Verbouwingen: de kasten en de televisie

woensdag 19 september 2012 in Verbouwingen. Permanente link | 12 reacties

Trala, de kasten zijn klaar, de kasten zijn klaar!

Er waren nog een paar deurtjes die te kot kort waren onder het bureau, en er moest nog iets met afstandsbedieningsherhalers geforceerd worden wegens dat er allemaal bakjes in een kast zaten en dat dat lastig was voor een afstandsbediening.

Living

Oh ja, en ook: een jongensdroom is in vervulling gegaan — een televisie op een verdraaibare arm!

Living met tv gedraaid

De verlichting doet al wat ze zou moeten doen, er zitten dingen in de vitrines, en alles, en alles.

Living en bureau

Nu alleen nog een paar plinten en de chauffage weer ophangen, en dán nog wachten op die bouwvergunning om de voorgevel en de vensters te kunnen doen, en dan is de living helemaal klaar.

A place for bunnies

zondag 26 augustus 2012 in Verbouwingen. Permanente link | Eén reactie

Een voorlopige thuis gevonden: 

One happy family

Konijntjes en beertjes, allemaal tezamen. Ik heb er nog een hele stapel, en idealiter zou ik die allemaal een propere plaats bij elkaar geven. 

Cock-a-doodle-bunny

Bzz the bear

Voorlopige inhoud

Verbouwingen, de living: bouwverlof

vrijdag 13 juli 2012 in Verbouwingen. Permanente link | 10 reacties

Had ik eigenlijk al een foto gezet van hoe het er nu in de living uitziet, net voor het bouwverlof? Nee zeker?

Kijkend van de trekzetel naar de televisie en de straatkant:

Living, kant venster

En kijkend van de straatkant naar de kant waar trekzetel en bureau staan:

Living, kant bureau

De televisie komt nog op een in- en uitklappende zwenkarm ergens in het midden van dat wit vlak, de muur aan de kant van de straat wordt nog afgewerkt eens er nieuwe vensters in zitten eens de gevel gedaan is, plafond en zo moeten nog gedaan worden, de trap moet nog afgewerkt worden, en er moeten nog nieuwe zetels gekocht worden, maar voor de rest begint het er wel op te trekken, ja.

En kijk, ik heb een jongensdroom gekocht:

Radiometer

Draadboel (vervolg)

zaterdag 30 juni 2012 in Sonstiges. Permanente link | Eén reactie

Zohoho. Televisie aangesloten op computer, Playstation aangesloten op televisie, Digicorder aangesloten op televisie. 

Muziek aangesloten boven, muziektoetsenbord geïnstalleerd (een dag gezocht, bleek uiteindelijk in een verkeerde kast te zitten, grrr).

Een paar boeken uit het achterhuis gehaald en in het stukje bibliotheek gezet. Beginnen kijken naar afleveringen van series die ik gemist had.

Ik heb een paar maand nodig om dingen te klasseren. 

En het zal heel erg moeilijk worden om kabelmiserie te vermijden. Miljaar, al die draden. Vivement dat er daar ooit een oplossing voor gevonden wordt. Gr.

Draadboel

donderdag 28 juni 2012 in Verbouwingen. Permanente link | 4 reacties

De kasten staan er! De televisie staat weer boven! De vloer is vrij! 

IK ZIT IN MIJN TREKZETEL!!!

En we zijn in de details geslagen, nu. De draadsalade rond de televisie in een zekere vorm slaan, bijvoorbeeld. Alles wat onder de stippellijn staat, komt in een kast:

Televisie en aanverwanten

(Sinds ik het tekende, ontdekt dat de kabel van Digicorder naar TV ook een HDMI-kabel is, en ondertussen meer en meer besloten om die harddisken allemaal apart te zetten beneden in een serverkast.)

It’s a trap!

dinsdag 26 juni 2012 in Verbouwingen. Permanente link | Eén reactie

Kijk, het achterhuis aan de kant waar een trap moest komen, zoals het er zondagavond uitzag:

Linkerkant achterhuis, vóór

Het was de bedoeling dat er vandaag een trap zou komen waar nu nog een ladder staat, en daarom moest het daar allemaal leeg zijn.

