Als het kriebelt moet je

woensdag 15 augustus 2012 in Sonstiges. Permanente link | 7 reacties

We zijn thuis! Na twee weken niet thuis geweest te zijn! Hoera! (Donkerbruine onderbenen, en dat is het zowat, voor de rest is er niet veel veranderd.)

Louis en Jan en Anna en ik met de fiets en de trein: drie kwartier van Oostduinkerke naar Veurne, trein naar Gent Sint-Pieters, een half uur pauze terwijl ik de fietsrekker uit Jan zijn derailleur heb gepulkt, en dan een kwartier naar huis. 

Thuisgekomen: Sandra en Zelie kwamen net ook toe met de auto.

De auto leeggehaald, een fles écht koude Cola uit de frigo gehaald (frigo op appartement ging maar tot “net niet meer lauw”), de computer in het stopcontact gestoken boven, en voor het eerst in twee weken écht gemakkelijk gezeten (bed op appartement is niet mijn ding, zetels in appartement ook niet, helaas). 

Louis en Anna en Jan op straat aan het spelen, Zelie naar haar kamer in het achterhuis getrokken om saxofoon te spelen, ik de computer in gang gezwengeld. 

En dan: krijs, paniek: Zelie komt met saxofoon rond de nek binnengedanst. Hysterisch huilend, zoals in de films: ik-wil-dat-niet-ik-wil-dat-niet-ik-wil-dat-niet!!!

Het zit vol luizen in het achterhuis, zegt Zelie.

Oh.

Crapmeyer. 

Ik kijk naar mijn ene voet: inderdaad. Een vlo of drie, aan het rondkrioelen. Ik kijk naar de vloer in de living: vlooien. De zetels: vlooien. Mijn benen ondertussen, wegens van bureau in living naar zetel in living gewandeld: vól vlooien. Gelijk, krioelend van de minuscule lichtgrijze net uitgekomen vlooien, met hier en daar een meer donkere meer volwassen vlo. 

Kut. 

Sandra is naar de apotheker van wacht gegaan om een vuilbakzak vol antivlooiendingen. Om te beginnen: Frontline voor de kat. Tussen de schouderbladen, en hopen dat ze van haar vlooien af geraakt. 

Daarnaast, in het achterhuis bij Zelie: zo’n ding dat vier uur lang vergif spuit. En iets biologisch voor de onmiddellijke doodmaking van de loslopende beesten overal waar we ze zien. 

En dan ook: overal stofzuigen, alles in de kuis doen, alles wassen.

En een afspraak gemaakt met de plaatselijke ongedierteverdelgingsdienst, voor een complete kapotmaking van de beesten in het huis. Geen idee hoe ze dat doen, ik kan mij niet inbeelden dat het is zoals in de VS, met een plastieken hoes over het huis, maar ik mag hopen dat we er ooit eens voor altijd af zouden kunnen zijn. 

Grrr.

Here comes the gravy train!!!

dinsdag 26 juni 2012 in Sonstiges. Permanente link | 10 reacties

Kijk nu!

Erdoor!

Sandra is officieel leraar! Als ik het goed begrepen heb, wil dat zeggen dat, van zodra ze ergens een plaats gevonden heeft, ze niets meer moet doen, drie maand vakantie heeft en alle schoolverlofdagen vrij, een vrijgeleide om steen en been te klagen over hoe moeilijk het allemaal wel is, én dat niemand nog mag zeggen dat het overal wel iets is.

:D

(Maar serieus: doe het maar eens, een diploma bij halen met al die kinderen en dingen te doen, en een man in huis die meer last dan hulp is. Dagen en nachten werk, jongleren met agenda’s, woekeren met tijd… Mijn heldin!)

Kinderen: 75% zonder problemen

dinsdag 6 mei 2008 in Sonstiges. Permanente link | 11 reacties

Sandra is, nog maar eens, het is nog niet anders geweest deze week, naar een vergadering. Op school, houdt ze dan vol. Ik kan het huis niet uit met al die kinderen hier, dus ik kan niet anders dan haar op haar woord geloven.

Hmpf.

Maar goed, Sandra was dus naar de oudervereniging, vertrokken om ergens na zes. Anna, die zag dat absoluut niet zitten: ze heeft geweend van twintig na zes tot kwart voor zeven als ik ze in haar bed gestoken heb, en van tien voor zeven tot iets voor halfacht.

