Een première!

woensdag 16 januari 2013 in Sonstiges. Permanente link | 2 reacties

Ik reed vanmiddag over de Vlaemsche wegen, en dat ging niet zo gemakkelijk. Zoals in: nogal moeilijk, zelfs al was het met de elektrieken velo leek het alsof ik redelijk wat extra moest bijsteken. 

Toen remmen niet zo goed meer ging, ben ik aan de kant gaan staan (niet zo evident, met de staat van de fietspaden), en heb ik een korte inspectie des rijwiels gedaan. Bleek: een hele schijf ijs tussen mijn voorspatbord en mijn achterspatbord, een aangekoekte banaan ijs tussen achterwiel en achterspatbord, en tot overmaat van overmaat: heel het remblok achteraan zat zowaar vastgevroren. Eén blok zwartgrijze miserie, en niet zo op eentweedrie los te krijgen. 

Allez jong.

Niemand heeft het gemerkt, nem

zondag 13 januari 2013 in Sonstiges. Permanente link | 6 reacties

Wat echt wel lastig is aan koud weer met een elektrische velo: de batterij loopt leeg als ik ze in de koude laat staan. Dus moet ik ze naar binnen nemen waar ik ook ben, en het kreng weegt een ton. 

Wat ook wel lastig is aan fietsen met koud weer: dat het koud is. 

En ja, er zijn er dan die zeggen “doet een onderlijveken aan” of “doet een pullover aan”, maar dat is allemaal zoveel werk, en dan loop ik daarmee rond, en bla, en blie, en bla. 

Veel betere oplossing gevonden, ik: er hing hier nog een versleten bruine peignoir. Peignoir aan, helemaal dichtgetrokken, en dan met de ceintuur onder mijn oksels dichtgebonden. En dán mijn mantel erover, en dat ik die geeneens nog moet dicht knopen. 

Speekmedaalde voor mij, en bij deze een gratis tip voor wie de koude wil trotseren en tegelijkertijd niet veel zin heeft om aangepaste koud-weer-fietsgarderobe aan te schaffen.

Geen dank, geen dank.

Misschien stuur ik wel eens een artikel in naar een life-hacking-of-zo-tijdschrift. 

Fietslichten: Enkel Objectivering Zal Ons Redden

donderdag 13 december 2012 in Sonstiges. Permanente link | 14 reacties

Ik heb een nieuw project.

Volgens de tellingen van de politie rijden in Gent zo’n 20% van de fietsers zonder licht. De burgemeester zegt dat hij het gevoel heeft dat het veel meer dan 20% is, misschien wel de helft.

Oh, hoe de usual suspects daar op springen! Fietsers zijn des duivels, fietsers hier, fietsers daar. En ze rijden allemaal op het plankier! En de wetten gelden niet voor fietsers!

Natuurlijk dat die cijfers niet kloppen met wat de mensen denken dat de cijfers zijn. Om te beginnen: als er ergens een groep politie staat, gaan mensen die een slecht of geen licht hebben, misschien wel een andere straat inslaan. Daarnaast: schoolvoorbeelden van statistische problemen, hallo, iemand?

De plaats waarop de politie checkt, de plaats waar de mensen met kritiek op de resultaten van de politie naar fietsers kijken: als die al verschillen, dan kijken ze allebei naar verschillende soorten mensen (forenzen die elke dag een paar kilometer doen vs. studenten die een paar honderd meter fietsen, bijvoorbeeld, of schoolkinderen vs. ambtenaren pakweg).

Of nog: de fietsers zonder lichten vallen u meer op, en dus lijkt het alsof er meer zijn — een soort Baader Meinhoffenomeen, kijk, nog een fietser zonder lichten, en kijk, nog zo’n idioot!

Twee drie politietellingen op twee drie plaatsen, en dan extrapoleren naar heel Gent? Twee drie tijdstippen en dan extrapoleren? Enfin, een prof statistiek maakt er een examenvraag van waar van te snoepen valt. 

Ik rijd elke dag heen (rond 8u) en terug (rond 17u15) van centrum Gent via Visserij en Keizerspark naar Gentbrugge.