Gisterenavond:

Klaar voor trap

Vandaag thuis gebleven om de trapmensen te ontvangen, ze waren beloofd voor ergens ‘s morgens vroeg.

De ochtend kwam en de ochtend ging, maar geen trapmensen gezien. Het werd middag en het werd namiddag: nog geen trap in zicht. En toen was het avond, en bleek: wij waren de tweede werf van de dag voor de trapmensen, en dan bleek dat die eerste werf langer duurde dan voorzien, en dan ging het niet meer gaan.

Bleh.

Morgen, denk ik, een nieuwe afspraak. Het schijnt dat het nog in de loop van deze week zou kunnen. Te hopen!

Wat zeker tegen eind deze week in orde is, is de living. Kijk, teaser! van de living: een hoek van het bureau met een stuk bibliotheekrekken en een stuk kastjes en de rekenmachine van mijn grootvader:

Mercedes

‘t Zal af zijn met een beetje uitstel, want de vloer, die eerlijk-waar-promis-juré-waterpas was toen hij een paar jaar geleden nieuw gelegd werd, bleek nu in het midden anderhalve centimeter lager te liggen dan aan de uiteinden. Waardoor er nog in extremis ‘t één en ‘t ander moet veranderd worden: bibliotheekwand ingekort, nieuwe voetjes, nieuwe iets langere deuren aan twee kasten.

En dan is er nog een stuk vals plafond, en een stuk valse muur dat moet gedaan worden, en een wand waar de televisie aan opgehangen zal worden, en stopcontacten in het bureau en in een kabelgoot en in de muur.

Maar voor de rest: de kasten staan er, de deuren zitten erop, er moet nog wat bijgesteld worden en links en rechts nog dingen toegevoegd, maar dan is het af.

Af af af.

Ligt er geen karton meer op de vloer, kan ik weer in mijn trekzetel zitten, kan ik beginnen nadenken over waar er computers en dingen gezet worden, kunnen we al een paar boeken uit kisten in een bibliotheek(je) zetten.

En kunnen we beginnen aftellen naar de rest van de verbouwingen.

Shit’s getting *really* real

donderdag 21 juni 2012 in Verbouwingen. Permanente link | 9 reacties

Het begint te korten, en serieus te korten. Gisteren zijn de mannen begonnen met de kasten in de living.

Dat zag er zo uit, een living vol gerief:

Veel gerief in de living

Daar komt een bureau, dan

En na een dag werken, ziet het er zo uit:

Het begint al voorstelbaar te worden

Eerste stuk bibliotheek

Het bureau staat er al! En het begin van de kasten tegen de muur ook!

Op het einde van dag 2

De kasten in het bureau geraken ondertussen zo ongeveer vol:

Speelgoed, deel één van ikwilhetnietweten

Het gaat allemaal nog schuiven zijn, want dit is bijvoorbeeld voorlopig één plank met spelletjes – maar daar komen er natuurlijk nog een hele stapel bij, als ze van overal in huis verzameld geraken:

Spelletjes, deel één van godweethoeveel

Dan moeten we klasseren en indelen, en alles. Maar ‘t zal dan wel in orde komen, we moeten erin blijven geloven.

…oh, en dan had ik het nieuws van de late namiddag nog niet gehoord: dinsdag komen ze de trap installeren in het achterhuis

De trap in het achterhuis, dat is, gelijk, een mijlpaal. Het is al bijna tien jaar dat er daar geen trap meer was.

(Nadeel is wel dat de helft van het achterhuis leeg moet, en dat we niet weten waar we wat gaan steken maar het komt wel in orde we zullen wel zien).

Et la lumière fut

dinsdag 19 juni 2012 in Verbouwingen. Permanente link | 3 reacties

Ik dacht dat er vandaag al kasten zouden staan, maar neen, snif. ‘t Zal voor morgen zijn dan!

Wel vandaag gebeurd: de lichten aangesloten op de schakelaars. Dit is het schakelaarcomplex bovenaan de trap in de living:

Schakelaars

  1. Licht op de gang boven
  2. Indirecte verlichting plafond, links
  3. Indirecte verlichting plafon, rechts
  4. Dimschakelaar rechtstreekse verlichting links
  5. Dimschakelaar rechtstreekse verlichting rechts
  6. Werklicht bureau
  7. Verlichting vitrinekastachtig ding

HA!

