Kunst- en vliegwerk

vrijdag 6 april 2007 in Sonstiges. Permanente link | 7 reacties

Beeld u in: een ascii-document van vele vele duizenden lijnen, met daarin een boomstructuur, in deze vorm:

Product
» Bron
» » Source:Intranet|Type:Productbeschrijving|Title:Onze dingen|Date:??|URL:http://www…
» » Source:Intranet|Type:FAQ|Title:xyz|Date:2/4/07|URL:http://www…
» Tarief
» » Bron
» » » Source:Procedure|Type:Tarief|Title:??|Date:??|URL:http://www…
» » Rooster
» » » Optie één
» » » » Suboptie
» » » » » Bron
» » » » » » Source:Intranet|Type:Tarief|Title:Suboptie tarief|Date:??|URL:http://www….
» » » » Nog een suboptie
» » » » » Bron
» » » » » » Source:Intranet|Type:Tarief|Title:Nog een tarief|Date:21/10/2006|URL:http://www…

…en dat moet aanschouwelijk voorgesteld worden. Vele véle duizenden lijnen.

Het is gestructureerd, en de structuur is (meestal) consistent aangehouden, zelfs al is het document met de hand aangemaakt, dus er moet iets uit te krijgen zijn. Maakte ik me sterk, toen het document in zijn eerste vorm voorbijkwam. Mar ‘t is vandaag het uur van de waarheid, en time to put my money where my mouth was, als het ware.

Stap één is beslissen waarin het te visualiseren. Een Access-database met een formpje erop lijkt op het eerste gezicht het snelste: de boomstructuur in een treeview steken, de rest in een lijstje met bronnen, en dan is het meteen mogelijk te navigeren en dergelijke, én te kijken welke bron waar in de boom gebruikt wordt. En als niet iederee Access heeft, dan trek ik toch gewoon Visual Studio boven?

Maar: heb ik wel zin in programmeerwerk? Ja, ik heb zin in programmeerwerk. De betere vraag is: heb ik zin in onderhoud van een quick & dirty ding, tot het inde van mijn dagen?

Neen, daar heb ik geen zin in.

MindManager dus: iedereen heeft die hier staan, het kan omgaan met grote en complexe bomen, én het is mogelijk om op de nodes nota’s te hangen.

En het importeert gestructureerde tekst. Er moet wel gerommeld worden met het document, want alles wat Bron is, moet in een nota bij een node komen en niet als een sub-node. Dus, met andere woorden, ik moet tot iets in deze zin komen:

Product
» Tarief
» » Rooster
» » » Optie één
» » » » Suboptie
» » » » Nog een suboptie

…met dan op de juiste plaatsen, bijvoorbeeld bij die “Nog een suboptie”, in een nota telkens iets in deze zin:

Intranet
Type:Tarief
Title:Nog een tarief
Date:21/10/2006
URL:http://www…

Vroeger zou ik daar snel een script tegen geplakt hebben, in ColdFusion of in PHP of ASP of C# geschreven bijvoorbeeld, maaar ik heb het tegenwoordig veel meer voor de semi-automatische aanpak. Notepad++ en Excel en Word zijn mijn vrienden. En regexen, natuurlijk.

Dus!

Stap één. Document openen in Notepad++. Alle “» » » » » » »” vervangen door <h7>, alle “» » » » » »” door <h6>, etc. Dat geeft me een document dat er zo uitziet:

Product
<h1>Bron
<h2>Source:Intranet|Type:Productbeschrijving|Title:Onze dingen|Date:??|URL:http://www…
<h2>Source:Intranet|Type:FAQ|Title:xyz|Date:2/4/07|URL:http://www…
<h1>Tarief
<h2>Bron
<h3>Source:Procedure|Type:Tarief|Title:??|Date:??|URL:http://www…
<h2>Rooster
<h3>Optie één
<h4>Suboptie
<h5>Bron
<h6>Source:Intranet|Type:Tarief|Title:Suboptie tarief|Date:??|URL:http://www….
<h4>Nog een suboptie
<h5>Bron
<h6>Source:Intranet|Type:Tarief|Title:Nog een tarief|Date:21/10/2006|URL:http://www…

Al die broninformatie moet op paragraafniveau komen onder de heading waar ze thuishoren, dus alle <h[1-7]>Bron mogen weg, en alle <h[1-7]>Source: mogen vervangen worden door <p>. Dat geeft dit:

Product
<p>Intranet|Type:Productbeschrijving|Title:Onze dingen|Date:??|URL:http://www…
<p>Intranet|Type:FAQ|Title:xyz|Date:2/4/07|URL:http://www…
<h1>Tarief
<p>Procedure|Type:Tarief|Title:??|Date:??|URL:http://www…
<h2>Rooster
<h3>Optie één
<h4>Suboptie
<p>Intranet|Type:Tarief|Title:Suboptie tarief|Date:??|URL:http://www….
<h4>Nog een suboptie
<p>Intranet|Type:Tarief|Title:Nog een tarief|Date:21/10/2006|URL:http://www…

