Michel Vuijlsteke's weblog

Tales of Drudgery & Boredom.

Tag: living (pagina 1 van 3)

Verbouwingen, de living, vervolg

Het was lang geleden, maar het moest er van komen: we hebben geld moeten uitgeven aan het huis.

Sandra en ik wonen nu al tientallen jaren samen, maar we hebben nog nooit nieuwe livingzetels gekocht.

’t Is te zeggen, ik heb een jaar of tien geleden een trekzetel gekocht, maar behalve dat is het altijd al tweede- en derdehands geweest.

De grote driezit was iets dat ik nog in de jaren 1990 voor het bedrijf waar ik toen baas was gekocht heb, en die daar zo lang gestaan heeft dat hij wat luizig begon te worden, en dat ik hem meegekregen heb als ik er weggegaan ben. Daarvoor hadden we zo’n zetel in twee helften mousse, die na vijftien jaar gebruik ook niet meer om aan te zien was.

En toen we verhuisden naar hier, hebben we van Lien en haar Radiofonisch Instituut twee zeteld gekregen die in hun salon aan vervanging toe waren. Ze waren eigenlijk nog wel goed, behalve dat de kussens in draden aan het trekken waren. We hebben er dekens over gedaan, en geen haan die er naar kraaide.

Zeer content van geweest, een dikke twaalf jaar denk ik.

Maar het kon echt niet meer zijn; de blauwe driezit was niet alleen in de kussens maar ook aan de zijkant helemaal om zeep, de andere zetels waren gammel en nu ook helemaal tot op de draad versleten:

Dus zijn we naar de Vrienden Uit Het Zweedse getrokken. Eerst een scoutingmissie door Sandra, daarna in elkaar puzzelen op de website, en dan een tweede testsessie met mij erbij deze namiddag. Getest en goed bevonden, kleur bevestigd, bestelling geplaatst, besloten dat het per taxi mocht geleverd worden (30 euro in plaats van an ders 159 euro voor gewone levering).

Thuis alles aan de kant gezet, gewacht tot de meneer met de kammenedde er was, alle dozen (bij de 300 kilo!) naar boven gesleept, kussens in slopen gestoken, één voor één de zetelelementen uitgepakt en in elkaar gestoken, en hey presto!

Het vreemde perspectief is omdat ik op mijn bureaustoel sta die achter twee op elkaar gestapelde zetels staat (dat ene ding rechtsonder is een poot van een omgekeerde zetel). En in de hoek staat de lelijke grote blauwe zetel, die ook nog weg moet. En mijn rode trekzetel staat een beetje verloren, want die moet nog op de plaats komen waar nu de oude zetels staan.

Dit is wat het plan was op de website:

salon1

…en ja, dat ziet er ongeveer hetzelfde uit. Dit is wat het geeft als het Zwitsers zakmes helemaal uitgeklapt is:

salon2

Twee opbergbakken extra (geen luxe), en een formeel extra bed + eigenlijk nog een extra bed als we de linkerkant meerekenen.

Yay!

Verbouwingen: de kasten en de televisie

Trala, de kasten zijn klaar, de kasten zijn klaar!

Er waren nog een paar deurtjes die te kot kort waren onder het bureau, en er moest nog iets met afstandsbedieningsherhalers geforceerd worden wegens dat er allemaal bakjes in een kast zaten en dat dat lastig was voor een afstandsbediening.

Living

Oh ja, en ook: een jongensdroom is in vervulling gegaan — een televisie op een verdraaibare arm!

Living met tv gedraaid

De verlichting doet al wat ze zou moeten doen, er zitten dingen in de vitrines, en alles, en alles.

Living en bureau

Nu alleen nog een paar plinten en de chauffage weer ophangen, en dán nog wachten op die bouwvergunning om de voorgevel en de vensters te kunnen doen, en dan is de living helemaal klaar.

A place for bunnies

Een voorlopige thuis gevonden: 

One happy family

Konijntjes en beertjes, allemaal tezamen. Ik heb er nog een hele stapel, en idealiter zou ik die allemaal een propere plaats bij elkaar geven. 

