Ik en mijn GSM

donderdag 4 december 2008 in Sonstiges. Permanente link | 2 reacties

Ik doe er minder en minder mee, met mijn GSM. Vroeger nam ik veel foto’s, nu niet meer. Vroeger zat ik ermee op het internet, nu zit ik niet zoveel meer op het internet. Vroeger deed ik er veel GPS mee, maar in Brussel zuigt de coverage redelijk stenen kloten, wat de GPS er minder dan nuttig maakt.

En ik bel er ook praktisch niet mee, en ik word er ook praktisch niet mee opgebeld.

Nee, geen GSM-mens, ik.

Om de zoveel tijd keer ik nog eens mijn geheugenkaartje om, om de foto’s ervan te halen. Da’s altijd een beetje ontdekkingsreis. Kijk:

Saint Josse ten Noode

Saint-Josse-ten-Noose, waar taggers dermate thuis zijn dat ze zelfs de politiewagens onder handen nemen. Al moest het bij het laatste woord blijkbaar wel een beetje rapper gaan.

Dit is net als ik de metro uitstap: rechts is het stadhuis van Sint-Joost, daar een beetje voorbij is de meest winderige straat denk ik van heel die kant van Brussel, aan de voet van de Astro-toren waar een stuk van Fortis in zit.

Foto heeft wel wat hebben, vind ik trouwens.

NIET VERANTWOORDELIJK!

Dat was een loods, die keer dat ik in Zaventem-dorp verloren gelopen was. Ik moest naar een klant een expert review doen (misschien wel mijn favoriet soort werk: een product of dienst of ding gebruiken, een protocol aflopen, er een idee over vormen, en dan dat idee met een aantal andere mensen bespreken), en na afloop moest ik terug naar Brussel-centrum.

Door het park, rechtdoor, en dan kan het niet mislopen, waren de instructies. Ik was dus te laat of te vroeg afgeslaan, of teveel naar links of naar rechts, waardoor ik plots aan de andere kant van de spoorweg zat en ik in de verste verte geen treinstation zag. En dat ik dan maar een gok heb gedaan: naar links gaan en de sporen volgen. Ik heb het station gevonden na een paar kilometer, schat ik. Als ik rechts had gekozen, was ik wellicht nog altijd langs de sporen aan het lopen.

Tweedehands

Te koop, tweedehands liefdesknotsen. In een vitrine ergens tussen de Grensstraat en het Noordstation. Een mens stelt zich soms vragen.

Het zicht over de Botanique

…en ‘t is al een paar dagen dat ik tegen mezelf zeg dat ik dringend nog eens met mijn echt fototoestel op stap moet trekken: het licht rond 17u15 rond deze periode van het jaar is prachtig.

Op een GSM geeft het niet zoveel, maar met een echt fototoestel zou het de moeite waard moeten zijn.

Weekend, Next, vrienden, en hutsepot

zondag 9 november 2008 in Sonstiges. Permanente link | 5 reacties

Het is zondag, en ik besef nu pas dat het morgen en overmorgen ook nog weekend is!!

Wat een ongelooflijk fantastisch nieuws — ik was net tewege te schrijven dat elke weekend eigenlijk drie dagen zou moeten tellen, en blijkt dat dit weekend er vier telt.

Vrijdag ben ik naar de nocturne van Next geweest. Ik ben de mensen heel erg dankbaar dat ze me daar een uitnodiging voor gestuurd hebben, maar ik vrees dat ik me vooral geërgerd heb.

Speeches in potjes-Engels, een Powerpoint die ik nooit zou durven geven, afijn, niet mijn ding.

De beurs zelf is voorzien op veel (heel veel) publiek, wat met een persnocturne voor een paar honderd man een beetje een vreemd beeld geeft:

Next 2008

Next 2008

Voor de rest: veel grote grote stands met spelletjes. Geen spelletjes waar ik zat op te wachten, helaas. Of het zou Wii Music moeten geweest zijn. Dat zag er wel leutig uit (gedemonstreerd door een Kunstenaar denk ik, aan zijn uitzicht te zien, en ik denk dat ik het me wel zal kopen.