Mijn indruk, zonder het ooit geteld te hebben, was dat zo ongeveer 60% van de fietsen goed verlicht waren, 20% excuuslichten hadden (nauwelijks zichtbare LEDjes, aan het onderbeen of de schouder bengelende knipperlichtjes), en 20% niet verlicht waren. (Dat, en die ene flitsende witte ligfiets met zijn verblindende koplampen.)

Bruno had in januari ook zo’n gevoel

Over criminaliteit gesproken: van de talloze fietsers die ik ben tegen gekomen, reed ruim de helft zonder licht. En natuurlijk zijn het net die fietsers, die donker gekleed gaan (laat staan dat ze een fluovestje zouden aan hebben). Van de overblijvende helft, reed nog eens ruim de helft met excuuslichtjes. 

Vorige week heeft hij het dan ook effectief geteld, op hetzelfde traject:

Vorige week reed ik, toen het ‘s ochtends nog donker was, heen en terug van de stationsbuurt naar het UZ (in totaal een vijftal kilometer). Ik ben 97 fietsers tegengekomen (ik heb ze geteld, jawel). Daarvan hadden er exact 29 iets wat op een licht geleek (ik dacht 23 echte lichten, 6 excuuslichten die ge pas opmerkt als ge de fietser aangereden hebt). En bijna allemaal hadden ze dikke maar donkere wintervesten aan (ik heb 7 fluohesjes geteld).

 Dat is redelijk dramatisch, en nog erger dan zijn buikgevoel van januari dit jaar. In een grafiekje gezet:

Screen Shot 2012 12 13 at 23 22 06

…maar dat komt dus niet overeen met wat mijn aanvoelen was over “mijn” route. Logisch, natuurlijk: tussen station en UZ rijden er denk ik disproportioneel veel studenten met vaak aftandse fietsen, die zich allemaal onsterfelijk wagen. 

Terwijl mijn route behoorlijk gezapig is, met mensen die ofwel van relatief ver buiten Gent naar hun werk gaan, ofwel kinderen zijn die naar school gaan en die (hoop ik dan) beter zouden moeten opgevoed zijn.

De resultaten van twee tellingen: 

Screen Shot 2012 12 13 at 22 44 15

De eerste ’s morgens om 7u55, de tweede ’s avonds om 17u20. Bij elkaar geteld een volledig ander taartje, en  minder erg dan mijn inschatting — toch na twee tellingen:

Screen Shot 2012 12 13 at 22 44 34

(En jawel: de mensen die geen licht hadden, waren voornamelijk mensen die er studentachtig uitzagen.)

Ik ga dat eens blijven tellen, denk ik. Al was het voor mijn eigen plezier. 

Kwijt!

donderdag 11 oktober 2012 in Sonstiges. Permanente link | 2 reacties

Maarallez. 

Ik was naar huis gereden met de fiets, en toen ik thuiskwam bleek mijn fietstas weg! Er af getrild of zo, op kasseien of een verkeersdrempel. 

Gelukkig zat er niets in, of toch bijna niets — misschien een plastiekzak en wat papier, een fles cola op overschot. En ook gelukkig was het toch tijd om een nieuwe te kopen: voor de allergoedkoopste optie gegaan in de winkel vorige keer, met als gevolg dat het ding na minder dan een jaar bijna volledig uit elkaar viel.

Maar toch: zo vies. Niets gehoord of gevoeld, teruggereden en niets zien liggen: beeld u eens in dat daar wel iets belangrijks zou in gezeten hebben!

De fiets die zichzelf vernietigt

donderdag 30 augustus 2012 in Sonstiges. Permanente link | Geen reacties

Mijn fiets heeft zo’n computer. De computer vertelt mij hoe laat het is, en wat de temperatuur is, en hoe snel ik rijd, en wat mijn gemiddelde snelheid is, en hoeveel kilometer ik gereden heb in totaal en sinds ik aangezet was deze rit, en alles. 

Sinds de vorige keer dat het ding bij de velomaker binnengestoken was, heb ik 1900 kilometer gereden. En bij 1800 kilometer begon hij te piepen, de computer. Te zagen dat er maintenance nodig was en dat hij weer binnen wou. 

Sinds een maand of zo geeft de computer geen licht meer.

En sinds eergisteren is het nog beter: de computer zegt tegen de elektrische motor dat hij niet zoveel meer moet helpen met trappen als vroeger. 

