Weekend, Next, vrienden, en hutsepot

zondag 9 november 2008 in Sonstiges. Permanente link | 5 reacties

Het is zondag, en ik besef nu pas dat het morgen en overmorgen ook nog weekend is!!

Wat een ongelooflijk fantastisch nieuws — ik was net tewege te schrijven dat elke weekend eigenlijk drie dagen zou moeten tellen, en blijkt dat dit weekend er vier telt.

Vrijdag ben ik naar de nocturne van Next geweest. Ik ben de mensen heel erg dankbaar dat ze me daar een uitnodiging voor gestuurd hebben, maar ik vrees dat ik me vooral geërgerd heb.

Speeches in potjes-Engels, een Powerpoint die ik nooit zou durven geven, afijn, niet mijn ding.

De beurs zelf is voorzien op veel (heel veel) publiek, wat met een persnocturne voor een paar honderd man een beetje een vreemd beeld geeft:

Next 2008

Next 2008

Voor de rest: veel grote grote stands met spelletjes. Geen spelletjes waar ik zat op te wachten, helaas. Of het zou Wii Music moeten geweest zijn. Dat zag er wel leutig uit (gedemonstreerd door een Kunstenaar denk ik, aan zijn uitzicht te zien, en ik denk dat ik het me wel zal kopen.

Next 2008

Een paar stands van fotomarchangs (Nikon, Canon, Panasonic). Ik werd er half aangeklampt door iemand van Nikon, die me kon bevestigen wat ik al wist: er komt binnenkort geen nieuwe macrolens van Nikon uit.

Kleine fotostands, weinig te zien.

En voor de rest: de twee “gadget”-achtige dingen heeft Luc al uitvoerig besproken. Ik zeg de twee, want ik heb er verder niet veel gezien.

Akkoord, ‘t is misschien mijn schuld om er een soort grote Engadget-Boing Boing Gadgets-achtig iets van te verwachten, maar het was dus een redelijk kouwe kermis. Herinner me dat ik dringend wat meer expectation management moet doen.

Oh ja, er stond één bak met allemaal robotjes erin, onder meer zo’n Pleo:

Next 2008

…maar dat was het dus. Jammer.

Oh, en eerste prijs meest vreemde stand gaat naar Netlog. Ik vermoed dat er de rest van de beurs voor het grote publiek allemaal pitspoezen rondliepen, maar zo was het maar weird:

Next 2008

*
*   *

Na Next zijn we gaan eten: frieten (bij Antoine? in alle geval een frietkraam met twee rijen van ettelijke tientallen meters lang), en dan gaan opeten met een Westmalle Tripel in een café waar ze aanvaardden dat men met frieten van het frietkraam binnen kwam.

En dan naar de kelder van de Belgacom Queen, met R. cocktails drinken en sigaren roken en lange gesprekken voeren waar verder geen mens iets mee te maken heeft.

En dan gaan slapen in Rhode-Saint-Genèse, waar Vlamingen chez soi zijn, en dan wakker worden in een vreemd bed en naar beneden sluipen en met de echtgenote van R. lange gesprekken voeren waar geen mens iets mee te maken heeft en Shanti de poes op haar eerste solo-verkenningen van de buitenwereld bespieden.

En tegen de middag dan naar het station (even interne paniek toen mijn portefeuille verloren leek) en naar huis en aan de hutsepot beginnen.

Sandra had de inkopen gedaan, al wat ik moest doen was kuisen en klaarmaken. Te beginnen met de groenten. Een pastinaak en een paar bieten rapen en grote ajuinen en wortelen en een groene kool en aardappelen:

Hutsepot: de groenten

Er waren geen poten meer en geen spiering, maar wel twee soorten worst en buik en lamsnek en ribbetjes en dingen:

Hutsepot: het vlees

De ajuinen geschild en in stukken in de pot, daar de bieten rapen en het vlees boven:

Hutsepot: vlees in pot

…en dan de pastinaak en de wortelen:

Hutsepot pastinaak & wortelen

De aardappelen geschild en gespoeld, en de spruiten idemditto (leve de spoelbak aan onze pompbak, trouwens: die accessoires maken het een ongelooflijk plezier om te koken in onze keuken)

Hutsepot: aardappelen

Hutsepot: spruiten

En dan de groene kool in stukjes snijden en bij de rest gooien—tegen dan geeft dat een redelijk grote stapel in de toch al redelijk grote pot die we hebben:

Hutsepot: kool

Gelukkig weet ik wat daarmee gedaan: een omgekeerde wok doet wonderen als deksel.

