Lessen in politiek

dinsdag 17 september 2013 in Kinderen. Permanente link | 2 reacties

Ik herinner mij nog vijf jaar geleden, toen Zelie zich wou verkiesbaar stellen voor het leerlingenparlement op school. Hoe ze haar hersenen pijnigde om goede ideeën te vinden, dingen die ze zou kunnen doen en verwezenlijken die niet onrealistisch waren en die voor iedereen iets zouden kunnen betekenen. 

“Gezelschapsspelen tijdens de middagpauze” was één van haar voorstellen. Eén van haar andere voorstellen was denk ik iets met “één keer per maand vis ‘s middags voor wie wil”. Needless to say dat ze niet verkozen raakte. De andere kandidaten hadden uiteraard al lang op voorhand gelobbyd en stemmen geronseld en gekonkelfoesd, en wat de voorstellen waren, deed er uiteindelijk bijna niet toe. 

Het waren als ik het mij goed herinner trouwens ook allemaal dingen zoals “frisdrankautomaten op de speelplaats” en “een week schoolreis”, die er nooit ofte nimmer ooit zouden doorkomen. Maar hey, met azijn vangt men geen vliegen en wat maakt het uit eens ze verkozen zijn, juist?

Needless to say dat het een bittere les was voor Zelie. 

Louis had geen zin om zich verkiesbaar te stellen, maar kijk nu: Jan wel. Ik moest mij voor de computer zetten en zijn instructies volgen voor het verkiezingsdrukwerk: zijn voorstellen zijn een fuif op het einde van elk trimester en een voetbaltoernooi. En zijn slogan, daar was hij ook al zeker van: Stem op Jan voor het beste schooljaar ooit! Op een rode achtergrond, ja, een rode. O ja, en niet gewoon “fuif”, maar “megacoole fuif”. Uh huh. 

Stem op Jan

Dié les heeft hij dan blijkbaar toch al geleerd. 

Verjaardag!

zaterdag 2 maart 2013 in Kinderen. Permanente link | 6 reacties

Enfin, ik zeg “Verjaardag!”, ik bedoel eigenlijk “Verjaardagsfeestje!”, want Jan is ondertussen al negen jaar en dertien dagen oud. 

Jan

Enfin, ik zeg “Verjaardagsfeestje!”, ik bedoel eigenlijk “Jan heeft een roedel kinderen uitgenodigd en dan ziet hij wel wat hij ermee doet om te spelen of zo en wij bakken pannenkoeken en dan kijken ze naar een film en dan blijven ze slapen en dat was het dan!”

Niet voor ons, de themafeestjes met zorgvuldig uitgewerkte kleurgecoördineerde godweetwats: gewoon, we zien wel. 

En kijk, dat is helemaal gelukt, tot nog toe. Er is geplaystationed (FIFA 13 en Singstar), er is gevoetbald (op straat), er is verstoppertje gespeeld (in huis), ze hebben een poging gedaan tot weerwolfen (Zelie was verteller, en ‘t was geen groot succes qua spelen, maar wel qua leute maken, denk ik), er zijn pannenkoeken gegeten (veel), er is naar een film gekeken (Madagascar 3, en ‘t is dus niét evident om een hele kamer kinderen één film te laten kiezen), en er is tot een stuk in de nacht getetterd op de kamer — met zes! in! één! kamer! — ge beeldt u in dat dat goed verlopen is.

Naar bed!

woensdag 9 januari 2013 in Kinderen. Permanente link | Geen reacties

Alleen thuis met de kinderen vandaag: Sandra op de lappen.

Dat naar bed krijgen, da’s dan altijd zo ongeveer hetzelfde verhaal. Anna rond zeven uur, zonder al te veel protest (en woensdag nog wat minder protest dan anders, ze isdan eigenlijk nog niet zo lang pas terug van de zwemclub):

Anna

Jan, een uur later, onder luid protest – zelfs al ligt hij eigenlijk al een tijd stikkapot in de zetel:

Jan

Louis nog een uur later, in dit geval nadat zijn aflevering Doctor Who gedaan was:

Louis

En dan Zelie, op een uur dat zo ongeveer onderling overleg redelijk lijkt.

