigenlijk? 

Of was dat “de kracht van verandering op voorwaarde dat we de absolute meerderheid hebben want compromis en conversatie, daar doen wij niet aan mee”?

Antwerpen, onder meer

woensdag 6 februari 2008 in Sonstiges. Permanente link | 6 reacties

Vandaag in Antwerpen. Nieuwe klant, en dus nieuwe locaties en nieuwe manieren om op die locatie te geraken.

Vanmorgen al meteen een Malcontent Antwerpenaar aan mijn been gehad. Dat het toch erg is, hoe lang die werken duren. En dat het EEN HALF MILJARD gekost heeft, dat nieuw gerechtsgebouw, en dat er tunnels onder het gerechtsgebouw zitten voor de bussen met gevangenen, maar dat ze te nauw zijn, die tunnels, en wat ik daar van vind?

Ik heb begrip getoond voor de verontwaardiging, maar toch ook gezegd dat het aan zoveel verschillende dingen kan liggen, misverstanden wie weet wisten de metsers niet dat het écht op een paar tiental centimeter stak, wie weet dit, wie weet dat, en voor ge ‘t weet is het een halve meter te nauw aan alle kanten omdat iedereen het voor het beste wil doen.

De mens was niet overtuigd.

Maar goed. Vanmiddag een nodeloos blokje om gelopen omdat ik de kantine niet vond, vannamiddag gelukkig gevraagd aan de receptie van gebouw één of gebouw twee, waar ik een interview zou afnemen, wel degelijk aan de overkant van de straat was (nee, het was aan het einde van de straat aan de dezelfde kant), en dan in het gebouw zelf gelukkig gevraagd of dit wel degelijk de juiste vergaderzaal was (nee, het was een zaal in de hoek—een groot gemak dat de namen zo duidelijk aangeduid stonden).

En dan een prettig interview afgenomen: geloof het of niet, mensen die mij in het echt kennen, maar ik doen dat dus echt wel graag, interviews afnemen van mensen. En hoe verbazend eigenlijk hoeveel verschil voor een project zelfs maar één interview met iemand op het echte terrein maakt.

Naar huis gegaan met de tram, in twee keer met een overstap in de buurt van de Wolstraat (mooie buurt, trouwens), en dan met de trein (mooi station, Centraal, shame about de goedkope afwerking op die nieuwe perrons, en vooral van die lelijk ijzeren relingtube die het zicht ontsiert).

Vanavond al wat beginnen uitschrijven aan het interview, snel een artikel voor Gentblogt afgemaakt terwijl ik naar een hagiografie van de veertiende Dalai Lama heb gekeken, the L Word gezien (mmm Jennifer Beals), en peins ik, straks moe maar voldaan naar bed.

Oh, en morgen terug naar Brussel (De Post, joechei!) om een index af te werken, en er ook de rest van het interview uit te schrijven. Morgenavond fotoshoot (brr) met de kinderen (juich!), en dan overmorgen terug naar Antwerpen voor nog een interview en nog studie.

En dan is het weekend. Mensen, mensen, mensen.

Drukskes

dinsdag 29 januari 2008 in Sonstiges. Permanente link | 7 reacties

Vandaag in Antwerpen gewerkt. De mannen van het openbaar vervoer vonden het nodig om te staken, wegens agressie hoor ik net. Fijne kerels: bus 1 en 13 rijden niet, maar al wat meer dan 100 is reed wel lustig, dus stonden we daar: te schilderen, en meer dan een half uur te wachten op een bus die eigenlijk om de tien minuten zou moeten komen.

Ik ga niets zeggen over Antwerpenaren, want ik werk vanaf vandaag een groot stuk van de tijd temidden ervan. Maar plannerdink van De Lijn: ge trekt op niets.