En de indirecte verlichting zit er voor 3/5 in (het magazijn heeft drie van de vijf TL-buizen goed geleverd, en twee verkeerd). Dat geeft iets in deze (onvolledige wegens niet afgewerkte) zin:

Indirect aan de andere kant

Hierboven de kant waar geen kasten komen, hieronder de kant waar er wel kasten komen:

Nog af te werken

Spannend anders wel, ja.

En toen kwam het allemaal plots heel erg dichtbij

zaterdag 9 juni 2012 in Verbouwingen. Permanente link | Geen reacties

Donderdag zijn de mensen van de verbouwingen begonnen met het in elkaar steken van de meubels in het bureau. 

Zo zag het er uit de nacht voor ze eraan begonnen:

Bureau vóór kasten

Na een halve dag stond het helemaal vol:

Bureau na een halve dag

En na een dag stond er al vanalles recht en tegen de muur:

Bureau na een dag

Die dikke witte banaan onderaan de foto hierboven, da’s een matras voor het bed dat in de kast zal zitten. 

En die ruimte onder de balk, daar moet ook nog een kast komen, maar ik heb zo’n vermoeden dat er niet 100% rekening gehouden was met de natuurstenen console onder de balk:

Mag niet weg! Authentiek!

Er zal, denk ik, nog een stukje uit de kast moeten gezaagd worden, want die console gaat niet uit de muur, vrees ik. 

Update: nee hoor — ik had het kunnen weten. De kast aan die console is iets minder hoog, maar de deur is even hoog als de rest. Dus met de deur dicht ziet ht er gelijk uit, met de deur open gaan we een opvulstukje zien. Machtig wijs. 

En voor de rest staat het daar allemaal heel erg vol, voor het moment:

Een beetje drukskes, in het bureau

En kan ik me nog niet helemaal voorstellen hoe deze kabelsla opgeruimd en ingewerkt zal worden:

Kabelsalat

…maar in de mail van de mens van de verbouwingen stond:

De kastenwand in bureau zal tegen maandagavond zo goed als bruikbaar zijn.

En daar stond verder ook nog in:

Normaal gezien is het de planning om tegen eind volgende week boven in de leefruimte te starten met het plaatsen van de kastenwand.

Het plafond en de wand in de leefruimte zal klaar zijn tegen dat het meubel geplaatst zal worden en dan kan er daar al eens deftig ontstoft worden boven en zijn we weer stapje dichter bij einde fase 1.

Slik. 

Inderdaad: als die kasten er staan en de trap in het achterhuis staat er, dan is het voorlopig gedaan. 

En dan is het wachten op een bouwvergunning voor de rest van de werken. 

‘t Viel nog mee, met die balk

zaterdag 2 juni 2012 in Verbouwingen. Permanente link | 6 reacties

Ik dacht dat er een stuk uit de balk gezaagd was, en dat dat vervangen was door epoxy. Blijkt dat het gelukkig maar uitvloeisel was dat aan de zijkant zat, en geen houtvervanging.

Met een stevige bijtel beitel was het ergste ervan gekapt, en met een staalborstel zou het eventueel nog wat meer opgeschoond kunnen worden:

't Valt uiteindelijk nog wel mee

Vuile vlekken, dat wel

Ik heb de indruk dat er vlekken zullen overblijven, maar bon. ‘t Is beter dan plastiek, en vlekken zitten er al genoeg op die balken.

Voor de rest is het plafond in gang gestoken, in de living:

Voorbereidingen voor plafond

En begint het bureau(tje) in de hoek achter de trap vorm te krijgen:

Toekomstig bureau(tje)

Morgen (vandaag) komt de smid een schoen rond een balk steken. Zoals het er nu naar uitziet, zal ik dat zien gebeuren, in plaats dat ik op een verjaardagsfeestje in Oudenaarde zal zitten zoals voorzien was: misselijk van de rugpijn (niets te maken met kapotte stukken metaal in mijn rug, heb ik gewoon om de zoveel tijd eens heel erg).

