De grote Eurovisiesongfestival 2012 in Bakoe weblogpost

zaterdag 26 mei 2012 in Music. Permanente link | Geen reacties

Hey kijk nu, dat was vanavond. Ik had andere dingen aan mijn hoofd, haja. 

Eurovisie 2008

zaterdag 24 mei 2008 in Sonstiges. Permanente link | 3 reacties

Moet dit nu echt? Ja, dit moet nu echt.

Voorprogramma: de lesbo van vorig jaar. Kledingwissel, kledingwissel, zaag, zaag. Gedaan. Hop!

Welcome to big Eurovsion pardy! Dit is Servië, waar lidwoorden gerantsoeneerd zijn, en presentatiejuffrouw Jovana Jankovic haar kleedje valt bijna af.

Roemenië: Nico en Vlad. Zelie, wat vind je ervan? “Slecht.” Waarom? “Omdat die mevrouw slecht zingt.” En die meneer? “Ook, maar een beetje minder.” Ik leg me daar bij neer. En het kleed van Nico was ook lelijk. En iemand die Vlad heet, die moet minstens een cape aanhebben, vind ik. Ik had het al gehoord, deze week, maar ik herinnerde me niets. Dat is geen goed teken, denk ik, in Eurovisiemiddens.

Verenigd Koninkrijk. Een nogal vrouwelijke meneer, precies. Is dat oogschaduw? En zijn ogen staan te dicht bij elkaar. Ik heb geen opinie over het liedje. Noch warm, noch koud. En die meneer kriept mij uit.

Albanië. Een mevrouw die in de wind staat, en haar bloesje is te kort. De gitarist had zelfs geen geld meer om mouwen te kopen. Arm land hé, Albanië. De mevrouw heeft er gelijk zelf een paar knoppen en een Elviskostuumachtige versiering op genaaid. Huisvlijt. Zoals het liedje.

Wat is me dat nu, ik heb geen opinies. Eenheidsworst, tot nog toe.

Duitsland. Oh, mooie kleuren voor de kleedjes. Tiens, vier meisje, en ze doen gelijk een choreografies van Abba. Maar dan wel belegen. Er zit daar zeker één meisje tussen dat vals zingt. Jammer. Enfin, ik zeg “jammer”, dat is overdreven. Le mystère des voix bulgares klinkt ook zo, misschien winnen ze daar wel punten mee. Gaan ze nu allemaal die windmachine gebruiken, trouwens?

Armenië. Ik vind het geen echt lelijk kleedje, zo met een degradé erin en franjes. Die bewegen zo esthetisch mee met haar borsten, namelijk. Oh, en de achtergronddansers deden een mime van de vlag op Iwo Jima. It’s a dirty job, but somebody’s got to do it.

Herzegobosnië. Na een tweede beluistering vind ik het wel een leutig liedje. Maar mimespelers en al wat daar op lijkt: nee bedankt. Ik bedoel: Ingeborg is nog maar net uit het collectieve bewustzijn verdwenen, en daar komen zij nu weer aan. Met de ogen toe is het te genieten, met andere woorden.

Welcome to the Belgrade! roept een net okselgeschoren geblondeerde del—zij heeft blijkbaar een losliggende tube lidwoorden gevonden. Let’s ket crasiee!! Ze zegt iets over hoe Belgrado de hoofdstad van de wereld is, en ze is blijkbaar helemaal opgetogen over haar oksels, want ze blijft ze maar tonen.

Afijn.

Israël. Het begint nog altijd gelijk Lion King. Hebreeuws, dat is toch een rare taal. ‘t Is gelijk die meneer heel het liedje lang een schaamhaar in zijn keel heeft vastzitten. Chhhh. Lchhhh. Kchhhchhh. Rrrrr.

Voor de rest wel mooi, en mooi getrimd okselhaar. Saai, natuurlijk. Maar wel mooi gezongen. Niet dat dat het een goed liedje maakt, natuurlijk.

Finland. Zucht. Een zekere aanduideling van zelfrelativatie is leuk in deze. En ook iets minder het haar föhnen, dat is niet goed voor de street cred. Of het moet zijn dat we weer in 1985 zouden zijn. Quod non. Next.

Hoe live zou dit zijn, trouwens? Wat als één van die gasten zijn haar in brand vliegt van al die pyrotechniek? Een mens leeft in hoop.

Kroatië. Een man van 75 jaar oud en een resem straatmuzikanten. Hey, zo’n wijs muziekje. Oh, ging daar iets verkeerd met de oude meneer zijn micro? Of is hij gewoon op de dool geslagen? Spannend!

Oei, de oude meneer maakt zich boos! Ik snap het niet zo goed, maar die mooie dansende mevrouw maakt veel goed. De oude meneer is een beetje heel erg belachelijk. Als hij er niet zou tussen staan, zou ik het zeer goed vinden. Zoals de dingen nu staan, vind ik het genant maar toch nog altijd het beste tot nog toe.

Polen. Oei, zo’n dik gat dat die plastieken mevrouw heeft. En ze heeft een plakband om haar decolleté vast te houden — dat kan toch nauwelijks de bedoeling zijn. Getver, zo’n slecht nummer. En ik word ongemakkelijk van die mevrouw. Ik denk dat ze in de vijftig is, en dat er heel veel geld tegenaan gesmeten is. Dat, of ze is 25 en heeft er tien jaar pornocarrière opzitten.

IJsland. “Ik ben een jongen die voor de venten is. Stem op mij.” Uh huh. “En ik ben een juffrouw die er geen probleem mee heeft dat mijn bovenarmen wat klodderig flapperen terwijl ik met wijdopen benen voor een miljard mensen sta te kwelen. Stem op ons.”

Neen bedankt. This is my laaaif. This is my làààààif. Jaja, na de dertigste keer had ik het al door.

Turkije. Ik vind het verdcht dat er geen veertig mannen van middelbare leeftijd in kostuums op keukenstoelen achter de zanger zitten. En er is te weinig echo op de micro. Maar de zanger heeft wel een ultrawijze vest aan: moleskin, of black velvet, of hoe heet het. Fijne drumpartijen ook. Wel stom dat het lijkt alsof hij maar doet alsof hij gitaar speelt, de zanger.

