Qua blast from the past…

dinsdag 24 april 2012 in Computers en dingen, Werk. Permanente link | Eén reactie

Gut gut gut. 

Van lang geleden! Ik heb ergens één van de vroegere versies van de website-maak-tak van Netpoint teruggevonden. En ge moogt zeggen wat ge wilt, maar ik vind dat het eigenlijk nog wel in orde is, om gemaakt geweest te zijn in februari 2005 1995.

idea.png

En nee, ‘t is niet de állervroegste versie, want die had gewoon géén referenties, en die zag er ook helemaal anders uit. Er is nog één spoortje van, op een oude versie van de referentie-pagina, maar ik vrees dat ze verdwenen is in de natuur. 

Ik ben wel content dat ik de prijslijst teruggevonden heb. Indicatieve prijzenlijst, staat er nogal nadrukkelijk: eigenlijk was dat vooral omdat we geen flauw idee hadden wat we aan het doen waren. 

Geert (nu de baas van boek.be, zwaai zwaai!) en Kris (die net vandaag de publieksprijs voor de mooiste boekcover van het jaar gewonnen heeft, zwaai zwaai!) kwamen helemaal uit de prepresswereld, Bruno (alhier, zwaai zwaai) en ik kwamen uit de, euh, academische wereld, en het world wide web bestond och here een paar maand. 

Dus geen mens die een idee had hoe we geld moesten vragen voor websites. 

De logische keuze voor de mensen-uit-de-prepress was om een website als een publicatie te beschouwen, een boekje of een brochure, en dus geld te vragen per pagina. (Eén andere optie, waar we wat later voor gegaan zijn, was om in navolging van de andere partner in Netpoint die in software zat, een website te bekijken als een soort softwarepakket met inbegrepen modules en optionele uitbreidingen.) (Een derde optie, die we beter hadden genomen, was om “de website” te zien als een onderdeel van een dienst die “communicatie” heet, en dus te factureren als consultants. En het maken van de site zelf uit te besteden aan html-apen terwijl we zelf het geld raapten om de mensen te zeggen wat ze nu eigenlijk met zo’n site moesten doen. :)) 

In een zelfde beweging heb ik een versie van de website van Arno teruggevonden. Ook lang niet de eerste versie, en jammer genoeg ook niet de allerlaatste, want die stond echt wel barstensvol allerlei. Verloren, reddeloos verloren. So it goes. 

It’s alive!

vrijdag 13 april 2012 in Werk. Permanente link | 4 reacties

Ik heb tien jaar gewerkt bij Netpoint. Enfin ja, ‘t is ingewikkelder dan dat.

Netpoint was eerst een soort merknaam van Griffo NV en Impakt NV, en ik werkte bij Griffo, in de afdeling Internet. Dan ben ik bij Impakt gaan werken voor Netpoint, eventjes, en dan was Netpoint een eigen NV, en dan is Netpoint overgenomen door Unit 4 en was ik algemeen directeur, en dan zou Netpoint gaan samenwerken met Amercom, en zelfs al is dat er nooit van gekomen, Netpoint NV is in september 2002 wel Amercom België NV geworden.

En toen was de website weg. Ik heb het altijd al jammer gevonden dat die site uit de prehistorie van het internet niet meer bestond. En toen, weet ge’t nog?, heb ik met een zwaar hart mijn mailadres-sinds-1995 afgesloten.

En dat was dat. Begin 2005 heb ik, met een minder dan zwaar hart, Amercom vaarwel gezegd. En dus ook Netpoint.

*
*     *

Voor altijd, dacht ik.

Maar hey, kijk: na jaren en jaren moeten ze het domein niet meer hebben, daar in ‘Olland. En heb ik het weer. En kan ik weer mail krijgen en sturen met michel@netpoint.be, en is het domein netpoint.be in het algemeen ook terug onder de levenden.

