Michel Vuijlsteke's weblog

Tales of Drudgery & Boredom.

Tag: nummer-vier

Zes

Euh. Om de zes minuten, en ze duren twee minuten. Maar wél nog voorweeën.

Mijn moeder uit bed gebeld, en we zijn nu aan het afspreken wat en hoe. Probleem 1: de kinderen morgen naar school krijgen. Probleem 2: naar het hospitaal geraken.

Nummer 2 lukt wel nog, desnoods met een taxi of zo.

Nummer 1 is iets lastiger. En daarvoor moeten we dus een beroep doen op mijn ouders. Wat bij deze gedaan is.

‘t Vervelende is dat het nu nog ùùùren kan duren eer we naar het hospitaal moeten, maar bon, we zijn er alvast helemaal klaar voor.

Nu nog mijn werk van maandag afwerken, en meenemen op de computer, en we zijn volledig gezet.

Mja

‘t Is altijd moeilijk om het onderscheid te weten tussen niet-echt en echt, maar als het gaat van 23u33 – 23u39 – 23u45, dan lijkt dat toch wel in de buurt te komen van voor ‘t echt.

Um, en dat Sandra eens een badje gaat pakken. En dat we daarna wel zullen zien.

update: …of toch niet. ‘t Is gelijk weer gestopt. Zo ziet een mens maar: hoegenaamd geen zin om in die zaken overhaast te werk te gaan. 🙂

Tien

Het is in tijden als deze altijd fijn om uw madam dingen te horen zeggen als “ik denk dat we vertrokken zijn”, en ook wel “om de tien minuten”.

En ook zaken zoals “ik ben nog niet aan het puffen, dus zó erg kan het niet zijn”.

😀

Afijn, voor de zekerheid, mocht het zover zijn: ons bed proper weer opmaken, dat als er iemand komt slapen, ze tenminste in een proper bed liggen. En dan zetten we ons aan het time van de voorweeën. Of weeën. Of wat dan ook.

Niet dat we panikeren of zo hoor: het zou hoegenaamd niet vreemd zijn als het weer allemaal weg trekt, en dat er dan nog een paar dagen helemaal niets gebeurt.

Hoera!

Wij zijn content, content, content: we hebben bijna de geboortekaartjes voor nummer vier!

Kaartje

‘t Is nog niet helemaal klaar, maar we zijn het heeltegans eens over wat er op komt, en hoe het er uit gaat zien.

Schoon dat het is!