Michel Vuijlsteke's weblog

Tales of Drudgery & Boredom.

Tag: ipod

Gnn

Must… not… post screenshot…

Ipoddink

Too late. ‘t Is nu dat verdriet, namelijk.

Snicker

Chris Pirillo:

Some of you who have been following me over the past week or so have seen me get a bit upset at my iPhone 3G. Well, more to the point, the 2.0 operating system is what I’m mad at. The upgrade seemed like a good thing. However, I’m running into tons of trouble. I’ve had to completely restore it four times already, and am about to have to do it again. I’m completely baffled as to why this keeps happening. I’m adding my Apps through iTunes like you’re supposed to. I’m not doing anything weird with my iPhone. I’m simply trying to use it as intended.

The only thing I can assume it would be is that iPhone 2.0 is just not mature yet, much like Microsoft Vista when it was first released. What 2.0 alleges that it brings to the table is support for third-party Apps. However, and I’ve experienced this three times already, it just isn’t happening. I’m not talking about a small little reboot. I’m talking I have to completely wipe it out and restore everything from scratch. It’s getting very annoying, to say the least. I have to re-add the Web icons (which aren’t saved), adding account usernames and passwords, etc.

Inevitably, something still keeps going wrong. Just when I think it’s a particular App that is causing the problem, I find out it is something else. I’ve tried and tried to narrow it down, to no avail. I have no trouble using Native Apps, by the way. I can go into Notes… although my notes weren’t saved. The moment I try to go into any third party App it will try to launch for a few seconds… and then crash. Every. Single. Third-Party. App. Crashes.

I get no error message. I get no joy. There’s no rhyme or reason to why this is happening. After a full restore, it will work for a little while, and then it starts happening again. So, I’m just resolved to not using any third-party Apps on the iPhone.

Dat is inderdaad wat mijn ervaring is, jawel. Er moest natuurlijk een steek naar Vista in zitten—niet dat ik ooit heb geweten dat Vista ooit ook maar een fractie zo slecht gewerkt heeft als mijn iPod nu, maar kom.

Oh, en kijk:

Mobileme

Ik moet ooit eens niet opgelet hebben of zo, want Apple heeft zo’n vieze MobileMe (en dan nog in het Nederlands, eikes bah—ik háát het als ze mijn voorkeuren niet respecteren, ‘t is al erg genoeg dat ik de “Belgische” iTunes moet ondergaan) geïnstalleerd in mijn Control Panel.

MobileMe, van al wat ik hoor, is trouwens óók al zo’n ongekend succesverhaal… aargh.

Mmme

En waarom loopt het allemaal een beetje in de soep? Zeer eenvoudig: omdat Steve Jobs het niet gebruikt. De man doet niets op of met het internet. En het is ongetwijfeld al een eeuw geleden dat hij nog eens iets heeft moeten/willen gebruiken dat lijkt op MobileMe. Vandaar.

Jawel, er zit een béétje leedvermaak in mijn irritatie, maar er zit vooral irritatie in mijn irritatie, omdat ik géld betaald heb voor mijn iPod en dat hij slecht werkt. Bah.

Kakapplicaties

Tot zover. Applicatie opstarten, een seconde wachten, applicatie stopt.

Lather, rinse, repeat.

Het interweb opstarten eens, zeker? Zo lang die iPod gekraakt was, is hij niet één keer gecrashed. En nu hij weer helemaal legaal is, is het alle vijf voet van dat. De New York Times reader crasht mijn iPod, verdorie.

En nu dit weer.

Muzieks

Ik heb zo’n iTrip Auto gekocht, dat ik (a) mijn iPod in e auto kan gebruiken zonder batterij te verliezen en (b) dat ik het geluid van de iPod op de autoradio kan laten afspelen. Een groot gemak.

Er staat op mijn iPod voor het moment meer film dan muziek, maar voor de okkasie had ik in de rapte een random directory naar iTunes gesleept: De Pré Historie 1978 en De Pré Historie 1978 Vol. 2.

In 1978 waren Sandra en ik ergens tussen 7 en 8 jaar oud.