Ik ga eens heel hard in mijn archieven zoeken naar oude websites van midden de jaren 1990, en dan zet ik die gewoon keihard terug op het internet.

no shit

Staan er nu al op: de homepagina van Netpoint anno 1995, de Engelstalige versie van de Jean De Castro-site, een site (maar niet de oudste, grrr) van de Blauwe Maandag Compagnie, (enkel) de homepagina van onze eigen website-maak-dinges, Griffo-IDeA.

En een paar prijspagina’s: 1500 euro setup en 2500 euro per maand voor een 256 Kbps verbinding met het internet! (Of voor wie dat niet kon betalen: 37 euro per maand voor een 28.8K-modemverbinding, maximum 10 uur te gebruiken, en 4.5 euro per bijkomend uur). Of hosting: 87 euro per maand voor 5 megabyte diskruimte en 12 euro per extra megabyte ruimte — maar niet voor onbeperkt verkeer, meneer! Inbegrepen in de kost waren 5000 hits per maand, maar voor 50.000 hits was het al 371 euro per maand. En pas op: hits, niet visits. Een html-pagina met vier icoontjes erop die één keer bezocht werd, dat was vijf hits hé.

*
*     *

Het was trouwens wel grappig: vanmorgen heb ik de MX record op netpoint.be verzet zodat ik opnieuw mail kan ontvangen op michel@netpoint.be, op een Google Apps-ding.  Het eerste dat ik binnenkreeg, na de standaard “welkom bij Google”-mails? Klik voor detail:

no shit

Serieus. Bijna negen jaar aan een stuk heeft dat e-mailadres niet gewerkt, en nog kreeg ik daar om de godweethoeveel dagen mails van die mensen op?

Trrr.

Scripta manent

woensdag 17 maart 2010 in Sonstiges. Permanente link | 3 reacties

Zo grappig – de meeste websites die ik lang geleden maakte, zijn al lang in de nevelen der tijd verdwenen, maar deze is (praktisch 100%) ongewijzigd blijven staan:

ill_01

Een virtuele tentoonstelling, zowaar. Lang niet mijn eerste website, en lang niet mijn eerste hypertext-ding, maar toch: oud, naar internetnormen. Ik herinner me dat terwijl ik aan de site bezig was, Netscape plots besloot om <table> in te voeren. Leute! Plots was een pagina als deze mogelijk!

Het was in de tijd dat er uiteraard nog geen css was, dat er geen javascript was, het was zelfs een vol jaar voor het mogelijk was om met <font face="teenoftander"> van lettertype te veranderen.

…en het was ook nog in de tijd dat ik in de html zette wie en wat:

<HTML>
<HEAD>
<TITLE> Jean De Castro </title>
<!-- Copyright 1995 by IDeA
  -- HTML and Graphics by Michel Vuijlsteke for IDeA
  -- Created: 31/6/1995 12:20
  -- Last modified: 28/08/95 12:15:00 
-->
</head>

Achteraf is er nog een beetje aan veranderd, zie ik: links en rechts wat syntaxfouten die ik zeker niet zelf gemaak heb, of knoppen die grafisch gemaakt zijn maar niet anti-aliased, wat ik ook zeker niet zo zou gedaan hebben.

Maar ‘t is wel substantieel hetzelfde gebleven.

…en wat is uw oudste nog ongewijzigd overblijvende website op het internet? :)

Entrepreneur

zaterdag 29 november 2008 in Sonstiges. Permanente link | 14 reacties

Bart vat het mooi samen. Ik ben eventjes, eventjes, een paar jaar lang, baas van een bedrijf van veertien man geweest.

Nooit meer. Nooit van mijn leven. Nooit.

Nee serieus: nooit.

Was ik niet van een trap gevallen en had ik geen jaar in hospitaal en bed en trekzetel gelegen, ik denk dat ik dood was nu. Of toch minstens dat ik depressies en maagzweren en hartaanvallen had.

Op den duur kocht ik om de tien dagen en nieuwe halveliterfles Maalox. En kreeg ik hartkloppingen als het nog maar over geld ging of over bedrijven op televisie.

