Boeken voor de kinders

woensdag 12 december 2012 in Boeken, Kinderen. Permanente link | 3 reacties

Louis is bezig aan een verzamelaar fantasy-kortverhalen. Daarna, denk ik, geef ik hem een bundel robotverhalen van Asimov.

Zelie, die geef ik denk ik The Ship Who Fought. Of misschien The Mists of Avalon.

Die boeken staan er nu bijna allemaal: tijd dat ze gelezen worden, gedimme.

Boeken: teveel

donderdag 20 september 2012 in Boeken. Permanente link | 2 reacties

Argh: binnen vijf dagen komt deel twee van Mongoliad uit, en al vond ik dat nu niet meteen het beste boek ooit, ik wil toch wel verder lezen. 

Maar ik ben nu al veel te veel boeken tegelijk aan het lezen: iets wetenschappelijks over geschiedenis (interessant maar wisselend van kwaliteit), iets magisch-realistisch  (leutig maar hard werk), iets pseudo-biografisch fictie-achtigs (wel wijs maar eigenlijk staat het te ver van mij), iets science fiction (dat ik vroeger heel goed vond en dat ik zeker wil herlezen), en iets fantasy-achtig (wel goed maar niet zo enorm goed als andere mensen zeggen dat het is).

Allemaal dingen die lang duren om te lezen, en ik heb eigenlijk zin om iets rap rap te lezen, niet iets dat lang duurt. En vandaar die Mongoliad. 

Comics? Haja: ik zit wat vast. Begonnen aan de nieuwe run van Daredevil van vorig jaar en goed bevonden, maar die leperds van Marvel zijn natuurlijk direct begonnen met cross-overs en dan moet ik vanalles bij elkaar gaan lezen, grr. En dus ben ik wat blijven vastzitten tussen Daredevil en Spider-Man en Punisher.

Euh eigenlijk in het algemeen: bloederige hel waarom is er geen tijd genoeg in de dag en zijn er niet genoeg dagen in de week aaaa!!

Een boek lezen aan zee, check

donderdag 2 augustus 2012 in Kinderen. Permanente link | 2 reacties

Aan zee gaan zitten met een boek onderwijl de kinderen half in het oog houden, een mens weet nooit dat ze zouden verdrinken: check.

http://farm9.staticflickr.com/8427/7698996562_2b46f4bc56.jpg

Of, in bewegende beelden:

Raad eens wat science fiction en dingen aan om te lezen tijdens de vakantie

maandag 2 juli 2012 in Boeken. Permanente link | 7 reacties

Dat is wat mij gevraagd werd, en dan doe ik dat maar. Random, op basis van de dingen die ik graag nog eens voor de eerste keer zou lezen, zonder echt een systeem en in willekeurige volgorde:

  • Pavane (Keith Roberts, 1968). Een alternatieve geschiedenis: wat als Engeland niet Protestants was geworden? Verteld in kleine wonderschone schuifjes, perfect om hier en daar tussendoor te lezen.
  • Ender’s Game (Orson Scott Card, 1985). Card is ondertussen een soort extreem-rechtse zot geworden, maar dit blijft wel een meesterwerk. Ook al in schuifjes te lezen, en erg snel bovendien. Voor amateurs: er zijn nog vervolgen.
  • Dragonriders of Pern: Dragonflight, Dragonquest, Dragonsong, Dragonsinger, Dragondrums, The White Dragon (Anne McCaffrey, 1968-1979). Enorm graag gelezen als tiener. Geen idee of het overeind blijft, maar ik vermoed dat het qua wegluchten van de wereld wel heel hard kan tellen.
  • Necroscope, Necroscope II, Necroscope III The Source, Necroscope IV Deadspeak (Brian Lumley, 1986-1990). Heh. Speaking of guilty pleasures. Harry Keogh kan spreken met overleden mensen. En van die mensen leren en zo. En er zijn vampieren in het spel. In latere boeken kreeg het allemaal een vreemd soort zweverige BDSM-met-inktvissen-vibe, maar de eerste paar boeken lazen als een trein.
  • A Song of Ice and Fire: A Game of Thrones, A Clash of Kings, A Storm of Swords, A Feast for Crows, A Dance with Dragons (George R.R. Martin, 1996-2011). Hey, ‘t zijn ook echt goeie boeken. Er is niet alleen de tv-serie.
  • The Forever War (Joe Haldeman, 1974). De Vietnam-oorlog zoals hij beleefd werd en wordt die hem meegemaakt heeft. Maar dan in de ruimte. Een klassieker, die ik veel te lang geleden gelezen heb, en die ik bij deze besluit meteen opnieuw te lezen.
  • The Time Traveler’s Wife (Audrey Niffeneger, 2003). Pulp! Romantiek! Reizen door de tijd! Bleitboek!
  • Acacia: The War with the Mein (David Anthony Durham, 2007). Het enige boek op de lijst dat ik zelf nog niet gelezen heb. Mijn van harte aangeraden, en kijk, bij deze staat het meteen op mijn eigen vakantielectuurlijst ook.
  • The Baroque Cycle: Quicksilver, The Confusion, The System of the World (Neal Stephenson, 2003-2004). Hoe? Boeken over de 17de-18de eeuw zonder robots of aliens of tijdreizen, is dat tegenwoordig ook al science fiction? Euh ja, blijkbaar: ‘t gaat over wetenschap en het is fictie, dus ‘t is science/fiction. En op een andere manier: de wereld is evenveel een personage als de personages zelf, en London in 1690 is even ver van ons verwijderd als Mercurius in 2312, dus kijk voilà: science fiction.
  • Good Omens: The Nice and Accurate Prophecies of Agnes Nutter, Witch (Neil Gaiman & Terry Pratchett, 1990). Fantastisch goed, vond ik in de tijd. Ik heb het sindsdien niet meer herlezen, maar komaan: Neil Gaiman én Terry Pratchett ? Samen?
  • I am Legend (Richard Matheson, 1954). Nog een boek dat ik wil herlezen. ‘t Is niet de film met Will Smith. Ik heb die nog niet gezien, maar als ik het goed begrepen heb, is dat een soort vreemd verwrongen tegengestelde bizarro-versie van dit boek. En zijn het onder meer ook net de woorden “I am Legend” die in de film zowat het omgekeerde zijn van wat ze in het boek zijn. Ahem.
  • Flowers for Algernon (Daniel Keyes, 1966). Charlie Gordon is (ik zoek even naar de politiek correcte term de la décennie) veel minder dan gemiddeld begaafd, maar hij probeert toch te leren lezen en schrijven. Hij wordt uitgekozen voor een experimentele procedure om hem verstandiger te maken. De procedure is een succes. In het begin.
    Mach-tig schoon.
  • The Stars My Destination (Alfred Bester, 1956). Een van die visionaire klassiekers uit een ver vervlogen verleden waarvan iedereen zegt dat het fantastisch goed is. En ze liegen er niet over: hard aangeraden.
  • Hyperion (Dan Simmons, 1989). Zes verhalen, en het eerste boek van vier. De zes verhalen kunnen op zich staan, het eerste boek ook (ondanks de massief grote cliffhanger). Ik vond het toen ik het las, in 1989 dus, van het beste dat ik al gelezen had.
  • American Gods (Neil Gaiman, 2001). Hugo gewonnen, Nebula gewonnen, Locus gewonnen, Bram Stoker gewonnen. Dat zegt al iets. Ik herinner me dat ik licht teleurgesteld was door het einde, maar dat was vooral omdat ik er zó snel in aan het lezen was dat ik aan veel te veel pagina’s per minuut zat om het nog allemaal in detail te volgen. Misschien dat ik het eens in audioboekformaat moet lezen.
  • A Wizard of Earthsea (Ursula K. LeGuin, 1968). Eén van de boeken waar ik mezelf Engels heb leren mee lezen. Geen idee waarom ik hier plots aan moet denken als aan te raden boek, maar nu ik het zeg: eigenlijk eens benieuwd om het ook te herlezen. Er is nog een rist vervolgen, trouwens.
  • Tigana (Guy Gavriel Kay, 1990). Een verfrissing in het genre: eens géén pseudo-Arthuriaanse wereld of geïdealiseerd middeleeuws Engeland als inspiratie voor een fantasywereld, maar een middeleeuws Italië, met een resem stadstaten die al altijd in ruzie met elkaar liggen. Onvergetelijke personages, ook. Geen bordkarton of niets.
  • The Mists of Avalon (Marion Zimmer Bradley, 1983). Bradley’s schtick is dat ze bekende verhalen of geschiedenis hertaalt vanuit het standpunt van de vrouwen die erin voorkomen. Neen, geen pseudo-blecch-feministische herstory: gewoon enorm goed geschreven en ontroerend.