De presentatrice heeft een nieuw kleedje aan. ‘t Is dat of ze heeft serieus zitten schuiven in de zetel en haar kleed is helemaal op een bolleken gedraaid.

Portugal. Oei! 1984 aan de telefoon, ze willen hun oogschaduw terug!

Zoals het gebartpeeterse zei: het is I’m Crucified, maar dan wat trager. En dan nog iets, dat ik niet meteen thuis kan brengen. Of toch: Airport, van The Motors.

De laatste mevrouw in het Griekse koor vangt mijn oog, trouwens. Ik heb iets voor vrouwen met zeer kort haar. En de windmachine doet mooie dingen met haar loshangend kleed.

Zeer mooi. Enfin, denk ik toch. Ik was te druk aan het kijken naar de rechterkant van het scherm om veel te luisteren.

Letland had Piet Piraat gestuurd, juist ja. Afvoeren, en liefst zo snel mogelijk. Wist u trouwens dat kielhauling één van die mooie uitdrukkingen zijn die uit het Nederlands in het Engels overgenomen zijn?

Zweden. Ieeek! ‘t Is Jocelyn Wildenstein! En ze zingt vals!

Denemarken. De woorden van Kool and the Gang en Lionel Richie, en de melodie van Sesamstraat. Hier, spoel uw oren hiermee uit.

Georgië. Dat ze blind is, is een excuus voor haar afgrijselijke kledij. Maar er is geen excuus voor de tackiness van de lyrics: While we fight for nothing, my eyes run dry // Are you still so blind to ask me why? Zucht.

Oei! Een kledingwissel! Ze staat daar nu in haar nachthemd, en de achtegrondzangers gelijk zotten met kapotte dwangbuizen.

Oekraïne. De zangeres, Anorak, staat daar in haar ondergoed. Ik kan daar niet kwaad op zijn.

Oh, tot ze beweegt: ze heeft gelijk botinnen aan, dat trekt op niets. En ze heeft van die spilletjes van onderbenen. En ze loopt gelijk ne gestampten boer over het podium.

De dansers op de achtergrond daarentegen: ik geef Sandra gelijk, die zijn niet verkeerd bezig.

Kijk nu, de presentatrice heeft in de rapte een kleedseken laten maken van een gordijn uit de jaren 70.

Frankrijk. Ik heb er goeie dingen over horen zeggen, maar ik heb het nog altijd niet zelf gehoord.

Mja. Niet slecht, een beetje tinnig wel. Kan daar niet wat meer bas op? Ik denk dat het een goed nummer is, denk ik. Maar het komt niet echt over, en ik denk niet dat er veel gaat voor gestemd worden.

Azerbaidjan. Ze doen iets Anne Rice-achtig. Het is op mijn gegroeid, ik denk dat ik het ondertussen al een keer of vier gehoord heb. Ik wil ook witte contactlenzen.

Griekenland. Kalimero weer. En nog altijd slecht. Next.

Spanje. De chiki chiki. En nog maar eens het vuurwerk. Uw tegengif:

Op de twee meisjes die niet in bikini staan na, zijn het wel appetijtelijke achtergronddanseressen. “Perrea perrea” betekent trouwens “bedrijf de liefde bedrijf de liefde”. Altijd leuk om weten.

LifswingServië doet iets met een fluitmeester, zegt Peeters Bart. Is dat iemand gelijk Mister Lifto?

Ah nee, manifest: ‘t is iemand met een panfluitachtig klinkend intrument. Niet dat het één het ander uitsluit, natuurlijk, maar bon.

Voor de rest is het een schoon liedje. Rustig en zo, en met veel ingehouden emootsie. Zo zijn ze dan wel weer, daar in de Balkan.

En het blijft daar maar trekken in de concertzaal, ze gaan nog allemaal een valling opdoen met al die wind.

Rusland. Noteeng gonna moof dees monteen. De zanger heeft meer aders dan normaal in zijn nek. En zijn hemd staat open en hij geraakt maar niet recht van op de vloer. En ‘t is saai. De enige spanning is dat ik mij afvraag of die rolschaatser van het podium gaat donderen.

Zo slécht.

‘t Is al gedaan! Elf!! 1!! Het allerlaatste liedje!

Noorwegen. Het is ver gekomen, maar de mevrouw heeft geen speciale act en ze toont haar bloot gat niet, dus ze is al op voorhand verloren. Zelfs als het een uitstekend nummer zou zijn. Zou. Zijn.

Van mij mag dat liedje van Bosnohergezovina winnen. Pokušaću da te poljubim a ti se pravi luda! Of die Fransoos die in het Engels zong.

Eurovisie 2008, halve finale 1

dinsdag 20 mei 2008 in Sonstiges. Permanente link | 14 reacties

Montenegro, dat lijkt al een half uur bezig te zijn. Dat kan niet, manifest: ik denk dat die liedjes maar maximum een minuut of acht kunnen duren. Kan ook vijf zijn. Of drie.

Israël schijnt goed te zijn, heb ik gehoord. Klassevol, en zo. Ik hoor gelijk een mevrouw die de aanhef van Lion King inzet? Ho, ‘t is met een meneer met een hemd zonder mouwen aan, da’s al direkt verkeerd in mijn boek. Pooiers mogen hemden aandoen zonder mouwen.

/schiet wakker

‘t Is een beetje saai, kan ik me dat inbeelden? Oh, hij schakelt over op het Engels? Ja, inderdaad, ‘t is zagerij. En ik word bang van die hossende Israëli’s in het publiek.

Litouwen, Letland, de mannen van Leto Svet. Die die niet kunnen zingen. Dat heb ik al gezien op Youtube, en dat is slécht. Uh-huh. Het stomme is natuurlijk wel dat eens voorbij een zekere wansmakelijkheidsgrens, het gewoon 1proteststemmen begint te halen.