Next 2008

Een paar stands van fotomarchangs (Nikon, Canon, Panasonic). Ik werd er half aangeklampt door iemand van Nikon, die me kon bevestigen wat ik al wist: er komt binnenkort geen nieuwe macrolens van Nikon uit.

Kleine fotostands, weinig te zien.

En voor de rest: de twee “gadget”-achtige dingen heeft Luc al uitvoerig besproken. Ik zeg de twee, want ik heb er verder niet veel gezien.

Akkoord, ‘t is misschien mijn schuld om er een soort grote Engadget-Boing Boing Gadgets-achtig iets van te verwachten, maar het was dus een redelijk kouwe kermis. Herinner me dat ik dringend wat meer expectation management moet doen.

Oh ja, er stond één bak met allemaal robotjes erin, onder meer zo’n Pleo:

Next 2008

…maar dat was het dus. Jammer.

Oh, en eerste prijs meest vreemde stand gaat naar Netlog. Ik vermoed dat er de rest van de beurs voor het grote publiek allemaal pitspoezen rondliepen, maar zo was het maar weird:

Next 2008

*
*   *

Na Next zijn we gaan eten: frieten (bij Antoine? in alle geval een frietkraam met twee rijen van ettelijke tientallen meters lang), en dan gaan opeten met een Westmalle Tripel in een café waar ze aanvaardden dat men met frieten van het frietkraam binnen kwam.

En dan naar de kelder van de Belgacom Queen, met R. cocktails drinken en sigaren roken en lange gesprekken voeren waar verder geen mens iets mee te maken heeft.

En dan gaan slapen in Rhode-Saint-Genèse, waar Vlamingen chez soi zijn, en dan wakker worden in een vreemd bed en naar beneden sluipen en met de echtgenote van R. lange gesprekken voeren waar geen mens iets mee te maken heeft en Shanti de poes op haar eerste solo-verkenningen van de buitenwereld bespieden.

En tegen de middag dan naar het station (even interne paniek toen mijn portefeuille verloren leek) en naar huis en aan de hutsepot beginnen.

Sandra had de inkopen gedaan, al wat ik moest doen was kuisen en klaarmaken. Te beginnen met de groenten. Een pastinaak en een paar bieten rapen en grote ajuinen en wortelen en een groene kool en aardappelen:

Hutsepot: de groenten

Er waren geen poten meer en geen spiering, maar wel twee soorten worst en buik en lamsnek en ribbetjes en dingen:

Hutsepot: het vlees

De ajuinen geschild en in stukken in de pot, daar de bieten rapen en het vlees boven:

Hutsepot: vlees in pot

…en dan de pastinaak en de wortelen:

Hutsepot pastinaak & wortelen

De aardappelen geschild en gespoeld, en de spruiten idemditto (leve de spoelbak aan onze pompbak, trouwens: die accessoires maken het een ongelooflijk plezier om te koken in onze keuken)

Hutsepot: aardappelen

Hutsepot: spruiten

En dan de groene kool in stukjes snijden en bij de rest gooien—tegen dan geeft dat een redelijk grote stapel in de toch al redelijk grote pot die we hebben:

Hutsepot: kool

Gelukkig weet ik wat daarmee gedaan: een omgekeerde wok doet wonderen als deksel.

Hutsepot: alternatief deksel

Zo. Straks meer. Nu gaan we met de familie naar de Opera. Zelie treedt op.

Terreuraanslag aan Brussel-Noord!

woensdag 14 mei 2008 in Sonstiges. Permanente link | 9 reacties

Een brand, wisten de geruchten. Aan een seinhuis, nee, bij de sporen, nee in het stationsgebouw! De Koninklijke Serres! Het chinees Paviljoen! De Eeuwfeestgebouwen! Het Atomium!

Rookontwikkeling, hielden de geruchten vol. Nee, uitslaande brand! Een steekvlam, méters hoog, zichtbaar tot diep in het Zoniënwoud! Een vreemde geur ook, de rijkswacht was ter plaatse in hazmat-kostuums! Bij omwonenden vielen spontaan luchtmaskers van boven de zetels naar beneden! “Biologische oorlogvoering,” gaat de mare!