Excellent. Alle tags moeten wel gesloten worden op het einde van de lijnen. In twee keer: eerst <p>([^$]*)$ vervangen door <p>\1</p>, en dan <h([1-7])>([^$]*)$ vervangen door <h\1>\2</h\1>. Resultaat:

Product
<p>Intranet|Type:Productbeschrijving|Title:Onze dingen|Date:??|URL:http://www…</p>
<p>Intranet|Type:FAQ|Title:xyz|Date:2/4/07|URL:http://www…</p>
<h1>Tarief</h1>
<p>Procedure|Type:Tarief|Title:??|Date:??|URL:http://www…</p>
<h2>Rooster</h2>
<h3>Optie één</h3>
<h4>Suboptie</h4>
<p>Intranet|Type:Tarief|Title:Suboptie tarief|Date:??|URL:http://www….</p>
<h4>Nog een suboptie</h4>
<p>Intranet|Type:Tarief|Title:Nog een tarief|Date:21/10/2006|URL:http://www…</p>

Hoera! We zijn er al bijna! Nu die paragraafjes een beetje opleuken. Het eerste item is telkens de naam van een bron, dat mag in het vet: vervang <p>([^|]*)| door <p><strong>\1</strong>|. En ze mogen op aparte lijnen, da’s gewoon |Type: en zo vervangen door <br />Type:. Ik zet er voor de properheid nog een <html><head><title> en zo rond, en dan importeren in Word.

Het eerste item stond zonder niveau. Snel opgelost in outline view, en dat ziet er dan zo uit:

Wordboom01

Dit bewaren als een Word-document, en dat document importeren in MindManager, geeft dit:

Mmgrboom01

Hey presto!

Rauw V: archivering

zondag 9 april 2006 in Foto's. Permanente link | 16 reacties

Dure woorden, Digital Asset Management (DAM). Maar “foto’s beheren en omschrijven en klasseren zodat ze later gemakkelijk terug te vinden zijn zelfs al staan ze niet meer op uw hard disk” bekt niet meteen zo gemakkelijk.

Een korte zijsprong: Peter Krogh, waar sommigen behoorlijk lyrisch over zijn, is ongetwijfeld een sympathieke kerel en schrijft inderdaad goeie en interessante boeken. Maar hij heeft een wel heel erg nauwe band met Adobe. Dat doet me soms twijfelen aan de honderd procent objectiviteit van sommige van zijn keuzes. Al heeft Adobe (op dit ogenblik nog) geen DAM-product, ik denk niet dat ik de enige ben op wie zijn schrijven soms overkomt als “hoe gebruik ik het best Photoshop en Bridge en Adobe Camera Raw om DAM te doen”.

Ik ben het overigens ook niet eens met zijn bucketsysteem—meer daarover in een volgende entry.

Maar sta me toe eerst even met iets meer nuance terug te komen op DNG.

DNG is een versie van TIFF, door Adobe in september 2004 uitgebracht als voorstel van oplossing voor de miserie met raw-bestanden.

Die miserie is dat alle cameramakers zomaar wat aanmodderen met hun formaten, die niet of niet voldoende documenteren, de formaten alle vijf voet zomaar wijzigigen, de verwerkingssoftware niet open maken en/of vol bugs steken—vraag maar aan om het even wie een programma maakt dat raw-files moet kunnen inlezen wat voor soep het is.

Ik had DNG al langer in het snotje, maar zelfs toen het programma waarin ik tot nog toe mijn DAM doe een kleine maand na de aankondiging van DNG zei ook met DNG om te kunnen, zag ik er niet meteen het punt van.

Bovendien zijn er, zoals Steven zei, ook wel ersntige bedenkingen bij het hele concept-DNG—al geldt hier ook wel mutatis mutandis de boodschapper/boodschap-bedenking die ik bij Krogh maakte: zo geeft Barry Pearson een punt-voor-punt weerlegging van het artikel in kwestie, maar hij is dan weer een DNG-proponent, en zo blijven we bezig. :)

[Technisch: voor zover ik het begrepen heb is de crux van de zaak het volgende: het is op dit ogenblik praktisch niet mogelijk voor derden—bijvoorbeeld Bibble—om eigen raw-verwerking die niet dezelfde “formules” als ACR volgt in DNG op te slaan. Dus stel dat bijvoorbeeld Bibble, wat niet ondenkbaar is, een betere manier vindt dan Adobe Camera Raw om het raw-mozaiek om te zetten naar een beeld, waardoor meer detail of betere kleuren uit hetzelfde beeld gehaald kan worden, dan kunnen die decoderingsinstructies niet noodzakelijk in het DNG-bestand opgeslagen worden. Het is alsof DNG enkel de mogelijk zou bevatten om instructies als optellen en aftrekken op te slaan, maar dat derden ook rotaties zouden willen opslaan. Wat op dit ogenblik niet kan via de SDK. Wel via een command line tool, wat hoop geeft voor de toekomst.]

