Pedagogische facultatieve vrije lang weekend dag

donderdag 4 oktober 2012 in Sonstiges. Permanente link | 13 reacties

Er zijn veel dingen waar ik niet veel van snap. Eén van die dingen is het concept “pedagogische studiedag”. 

Ik stel mij een soort bijscholing voor, ingevuld door scholen naar eigen inzicht en vermogen, met misschien een mengeling van zakdoekje leggen en rollenspelen en teambuilding en een lezing van een plaatselijke expert in ‘t één of ‘t ander. 

Ik hoor van sommige leraars dat ze het meestal verloren tijd vinden, ongemeen onboeiend, en dat ze er het nut niet echt van inzien — maar ik heb ook al van mensen gehoord die het echt wel interessant vinden, afhankelijk van wat er precies georganiseerd werd. 

Er zijn er zo een paar per jaar, één of twee denk ik. Waarop leerlingen vrijaf krijgen. 

En dan is er nog het concept “facultatieve vrije dag”. Ik stel mij daar iets bij voor als een op voorhand vastgelegde baaldag voor een hele school. Waarvan er ook een paar zijn per jaar. Dat leraars en leerlingen ook vrijaf krijgen. 

Maar kan iemand mij eens uitleggen waarom die dagen altijd in het verlengde van een weekend lijken te liggen? En waarom dan alle leraars tegelijk moeten weggaan? 

Vorige vrijdag was er pedagogische studiedag, en maandag was er een facultatieve vrije dag. Of omgekeerd, sla me dood: het gevolg is dat alle kinderen van de hele lagere school thuis mochten blijven op vrijdag en maandag, dat er overal naar opvang voor twee dagen mocht gezocht worden, of dat er vakantie mocht genomen worden op het werk. 

Fijn hoor, een lang weekend voor de kinderen. Maar als er al niet zo enorm veel vakantiedagen op een jaar zijn, is het ook knap vervelend, van die verrassingskindervakantietjes tussendoor. 

En dan vraag ik mij af: kunnen ze dat niet zo organiseren dat er maar een helft van de leraars vanonder muist? En dat de rest voor een vervangprogramma op school zorgt, film kijken of zo? En dan de week erna, de andere helft op studiedag, en de andere helft werken? Zou dat niet gemakkelijker zijn? 

Of dat ze die dagen op een woensdag houden, als er toch al een halve dag voor opvang van kinderen moet gezorgd worden?

Sacrébleu!

maandag 19 juni 2006 in Sonstiges. Permanente link | 16 reacties

Ik ben door de band de meest tolerante mens ter wereld: praktisch niéts werkt me op de zenuwen, ik ben zo zen als een zeer oude en welhaast comateuze zenmeester op prozac.

…op een paar dingen na, natuurlijk, die me wél tegensteken, en waar ik me dan tot op zekere hoogte een beetje in kan opwinden. Een mens is ook niet van steen gemaakt, nietwaar?

Eén van die dingen is taal. Of beter: slechte taal. Of beter: doen alsof men een taal of een accent machtig is, terwijl dat niet het geval is.

Zoals veel van mijn hang-ups kan ik dat redelijk helder terugbrengen tot een incident in mijn jeugd, en kan ik dus ook meteen alle verantwoordelijkheid afschuiven op mijn ouders: in dit geval mijn vader en ik, in de keuken bij ons thuis, toen ik een jaar of acht moet geweest zijn.

Ik vond het nodig om, in de context van één of ander verhaal of grapje, een beetje lacherig een Amerikaans accent na te doen. Mijn vader, zo rap als tel: leer eerst Engels spreken, en lach dàn met accenten. Ik: diep beschaamd, want ‘t is waar: het komt neer op l’autre, qu’aimerait bien avoir l’air mais qui n’a pas l’air du tout en ook wel op faut pas jouer les riches quand on n’a pas le sou.

Maar goed, dus, sindsdien ben ik daar zeer gevoelig aan. [Of: gevoelig voor, uiteraard. Grammatica-nazis!] Vandaar dat ik lastig werd van Het Engels Van Het Meisje Pattyn, en vandaar dat ik nu ook een beestje ambetant loop: vanmorgen op de bus was ik aan het lezen in een boekje met kortverhalen. Eén ervan speelt zich in pre-revolutionair Frankrijk af. Uweetwel, om het met History of the World Pt. 1 te zeggen : “We don’t even have a language! Juste a stupeed accente! — She’s righte! We all talke like Maurice Chevalier! — Oh haw haw”.

Eén van de personages heet “L’Hero”. Gnââ! Dat-moet-Le-Héros-zijn! Om de twee pagina’s in het begin, en naar het einde meer dan eens per pagina staat dat verkeerd geschreven!