Toen we toekwamen aan het station was het al van ver te zien: de brandweer was met het groot materieel uitgerukt, de straat lag kniehoog onder het schuim, sirenes, paniek, lawaai, ladders, de gouverneur en het kernkabinet!

En het gevolg?

Te laat

Vertragingen! Afgeschafte treinen! Schier onbeschrijflijke taferelen in Brussel Noord: tapijtenverkopers, hoeren, ambtenaren, dokwerkers, jongleurs, Russische dandy’s en Hongaarse roués, nog ambtenaren, kelners in uniform, twee circusdwergen met een kale poedel, drie bussen kleuters op schoolreis — chaos, chaos, chaos.

We hebben de enige trein genomen die nog reed: Brussel-Gent-Sint-Pieters via Zelzate, Ieper en Zwalm.

Ik was thuis iets na middernacht, en dan nog: ik heb een taxichauffeur moeten omkopen vooraleer hij door de regenstorm tot in Gent-Centrum wou rijden.

Aanraakbaar

zaterdag 22 maart 2008 in Sonstiges. Permanente link | 3 reacties

Ik zou de mevrouw of meneer die de luchthandvaten in de nieuwe metrostellen in Brussel heeft ontworpen, bij deze hartelijk willen bedanken: hartelijk bedankt, mevrouw of meneer.

Ik weet niet of het dezelfde mevrouw of meneer heeft die de bekleding van de drie-in-één-houvastpalen en de wandhouvasten heeft ontworpen, maar in alle geval: chapeau.

Handvat

Die bekleding is te zien op de stang waar het handvat aan hangt: tussen bruin en goudkleurig, en vooral satijnzacht en altijd warm.

Een ander materiaal maar wel dezelfde textuur als het stukje plastiek dat in de lederen lus van het handvat is ingebed: als ik kon, ik kocht een valies van dergelijke handvaten en ik vond er een gebruik voor in ons huis.

Natuurlijk leer, kunststof en metaal tot één volkomen functioneel maar tegelijkertijd volledig sensueel aanraakplezier versmolten: een vakman aan het werk.

Genieten.

Stib staking

woensdag 19 maart 2008 in Sonstiges. Permanente link | 5 reacties

De MIVB is nog maar eens in staking. De metro’s en de trams rijden wel (traag, overvol), de bussen niet.

Aanleiding deze keer? Er is een molotovcocktail naar een bus gegooid in de Liverpoolstraat in Anderlecht.

Erg, heel erg allemaal, daar in het geheel niet van. Maar wat gaat een staking daar nu van oplossing aan brengen? Dat de mensen weten dat ze bij de MIVB boos en ongerust zijn? Ja, duh. Zó ver waren we ondertussen ook al.

Daar hebben generaties voor gevochten, voor het stakingsrecht. Gaan ze daar een beetje misbruik van gaan maken, en dan verbaasd zijn dat er stemmen opgaan om het aan banden te leggen.

Daar zit ongetwijfeld een Bond Zonder Naam-spreuk in, over verantwoordelijkheden en hoe er mee om te gaan.

Boa

dinsdag 25 september 2007 in Sonstiges. Permanente link | 22 reacties

Ik was zodanig comateus, vanavond in de metro, dat ik blijkbaar geeneens gemerkt heb dat er een mooi meisje recht voor mij zat toen ik de nieuwe metro aan het filmen was voor het nageslacht.

Tja.

Et si on allait en boîte?

zaterdag 13 januari 2007 in Sonstiges. Permanente link | 4 reacties

Gisteren was het nieuwjaarsetentje van de ex-collega’s. Ik mocht ook komen, want ‘t was mijn madam die organiseerde. Eerst (lekker) gaan eten in Madou’s Provence, op nog geen vijf minuten van mijn werk. ‘t Is groter en gezelliger dan het er op tinternet uitziet, wat nog een gemak was, want we zaten er met een kleine veertig.