En dan merken dat ik al aan meer dan dertig boeken zit en dat daar meer dan een vakantie voor nodig is. Allez ju, nog eentje, om de cirkel rond te maken.

  • Ash: A Secret History (Mary Gentle, 2000). Science fiction en geschiedenis en fantasy en 15de eeuw en geschreven door een vrouw en met een vrouwelijke protagonist, en met tijdrijzen en alternatieve geschiedenis en ontroerend en mooi en heel erg aangeraden.

Ha.

Boffen op de kinders

zondag 14 september 2008 in Sonstiges. Permanente link | 2 reacties

Louis had vorige week AVI-niveau acht. Ha! Acht!

Hij had, net zoals Zelie, op het einde van het eerste leerjaar AVI 7, maar waar Zelie naar AVI 5 gezakt was toen ze begon aan het tweede leerjaar, is Louis dus eentje gestegen.

…dat wil dus wel zeggen dat hij binnen zes weken AVI 9 zou moeten halen. Zo werkt het namelijk: om de zes weken moeten ze een niveau hoger proberen halen.

He he.

Boeken te lezen

zaterdag 22 december 2007 in Sonstiges. Permanente link | 11 reacties

Grmbl. Ik heb een stapel boeken te lezen, en ik denk dat ik er niet rap zal geraken: ik kijk te veel DVD’s en ik slaap teveel op de trein.

Het te lezen leesvoer laat zich groeperen in negen groepen:

  • historisch-achtige shlock
  • religieus-achtige shlock
  • dingen die ik wil herlezen
  • fantasy-shlock
  • (auto)biografieën
  • science fiction
  • strieps
  • dingen voor het werk
  • pogingen om serieuze boeken te lezen

Historisch-achtige shlock is altijd leutig om lezen, het zet aan om de echte naslagwerken er op na te slaan en bij te leren over de echte dingen die echt gebeurd zijn. Het zijn de enige drie Chelqea Quinn Yarbros geworden die ik nog niet gelezen had. Want ik heb mijn historische shlock graag met een vleugje vampieren en een klets (ha!) softporno.

076531391X.01._SY165_SCLZZZZZZZ_ 0765313928.01._SY165_SCLZZZZZZZ_ 0446611026.01._SY165_SCLZZZZZZZ_

Respectievelijk Roman Dusk over Rome onder Heliogabalus, States of Grace over Venetië en de Inquisitie en Night Blooming over de achtste eeuw en Karel De Grote (Karl-Lo-Magne, hoho). Yarbro is meestal fijn om onverwachte stukken geschiedenis te ontdekken.

Religieus-achtige shlock is ook wijs, al valt het meestal wel terug op dezelfde mosterd waar Baigent en Leigh en dergelijke hun pen in doppen. En waar (ugh, yuck, bleah, banvloeken en rochels) die gast van Da Vinci Codealles gepikkendiefd heeft. Maar goed.

0752877321.01._SY165_SCLZZZZZZZ_ 0099493594.01._SY165_SCLZZZZZZZ_

Labyrinth gaat over de catharen en de graal en het ziet er een wijvenboek uit. Laat dat de pret niet drukken, ik ben er nu op dit moment in bezig. The Religion is over het beleg van Malta in 1565, en over de kruisvaarders en christendom en islam en watnog. Bring it on.

Dingen die ik wil herlezen zijn dingen die ik al had maar die ik nu wil herlezen.

0143039946.01._SY165_SCLZZZZZZZ_ 0141035307.01._SY165_SCLZZZZZZZ_

Gravity’s Rainbow heb ik veel en veel te snel gelezen, bijna nog sneller dan diagonaal. En da’s dus niet goed. Ik moet het dringend eens herlezen maar dan echt. Ik vrees dat ik er niet toe ga komen, de eerste maanden, als ik eerlijk ben. Freakonomics daarentegen wil ik wel eens herlezen met de ervaring van de afgelopen tijd in het achterhoofd.

Fantasy-shlock is fijn als vulling tussendoor. Vooral als het een afgesloten reeksje:

1841496049.01._SY165_SCLZZZZZZZ_ 1841496057.01._SY165_SCLZZZZZZZ_

Innocent Mage en Awakened Mage, ik vermoed ook wel halve wijvenboeken, maar hey, ‘t is een duologie en dat leest nog sneller dan een trilogie, dus wat zou ik me inhouden—1290 bladzijden in totaal, hoe lang kan dat duren?