Gnnnn. Binnen steken voor hercalibratie, denk ik. Technologie, meneer mevrouw. Een gemak hoor, daar niet van. 

Maar allez

vrijdag 10 augustus 2012 in Sonstiges. Permanente link | 3 reacties

Als een mens met zijn fiets op het strand wil rijden, dan mag dat niet van de redders. Staat er ergens een bord of zo, vroeg ik. Euh nee, maar het mag niet. 

En waarom dan niet? Euh, voor de veiligheid. (Bevolkingsdichtheid van het strand op dat moment: 10 man per vierkante kilometer.) Maar om zes uur dertig mag het wel. 

En als ik plechtig beloof dat ik niemand overrijd? Euh ja sorry, het mag niet. En anders bel ik de politie. 

(Zucht.)

Verkeersgeagresseerd

donderdag 14 juni 2012 in Sonstiges. Permanente link | 63 reacties

De Visserij in Gent, de helft daarvan is al sinds een tijd een fietsstraat.

Fietsers komen eerst en auto’s worden gedoogd, zo staat het denk ik op het verkeersbord. Eenrichtingsverkeer voor auto’s, tweerichtingsverkeer voor fietsers, en de auto’s moeten maar achter de fietsers blijven rijden als ze echt in die straat moeten zijn.

Want in principe moeten enkel bewoners er zijn, en zou er geen doorgaand verkeer mogen zijn. In de praktijk is het (uiteraard) een sluipweg voor onverlaten die niet graag in al te lange files staan, maar zelfs dan nog: de mensen hebben het ondertussen wel door dat het een fietsstraat is, en dat ze geen wilde toeren moeten uithalen.

Auto’s rijden er door de band hoffelijk en traag.

visserij

En omgekeerd ook: fietsers mogen in het midden van de straat rijden, maar als de auto’s niet lastig doen, dan laten we ze natuurlijk gewoon doorrijden, ‘t is niet dat fietsers speciaal lastig moeten gaan doen omdat er toevallig een auto rijdt in iets dat eigenlijk een fietsstraat zou moeten zijn.

Behalve.

Behalve als ik er eentje van vér hoor aanstuiven, verkwistend gas geven en versnellen van verkeersdrempel naar verkeersdrempel. Dan ga ik in het midden van de weg rijden. Nee maar.

Ik doe het al een tijd elke dag minstens twee keer, dat traject, en ik heb er nog nooit een probleem gehad. Andere mensen wel, lees ik hier en dar, maar ik dus nog niet. Ja, die paar keer dat er een kraan over de hele weg stond en er niemand nog door kon – maar zelfs dan: de laatste keer met een wegblokkeren hebben de werkmensen mijn (zware) fiets gewoon over de hindernissen getild, en zelfs zonder dat ik ook maar iets gevraagd had.

*
*     *

Vandaag reden Zelie en ik samen naar huis (ze was op mijn werk komen studeren: namiddag vrij wegens morgen examen Latijn), en het was van dattum.

Normaal gezien rijd ik ergens tussen 25 en 30 per uur, maar met Zelie was het eerder 17-18 (ja, ik heb zo’n kilometerteller-snelheidsmeter-thermometer-computer op mijn stuur, en ja, ik kijk daar de hele tijd op). Rustig aan het rijden, en achter ons hoor ik plots een auto luidruchtig optrekken.

Mijn reactie: pal in het midden van de straat gaan rijden.

De auto achter ons begint te claxonneren.

Mijn reactie: vertragen naar 10 kilometer per uur.

En dan gebeurt het plots allemaal tegelijk: de auto achter mij trekt op, en probeert mij van de baan te rijden. Ik moet wel uitwijken, krijg een stamp van de autospiegel tegen mijn elleboog, de auto schaaft langs mij, en ik lig er haast onder. Ik probeer mij in evenwicht te houden, tegelijkertijd roep ik hem iets in de zin van “ey, zót"!” na, én zwenkt een mevrouw die van de andere kant kwam naar het midden van de straat, waardoor hij wel moét remmen of hij overrijdt haar.

Ik doe teken dat hij zijn venster naar beneden doet: aaahhhh… het typevoorbeeld.