Ha ja

woensdag 30 mei 2012 in Verbouwingen. Permanente link | Eén reactie

De werken hebben een paar dagen stil gelegen wegens weekend en Pinksteren. Vandaag, voor zover ik zie:

Voorbereidselen voor plafond en balkverberging

Latjes rond de twee halve balken, om ze morgen vermoed ik proper weg te steken achter één alsoffe balk. En latjes waar de kasten –tegen de muur gaan komen, en waar in de buurt indirecte verlichting komt.

En vooral:

Bekiste moerbalk

Een bekisting rond het einde van de kapotte moerbalk. Even ongerustheid dat het allemaal lelijk zou zijn, maar ‘t schijnt is het maar een klein eindje van de epoxy die zichtbaar zal zijn, eens dat de bekisting weg is en de muur geplamuurd en het nieuw plafond erin.

Nu zit in het gat in de muur dus een paar kilo epoxy en zand en alles op te stijven rond een aantal tigen (had ik al gezegd dat het over mijn opstijvend lijk is dat ik dat “draadstangen” noem?).

Wat er in de moerbalk, is niet meer zichtbaar. Wat er in de valk van het dak zit, wel:

Overzicht van kapotte kappoot met tige

Gezien? Dat blinkend stuk in de gapende leegte die de onderkant van de balk is? Dat is nu eens het stuk metaal dat in het midden van de toekomstige epoxy zal zitten.

Van de voorkant gezien, vanop de kamer van Louis en Jan:

Tige in kappoot

Close-up van de overgang naar de moerbalk, waar de epoxy zacht huilt:

Tige, detail

Morgen meer!

Achterhuis en plamuursel

dinsdag 22 mei 2012 in Verbouwingen. Permanente link | 2 reacties

Kijk, ik had daar nog geeneens foto’s van genomen: het achterhuis met in elkaar gevezen meubels.

Achterhuis, van op de trap

Er zit nog blauwe folie op de kasten, zowel links als rechts, en de plinten moeten nog eens gedaan worden, en er zou eigenlijk nog moeten geverfd worden aan muren en plafond, maar hey: ‘t is voor als er nog eens geld is. 

Het bed valt groot uit, ja:

Achterhuis, naar het bed

We gaan het nog een beetje naar links schuiven, en dan tegen de venster zo’n smal bureau van bij Ikea plaatsen: 

Besta burs

Genoeg om een laptop op te zetten, en om te studeren. En lang genoeg ook. Ik hoop dat dat compenseert voor de ondiepte. Enfin ja, 40 centimeter, ‘t moet maar genoeg zijn. 

En dat geeft dan dit, van de hoek waar dat bureau moet komen naar de trap (achter dat muurtje, maar hij moet nog gezet worden):

Achterhuis, naar trap

…maar voor de rest gaat hier niet al te veel meer in gewerkt worden, dus. Op die trap na en de gordijnen die Sandra zelf tegen de muur gaat plakken, is de eerste kamer af. Ongeveer. 

In de living wordt er morgen begonnen aan het plafond, voor zover dat kan gedaan worden (wegens dat die ene kapotte kappoot en moerbalk nog moet gefatsoeneerd worden), en als dat gedaan is, kunnen we weer een beetje menselijk leven in die living: plastiek van zetels halen en zo. 

Gisteren en vandaag is er geplakt in de trapruimte in de living, trouwens, en dat zal denk ik morgen ook klaar zijn. Van beneden naar boven:

Trap en velux

Boven, naar de kamer van Louis en Jan kijkend (die bibliotheekkast staat daar nog verkeerd, ze komt tegen de muur):

Naar de kamer van de jongens

Boven, naar de kamer van Zelie en Anna kijkend: 

Naar de kamer van de meisjes

Op de foto hierboven aan de linkerkant: een zoveelste sterk staaltje van creatief met dragende structuren — die twee stukken balk, die zouden eigenlijk één balk moeten zijn:

Degelijke kepers

En een dragende balk met een winkelhaak vast vijzen in een andere balk, dat is precies zo sterk als de twee schroeven die de winkelhaak vasthouden, ja. 