Cock-a-doodle-bunny

Bzz the bear

Voorlopige inhoud

Verbouwingen, de living: bouwverlof

Had ik eigenlijk al een foto gezet van hoe het er nu in de living uitziet, net voor het bouwverlof? Nee zeker?

Kijkend van de trekzetel naar de televisie en de straatkant:

Living, kant venster

En kijkend van de straatkant naar de kant waar trekzetel en bureau staan:

Living, kant bureau

De televisie komt nog op een in- en uitklappende zwenkarm ergens in het midden van dat wit vlak, de muur aan de kant van de straat wordt nog afgewerkt eens er nieuwe vensters in zitten eens de gevel gedaan is, plafond en zo moeten nog gedaan worden, de trap moet nog afgewerkt worden, en er moeten nog nieuwe zetels gekocht worden, maar voor de rest begint het er wel op te trekken, ja.

En kijk, ik heb een jongensdroom gekocht:

Radiometer

Draadboel (vervolg)

Zohoho. Televisie aangesloten op computer, Playstation aangesloten op televisie, Digicorder aangesloten op televisie. 

Muziek aangesloten boven, muziektoetsenbord geïnstalleerd (een dag gezocht, bleek uiteindelijk in een verkeerde kast te zitten, grrr).

Een paar boeken uit het achterhuis gehaald en in het stukje bibliotheek gezet. Beginnen kijken naar afleveringen van series die ik gemist had.

Ik heb een paar maand nodig om dingen te klasseren. 

En het zal heel erg moeilijk worden om kabelmiserie te vermijden. Miljaar, al die draden. Vivement dat er daar ooit een oplossing voor gevonden wordt. Gr.

Draadboel

De kasten staan er! De televisie staat weer boven! De vloer is vrij! 

IK ZIT IN MIJN TREKZETEL!!!

En we zijn in de details geslagen, nu. De draadsalade rond de televisie in een zekere vorm slaan, bijvoorbeeld. Alles wat onder de stippellijn staat, komt in een kast:

Televisie en aanverwanten

(Sinds ik het tekende, ontdekt dat de kabel van Digicorder naar TV ook een HDMI-kabel is, en ondertussen meer en meer besloten om die harddisken allemaal apart te zetten beneden in een serverkast.)

It’s a trap!

Kijk, het achterhuis aan de kant waar een trap moest komen, zoals het er zondagavond uitzag:

Linkerkant achterhuis, vóór

Het was de bedoeling dat er vandaag een trap zou komen waar nu nog een ladder staat, en daarom moest het daar allemaal leeg zijn.

Gisterenavond:

Klaar voor trap

Vandaag thuis gebleven om de trapmensen te ontvangen, ze waren beloofd voor ergens ‘s morgens vroeg.

De ochtend kwam en de ochtend ging, maar geen trapmensen gezien. Het werd middag en het werd namiddag: nog geen trap in zicht. En toen was het avond, en bleek: wij waren de tweede werf van de dag voor de trapmensen, en dan bleek dat die eerste werf langer duurde dan voorzien, en dan ging het niet meer gaan.

Bleh.

Morgen, denk ik, een nieuwe afspraak. Het schijnt dat het nog in de loop van deze week zou kunnen. Te hopen!

Wat zeker tegen eind deze week in orde is, is de living. Kijk, teaser! van de living: een hoek van het bureau met een stuk bibliotheekrekken en een stuk kastjes en de rekenmachine van mijn grootvader:

Mercedes

‘t Zal af zijn met een beetje uitstel, want de vloer, die eerlijk-waar-promis-juré-waterpas was toen hij een paar jaar geleden nieuw gelegd werd, bleek nu in het midden anderhalve centimeter lager te liggen dan aan de uiteinden. Waardoor er nog in extremis ‘t één en ‘t ander moet veranderd worden: bibliotheekwand ingekort, nieuwe voetjes, nieuwe iets langere deuren aan twee kasten.

En dan is er nog een stuk vals plafond, en een stuk valse muur dat moet gedaan worden, en een wand waar de televisie aan opgehangen zal worden, en stopcontacten in het bureau en in een kabelgoot en in de muur.