Dingen als Stayin’ Alive en Paradise by the Dashboard Light, Nutbush City Limits en Vlaanderen Boven ken ik wellicht van tweedehandsgebruik, of kan ik me niet meteen voor de geest halen als bewust meegemaakt in 1978, maar het viel ons alletwee op hoeveel van die liedjes wij ons echt actief herinnerder als hebbende naar geluisterd op de radio of gezien op TV.

Take a Chance on Me en Denis en Dreadlock Holiday heb ik zeker op televisie gezien—dat ware de dagen trouwens, van videoclips:

Rivers of Babylon speelde zowat elke morgen bij ons thuis op de radio, net als het machtige Lay Love on You, dat ik eigenlijk bijna vergeten was tot ik het op CD hoorde:

Dat was op Brussel Frans—Radio 21, bestond dat toen al? Ti Amo en Now That We’ve Found Love, die schalden dan weer door de keuken bij mijn grootouders, op BRT 2.

…maar het punt is wel: Zelie is nu al negen jaar, en ik kan me niet inbeelden dat zij ook maar één liedje kent dat nu op de radio speelt.

Ja, kul van Studio 100, daar luisteren ze naar. Ik herinner mij ook nog wel Bourvil chante pour les enfants (waterlanders telkens hij Le petit coq zong, hilariteit telkens het Sébastien le pingouin was), en ik ben er nog niet in geslaagd om Louis Neefs en Marva zingen kinderliedjes te verdringen, maar zó erg was het toch niet in onze tijd.

Louisneefsmarva 612712167_L 

Wij luisterden echt bijna de hele dag naar de radio. En er waren nog muziekprogramma’s waar we naar keken, op de televisie. Er waren ook shows, met Willem Duys en Willem Ruis en allerlei, en daar kwam eigenlijk niet eens zo slechte muziek in—ik meen me te herinneren en ik kan me vergissen dat het pas allemaal om zeep ging met Nederland Muziekland.

Maar nu? Ik zou niet weten naar welke radio we zouden moeten luisteren om relatief goeie muziek te horen die de kinderen binnen twintig jaar nog zullen mee kunnen zingen.

Rudy “…en bye bye” Sinia is al een tijd heengegaan, en ik weet niet of Meester Jo Van Backlé nog onder de levenden is, maar de Radio 2 Top 30 misschien?

Of alsnog Donna? Of Q? Of nog iets anders?

Gebroken

Kijk hé, ik vind dat ik het nog lang uitgehouden heb: ruim een maand met zo’n iPod Touch rondgelopen in dezelfde staat als wanneer ik hem gekocht had.

Sinds vanavond niet meer: gejailbroken, de iPod. Ik kan niet zeggen dat ik er al fantastische applicaties op heb staan–een Frotz, natuurlijk, en zo’n spel met een knikker die moet verrold worden, en een zandspel dat water en vuur doet en dat ik kan verdraaien, en een piano en dergelijke-maar her geeft wél meteen een gevoel van wheee! ik ben helemaal bleeding edge bezig. En alles.

Morgen eens op zoek naar toepassingen die de moeite waard zijn.

Tips?

Last.fm doet iPod Touch

Eindelijk.

En zo kan ik aan de mensheid, die daar ongetwijfeld bijzonder hard op zat te wachten, opnieuw kond maken waar ik door de dag zo al naar luister.

Insidieus, echt waar

Ik download tegenwoordig dingen in mp4 om op de iPod te spelen.

Ik heb op elk ogenblik drie browsers openstaan—Firefox 3beta5, Internet Explorer 7, Safari 3.1–-en ik maak me niet meer nijdig op Safari (de afgrijselijke fonts vooral als ze klein zijn, de niet-resizability, de kleine prutserijen die me tegensteken).

Ik overweeg een derde Apple-computer in huis te halen. Mijn eerste instinct zou een groot bakbeest zijn (vrijdag was er een collega-consultant op bezoek voor een workshop volgende week, hij heeft zo’n desktopvervangende laptop zo groot als een kookvuur, met een numerisch klavier en meer uit– en ingangen dan een industrieel mengpaneeel), maar ik vermoed dat een klein dink intelligenter is.

Ik maak me die bedenking voor de ondertussen honderd en elfendertigste keer, ja.