Zelie

(behalve als ze zich ter elfder ure herinnerde dat ze nog iets voor school moest doen, dus, zoals vandaag)

(zucht)

(gelukkig was het maar tien minuten werk)

‘t Is weekend, ‘t is weekend

vrijdag 19 oktober 2012 in Sonstiges. Permanente link | Eén reactie

Voilà, daar zijn we ook weer van af, voor eventjes, het oudercontact: de juf van Anna (zeer content), de meester van Louis (zeer content), de juf van Jan (zeer content behalve dat hij recentelijk drie keer na mekaar een huiswerk niet op tijd verbeterd had, of iets in die zin, enfin, alle vertrouwen dat het iets tijdelijks was).

En dan morgen naar FACTS gaan, en dan ‘s avonds vrienden op eten, en dan zondag, euh, niets. 

Niets niets niets. Thuis in de zetel vegeteren. 

Ik vind: weekends zouden eeuwig moeten duren. 

Gevonden foto’s

maandag 17 september 2012 in Foto's, Kinderen. Permanente link | Geen reacties

In het achterhuis lag een hele zak vol foto’s, en dat was ook alweer een eeuw geleden dat ik er zo tegen gekomen was, wegens dat er hier eigenlijk nooit echt afgeprint meer is sinds het digitaal is.

Er lagen ook hier en daar filmrolletjes — geen idee of ik ze allemaal zelfs nog zou kunnen laten ontwikkelen, er zaten van die rare APS-dingen tussen.

Digitaal heeft dat ook een beetje, die serendipiteit van wat zou er hiér in kunnen zitten: verloren gelegde geheugenkaartjes waar geen mens nog weet wat er zou kunnen op staan. Zoals bijvoorbeeld deze, niet eens zo oude foto’s, gevonden op een kaartje dat tussen een boek zat in een zak in een doos:

Jan met das

Anna en Jan

Anna en Jan

Anna en Jan

Anna en Jan

Mijn twee fotomodellen. :)

(En okay, de foto’s zijn maar een paar dagen oud, maar ik heb ze echt wel gevonden op een plaats waar ik ze nooit verwacht had — dat komt van al dat verhuizen — en voor hetzelfde geld waren het er van jaren geleden.)

Supporteren ja, instructies neen

vrijdag 31 augustus 2012 in Kinderen, Sports. Permanente link | 6 reacties

Ik kan dat verstaan, de nood om tijdens een voetbalmatch vanalles te roepen, maar tegelijkertijd heb ik er altijd al een hekel aan gehad, bij de matchen van Jan, dat er dan van overal instructies komen. 

Breed spelen! Passen! Passen! Hij staat vrij! Dario zien! Dario zien!! De paal! Aan de paal!!

Neen, dan dit jaar: specifieke instructies van de trainer dat het niet mag, instructies geven. Hoera:

Ik zou met aandrang de ouders willen vragen het coachen van de spelers tijdens de wedstrijd aan de trainers over te laten. Wij maken op voorhand afspraken met onze spelers en sturen tijdens de match bij waar nodig. Als spelers dan ook nog eens hun ouders richtlijnen horen geven, geraken zij al snel het noorden kwijt. Dit kan leiden tot misverstanden op het veld. De spelers hebben op training al enkele dingen geleerd en als trainers willen wij zien in hoeverre ze die zaken toepassen in wedstrijden. SPELERS MOGEN FOUTEN MAKEN ! ! ! Belangrijk is dat ze uit die fouten leren. Door hen constant voor te kauwen wat ze wel en niet mogen doen, maken wij er geen kritisch denkende spelers van, maar Playstation-voetballers. Hoe ouder zij worden, hoe meer zij zullen moeten leren nadenken en minder richtlijnen de trainers tijdens de match zullen geven.

Zo is het maar net. Morgen thuismatch tegen Laarne-Kalken, en Jan speelt. We gaan zien wat we gaan zien. 

Poetry in motion

maandag 27 augustus 2012 in Kinderen. Permanente link | 5 reacties

Wij zijn naar de eerste match van Jan bij de ratjes van Racing Gent gaan kijken. Niet gewonnen, neen, maar wel goed gespeeld van Jan. 

