Nieuwe schoenen

vrijdag 8 februari 2008 in Sonstiges. Permanente link | 9 reacties

Het was ondertussen alweer eens, oh, misschien tien? vijftien? jaar geleden dat ik nog andere schoenen dan zwartedokmartens met een ijzeren tip had gekocht.

Wel: no more. Mijn nieuwe schoenen zijn besteld en op de post. Het zijn japonezers geworden, en ik heb er geen idee van of ik ze full time ga aandoen dan wel alleen thuis:

Schoens

Hey hey.

 

Internet op zijn best

vrijdag 9 november 2007 in Sonstiges. Permanente link | 9 reacties

Dàt is de toekomst:

1911403152_e4b8bbd99cYou can use this as a bookmark but other than that I am at a loss, I mean, you SO TOTALLY need this.

Made in a smoke-free home, from all-vegan materials. Folds for easy transport or storage. Brings good breakfast luck.

Spidercamp, da’s Jessica Pierce, die in Georgia woont, in de Verenigde Staten van A. Ze heeft een weblog en een photoblog of twee, maar vooral: ze heeft een winkel op Etsy.

Ik dénk dat mocht ik in de VS wonen, ik er al een stapel had gekocht, van haar bunnies:

Il_fullxfull.12721451

…maar misschien dat het met de verzendkosten wel wat overdreven is. Misschien moet ik wel eens in de richting van een naaimachine gaan—hoe moeilijk kan het zijn? Vilt, uitknippen, bijna helemaal aan mekaar stikken, binnenste buiten keren, twee knopen op naaien en tekst op zetten, vullen met vulsel, laatste gat dichtnaaien, hopla klaar.

Maar buiten dat: Etsy is zó ongelooflijk wijs om dingen op te vinden. Ebay, maar dan veel beter. Allemaal handgemaakte dingen, georganiseerd in winkels. En met degelijke foto’s erbij.

Het allerbeste van het internet.

Handgekleurde wol van Hobbledehoy, bijvoorbeeld. Een pull of een sjaal in dit, beeld het u in!

Wolkleur

Of de kralen van Tonny en Suus van Sunyno (uit Rotterdam):

Il_fullxfull.13780599

Of hoe fantastisch zijn deze mini morkers niet?

Il_fullxfull.762041

(van Mork, van Ork, weetwel) (akkoord, qua uitvoering kon het misschien beter, maar het idee!)

Of zoiets om aan uw polsen te doen van bij Ottermoondesigns, ik weet ook niet waarom, behalve dat ik vind dat het er fantastisch wijs uitziet:

Il_fullxfull.12905132

Of deze kabas met accessoires van Bea (oorspronkelijk uit Nederland maar nu uit Gent! ha!):

Beag

Nee, een fantastisch wijze winkel. Met traditionele categorieën om door de collectie gaan, maar ook met bijvoorbeeld een kleurennavigator of een geolocator.

‘t Is bijna weer kerstmis en nieuwjaar. I’m just sayin’.

Aankopen

woensdag 24 mei 2006 in Sonstiges. Permanente link | Eén reactie

Ik had al meer dan een jaar een geldsom op mijn bankrekening staan, die te gebruiken was voor “dingen voor mijn rug”.

Verbouwingen, hadden we gedacht, of een zetel of zo, of een orthopedisch bed.

Ik koop dan misschien wel enorm graag dingen, maar het geld ook echt uitgeven, dàt doe ik niet graag. En dus bleef dat geld maar staan, want enorm dringend noodzakelijk was het ook niet: de trekzetel werkte nog, het bed was niet kapot, en mits over en weer gaan in het midden van de nacht, lukte het allemaal wel om de nacht door te komen.

Helaas: onlangs heeft mijn trekzetel de geest gegeven, en parallel daarmee heb ik de laatste tijd echt meer en meer pijn aan mijn rug.

En dus hebben we onlangs van ons hart een steen gemaakt en een nieuwe trekzetel gekocht.

Deze, maar dan in rood (“tabasco”) leer, en met een luchtpompje in de lendenen voor extra steun, en een bijzettafeltje, en een voet in geborsteld aluminium:

De nieuwe trekzetel

Wij dus naar de winkel zaterdag. Sandra was presentabel, maar mijn broer en ik waren alletwee in luizige modus—ik bijvoorbeeld met mijn verslaten lange zwarte mantel en mijn grijze “I’m not handicapped, I’m just lazy” t-shirt aan. En daarnaast liepen we daar ook met onze vier kinderen in marginale armoezaaiermodus, met snotneuzen en zo.