Zucht. Maar we laten het zo, ‘t is de charme van het huis, meneer mevrouw

Trouwens: al de mensen die bij de verbouwing hier betrokken zijn, van de verbouwmens en zijn mensen en de architect tot de smid die hier vanmorgen was en de loodgieter die er dit weekend, gisteren en vanavond opnieuw zal zijn: stuk voor stuk, individueel en collectief machtig goed

Sympathiek, kennis van zaken, degelijk, klantvriendelijk, snel, proper: ik heb niet genoeg superlatieven op zak. 

Voorlopige laatste loodjes

woensdag 16 mei 2012 in Verbouwingen. Permanente link | 4 reacties

Een balk waar het einde van ontbreekt, dat wordt meestal zo opgelost:

Screen Shot 2012 05 15 at 23 52 32

Er worden staven ingedreven, en dan een bekisting op het einde gezet, en in die bekisting wordt iets epoxy-achtigs gegoten. Dat wordt zo hard als zeer harde steen, en in combinatie met die staven maakt dat een balk die steviger is dan wat er vroeger zat. 

We hebben dat vorige keer zo gedaan, met alle andere uiteinden van balken die kapot waren, maar toen hadden we buren die net ook aan het verbouwen waren en konden we dus via hun muren aan het einde van de balk. Wat nu niet kan, en dus moet er een andere oplossing gevonden worden. 

Nu, er zijn geen twintig manieren om hetzelfde te doen — ‘t zal waarschijnlijk iets dergelijks worden:

Screen Shot 2012 05 15 at 23 56 08

Schuin erin, en dan de gaten (gaatjes) die overblijven proper opvullen. Haja.

Vandaag is er in de slaapkamer van de jongens een opening gemaakt rond die kappoot (en zijn er voor alle zekerheid een paar plafond-ophoud-stations geplaatst). Het was zo:

Waar de balk boven komt

En nu is het zo, snif:

Kijk, ene gat in de muur

Het was natuurlijk wel nodig, dat gat, om te kunnen zien wat er precies aan de hand is met die balk van het dak. 

En haja, ‘t is inderdaad niet zo goed:

Detail van kappoot

Kappoot (kapot)

Daar steunt dat dak op

Leutig is anders, maar bon. Er kan waarschijnlijk een oplossing voor gevonden worden.

En dan gaat het snel gaan, denk ik: morgen gaan de mannen in het achterhuis de omkasting van de trap verder afwerken, en gaan ze onze living weer wat op poten zetten.

Maandag wordt er in de living gepleisterd, van de nok tot aan de muur.

En volgende dinsdagochtend komt de verbouwmens langs met de smid, en zullen ze samen met de architect kijken wat voor schoen er onder de kapotte kappoot gezet zal worden. 

En als dat gedaan is, zitten de werken wat vast tot de, ahem, “aanpassingen” aan de moerbalk zijn gedaan. Dan kunnen ze beginnen met het verlaagd plafond en de lichtbakken in de living. 

Ondertussen is het bureau beneden trouwens ook zo ongeveer klaar: plafond is klaar, lichten werken, alleen nog de kasten, denk ik. En plafond schilderen. En hebben we weer een thermostaat in het huis, en zijn er allemaal gaten gemaakt voor lichtschakelaars in de living:

Schakelaars en thermostaat

Die spiegel die dar staat, trouwens, die gaat in deze nis komen:

Daar komt een spiegel

En zo gaat het toch stukje bij beetje vooruit, nietwaar? 

Ik ben vandaag zo vrolijk

maandag 14 mei 2012 in Sonstiges. Permanente link | 11 reacties

Zo vrolijk, zo vrolijk. Zo vrolijk, zo vrolijk. 

Misschien als ik mij dat blijf voorhouden, dat het allemaal weg gaat, wie weet. We hadden ook gewoon een kast van bij Ikea kunnen kopen, dat tegen onze muur gezet, en een verfborstel tegen het behang kunnen duwen, toch? 

Als ik mijn ogen dichtdoe en mijn beste Herman Van Veenimpressie mantragewijs blijf herhalen in mijn hoofd, dan komt alles in orde. 