Erm. En nu ik het al meer gehoord heb dan ik eigenlijk wilde, begint een zekere gewenning in te zetten. Awoert mezelf!

Oei! Een lege zaal! Zo zielig!

Moldavië, ‘t is wreed, waar ze tegenwoordig allemaal landen voor uitvinden. Easy listening, ik hoor dat graag. Ik mag er dan wel niet naar kijken, maar bon. Ze staat op een sofa met een beer in haar handen. Zo raar. Voor de rest lijkt het een iets minder goeie versie van Viktor Lazlo.

Mmmmm Viktor Lazlo.

San Marino. San Marino. We zijn nog mar net begonnen, en ik weet al niet meer wat geschreven. Het helpt ook niet dat ik foto’s moet bewerken, en dat ik darnaast ook veel werk moet doen. Enfin, passons.

België. Het rood en wit kleed vind ik persoon zeer mooi, maar de dames in de achtergrond moeten betere benen hebben om dergelijke kleedjes te dragen. Afzichtelijk, eigenlijk. Onsmakelijk, eigenlijk. En ja hoor, het steekt me vreselijk tegen, het liedje.

Azerbaidjian ligt aan de Kaspische Zee, en ze hebben daar volgens André Vermeulen collectief een liedje gemaakt. Ik ben voor dat liedje. Dát is zo slecht dat ik er voor kan zijn.

Alhoewel.

Slovenië. Oei, die madam zit in het gevang. Ongetwijfeld die symbolisch bedoeld. ‘t Is gelijk Cruella DeVille in het zilver.I predict a wardrobe ch—ha! ‘t heeft geeneens zo lang geduurd. Maar jongens toch, jongens toch. Zo saai, en zo slecht allemaal.

Noorwegen. GODVERDOMME ZO SAAI.

Polen. IK BENIN SLAAP GEVALLEN EN ZE TONEN WEER HETZELFDE LIEDJE DOOR DEZELFDE MADAM! Maar met een nog skeletalere ribbenkast. En als ze struikelt barst haar rok open.

Ierland. Ik stem voor die gasten, denk ik. Zo een goed nummer. G’day Austria: geniaal. En sprak hij daar van Sebulba? Yay.

Spanje. Een mevrouw die gelijk Cher doet, van uitzicht. En gelijk een zaag, van liedje. IK WIL DOOD.

Bosnië tegelijk met Herzegovina. Een mevrouw die gelijk een klein kindje doet, en haar meneer die doet gelijk Fred Chichin zonder gitaar en met haarband. Ze mogen daarvan zeggen wat ze willen, Bart Peeters en André Vermeulen, maar ik vind dat niet goed. Misschien moet ik het ook tien keer horen. Of zo.

Maar nee bedankt.

Armenië. Zucht. Saai. Next.

Nederland. De mevrouw heeft botten aan, en dat is al genoeg voor mij. Ik vind dat sexy. Ze mag door naar de volgende ronde.

Finland met nog keer hardrock. Een bende homo’s, ze zouden ze beter luchtgitaren meegegeven hebben. En dat ze keer naar de coiffeur gaan. Els vindt dat pure sex. Ik ben een beetje bang van Els, denk ik.

Roemenië heeft een liedje van 1983 gestuurd, toen ze op het songfestival nog liedjes van 1959 zongen.

Oh nee. Ze hádden kans, tot er plots een beatbox op de achtergrond van een omroepster in latex tevoorschijn kwam. Toen werd het plots saai. En zo werd het alsnog een nummer dat in de avond paste. Hè hè. Op het nippertje gered van de niet-banaliteit.

Rusland. Land van Katarina De Grote! Raspoetin! Trotsty! Tolstoy! t.A.t.u!

En Rusland, nu blijkbaar het land van een meneer die al op voorhand zó moe was dat hij nauwelijk uit kniel– en lighouding raakt. WEDDEN DAT HET HEM TOCH NOG ZAL LUKKEN?

Hé kijk, het is hem gelukt. Hij staat nu naast een meneer met een echte Stradivarius, en er giroleert een geblondeerde Heino op rolschaatsen rond.

Oh wat nu? Zijn hemd is gewoon opengevallen! Ja, de knopenindustrie in Rusland heeft klappen gekregen na de glasnost.

Griekenland. De zangeres Kalimero, hoor ik zeggen. Tiens, ze begint gelijk Ruslana eindigde: in de lucht en met hetzelfde liedje, maar dan zonder energie, en met een goedkope del in plaats van een heet wijf.

Ik kijk even weg, en haar kleed is veranderd. Origineel, zoiets hadden we nog nooit gezien.

OF WACHT.

‘t Is gedaan, ‘t is gedaan, ‘t is gedaan. Ik schat dat Griekenland zal doorgaan. En Holland. En België niet.

De stemmen zijn binnen aan het lopen, en ondertussen wachten we tot ze de maagden brengen om te slachten. Zo klinkt het in alle geval, wat ze aan het zingen zijn tijdens de entr’acte.

GNYAAARGH!!! En moet dat nu ELK jaar opnieuw, dat ze doen alsof ze de envelop met de resultaten niet willen open doen?

Allez hop. Griekenland, zoals verwacht. Roemenië, tjaha. Herzegovina en Bosnië, tja. Finland!? Oh boy. Rusland, tja. Ze stemmen allemaal voor mekaar hé. Israël, zoals men algemeen verwachtte. Azerbaidjan, zoals ook algemeen verwacht. Armenië, die zullen ook wel alle stemmen van de Turken gehad hebben en wat daar in de buurt woont. En Polen, tiens ook Oost-Europeanen. En Noorwegen. Ach ja.

Allez, de Vlaamse inzending heeft verloren. Jammer, anders hadden we nog eens een Belgische inzending in de finale.

Love Boy

woensdag 12 maart 2008 in Sonstiges. Permanente link | Geen reacties

Hoe, hoor ik u zich, in deze tijden van Eurovisiesongfestival, in koor afvragen, zou het nog zijn met Dana International? Wikipedia bracht uitkomst!