Ter vergelijking — twee jaar geleden: 

KRC Mariakerke

…en vorige vrijdag:

Jan voetbalt

*straal*

Sandra en Jan en Hecate in bed

zondag 29 juli 2012 in Foto's, Kinderen. Permanente link | Eén reactie

Jaren geleden, toen Jan zes maand en een paar dagen oud was, nam ik een foto van Sandra en hem en de kat:

Sandra en Jan en Hecate

Drie uur geleden, kompleet out of the blue, zegt iemand op Flickr mij “I made a drawing based on this lovely photo”:

drawing

Allez jong. Het internet. Um. En dankuwel, I guess, Rainbow Mermaid. Wie u ook bent.

Het nieuwe seizoen

donderdag 5 juli 2012 in Kinderen, Sports. Permanente link | 2 reacties

Jan is officieel veranderd van voetbalclub: van de U8 van Mariakerke (KRC Excelsior Mariakerke) naar de U9 van Racing Gent (KRC Gent Zeehaven). 

Afhankelijk van in welke van de twee U9-ploegen hij zit, heeft hij op 22, 25 en 29 augustus al wedstrijden tegen Racing Waregem, KVE Aalter en KSK Maldegem, of Racing Waregem, Varsenare en Cercle Melle. 

En hoedanook heeft hij training op 10, 14, 16, 21, 23 en 30 augustus. En toernooi op 12, 18 en 26 augustus. 

Twaalf dagen op twintig: ik vind dat eigenlijk al bijna topsport, ik. 

Naar de coiffeur

vrijdag 4 mei 2012 in Kinderen. Permanente link | Eén reactie

Er is naar de coiffeur gegaan!

Da’s altijd grappig om zien, hoe de kinderen kunnen veranderen met kleine ingrepen.

Louis, punkachtig:

Louis peinst

Anna, met kort haar dat vanachter naar boven gaat:

Anna, gekapt

En Jan, die er redelijk fifties uitziet:

Jan kijkt fifites

Zelie is aan het babysitten verder in de straat, geen echt idee of er bij haar ook iets veranderd is.

Spijtig dat Jan geen eerste communie doet, anders hadden we al direct een foto:

Jan, gekapt anno 1958

En kijk, Anna trekt wezen:

Anna trekt wezens

Hold it… hold it…

maandag 16 april 2012 in Foto's, Kinderen. Permanente link | 12 reacties

‘t Is eerste communie in de klas van Jan (ze doen het in het tweede leerjaar op onze school, wegens alsdat het eerste al druk genoeg is, vinden ze, om er nog eens een hele eerste communie in te wurmen).

Bij die eerste communie hoort er vanalles en nog wat: boekjes maken en liedjes leren en een bezinning en dingen.

Zoals Zelie en Louis voor hem, doet Jan aan alles mee, behalve de Eerste Communie zelf. Ik vind het bijzonder waardevol dat kinderen dat allemaal leert kennen, maar als het is om lid te worden van de Katholieke Kerk (of om het even welk ander gelijkaardig iets), dan vind ik dat ze dat best doen als ze zelf een volledig geïnformeerde beslissing kunnen maken.

Jan moest tegen morgen een foto van het gezin hebben, en ge ziet dat van hier: de laatste foto van het hele gezin samen dateert van denk ik drie of vier jaar geleden.

Vanavond dus maar, tussen twee pannenkoeken door, iedereen op straat neergepoot, fotomathilde op statief een paar huizen verder gezet en met de timer een foto gepakt:

Verplicht nummer voor communiedinges

We kunnen er weer een paar jaar tegen. Zie ons daar staan, alsof we het alle dagen doen. En alsof ik niet net bijna een scheur in mijn rug had van mij te haasten (zelfs rap lopen lukt niet zo goed meer, tegenwoordig), en alsof ik niet nét met een kwart van een seconde overschot op mijn plaats stond. En dat we de buren naar binnen hadden moeten jagen omdat ze mee op de foto stonden.

(Ja, volgende keer doe ik het dan eens met een betere achtergrond en een degelijke lens en belichting en alles. Jaja. Dán.)

Het leven zoals het is

zaterdag 7 april 2012 in Sonstiges. Permanente link | Geen reacties

Louis is Minecraft aan het spelen op één monitor, Jan en Anna zijn naar YouTube-filpjes van Studio 100 aan het kijken op de andere monitor.

Ik zit in de trekzetel.

Anna komt plots naar mij gelopen, fluistert: “Papa, ik ben al de hele tijd konijnenoortjes aan het doen bij Louis en Jan. Niet zeggen hé!