Hoedanook: sinds 2004 is DNG-ondersteuning er enorm op vooruit gegaan, wat niet verwonderlijk is aangezien de juggernaut Adobe erachter zit, maar toch is het niet allemaal rozengeur. Bibble doet niet mee, PixVue en Directory Opus’ Raw Viewer ook (nog) niet, Microsoft niet, Picasa niet, dus: waarom zou ik een NEF-bestand omzetten naar een DNG-bestand? Als NEF al lastig is, is DNG dan niet nóg lastiger?

Wel, ik denk dat ik sinds kort (vandaag) een argument heb gevonden om DNG te gebruiken. Ik ben op het moment IView Media Pro 3 zo grondig mogelijk aan het testen [mijn bemerkingen volgen later deze week].

In de veronderstelling dat ik vooral Adobe Camera Raw (ACR) zou gebruiken om raw-bestanden te bewerken, én in de veronderstelling dat ik IView zou gebruiken voor DAM, kan ik een vervelend probleem omzeilen dat me al een tijd tegenstak. Kijk, zo ziet een willekeurige directory er in Adobe Bridge uit:

Bridge

Drie raw-files uit de D70, waarbij die dingetjes rechtsonder het beeld misschien wel het belangrijkste zijn:

Bridge-klein

…icoontjes die aanduiden dat dit beeld in ACR aangepast is (en in het bovenstaande geval ook gecropt). De wijzigingen die in ACR doorgevoerd werden, werden in een afzonderlijke XMP-file gestoken, en op basis daarvan kan Bridge reconstrueren hoe het gewijzigde bestand er uit moet zien.

Dat kan IView niet, en het gevolg is dat het daar dit geeft:

Iview-dng0

Vooral in de twee eerste beelden is het duidelijk te zien dat er een enrm verschil is. IView kan de raw-files uit mijn D70 lezen, kan ook de andere metadata (rating met sterren, auteur, omschrijving, …) inlezen, maar kan uiteraard niet de kleur– en andere wijzigingen die ik doorgevoerd heb in ACR reconstrueren. En dus krijg ik in IView een vertekend beeld van mijn foto’s.

Nu blijkt dat als ik mijn D70–raw-bestanden omzet naar DNG nadat ik er in ACR wijzigingen op doorgevoerd heb, dat IView die files wél goed kan zien:

Iview-dng

Ik weet niet precies waarom dat is, en ik vermoed dat het iets te maken heeft met een degelijke jpeg-thumbnail die erin gesmeten wordt of zo, maar in ieder geval: dit is pretty compelling.

Als ik mijn normale workflow doorloop, IPTC-gegevens invullen, correcties met RawShooter voor simpele dingen (die verlies ik dan wel) en correcties met ACR voor de heavy duty-dinges, en dan helemaal op het einde van de rit de bestanden naar DNG omzet, dan hoef ik enkel de ingrijpend in het beeld zelf gewijzigde files (dus waarbij ik in Photoshop inhoudelijke beeldmanipulaties gedaan heb) afzonderlijk bij te houden. En dan kan ik in alle andere gevallen (waar het enkel om kleurcorrecties, cropping, en om toevoeging van IPTC-data gaat) NEF+XMP omzetten naar één DNG, en ook in mijn DAM-programma zien wat ik wil zien.

Interessant.

Het omzetten naar DNG zelf gebeurt met het gratis tooltje dat bij Adobe te downloaden is, en dan is het enkel nog te kiezen op welke manier ik ga omzetten:

Dngconv

Er zijn drie mogelijke opties:

  • compression of niet: ik zie geen enkele reden om géén compressie te gebruiken. Dit aanvinken maakt van het eindresultaat een kleiner bestand, zonder enig kwaliteitsverlies (vergelijk het met een zip-file maken van het beeld)
     
  • raw-beeld opslaan of lineair beeld: “raw” is het onbewerkte mozaiek van rode, groene en blauwe kleurreceptoren op de sensor van de camera met hoeveel fotonen ze elk opgevangen hebben (zie ook hier voor een schema van het moziek waarvan sprake). “Lineair” wil zeggen dat het DNG-bestand al een geïnterpreteerde versie van dat mozaiek zal bevatten. Niet aangeraden, om twee redenen: ten eerste maakt dit een véél groter bestand, en ten tweede: “demosaiceren” is een éénrichtingstraat—geen garantie dat er geen informatie verloren gaat.
     