Ik zie het gebeuren bij andere mensen rond mij, die een bedrijf willen starten of er al een tijd mee bezig zijn, of die zelfstandige zijn of willen worden, maar daar eigenlijk helemaal niet voor in de wieg gelegd zijn.

Even, losjes aan de hand van Bart’s presentatie, wanneer het géén goed idee is om entrepreneur te zijn.

  1. Geld is jouw ding niet.
    Een entrepreneur weet op elk gegeven ogenblik hoe het zit met de geldsituatie. Ruwweg hoeveel is er in kas, hoeveel zal er deze en volgende maand binnen en buiten gaan, wat zijn de vaste kosten, hoe zit het met de rentabiliteit, wat is de pipeline, en dergelijke.
    Weet je dat niet, of erger: kan het je niet echt schelen, dan ben je geen entrepreneur, en mag je nu stoppen met lezen. En zoek iets anders te doen, snel.
  2. Je bent slordig.
    Een goede boekhouder kan helpen, maar een entrepreneur verliest geen facturen. Houdt zijn deadlines in het oog. Is nauwkeurig, vooral als het op geld aankomt.
  3. Je hebt teveel scrupules.
    Kom kom, niet tegenstribbelen. In de zakenwereld moet je liegen. “Ja meneer de klant, natuurlijk hebben wij mensen genoeg.” “Uiteraard kunnen wij dat.” “Jazeker, het geraakt zonder enige twijfel nog dit kwartaal afgerond.”
  4. Je bent niet sociaal genoeg.
    Je hoeft geen met olie ingesmeerde aalachtige verkoper te zijn, maar je mag ook niet bang en/of vies zijn van de mensen. De harde realiteit is, ook hier, dat je meer dan veel moet “doen alsof”. Aanpappen met de juiste mensen.
  5. Je hebt niet genoeg geld.
    Als je een bedrijf begint en je hebt niet genoeg geld hebt om iedereen inclusief jezelf gedurende pakweg een half jaar een loon uit te betalen: vergeet het.
  6. Je kunt geen nee zeggen.
    Zeer vaak een gevolg van nummer 5. Als je geen geld hebt, neem je alles aan dat zich aanbiedt. Het begint met geen nee durven zeggen, en het eindigt met geen nee kunnen zeggen. En voor je het weet, zit je met een onoverzienbare puinhoop aan oninteressante, tijdsopslorpende, moreel-drainerende kutprojecten. Die je niet kan afsluiten omdat je het geld nodig hebt.
    Welkom in de Spiraal Des Doods.
  7. Je wilt geen nee zeggen.
    “Oh, daar zullen we wel tijd voor hebben.” “Dat pakken we er wel tussendoor.” “OK, het betaalt niet veel, maar het is toch wel verdomd interessant, nee?” “Normaal gezien zouden we zoiets niet doen, maar omdat gij het zijt…”
    Focus is uw vriend. Zoniet: Spiraal. Des doods. Hallo!
  8. Je doet het eigenlijk niet graag.
    Je hebt een bedrijf maar eigenlijk zou je liever geschiedenis studeren. Je maakt raamkozijnen maar eigenlijk zou je liever schilderen. Je bent verkoper maar eigenlijk zou je liever manager zijn. Of omgekeerd.
    Burn-out in drie… twee… een…
  9. Je mengt vriendschap en zakendoen.
    Als je de baas bent, ben je niet de vriend van je werknemers. Vergeet dat.
    Zaken doen met vrienden? Het is niet onmogelijk, mits onnoemelijk duidelijke afspraken, maar het is absoluut niet aan te raden.

Um.

Ik ga er wat mee ophouden, denk ik. Ik krijg er spontaan het zuur van.

Waar was ik…

dinsdag 18 april 2006 in Sonstiges. Permanente link | 5 reacties

Stokjestijd. Toegeworpen van bij Michael van 7seconden. En verdergeworpen, omdat ik een curieuzeneuzemosterdpot ben, naar Bruno, Hugues, en i.