Hutsepot: alternatief deksel

Zo. Straks meer. Nu gaan we met de familie naar de Opera. Zelie treedt op.

Hutsepot

zondag 26 november 2006 in Sonstiges. Permanente link | 38 reacties

Ik heb soms de neiging om in publiek dingen te beloven om mezelf te verplichten iets te doen dat er anders nooit van zou komen.

Toen we een tijdje geleden redactievergadering van Gentblogt hadden en Ilse er ons op wees dat het de Week van de Smaak was en of we daar niet iets zouden rond doen, hebben we allemaal beloofd één of meer artikelen te schrijven over eten.

‘t Is ondertussen al mooi geweest op Gentblogt—al de revue gepasseerd: Portobello’s met kruidenvulling, Gentse Waterzooi, Konijn met veel streekproducten, Risotto met varkensvlees, Choucroute (van Sandra! met foto’s van mij! :)), Gentse Mastellen (van, euh, min of meer toch, mijn neef Carlo!), Pompoensoep en Gentsche Mokken.

Morgen, als het in de planning van de planner van dienst past: hutsepot!

Ik heb uiterst goeie herinneringen aan de hutsepot van mijn grootmoeder, maar ik denk niet dat ik er de afgelopen twintig jaar zo nog gegeten heb, hutsepot.

Hutsepot is geen stoemp! Stoemp is uitstekend, maar hutsepot, dat zijn geen gestampte patatten, awoert!

Hutsepot is, voor mij toch, eerder een bouillon met wintergroenten en vlees erin. Veel vocht, grote stukken die wel zacht zijn maar niet tot moes gekookt. En geen shenanigans met exotische ingrediënten of zo. Eerlijke dingen van bij ons, hoera!

…maar, erm, ik had er geen flauw idee van hoe zo’n hutsepot klaar te maken. Geen enkel recept dat ik vond, leek op wat ik me herinnerde van toen ik klein was, dus ik heb maar iets geïmproviseerd. Zalig de onnozelen!

Eerst naar de slager. Onze vaste slager als we ons vlees niet in de Colruyt betrekken: Neyrinck, aan het Sluizeken. Gevraagd naar varkensstaarten en -oren en -poten, maar er waren alleen nog maar poten. Verder: spiering, en lamsribben, en lamsnek, en voor de kinderen wat worst, en een stuk runds-kweet-niet-meer-wat, enfin, een kleine vier kilo vlees van varken, lam en koe.

Ingrediënten voor hutsepot

Dan naar de groentenwinkel—Bayram, uiteraard—voor seasonal stuff: een stapel rapen, pastinaak, savooikool, grote ajuinen, een paar kilo patatten. Uiteindelijk had vanalles gekund natuurlijk, maar ik ben geen groot fan van prei in hutsepot dus dat kwam er zeker niet in. 

Alles samen op tafel gelegd: 31 euro ingrediënten. Een kleine tien kilo, schat ik. Géén geld!

305995485_a541bb77b5_b_d

Het klaarmaken zelf heeft niets om handen. Stap één: ajuin in grote stukken snijden en in de pot zo’n beetje laten stoven. Hoeveel ajuin? Euh, ‘k weet niet. Ik had er vier heel grote.  

Ajuin Ajuin

Het principe van het vlees in de hutsepot is eenvoudig-men-kan-niet-meer: al het vlees in de pot leggen, en dan gewoon bedekken met water. Ik moet eerlijk zijn en toegeven dat ik me niet herinner dat mijn grootmoeder varkenspoten in haar hutsepot deed, maar het leek me zó authentiek dat ik er niet aan kon weerstaan. Geef nu toe:

Varkenspoten en ajuin Vlees

Er ging nogal redelijk veel water in de pot, en dat was al meteen een beetje zo van oeps, ga ik wel genoeg plaats over hebben:

Vlees

O! Ja, wat ik er wel in wou maar in eerste instantie vergeten was: wortelen en verse spruiten. Ik heb er Sandra alsnog moeten om sturen. Ah ja, ik moest wel, want ik was ondertussen al bezig. :)

Toen ze terugkwam met the goods heb ik nog een laatsteminuut groepsfoto gedaan, minus het vlees en de ajuin die al stonden te sudderen:

Groenten

Kids these days weten van niets meer, maar in mijn tijd was een schuimspaan dus nog een schuimspaan. ‘t Is te zeggen: was een schuimspaan een ding dat gebruikt werd om het schuim van het eten te, arhem, spanen. Als er confituur gemaakt werd, dan moest het schuim daar van gehaald worden, en dat gebeurde met een lepel, maar als het vlees van de hutsepot op stond, dan werden de grote middelen bovengehaald, en was het van schuimspaantjen.