  • origineel raw-bestand bewaren of niet: voor de paranoide mensen onder ons. Omdat lang niet alle DNG-formaten helemaal gedocumenteerd zijn, kan het altijd zijn dat er bij de conversie naar DNG informatie verloren gaat. Elke camerafabrikant steekt bijvoorbeeld een hele hoop nonsens in MakerNotes, met voor verschillende types camera dingen als met welke lens de foto genomen is, of panorama modus aan stond, waar de focus was, etc. — en wil het toch wel zijn dat die MakerNotes in DNG zo’n beetje rondgehusseld worden. :)
    Maar dus goed nieuws: zélfs als alles zou mis lopen, dan nog kan men in de DNG-file het oorspronkelijke raw-bestand laten zitten, en dat later met de converter er weer uit distilleren:

Extract

Uiteindelijk blijft er dus maar één vraag over bij de keuze van omzettingsparameters: het origineel bijhouden of niet?

Er is wel degelijk een risico op dataverlies, vergis u daar niet in. Zélfs, zie ik, met de gewone “standaard” Nikon D708 NEF-bestanden. Voor zover ik kan nakijken, worden alle MakerNotes mooi en volledig overgenomen, maar het beeld is niet hetzelfde na conversie naar DNG. Is dat een enorm groot probleem, dat dataverlies? Ik weet het niet. Oordeel zelf—dit is een stukje van 550 op 300 pixels geknipt uit het origineel:

Origineel

…en dit is hetzelfde stukje uit het DNG-bestand:

Dng

Enorm veel verschil is er niet echt, maar er is er wel. Zet ik de twee versies tot op de pixel gealigneerd boven elkaar in twee lagen in Photoshop, en zet ik de bovenste laag op “difference”, én voeg ik dan een adjustment layer aan om het verschil nog te accentueren, dan krijg ik dit te zien:

Verschil

Overal waar het niét zwart is, is er een uiterst zeer miniem klein verschil tussen de twee bestanden. Zó klein dat het eigenlijk niet zichtbaar is.

Mijn gedacht? Het kan me niet echt schelen dat er zo’n verschil is. Mischien dat ik van idee verander als ik een D200 heb en er blijken meer en ingrijpender verschillen te zijn, maar voor het ogenblik zit ik er niet mee in.

Want er is eigenlijk nog één ding: hoe groot worden die DNG-bestanden?

In een tabelletje, met voor de leute en ongelovige thomassen de verschillende jpeg-groottes die Photoshop in zijn save as produceert erbij, het gemiddelde van tien willekeurige raw-bestanden (“C” staat voor “compressed”, telkens met de grootte in kilobyte en een vergelijking in percent met de grootte van raw-bestand-met-XMP erbij):

bestandstypegrootte (KB)% raw
JPG [kwaliteit 0]1924%
JPG [kwaliteit 1]2174%
JPG [kwaliteit 2]2765%
JPG [kwaliteit 3]3016%
JPG [kwaliteit 4]3486%
JPG [kwaliteit 5]4138%
JPG [kwaliteit 6]5099%
JPG [kwaliteit 7]52210%
JPG [kwaliteit 8]68213%
JPG [kwaliteit 9]89116%
JPG [kwaliteit 10]123923%
JPG [kwaliteit 11]183234%
JPG [kwaliteit 12]293254%
NEF + XMP 5410100%
DNG raw [C] 464886%
DNG raw + origineel [C] 9996185%
DNG raw12193225%
DNG raw + origineel17541324%
DNG lineair [C]20378377%
DNG lineair + origineel [C]25726476%
DNG lineair36108667%
DNG lineair + origineel41456766%

Tja. Ik vind het hallucinant dat je met groottes tussen minder dan tweehonderd en meer dan veertigduizend K zit, maar uiteindelijk: realistisch gezien blijven er maar twee opties over.

Bij omzetting naar gecomprimeerde DNG zonder behoud van het originele bestand, krijg je een iets kleiner bestand: 85% van het origineel. Kies je ervoor om het origineel te behouden, dan kom je (duh!) op ongeveer 185% van het origineel.

Ik persoonlijk blijf nerveus dat ik uit zo’n omgezette DNG geen NEF meer zou kunnen trekken.

Misschien is de oplossing wel om de bestanden van de camera binnen te trekken, te sorteren, te bemetataggen, die dan naar off-line (of near-line) backup te sturen, en dan om te zetten naar DNG, en voor de rest met ie DNG te werken in DAM? Misschien wel, ja. Maar ik denk niet dat ik het zo ver laat komen: mijn opslagruimte is, parallel met mijn budget, ook maar beperkt, en ik zie het niet zitten om voor elke gigabyte foto’s nog eens een extra gigabyte mee te slepen “just in case”.

Dus bij wijze van conclusie: ondanks mijn initiële scepticisme tegen DNG, denk ik dat ik voorlopig wel eens zou durven het volgende te doen:

  • de overgrote meerderheid van de run of the mill-foto’s in DNG zetten
  • de “belangrijke” foto’s—dingen zoals die van de geboorte van Anna—zet ik voor de zekerheid in DNG met het origineel erbij [één caveat emptortje wel: foto’s met mijn Fisheye Nikkor getrokken moeten in NEF of embedded behouden blijven, anders kan Nikon Capture ze niet meer de-fisheyen.]