Ze heeft zwarte sneeuw gezien, een contract met Sony mislopen, ze is op haar wezen gegaan voor een miljard mensen die naar televisie aan het kijken waren, enfin, van die zaken waar minderen mensen deprimo van zouden worden.

Maar hela, vorig jaar stond ze er weer:

Jaha.

Eurosong 2008 (ii)

zondag 3 februari 2008 in Sonstiges. Permanente link | 16 reacties

Helemaal laaif, de tweede voorronde van Eurosong. Laaif uit het enige land met een SS-badge als logo van de voorrondes.

De dames van de Servische staatsomroep doen hun decoratieve zelf, zo lang haar dat die ene heeft, rrawr.

 O! De klank valt uit. Groovy. Maar ‘t was maar voor eventjes, jaja, dat is laaif gaan hé Mimi.

Kenza El Khanf is een Mechelse moslima, die precies mime geleerd heeft in de school van Het Rad van Fortuin, leuk. Ze is wel heel erg mager en ook van gezicht, en ze zingt nijdig in het voorfimpje. En ze is helemaal blinkend gemaquilleerd, en ze moet niet proberen grappig te zijn, er zijn mensen die dat al voor hun werk doen. Aar en Bie, doet ze: Breaking all the Rules. Aar en Bie met zo een moslimatintje. Jammer dat ze er ouder uitziet dan ze ongetwijfeld is. Zoveel fond de teint jong.

‘t Zijn zo danseressen in miniroklederhosen, maar helaas, het liedje is zo saai dat zelfs een shiva-veelarmig-dink-impressie het niet kan redden. De muziek past wel bij Kenza: ook mager.

Oei, Dana International, Tori Spelling en Celine Dion zei Katrina: een transfo, een overgemaquilleerde plastische chirurgiepatiënt en Dion. Hum.

Wouter, euh nee, E(scape)F(rom)R(eality). Mooi gefilmd, die introducties. En leuk dat ze van de zweep een motiefje maken. En kijk, Sergio begod. EFR heeft een punaise in zijn oor verloren, en een kapotte handschoen aan. Het ziet er wel een sympathieke mens uit, die EFR. Your Guiding Star, en de boodschap, ironisch genoeg, is “blijf altijd jezelf”. Gezongen door iemand die zijn naarm naar Escape From Reality heeft veranderd.

Oh boy, een cover van Simple Minds. Ik heb die mensen nooit afgekund. Oh kijk: een mens die spagaat doet onder het kruis van Wouter zelf. En vuur op het podium! En een refrein dat ik al gehoord heb! En een liedje dat op niets trekt! Ik wou dat het al gedaan was! Maar het blijft maar voortslepen!

Zucht, en zelfs een gitaar die vonken spaait. Zucht. En ik dacht dat het allemaal van het niveau van vorige week zou zijn.

Ishtar doet ook al zo’n akelig slecht mime-actje. Oh, en ze zingen in het verzonnentaals, bleh. Ze gaan al van heel ver moeten komen om mijn natuurlijke afkeer van dergelijke fratsen te overwinnen.

Oh kijk, Soetkin is al degelijk opgekuist en proper gekleed en al, ze ziet er sympathiek uit, en ze heeft gelijk gevoel voor humor, wahey! mijn stem heeft ze al. Ik ben zo een wijf, soms.

Ahem. Spannend, dat wel, en leutig. Tiens, weird: ik krijg er geen hoogte van. Het kabbelt maar een beetje, eigenlijk. En het is altijd hetzelfde. En het blijft maar duren. Ze hebben mijn stem toch niet, bij nader inzien.

Of wacht, eigenlijk. Het liedje is nu al een paar minuten gedaan, en ik ben het nog altijd aan het zingen. Mhm. Vreemde zaak, dit.

Next! Esther. Het filpmje: ik jeun mij altijd als de Servische dames met verachting de commerciële zender VTM uitspugen. Esther zingt het enige Nederlandstalige liedje van de hele wedstrijd. En o kijk, daar zit Geert Bourgeois. Game Over, heet het liedje. Kijk nu, allemaal jeugd op het podium. En een verdwaalde fietskoerier.

Tiens, ‘t is een steviger nummer dan haar kleedseken deed vermoeden. De bridge is wat bleh, maar de rest is eigenlijk au fond niet slecht. Niet slecht du tout. Eigenlijk. En wat mevrouw And The Waves zegt, is waar: dat zou moeten in een zwarte lederen catsuit gezongen worden.

Tanja Dexters, die in 2002 helemaal in de mist ging, wil revanche nemen. Tsja. Ze is in alle geval al schoon gekleed. En ze gaat Europese pop doen.

Oh boy. Niet mijn ding. Wég.

Zoef! ‘t Is al gedaan!

Het zal dus Soetkin en haar copains van Ishtar worden. Raar liedje, maar ik kan het ondanks Esther en vooral Tanja Dexters, nog altijd meezingen. Was ik niet zo leeg, ik zou mijn rode knop bovenhalen.

En hopen dat het volgende week weer beter wordt.

Alhoewel, nu ik de herhaling zie: die huppelende tuinkabouter van Ishtar is wel écht goed.

Oh, ik was al bijna weggezapt, maar ‘t is nog de vakjury die een eindoordeel moet geven. Vanthilt denkt dat iedereen behalve Ishtar afvalt, en zeker Kenza. Kris Wauters hetzelfde. En Katrina ook van Kenza niet, maar wél EFR.

Ooooh en Soetkin heeft traantjes in haar ogen van ontroering. Ik denk dat ik mijn rode knop toch maar bovenhaal. Oh here dat meisken.

(zo zijn vrouwen hé: weerhaken in ons hart slaan)

(Oh, en Bart: neemt uw job keer wat serieuzer jong.)

Bloem van het zuiden

vrijdag 11 mei 2007 in Music, Sonstiges. Permanente link | 9 reacties

Zo. De teerlingen zijn geworpen. Les jeux sont faits. De tien halve finalisten zijn geselecteerd. Veel kans dat de winnaar ertussen zit: het kaf is al van het koren gescheiden, 10 van 28 is al niet slecht van eerste selectie.

