zondag 27 augustus 2006 in Kinderen. Permanente link | Eén reactie
Ola! Voor ik het vergeet!
Merci mama, en merci Sofie, en merci An, en merci Katrien!
Vier meters van onze vier kinderen, en allevier ingestaan voor stukken opvang dit weekend, leve familie!
Volgende keer: de peters aan de beurt. Philippe, Alec, David, Ron: houd u maar al klaar voor de opvang van één of meer kinderen. Eén geluk: ze zijn allevier zo braaf als iets geweest, Anna incluis.
Wij hebben ze toch maar goed opgevoed, denk ik dan. En met “wij” bedoel ik “Sandra”, uiteraard.
dinsdag 28 maart 2006 in Sonstiges. Permanente link | Geen reacties
Hallo, goedemorgen, heel eerg bedankt voor de proficatten en alles.
Gisteren na het hospitaal met de peter van Anna nog een beetje gaan eten—Akdeniz, niet Gök—en dan dacht ik nog wat te werken voor het werk (de menen hadden heel begripvol de deadline van maandagmiddag naar dinsdagochtend gebracht).
Helaas: zonder de man met de hamer gerekend.
Wakker zijn van zondagochtend tot maandagavond, met een geboorte ertussen en niet één goeie zitgelegenheid is iets voor jongere mensen met een betere rug.
Ik ben een beetje gecrashet in bed, en pas wakker geworden om halfnegen ‘s morgens.
Alla. Eerst dus het werk afmaken, en dan naar het hospitaal met de laptop, dààr het kaartje afmaken, en dan dan zien we wel voor afspraken en drukwerk en zo.