(Auto)biografieën:

0552772542.01._SY165_SCLZZZZZZZ_ 075382177X.01._SY165_SCLZZZZZZZ_

Bill Bryson (the Life and Times of the Thunderbolt Kid) lees ik al sinds jaar en dag, op slechts weinig uitzonderingen, erg graag. Benieuwd om te horen waar hij vandaan komt. En Michael Palin’s Python-jaren-dagboek lijktme een boeiend venster in een boeiende wereld.

Science Fiction, ah, science fiction. Mijn eerste en nog altijd voortdurende liefde.

0330392891.01._SY165_SCLZZZZZZZ_

Alhoewel, Perdido Street Station, ik ben er wel wat bang van. China Miéville is niet mijn beste vriend.

Strieps. Mannekesbladen, rien de tel pour passer un quart d’heure de temps en temps.

Vamp2 Vamp3 0375404538.01._SY165_SCLZZZZZZZ_ 0618871713.01._SY165_SCLZZZZZZZ_

Ik heb voor mijn verjaardag van mijn werk twee boeken van Petit Vampire gekregen: Petit vampire et les pères noël verts, en Petit vampire et la soupe de caca. De eerste is bijna uit (tràààg lezen, een paar pagina’s per keer, om te genieten), en de tweede houd ik voor later. Zo goed vind ik ze. Fun House houd ik ook in reserve: het begin was ontroerend mooi, ik hop op een goed vervolg. En Jimmy Corrigan: The Smartest Kid on Earth had ik al een tijd, maar nooit verder gelezen dan het eerste kwart. Te moeilijk te lezen op verplaatsing: boek te groot en te zwaar en te fragiel om mee op stap te gaan.

Dingen voor het werk, nu ja, ‘t is te zeggen, dingen die ik gekocht heb maar dat het wel stom is want we hebben ze op het werk ook.

0596528108.01._SY165_SCLZZZZZZZ_

Designing Web Navigation zàg er interessant uit, maar ik vrees dat ik niet veel ga bijleren.

Om de zoveel tijd doe ik er nog eens een paar: pogingen om serieuze boeken te lezen. Uit een soort van schuldgevoel, vermoed ik, wegens al die shlock. Het kan niet goed voor mij zijn als ik het zo wijs vind. En dus moet ik mezelf opleggen om ernstige boeken te lezen. Of tenminste, boeken die in de algemene boekhandel niét in gespecialiseerde rekken liggen.

0141020520.01._SY165_SCLZZZZZZZ_ 0099488663.01._SY165_SCLZZZZZZZ_

Nu, ik speel vals. Want Murakami’s lange boeken heb ik altijd graag gelezen, dus ik vermoed dat ik plezier zal beleven aan Blind Willow, Sleeping Woman, zijn laatste verzameling kortverhalen. En van A Short History of Tractors in Ukrainian hoor ik ook niet veel anders dan dat het goed zou zijn, te vergelijken met Foer’s Everything is illuminated. Geen literatuurlijke zelfkastijding in het verschiet, dus.

*
*    *

Bon. Ik ben dus begonnen met Labyrinth. Daarna, um, een Yarbro, me dunkt. En dan zien we wel.

Niveau

maandag 15 januari 2007 in Kinderen. Permanente link | 8 reacties

Voilà, daar zijn we dan ook weer van af. Zelie kwam vanavond thuis met deze nota in haar agenda:

Level 9

Leesniveau negen, en ‘t schijnt zijn er geen hogere niveaus dan dat. Ik vind dat heel goed voor een meisjae van zeven, ik.

Lezen

maandag 1 januari 2007 in Kinderen. Permanente link | 3 reacties

Zelie heeft voor nieuwjaar een stapel boeken gekregen: de nieuwe Geronimo Stilton, een hoop van Hanna Kraan, en een boek of vier van Roald Dahl.

Ze heeft vannamiddag bijna tachtig pagina’s Sjakie en de Chocoladefabriek gelezen, en ik barst nog altijd bijna van trots als ik eraan denk.

De trein der traagheid

maandag 11 september 2006 in Sonstiges. Permanente link | 11 reacties

Iedereen die mij kent, weet dat ik zowat de mens ben die het minst snel op zijn paard zit. Als een sfinx ga ik door het leven: in het Engelse woordenboek staat onder het lemma equanimity een foto van mij.  De kleine alledaagse ergernissen: ik zie ze, en ze vloeien over mij als een klaterend bergstroompje over de keien van een rivierbedding in de Alpen.