Ik ga niet zeggen dat de verkopers ons niet graag zagen komen, maar ik had toch de indruk dat ze niet over grond rolden van contentement. Sjieke winkel, dure scandinavische meubels, afschrikkingseffect en zo.

Enfin, ik houd daar een verkoper tegen, en ik zeg dat ik graag een stoel zou willen kopen.

– Ah, zo’n kniestoeltje misschien?

…en we zijn al helemaal op weg naar de El Relatively Cheapo-afdeling, waar zo van die Stokke-scharminkels staan.

– Neenee, ik had eerder gedacht aan zo’n stoel van Hjellegjerde, een Contura 20.10 in Tabasco leer, met rechtopstaande hoofdsteun, en een bijzettafeltje.

Ik kan mij vergissen, want het was eigenlijk al een vriendelijke verkoper om mee te beginnen, maar ik had de indruk dat hij ineens nog een fractie vriendelijker werd.

Enfin, zetel gekocht—meteen met één aankoop al recht op de GKK, de Grote Klant Korting. Ik denk dat mijn broer had laten vallen dat ik problemen met mijn rug had, en die verkoper zegt langs zijn neus weg dat als ik ooit nog een bed zou kopen, dat ik dan eens zou moeten kijken naar de bedden die er staan, dààr, kijk maar.

Wij daar naartoe, kort overlegd, en dan op zoek naar nog een verkoper:

– Meneer, ik zou graag zo twee bedden met afstandsbediening kopen.

Het was een andere verkoper, en ik denk dat hij me niet goed begrepen had: hij deed zo’n wegwerpbeweging van “een momentje”. Ook hier vrees ik dat onze luizigheid ons wel eens parten zou kunnen gespeeld hebben. Wij in een zetel gaan zitten, een minuutje of tien wachten tot de meneer terug was.

En dan herhaald: dat ik graag twee exemplaren had gekocht van dat bed, dàt daar, jazeker, het duurste bed dat ze in de hele winkel staan hadden.

Opnieuw een nauwelijks merkbare “o, zó zit het!”, en tegen dan kwam de eerste verkoper langs: of hij ons niet verder kon helpen, want hij “kende ons”. Neenee, zei de tweede verkoper, hij kende meneer ook—en dat was niet eens gelogen: hij had ons vorige week geholpen.

Enfin, we zijn dus ook een bed rijker. Met matras en alles, en met een afstandsbediening en zo. Een bed dat uiteindelijk in identiek dezelfde positie als een trekzetel te krijgen is, zodat ik hopelijk binnen een aantal weken gewoon in de slaapkamer kan blijven als mijn rug mij ‘s nachts parten speelt.

En we zijn een bed, een trekzetel en een kookvuur rijker, maar de bankrekening staat helemaal plat.

Ach ja. So it goes.

Arnacque

zaterdag 15 april 2006 in Sonstiges. Permanente link | 7 reacties

Ik moest nog wat paaseieren kopen voor nu zondag voor de kinderen, wist mijn madam mij te instantmessengen vrijdagmiddag.

Ik werk in Brugge, en op weg naar het station van op de Dijver waar ik mijn dagen slijt, passeer ik zo ongeveer zesentachtig winkels die chocolade verkopen—ik zweer het, als wij nu in de middeleeuwen waren, waren de machtigste gilden niet de wevers of de blekers maar de chocolatiers en de kantslijters—dus zó moeilijk zou het niet zijn om iets goeds te vinden, dacht ik.

Ahem.

Kijk, uit principe trek ik mij niet aan hoeveel eten mij kost als ik het koop: als we daaraan zouden beginnen, is het einde niet in zicht en kunnen we zo goed een maandbudget gaan opstellen of zo. Nee, eten is eten, en mensen die zich afvragen hoeveel dat kost, zijn verkeerd bezig.

Maar!

Zo ongeveer de goedkoopste winkel die ik vond, vroeg nog 8,50 euro voor een minuskuul plastieken zakje met een mini-paaseitje of zes erin. Dàt was me toch wat des Guten zuviel.