Maar voor de rest: de kasten staan er, de deuren zitten erop, er moet nog wat bijgesteld worden en links en rechts nog dingen toegevoegd, maar dan is het af.

Af af af.

Ligt er geen karton meer op de vloer, kan ik weer in mijn trekzetel zitten, kan ik beginnen nadenken over waar er computers en dingen gezet worden, kunnen we al een paar boeken uit kisten in een bibliotheek(je) zetten.

En kunnen we beginnen aftellen naar de rest van de verbouwingen.

Shit’s getting *really* real

Het begint te korten, en serieus te korten. Gisteren zijn de mannen begonnen met de kasten in de living.

Dat zag er zo uit, een living vol gerief:

Veel gerief in de living

Daar komt een bureau, dan

En na een dag werken, ziet het er zo uit:

Het begint al voorstelbaar te worden

Eerste stuk bibliotheek

Het bureau staat er al! En het begin van de kasten tegen de muur ook!

Op het einde van dag 2

De kasten in het bureau geraken ondertussen zo ongeveer vol:

Speelgoed, deel één van ikwilhetnietweten

Het gaat allemaal nog schuiven zijn, want dit is bijvoorbeeld voorlopig één plank met spelletjes – maar daar komen er natuurlijk nog een hele stapel bij, als ze van overal in huis verzameld geraken:

Spelletjes, deel één van godweethoeveel

Dan moeten we klasseren en indelen, en alles. Maar ‘t zal dan wel in orde komen, we moeten erin blijven geloven.

…oh, en dan had ik het nieuws van de late namiddag nog niet gehoord: dinsdag komen ze de trap installeren in het achterhuis

De trap in het achterhuis, dat is, gelijk, een mijlpaal. Het is al bijna tien jaar dat er daar geen trap meer was.

(Nadeel is wel dat de helft van het achterhuis leeg moet, en dat we niet weten waar we wat gaan steken maar het komt wel in orde we zullen wel zien).

Et la lumière fut

Ik dacht dat er vandaag al kasten zouden staan, maar neen, snif. ‘t Zal voor morgen zijn dan!

Wel vandaag gebeurd: de lichten aangesloten op de schakelaars. Dit is het schakelaarcomplex bovenaan de trap in de living:

Schakelaars

  1. Licht op de gang boven
  2. Indirecte verlichting plafond, links
  3. Indirecte verlichting plafon, rechts
  4. Dimschakelaar rechtstreekse verlichting links
  5. Dimschakelaar rechtstreekse verlichting rechts
  6. Werklicht bureau
  7. Verlichting vitrinekastachtig ding

HA!

En de indirecte verlichting zit er voor 3/5 in (het magazijn heeft drie van de vijf TL-buizen goed geleverd, en twee verkeerd). Dat geeft iets in deze (onvolledige wegens niet afgewerkte) zin:

Indirect aan de andere kant

Hierboven de kant waar geen kasten komen, hieronder de kant waar er wel kasten komen:

Nog af te werken

Spannend anders wel, ja.

En toen kwam het allemaal plots heel erg dichtbij

Donderdag zijn de mensen van de verbouwingen begonnen met het in elkaar steken van de meubels in het bureau. 

Zo zag het er uit de nacht voor ze eraan begonnen:

Bureau vóór kasten

Na een halve dag stond het helemaal vol:

Bureau na een halve dag

En na een dag stond er al vanalles recht en tegen de muur:

Bureau na een dag

Die dikke witte banaan onderaan de foto hierboven, da’s een matras voor het bed dat in de kast zal zitten. 

En die ruimte onder de balk, daar moet ook nog een kast komen, maar ik heb zo’n vermoeden dat er niet 100% rekening gehouden was met de natuurstenen console onder de balk:

Mag niet weg! Authentiek!

Er zal, denk ik, nog een stukje uit de kast moeten gezaagd worden, want die console gaat niet uit de muur, vrees ik. 

Update: nee hoor — ik had het kunnen weten. De kast aan die console is iets minder hoog, maar de deur is even hoog als de rest. Dus met de deur dicht ziet ht er gelijk uit, met de deur open gaan we een opvulstukje zien. Machtig wijs. 

