Over ruis en signaal

woensdag 12 december 2007 in Sonstiges. Permanente link | 32 reacties

Ik ging iets nijdigs schrijven over een artikel dat vandaag in De Standaard verscheen.

Ik had de dag vóór het interview een kort telefoongesprek met de auteur, en het artikel leest zoals het gesprek aanvoelde: de conclusie was al getrokken, nu nog even stofferen met een paar citaten.

Maar ach. Ik ga niet herhalen wat Pieter al schreef.

Standaardartikel

In zo’n krant moet het allemaal vluchtig, natuurlijk, en omdat het niet lang blijft, steekt het vaak zo nauw niet met de nauwkeurigheid, maar toch…

Gentblogt werd maandag door surfend Vlaanderen verkozen tot de beste blog van het land.

Neen.

Een paar duizend mensen hebben het vakje “Gentblogt” aangekruist in een poll van Clickx magazine. In de categorie “groepsblog” dan nog: in de algemene rangschikking van meest aangekruiste weblogs, staat Gentblogt niet eens in de buurt van de top.

De mensen die kozen zijn nauwelijks “surfend Vlaanderen” te noemen, en het is al helemààl niet zo dat ze de beste groepsblog gekozen hebben. Het was een populariteitspoll, en dan nog. Ik durf niet te wedden wat voor minuskuul percentage van de stemmers de sites al ooit gelezen hadden, laat staan dat ze ze goed genoeg kennen om een waardeoordeel te vellen. Oh, en het ging over Vlaanderen ook natuurlijk, niet België.

Geslaagd, als je openingszin al meteen zo ongeveer van begin tot einde honderd procent verkeerd is.

Het is wellicht een interessante oefening om met een rode balpen door het artikel te gaan en de flagrantste nonsens aan te stippen (dat Gentblogt ooit een “kwajongenssite” zou geweest zijn, leidde tot enige hilariteit bij de—vrouwelijke—stichtende leden, bijvoorbeeld), maar kom.

Alle blogs op één hoop gooien, wat voor nonsens. Hoe kun je nu Zatte Vrienden (Lily Allen tetfloep, Laurence Ferrari Naakt) vergelijken met pakweg Ishku (De Pooowst!), of Sixlog met Pietel.be, of LVB met Gentblogt?

En dat het het hoogste goed is voor Hoefkens als blogs kritisch, onafhankelijk, en met authoriteit ter zake de actualiteit en de politiek verslaan, tja. Het is duidelijk al een tijd geleden dat hij zelf op het internet zat: blogs doen dit namelijk al. Het is niet “onze” schuld als “onze” opinie over pakweg de formatie of de limieten bij Telenet of de sociale zekerheid of het onderwijs of De Post niet in “de gazet” raakt, toch?

Maar er is uiteraard zoveel meer dan enkel de actualiteit en de politiek, en daar zijn blogs óók kritisch en onafhankelijk, en spreken ze met authoriteit ter zake. Of dat nu over scrapbooking gaat of over tuinieren, over boeken, jazz, comedy, of fotografie: er zijn blogs die vér van moeten onderdoen voor wat Hoefkens’ andere spelers in het “medialandschap” wel mogen zijn.

O, en bloggers zijn onbetrouwbaar? Tom Boonen’s nieuw lief, dat stond ook op een weblog, juist? En de datalimieten van Telenet? Een zichzelf respecterend weblog verwijdert geen artikels. Wij zetten een rechtzetting, en hebben de eerlijkheid om onze fouter, warts and all, te laten staan.

Ach. Ik heb geen zin om me teveel op te winden. Al met al staan er wel degelijk juiste dingen in het artikel, en misschien ben ik wat te veel op mijn teen getrapt door de afsluiter van het artikel:

‘Ik vermoed dat de blogosfeer in Vlaanderen binnen tien jaar aanzienlijker sterker zal staan’, voorspelt Vuijlsteke. ‘Je ziet hier en daar al signalen dat het de goede kant opgaat.’ Maar zolang de Vlaamse internauten hun blog blijven beschouwen als een virtueel dagboek, zal de Vlaamse blogosfeer nooit meer zijn dan wat het nu is.

Die eerste zin, dat is eigenlijk omdat ik “uh huh, tuurlijk” heb gezegd na de vraag “en dus vermoed jij dat de blogosfeer in Vlaanderen binnen tien jaar aanzienlijker sterker zal staan?” De tweede zin kan ik misschien gezegd hebben, maar zeker niet in de context waar hij nu geplaatst wordt, want die allerlaatste zin, die heb ik nooit gezegd, daar geloof ik niet in, en ik vind het een fundamenteel verkeerde manier en eigenlijk compleet oneerlijke manier om de dingen te benaderen. En voor mij lijkt het alsof ik er achter sta.