Impeccabel gemanicuurd, donkergebruind van ongetwijfeld vele skivakanties en zeiltochten, zwart haar naar achteren gekamd en in de gel gestoken, lichtblauw gestreept hemd met witte kraag, bordeaux das, donkerblauw duur kostuum, gouden kettinkje rond de linkerpols (nonchalant op het lederen stuur van de donkergrijze BMW gedrapeerd), Blackberry in de rechterhand, op de achterbank een paar dossiers van cliënten en redelijk voor-de-advocaat-uitziende publicaties.

– Mijnheer, gij hebt hier dus wél geen voorrang hé. Dit is een fietsstraat, auto’s die hier niet moeten zijn, moeten hier helemaal niet doorrijden.

– JAMAAR ZIE GIJ DAN NIET DAT IK AAN HET PARKEREN WAS?

– Parkeren?

– Euh ik wil zeggen MANEUVREREN! ZIET GIJ DAN NIET DAT IK AAN HET MANEUVREREN WAS?

– Allemaal goed en wel meneer, maar ik heb hier voorrang op u. Als ik voor u rijd, dan moet gij mij niet proberen opzij duwen. Ziet ge dat rood op de weg? Dat wil zeggen dat het hier een fietspad is, en dat gij uw manieren te houden hebt.

(Ondertussen aan de andere kant van de auto, die mevrouw: Ge moogt dat niet doen hé meneer! Dat mag niet hé! Ge weet toch dat dat niet mag hé!)

– JA, wel, IK HEB HIER EEN AFSPRAAK IN DE STRAAT!

– Dat kan mij ook niet veel schelen. Gij hebt u aan de verkeersregels te houden, pipo.

Waarna hij wegstuift aan veel te snel per uur, voorbij wel tien parkeerplaatsen.

Ik rijd erachter en ik haal hem in aan het kruispunt. Hij staat te pinken om af te draaien. “Awel? Ik dacht dat g’een afspraak had in de straat?” roep ik in zijn achterraam, dat nog altijd open staat.

Hij zet aan, karikaturaal agressief, en ‘t is dan dat ik zie dat ik met mijn linkerrem een lange diepe kras in zijn carrosserie getrokken heb, van de helft van zijn voordeur over zijn achterdeur tot in zijn achterkwartier.

Tja.

Elektrische fiets: dat weten we dan ook weer

donderdag 19 april 2012 in Sonstiges. Permanente link | 14 reacties

Gisteren moest ik naar de notaris. De notaris woont in een straat waar nét die morgen de straat afgeschraapt was, en waar het dus allemaal richeltjes scheermessen waren.

Had ik het geweten, is was afgestapt, maar ik wist het niet en ik werd het te laat gewaar, enfin niet zo lang verhaal nog korter: mijn achterband vond dat niet zo wijs en hij bleek vanmorgen perte totale te zijn.

Bleh. Velomaker dus, daarnet.

Ik naar ginder gestapt (de volle driehonderd! vijftig! meter!), de winkel binnen: ‘t was al direct voorbij.

“Ah nee meneer, ‘t spijt mij, dat zal niet gaan.”

Blijkt: zij verkopen ook wel elektrische fietsen, maar niet van Koga. En als ze de achterband vervangen, dan moet het achterwiel eraf. En als het achterwiel eraf moet en er weer op, dan moet heel de computer van de fiets gehercalibreerd worden, of het lukt niet om ermee te rijden. En dat hercalibreren moet met een speciaal programma van Koga zelf, dat zij dus niet hebben.

En nee, nieuwe band zetten dat ik kan rijden zonder elektriciteit, dat kan niet, want het zou in de soep lopen en het is gevaarlijk en weetikwatnogallemaal.

Ik moet dus met de fiets naar de winkel waar ik hem gekocht heb, aan de andere kant van de stad, om een achterband te laten vervangen. Joy.

Gekkenwerk

donderdag 19 januari 2012 in Sonstiges. Permanente link | 26 reacties

Ha, wat Bruno zegt.

‘t Was vanmorgen echt geen goed weer, en met een bril op een fiets is het dan levensgevaarlijk: er rijden in het algemeen redelijk wat mensen zonder verlichting rond. Ik schat, totaal onwetenschappelijk, één op zes of zo, en van de vijf die wél licht hebben, schat ik even onwetenschappelijk dat twee of drie van de vijf met slechte verlichting rondrijdt.