Alenka

Maar vooral: de meeste mensen zullen het liedje al eens gehoord hebben, en de herkenning doet enorm veel. Zoals André Vermeulen het gisteren zei: “op den duur worden àl die liedjes goed”.

Tijd om een positie in te nemen! Niet gehinderd door enige kennis van zaken, dat spreekt, laat staan door ver doorgedreven research: ik heb alleen de liedjes van de halve finale en het gedrocht van Engeland gehoord, maar dat mag de pret niet drukken.

Alenka2Bij deze dan ook: mijn officiële endorsement voor de ravissante Alenka Gotar uit Slovenië en haar magistraal goede nummer Cvet z juga, dat alles heeft wat een goed Eurovisie-nummer moet hebben: catchy, bombast, een nietszeggende tekst, een schone madam, een inexorabele opbouw naar een climax, nekeer iets ander dan verleden jaar en uiteraard voer voor imitatoren voor volgend jaar.

En het helpt ook echt wel dat Alenka Gotar een serieuze zangeres is. Ze heeft, zo zegt Wikipedia mij, zowel Barbarina als Susanna gezongen in Figaro, Donna Elvira in Don Giovanni, en Pamina in de Toverfluit—zowel in Ljubljana als in Salzburg. Not too shabby, mijn gedacht.

Haar optreden in de halve finale alhier:

Het liedje alhier:

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.

En de tekst om mee te zingen alhier:

Cvet z jugaFlower of the south
Vzemi, vzemi cvet v rokoTake, take this flower in your hand
Ne sprašuj kako bom brez tebeDon’t ask how I’ll manage without you
Daj ga na prsi svojePut it on your heart
Naj spomin ti bo na meneLet it remind you of me
  
Moj beli cvetMy white flower
Moj daljni svetMy faraway world
Daj, vrni se, moj bodi spetCome, return, be mine again
Za vedno vse moje v življenju tvoje jeEverything of me is forever yours in this lifetime
Cvet z juga, blizu morja šeFlower of the south, still close to the sea
Jaz cakam teI’m waiting for you
Še cakam teI’m still waiting for you
  
(Moj beli cvet)(My white flower)
  
Ljubim nekaj, cesar vec niI love something that is not there anymore
Le privid si mi iz daljnih dniYou’re just my vision from times past
  
Moj beli cvet (Moj beli cvet, moj beli cvet)My white flower (My white flower, my white flower)
Moj daljni svet (Moj beli cvet, moj beli cvet)My faraway world (My white flower, my white flower)
Daj, vrni se, moj bodi spetCome, return, be mine again
Za vedno vse moje v življenju tvoje jeEverything of me is forever yours in this lifetime
Cvet z juga, blizu morja šeFlower of the south, still close to the sea
Jaz cakam teI’m waiting for you
  
(Moj beli cvet)(My white flower)
(Moj daljni svet)(My faraway world)
(Daj, vrni se, moj bodi spet)(Come, return, be mine again)
Za vedno vse moje v življenju tvoje jeEverything of me is forever yours in this lifetime
Cvet z juga, blizu morja šeFlower of the south, still close to the sea
Jaz cakam teI’m waiting for you
Še cakam te
 
I’m still waiting for you
 

U weet wat gedaan, zaterdag.

Geeuw

zondag 21 mei 2006 in Sonstiges. Permanente link | 5 reacties

Het is gelogen dat ik teveel gedronken heb vanavond.

Het zijn kwatongen die zouden zeggen dat ik tot halfvijf ‘s ochtend aan de toog zou gehangen hebben.

Overdrijvers zijn het, en commeren. Awoert!

Nee. We zijn vanavond (gisterenavond) naar een avondje geweest alwaar Griekse mezze geserveerd werden, waarna we in (goed) gezelschap naar het Eurovisiesonggebeuren gekeken hebben, waartijdens Sandra met Anna naar huis gegaan is, en ik nog enkele uren doorgebracht heb in voormeld goed gezelschap.

Toevallig tot halfvijf ‘s ochtends—de geverderde smeerlappen waren aan hun optreden begonnen toen we huiswaarts toogden—en toevallig is daarbij meer dan één pint binnengegoten.

Maar alles is beschaafd gebleven, er zijn geen brokken gemaakt, en iedereen is moe maar voldaan huiswaarts gekeerd.

Um. Behalve D., die zijn madam E. nog moest opzoeken in de Charlatan.

O ja, en ik vrees dat ik vanavond net een paar keer teveel een Death Metal “Huaaaargghhhhggggghhhrrrrr” ten beste gegeven heb (leve Lordi!), en ik vrees dat ik daardoor voor morgen mijn stem kwijt ben.

Athene!

donderdag 18 mei 2006 in Televisie. Permanente link | 39 reacties

EU-RO-VI-SIE!!! Wahey! Hoera!

Oeioei, problemen met de micro, met de lengte van het kleed, met het kniegedoe, Geena Lisa bereidt ons alvast voor op het ergste.

Intronummer: omigod omigod. Allemaal eurovisienummers uit het verleden, opgevoerd door in Griekse goden verklede mensen. Een camp-Hermes in sloggi zwevend, kariatiden die Making Your Mind Up zingen. A ba ni bi door Hephaistos, I kid you not. Dzjingis Khan door een bende can-can dansende hoplieten. Een kruising tussen de Venus van Boticelli en een pauw die Diva zingt. Drie Ronettes die uit Griekse vazen komen gekropen en Waterloo doen. Ruslana gecovered door amazones (geen borsten te zien, afgekapt of niet).

Maria Menopauzos, noem Bart Peeters Maria Menounos, de presentatrice.

En de heren Peeters en Vermeulen drammen door alle presentatiegemekker, da’s wel anders dan op BBC, waar ik normaal gezien kijk.

[1] André uit Armenië, een kruising tussen Sertab en Ruslana Light, doet Without Your Love. Armeense operette-SM met en tafel en elastieken, schijnt het.