Ik kan ze nauwelijks dragen, en al helemaal niet als ze aan het worstelen is, dus ‘t was een béétje la croix et la bannière. Maar bon, ‘t is niet alsof we geen ervaring hebben: vijf minuten laten wenen, naar boven gaan, zonder woorden zachtjes aaien, twee minuten later naar beneden gaan. Tien minuten laten wenen, naar boven gaan, zonder woorden zachtjes aaien, naar beneden gaan. Een kwartier laten wenen, naar boven gaan, zonder woorden zachtjes aaien, naar beneden gaan.

Drie keer naar boven gegaan, en toen is ze in slaap gevallen: een relatief succes, met andere woorde. Maar de andere drie: ongelooflijk hoe braaf.

Jan zat een puzzel te maken in de badkamer, en om iets voor zeven (Anna was nog aan het wenen) kwam hij rustig aan, zei hij slaapwel, en ging hij naar boven.

Louis en Zelie waren nog op straat aan het spelen, met Luka en Zita en Karel en heel de roedel kinderen uit de buurt—ze waren met een stuk of twaalf, denk ik.

Om iets voor acht heb ik mijn hoofd uit het venster gestoken en Louis binnengeroepen. Zonder enig protest binnengekomen, kleren uit, pyjama aan, naar boven.

Om iets voor halfnegen heb ik mijn hoofd uit het venster gestoken en Zelie binnengeroepen. Zonder enig protest binnengekomen, kleren uit, pyjama aan, naar boven.

Fantastische kinderen, meneer mevrouw.

Oh boy oh boy oh boy

maandag 17 maart 2008 in Sonstiges. Permanente link | 7 reacties

Binnenkort, zeer binnenkort, bijzonder binnenkort beginnen de verbouwingswerken in ons huis.

Kasten in de keuken, een muur insmijten, een trap versteken, een deur steken en een andere deur dichtmaken, een centraal blok zetten, een bibliotheek zetten, nóg een bibliotheek zetten… ho boy.

Flickr title

zaterdag 15 december 2007 in Sonstiges. Permanente link | 9 reacties

Oh, nice. Dààr zat ik naar uit te kijken, niet naar die statistieken:

<a href=”http://www.flickr.com/photos/zog/2110874051/” title=”Zelie met bril by Michel Vuijlsteke, on Flickr”><img src=”http://farm3.static.flickr.com/2258/2110874051_1a7e8479a3_m.jpg” width=”240″ height=”180″ alt=”Zelie met bril” /></a>

De title was vroeger alléén een uitleg over Flickr. En nu staat daar de titel en de fotograaf.

Ik zit gewrongen tussen “hoera!” en “het werd godverdomme tijd!”.

[update: Omdat de gewone mens, zegt het bezoek en mijn madam mij, dit hierboven niet begrijpt: als je naar een foto van uzelf op Flickr gaat, en daar naar “all sizes”, dan kun je de html copiëren om bijvoorbeeld de foto zelf op uw weblog te zetten. Vroeger stond daar in de link een uitleg “Photo sharing by Flickr” of zoiets, nu staat titel van de foto en fotograaf er. Dat is goed voor zoekmachines, en zo. En het staat properder.]

[update update: ze verstaan het nog altijd niet. Maar ik denk dat ze teveel gedronken hebben. Nee maar.]

Zinloos gelukkig

vrijdag 28 september 2007 in Sonstiges. Permanente link | 3 reacties

Soms overkomt mij dat: dan zit ik iets te doen, maakt niet uit wat of in welke omstandigheden — hier was ik een ideeënbus-document aan het wijzigen voor een project dat arguably misschien wat in het slop zou kunnen dreigen te komen. Op de koptelefoon speelt Noordkaap ten dans, meer bepaald met Gigant. Eén collega doet een vier vijfden en zit thuis vandaag, een andere collega had een belangrijke vergadering, nog een collega is gaan eten, één collega zit in China, en de drie andere zijn samen naar de winkel om een cadeau te kopen voor de vriendin van één van hen.

Gisteren wiste collega Bart het whiteboard af en zette hij er de krijtlijnen van de planning van de komende paar weken op — bleek dat de komende paar weken eigenlijk al tot het einde van het jaar lopen. Gisterenavond toen ik naar huis ging, viel het me op en vanmorgen was het definitief duidelijk: de winter komt eraan. Vanmorgen vroeg heb ik ongelooflijk goed geslapen op de trein, en de vergadering net voor de middag was zowel bijzonder aangenaam als bijzonder productief.