Zal ik anders eens de laatste evoluties herhalen? 

We zijn aan het verbouwen, daar hoort onder meer een nieuw plafondje bij in de living, en dan blijkt dat de onderkant van het dak zorgbarend is: aan de kant waar en schouw stond is een balk verkoold en een andere wegvermolmd, aan de andere kant is een balk van het dak nog veel (véél) meer weggevreten. 

De moerbalk waar die laatste op rust, was nog in zeer degelijke staat (in tegenstelling tot de drie andere kanten van moerbalken, die allemaal ook weggevreten waren), dus er was een oplossing bedacht met een metalen schoen die onder die kapotte dakbalk zou geschoven worden en vastgemaakt op de moerbalk:

Screen Shot 2012 05 14 at 18 01 30

Voor de goede orde: een moerbalk, dat is een balk die het huis zowat bij elkaar houdt. Dat zit vast in de muur, en daar steunen allerlei andere balken op.

Dat lijntje op die balk op het tekeningetje hierboven, net aan de rechterkant van die ijzeren schoen, da’s waar de muur begint, en dan komt er een ikweetnietprecieshoelang stuk dat in de muur zit. 

Juist? 

Niét juist, dus.

Ik had al onraad geroken, deze namiddag: een mail van de architect waar dit zinnetje in stond:

De oplossing voor de kappoot met metalen schoen moet even bijgestuurd worden. Ik verzin wel iets. Geen paniek.

Een architect die schrijft “geen paniek”, met de geschiedenis van verbouwingen in ons huis in het achterhoofd: dat is de beste manier om iemand volledig in paniek te krijgen. 

En jawel: zo’n centimeter nadat de muur begint, eindigt de moerbalk. En de rest is stof. Stof, zo ver als een mens er zijn hand in kan steken. Van de ene zijkant van de balk naar de andere zijkant, en van boven tot onder.

Kak, kapot, ook.

Als ik dat zou kunnen met mijn rug, ik ging nu even een paar uur in foetushouding liggen wenen. 

De balken: het verdict

vrijdag 11 mei 2012 in Verbouwingen. Permanente link | 5 reacties

Vanmiddag stonden architect, specialist-ter-zake en verbouwmens samen naar de balken te kijken in de living. 

“Tja, soms vergeet een huis in de loop van de eeuwen dat het eigenlijk moest instorten”, zei de specialist. 

Resultaat van de besprekingen: de verkoolde balk mag gewoon zo blijven, de half opgevreten balk zal langs buiten behandeld worden. So far, so, wel, niet good exactly, maar dan toch so far, so better than feared.

De tot pulver geworden balk was helaas wel zoals gevreesd een ander paar mouwen. En broekspijpen, en galochen, en regenmantels, en thermisch ondergoed. 

De balk is helemaal kapot, zeker de onderste halve meter — dat is tot waar we kunnen voelen. Om meer te weten, gaan we een stuk kinderkamer moeten openbreken, en zien tot hoever de klopkevers hun werk gedaan hebben in de 18de en 19de eeuw, de viezerds. 

Als we dat weten, kappen we de balk af tot waar het hout weer gezond genoeg is, en dan moet dat stompje weer een dragende structuur worden. De eenvoudigste oplossing zou zijn om hetzelfde te doen als bij de andere balken die kapot waren op het einde: een koppel tigen erin draaien, bekisting op het einde, en dat volkappen met epoxy:

Screen Shot 2012 05 11 at 15 05 33

…maar helaas: omdat die balk zodanig vlakbij de gevel van de buurvrouw staat, en dat het een onhandige hoek is, zal dat praktisch onmogelijk zijn. 

Vandaar meteen doorgestoken naar plan B:

Screen Shot 2012 05 11 at 15 24 57

We gaan van boven een soort metalen schoen rond de onderkant van de balk schuiven, en dan vastmaken aan de zijkant (met twee platen waardoor tigen die met bouten vastgehouden worden, of zo, vemroed ik), vastmaken aan de moerbalk (ook met tigen of zo, denk ik), en dan in die schoen voor de zekerheid nog eens epoxy gieten in de ruimte tussen onderkant van de balk en de rest van de metalen schoen (dat paars op de afbeelding hierboven).