Een half uur later, om kwart voor één: Zelie komt naar beneden gestommeld. “Mogge.” Terwijl Jan dorpelingen aan het doodmartelen is in een doodmachine die Louis gebouwd heeft. En Louis een spin aan het spelen is op een iPod.

En Anna een armband heeft gemaakt. “Maar hij is wel niet voor mij, want kijk, hij hangt zo aan mijn arm gelijk een hangbuikzwijn. Hij is voor mama!”

Ik ga mij in gang trekken om boodschappen te doen voor taart en dessert voor morgen.

Oudercontact

vrijdag 9 maart 2012 in Kinderen. Permanente link | 3 reacties

Gut gut gut, wat een gedoe, oudercontact en dingen.

Sandra was met Jan naar de voetbaltraining, en dus deed ik alleen de drie oudercontacten op de lagere school.

Eerst Anna om kwart vóór, en dan Jan en Louis, dubbel geboekt, alletwee om vijf na.

Anna

Anna, daar waren zelfs geen vijf minuten voor nodig: ze doet het zeer goed in vanalles, ze is sociaal, behulpzaam, vriendelijk, gehoorzaam, geïnteresseerd, tralala. Geen halve mens die ook maar een halve seconde denkt dat ze niet méér dan op haar plaats zit, zelfs al zit ze een jaar voor.

Ze zou alleen wat sneller mogen beginnen aan haar opdrachten (Anna: ze kan letterlijk een uur op de mat zitten in de badkamer, één kous in de hand. Of letterlijk meer dan een uur aan een halve boterham bezig zijn), en als men ze niet zou tegenhouden, zou ze de hele dag kunnen blijven vertellen over vanalles (maar dat stoort niet, ze is alleen soms wat teleurgesteld dat ze niet op élke vraag mag antwoorden).

Jan in de zetel

Jan doet het zeer goed, sociaal, vriendelijk, komt overeen met iedereen, the usual. Ik dacht dat ik teleurstellende dingen ging horen over zijn tafels van vermenigvuldiging, maar dat was niet zo: hij is blijkbaar helemaal goed mee. Alleen zijn technisch lezen zou expressiever mogen: hij zou wat meer moeten luidop lezen thuis. En zijn attituderapport was uitstekend (allemaal erenoten, da’s het beste van het beste), behalve zijn taken: hij zou wat, euh, spontaner zijn huiswerk moeten maken en afgeven.

Er zat maar één valse noot in het gesprek over Jan. Niets dramatisch, maar toch ook niet echt zo aangenaam. Ik heb het er vanavond met hem al over gehad, en er zal morgen nog eens over gesproken worden ook.

Louis 's avonds aan de computer

Louis blijft Louis, zei de meester, en zo is het maar net. Hij (Louis, niet de meester) had even een mindere periode, waar er een paar dingen toch wel de mist ingegaan zijn, maar uiteindelijk is dat maar even, en is het allerbelangrijkste dat hij zich eigenlijk helemaal op zijn plaats voelt, en goed voelt. Zijn resultaten, daar zit ik geen moment mee in, en ik besef net dat we het er niet eens over gehad hebben: ook de meester zit er niet mee. Het komt allemaal echt wel goed, zei hij, en dat is een enorm pak van ons hart.

*
*     *

Ik was het eerlijk gezegd vergeten, trouwens, dat het oudercontact was vanavond: voor één keer stond het niet in de agenda, en ‘t is pas toen @SvenAdhese begon aan te zetten om naar de ouderavond van zijn kinders te gaan, dat ik er achter kwam. En dan stond het me vaag bij dat we het erover gehad hadden, maar ik wist de details niet meer.

Boo, hiss, inderdaad: slechte vader.

Maar wacht! Het wordt nog beter!

Ik was ook helemaal vergeten dat Anna dit weekend op scoutsweekend ging. OP SCOUTSWEEKEND? Alleen? Zonder broers of zussen? Dat kindje dat eigenlijk nog in de derde kleuterklas zou moeten zitten? Zijt gij op uw kop gevallen EN BLIJVEN BOTSEN, Vuijlsteke?

I know. Ik mag er ook niet aan denken. Goed dat ik er pas vanmiddag achter kwam, anders liep ik al de hele week te stressen.