Of nog:

Their voices shouted the slogans of anarchy: “Vive le Republique! Le rois, la-bas!”

Mîîîî!!! Leve de republiek die plots mannelijk geworden is en haar accent verloren is? Dàààr, “een koningen”?

Of ook voortdurend dingen als “Merci, beaucoup merci” in plaats van “Merci, merci beaucoup”, “Petite ange” in plaats van “Petit ange”, heelder zinnen in het Engels behalve een “monsieur” en een “oui” hier en daar… grrr.

Euh, maar behalve dat: jazeker, alles in orde, alles in orde. Carry on.

Geschreven al luisterend naar: The Beatles – Magical Mystery Tour – Magical Mystery Tour

Decolleté

woensdag 7 juni 2006 in Sonstiges. Permanente link | 39 reacties

Er is maar één type decolleté waar ik van kan genieten, en dat is het soort dat met vrouwen en borsten te maken heeft.

Pas op, zelfs daar kan het nog verkeren—sectair ben ik niet, maar kieskeurig wel. Grote of kleine borsten, echte of valse, allemaal geen probleem op voorwaarde dat de mise en place wel met enige serieux aangepakt is.

Brassières bijvoorbeeld: zéér weinig vrouwen die zonder over straat kunnen lopen. Of positionering: noem me een pietje precies, maar ik heb graag dat beide borsten toch minstens zo’n beetje symmetrisch in kaart gezet zijn. Ja, ik weet dat geen enkele vrouw twee identieke exemplaren heeft, maar toch: één tepel op kwart voor negen en één op halfzeven, dat staat gewoon niet.

Afijn. Daar was het me eigenlijk niet om te doen. Nee, andere soorten decolleté. De metsersdecolleté is uiteraard een open doel. Vooral van die harige exemplaren: brrr. Maar goed, zó enorm veel komen die niet voor in het echte leven natuurlijk. Althans mij overkomt het echt niet zo vaak dat dat mannen met een afzakkende broek zich vooruiver buigen, op pakweg het perron of de bus.

 
Foto op Flickr en wel van van candeola.

Nee, vandaag ben ik nijdig op de tenendecolleté.

Eens je erop begint te letten, zie je ze overal: vrouwenschoenen met een gesloten teen, vaak met hele puntige voorkanten, gemaakt vermoed ik om de indruk te geven dat de drager echt wel heel erg lange tenen heeft.

Maar die jammerlijk jammerlijk falen in dat opzet omdat de aanzet van de tenen net boven de decolleté begint.

Ik heb geen bezwaar tegen tenen per se, ik heb ook geen bezwaar tegen voeten met een spitse top, maar mijn suspension of disbelief zó doorprikken met een begin van tenen, nee, daar loop ik lastig van.

Het vervelendste is als het is zoals vanmorgen bij een juffrouw die regelmatig ook op de trein naar Brugge zit: niet één tussenteens kloofje, maar meteen acht van die dingen: een decolleté van de bovenkant van de grote teen tot en met de bovenkant van de kleine teen.

Het effect van zo’n zicht is dan natuurlijk net omgekeerd van wat beoogd werd: in plaats van een langere voet, krijg je de indruk dat de juffrouw in kwestie stompjes van ingebonden voeten heeft, en hoe langer de tip, hoe viezer het er uit ziet!

Schoenen

Die mensen zien dat nu zelf toch ook? Dat is toch gewoon urgh?

Geschreven al luisterend naar: Acme Rocket Quartet – Ultra High-Frequency – Will Monster Zero Ever Die?

¸,ø¤º°`|T|I|T|E|L|`°º¤ø,¸

dinsdag 6 juni 2006 in Sonstiges. Permanente link | 16 reacties

Kijk, nog zoiets waar ik een afgruwelijke hekel heb: mensen die “creatief” zijn met hun namen op Skype, MSN en aanverwanten.

Warf warf. Hoe onnoemelijk goed. Hoe individueel bent u wel niet! En dan vooral: zeer regelmatig veranderen! Boeiend! Nuttig! Groots! Wat een interessante mensen bent u ongetwijfeld!

Maar wacht, het kan nóg beter: emoticons in uw namen! Geanimeerde emoticons! Doen!

En wie weet kan er binnenkort nog geluid bij! Hog heaven! Màchtig!

Geschreven al luisterend naar: Pulp – This Is Hardcore – The Day After the Revolution

update: o, en een trapje lager op de irritatieladder maar toch nog way up there: de mensen met normale tekst maar wel enoooorm lange namen. Waarmee de conversatie er dan zo uitziet:

If you’re going to sit in your basement pretending to be an elf, you should at least have some friends over to help says: yo

Michel says: yow

If you’re going to sit in your basement pretending to be an elf, you should at least have some friends over to help says: ah hoe gaat het er nog mee?