Kostprijs geen idee, timing: het werk zelf zou niet zo ingewikkeld moeten zijn, maar er moet wel een smid gevonden worden om zo’n ding te maken.

En dan, omdat een bezoek van een specialist toch best gevierd wordt met een béétje verrassing, stonden ze plots allemaal te morrelen aan een aantal balken in de hoek van de living aan de straatkant: 

Die keer dat bleek dat de balk in de gevel ook kapot was

Pulk (schtrsch, een handvol houtstof), pulk (dretsh, een halve emmer houtstof), pulk (krunk, een stuk balk). Kijkt naar andere kant: “allez, die balk zit hier helemaal los”. Wat later: “Tiens, en dié balk, da’s gelijk maar een halve balk”. Blik naar architect. Architect blik naar specialist. “Ha ja.” 

Lang verhaal kort: een rotte balk in de zijgevel, maar die gaan we zo laten zitten, en nóg een rotte balk in de voorgevel, die echt wel moet vervangen worden. 

Nog maar eens een kapotte balk of twee

Dingen die we alleen maar gevonden hebben omdat we het pleisterwerk rond de ramen weggedaan hebben. Voor hetzelfde geld hadden we dat niet gedaan, en zaten we later met de gebakken peren. 

Daar kunnen we ons nog aan optrekken, vermoed ik, dat we later geen verrassingen meer zullen hebben. 

(Behalve, voeg ik er in mijn hoofd aan toe, dat we nog het hele dak moeten herleggen,  de achtergevel moeten uitbreken en een glasuitbouw zetten op het gelijkvloers, overal nieuwe vensters en een nieuwe voordeur moeten steken en zowel voor- als achtergevel helemaal moeten restaureren, maar geef nu toe: hoeveel kan daar eigenlijk allemaal mee mis gaan?)

Aan de wat meer positieve kant: het ziet ernaar uit dat er een oplossing is voor het probleem-trap. De leuning ligt moeilijk, de vorm is lastig, de vloer werkt niet mee, de muren hebben een vreemde vorm, er staan (steun)balken waar men een gewone muur zou verwachten, enfin, vervelend. 

Er waren vroeger plannen om achter de trap en aan de zijkant ervan ook bibliotheekkasten te steken, en dan een soort luik om op de trapopening te kunnen lopen, maar uiteindelijk is dat allemaal afgevoerd wegens te duur en vooral te onrealistisch. 

En dus ziet het er nu zo uit:

Trap en bijna-bureau

Die reling, dat wordt een stevig muurtje, die inham daar vanachter, misschien steken we daar een spiegel of iets anders, die balkjes worden nog mooi uitgewerkt, de balken bovenaan ook, en tegen het muurtje komt een bureaublad.

Waardoor er iemand een beetje computerwerk kan doen en toch nog in contact stan met de rest van de living:

Daar ergens in komt een leuning, en ertegen een bureau

Het derde weekend in, het hele huis onder het bouwstof, en –kak nog aan toe– wéér een weekend dat er elke dag moet weggegaan worden. 

Volgende week komen de mannen drie dagen werken, en dan is er een lang weekend, waarschijnlijk om vanalles over en weer te zeulen. 

Gnn. 

Vriendjes

Zoek

<insert standard disclaimer>

Alles wat hier staat is mijn eigen opinie. Het wordt niet nagelezen of goedgekeurd door mijn werkgever voor het on-line komt, en ik bied geen enkele garantie voor kwaliteit of correctheid.

Mijn werkgever is het niet noodzakelijk eens met wat ik schrijf, en het spreekt vanzelf dat hij dan ook op geen enkele wijze aansprakelijk kan zijn voor wat ik hier publiceer.

Ter info

Eén van mijn e-mailadressen is michel [at] zog punt org. Normaal gezien antwoord ik daar, buiten de kantooruren, onmiddellijk op.

Valideert, in principe: css & xhtml.
Gemaakt met WordPress.
Syndicatie: Entries (RSS) en commentaar (RSS).



ISSN 1780-1338