Fotomodel

zondag 7 maart 2010 in Kinderen. Permanente link | 4 reacties

Vandaag was Zelie naar Brussel, examen gaan doen. Balletexamen, zo één van die examens waarmee ze dan overal ter wereld in de juiste graad kan beginnen, met een examinator die uit het buitenland komt en alles en alles.

Ondertussen thuis gezeten met Anna en de jongens. Louis en Jan hebben de hééééle namiddag op de Wii gespeeld: ze zijn een volledige level verder, ‘t schijnt. Ze waren zo opgewonden dat ze alletwee naar boven kwamen, zo van “we waren! en dan! een kasteel! en ik was dood! maar Jan was nog ééntje! en dan moest hij! en we moesten maar twee keer! of nee drie! en dan waren we gewonnen! want we moesten nog maar éék keer! springen! en hij was! dood! en nu zitten we een level! verder!”

Met één hand een artikel voor Gentblogt geschreven, en tegelijkertijd met Anna gespeeld. Samen naar Belle en het Beest gekeken. Gespeeld met de kat. Filmpjes gemaakt. Gepuzzeld. Verkleedfeestje gespeeld. En fotosessie gehouden:

Anna

(Natuurlijk dat Anna geen Anna zou zijn als ze er niet de helft van de tijd de zot mee aan het houden zou geweest zijn:)

Anna trekt een wezen

Op hetzelfde filmrolletje stonden trouwens nog foto’s van Jan aan het voetballen, de laatste keer dat ik erbij was.

Het miezerde, het veld lag er als een modderbad bij, en de keeper van Jan’s ploeg had meer aandacht voor de moddertaartjes die hij aan het maken was dan voor dbal die keer op keer de netten in vloog.

Jan heeft zijn best gedaan.

Jan voetbalt

Behalve als hij niet zijn best deed. En als hij op de bank vloog wegens “spelen” tijdens het voetbal spelen. Ik heb het niet meteen zien gebeuren, maar aan hun gedrag op de bank te zien, kan ik het mij levendig inbeelden dat ze niet met onverdeelde aandacht stonden te voetballen.

Jan op de bank

Die modder was écht interessant, blijkbaar.

Kinderen

donderdag 18 februari 2010 in Sonstiges. Permanente link | 9 reacties

Jan werd zes vandaag. Zes, jong.

Kijk. Net geboren:

Grr

Eén jaar:

Jan w/ cigar

Twee jaar:

Koen en Jan

Drie jaar:

Jan kaarsjes

Vier jaar:

Jan met een schart op zijn gezicht

Vijf jaar:

Vóór de kapper

Jaar één-twee-drie lijken een eeuwigheid geleden, jaren vier en vijf lijken net gisteren.

Vandaag waren er zeven kinderen in huis: die van ons en drie van de nicht van Sandra. Het was redelijk onactief van kinderonderhoud, vrees ik: in het achterhuis waren er computerspelletjes, en in de living alle gordijnen dicht en een film.

Eerste prijs beste ouders, wij, vrees ik.

Het feestje met vriendjes is eind deze maand, feestje met naaste familie is zaterdag. Vandaag hebben we alvast macaroni in de oven gegeten.

KGB_0153

Ik heb hem zijn cadeau – een megatobypak, sue us – niet zien uitpakken, maar ik heb wel zijn gezicht gezien bij het geanimeerde e-kaartje van mijn moeder.

Jan als hij gelukkig is, is het mooiste zicht ter wereld.

Vriendjes

Zoek

<insert standard disclaimer>

Alles wat hier staat is mijn eigen opinie. Het wordt niet nagelezen of goedgekeurd door mijn werkgever voor het on-line komt, en ik bied geen enkele garantie voor kwaliteit of correctheid.

Mijn werkgever is het niet noodzakelijk eens met wat ik schrijf, en het spreekt vanzelf dat hij dan ook op geen enkele wijze aansprakelijk kan zijn voor wat ik hier publiceer.

Ter info

Eén van mijn e-mailadressen is michel [at] zog punt org. Normaal gezien antwoord ik daar, buiten de kantooruren, onmiddellijk op.

Valideert, in principe: css & xhtml.
Gemaakt met WordPress.
Syndicatie: Entries (RSS) en commentaar (RSS).



ISSN 1780-1338