…en wel om twee en een halve reden:

  1. door de band is het DNG-bestand kleiner en win ik dus plaats
  2. DNG heeft een hoge-kwaliteit gerenderde versie van de eventueel bewerkte en gecropte foto, waardoor beheer in pakweg IView gemakkelijk wordt
  3. [en ik ben van die vieze XMP-sidecar-bestandjes af—opgeruimd staat proper]

Rauw III: workflow

zaterdag 8 april 2006 in Foto's. Permanente link | 12 reacties

Stap één: foto’s van de camera naar de computer krijgen.

Ik haal de foto’s van mijn D70 naar de hard disk via een USB-kabel.

Ja, ik weet dat het niet de snelste manier is en dat het sneller zou gaan als ik het kaartje eruit zou halen en via een card reader de dingen zou inlezen.

Ja, ik weet dat het batterijen vreet, en het is me al meer dan eens overkomen dat ik de kabel liet zitten en een uur laten een onbruikbare D70 terugvond.

Maar: ik heb er nu een 2 gigabyte-kaartje inzitten, en ik doe daar liefst zo weinig mogelijk handelingen mee. En noem me paranoïde, maar ik doe liever zo weinig mogelijk mijn fototoestel open: al die mechanische operaties, dat kan niet goed zijn. :)

Van zodra ik mijn kabeltje in het toestel steek, schiet Nikon Transfer in actie, en worden de RAW-files gecopieerd:

Transfer

Ze worden in eerste instantie gekopieerd naar een eigen folder, die automatisch een naam krijgt op basis van de datum van vandaag—daarnet was dat \My Documents\My Pictures\20060407\.

Transfer2

 De beelden worden ook hernoemd, zodat ik later aan de filenaam kan zien wanneer de foto getrokken was, en vooral: zodat ik niet met dubbele bestandsnamen zit later, en dat dus elke foto die ik maak een unieke filenaam heeft.

Stap twee: grove schifting

Daarvoor gebruik ik tegenwoordig Pixmantec RawShooter Essentials 2006, een gratis programma, maar da’s eigenlijk zelfs toevallig, want zelfs als het te betalen was, ik zou het nog gebruiken.

Naar de directory met de foto’s gaan en alt-s voor slideshow doen:

Slideshow

Een zeer snelle preview, en een bijzonder eenvoudige interface. Onderaan het beeld wordt precies de nodige informatie getoond:

Info

In de grove schifting bepaald ik welke foto’s ik weg ga smijten, welke foto’s ik goed vind zonder meer, welke foto’s ik niet meteen top vind maar ook niet slecht, en welke foto’s ik niet meteen zeer goed vind, maar die ik wel wil houden.

RawShooter maakt die sortering echt wel enorm eenvoudig: weg = delete duwen; 1, 2 of 3 duwen op het keyboard smijt de foto in de juiste categorie en toont automatisch de volgende in de rij. De 49 foto’s van deze “sessie” waren op 2 minuten en veertig seconden geklasseerd:

Geklasseerd

In totaal 8 weg te smijten, 22 die ik eigenlijk zou kunnen weggooien maar die ik toch ga houden, 8 die noch goed noch echt slecht zijn, en elf waaruit ik er een stuk of drie, vier ga overhouden om op Flickr te zetten.

…en op dit moment hangt het er van af welk soort foto’s ik aan het bewerken ben.

Als het om macrofoto’s gaat, doe ik Photoshop open en doe ik de foto’s één voor één open via Adobe Camera Raw, bekijk ik ze tot tot in het kleinste detail, werk ik er de vuiligheid uit weg, doe ik waar nodig correcties en wijzigingen, combineer ik eventueel twee beelden tot een nieuw, enzoverder, enzoverder.

Maar als het om foto’s van mensen gaat, steekt het meestal zo nauw niet. En dan maak ik er me van af met de volgende gemakkelijkheidsoplossing.

*
*  *

Stap drie: kleurcorrectie

In eerste instantie bekijk ik alleen de foto’s in het categorietje “1”, en dit is de eerste keer dat ik de foto’s op 100% grootte bekijk. Het gebeurt dan ook vaak dat foto’s alsnog wegens bijvoorbeeld niet scherp genoeg van “1” naar “2” verwezen worden.

Zoals ik al zei: het is allemaal op het blote oog dat ik het doe, en hoegenaamd niet wetenschappelijk qua calibratie of kleurtheorie. Ik houd uiteraard een ernstig oog op het histogram, maar als het er goed uitziet naar mijn eigen goesting op mijn eigen monitor, dan is het al lang in orde voor mij.