Waar was ik…

…één jaar geleden?

Op maandag 18 april 2005 was ik uitzonderlijk relatief vroeg thuis. Ik heb met Louis en Zelie in onze tuin, of beter: op onze koer, gespeeld.

 Zelie met boek

Het was toen relatief goed weer—veel warmer dan nu—en Louis was met de schildpad an het spelen op het gras. ‘t Is ongelooflijk hoe er op één jaar zoveel kan veranderen: Zelie kon toen geeneens lezen.

Op het werk was ik de hele dag op zoek geweest naar een firma om samen een deel van een offerte te schrijven voor een project voor DG Press (toen nog DG Comm), en was die morgen een team van één van de firma’s die ik op het oog had, op bezoek geweest met drie man en een presentatie.

Ook op het werk die dag: foto’s genomen van de mensen van de bibliotheek, en samen met mijn onmiddellijke baas een vergadering voorbereid (“1: define all stakeholders and types of projects 2: outline project and rough timeline 3: budget to be divided amongst stakeholders”).

Buiten het werk (ik was toen ook nog deeltijds zelfstandig) ‘s avonds: het gunningsverslag (puntenverdeling en motivaties) nagekeken voor een project waarvoor ik de offerteaanvraag geschreven had en de jurering mee gedaan had.

Op het internet: Dominiek was er nog eens mee gestopt. :)

In de wereld was het de dag vóór we wisten wie de nieuwe paus zou worden.

En op televisie was het snooker (zoals nu trouwens), en heb ik de nacht praktisch doorgegeken. Zo was ik de dag trouwens ook begonnen: Steve Davis in the Crucible in de vroege uurtjes.

*
*    *

…vijf jaar geleden

Was Louis vijf dagen oud.

Louis

Geboren vrijdag de dertiende, ik was die ene dag niet op het werk, dan zaterdag en zondag was het uiteraard weekend, maandag en dinsdag had ik nog vaderschapsverlof, en daarmee zaten mijn drie dagen erop. Waardoor ik woensdag 18 april 2001 dus weer op het werk present mocht geven.

Ik was toen algemeen directeur van Netpoint NV en we waren zwaar op zoek naar een commercieel directeur omdat ik het wel technisch zag zitten, maar ook dat ik na een jaar al redelijk duidelijk in ‘t snotje had dat ik hoegenaamd niet voor de commercie in de wieg gelegd was. …en precies vijf jaar geleden, op woensdag de 18de, zat ik dus in een vergadering samen met de grote baas van de groep waartoe ons bedrijf toen behoorde, het businessplan voor 2001 voor te stellen aan twee mensen van Deloitte & Touche. Er was namelijk besloten om naar een headhunterbureau te gaan om een commerciële directeur te zoeken.

Enfin, dat is dus redelijk slecht afgelopen. Màànden en (toen nog) driekwart miljoen of zo frank later hadden we uiteindelijk een commerciële mens, maar die heeft een paar maand gekregen om zich te bewijzen, en toen moest hij al met resultaten afkomen voor het management. Zeven maand nadat hij aangenomen was, lag hij alweer buiten. Onverrichterzake voor ons.

We hebben het dan nog een aantal jaar kunnen rekken, maar bon. De toon was gezet.

…maar dus die 18de april was het nog allemaal redelijk rooskleurig. ‘s Morgens voor de zoveelste keer dezelfde presentatie van onze businessplan, iets later de zoveelste keer de presentatie van ons plan voor een e-commercemodule bij het vlaggenschipproduct van de groep—Multivers:

Vanmultivers

(en ja, dat was een officiële presentatie voor de baas van de groep, en ja de titel van de presentatie was “Van Multivers”) :)

In de namiddag heb ik dan verder geprutst aan een nieuw logo voor Netpoint. Het idee en eerste ontwerp kwam van Koen, en toen heb ik wat alternatieve versies gemaakt in kleuren en typografie…

Netpoint_klein_voorstel

Uiteindelijk is het het oranje geworden. En stak het me tegen dat het perspectief niet klopte en heb ik het uiteindelijk nog in een 3D-pakket gemaakt—dit is het (enige tijd later) geworden, nadat ze ons van de Groep uit verplicht hadden (uniformiteit, branding, beh) om dat zinnetje in een grote zwarte band onderaan te zetten:

Netpoint-final

Als ik er zo op terugkijk, zou het wel eens kunenn dat de maand april 2001 er één was waar we op het randje stonden, en waar het twee richtingen kon uitgaan. Jammer genoeg is het de minder goeie uitgegaan.