Nee, vandaag gewoon bij de bakker om de hoek voor 12 euro een zak paaseieren en drie grote chocoladene paashazen (twee wit, één melk) gaan halen.

Dat ze in Brugge niet beschaamd zijn… en dat ik mij daarbij afvraag hoe gewone mensen dat daar doen: gaan die dan buiten de stad boodschappen doen? Want in de stad zelf lijkt het alsof alles, van paaseieren tot een steak of zelfs een zak frieten, stapels duurder is dan in Gent. Waar toch ook toeristen rondlopen.

Vandaag

donderdag 2 maart 2006 in Sonstiges. Permanente link | 4 reacties

Vandaag wilden de kinderen absoluut spaghetti met room en champignons eten, we zijn dan maar de stad in getrokken om op restaurant iets te gaan in ons hoofd steken.

Bleek toe we daar waren dat ze ook geen spaghetti met room en champignons hadden.

Zelie eet lasagne

De kinderen waren gelukkig content met een lasagne, en wonder boven wonder: hun gezicht hing helemaal onder, maar ze hebben geen van beide ook maar één druppeltje gemorst op hun kledij.

Na het eten zijn we naar de stad geweest—’t is te zeggen, nog meer de stad in dan de Vrijdagmakrt. In de Fnac de kinderen elk een boek gekocht (Pluk redt de dieren voor Zelie, Kleine Draak voor Louis), Sandra het eerste seizoen van Lost op DVD, en mezelf een fantasy-tetralogie aan de lopende kilo (zo van het genre hoe meer pagina’s per euro hoe beter).

Hoera!

Hunters/Gatherers

vrijdag 23 december 2005 in Sonstiges. Permanente link | 3 reacties

Het verschil tussen mannen en vrouwen: als mannen shoppen gaan ze op jacht. Vrouwen zijn verzamelaars.

‘t Zou proper geweest zijn, in de ijstijd: pakken we déze mammoet, of gaan we nog eens vergelijken met die van twee valleien verder?

Nee, cadeaus kopen is iets dat best uitgesteld wordt tot zo laat mogelijk. Ik ga voor kerstdag (één cadeau, bah, er mag niet meer gegeven worden wegens afspraken) morgen naar één winkel. Er naartoe, kopen, terug naar huis. Niets te treuzelen!

En voor nieuwjaar wacht ik tot volgende week. Dat mijn loon voor januari binnen is. Dat ik precies weet hoeveel ik moet uitgeven. En dat er genoeg druk achter zit: de paniek van “als ik dit niet koop, heb ik gewoon niets!

Dan ga ik van winkel naar winkel naar winkel, in de weeë geur van gluhwein en mensenzweet onder dikke jassen. In de bijna-donkerte en de valse gezelligheid die zó vals is dat ze weer echt wordt.

Tot mijn geld op is, en ik cadeaus heb voor iedereen.

En dan bel ik naar mijn broer en gaan we samen op stap tot àl ons geld op is en we nog meer cadeaus hebben voor iedereen.

En kom nu niet af dat mijn hunter/gatherer vergelijking niet klopt omdat mannen vanalles en nog wat zouden kopen en dat vrouwen heel erg doelbewust op voorhand een lijstje maken en zich daaraan daaraan houden hé!

cadeauskopen

Compulsive

dinsdag 30 juli 2002 in (geen categorie). Permanente link | 3 reacties

I’m such a pushover. Ik heb maar één goed artikel nodig om zin te krijgen om de hele Bond-reeks op DVD te kopen.

Gggnnnnhhh…. must… not… press Buy Now button….

Vriendjes

Zoek

<insert standard disclaimer>

Alles wat hier staat is mijn eigen opinie. Het wordt niet nagelezen of goedgekeurd door mijn werkgever voor het on-line komt, en ik bied geen enkele garantie voor kwaliteit of correctheid.

Mijn werkgever is het niet noodzakelijk eens met wat ik schrijf, en het spreekt vanzelf dat hij dan ook op geen enkele wijze aansprakelijk kan zijn voor wat ik hier publiceer.

Ter info

Eén van mijn e-mailadressen is michel [at] zog punt org. Normaal gezien antwoord ik daar, buiten de kantooruren, onmiddellijk op.

Valideert, in principe: css & xhtml.
Gemaakt met WordPress.
Syndicatie: Entries (RSS) en commentaar (RSS).



ISSN 1780-1338