Michel says: bofja, ‘t gaat wel

If you’re going to sit in your basement pretending to be an elf, you should at least have some friends over to help says: allez ju

Gnaaa!

[en ja, Roachman, that means you] :D

Geschreven al luisterend naar: The Cramps – Date with Elvis – Can Your Pussy Do the Dog?

Irritator 2000

dinsdag 23 mei 2006 in Sonstiges. Permanente link | 12 reacties

O, als ik toch bezig ben wat lichte frustratie te uiten…

GNYAAAGGHNN!!!!

Hoe. Is. dat. In. Des Hemels Naam. Mogelijk?

De chef van dit restaurant op de Dijver in Brugge suggereert “asperges” op Vlaamse wijze. Zogezegde asperges. Niet gewoon asperges, maar “asperges”.

“Asperges” met gerookte zalm. Hebt g’hem? Hebt g’hem? “Asperges”, nudge nudge? Ey? Ey?! “Asperges”, he said knowingly.

En ook wel salade met “asperges”. EY? “Asperges”! A nod’s as good as a wink to a blind bat, ey?

Puist

dinsdag 21 maart 2006 in Sonstiges. Permanente link | 14 reacties

Soms denk ik dat ik op deze aardkloot gezet ben om mij nutteloos aan dingen te ergeren.

Pak nu de Humo van deze week. De cover dan:

Cover

Bon, OK, ‘t is met die vieze van Laïs, maar daar nog naast… iemand gezien? Iemand?

Iets waar ik dus heel erg letterlijk lastig van loop? Hint:

Pol_voor

‘t Is dus niet de onflatterende manier waarop die van Laïs haar kin gefronst heeft, of de onflatterende manier waarop de navel van Rios in beeld komt…

Nee, hiero:

Pol_voor2

Daar rechts: die puist op zijn rug.

Ja takkoord, met Photoshop kan vanalles. Dat wil niet zeggen dat alles ook moet. Maar één duwtje op de healing brush doet die puist weg, en dat doet toch niets af aan de artistieke integriteit van de foto?

Pol_na

Allez, zeg nu zelf, zó is het toch veel beter?

Bewerkt

Tussentaal Top Vijftien

zondag 15 januari 2006 in Sonstiges. Permanente link | 22 reacties

Ha, deze is anders ook wel grappig. De top 15 van de tussentaal, volgens een VRT-folder uit 2001:

  1. Slordige uitspraak: ruukwiend, blèèven
    Heeltegans mee eens. Ik krijg er de kriebels van, al die brabantse en antwerpse klanken voortdurend: “de traan ies altaad een beetche raazen”, dat soort dingen.
    En nàdrukken! Dan zeggen ze misschien “Frankrijklei” en niet “Frènkraaklaa”, maar ze zeggen wél “Frankrijklei”, terwijl het naturlijk “Frankrijklei” is.
     
  2. Slotmedeklinker ontbreekt: da’, wa’, nie’, mè’, goe’, ma’
    Nog erger: da ze die ook nie type als ze schrijve.
     
  3. H ontbreekt: ‘elemaal, ‘ebt, g’ad
    Mja. Heb ik niet zo’n enorm probleem mee in informele situaties en in het dagelijkse leven.
     
  4. Verkeerd lidwoord: de moment, het school, het stad, naar de voetbal gaan
    Ik kan me nijdig maken als een Antwerpenaar over “’t Stàd” spreekt, maar ik heb er geen problemen mee om de kinderen te vragen het het op ‘t school was.
     
  5. Lidwoord bij persoonsnaam: de Jan, den Bert
    Oeioeioeioeioeioeioei manneken maar daar kan ik mij in opwinden. “Den Davy é gezegd dat de Vanessa ut aangemaakt eeft mee…” aargh!
     
  6. Ekik: Da’ wist ekik nie’.
    Ook hier: “’k heb ‘k ik dat niet gezegd” is een heel eind minder erg dan “iek im ekiek da nie gezaa”.
     
  7. Hem (als onderwerp): Morgen moet ‘m gaan voetballen.
    Huuuuuu! Anathema!
     
  8. Gij: Kom-de-gij ook?
    De folder zegt: “Gebruik je voor mensen die je met hun voornaam aanspreekt. Anders zeg je u, ook in het meervoud.”
    Hm. Ik weet niet of ik het hier mee eens ben. Draai of keer het hoe je wilt, maar “je” klinkt voor de over-overgrote meerderheid van de Vlamingen gekunsteld.
     