Goeie leerschool en zo hoor, daar in het geheel niet van. En achteraf ben ik blij dat ik het allemaal meegemaakt heb, de dotcom en de miserie en de multinational en de aandelenopties en zo, maar toch: op het moment zelf was het hoegenaamd niet altijd zo wijs.  

*
*    *

…tien jaar geleden

Oei, da’s moeilijker. Mijn e-mailarchief van dan is verloren gegaan. Maakt het moeilijker dingen terug te vinden.

In april 1996 was ik iets meer dan vier jaar samen met Sandra, en we woonden ook al ongeveer even lang samen, op dat ogenblik in de Kunstlaan—of het zou al in de Voetweg kunnen geweest zijn. Onze poes Piep leefde toen nog, en we hadden toen ook al onze poes Hecate, die hier nu ng altijd rondloopt.

Ik moet zowat een jaar bij Griffo aan het werk geweest zijn, een pre-pressbedrijf dat samen met Impakt, een “echt” computerbedrijf aan internet deed. Onder de (interne) merknaam Griffo-IDeA (Internet Design & Authoring, ha!), onder de (externe) handelsnaam Netpoint. Ik werkte er samen met die andere meneer die bij Gentblogt schrijft, en mijn baas toendertijd was Geert Joris, tegenwoordig gastblogger bij Gentblogt en in zijn vrije tijd baas van boek.be.

Ik verdiende er 35.000 frank per maand. Bruto. En we droomden van de dag dat we 50.000 frank bruto zouden waard zijn per maand. :)

Kijk, zó zag onze site er toen uit:

Netpoint_site

Ach, dat waren de dagen.

Tot zover Netpoint, dus

dinsdag 25 februari 2003 in Werk. Permanente link | Geen reacties

Oh my God! They killed michel@netpoint.be! You bastards!

Jawel, het is zover. Ik heb de knoop doorgehakt: mijn emailadres verdwijnt. Vies, degoutant, vervelend, triestig ook, maar het moest nu eenmaal gebeuren. Vannacht weer 521 spammails gekregen, das war einfach des Guten zuviel.

Nu, het is niet verwonderlijk natuurlijk: ik gebruik het al van in de halcyon days, en ik heb het zonder nadenken op usenet (al van sinds 1995!) en Slashdot gebruikt, ik heb er shareware en freeware mee geregistreerd, het als contactadres opgegeven voor websites, enfin, alles wat eigenlijk niet meer kan tegenwoordig.

En dit is dus het gevolg: mijn hoofdemailadres verandert voor de allereerste keer op acht jaar tijd. Snif.

Vriendjes

Zoek

<insert standard disclaimer>

Alles wat hier staat is mijn eigen opinie. Het wordt niet nagelezen of goedgekeurd door mijn werkgever voor het on-line komt, en ik bied geen enkele garantie voor kwaliteit of correctheid.

Mijn werkgever is het niet noodzakelijk eens met wat ik schrijf, en het spreekt vanzelf dat hij dan ook op geen enkele wijze aansprakelijk kan zijn voor wat ik hier publiceer.

Ter info

Eén van mijn e-mailadressen is michel [at] zog punt org. Normaal gezien antwoord ik daar, buiten de kantooruren, onmiddellijk op.

Valideert, in principe: css & xhtml.
Gemaakt met WordPress.
Syndicatie: Entries (RSS) en commentaar (RSS).



ISSN 1780-1338