Dit weekend raap ik mijn moed bij elkaar en schrijf ik er iets voor Genblogt over. Ik doe mijn best om iets relevant te schrijven.

(Ja, ik wéét dan ik van een mug een olifant maak. De ene zijn drama queen is de andere zijn media-waakhond. Laten we het erop houden dat dit mijn heilige recht en plicht als waakhond van de media is, en niet mijn aangeboren neiging om over allerlei te neuten.)

Weblogman spreekt

zaterdag 11 maart 2006 in Weblogs. Permanente link | 2 reacties

Gazettenman zegt, over weblogs en “traditionele media” (wat onder beide ook moge verstaan worden):

Zeggen dat zij stom en bevooroordeeld zijn is makkelijk, bewijzen dat je het zelf beter kunt en dat je ook zelf beter bent, is veel moeilijker. En tot dat laatste is nog geen enkele Vlaamse weblog overgegaan. Ooit.

Die

Ooit.

heeft zo’n mooie finaliteit, en geeft de indruk dat er bij Gazettenman Dominiek eigenlijk bijzonder weinig twijfel bestaat.

Om te beginnen,: het is niet omdat je het niet zelf beter zou kunnen, dat je daarom niet mag zeggen dat “zij” stom en bevooroordeeld zijn. Ik vind sommige muziek archi-slecht, maar mag ik dat niet zeggen omdat ik zelf geen muzikant ben? Nee toch?

Daarnaast: uiteraard zijn er stapels Vlaamse weblogs die stukken beter zijn dan de “traditionele media”.

Hoeveel “traditionele media” zijn er die tekst en beeld en geluid en film kunnen mengen? Hoeveel “traditionele media” zijn er die in slagen dag na dag een persoonlijk dagboek te publiceren? Hoeveel “traditionele media” laten al lezers toe hun eigen gedacht achter te laten, zonder enige vorm van redactie, op elk item dat gepubliceerd werd? Tot jàren na datum?

En eigenlijk au fond: de hele premisse van het stukje doet verouderd aan. Ik heb de indruk dat het hele “traditionele media vs. weblog”-discours so 2004 is. Elk medium heeft zijn voor– en zijn nadelen, zijn troeven en zijn pijnpunten. En er is ruimte voor iedereen in het grote wijdse medialandschap.

Het wordt interessant als de “traditioneel media” in de vorm van bijvoorbeeld De Standaard zich ook op “niet-traditionele” paden begeeft, zoals bijvoorbeeld hun weblogs.

Er staan er een aantal heel erg goeie tussen, maar als ze het echt zouden menen met hun weblogs, doen ze zichzelf natuurlijk zware concurrentie aan. En dus lees je “la (très) petite histoire”of “opgewarmde internetkost-voor-vlamingen”, en niet een echt politiek weblog of bijvoorbeeld iets dat diepgravender of interessanter wordt. Ah nee: dàt komt uiteraard gewoon in de (betalende) Standaard. En ze zouden wel gek zijn, economisch gezien, om dat niet te doen.

Maar zelfs zoals het nu is, kun je je nog allerlei vragen gaan stellen. Als een journalist iets schrijft in zo’n weblog van De Standaard, is hij dan bijvoorbeeld ook gebonden aan de deontologische en andere regels die gelden mocht hij een artikel in de gedrukte krant schrijven? Dààr waren vorige week enkele klachten uit sommige hoeken over. Niet zonder recht en rede, me dunkt.

Vriendjes

Zoek

<insert standard disclaimer>

Alles wat hier staat is mijn eigen opinie. Het wordt niet nagelezen of goedgekeurd door mijn werkgever voor het on-line komt, en ik bied geen enkele garantie voor kwaliteit of correctheid.

Mijn werkgever is het niet noodzakelijk eens met wat ik schrijf, en het spreekt vanzelf dat hij dan ook op geen enkele wijze aansprakelijk kan zijn voor wat ik hier publiceer.

Ter info

Eén van mijn e-mailadressen is michel [at] zog punt org. Normaal gezien antwoord ik daar, buiten de kantooruren, onmiddellijk op.

Valideert, in principe: css & xhtml.
Gemaakt met WordPress.
Syndicatie: Entries (RSS) en commentaar (RSS).



ISSN 1780-1338