Zoals elk zichzelf respecterend gezin hebben wij ook een aantal van die dingen liggen, uiteraard. Maar zoals bij wellicht veel gezinnen, worden onze schuimspanen tegenwoordig voor allerlei nieuwlichterijen gebruikt—voedsel uit woks vissen, gnocchi en -achtige pastadinges uit het kookvocht halen, weettewel.

Maar goed, ik dus met schuimspaan in de aanslag, heelder visioenen van massa’s lichtbeige schuim met lui uit elkaar spattende vetblazen, dat ik dan bij bakken zou kunnen afromen… nee dus. Misschien was het vlees magerder dan het vlees in mijn herinnering, maar er kwam niet echt veel schuim op:

Vlees

Hey, bedenk ik net: misschien is het omdat ik er geen mergpijp in gedaan heb! Was dat niet, dat er mergpijp in hutsepot moet? En dat die er dan na verloop van tijd, zo als de hutsepot wat aan het afkoelen is, nog voor hij definitief verwarmd werd, uitgevist werd en het merg uitgelepeld op een boterham met veel peper en zout opgegeten werd? Djutoch, ‘t zal voor een volgende keer zijn!

Maar goed. In alle geval. Het vlees zat een klein uur in, en het volk was ondertussen al toegekomen (niet voor de hutsepot, die is voor morgen, maar wel voor de kaasschotel), dus ik ben aan de groenten begonnen. De savooikool in stukken:

Groenten

…en de rest gepeld en geschraapt en gekuist, en in grove stukken gesneden. Alles zo ongeveer een beetje dezelfde grootte, maar zo nauw steekt het natuurlijk niet. Mijn bedoeling was om niets (behalve de savooi uiteraard) te hebben dat tot moes kookt. Zacht ja, moes nee.

Na verloop van tijd had ik een halve tafel vol groenten, en zag het er minder en minder naar uit dat ik alles in de pot zou krijgen:

Groenten

Ter elfder ure trouwens nog beslist niet alle rapen erin te doen: alleen ongeveer evenveel rapen als aardappelen, zo’n kilo of drie.

Nu, euh, zelfs zonder alle rapen en mét veel duwen, was het inderdaad serieus potje-vol met al die groenten in de nochtans denk ik grootste pot van Le Creuset die er te vinden was:

305993801_5836598d24_b_d

…maar niet getreurd: er gewoon de wok omgekeerd op gezet, en rustig laten compacter worden. Uiteindelijk is een stuk van die groenten de savooikool, en dat reduceert tot praktisch niets meer. En die andere harde groenten, dat zet zich wel.

Inderdaad: een uurtje later was het allemaal wat ingezakt, en kon er een gewoon deksel op. Ik heb het dan nog een beetje laten staan tot alle groenten zacht genoeg naar mijn goesting waren, en dit is de toestand waarin de hutsepot de nacht ingaat:

Hutsepot

Ik heb er al een stuk raap en een stuk aardappel van binnengesmikkeld, en ik moet zeggen: het smaakt precies zoals ik het mij herinner van driekwartleven terug.

Morgenmiddag om 12u wordt het vuur weer zachtjes opgezet, en een half uurtje of zo later beginnen we te eten.

Joechei!

Vriendjes

Zoek

<insert standard disclaimer>

Alles wat hier staat is mijn eigen opinie. Het wordt niet nagelezen of goedgekeurd door mijn werkgever voor het on-line komt, en ik bied geen enkele garantie voor kwaliteit of correctheid.

Mijn werkgever is het niet noodzakelijk eens met wat ik schrijf, en het spreekt vanzelf dat hij dan ook op geen enkele wijze aansprakelijk kan zijn voor wat ik hier publiceer.

Ter info

Eén van mijn e-mailadressen is michel [at] zog punt org. Normaal gezien antwoord ik daar, buiten de kantooruren, onmiddellijk op.

Valideert, in principe: css & xhtml.
Gemaakt met WordPress.
Syndicatie: Entries (RSS) en commentaar (RSS).



ISSN 1780-1338