En voor de rest staat het daar allemaal heel erg vol, voor het moment:

Een beetje drukskes, in het bureau

En kan ik me nog niet helemaal voorstellen hoe deze kabelsla opgeruimd en ingewerkt zal worden:

Kabelsalat

…maar in de mail van de mens van de verbouwingen stond:

De kastenwand in bureau zal tegen maandagavond zo goed als bruikbaar zijn.

En daar stond verder ook nog in:

Normaal gezien is het de planning om tegen eind volgende week boven in de leefruimte te starten met het plaatsen van de kastenwand.

Het plafond en de wand in de leefruimte zal klaar zijn tegen dat het meubel geplaatst zal worden en dan kan er daar al eens deftig ontstoft worden boven en zijn we weer stapje dichter bij einde fase 1.

Slik. 

Inderdaad: als die kasten er staan en de trap in het achterhuis staat er, dan is het voorlopig gedaan. 

En dan is het wachten op een bouwvergunning voor de rest van de werken. 

‘t Viel nog mee, met die balk

Ik dacht dat er een stuk uit de balk gezaagd was, en dat dat vervangen was door epoxy. Blijkt dat het gelukkig maar uitvloeisel was dat aan de zijkant zat, en geen houtvervanging.

Met een stevige bijtel beitel was het ergste ervan gekapt, en met een staalborstel zou het eventueel nog wat meer opgeschoond kunnen worden:

't Valt uiteindelijk nog wel mee

Vuile vlekken, dat wel

Ik heb de indruk dat er vlekken zullen overblijven, maar bon. ‘t Is beter dan plastiek, en vlekken zitten er al genoeg op die balken.

Voor de rest is het plafond in gang gestoken, in de living:

Voorbereidingen voor plafond

En begint het bureau(tje) in de hoek achter de trap vorm te krijgen:

Toekomstig bureau(tje)

Morgen (vandaag) komt de smid een schoen rond een balk steken. Zoals het er nu naar uitziet, zal ik dat zien gebeuren, in plaats dat ik op een verjaardagsfeestje in Oudenaarde zal zitten zoals voorzien was: misselijk van de rugpijn (niets te maken met kapotte stukken metaal in mijn rug, heb ik gewoon om de zoveel tijd eens heel erg).

Ha ja

De werken hebben een paar dagen stil gelegen wegens weekend en Pinksteren. Vandaag, voor zover ik zie:

Voorbereidselen voor plafond en balkverberging

Latjes rond de twee halve balken, om ze morgen vermoed ik proper weg te steken achter één alsoffe balk. En latjes waar de kasten –tegen de muur gaan komen, en waar in de buurt indirecte verlichting komt.

En vooral:

Bekiste moerbalk

Een bekisting rond het einde van de kapotte moerbalk. Even ongerustheid dat het allemaal lelijk zou zijn, maar ‘t schijnt is het maar een klein eindje van de epoxy die zichtbaar zal zijn, eens dat de bekisting weg is en de muur geplamuurd en het nieuw plafond erin.

Nu zit in het gat in de muur dus een paar kilo epoxy en zand en alles op te stijven rond een aantal tigen (had ik al gezegd dat het over mijn opstijvend lijk is dat ik dat “draadstangen” noem?).

Wat er in de moerbalk, is niet meer zichtbaar. Wat er in de valk van het dak zit, wel:

Overzicht van kapotte kappoot met tige

Gezien? Dat blinkend stuk in de gapende leegte die de onderkant van de balk is? Dat is nu eens het stuk metaal dat in het midden van de toekomstige epoxy zal zitten.

Van de voorkant gezien, vanop de kamer van Louis en Jan:

Tige in kappoot

Close-up van de overgang naar de moerbalk, waar de epoxy zacht huilt:

Tige, detail

Morgen meer!

Achterhuis en plamuursel

Kijk, ik had daar nog geeneens foto’s van genomen: het achterhuis met in elkaar gevezen meubels.