Alla. Vanavond (straks) weer naar huis, nog wat studeren op de trein denk ik, en dan linea recta naar Comedy Zone. Bart Cannaerts, Philippe Geubels, Han Solo en –joy!- Henk Rijckaert vanavond. En dan foto’s ontwikkelen en een artikel schrijven voor Gentblogt.

En dan morgen een seminarie ‘s morgens, en een meeting ‘s namiddags, en wat gewoon werken, en schijrven, en dan weer naar Comedy Zone, en foto’s nemen, en ontwikkelen, en een artikel schrijven. En donderdag werken en Comedy Zone en artikel. En vrijdag hetzelfde. En zaterdag rusten en Comedy Zon en artikel.

Wijs! Maar ik denk dat ik mijn slaap op de trein wel nodig zal hebben.

Patrick

maandag 11 september 2006 in Politiek. Permanente link | 10 reacties

Ik snap het wel hoor: Patrick is de burgemeester van alle Antwerpenaren. Patrick overstijgt de partijen.

Patrick

Maar het spijt me, ik krijg daar de kriebels van.

Wat de deur dichtdoet, is iets dat ik bij vorige bezoeken niet eens bewust gezien had: de kleur van de knopjes in de navigatiebalk. Rood-blauw-groen-oranje.

Bah!

De sossen en de blauwe en de groene en de tsjeven, dat staat voor verschillende maatschappelijke visies.

Liberalen en socialisten, die hebben toch een redelijk andere invulling van pakweg hoe de overheid in het algemeen tegenover de mensen staat? En toch niet alle partijen zien de rol van het middenveld op dezelfde manier? En economie en milieu, de verschillende partije prioritiseren die toch op een andere manier?

Mijn eerste keuze bij de verkiezingen, dat is de keuze voor een politieke partij.

Ik kies voor een bepaalde manier waarop met de zwakkeren in de maatschappij omgegaan wordt, voor welbepalde klemtonen in het beleid, voor een welbepaalde visie.

En dan kan het nog twintig keer zijn dat ik een hoogst sympathieke kerel of dame ken die op een andere lijst sta: ik ga daar nog niet op stemmen.

Ik stem op een partij omdat ik de maatschappelijke visie ervan deel. Ik stem niet op mensen omdat ik ze sympathiek vind. En tot voor kort stemde ik dan ook helemaal niet op mensen—of beter, enkel symbolisch: de eerste allochtone vrouw, dat soort stem.

Nu heb ik het voorrecht wat meer mensen in de politiek te kennen van iets dichter bij, en zal ik een geïnformeerde reeks voorkeurstemmen uitbrengen. Maar ook daar: niet omdat ik ze sympathiek zou vinden. Competentie en visie, dat is onder meer wat voor mij telt.

Maar wat mij helemaal niét kan schelen, is wat deze of gene hele of halve BV denkt. “Ik ken niets van politiek” of “ik kies niet voor een partij”, maar kies toch maar voor Patrick want hij is een toffe pee / hij ziet er gezond uit / hij is een van de maten / hij is graaf?

Jaja, ik weet wel waarom hij het doet. En ik weet ook wel dat er iets meer ernstige dingen op de site staan.

Maar toch. Pfeh. For shame.

Politiek voor kleuters.

Afvallige!

dinsdag 30 mei 2006 in Politiek. Permanente link | 10 reacties

Patrick Janssens wil liever burgemeester zijn dan socialist. Siegfried Bracke stelt hem de juiste vraag: “mag ik zeggen dat het aan u niet te zien zal zijn dat u een socialist bent?”

Gevaarlijke dinges, vieze dinges, vind ik dat.

Janssens mag dan misschien wel zeggen dat hij een burgemeester voor alle Antwerpenaren wil zijn, dat hij over alle partijgrenzen heen wil werken, dat hij niet dogmatisch een partijpolitiek programma wil aanhangen maar dat hij eigenlijk bruggen wil bouwen tussen Antwerpenaren en partijen van goeie wil, maar…

Een andere interpretatie is dat hij zich per se wil vastklauwen op het Schoon Verdiep. Dat de macht hem naar het hoofd is gestegen is. Dat hij er geen probleem van maakt om al zijn principes te verloochenen, als hij maar baas mag blijven. Dat hij beschaamd is om socialist te zijn.