Ik ben in wel vijf goede boeken tegelijk aan het lezen, en ik denk dat ik op de trein Alphaville ga uitkijken. Vanavond is het feest van Gentblogt, waar iedereen — jawel, ook u daar — van harte op uitgenodigd is. Daarna is het weekend. Daarna is het weer een werkweek, met een vergadering over een nieuw project maandag, een opvolgvergadering in Gent dinsdag, een vergadering voor nog een nieuw project donderdag, en vrijdag vertrekken we met heel Namahn en partners en kinderen mee, op weekend naar Center Parks.

En nu, vrijdagmiddag 12u bijna 30, met de koptelefoon op, aan de hoek van de gemeenschappelijke tafel, in onze vergaderzaal-tot-bureau-omgebouwd, met ondertussen het wel zeer toepasselijke Ik hou van u en met een namiddag fijn werk in het vooruitzicht, voel ik me helemaal vredig en gelukkig.

Ik hoop voor u allen hetzelfde.

Vliegwiel

maandag 16 april 2007 in Sonstiges. Permanente link | 11 reacties

Goed gerief, goed gerief. Ik heb een tijdje geleden een nieuwe muis gekocht, en ik ben er doodcontent van.

Op het werk is het gelijk opgaand tussen keyboard en muis, maar als ik thuis ben, is mijn muis toch wel mijn primaire manier van interfacen met de computer. Veel lezen en veel klikken en zo, weetwel. En dus heb ik een degelijke muis nodig.

Ik ben al jàààren stapelcontent van mijn Intellimouse Explorers; ik heb er van dit model wel drie liggen:

B00002JXBI.01._SCLZZZZZZZ_V45158457_SS500_.gif

Stevig genoeg om vast te pakken, een degelijk scrollwiel, en knoppen voor back en forward in de browser. Enige probleem is dat ze na een paar jaar zijn beginnen haperen: één muis is een keer teveel op de grond gevallen en werkt helemaal niet meer. De tweede muis werkt alleen nog als de draad aan één kant hangt wegens vals contact ergens. En de derde muis, daar heb ik anderhalf jaar geleden mijn oude trekzetel eens op laten zakken, waardoor er aan de linkerkant een stukje plastiek loslebbert.

En dus moest ik een nieuwe muis kopen. Ik was eigenlijk van plan nog een Microsoft-muis te kopen, maar ‘t is na lang wikken en kijken en vergelijken een Logitech® MX™ Revolution geworden:

Muis

Niet omdat ze het de meest geavanceerde muis ter wereld noemen of zo, dat kan me wel zeer snel een raap wezen, maar wel omdat ik er één wou die draadloos was (zó een gemak), en ook oplaadbaar. Mijn vorige draadloze muizen zopen batterijen, en niets is zo vervelend als een muis die plots reclameert dat ze binnenkort gaat stilvallen.

Het is een redelijk groot blok, die muis. ‘t Is wel wat gewoon worden, da’s waar. Er zitten back en forward-knoppen op, die aangenamer voelen dan de Microsoft-knoppen. Er zit zo’n klein knopje bovenaan achter het scrollwiel, waarmee bijvoorbeeld een task list kan getoond worden maar dat ik nooit gebruik. Er zit een tweede scrollwiel onder mijn duim waarmee ik kan in– en uitzoomen in Office en Firefox en zo (of, als ik echt zou willen, alt-tab en shift-alt-tab zou kunnen simuleren).

Maar vooral, vooral: er zit een màchtig scrollwiel bovenaan. Het ding kan zich gedragen als een gewoon scrollwiel, zo van jogjogjogjog als het scrollt, maar het kan zich ook gedragen als een vliegwiel. On-ge-loof-lijk handig. Ik kan er een harde of een zachte draai aan geven, en het is zo zwaar en het draait zo los, dat het gewoon blijft doordraaien, tot ik het met een vingertip doe vertragen of helemaal doe stoppen.

Kijk, de officiële blurb van de website:

A new concept in PC navigation, the MicroGear™ Precision Scroll Wheel operates in two distinct modes, allowing you to scroll faster and with more precision than ever before: 

Free-spin mode for hyper-fast, nearly frictionless scrolling.  With a single flick, the machined alloy wheel spins for up to seven seconds, scrolling hundreds of pages or thousands of rows.  Fly through long documents, and instantly stop wherever you want. 