Kleurcorrectie

Als ik er min of meer tevreden van ben, duw ik op “insert”, en wordt het beeldje naar de render queue gestuurd. En dan staan er na verloop van tijd een aantal geconverteerde jpegs klaar:

Geconverteerd

Stap vier: afwerking

De geconverteerde files hernoem ik…

Hernoemd

(yep, er is er ondertussen nog één gesneuveld), en in zeldzame gevallen doe ik nog een ingreep in Photoshop. Hier heb ik wat stukjes hagelslag van Louis’ wang weggesmurft, en de bestanden in Photoshop naar 1280 pixels breed verkleind—dat laatste had ik uiteraard ook in RawShooter kunnen doen.

Alle bestanden bewaren, de vier foto’s met een welgemikte rechtermuisklik en Send To Flickr, erm, naar Flickr gestuurd, en hopla.

Boterhammen - bijna op!

Rauw II: relativiteit

vrijdag 7 april 2006 in Foto's. Permanente link | 6 reacties

Een dooddoener misschien, maar ik zie er lang niet genoeg over geschreven staan: het heeft geen enkele zin om te spreken over “de” jpeg-versie van een raw-beeld.

Een jpeg-versie van een raw-beeld is altijd gemaakt in functie van een hoop factoren—om er maar een paar te noemen: uitzicht en medium en controle. Een eenvoudige analogie. Stel dat je een foto hebt die je in zwart-wit wil hebben, bijvoorbeeld deze van een sympathieke weblogger-verkleed-als-Raspoetin:

Mezelf als rasputin in kleur

Beeld u in dat het kleurbeeld het raw-bestand is, en het zwart-witbeeld de jpeg—ik doe het zo omdat het aanschouwelijker voor te stellen is.

Uitzicht

Je kunt van één raw-bestand een hoop verschillende kleurenbeelden maken. Dat is hetzelfde als met de omzetting van kleur naar zwart-wit:

gewoon gedesatureerd – alle kleur uit het beeld gehaald en naar grijswaarden omgezet:

Gewoon gedesatureerd

meer blauw en groen – door middel van de channel mixer het blauw en het groen méér, en het rood negatieve invloed geven op het eindresultaat:

Meer blauw en groen

Twee andere beelden, maar wel van dezelfde bron vertrokken. Is er één juist en één fout? Nee. Zijn dit de enige twee mogelijkheden? Nee.

Medium

Hoe zal het beeld gereproduceerd worden? Als het enkel voor het beeldscherm is, kun je bepaalde dingen doen, als het op papier zal zijn, kun je andere dingen doen, voor doek gelden nog andere regels, voor projectie nóg andere,  enzoverder.

Stel dat je die tweede versie van hierboven op stevig glanzend papier wil laten afdrukken, dan ga je de foto wellicht gewoon zó kunnen gebruiken. Maar als je die foto op slecht kwaliteit zeer inktabsoberend recyclagepapier gaat afdrukken, op een inktjetprinter, dan ga je waarschijnlijk iets dergelijks moeten afdrukken:

Veel lichter

Stel dat je dat tweede beeld van hierboven op een t-shirt zou willen drukken, en je hebt maar één kleur, dan zou je bijvoorbeeld dit kunnen nemen:

Één kleur

En hou er natuurlijk ook rekening mee dat als je iets naar een krant stuurt, het er met een raster uit gaat komen, en dat het exacte raster óók van enorm belang is voor het eindresultaat, als je het allemaal zelf in handen wilt houden. Hieronder een voorbeeld van één oog met een typisch 100 lpi-raster aan 1200 dpi (klik voor het volledig beeld):

Halftone oog

Controle

De olifant in de kamer, waar iedereen nogal vaak helemaal rond kijkt, is dat we tegenwoordig veel vaker niet de minste controle hebben over hoe foto’s er uiteindelijk gaan uitzien.

Photoshop en anderen geven ons allemaal de indruk dat we het allemaal in de hand hebben, met kleurprofielen en -temperaturen hier, en gamma en slidertjes tot op de pixel aldaar, maar de realiteit is helemaal anders.

Wie heeft dit nog niet meegemaakt: je maakt een mooie foto, spendeert redelijk wat tijd om het contrast en de kleur goed te krijgen, haalt er de ruis uit en steekt er meer scherpte in, uiteindelijk ben je er helemaal tevreden van en dan…