  9. Verbogen lidwoorden: ne jongen, nen boek, e secondje
  10. Verbogen voornaamwoorden: mijnen boek, hare jas, onzen auto, dienen hond
  11. Verbogen bijvoeglijke naamwoorden: hare nieuwen auto, nen dikken boek
    Toch vreemd, dat een rijkere vorm van taal veroordeeld wordt, en een verarmde vorm van diezelfde taal de norm wordt. Ik vind het een rijkdom dat er een verschil is tussen “uwen boek” en “uw tafel”.
    En het is niet eens consistent: is het niet “ons boek” maar “onze tafel”?
     
  12. Verkleinwoorden op -ke: meiske, boekske, bloemeke
    Jaja, en ondertussen ons voornamen als Jitske en Frouke door de maag splitsen.
     
  13. Gebiedende wijs met -t: werkt nog goe’, zegt ‘t
    Kijk, in spreektaal kan ik daar mee leven, maar in schrijftaal vind ik dat de imperatief meervoud wél nog een -t zou moeten krijgen.
    En verwar ook niet, in spreektaal dan, een tussenklank als “Frank, vertel-d-ekeer” met “Frank, vertelt ne keer”. Dat tweede is uiteraard fout, dat eerste is mijns inziens juist.
     
  14. Van of voor in plaats van om: We probeerden van op tijd te komen. Hij vroeg voor te gaan zwemmen.
    Mja. Mja. Die “voor” zeker niet. Die “van” zou ik niet meteen in alle omstandigheden helemaal tegen zijn.
     
  15. Twee keer gaan: We gaan gaan zwemmen.
    Tiens. Dit lijkt me toch ook een verarming. Er is voor mij een betekenisverschil tussen het werkwoord “gaan zwemmen” en het werkwoord “zwemmen”. “Zwemmen” is wat vissen doen, en wat men incidenteel doet als men toch aan de zee in badkostuum rondloopt. “Gaan zwemmen” daarentegen impliceert een ritueel met een zwemzak en verkleedhokken en een zwembad en douches achteraf.
    “We zijn gisteren gaan zwemmen”: dat zijn mensen die een georganiseerde trip ondernomen hebben naar een zwembad. “We hebben gisteren gezwommen”: dat zijn mensen die aan de zee wonen, of in de buurt van het water, of die in ieder geval niets speciaals gedaan hebben om tot dat zwemmen te komen.

Voor dat laatste is er een vergelijkbare situatie met “eten”: “we gaan gaan eten”. Schrap een van de twee gaan’s, is de regel volgens de folder. Wat geeft dat? “We gaan eten”.

Zeg tegen iemand “we gaan gaan eten”, en hij weet dat er een restaurant of zo in het spel is. Zeg tegen iemand “we gaan eten”: “euh, ja, so what?”.

Hoezo? U zegt?

Aaaah! Dan moet je gewoon “we gaan uit eten” zeggen!

Juist ja. “We gaan morgen uit zwemmen”—zo goed, Hollandse taalimperialisten?

taal

Ergernis

woensdag 16 november 2005 in Sonstiges. Permanente link | Geen reacties

O goeie help.

Ik ben nu al een paar dagen (maar eigenlijk een paar maand) in een spiraal van e-mail verzeild geraakt met iemand die iemand anders verangt in een bedrijf dat zegt dat ik ze geld moet terwijl dat niet het geval is.

De situatie is méér dan tenenkrullend. Mocht het lichamelijk mogelijk zijn, ik was gekruld tot aan mijn middenrif, zó erg is het.

Nu ja. Ik ben dan wel niet zó living on the edge dat ik het in het lang en het breed op het internet ga zetten vóór de situatie helemaal uitgeklaard is.

Maar tegen dat het zover is: it’ll be a doozy.

geldirritatie

Vriendjes

Zoek

<insert standard disclaimer>

Alles wat hier staat is mijn eigen opinie. Het wordt niet nagelezen of goedgekeurd door mijn werkgever voor het on-line komt, en ik bied geen enkele garantie voor kwaliteit of correctheid.

Mijn werkgever is het niet noodzakelijk eens met wat ik schrijf, en het spreekt vanzelf dat hij dan ook op geen enkele wijze aansprakelijk kan zijn voor wat ik hier publiceer.

Ter info

Eén van mijn e-mailadressen is michel [at] zog punt org. Normaal gezien antwoord ik daar, buiten de kantooruren, onmiddellijk op.

Valideert, in principe: css & xhtml.
Gemaakt met WordPress.
Syndicatie: Entries (RSS) en commentaar (RSS).



ISSN 1780-1338