Click-to-click mode for detailed navigation.  An ultra-precise ratchet-scrolling mechanism allows users to move line-by-line through complex spreadsheets, step through slideshows, or travel small vertical distances in documents or Web pages.

> To learn more, download the Logitech MicroGear Innovation Brief (PDF).

Wat ze er niet bij zeggen, is dat het verdorie verslavend is, dat scrollen. Het is moeilijk uit te leggen, maar het voelt na een paar weken gebruik zó natuurlijk en zo fantastisch goed aan, dat ik nooit meer een andere muis wil.

Hoera!

(Alhoewel: één minpunt. ik slaag er niet in om met één knop een link in een nieuwe tab open te doen: er is geen middle click. Ik zou willen die middenste knop daarvoor herconfigureren, maar dat lukt niet. Bah.)

(update: ascii and ye shall receivii — überoptions to the rescue)

Supertalent Gili!

zaterdag 7 april 2007 in Sonstiges. Permanente link | 6 reacties

Het moest godver lukken, natuurlijk. Gisteren heb ik mij lopen opwinden dat het geen naam had: vanavond is ‘t Gili op Supertalent! We moeten zeker thuis zijn! ‘t Zal sebiets al geweest zijn en we gaan het gemist hebben! Allez ju, steekt dat eten in de mond van die kinders, we moesten al weg geweest zijn!

Als er van die dingen aan de hand zijn—televisieprogramma’s of andere afspraken waar we riskeren op te laat te komen—dan kan ik het bloed vanonder des mensens nagels zagen, naaste familie zal volmondig bevestigen dat het al dertig jaar is dat dat zo is.

Gisteren van kanaal naar kanaal gezapt, en niets gevonden. Geen Humo of internet nagekeken natuurlijk, er van uit gegaan dat het dan wel vandaag zou zijn. Tot ik vandaag naar de televisie dat te kijken, en dat het weer nootjes was. En ik dus maar het interweb op getrokken ben, om te ontdekken dat het gedomme donderdag was.

Gelukkig niet getreurd: er staat een filmpje van Lieven’s Joseph Dunninger-act online.

Gili gaat door! Hoera! Ik ben er zeker van dat hij het in de volgende ronde nog beter gaat doen, en ik hoop zó van ganser harte dat hij het spel daar wint.

Ongelooflijk proficiat, Lieven.

Shoppink

zondag 31 december 2006 in Sonstiges. Permanente link | 3 reacties

Ik dénk dat we er ongeveer zijn, voor wat de cadeaus betreft. Ik moet vanavond (-nacht) nog twee cadeautjes maken, maar voor de rest denk ik dat er morgen alleen nog wat detailshopping moet gebeuren, om een aantal kleine lacunes op te vullen.

Er zijn bij ons in de familie twee manieren om cadeaus te geven. Aan de ene kant wordt er op voorhand gezegd welk koppel voor wie een cadeau koopt. Overzichtelijk, en een groot gemak. Kijk, schematisch geeft dat zoiets:

één

Aan de andere kant daarentegen:

één

Dàt model heeft, het moet gezegd, ook zijn voordelen. :) Elk lijntje is minstens één cadeau, en als ik erbij vertel dat de cadeaus één voor één gegeven en open gedaan worden… Wheee!

En met al die cadeaus ben ik ook nog eens de deur uit geweest, vandaag, en dat was ook alweer een tijd geleden. Allemaal schoon volk tegengekomen trouwens: plots stonden de meneer van hier en de meneer en de mevrouw van daar, begeleid door mevrouw de voorzitter, in de winkel waar ik cadeaus voor broer en dochter en vrouw en moeder aan het kopen was. In diezelfde winkel stonden ook de ouder van de mevrouw van de meneer van alhier, trouwens, maar tegen dat ik mijn moed bij elkaar geraapt had om ze hallo te zeggen, waren ze al verdwenen. ‘t Leven is aan de rappe!

Toegekomen!

woensdag 25 oktober 2006 in Boeken. Permanente link | 9 reacties

Boeken. Boeken, boeken boeken boeken.

Mmmmm, boeken. Boeggn.

Pockets, of hardcovers. Gelijmd, ingebonden, met een bladwijzer. Op glanzend papier, op gerecycleerd papier, op bijbelpapier. Met grote letters, kleine letters, boeken!

Hoera boeken!

…en kijk eens wat er vandaag toegekomen is, helemaal uit de Verenigde S van A?