  • bekijk je de foto op een degelijke moderne LCD-monitor nadat je alle correcties op een oude versleten CRT-monitor hebt gedaan (of vice versa)
  • bekijk je de foto die je ‘s nachts thuis met sfeerverlichting naast de monitor hebt bewerkt, ‘s middags met de gordijnen open en de TL-buizen aan 
  • wordt het beeld gebruikt in een powerpointpresentatie in een slecht verduisterde zaal
  • wordt de foto gebruikt op de voorpagina van een rapport afgedrukt op een vijf jaar oude kleurenlaserprinter, die denkt dat rood eigenlijk beter oranje is en blauw er beter uitziet met een paarsige tint
  • blijkt de fotoboer er doodleuk een “automatische fotoverbeteraar” op losgelaten te hebben, waarodoor de mooi subtiele tinten plots carnavalesk geworden zijn, het donkergrijs allemaal dichtgelopen zwart en het lichtgrijs allemaal wit
  • blijkt dat de internetwinkel die de foto’s in een boekje afdrukt, eigenlijk de foto’s in CMYK gerasterd afdrukt, waardoor je oranje en fris groen en helblauw plots jaren Luftwaffe-camouflagekleuren geworden zijn

Nee: de enige manier waarop je foto’s min of meer op een voorzienbare wijze kunt laten verschijnen, is als je àlles zelf in handen hebt.

En dan heb je bijvoorbeeld ernstige kleurcalibratie nodig, met een echte kleurenkaart die je fotografeert bij elke photoshoot en een voortdurend gecalibeerde monitor en een gecalibreerde printer en een gecalibreerde foto-afdrukker. Dan heb je ook een goeie monitor nodig, met de juiste temperatuur, en een goeie omgevingsverlichting, en moet je echt wel weten wat je doet, moet je bijna meer afgaan op curves dan op je eigen ogen.

Maar zolang dat niet het geval is, maak ik me geen illusies: ik trek mijn foto’s in raw, laat ze ook in raw staan, en doe zelfs niet de moeite om mijn jpeg-versies op hoge resolutie bij te houden.

Ik schrijf ze weg als sRGB voor algemene Flickr-consumptie, en zorg ervoor dat ze er daar min of meer naar mijn goesting goed uitzien. De raw-files houd ik bij, en de XMP-files (of .rws voor RawShooter, of .bib voor Bibble) houd ik ter informatie bij.

En àls ik ze ooit ga afdrukken, dan zal ik me dàn wel zorgen maken. Dan begin ik gewoon van nul af aan met de originele raw-files, en zorg ik ervoor dat ik een hele stapel testafdrukken op voorhand doe, zodat ik weet hoe en waar ik aan wat moet sleuren in Photoshop om iets te krijgen dat er dan wel op papier goed zal uitzien, maar zeer waarschijlijk op het scherm niet meer.

Geïnstalleerd

zondag 6 november 2005 in Weblog. Permanente link | 9 reacties

Eén-knop-installatie van WordPress 1.5.2 bij Dreamhost: op een paar minuten beklonken.

Template van MovableType omzetten naar WordPress. Niet zo ingewikkeld, maar ook niet zo meteen voor de hand liggend. Heeft me toch een paar uur gekost, alles meegerekend.

DNS: zog.org staat in Maleisië op een IIS-machine, mijn Dreamhost-account staat in de VS van A op een Linuxmobiel. Dus: host headersachtige dinges bij Dreamhost, shenanigans met zog.org parkeren, dan blog.Zog.org aanmaken en wachten tot ze me het IP doorsturen.

Overzetten van bijna 9000 entries van Typepad naar WordPress:

  1. Met een welgemikte wget zoveel mogelijk files en beelden van zog.typepad.com/valdemar en zog.typepad.com/photos/uncategorized en zog.typepad.com/files en zo gehaald—over de jaren heen heeft Typepad echt wel serieus de zot gespeeld met die uploads.
  2. Alle entries gedownload naar een tekstfile, openen in Word, search en replace alle zog.typepad.coms die eruit mochten eruit, saven naar nieuw bestand.
  3. Uploaden naar Dreamhost, een rake split effectueren want WordPress struikelde een beetje over een file met bijna een half miljoenen lijnen.
  4. import-mt-gewijs de twee bestandjes binnentrekken.
  5. Op Typepad een template maken waarmee ik de permalinks (slugs, post_names) van de automatisch gegenereerde WordPress-defaults naar de bestaande Typepad-permalinks omzet:
    • Dit in Typepad
      <MTEntries lastn="8900">
          update wp-posts set post-name='<$MTEntryPermalink$>’
          where post-name='<?php echo sanitize_title("<$MTEntryTitle$>"); ?>’
      </MTEntries>
    • geeft dit
      update wpposts set post-name=’t_is_kunst_h_me’ where
          post-name='<?php echo sanitize_title("’t Is kunst hé meneer"); ?>’
      update wpposts set post-name=’links_for_20051_2′ where
          post-name='<?php echo sanitize_title("links-for-2005-11-03"); ?>’
    • dat dan naar WordPress moet gezwierd worden, en dat daar dan dit geeft
      update wpposts set post-name=’t_is_kunst_h_me’ where
          post-name=’-t-is-kunst-h-meneer’
      update wpposts set post-name=’links_for_20051_2′ where
          post-name=’links for 2005-11-03′
  6. Met die file kan ik dan naar phpMyAdmin gaan, waarna die permalinks dus gepiept zijn.