Ah kijk zie, ‘t is Igor de Witte Magiër. Oe-e-oe-e-oe-e zingt hij. Ik ben niet overtuigd. ‘t Is te zeggen, mocht hij beter zingen, misschien. Maar hij zingt slecht. En ik verdenk hem ervan zijn haar te verven. En het is inderdaad gelijk Ruslana. Nah.

[2] Mariana Popova, Let Me Cry. Bulgarije. Een schoon meisken, maar ze heeft gelijk kroetjes op haar armen, what’s up with that? En zingt ze daar van Hare Krishna? Ze klinkt in ieder geval alsof ze er niet graag bij is, den duts.

IEEEEEUW! Een meneer met een zwaar geval van constipatie, die in een vat peroxide gevallen is bij zijn geboorte! Wég van mijn netvlies! Wég!

‘t Is allemaal ontaard in roepen en tieren. Allemaal mijn ding niet.

[3] Anzej Degan, Mister NobodySlovenië. O. Onfortuinlijke kapselkeuze voor iemand met flaporen. Kijk eens aan, vier dames, goed voorzien van oren en poten.

Wel een leuk muziekje, ik ben altijd gewonnen voor een one thousand and one strings-thema, en space-effecten genre moog en dingen kunnen er bij mij ook altijd in. En wat dan nog als het gepikt is van Phantom of the Opera?

Yep. Doorgaan naar de finale, die meneer.

[4] Andorra, Sense Tu, door ene Jenny.

Poten: present. Oren: present. Fijn om zien dat de heroïnehoertjes-look blijkbaar out is. De hoeren-look an sich is dan weer wel nog altijd in.

Helaba—dat liedje ken ik! Maar waar precies van? Geen idee. Het refrein komt me enorm bekend voor… Yep, gevonden. Life of Brian: het refrein is precies hetzelfde als het liedje Brian.

[5] Wit-Rusland, Polina Smolova, Mum.

Eikes, dat is zo ongeveer de meest degoutante costumage die ik gezien heb tot nog toe. Pofmouwen, een soort vleeskleurige bef onder een zeer diep uitgesneden zwartrode V, en dan een soort hotpants met een negentiende-eeuws oostenrijks-hongaars fantasietje erop.

Het liedje zelf? Run of the mill, slecht, en ze vormen een piramide, die bijna in elkaar stuikt, en dan een vals einde, enfin, niet goed.

[6] Albanië stuurt ene Luiz Eljji of zo.

Die meneer zingt dat met een zeker enthousiasme. En hij heeft twee plezante nonkels megenomen, die voor de okkasie een potsken opgezet hebben. De ene heeft een rok aangetrokken, de andere heeft een opblaasbaar varken mee. En dan staan er ook nog drie kozijns wat lusteloos te backingvocallen.

Mja. Niet mijn tas koffie. Maar wel een sympathieke meneer.

[7] België! Je t’adore! Kate Ryan! Hoera!

O, mooi gespeel met die micro’s. Tja, wij kennen het nummer natuurlijk tegoed om nog objectief te zijn hé. Schoon kleedseken, vind ik wel.

De choreografie… niet slecht. Ik heb heel de tijd mijn hart vastgehouden, want met die hoge hakken en dat lang kleed, jamaar, niet evident hoor.

De beeldregie: op niets trekkend. Weggezoomd wanneer het niet moest, en pannen wanneer het niet moest. Mf.

[8] Brian Kennedy. Ierland. Every Song Is A Cry For Love. De meneer die zingt zong nog samen met Van Morisson, ‘t schijnt .

Oh. My. Zo slecht maat. Me-lig!

[9] Cyprus. Why do the Angels Cry. De mevrouw ziet er niet al te Cypriotisch uit, maar bon.

Tiens ze doet een Mariah *geeuw* Carey-achtig iets. Met van die armbewegingen als was het weer 1912. En roepen en tieren dat het geen naam heeft.

Bah, slècht.

[10] Sévérine Ferrer doet La Coco Danse voor Monaco.

Oooo zo’n schattig meisje!

Slecht gezongen en zo hoor, maar van mij mag ze doorgaan omdat ze zo sympathiek is. Subjectief, moi? Nah. En ze heeft voor elk wat wils mee: ook schone meneers in het dansen en zo.  

Hmm… alhoewel, nu ik het wat langer moet aanhoren: laat maar zitten, ‘t ziet er een madam met kapsones uit. Laat ze maar achterblijven.

[11] Macedonië voor u en ik, FYROM voor de mannen van de politieke correctheid. Elena Ristaki of zoiets?

Hey kijk, een zwartharige Daisy Duke. Maar dan in het gemeen in plaats van lief.

Euh, is dat ook niet een liedje dat al langer bestaat? Of beter, een stuk of drie liedjes die al bestonden die in elkaar gedraaid zijn?

O ja: fashion tip mevrouw: van die riempjes aan uw schoenen boven uw enkels zorgen er alleen maar voor dat uw benen er uit gaan zien als worstjes die eindigen op twintig centimeter van de grond. Niet meer doen.

En een lang avondkleed zou beter gepast hebben.

[12] Polen. Ich Troje. Follow my Heart.

Oei, een mevrouw die geparasiteerd is door een gouden vlinder! En een mevrouw met een tam harlekijnmasker-onna-stick!

Er doet een meneer iets in parlando over gasolina, maar dan komt er zo’n vent met groen haar en twee tabouretjes op zijn schouders kreunend zingen met die vlindermevrouw, en dat steekt toch wel tegen.

Pff. Het lijkt wel een half uur te duren.

[13] Dima Bilan uit Rusland zingt Never Let You Go.

Pffff. Saai.

Hé kijk er zit een dame in die piano. Of toch minstens een damestorso.

[14] Sibel Tusun. Süper star. Turkije.

Een meisken met alvast een schoon silhouet. Maar ze blijkt gewoon een hele menagerie op haar lijf getatoueerd te hebben.