Screen Shot 2012-01-19 at 19.10.52.png

Vaardig sofort een verbod uit op die neplichten die fietsers tegenwoordig dragen. Dat hangt dan op schouderhoogte, geraakt in plooien van kledij verzeild, en floep, de fietser is onzichtbaar (maar hij heeft wel een licht, zogezegd). Of nog erger: van die akelige knipperlichten. Fietser! Geen fietser. Fietser! Geen fietser. Fietser! Grrr, en met achterlichten is het nóg veel erger, dat rood is al helemaal onduidelijk.

Het was vanmorgen te donker en het regende te veel. Ik zag, vrees ik, niet genoeg om te zien of er veel of weinig fietsers zonder licht reden, maar ik was er wél bijna aan.

Ik heb geen fluo-vestje aan, maar wel een lichtgevende helm, fluo-handschoenen, een zeer sterk voorlicht en een zeer sterk achterlicht, dus aan mij lag het in ieder geval niet.

Nee, wat het was: een Italiaanse zot (of tenminste, een zot in een auto met een Italiaanse nummerplaat) die aan veel te snel per uur van de Vogelmarkt naar de Brabantdam reed. Om tien voor acht, in het donker, in de regen, zonder lichten.

Ik lag er echt bijna onder, nog een geluk dat ik goede remmen heb en redelijke reflexen.

Hoedanook: veel fietsers — vooral studenten, heb ik de indruk — zijn in het donker bijna compleet onzichtbaar. Ik rij niet met de auto, maar op zo’n elektrische fiets beweegt een mens redelijk wat sneller dan veel andere fietsen, en dan is het dus ook enorm gevaarlijk. Ik heb een tijd geleden een persbericht van de Gentse politie gelezen dat ze nu echt waar eerlijk beloofd écht streng zouden optreden, maar ik merk er niet echt veel van.

Controle fietsverlichting

Van mij mogen ze elke dag de buurt rond de Blandijnberg en de Sint-Pietersnieuwstraat patrouilleren en honderden boetes uitschrijven, elke dag, tot ze allemaal in orde zijn.

En voor de rest denk ik dat ik maar eens zo’n fluovest aandoe, voortaan, zelfs al is het niet verplicht. De kinderen hebben er ook altijd zo een aan, en Sandra ook, ik zie niet waarom ik zou achterblijven.

Fietsers zijn gevaarlijker dan auto’s

donderdag 28 februari 2008 in Sonstiges. Permanente link | 12 reacties

Oh, hierover en hierover gesproken?

Ik rijd enkel met de fiets, en ik erger me aan mezelf.

Tegenwoordig, en sinds een paar jaar, heb ik een volledig reglementaire fiets, met lichten en remmen en banden die werken.

Een auto zou zich eens moeten riskeren om zonder lichten op de baan te gaan, of zonder werkende remmen, of op platte banden… maar fietsers? Ho maar: ik overdrijf niét als ik zeg dat zeker meer dan de helft meteen afgekeurd zou worden.

En verder heeft mijn madam gelijk. :)

Dampoort – Tweede versnelling

vrijdag 14 april 2006 in Foto's. Permanente link | 3 reacties

17u41–mijn fiets op de parking van de Dampoort:

Tweede versnelling

Deze week: het getal 2. Volgende week: versnellingsbakken van fietsen.

Vriendjes

Zoek

<insert standard disclaimer>

Alles wat hier staat is mijn eigen opinie. Het wordt niet nagelezen of goedgekeurd door mijn werkgever voor het on-line komt, en ik bied geen enkele garantie voor kwaliteit of correctheid.

Mijn werkgever is het niet noodzakelijk eens met wat ik schrijf, en het spreekt vanzelf dat hij dan ook op geen enkele wijze aansprakelijk kan zijn voor wat ik hier publiceer.

Ter info

Eén van mijn e-mailadressen is michel [at] zog punt org. Normaal gezien antwoord ik daar, buiten de kantooruren, onmiddellijk op.

Valideert, in principe: css & xhtml.
Gemaakt met WordPress.
Syndicatie: Entries (RSS) en commentaar (RSS).



ISSN 1780-1338