Van zodra ik het IP van de WordPress-installatie gekregen heb: bij zog.org van de CNAME die naar zog.typepad.com verwees een A record naar het IP bij Dreamhost maken.

En dan kijken wat er in de soep loopt. Wat eigenlijk niet zo veel was. Om zo te zeggen, eum, niets eigenlijk. Which was nice. :)

Enfin, dan heb ik er maar een paar plugins bij geïnstalleerd:

  • Custom Query String: om op bijzonder eenvoudige wijze x posts of x dagen of wat dan ook te laten zien op archievenpagina’s allerhande
  • Get Recent Comments: om de laatste x commentaren te tonen
  • LiveCalendar: voor een kalender met ajaxy goodness
  • WP Unformatted: om op per post-basis autoformattering af te kunnen zetten
  • FAlbum: geïnstalleerd maar voorlopig niet meer in gebruik. Doet alles wat Flickr doet, maar dan in eigen lay-out. Als ik ooit eens een fancy-schmancy gallery of zo zou willen forceren, zonder op te willen draaien voor de hostingkost van de beelden.

En zodus. Iedereen welkom op mijn tigste publicatieplatform:

  • een aantal jaar een fidonet-BBS
  • een jaar of zes, zeven een regelmatig met de hand aangepaste homepage op www.zog.org en andere (dààrvoor www.rug.ac.be/eduserv/~mvuijlst en dààrvoor op een universiteit waar je gratis een pagina kon krijgen als student, zelfs van een andere universiteit, in de tijd dat het nog mogelijk was om alle pagina’s op het www gelezen te krijgen)
  • sinds eind 2001 heb ik een aantal weblogs bij Blogger (nee, geen URLs) :)
  • ook sinds jaar en dag heb ik een persoonlijk weblog op LiveJournal (persoonlijk, sorry)
  • iets meer dan een jaar bij Radio Userland gezeten
  • twee en een half jaar bij TypePad, alwaar ik de eer heb gehad één van het eerste dozijn of zo betatesters geweest te zijn
  • een paar maand bij WordPress.com, sporadisch bijgehouden
  • en dus nu op mijn eigen domein met WordPress.

Oh man…

dinsdag 1 november 2005 in Weblog. Permanente link | 11 reacties

Kon niemand me tegenhouden?

Jongens toch, ik voel me nu écht wel het kalf van dienst. Wat zat ik allemaal met redirects en brol bezig? WordPress heeft verdorie slugs per post!!

Dus niets te .htaccess, niets te custom 404, nee, gewoon een paar duizend keer

update wp_posts set post_name=’typepadwordpres_2′ where post_name=’typepadwordpress';
update wp_posts set post_name=’plugin_1′ where post_name=’plugin';
update wp_posts set post_name=’de_mysteries_va’ where post_name=’de-mysteries-van-google';
update wp_posts set post_name=’toch_nog_php’ where post_name=’toch-nog-php';
update wp_posts set post_name=’links_for_20051_25′ where post_name=’links-for-2005-10-30′;

…’t is te zeggen, de slug van de post die standaard op de gesanitizede titel staat gewoon vervangen door de permalink van de entry zoals die in TypePad zat.

Zucht. Enfin. Dus. Op de links naar commentaar na, werkt alles nu dus perfect transparant.

En dan moet ik nog eens zoeken naar de beelden en zo. Allerlei kunst– en vliegwerk, want die staan verspreid over blog.zog.org/images/ en blog.zog.org/images/ en blog.zog.org/ en blog.zog.org/ en blog.zog.org/images—dank u TypePad om over de jaren heen om de zoveel tijd van gedacht te veranderen hoe beeldne ge-upload worden. Tijd om daar met een paar welgekozen search-and-replaces in de exportfile wat eenheid in te brengen.

En dan kan ik met den enen ook eens kijken naar alle andere niet meer bestaande beelden en files—dank u, Amercom, nog eens, voor het “toevallig” en “per ongeluk” verwijderen van al mijn websites in de loop van vorig jaar.

Vriendjes

Zoek

<insert standard disclaimer>

Alles wat hier staat is mijn eigen opinie. Het wordt niet nagelezen of goedgekeurd door mijn werkgever voor het on-line komt, en ik bied geen enkele garantie voor kwaliteit of correctheid.

Mijn werkgever is het niet noodzakelijk eens met wat ik schrijf, en het spreekt vanzelf dat hij dan ook op geen enkele wijze aansprakelijk kan zijn voor wat ik hier publiceer.

Ter info

Eén van mijn e-mailadressen is michel [at] zog punt org. Normaal gezien antwoord ik daar, buiten de kantooruren, onmiddellijk op.

Valideert, in principe: css & xhtml.
Gemaakt met WordPress.
Syndicatie: Entries (RSS) en commentaar (RSS).



ISSN 1780-1338