Ik ben er een beetje bang van, van die mevrouw. En nu doet ze een speech in het Turks, ik snap er niets van. En ze doet ook wat buikdans, maar het kostuum leent er zich niet toe. En ze krijst I Wanna Hear You en ze heeft aardige knieën en er is iets met haar oksels en, enfin, met de woorden van Walter De Buck: wa vieze madam es da.

Ik denk dat het misschien wel een meneer zou kunnen zijn.

[15] Oekraïne. Show me Your Love, Tina Karol.

Tiens, ze heeft hetzelfde model benen als Ruslana. En ze heeft ook weer datzelfde nummer meegenomen of zo?

Touwtjesspringen, en derwishen met tafelkleedsekes als rok, we zullen het ngo allemaal gezien hebben.

Nummer: euh ja, minutenlang hetzelfde hé. Niet mijn ding. En schudden dat die madam doet!

[16] Lordi! Finland! Hard Rock Halleluja!

Voelen zich verwant met Animal van The Muppets, joechei. Respect!

Dat hoédje op de zanger!! Hoera! Fan-tas-tisch! Doorgaan! Wat zeg ik? Winnen!

Die vleugels! Die labrys! YEAH! Een vlammenwerpende gitaar! WIN-NEN!!

[Hey, wat horen we? Katrien was gewoon vergeten met haar knie te draaien!]

[17] Holland. Treble, Amambanda.

Allez jongens, de hippies, was dat niet lang geleden?

Nah, ik geloof er niet in. Ze staan een beetje gemaakt vrolijk te doen. En dat taaltje, zelfs als het een echte taal zou blijken te zijn: bleh.

Rap terug naar huis.

[18] Litouwen. LT United. We are the winners of Eurovision.

Een zeker Pas De Deux-gehalte. Maar lang niet zo goed. Ik mag hopen dat ze er zelf content van zijn. Ik vind het in ieder geval niet ver genoeg erover om opnieuw grappig te worden.

[19] Nonstop, Coisas de nada. Portugal.

Oeps. Zo slecht. Lelijke costuums, slecht gezongen. Waterloo-achtig, ergens, ook. Wannabe.

Maar die ene met haar rood haar heeft wel mooie benen.

[20] Karola, Zweden, Invincible.

Bwoafja. Vendelzwaaiers op de achtergrond, en ze heeft een chi-rho op heur arm staan. ‘t Zegt mij allemaal niet al te veel.

[21] Estland. Sandra. Through My Window.

O. Oei.

Slecht gezongen. Maar ze heeft wel stevige borsten kunnen kopen, blijkbaar. En dat is nu toch wel al de derde op rij met een ABBA-sampletje zeker?

‘t Is ook niet omdat het Griekenland is dat ze allemaal in peplum moeten komen hé.

[22] Hari Mata Hari. Bosnië-Herzegovina. Layla.

Een schoon vioolken om te beginnen, schone gitaar. Schoon gezongen. Rustig. Schone samenzang. Schone trekzak. Eenvoudig.

O ja: naar mijn goesting.

Schone madam onder de trekzak, zie ik nu ook.

Mag nummer twee worden na Lordi.

[23] IJsland. Silvia Night. Congratulations.

Augusta Eva doet een parodie, en ze wordt al meteen uitgejouwd.

Hmnee. Het werkt niet.

*
*    *

Voor mij: 1. Lordi! 2. Hari Mata Hari 3. Slovenië. En uiteraard ook Kate Ryan in de topdrie. Ergens.

Maar allez, nu gaat die presentator ook nog iets zingen. Zo’n beetje de macho uithangen. Met al die knopen van zijn hemd open. Afijn ja.

Hola, en nóg een intermissie. Volksdansen en alles, jaja, Riverdance met bouzouki. Komaan, de resultaten.

Tiens, ze geven een preview van de landen die nu al in de finale zitten: gene vetten. Las Ketchup doet dat grappig, dat wel. En Daz Sampson met kinderkoor klinkt ook wijs, zo op het eerste gehoor. Maar voor de rest: mnah.

Allez ju, resultaten, resultaten, resultaten.

Gaan doooorrrrr…

Rusland. Bof, niet mijn smaak.
FYROM. Slecht.
Bosnië-Herzegovina. Zeer goed.
Litouwen. Euyngk?!
Finland. HOERA!
Oekraïne. Pfff.
Ierland. Bah, slecht.
Zweden. Bleh.
Turkije. Huh?!
Armenië. Wàt?

We wuz robbed. Pf. Zeer zwak. ‘t Is allemaal Bert Anciaux zijn schuld! ‘t Zal hem leren van zo gierig te zijn met subsidies!

Eurovisie

dinsdag 21 maart 2006 in Sonstiges. Permanente link | 6 reacties

Als Finland hiermee niet wint, weet ik het ook niet meer.

Eurosong, halve finale II

zondag 12 februari 2006 in Televisie. Permanente link | 7 reacties

En avant la musique.

La Sakhra. Petra doet alsof ze Madonia is. Tjaha. Moest ze nu eens haar leeftijd acten, maar nee. Ze ziet er geplamuurd uit, ajakkes. En het nummer is nog altijd hetzelfde gebleven. Ik ben er niet voor. Ze doet wel een knipoogje naar haar bijna-tepelincident van vorige week, allez, sympathiek.

Roxane, ach ja. Vlaamse klei hé. Beetje zoals Petra hé. Ze heeft zelfs geen vibrator thuis, tssss. Hoeveel wedden we dat dat morgen in de gazetten staat? Ze heeft in alle geval een veel vlaamser kleedseken aan deze week, maar nu zingt ze helemaal vals. Tiens, dat deed ze vorige keer toch niet? En trouwens: choreografie en outfits zijn nu wel een beetje heel erg incongru met malkander.

Kijk, dit is een nummer dat ik wel graag eens zou opzetten thuis, zo qua vette beats en zo en veel distort en alles en synthetiseerder en dingen, maar mevrouw Roxane zingt echt wel heel erg zwak.

