Mijn mening

woensdag 26 maart 2008 in Sonstiges. Permanente link | 30 reacties

Ik dacht even, bij het lezen van een paar dames (en heren, maar vooral, eigenlijk, dames) die het hele wijvenblogdink écht niet gesnapt hadden, of bij het begod lezen dat de term of endearment “mijn madam”, die ik al sinds mijn, oh, hele leven als koppel met Sandra (mijn madam dus, die mij “den anderen” noemt, net zoals ik mijn broer ook wel eens “den anderen” noem en hij mij) gebruik, plotseling zou blijken te getuigen van een gebrek aan respect (een gebrék aan respèct, begod!), dat ik moest reageren.

Um. Wacht, in volgorde.

  • Er zijn een aantal heren maar vooral dames die het écht niet gesnapt hebben, het concept wijvenweek. Wijven-iets is blijkbaar denigrerend. Ik spreek al heel mijn leven van “wijvenfilms” zonder denigrerende bijbedoelingen, maar bon, ze zeggen dat het schandálig is, dat vrouwen zó zichzelf in een hoekje drummen, en hebben we dáár vijfendertig jaar brassières voor verbrand?
  • Lighten up, ladies. Niet alles moet doorberedeneerd worden, en een beetje zelfrelativatie op tijd en stond kan écht geen kwaad.
  • Met andere woorden: het is VOOR TE LACHEN! Neemt uzelf keer niet zo serieus!
  • En ik dacht dat ik helemaal van mijn stoel viel toen ik las dat “mijn madam” blijkbaar een term is die van gebrek aan respect getuigt.
  • Dat was geleden van die keer dat iemand opmerkte dat “een kutopmerking” dus wel een compleet denigrerende term was voor vrouwen. (Voelde ik me even lullig.)
  • Ik noem Sandra al heel ons niet-getrouwd leven samen “mijn madam”, net zoals zij mij “den anderen” pleegt te noemen (en mijn broer en ik elkaar trouwens ook, maar dat geheel terzijde).
  • Dat is van ver noch van dicht kwaad bedoeld, en wordt noch van ver noch van dicht zo geïnterpreteerd.
  • Dus hou even uw lange tenen bij u, OK?

Oei, catch-22! See what I did there? Zeggen dat de mensen lange tenen hebben is zélf op uw teen getrapt zijn! En, nu ik erover nadenk, zeggen dat de mensen zichzelf te serieus nemen, is uzelf meer waard voelen dan de anderen en dus uzelf veel te serieus nemen! Snel, vergeet dat ik dit ooit geschreven heb!

Kijk, zo rap gaat dat, ruzie maken op het internet. Ditzelfde nu nog peperen met links naar links en rechts, en nog een paar stekken onder water geven, en het spel zit op de wagen.

Wel: ik kan er misschien wel half mee lachen hier, maar ik zit er toch mee. Wat moet een mens in ‘s hemelsnaam doen in dergelijke “damned if you do, damned if you don’t”-scenario’s? Renoveer een achtergestelde buurt, en de inwoners trekken er weg omdat de huur onbetaalbaar wordt. Doe goed voor de zigeuners en binnen de week staan er handleidingen in het Roemeens van “kom naar hier ze doen hier àlles voor ons en ze durven ons niet buiten te kegelen” op het internet. Of abstracter: the tragedy of the commons, en hoe een paar kiekens het kunnen verbrodden voor iedereen. Hoe valsspelers een spel naar de kloten kunnen helpen, *kuch*cordon sanitaire*kuch*, door de regels willens en wetens te misbruiken.

Soms valt het nog wel mee, dan kan een kromme redenering ontkracht worden met een verwijzing naar één van de vele regels in het Grote Trukenboek Der Sofisten En Andere Valsspeelders, maar meer en meer kom ik van die onvatbare, onoplosbare, niet te grijpen paradoxale penrosefiguren van problemen tegen.

Vorige week ook nog bijvoorbeeld, op een heel ander maar toch ook niet erg verschillend vlak: ik ben in vertrouwen genomen door iemand, en ik weet dat ik zou kunnen helpen als ik dat vertrouwen breek. En gij nu.

Ach meneer, het is allemaal niet zo gemakkelijk, meneer. Ik denk dat ik maar eens het electrische bed laat zakken en ga slapen. Morgen heb ik een workshop neer te schrijven.

Vriendjes

Zoek

<insert standard disclaimer>

Alles wat hier staat is mijn eigen opinie. Het wordt niet nagelezen of goedgekeurd door mijn werkgever voor het on-line komt, en ik bied geen enkele garantie voor kwaliteit of correctheid.

Mijn werkgever is het niet noodzakelijk eens met wat ik schrijf, en het spreekt vanzelf dat hij dan ook op geen enkele wijze aansprakelijk kan zijn voor wat ik hier publiceer.

Ter info

Eén van mijn e-mailadressen is michel [at] zog punt org. Normaal gezien antwoord ik daar, buiten de kantooruren, onmiddellijk op.

Valideert, in principe: css & xhtml.
Gemaakt met WordPress.
Syndicatie: Entries (RSS) en commentaar (RSS).



ISSN 1780-1338