It never rains but it pours

zaterdag 19 mei 2012 in Verbouwingen. Permanente link | 2 reacties

“Wat hoor ik? Het lijkt erop alsof alles min of meer goed zou durven te komen, of dat is toch wat ge denkt?”

“Ik dácht het niet”, zegt de wereld in het algemeen dan tegen mij.

Daarnet aan mijn geïmproviseerd bureautje in de living: tik. Ha, denk ik: een stuk steen of stof of andere rotzooi dat naar beneden valt. Da’s al weken aan de gang, dat naar beneden vallen van rotzooi, in de living. 

Een minuutje later. Tik.

Gho, denk ik: en zeggen dat als het plafond er nog lag, dat er ook om de zoveel tijd stukken godweetwat naar beneden vielen. ‘t Is niet moeilijk dat er een container vol stof en gruis op straat staat, nu dat plafond afgebroken is.

Container

Dertig seconden later. Blop.

Blop.

Blop.

Ik kijk naar boven:

Vocht

Tiens, een donkere plek op de onderkant van de plankenvloer. Was dat altijd al? Wat is er hier eigenlijk net boven? Kinderkamers?

Ah nee, juist: chauffageketel. En water, en alles.

Blop.

Blop. Blop. Blop.

Dikke druppels water, van tussen de planken naar beneden. Nog een geluk dat de eiken vloer van de living min of meer beschermd is met karton, maar toch: karton is maar karton, en vooral: aaarg er zit ergens een lek in een leiding!!!

Naar boven gegaan en jawel hoor: tik-tik-tik-tik-tik-tik het druppelt van de leidingen op de vloer als stond er een kraantje open.

Eerst even rustig gepanikeerd, Sandra erbij geroepen, nog wat rustig staan panikeren, en dan heeft Sandra onze loodgieter gebeld – een éngel van een mens, die hier om de hoek woont.

Hij is een kwartiertje later komen kijken: ik heb er niet echt veel van begrepen (iets met over- en onderdruk, iets met een expansievat dat vol zat), maar wat ik wél begrepen heb, is dat het voorlopig in orde zou moeten zijn. En dat hij maandag eens gaat langs komen om het definitief op te lossen.

En juist als ik denk “oef, het zal uiteindelijk toch nog in orde komen”, zegt hij langs zijn neus weg, kijkend naar de onderkant van de planken in de living: “oei, schimmel. da’s natuurlijk minder.”

Zeg-dat-het-verdomme-geen-wáár-is-hé!

Ik hoop nu van ganser harte dat wat hier onderaan links staat géén gevaarlijke schimmel is:

Aaargh wat is dat it daar?

Dat grijs is een elektriciteitskabel, om de schaal weer te geven. In detail:

Zeg niet dat dit gevaarlijke schimmel is

Aan de ene kant: ik heb het hele plafond afgezocht en er is maar één plaats waar er van die draadachtige dingen zitten. Aan de andere kant van televisieafleveringen weet ik helaas dat als het ergens zit, het vaak ook overal zit. Maar aan de grijpende hand: het  huis staat, op notoire uitzonderingen na, redelijk droog, en er zijn geen balken die van boven naar onder gaan, we zijn hier niet in Amerika meneer. 

Ah zucht. Nog een zorg bij, dus. 

Vriendjes

Zoek

<insert standard disclaimer>

Alles wat hier staat is mijn eigen opinie. Het wordt niet nagelezen of goedgekeurd door mijn werkgever voor het on-line komt, en ik bied geen enkele garantie voor kwaliteit of correctheid.

Mijn werkgever is het niet noodzakelijk eens met wat ik schrijf, en het spreekt vanzelf dat hij dan ook op geen enkele wijze aansprakelijk kan zijn voor wat ik hier publiceer.

Ter info

Eén van mijn e-mailadressen is michel [at] zog punt org. Normaal gezien antwoord ik daar, buiten de kantooruren, onmiddellijk op.

Valideert, in principe: css & xhtml.
Gemaakt met WordPress.
Syndicatie: Entries (RSS) en commentaar (RSS).



ISSN 1780-1338