Sony O’Brien is nog meer van hetzelfde: zaag, zaag, zaag, zaag. Sandra zegt dat het beter is dan vorige keer, maar dan moet het denk ik vorige keer echt wel heel erg matig geweest zijn. En het eindigt in een sisser, big no-no in Eurovisieland.

Brahim, ik vind dat een sympathieke kerel. En ik saluteer hem voor zijn moeite met de spraaktherapeut, en voor de fijne zin “ik moest van de productie zeggen dat ik nog altijd single ben”.

Hey! Dat nummer is gelijk beter geworden. Veel beter! Het beste van de avond tot nog toe, in ieder geval. En meer dan één taal, en opvallend en alles. Goed goed goed.

Belle Perez, ik ben daar niet aan. Ik haat mensen die spreken over “wij zijn bezig” als ze bedoelen “mijn management”. En verdorie, gaan we nu een Spaans liedje sturen voor België begod? Haar dansje blijft ook maar het éénpersoonsequivalent van een tegelplakker, en nee: ik vind het een plastieken, berekende, koude madam. En ik haat ook mensen die zo’n vervelende tic nerveux hebben met hun handgreep op hun micro.

Peter Evrard die deed dat wel sympathiek, en hij gaat naar een zangleraar voor de ademhalingstechniek. Maar voor de rest heeft hij alleen maar pluimen in zijn gat gestoken en een vintage onderbroek aangedaan. En het liedje heet niet meer Coward, maar wel Als-u-eten-maar-nie-kou-wordt (op weg naar Athene): leve Peter!

Ik denk niet dat hij gaat winnen, maar denk dat ik toch maar eens die mens zijn volgende plaat ga kopen. Een beetje melige ballads, da’s soms wel aan mij besteed.

Barbara Dex die is ook ook al sympathiek, en het was wel grappig om zien hoe dat panel experten met zijn gat zat te draaien. Ze ziet er deze keer bijzonder goed uit, ha. En ik hoor graag nummers die ook door Dolly Parton zouden kunnen gezongen worden. Al hoor ik ze liever wat meer zingen zoals zichzelf en minder zoals Shania Twain.

Van mij mogen Brahim en Peter Evrard en Barbara Dex naar de finale. Maar ik zal al content zijn als La Geeuw Sakhra en Roxane en vooral Belle Plastiek Perez niet gaan.

Euh, en Peter en Barbara Dex mogen een eigen televisieprogramma krijgen, en de lotto winnen. Ik zie graag niet-gemaakte mensen met talen.

En had ik al gezegd dat ik Paëlla Perez vooral niet wil naar de finale gaan? La Sakhra, heel erg misschien, in a pinch. Maar niét Prefab Perez.

De jury, overigens, zegt 1 punt voor Roxane, en 2 
voor Sonny O’Brien, en 3 Peter Evrard en 4 Barbara Dex, 5 Belle Perez, 7 Brahim en—ajakkes—9 La Sakhra.

…en na de volksjury’s, is het dit geworden:

jurydonnaééntotal
La Sakhra99826
Barbara Dex471829
Belle Perez551424
Brahim741021
Peter Evrard33612
Sonny O’Brien2248
Roxane1124

Een welgemeende fuck is hier op zijn plaats.

televisieééneurovisiemuziek

Junior

zaterdag 26 november 2005 in Televisie. Permanente link | Geen reacties

De kinderen mogen op blijven en we kijken samen naar het Junior Eurosongdinges.

Zucht.

Griekenland (vàls maar vàls gezongen) en Denemarken (iep op en rap en al, wellicht leuk, maar het Deens gaat me nets iets te snel om te snappen) zijn al voorbij, en ik vraag me af of het aan mij ligt, of zijn meisjes tegenwoordig sneller volwassen dan vroeger? 

Ik bedoel, die griekse dansende vijftienjarige meisjes, en die deense dansende zeventienjarige meisjes waren voro hetzelfde geld twaalf en dertien, want het meisje van Croatië dat nu zingt ziet er vijftien uit maar is er maar tien.

En verder, voor de rest: ‘t is al even erg als het gewone Eurosongfestival, maar eigenlijk nog slechter.

…later…

Goeie help, er was een jongleur in de entr’acte van het junior eurovisiesongfestivaldinges.

And ze points of ze Ghent jury: eerste plaats slechtst in beeld gebrachte jongleeract!

eurovisie televisie

Schooon

donderdag 4 augustus 2005 in Music. Permanente link | Eén reactie


Sand storm, Tozeur
Originally uploaded by kelli&michael.

Een historie van grenssteden waar ze de treinen zien voorbijrijden, en de verlaten straten van Tozeur. En iets van een moeder die iemand uit een huis in de verte ziet, en zich die mens en zijn gewoonten herinnert.

En van op een ander tempo te willen leven, en dat de treinen van Tozeur nog altijd langzaam voorbij komen.

En dat verlaten kerken tot schuilplaatsen omgebouwd worden, en dat de mannen van George Lucas er nieuwe ruimteschepen aan het maken zijn.

Een machtig, màchtig schoon liedje: I treni de Tozeur [5 MB MP3], gezongen door Alice & Battiato, gecomponeerd door Franco Battiato (La voce del Padrone, Orizzonti perduti). Eén van die liedjes die iedereen kent, maar waar niet één mens op duizend kan zeggen wat de titel of wie de auteur is.

Vriendjes

Zoek

<insert standard disclaimer>

Alles wat hier staat is mijn eigen opinie. Het wordt niet nagelezen of goedgekeurd door mijn werkgever voor het on-line komt, en ik bied geen enkele garantie voor kwaliteit of correctheid.

Mijn werkgever is het niet noodzakelijk eens met wat ik schrijf, en het spreekt vanzelf dat hij dan ook op geen enkele wijze aansprakelijk kan zijn voor wat ik hier publiceer.

Ter info

Eén van mijn e-mailadressen is michel [at] zog punt org. Normaal gezien antwoord ik daar, buiten de kantooruren, onmiddellijk op.

Valideert, in principe: css & xhtml.
Gemaakt met WordPress.
Syndicatie: Entries (RSS) en commentaar (RSS).



ISSN 1780-1338