Fundamentele oneerlijkheid

maandag 26 januari 2009 in Sonstiges. Permanente link | 4 reacties

God god god. Masterchef is machtige televisie, maar zo oneerlijk, het heeft geen naam.

Vorige week zaten ze met drie op het einde van de week in de halve finale, en ze waren, dixit John en Gregg, goed genoeg om alledrie in de finale te zitten.

En dan is dat dus een hartverscheurende keuzen.

Vandaag was het precies het omgekeerde: in de eerste ronde zaten ze met zes, en er was eigenlijk niet één goeie bij. De beste van de hoop was de beste van de hoop omdat hij er technisch in slaagde om een beurre blanc te maken. En ,de twee andere geselecteerden voor de tweede en derde ronde, zaten er alleen maar in omdat hun eten eetbaar was.

Oh boy. En één van de zes was al na vijf minuten afgevallen omdat hij zijn duim zowat afgesneden had.

De tweede ronde (in het professionele restaurant) vind ik persoonlijk niet zo interessant, tenzij er een accident gebeurt.

De derde ronde was iets beter dan de eerste — alhoewel, het dessert van Ashley, de man van de beurre blanc, werd omschreven als “The raspberry would’ve been a perfect compliment, but that’s just cocoa-y slop.”

Angela, de dame waarvan ze in de eerste ronde dachten dat ze gewoon maar dingen in een pot smeet en dat het toevallig goed smaakte, blijkt alsnog lekker eten te maken, maar gewoon een zwaar probleem met de presentatie te hebben. Over haar dessert: “It is a very good tasting dish, it just looks like it’s been made by a three year old.”

En de tweede dame, Tracey? “There are touches of real style about you food.”

…en het werd dus, voorspelbaar, Angela. Die zwaar zal mogen werken aan de presentatie, maar die het heel erg moeilijk zal hebben tegen andere kwartfinalisten. Als de afleveringen van de afgelopen weken een idee geven van het niveau.

Masterchef

dinsdag 4 maart 2008 in Sonstiges. Permanente link | 2 reacties

Eerst test: improvisatie.

Goeie help. Twee steenhartige pockerface jurerende mensen die moesten wenen van emotie, zó goed het eten was dat een achttienjarige gemaakt had in een ronde waar ze moest improviseren met ingrediënten: een vermicelli van rode kool en sint-jacobsvruchten en spek.

Masterchef dit jaar is van de beste televisie in lange tijd. En het kaliber van de mededingers grenst aan het ongelooflijke.

Tweede test: Bras, Gagnaire, Troisgros, daar gaan de drie finalisten koken. In driesterrenrestaurants. En ‘t zijn amateurs. Eerst een gewone (nu ja, wat heet) dienst meemaken, en dàn, houd u vast: de signature dish koken van de chef zelf, én aan diezelfde chef te eten geven.

Troisgros was content met Johnny. James maakt een gargouillou (20 groenten en bloemen en kruiden!) voor Bras (“globally it is quite perfect”). Emily maakt een trio van desserten voor Gagnaire (“perfect”). Amazing.

En laatste test: een volledig eigen maaltijd maken. Twee uur voor een three course meal.

…en ‘t is James geworden. Daar kan ik mee leven. Jammer voor Johnny, maar zo is het leven. En Emily zal er ongetwijfeld raken. Dat kàn niet anders.

Vriendjes

Zoek

<insert standard disclaimer>

Alles wat hier staat is mijn eigen opinie. Het wordt niet nagelezen of goedgekeurd door mijn werkgever voor het on-line komt, en ik bied geen enkele garantie voor kwaliteit of correctheid.

Mijn werkgever is het niet noodzakelijk eens met wat ik schrijf, en het spreekt vanzelf dat hij dan ook op geen enkele wijze aansprakelijk kan zijn voor wat ik hier publiceer.

Ter info

Eén van mijn e-mailadressen is michel [at] zog punt org. Normaal gezien antwoord ik daar, buiten de kantooruren, onmiddellijk op.

Valideert, in principe: css & xhtml.
Gemaakt met WordPress.
Syndicatie: Entries (RSS) en commentaar (RSS).



ISSN 1780-1338