De duo de saumon en aumonière et crème de ciboulette was lekker, en een fijn idee eigenlijk om een zalmmoot te combineren met gerookte zalm. De suprême de pintade aux senteurs des sous bois was eigenlijk een halve parelhoen, dat viel serieus mee van porties. En de nougat glacé aux fruits secs grillés leek niet echt op ijscrème maar was wel lekker.

Fijne mensen en fijn eten, meer hoeft dat eigenlijk niet te zijn.

En dan, tja, nog een stapken in de wereld gezet. Plus cool que nous tu meurs, dus wij met z’n bijna-allen naar de Mirano getrokken. Daar eerst wat rondgelummeld want het spel was nog niet open, en uiteindelijk, toen het wel open ging, was er even verwarring. Dat we eigenlijk niet binnen mochten want het was een privé-feestje. Voor advokaten.

Praktisch iedereen die er stond, was advokaat. Wij dat gezegd, die mens protesteren, wij aandringen, hij toegeven, en wij dus met ons groepje van zes of zo al binnen, helemaal ervan overtuigd dat de rest wel zou volgen. Wat ze niet gedaan hebben. De lafaards! Het grapppige is dat van wij gezessen—Peter, Marie-Hélène, Gaëlle, Sandra, Jeffrey en mezelf—alleen Sandra jurist is, en al de rest niet. Maar al wie buiten gebleven was, was dus wél jurist, echt waar.

Maar zij mochten niet meer binnen. ‘t Was, bleek, de rentrée solennelle de la Conférence du jeune barreau de Bruxelles. Ze verwachtten vierduizend man en er is maar plaats voor vijftienhonderd, dus vandaar. ‘t Was er nochtans een redelijk rustige, wat zeg ik, bedaarde, wat zeg ik, kalme bedoening:

In de Mirano

Na een uurtje of zo kwam er een klein beetje leven in de keet met van die djoemdjoemmuziek, maar tegen dat die een nummer of twee verder was en er welgeteld drie mensen stonden te dansen (Sandra, Marie-Hélène, Gaëlle), kwam een groepje op het podium optreden.

Hoegenaamd geen slecht groepje, daar in het geheel niet van, maar dans– en uitgaanatmosfeer is nog iets anders dan rustige muziek-atmosfeer:

Afijn. Lang verhaal kort: een aantal gin tonics binnengekapt (schandàlig duur, maar ik vind dat altijd wijs met blacklights, gin tonics), een uurtje of zo naar het optreden geluisterd, en dan naar huis gereden.

En boîte, oui, mais pépère, quoi.

Ik vraag me trouwens af wie het was, die daar speelde. Ik zou wel eens een plaatje durven kopen.

Shopping

donderdag 21 december 2006 in Sonstiges. Permanente link | 6 reacties

CadeauMorgenmiddag (euh nee, stràks) ga ik cadeautjes kopen. In Brussel. Het wordt mijn allereerste keer: normal gezien koop ik alles in Gent, maar aangezien ik geen vakantie heb maar wel een middagpauze kan nemen, zal het de buurt van de Madou worden.

Of eigenlijk, met de metro geraak ik wel tot in het centrum-centrum, vermoed ik.

Het meesterplan: rondlopen tot ik iets zie dat me aanstaat. Ik moet in alle geval langs een boekenwinkel gaan om een boek te kopen, maar behalve dat is het allemaal wijdopen. O ja: niet te duur, want het einde van de maand is al een tijdje voorbij bij mijn bank—ik gok dat er in Brussel ook wel goedkope winkels zijn. :)

De collega’s weten ongetwijfeld ook meer, maar als iemand nog tips zou hebben: smijt u!

Museum

zaterdag 29 juli 2006 in Sonstiges. Permanente link | 5 reacties

We zijn gisteren naar het Museum voor Natuurwetenschappen in Brussel geweest (van de Iguanodons van Bernissart).

Vermoeiend, zo met vier kinderen op de trein.

En eigenlijk uiteindelijk toch een beetje teleurgesteld: ik herinner me de iguanodons van toen ik klein was, een woud van een dozijn rechtopstaande beesten en dan nog tientallen zoals ze gevonden werden in situ, nu zijn er nog maar twee originele gemonteerde skeletten, één afgietsel rechtopstaand en één neerliggend.