Achterhuis, van op de trap

Er zit nog blauwe folie op de kasten, zowel links als rechts, en de plinten moeten nog eens gedaan worden, en er zou eigenlijk nog moeten geverfd worden aan muren en plafond, maar hey: ’t is voor als er nog eens geld is. 

Het bed valt groot uit, ja:

Achterhuis, naar het bed

We gaan het nog een beetje naar links schuiven, en dan tegen de venster zo’n smal bureau van bij Ikea plaatsen: 

Besta burs

Genoeg om een laptop op te zetten, en om te studeren. En lang genoeg ook. Ik hoop dat dat compenseert voor de ondiepte. Enfin ja, 40 centimeter, ’t moet maar genoeg zijn. 

En dat geeft dan dit, van de hoek waar dat bureau moet komen naar de trap (achter dat muurtje, maar hij moet nog gezet worden):

Achterhuis, naar trap

…maar voor de rest gaat hier niet al te veel meer in gewerkt worden, dus. Op die trap na en de gordijnen die Sandra zelf tegen de muur gaat plakken, is de eerste kamer af. Ongeveer. 

In de living wordt er morgen begonnen aan het plafond, voor zover dat kan gedaan worden (wegens dat die ene kapotte kappoot en moerbalk nog moet gefatsoeneerd worden), en als dat gedaan is, kunnen we weer een beetje menselijk leven in die living: plastiek van zetels halen en zo. 

Gisteren en vandaag is er geplakt in de trapruimte in de living, trouwens, en dat zal denk ik morgen ook klaar zijn. Van beneden naar boven:

Trap en velux

Boven, naar de kamer van Louis en Jan kijkend (die bibliotheekkast staat daar nog verkeerd, ze komt tegen de muur):

Naar de kamer van de jongens

Boven, naar de kamer van Zelie en Anna kijkend: 

Naar de kamer van de meisjes

Op de foto hierboven aan de linkerkant: een zoveelste sterk staaltje van creatief met dragende structuren — die twee stukken balk, die zouden eigenlijk één balk moeten zijn:

Degelijke kepers

En een dragende balk met een winkelhaak vast vijzen in een andere balk, dat is precies zo sterk als de twee schroeven die de winkelhaak vasthouden, ja. 

Zucht. Maar we laten het zo, ’t is de charme van het huis, meneer mevrouw

Trouwens: al de mensen die bij de verbouwing hier betrokken zijn, van de verbouwmens en zijn mensen en de architect tot de smid die hier vanmorgen was en de loodgieter die er dit weekend, gisteren en vanavond opnieuw zal zijn: stuk voor stuk, individueel en collectief machtig goed

Sympathiek, kennis van zaken, degelijk, klantvriendelijk, snel, proper: ik heb niet genoeg superlatieven op zak. 

Voorlopige laatste loodjes

Een balk waar het einde van ontbreekt, dat wordt meestal zo opgelost:

Screen Shot 2012 05 15 at 23 52 32

Er worden staven ingedreven, en dan een bekisting op het einde gezet, en in die bekisting wordt iets epoxy-achtigs gegoten. Dat wordt zo hard als zeer harde steen, en in combinatie met die staven maakt dat een balk die steviger is dan wat er vroeger zat. 

We hebben dat vorige keer zo gedaan, met alle andere uiteinden van balken die kapot waren, maar toen hadden we buren die net ook aan het verbouwen waren en konden we dus via hun muren aan het einde van de balk. Wat nu niet kan, en dus moet er een andere oplossing gevonden worden. 

Nu, er zijn geen twintig manieren om hetzelfde te doen — ’t zal waarschijnlijk iets dergelijks worden:

Screen Shot 2012 05 15 at 23 56 08

Schuin erin, en dan de gaten (gaatjes) die overblijven proper opvullen. Haja.

Vandaag is er in de slaapkamer van de jongens een opening gemaakt rond die kappoot (en zijn er voor alle zekerheid een paar plafond-ophoud-stations geplaatst). Het was zo:

Waar de balk boven komt

En nu is het zo, snif:

Kijk, ene gat in de muur

Het was natuurlijk wel nodig, dat gat, om te kunnen zien wat er precies aan de hand is met die balk van het dak. 