Maar deze keer begint het echt wel te steken:

  • ik ben niet gehecht aan veel applicaties
  • en waar ik aan gehecht ben (Adobe, Microsoft) bestaat voor Mac
  • gegevens zijn grotendeels portable (geluid, video, foto)
  • of ze staan on-line (mail, databases, schrijfsels)
  • als ik al programmeer, dan is het server-side
  • of in portabele interfacetalen

Oh, *zucht*.

Een 15 inch MacBook Pro kost me in de Steets $ 2,767 (plus tax). En in België € 2.627.

Dubbel zucht. Als mijn boot binnenkomt.

Als mijn boot binnenkomt. En tegen dan zijn er weer nieuwe modellen, en heb ik wellicht het model gekocht dat net het laagste van het gamma was, en voel ik me gelijk een kieken.

Insidieus

Ik heb zo’n iPod Touch.

Aaitotsj

Een schoon ding, en ik ben er redelijk content van. Niet wild extatisch content—ik ga géén tattoo van Steve Jobs op mijn voorhoofd zetten—maar wel behoorlijk zeer.

Het is verre van perfect. Zo uit het blote hoofd:

  • de responsiviteit kan beter: de “home”-knop onderaan werkt bijvoorbeel praktisch nooit meteen, behalve in eenvoudige applicaties als de rekenmachine
  • ik ben er op een week tijd al in geslaagd om het ding drie keer te doen crashen en/of zo erg te doen time-outen dat het automatisch uitvallen niet meer werkte

Crashreport

  • 16 gigabyte is toch echt niet veel
  • teksten typen is een nachtmerrie
  • de browser is een beetje kreupel (flash zou een gemak zijn, kan hij nu écht geen pagina’s cachen, waarom moeten die telkens opnieuwgeladen worden?)
  • het is er vaak in het geheel niet op berekend om met de linkerhand te bedienen
  • werken met een browserwachtwoordbeveiligd netwerk lukt niet (zo’n hotel-wireless bijvoorbeeld)
  • waarom kan ik niet kiezen hoe groot ik mijn foto’s op dat ding wil? waar dient die inzoommogelijkheid dan voor?
  • die accelerometer die alles doet kantelen als het ding zelf kantelt: leuk, maar waarom kan ik die niet afzetten? ik kijk graag naar een filmpje met mijn hoofd op een kussen namelijk.
  • waarom verspringen datum en tijd voortdurend? (zie foto hierboven, zonet genomen: vrijdag 30 november 5u47. Als het nu nog naar altijd dezelfde datum zou zijn, maar nee.)

Voor de rest is het een wonder van schoon fatsoen, een lichtend voorbeeld van hoe een bijna monomane visie en een aan het obsessioneel grenzende aandacht voor detail nodig zijn, en hoeveel beter het wel is dan design by committee.

En waarom insidieus? Haja, omdat het een slippery slope death of a thousand cuts koppelverkoop-achtige situatie is, natuurlijk.

Synchronisatie (beelden en geluid en fimpjes erop zetten) lukt niet zonder iTunes. Ho, ik hoor u al bezig: er zijn stapels mogelijkheden om vanalles manuele te doen, en met een beetje zoeken dit, en met een plugin dat, en si, en la.

Maar ik heb geen zin in zoeken en prutsen en dingen doen. Ik wil dat het werkt, in één keer, zonder vuiligheid.

…en dus ben ik gekluisterd aan die akelig vieze iTunes. En alle oude zeren van iTunes komen dan naar boven: slecht geïntegreerd in Vista, vele keren minder goed van Windows Media Player als muziek– en videospeler, bah.

En de iPod gekluisterd aan één computer, natuurlijk: synchronisatie met een laptop én een vaste computer is al helemaal van de pot gerukt. Steve Jobs heeft maar één computer, vermoed ik, dus dan is het allemaal niet zo belangrijk.

(Leuke anecdote gehoord in Miami trouwens: bij Apple is énkel wat Steven belangrijk vindt, ook echt belangrijk. Het bugrapporteringssyteem is prachtig en werkt zo slick als een ingeoliede pinguin in een teflon badkuip. Het kostenrapporteringssysteem trekt op de hond zijn kloten. Waarom, vroeg Jared Spool aan de mensen van de boekhouding bij Apple: “Steve doesn’t do his own expenses.”)

© 2017 Michel Vuijlsteke's weblog

Thema gemaakt door Anders NorenBoven ↑