Mf.

Nu ja.

Iguanodon van Bernissart

Ze zijn verhuisd, er zal wel niet genoeg plaats geweest zijn, en de andere iguanodons zullen wel uitgeleend zijn links en rechts. Maar toch.

Iguanodon van Bernissart

Voor de rest: veel moderner dan vroeger hé. Ik herinner het mij als een typisch natuurhistorisch museum, met lange rijen kasten waar het één na het ander opgezet beest stond te verstoffen.

Wel, de beesten staan er nog, maar nu in diorama’s.

20060728_160230_kgb1727

Gorilla

Aardvarken

…maar het meest indrukwekkend is wel helemaal bovenaan, de walvissenzaal, met skeletten van allerlei walvissen en walvisachtigen.

Een blauwe vinvis over de hele lengte van de zaal bijvoorbeeld:

Blauwe vinvis

…of een potvis:

Potvis

Of een doejong:

Doejong

Fijn museum, en we gaan eens moeten terugkeren. Met een breedhoek en een statief, wat mij betreft.

Brussel

vrijdag 23 juni 2006 in Sonstiges. Permanente link | 7 reacties

Ik had vandag een lunchafspraak in Brussel.

Allez, ‘t is te zeggen: ik had een afspraak om 13u, en ik had er eigenlijk niet bij stil gestaan dat dat dan meestal betekent dat er een lunch aan te pas zal komen.

Ik was ook een eind te vroeg, en dus heb ik in afwachting van de vergadering een tijdje rondgelopen in de buurt, van Madou naar beneden. Wijze omgeving! Ik heb er een tijdje op een bank gezeten aan een schooltje, naast een Marokkaanse meneer die er met zijn dochter en kleindochter aan het spelen was.

Zowat iedereen die ik er op die drie kwartier voorbij zag komen, was van buitenlandse afkomst. En noem mij een onverbeterlijke optimist, of misschien was het wel het mooie weer, maar zo ongeveer het enige waar ik aan kon denken was: hoe machtig zal het hier niet zijn binnen twee generaties!

Enfin, ‘t was voor de rest ook een fijn gesprek, en een fijne lunch: roodbaarsfilet op z’n Marokkaans. En dan muntthee.

Ik ging naar Brussel…

donderdag 29 december 2005 in Foto's. Permanente link | 5 reacties

…en ik zag, onder meer, mezelf in de spiegel—geen tijd gehad voor scheren deze morgen:

In the mirror

…een winkel vol camera’s en lenzen—ik ben er zelfs niet binnengestapt, kwestie van de verleiding en eraan te weerstaan:

Window shopping

…een droevig shopping center met ongelooflijk onfortuinlijke kerstversiering, en onder meer een speciaalzaak trouwkledij voor aliens.

…winkels met allemaal Fijn Voedsel, waar ik me niet voor heb ingehouden. Chili papads en sweet lime chutney als aperitiefhapjes voor nieuwjaar, jazeker.

Food, glorious food

…winkels met doosjes om muziek te maken:

Muziek!

…maar vooral veel sneeuw en veel koude:

Toi and mad

fotoBrussel

Vriendjes

Zoek

<insert standard disclaimer>

Alles wat hier staat is mijn eigen opinie. Het wordt niet nagelezen of goedgekeurd door mijn werkgever voor het on-line komt, en ik bied geen enkele garantie voor kwaliteit of correctheid.

Mijn werkgever is het niet noodzakelijk eens met wat ik schrijf, en het spreekt vanzelf dat hij dan ook op geen enkele wijze aansprakelijk kan zijn voor wat ik hier publiceer.

Ter info

Eén van mijn e-mailadressen is michel [at] zog punt org. Normaal gezien antwoord ik daar, buiten de kantooruren, onmiddellijk op.

Valideert, in principe: css & xhtml.
Gemaakt met WordPress.
Syndicatie: Entries (RSS) en commentaar (RSS).



ISSN 1780-1338