Absolute Sandman, part I

Whee! Absolute Sandman, part I!

Kwaliteitspapier, ingebonden in leer, voor het overgrote deel helemaal opnieuw ingekleurd… Oh baby.

Absolute Sandman, part I

Sla het open op om het even welke pagina, en het blijft openliggen op die pagina. Zoals het een goed ingebonden boek betaamt. En er zit een bladwijzer in. En de cover is helemaal echt ge-embossed. Mmmm.

In hog heaven, me.

Vandaag op Gentblogt

dinsdag 17 oktober 2006 in Sonstiges. Permanente link | Eén reactie

‘t Was een fijne dag op het Project vandaag:

Sehr geehrter Herr Kollege Bollaert, sie haben ganz und gar recht. (alsof we dat eigenlijk al niet een tijd wisten) :)

Geschreven al luisterend naar: Johann Sebastian BachFanatasia In C Minor

Trouw

zondag 24 september 2006 in Sonstiges. Permanente link | Geen reacties

Hoe schoon is dat niet: Pascal en An zijn gisteren getrouwd. Al een halve eeuwigheid samen, drie kindjes, en toch getrouwd gisteren.

Op de trouw van An en Pascal

‘t Was een wijs feest: helemaal anders dan de meeste trouwfeesten, waar het altijd zo’n beetje aftasten is, de twee families in hun eigen hoek, elk met hun eigen oudere generatie, jongere generatie, oudere jongere generatie en uiteraard plezante nonkels.

Nee: we waren daar met allemaal mensen die elkaar al zodanig goed kennen, families die al àl die jaren samen feesten, dat het bijna gemoedelijk was. Zelfs de DJ had al ettelijke keren voor ongeveer hetzelfde publiek gespeeld.

En zo’n schoon koppel, en zo gelukkig dat ze er uitzagen, en zo fijn dat het allemaal was.

We waren weer thuis iets na zes uur. Moe maar, jazeker, voldaan.

Ook in de gazet

vrijdag 22 september 2006 in Sonstiges. Permanente link | 5 reacties

En als ze mij vragen waar ik naartoe ga vanavond, dan zeg ik kijk, hier ga ik naartoe vanavond:

Hhenkdm

Hoera!

Zucht

zaterdag 9 september 2006 in Sonstiges. Permanente link | 3 reacties

Vanmorgen uitgeslapen, en vanmiddag Zelie gaan afhalen aan de academie. Ze doet daar kinderatelier de zaterdag, en Sandra is op dat eigenste ogenblik Louis gaan afhalen die turnen doet, dus ‘t is een beetje taken delen.

In de zon net warm genoeg, veel volk op straat, het licht, met ons twee op de fiets door de grootste voetgangerszone die ik ken…manneken Gent is mooi.

Vannamiddag eerst wat (euh, weinig productief van mijn kant, maar ‘t was wel gezellig) gaan helpen met de pollentiek, en dan thuis eventjes op het plankier gezeten in de klapstoelen, een ijscrème eten met ons gezessen. Vanavond is Sandra Zelie gaan halen bij de scouts (‘t was feest), en zat ik hier met Louis alleen, zo’n beetje met ons twee te genieten. En dan zijn Zelie en Sandra teruggekomen, en nu nog wat televisie kijken en Gentblogt-werk doen.

Miljaaarrr het leven kan fijn zijn.

Roofdieren!

woensdag 6 september 2006 in Sonstiges. Permanente link | 7 reacties

Woeha!

[merci Pieter]

Geschreven al luisterend naar: Kate Bush – The Kick Inside – Strange Phenomena

Vriendjes

Zoek

<insert standard disclaimer>

Alles wat hier staat is mijn eigen opinie. Het wordt niet nagelezen of goedgekeurd door mijn werkgever voor het on-line komt, en ik bied geen enkele garantie voor kwaliteit of correctheid.

Mijn werkgever is het niet noodzakelijk eens met wat ik schrijf, en het spreekt vanzelf dat hij dan ook op geen enkele wijze aansprakelijk kan zijn voor wat ik hier publiceer.

Ter info

Eén van mijn e-mailadressen is michel [at] zog punt org. Normaal gezien antwoord ik daar, buiten de kantooruren, onmiddellijk op.

Valideert, in principe: css & xhtml.
Gemaakt met WordPress.
Syndicatie: Entries (RSS) en commentaar (RSS).



ISSN 1780-1338