Nee: il faut avoir le courage de ses convictions, mon cher.

Ik ben hier waarschijnlijk hopeloos naief in, maar in mijn hoofd is er nog altijd een duidelijk verschil tussen de Grote Ideeën van de verschillende partijen. Als men voor liberalen stemt, dan stemt men voor minder regels en meer persoonlijke verantwoordelijkheid. Socialisten en christendemocraten zijn niet inwisselbaar. Voor mij zijn er nog grote maatschappelijke projecten, en maakt het wel degelijk een verschil voor wie ik stem.

Ik zou nooit ofte nimmer stemmen voor een persoon op een andere partij dan de partij waar ik achter sta, zelfs al vind ik dat die persoon persoonlijk de zaken goed zou doen. Want draai of keer het zoals je wilt, maar tot nader order werken we nog altijd in een partijensysteem.

Zelfs het grootste stemmenkanon betekent niets zonder de partij erachter. (voeg uw eigen parafrase van Spock’s “The needs of the many outweigh the needs of the few, or the one” in)

Nee: ik heb een partij waar ik achter sta, en binnen dié partij ga ik op zoek naar mensen waarvan ik denk/vind/vermoed dat ze het goed gaan doen. Vroeger, toen ik nog niet zo goed geïnformeerd was als nu, was dat dan consequent de eerste vrouw/allochtoon/allochtone vrouw, omdat ik vond dat er wel eens een signaal mocht gegeven worden. Nu zal dat de persoon worden die me het meeste overtuigt.

Ik weet het niet zeker, maar ik vermoed dat als een Sas Van Rouveroij of Daniël Termont hier in Gent plots zou beschaamd lijken dat hij een liberaal respectievelijk socialist is, hij niet meer de helft van de stemmen haalt die hij anders zou gekregen hebben.

BlogCom 2006 Antwerpen

woensdag 8 maart 2006 in Weblogs. Permanente link | 5 reacties

Het moet niet altijd Gent of Brussel zijn—allen daarheen!

Ik vrees dat Sandra en mezelf er niet zullen bij zijn wegens nieuw gebroed dat tegen dan pas een paar weken oud zal zijn, maar zo’n dingen zijn altijd wijs: oude bekenden weerzien, nieuwe mensen leren kennen, mensen die je alleen van op tinternet kende in techt zien (“hallo ik ben mario.” “mario?” “euh ja, marZMarsterD0odd” van “hExt0rminaterZQ!” “ah, die mario”).

Al biedt de eerlijkheid mij toe te geven dat dat in mijn geval vaak enkel blijft bij vaste voornemens om nieuwe mensen tegen te komen, en dan uiteindelijk toch de hele avond met die twee drie man door te brengen die ik al kende. :)

Geschreven al luisterend naar: Brian Wilson – Brian Wilson Presents SMiLE – Old Master Painter – Are You My Sunshine

Vriendjes

Zoek

<insert standard disclaimer>

Alles wat hier staat is mijn eigen opinie. Het wordt niet nagelezen of goedgekeurd door mijn werkgever voor het on-line komt, en ik bied geen enkele garantie voor kwaliteit of correctheid.

Mijn werkgever is het niet noodzakelijk eens met wat ik schrijf, en het spreekt vanzelf dat hij dan ook op geen enkele wijze aansprakelijk kan zijn voor wat ik hier publiceer.

Ter info

Eén van mijn e-mailadressen is michel [at] zog punt org. Normaal gezien antwoord ik daar, buiten de kantooruren, onmiddellijk op.

Valideert, in principe: css & xhtml.
Gemaakt met WordPress.
Syndicatie: Entries (RSS) en commentaar (RSS).



ISSN 1780-1338