Gelaten aanvaard ik de ongemakken van het leven en de onvolkomenheden van de mensen, en slechts zelden maak ik een randbemerking bij wat me dan toch enigszins ergens irriteert.

Maar! Ze moeten daar godverdorie niet in overdrijven! Ik zat vanmorgen op de trein, en de dame rechtover mij zat in de Metro te lezen van Gent Dampoort helemaal tot in Brugge!

‘t Is de Metro begod, geen synoptische editie van Ulysses dedju!

De Metro, die kan uitgelezen worden tussen Dampoort en Sint-Pieters. Iemand die ziendelingen die Metro zit te doorpuren gedurende praktisch drie kwartier, daar is maar één verklaring voor: die doet dat om mij op mijn zenuwen te werken.

Gnaaargh!

Geschreven al luisterend naar: Franz Schubert – The Piano Trios – Trio in E flat, Op. 100 D. 929: Allegro

Lezen

zondag 5 februari 2006 in Kinderen. Permanente link | Eén reactie

Ik ga serieus moeten beginnen opletten met wat ik zeg en schrijf: op dit eigenste ogenblik schrijf ik dit op mijn computer, die op mijn schoot staat.

Ik zit vooraan in de auto, en Zelie zit achter mij. Mee te lezen. Opmerkingen te maken over wat ik schrijf.

Nog een beetje en ze zal zelf op het internet kruipen en lezen wat haar vader er op zet. Brrrr!

Brrr!, wat wilt dat nu zeggen,” vraagt Zelie.

“Alleeeee!” zegt Zelie, “da’s niet leuk!”

“Da’k het beu word,” roept Zelie. “Ik wil dat niet!”

En nu is het wachten om te zien of ze wagenziek wordt: zo ongeveer mijn eerste herinnering aan auto’s is dat ik op de achterbank zat bij mijn moeder, en dat we naar de Priba2000 (waar is de tijd?) gingen, en dat ik zódanig wagenziek was, dat ik in de afdeling kinderkledij mijn ziel uit mijn lijf gekotst heb.

“Wat is dàt nu?” vraagt Zelie. Ik hef mijn schouders op, want ik heb geen zin om het allemaal uit te leggen.

“Ha! ha! Papa weet niet wat hij schrijft!” roept Zelie triomfantelijk uit.

“Hoe? Uit wàt?” vraagt ze.

“Uitroepen, dat is hetzelfde als roepen, maar niet ergens uit roepen”, leg ik behulpzaam uit. Zou ze het nu begrepen hebben?

Geen reactie terwijl ze verder over mijn schouder leest, ik neem dus maar aan dat ze het begrepen heeft.

“Wat gaat ge nu schrijven?”

“Zijn we er bijna?” Ondertussen zijn we aan de afrit Aalst, waar we richting Ninove moeten volgen. Duizend en één meter, zegt mijn plannetje ons. Nog zeven minuten en we zijn er, zegt ons plannetje mij.

Dus: ja, we zijn er bijna.

“En nu?”

“Nu rijden we,” zegt Sandra. En nu moet Zelie eventjes zwijgen want mama moet zich concentreren.

lezenzelie

Lezen en schrijven

maandag 5 december 2005 in Kinderen. Permanente link | Eén reactie

Zelie begint dat serieus goed te doen:

Zoekdewoorden

Ik ben er kweetniethoe trots op, op ons meisje.

kinderenlezenzelie

Vriendjes

Zoek

<insert standard disclaimer>

Alles wat hier staat is mijn eigen opinie. Het wordt niet nagelezen of goedgekeurd door mijn werkgever voor het on-line komt, en ik bied geen enkele garantie voor kwaliteit of correctheid.

Mijn werkgever is het niet noodzakelijk eens met wat ik schrijf, en het spreekt vanzelf dat hij dan ook op geen enkele wijze aansprakelijk kan zijn voor wat ik hier publiceer.

Ter info

Eén van mijn e-mailadressen is michel [at] zog punt org. Normaal gezien antwoord ik daar, buiten de kantooruren, onmiddellijk op.

Valideert, in principe: css & xhtml.
Gemaakt met WordPress.
Syndicatie: Entries (RSS) en commentaar (RSS).



ISSN 1780-1338