En haja, ’t is inderdaad niet zo goed:

Detail van kappoot

Kappoot (kapot)

Daar steunt dat dak op

Leutig is anders, maar bon. Er kan waarschijnlijk een oplossing voor gevonden worden.

En dan gaat het snel gaan, denk ik: morgen gaan de mannen in het achterhuis de omkasting van de trap verder afwerken, en gaan ze onze living weer wat op poten zetten.

Maandag wordt er in de living gepleisterd, van de nok tot aan de muur.

En volgende dinsdagochtend komt de verbouwmens langs met de smid, en zullen ze samen met de architect kijken wat voor schoen er onder de kapotte kappoot gezet zal worden. 

En als dat gedaan is, zitten de werken wat vast tot de, ahem, “aanpassingen” aan de moerbalk zijn gedaan. Dan kunnen ze beginnen met het verlaagd plafond en de lichtbakken in de living. 

Ondertussen is het bureau beneden trouwens ook zo ongeveer klaar: plafond is klaar, lichten werken, alleen nog de kasten, denk ik. En plafond schilderen. En hebben we weer een thermostaat in het huis, en zijn er allemaal gaten gemaakt voor lichtschakelaars in de living:

Schakelaars en thermostaat

Die spiegel die dar staat, trouwens, die gaat in deze nis komen:

Daar komt een spiegel

En zo gaat het toch stukje bij beetje vooruit, nietwaar? 

Ik ben vandaag zo vrolijk

Zo vrolijk, zo vrolijk. Zo vrolijk, zo vrolijk. 

Misschien als ik mij dat blijf voorhouden, dat het allemaal weg gaat, wie weet. We hadden ook gewoon een kast van bij Ikea kunnen kopen, dat tegen onze muur gezet, en een verfborstel tegen het behang kunnen duwen, toch? 

Als ik mijn ogen dichtdoe en mijn beste Herman Van Veenimpressie mantragewijs blijf herhalen in mijn hoofd, dan komt alles in orde. 

Zal ik anders eens de laatste evoluties herhalen? 

We zijn aan het verbouwen, daar hoort onder meer een nieuw plafondje bij in de living, en dan blijkt dat de onderkant van het dak zorgbarend is: aan de kant waar en schouw stond is een balk verkoold en een andere wegvermolmd, aan de andere kant is een balk van het dak nog veel (véél) meer weggevreten. 

De moerbalk waar die laatste op rust, was nog in zeer degelijke staat (in tegenstelling tot de drie andere kanten van moerbalken, die allemaal ook weggevreten waren), dus er was een oplossing bedacht met een metalen schoen die onder die kapotte dakbalk zou geschoven worden en vastgemaakt op de moerbalk:

Screen Shot 2012 05 14 at 18 01 30

Voor de goede orde: een moerbalk, dat is een balk die het huis zowat bij elkaar houdt. Dat zit vast in de muur, en daar steunen allerlei andere balken op.

Dat lijntje op die balk op het tekeningetje hierboven, net aan de rechterkant van die ijzeren schoen, da’s waar de muur begint, en dan komt er een ikweetnietprecieshoelang stuk dat in de muur zit. 

Juist? 

Niét juist, dus.

Ik had al onraad geroken, deze namiddag: een mail van de architect waar dit zinnetje in stond:

De oplossing voor de kappoot met metalen schoen moet even bijgestuurd worden. Ik verzin wel iets. Geen paniek.

Een architect die schrijft “geen paniek”, met de geschiedenis van verbouwingen in ons huis in het achterhoofd: dat is de beste manier om iemand volledig in paniek te krijgen. 

En jawel: zo’n centimeter nadat de muur begint, eindigt de moerbalk. En de rest is stof. Stof, zo ver als een mens er zijn hand in kan steken. Van de ene zijkant van de balk naar de andere zijkant, en van boven tot onder.

Kak, kapot, ook.

Als ik dat zou kunnen met mijn rug, ik ging nu even een paar uur in foetushouding liggen wenen. 

Oudere berichten

© 2016 Michel Vuijlsteke's weblog

Thema gemaakt door Anders NorenBoven ↑